de Volkskrant, 20 maart 2012
'Krajicek lijkt op dat dikke beertje uit Jungle Book'
De 69-jarige tenniscoach Eric van Harpen is resoluut in zijn oordeel. Met Michaëlla Krajicek viel niet samen te werken. 'Misa is een hele aardige, maar ook vreemde meid. Ze mist gevoel voor realiteit. Ik denk dat zij niet zoveel voor tennis overheeft als ik. Het is toch bizar dat ze vijf weken niets van zich laat horen? Haar vriend, haar broer Richard Krajicek en vader Petr, niemand begrijpt het.'
Van Harpen uitte zijn ongenoegen bij Richard Krajicek, die hem als coach had aanbevolen bij zijn halfzus. 'Zelfs Richard kon haar niet bereiken. Hij begrijpt deze kwestie ook niet. Dat is toch ongelofelijk? Je hebt een Wimbledonkampioen als broer, die alles voor je wil regelen. Maak er dan gebruik van!', zegt Van Harpen in de Volkskrant.
De samenwerking met Krajicek verliep al stroef, aldus Van Harpen. 'Ik wilde haar laten kijken naar andere speelsters om inspiratie op te doen en van hun spel te leren. Zo wilde ik Misa wijzen op de mooie balans bij Na Li. Maar dat was Misa al snel te veel. Ze is ook misschien één keer op mijn tennisschool geweest om te trainen.'
Krajicek verwachtte juist van haar coach dat hij naar haar woonplaats Praag of het tenniscentrum in Almere kwam. Van Harpen: 'Moet ik als 69-jarige trainer opdraven waar mijn speelster het wil? Of komt de speelster naar de coach die haar in enkele maanden een nieuw perspectief heeft gegeven?'
Dik beertje
Volgens Petr Krajicek ergerde zijn dochter zich aan het grove taalgebruik van haar coach. Van Harpen erkent dat hij de gebreken in het spel van Krajicek scherp verwoordde. 'We weten allemaal dat Misa zich niet als een vlinder over de baan beweegt. Ik zei soms dat ze net op Balou leek, het dikke beertje uit Junglebook. Misschien was dat te bot. Maar volgens mij was Balou een held in die film.'
Petr Krajicek noemt Misa 'een geemancipeerde vrouw', die de denigrerende opmerkingen van Van Harpen niet langer kon verdragen. Van Harpen: 'Misa is niet geëmancipeerd, ze is overgeëmancipeerd. Het heeft wellicht te maken met haar verleden. Daarover hoefde ik de verhalen niet uit haar mond te trekken, die kwamen vanzelf. Maar zonder man naast zich kan ze niet.'
'Petr Krajicek liet mij weten dat hij het verschrikkelijk vond hoe het is gegaan. Hij zoekt nu argumenten om de breuk te rechtvaardigen. Maar met mij steeg Misa van de 180ste naar de 70ste plaats. Na zoveel misère zou het een aanmoediging moeten zijn om nog harder te werken.'
Beledigend
Petr Krajicek (70) zegt dat zijn 23-jarige dochter 'niet eenvoudig' is. Ze zoekt een trainer met wie het klikt, bij wie ze zich veilig voelt. Van Harpen confronteerde zijn pupil keihard met de realiteit. Vader Petr: 'Ik lachte om zijn grappen over vrouwen, maar Misa accepteerde het niet. Ze heeft sommige opmerkingen als beledigend ervaren.
'Als Misa nog zeventien was geweest, had ik haar opgedragen te luisteren naar de coach. Tegen een kind kun je nog schreeuwen, een jonge vrouw pikt dat niet. Misa is niet zo flexibel en Van Harpen had een communicatieprobleem.'
Krajicek kon zich ook geen dure coach permitteren, zegt haar vader. 'Eric is één van de duurste in het circuit en hij is eigenwijs. Hij wil alleen businessclass vliegen. Daar heeft Van Harpen recht op, want hij is uiterst capabel. Maar de situatie is niet meer zo luxe als vijf jaar geleden, toen Misa diverse sponsors had.'
Algemeen Dagblad, 11 januari 2012
Krajicek gelooft in haar grote doel
Michaëlla Krajicek heeft voor 2012 één groot doel voor ogen. De Nederlandse tennisster wil deze zomer haar opwachting maken op de Olympische Spelen in Londen. 'Dat zou voor mij heel speciaal zijn. Ik heb me al een keer gekwalificeerd, maar toen moest ik thuis blijven door een blessure. Bovendien wordt er in Londen getennist op het gras van Wimbledon. Voor mij kan het niet mooier.'
Om haar grote droom te verwezenlijken moet Krajicek binnen een half jaar in de top 50 van de wereldranglijst staan. De huidige nummer 91 van de mondiale lijst beseft dat het geen eenvoudige opgave zal zijn. Bij de Australian Open, waar ze voor het eerst sinds lange tijd rechtstreeks is toegelaten, hoopt ze wat meer duidelijkheid te krijgen over de haalbaarheid van haar ambitieuze doel. 'Ik hoop dat ik een beetje kan peilen hoe ik ervoor sta. Ik heb misschien nog niet het niveau dat ik gelijk van iemand uit de top 10 of 20 kan winnen. Maar tegen de meisjes die daaronder staan, heb ik zeker een kans.'
Krajicek, die maandag 23 jaar werd, zit goed in haar vel. Sinds augustus werkt ze samen met coach Eric van Harpen. Onder zijn hoede keerde ze terug in de top 100. 'Ik kan heel veel van hem leren. Hij is erg gefocust en heeft heel veel ervaring. Hij heeft met goede meisjes gewerkt. Tactisch en technisch hebben we veel veranderd, bijna alles eigenlijk.'
Van Harpen schaafde vooral aan de service en forehand van Krajicek. Die aanpassingen hebben effect. 'Ik moet nog steeds wel nadenken bij wat ik doe. Het gaat stapje voor stapje. Maar ik vind het fijn om met hem te werken. Al praat hij wel het liefst de hele dag over tennis. Af en toe wil ik er wel eens van afwijken, maar dat snapt hij ook', zegt Krajicek lachend.
Krajicek geniet er ook van dat privé de rust volledig terug is. Haar halfbroer Richard steunt haar meer dan ooit en staat haar op en buiten de baan terzijde. 'Ik praat veel met hem en train met hem als ik in Nederland ben. Hij helpt me met alles. Het is fijn om een team met de juiste mensen om me heen te hebben.'
Ze gelooft dat dit haar jaar kan worden. 'Natuurlijk moet ik ook wel wat geluk hebben met bijvoorbeeld de loting. Maar ik heb veel vertrouwen. Die 2, 3 jaren dat het minder ging, hielden het plezier in het tennis mij overeind. Ik wil er nu alles aan doen om er nog een fantastische loopbaan van te maken. Ik weet dat mijn doelen gewaagd zijn. Als de Spelen in Londen niet lukt, kan ik het over 4 jaar opnieuw proberen. Ik wil toch zeker wel tot mijn 30e doorgaan, als mijn lichaam het toelaat.'
Franklin Stoker, Metronieuws.nl, 2 september 2011
De glimlach is terug bij Krajicek
Nederlandse denkt weer aan tennis. Michaëlla Krajicek wil met haar nieuwe coach Eric van Harpen weer resultaten boeken. Aan de zijde van haar kersverse coach Eric van Harpen heeft Michaëlla Krajicek nieuw elan gevonden.
Gipsracket
We gaan terug naar vorige week vrijdag als Krajicek knokt voor een plaats in het hoofdtoernooi op de US Open. De Hongaarse Melinda Czink heeft de 22-jarige Nederlandse bijna op de knieën. Diep in de derde set bitst een onrustige Van Harpen: “Haal dat gips toch eens van je racket Misa!” Het is een verwijzing naar het stijve spel van zijn pupil. Krajicek kan haar lach niet bedwingen. Toeval of niet, tien minuten na het tafereel stapt ze als winnares van de baan.
Het is een klinkend voorbeeld van een vleugje humor dat Van Harpen aan zijn werkwijze toevoegt. “Ik denk dat het mij ontspannen maakt. Ook in mijn partij tegen (Eleni, red.) Daniilidou speelde ik telkens een dropshot op het verkeerde moment. Toen maakte Eric een soort wegwerpgebaar in de trant van ‘ga jij maar lekker door met je onnozele dropshots’. Dan weet ik wel hoe laat het is”, schiet Krajicek opnieuw in de lach als ze het moment beschrijft.
De samenwerking behelst meer dan wat joligheid. “Eric benadrukt bij mij het technische aspect. Hij werkt heel specifiek en ik zie ook in dat dit voor mij beter werkt. Ik ben blij dat het goed klikt en dat het zich meteen vertaalt in resultaten”, aldus Krajicek. “Ik kan nu al zeggen dat het de juiste keuze is geweest. Ik heb rust en zelfvertrouwen op de baan. Het zegt ook veel dat ik hier een paar lastige partijen heb gewonnen, die ik misschien een half jaar geleden zou verliezen.”
Ook het fysieke aspect pakt Krajicek serieuzer aan. “Ik ben met een dieet gestart, omdat Eric wil dat ik fitter word. Natuurlijk voel ik mezelf daar ook beter bij. Ik vond het voorheen moeilijk om van dingen af te blijven waar suiker in zat”, erkent de oud-nummer dertig van de wereld. Ze heeft een methode niet aan deze verleiding toe te geven. “In een schrift hou ik per dag bij welke slechte dingen ik eet, al zijn het vijf M&M’s. Op deze manier kan ik mezelf controleren en is het een soort van bevestiging dat ik goed bezig ben.”
Domme beslissingen
Toch zag de wereld er niet lang geleden nog anders uit voor Krajicek. In 2008 vertrekt ze halsoverkop in het kielzog van haar inmiddels ex-vriend Allistair McCaw naar de VS. Haar ouders blijven met vraagtekens achter en het contact verwatert. “Dat was een keuze waarbij ik mijn hart volgde. Ik trainde in Florida met Nick Bollettieri en met Allistair werkte ik aan mijn fysiek.” Maar de Krajicek uit 2007 - die het tot de kwartfinales op Wimbledon schopte - was verdwenen, mede door blessureleed aan de knie en enkel. “In 2008 nam ik een aantal domme beslissingen door te snel weer te gaan tennissen, daardoor duurde het herstel langer. Toch ben ik altijd hard blijven werken en geloofde in mezelf. Bij Nick (Bollettieri, red.) trainde ik vooral op het mentale aspect. Veel trainen en dan komt de rest vanzelf, dat was zijn filosofie. Ook van die periode heb ik geleerd.”
Eind 2010 verbreken Krajicek en McCaw hun relatie en reist ze terug naar Tsjechië. Haar ouders sluiten dochterlief zonder enige scrupules weer in de armen. “Het besluit had niets met mijn tenniscarrière te maken, de liefde was gewoon over. Achteraf kan ik natuurlijk makkelijk zeggen dat het niet goed voor mijn tennis was. Ik miste mijn ouders en onbewust was dat van negatieve invloed op mijn resultaten”, vindt de huidige nummer 183 van de wereld. “Ook door mijn lage ranking ging mijn zelfvertrouwen achteruit, maar ik bleef hopen op een ommekeer.”
Krajicek lijkt in Van Harpen, de twee werken nu drie weken samen, een coach te hebben gevonden die haar daadwerkelijk terug naar de beste honderd tennissters kan sturen. “Ik zag Misa dit jaar op Roland Garros en dacht; ‘dat is werkelijk een grote job om haar te coachen’. Later kwam Richard (Krajicek, red.) naar mij toe met de vraag of ik haar voor twee weken zou willen begeleiden, gewoon om het aan te kijken.” De twee weken bevielen, gezien het feit dat de coach al plannen maakt voor volgend jaar: “Kerst met de familie kan ze vergeten, maar ik zorg er wel voor dat ze dan helemaal klaar is voor de Australian Open.”
Pete Bodo, blogs.tennis.com, 1 september 2011
Her Long and Winding Road
Facing Serena Williams when she's on her game, in the second round of a Grand Slam tournament, may seem like a surefire recipe for leaving a player ranked No. 183 bruised, battered and wondering what on earth she's doing playing this game.
But it takes more—a whole lot more—than a blizzard of aces and a few dozen blazing winners to kill the basic joy Michaella Krajicek takes from playing tennis.
The point was driven home when Serena produced said blizzard of aces and winners under the glare of the midday sun on Arthur Ashe stadium this afternoon. Looking devilish in a blood-red tennis dress, Serena played the match and posted the score most people expected when they saw she was playing the second-lowest ranked player in the draw, 6-0, 6-1.
Serena hit 10 aces and 25 winners—20 more than Krajicek—and she made just 10 unforced errors compared to Krajicek's 18. So why did Krajicek come bounding into Interview Room 2 deep in the bowels of Ashe, a great big grin on her face, and ask the quartet of reporters waiting for her there: "Did you guys even see the match?" She laughed out loud. "It went by so fast!"
She had reason to feel buoyed despite the drubbing she took. As she told me later, "I'm not saying this is a huge breakthrough for me, but I think it's a little bit of a breakthrough. For sure it was good to be out there (on a stadium court) again. I went out there believing that I could beat Serena, but it was a tough one. I haven't played a top player like her in a long time. I can't say I'm happy but I have to laugh at it a little bit. I mean, six-love, six-one? It's kind of funny."
Only someone who has been at the other end of a score like that could take it so lightly.
Before the match, Krajicek had consulted Lucie Safarova, her friend and doubles partner, for advice—after all, Safarova had stretched Serena to three sets in the quarterfinals of Eastbourne, the first tournament Serena played this year. When Krajicek returned to the locker room right after the match, Safarova was waiting. Krajicek's eyes light up as she recounted how Safarova stammered out her profuse apologies: "Oh, I'm so sorry! I didn't mean to ruin your game, I'll never give you advice again, I promise!"
Of course, Krajicek knew the blowout had nothing to do with Safarova's advice, and everything to do with her own ongoing struggle to find the game that once brought her to the cusp of stardom. Krajicek was a prodigy who won the girls' singles title here in 2004, at 15. She cracked the pro Top 50 in January of 2006, shortly after turning 17. And at 18, she rode a big serve to the 2007 Wimbledon quarterfinals. Her bloodlines predicted great success, and also pumped out a certain measure of pressure—Michaella is the half-sister of former Wimbledon champion Richard Krajicek.
Michaella hit her career-high ranking of No. 30 in Februrary of 2008, and that's just about when things began to fall apart. Before Wimbledon that year, she suffered with a bad wrist. After Wimbledon, she blew out a knee. By the time she returned to the tour at the end of September, her ranking was down to No. 168. It never really recovered.
But also since that fall from grace, Krajicek has been working—hard. She's lived in the netherworld frequented by journeywomen who sustain their so-so rankings shuttling between sub-Tour events in places like Barnstaple (in the UK), or Olomouc (Czech Republic) and the qualifying events for WTA and Grand Slam events. But that's just one of the ways she's traveled a long and winding road.
For about two years starting in 2008, Krajicek lived in Bradenton, Fla., and trained at the IMG NIck Bollettieri Tennis Academy with Bollettieri's blessing. She needed some distance from her family, who didn't approve of her relationship with her coach at that time, Allistar McCaw. She hit rock bottom at this time last year. "I was practicing for five hours a day. I was doing everything I could, but it just wasn't happening. I lost in the qualifying at the U.S. Open, and the girl who beat me won two rounds. I felt exhausted. It's not that tennis wasn't fun anymore, it was more that I felt like something has to happen, and be different, because the way it was going it wasn't going."
In December, Krajicek terminated her relationship with McCaw and re-connected with her family. She traveled to Prague, where her family still had ties, and decided to buy an apartment. Jaroslav Jezbera, the Century 21 agent (yes, they have a franchise in Prague) who showed and sold her the new apartment, kept in touch and invited Krajicek to a New Year's Eve party hosted by Jezbera's sister. "Nothing happened there," Krajicek says, "But when I returned from Australia early this year we started dating."
Re-discovering family bore fruit in many ways, not least of which was that Richard Krajicek once again encouraged Michaella to take on veteran coach Eric Van Harpen (he's worked with, among others, Conchita Martinez, Maria Sharapova, and Maria Kirilenko)—an idea Michaella had previously rejected because she wanted to live in the U.S. and Van Harpen was based in Europe. Michaella decided to give it a whirl and they teamed up after a brief trial, shortly after Wimbledon. "We clicked," she said. "I know Eric can help. He sees a lot of things he thinks I can improve."
Until this tournament, Krajicek had failed to qualify in six consecutive majors, but she punched through here with three-set wins in two of her three qualifying matches. In her main draw matches here, we alternately witnessed impressive displays of her strengths—a fine serve and solid groundstrokes—and her most outstanding liability: so-so mobility. Krajicek was disappointed by her failure to make better use of her serve against Serena today (she put just 50 percent of her first serves into play); her feet were an even better indicator for what she needs to improve. As she said:
"She (Serena) takes the all so early. I've played Maria (Sharapova), and she takes the ball early as well. But she doesn't hit it as hard or as precisely as Serena. Even (Victoria) Azarenka doesn't hit as hard a Serena. It's just hard to meet her at that level and stay there. I could have done a better job, but at least I know how much better I need to get."
After the match, Krajicek sat in her chair alongside the umpire for a long time, gazing out at the crowd, taking small sips of water and patting herself here and there with her towel. I asked her if she was soaking up and enjoying the atmosphere, drinking in the sights and sounds of her first adventure at a major since the summer of 2008.
She laughed and emphatically said, "No! Damn. . .I couldn't get more than one game. I was, like, you gotta be kidding me—is that it? I was sweating, of course, but I had to ask myself, 'Did I even sweat?' It was really that fast."
It's easy to forget that despite that colorful and eventful past, Krajicek is just 22. She has plenty of time to improve, and has a veteran coach to help her find her way to land of milk, honey, and direct entry into majors. For now, it seems enough that the way it's going is. . . going.
Arjan Schouten, Algemeen Dagblad, 17 mei 2011
Nieuwe liefde in het leven van Krajicek
Na drie woelige jaren is de storm in het leven van Michaëlla Krajicek gaan liggen. De 22-jarige tennisster heeft zich na een omstreden relatie met haar fitnesscoach verzoend met vader Petr en moeder Pavlina, is teruggekeerd naar Praag en serieuzer dan ooit op zoek naar een terugkeer aan de top. Ouder, wijzer en... opnieuw verliefd.
Ostrov Stanice, tenniseiland midden in de Moldau. Alsof het nooit anders is geweest speelt Michaëlla Krajicek er een partijtje tennis met haar ouders als aandachtige toeschouwers. Moeder Pavlina klapt aanmoedigend, vader Petr bromt aan de overkant van de baan bij de gemiste punten en oma geniet in de schaduw van haar kleindochter.
Na de nederlaag drinken ze gezellig samen wat op het terras.
Lachend en ongedwongen, maar nog niet zo lang geleden onbestaanbaar. Het zat immers helemaal fout in de familie Krajicek. De kwartfinaliste van Wimbledon 2007 sloeg na een jaar vol blessures haar vleugels uit en koos voor het avontuur in Amerika, samen met haar vijftien jaar oudere fitnesscoach Allistair McCaw, die vervolgens uitgroeide tot haar liefdespartner. Een controversiële relatie die vanaf het begin niet werd gepruimd door haar ouders, niet in de laatste plaats omdat het haar tennisloopbaan weinig goeds bracht.
Maar nu is er een nieuwe liefde in het leven van de blondine. Een liefde waar ze eigenlijk nog helemaal niets over wil zeggen, maar een vluchtige kus op het Praagse tennispark verraadt alles.
Stel je nieuwe vriend eens voor?
'Hij is gewoon een Tsjech, komt uit Praag. Met deze jongen was ik al een tijdje bevriend, maar het is allemaal nog vrij pril. Na alles wat ik heb geleerd in de laatste drie jaar wil ik het graag nog even privé houden.'
Is hij een topsporter, misschien?
'Haha (glimlacht veelbetekend). Ik zeg helemaal niets meer. De komende tijd komt er vast wel meer informatie naar buiten, maar laten we het nu zo rustig houden als mogelijk is.'
Valt hij wél in de smaak bij je ouders?
'Ze kenden hem niet, maar in de ogen van mijn moeder viel hij meteen goed. Daar kun je nu om lachen, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo grappig. Heel apart, zelfs. Ach, er is gelukkig gelijk meer rust dan toen met Allistair. So far so good, ik mag niet klagen...'
'Met Allistair was het ook echt iets moois met de man van wie ik hield. Ik heb veel geleerd, ook over mezelf.'
Robèrt Misset , de Volkskrant, 14 mei 2011
Volkskrant Magazine
Michaëlla Krajicek (22) was een tenniskampioen in spe. Maar de laatste twee jaar verschenen er meer berichten over haar privéleven dan over haar tennisprestaties. Ze had een omstreden relatie met haar fitnesscoach en zakte diepweg op de internationale tennisranglijst. Lang zweeg ze, maar nu de relatie ten einde is vertelt ze haar verhaal. ‘Ik wilde het leven beleven voor het voorbij is.’
De gehele familie Krajicek zit begin mei bij het tennistoernooi in Praag op de tribune als Michaëlla in de geboortestad van vader en coach Petr voor het eerst de kwartfinales bereikt. ‘Het is zo schattig om ook opa en oma te zien’, zegt ze. ‘Maar ik had juist in Praag nog geen wedstrijd gewonnen. Dit was wel een mooi moment.’ Zo vanzelfsprekend is die harmonie niet in een familie waar het tennis bindmiddel én splijtzwam is geweest. ‘De wonden zijn nu wel geheeld’, zegt Michaëlla (‘Misa’) Krajicek. Ze vertelt openhartig en dan weer gereserveerd over de afgelopen jaren, waarin de omstreden relatie met haar fitnesscoach Allistair McCaw tot een breuk met haar ouders leidde. ‘Het heeft pijn gedaan. Onze relatie is nooit geprezen. Maar deze man sloeg me niet of zo. Het probleem was dat ik in die periode met Allistair geen goede resultaten boekte op de tennisbaan. Daar zijn we allebei op afgerekend.’ Krajicek is geheel in het wit gekleed, een wit topje boven Een witte lange broek, het blonde haar in een knotje. Theedrinken is een ritueel voor de zeventien jaar jongere halfzus van Wimbledonkampioen Richard Krajicek, de zoon uit het turbulente huwelijk van Petr met Ludmila Bytel. Ze doet een lepel honing in het ene kopje thee, roert en schenkt het mengsel dan in een andere kop. Zo wisselen ook haar stemmingen, van een uitbundige lach tot een nerveuze giechel en een veelbetekenende stilte.
Ze heeft de scène uit de zomer van 1996 al vaker beschreven. Haar vader Petr ziet thuis in Den Hoorn op televisie hoe zijn zoon Richard op Wimbledon een getraumatiseerde jeugd rechtvaardigt door de meest prestigieuze grandslamtitel te winnen. Richard heeft na de scheiding van zijn ouders eind jaren tachtig gebroken met zijn dominante vader, die hem met Mozart vergeleek. De 7-jarigeMisa speelt met haar Barbiepoppen en vraagt waar haar vader naar kijkt. ‘Ik wist dat het om tennis ging,maar ik kende die jongen op tv nauwelijks. Pas veel later realiseerde ik me hoe speciaal die dag ook voor mijn vader moet zijn geweest. Zijn zoon wint Wimbledon en hij mag er niet bij zijn. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat Richard toch zijn beide ouders op het centercourt van Wimbledon had willen hebben om het hoogtepunt van zijn carrière te beleven.’
Moet jij die leegte bij je vader niet compenseren door eveneens Wimbledon te winnen?
‘In 2005 zou ik samen met Richard aan het gemengd dubbelspel op Wimbledon meedoen. De familie herenigd op Wimbledon, het zou voor mijn vader bijzonder zijn geweest. Helaas raakte ik geblesseerd en ging het niet door. Het is nu anders. Ik speel niet voor mijn vader, ik speel voor mezelf. ‘Maar ik weet wat ik moet doen om mijn vader werkelijk trots te maken. Ik gun het hem ook om dat met mij te beleven. Ik ben in 2007 in de buurt geweest met een plaats bij de beste acht op Wimbledon. Nu lijkt een grandslamtitel verder weg dan ooit en toch koester ik die droom. Mensen vinden dat vreemd als je 150ste op de wereldranglijst staat. Maar ik voel dat ik nog met de besten mee kan.’
We rijden in de auto van haar moeder Pavlina door het oude centrum van Praag naar de Cesky Lawn Tennis Klub Praha. Deze club is de uitvalsbasis geworden voor de in 1989 in Delft geboren Michaëlla. Als kind van twee culturen zit ze in een spagaat. ‘We zijn in de jaren negentig om financiële redenen teruggegaan naar Tsjechië. Ik had het moeilijk op school. Ik kon het Tsjechisch alleen verstaan. Het duurde een jaar voor ik de taalwerkelijk beheerste. Voor mijn vadermoet het confronterend zijn geweest. Maar ik was een kind van 9 jaar, ik kon zijn gevoelens niet duiden. ‘Ik had heimwee in Praag. Ik weet eigenlijk niet wat Nederland nog voor mijn broertje Petr jr. betekent. Hij was pas 6 toen we Nederland verlieten. Hij spreekt veel beter Tsjechisch dan Nederlands. Tsjechië ligt dichter bij zijn hart dan bij het mijne.’ Met een weemoedige glimlach: ‘Ik ben eigenlijk de enige Nederlander in de familie.’
Praag voelt dus niet als thuiskomen?
‘Hier proef je de historie. Als ik naar de tennisclub rij, kijk ik op de brug over de rivier onbewust één seconde over de hele stad uit. Praag is een van de mooiste steden ter wereld. Tsjechië zal ook altijd een deel van mijn leven bepalen. Ik heb een appartement in Praag. Maar thuis blijft voor mij Nederland. Ik tennis ook voor Nederland. Dat gevoel verandert niet, ook al ben ik er de laatste jaren zelden geweest.’
Petr Krajicek is voor Michaëlla een andere vader geweest dan voor Richard. Ze zegt haar vader ook niet te herkennen in het beeld dat Richard in zijn autobiografie Harde ballen van hem schetst. ‘Mijn vader is altijd streng voor me geweest op de tennisbaan, maar nooit zo extreem als met Richard. Ik kan me alles herinneren, misschien heeft hij tien keer overdreven. Mijn vader is milder en wijzer geworden.’ Toch dreigde de familiegeschiedenis zich te herhalen. In 2008 kreeg Misa een verhouding met de Zuid-Afrikaan Allistair McCaw die door iedereen werd veroordeeld. Haar ouders weigerden hem te accepteren. Ook bij de tennisbond (KNLTB) werd McCaw als een bedreiging voor haar carrière beschouwd. Ze woonden vooral in Florida, waar Krajicek trainde op de befaamde academie van kampioenenmaker Nick Bollettieri.
Was Amerika ook een vlucht?
‘Nee, geen vlucht in de zin dat ik mijn koffers pakte en niemand vertelde dat ik naar Florida ging. Ik zocht er wel de rust die ik in Nederland en Tsjechië even niet kon vinden. In eerste instantie ging ik voor het tennis naar Amerika. Ten onrechte is het beeld geschetst dat Allistair me meenam naar Amerika om me weg te houden van de familie.’
Maar het was wel zo prettig om met hem te leven zonder dat je ouders over je schouder meekeken.
‘In Amerika kon ik mezelf ontwikkelen, dat is het positiefste van die twee jaar geweest. Ik was 19, 20 jaar; ieder kind verlangt naar het moment dat het zijn eigen keuzen kan maken. Ik wilde aan mezelf denken. Zelfstandig kleine, maar ook grote beslissingen kunnen nemen.’
Je vader was aanvankelijk bang dat je in het vrouwentennis een lesbische relatie zou krijgen.
‘Het was een andere periode in mijn leven. Mijn vader riep dat wel, maar ik wist ook dat hij altijd van me zou blijven houden. Ik had mijn haar kort geknipt en ik was bevriend met lesbische tennissters.’
Had jij die gevoelens ook?> ‘Nee, maar ik accepteerde ze uiteraard bij mijn vriendinnen. Het was blijkbaar een schok voor mijn vader, terwijl hij juist wilde dat ik kort haar had. Had ik er geen last van op de tennisbaan.’
Stel dat je wel met een vriendin was thuisgekomen. ‘Dat zou niet gebeurd zijn. Al denk ik nog steeds dat mijn vader het op den duur zou accepteren. Maar het is aan mij om te voelen of te kiezen.’
En dan kom je met een jongen thuis, deugt hij ook niet. ‘Ik nam tot die tijd echt weinig jongens mee naar huis. Mijn vader deed er nooit zo moeilijk over, zolang het maar niet ten koste ging van mijn tennis. Bij Allistair was het in dubbel opzicht gecompliceerd. Aanvankelijk was hij alleen mijn fitnesscoach. Hij had huwelijksproblemen en we reisden samen. We werden vrienden en na zijn scheiding werd het meer. Het gebeurde gewoon, het was niet gepland.’
Je vader was woedend. ‘Hij was niet boos vanwege mijn relatie met een coach, met een man die al getrouwd was geweest en vijftien jaar ouder was dan ik. Het belangrijkste voor hem was dat ik niet goed speelde en dan kwam die relatie er nog eens bij. Je weet hoe hij is. Voor mijn vader is tennis echt…
Heilig. ‘Heilig, alles. Dat zal altijd zo blijven. De situatie was anders gelopen als ik in die periode beter had getennist. Na Roland Garros in mei 2008,waar ik al in de eerste ronde verloor, uitte mijn vader zijn ongenoegen in enkele interviews. Toen vertelde hij ook over mijn relatie met Allistair. Voor mij was het teleurstellend, ik had hem namelijk pas in Parijs ingelicht. ‘Het was nog zo pril. Ik zei tegen mijn vader: ‘Het blijft onder ons.’ Ik had het niemand anders verteld. Typisch mijn vader, ik verlies en bij hem komt de stoom uit zijn oren. In die emotie vertelt hij dingen die je niet met de hele wereld moet delen. En het lag al zo gevoelig.’
Je relatie met Allistair stond meteen onder druk. ‘Het was anders dan het in de media werd beschreven. Wij waren elkaar nog aan het ontdekken, terwijl mijn vader er al een stempel op drukte.’
Je moeder vond het nog erger dan je vader. ‘Ze had een bepaald beeld voor ogen en Allistair viel niet in die categorie. Hij was niet haar ideale schoonzoon. Ook dat maakte het niet eenvoudig voor mij.’
Maar zij viel toch zelf ook voor een oudere man? Ze is ruim twintig jaar jonger dan je vader. ‘Dat argument heb ik één of twee keer gebruikt. Mijn moeder heeft een goed hart, maar hoe ze zich soms uit... Hoe moet ik het uitleggen? Ze zegt iets op een volgens mij verkeerde manier waardoor het slecht overkomt. Ze vond Allistair niet de geschikte man voor mij en ze was onwrikbaar in die mening.’
Dat mag je toch zelf bepalen? ‘Ik was 19 jaar, je laat je ouders toch niet je partner kiezen? In de tweeënhalf jaar die ik samen met Allistair ben geweest, heb ik het vooral moeilijk gehad met mijn moeder. Van mijn vader wist ik dat hij vooral naar mijn ranking keek en op die manier een verband legde met Allistair. Mijn moeder accepteerde hem simpelweg niet.’
Je voelde je onbegrepen. ‘Wat ik mijn ouders vooral kwalijk nam, was dat er niet met ze te praten viel. Mijn moeder zei alleen maar nee. Bijna drie jaar lang: nee. Ik heb een andere kant van haar gezien, een kant die me deed schrikken. Ik had niet kunnen voorzien dat ze zo extreem zou reageren. Mijn moeder is niet gemakkelijk te pleasen. Het is niet zo dat ik er kapot van ben geweest. Maar er zaten dagen tussen dat ik alleen maar huilde. Dat ik me wanhopig afvroeg hoe ik mijn ouders kon overtuigen.’
Je moeder viel van haar voetstuk. ‘Als kind verwacht je dat je door je moeder wordt beschermd, dat je voor alles bij haar terecht kunt. Maar helaas niet in dit geval. Ik kon brieven schrijven, e-mails sturen, bellen om het nog eens uit te leggen; het maakte geen enkele indruk op haar. Mijn moeder had bepaald hoe de ideale man er voor mij uit zou zien. Allistair voldeed niet aan haar criteria. Het had niet mogen gebeuren. Je moet als ouders durven vertrouwen op je opvoeding en hopen dat je kind de juiste keuze maakt. Dit was mijn keuze en ik koos voor mijn geluk.’
Dat kon alleen door jezelf los te maken van je ouders? ‘Begin vorig jaar, na de Australian Open, heb ik de relatie met mijn ouders verbroken. Ik had genoeg van hun kritiek. Ik kon er ook niet tegen dat het tennis werd gebruikt als voornaamste argument tegen mijn relatie met Allistair. In mails, in onze gesprekken, telkens zeiden ze: ‘Kijk nou, het gaat niet goed in het tennis sinds je met Allistair bent.’ Ze vergaten dat ik een ander mens was geworden. Ik was niet meer het meisje van vroeger op wie je dezelfde trainingsmethoden kon toepassen. ‘Het was vervelend dat mijn ouders hun onvrede in de pers uitten. We hadden het kunnen uitpraten, maar daar hadden ze geen behoefte aan. Het kwam er natuurlijk op neer dat ze geen controlemeer over me hadden. Ze waren bang dat het mis met me zou gaan. Maar ik ben geen probleemkind. Ik drink niet, ik rook niet, ik ga nooit uit. Ik heb in die periode met Allistair juist harder gewerkt dan daarvoor.’
Je was ook volgens Manon Bollegraf, de coach van het Fedcup Team (waarin de beste tennissters landenwedstrijden spelen), in de ban van een man, zoals De Telegraaf kopte. ‘Ze beweerde iets over wat ze via via had gehoord, terwijl Allistair en ik officieel nog geen relatie hadden. Dat doe je niet als coach. Ze is nota bene mijn mentor geweest toen ik als jonge speelster in de WTA Tour de wereld rondreisde. Bollegraf had een voorbeeld moeten zijn, maar dat was ze dus niet. Ik vond het onprofessioneel en ik heb vervolgens twee jaar niet voor Nederland gespeeld. Vanuit zijn machtspositie bij de tennisbondwilde technisch directeur Rohan Goetzke niet de kant kiezen van een speelster, hoewel hij dat wel had kunnen doen. ‘Ik begrijp niet waarom Rohan zo halsstarrig achter Bollegraf blijft staan, terwijl hij tegenover mij heeft toegegeven dat Manon een fout heeft gemaakt. Goetzke heeft me wel zo ver gekregen dat ik dit jaar mijn rentree heb gemaakt in de Nederlandse ploeg. Ik wilde aanvankelijk niet dat Bollegraf bij mijn partijen als coach op de bank zou zitten. Dat verzoek heeft Rohan afgewezen. Hij heeft het me dus niet gemakkelijk gemaakt. ‘Ik denk nog steeds dat er een betere captain zou kunnen zijn dan Bollegraf. De klik is er niet, er is toch iets kapot gemaakt. Je merkt het ook in de groep als een van de speelsters niet achter de captain staat. Ik vind het raar dat er niets is veranderd in de begeleiding van het Nederlandse team. Er zijn andere coaches beschikbaar die een betere band hebben met de speelsters dan Bollegraf.’
Je kwam ook niet meer bij Richard. ‘Ook dat lag gecompliceerd. Sinds Richard het contact met mijn vader heeft hersteld, zijn ze close met elkaar. Ik wilde niet dat Richard tussen mij en mijn vader zou komen te staan. Ik wist natuurlijk dat hij veel met Richard over deze situatie sprak. Hij moedigde Richard ook aan om met mij te praten over Allistair. Ik wilde opmijn beurt niet tussen mijn vader en Richard komen. ‘Ik heb Richard daarom uitgelegd dat het beter was om minder contact te hebben. Het was niet slecht bedoeld, we hadden ook geen ruzie. Ik wilde voorkomen dat Richard moest kiezen tussen mij en zijn vader. Richard heeft daarna afstand gehouden, daar ben ik hem dankbaar voor. Nu staat hij er weer voor open als ik zijn hulp nodig heb. Als het even kan, ga ik voor het grasseizoen met hem trainen.’
Je was altijd het halfzusje van de Wimbledonkampioen, de dochter van die omstreden vader. Had je de relatie met McCaw ook nodig om jezelf te ontdekken? ‘Ja natuurlijk, ik ben volwassener en sterker geworden. Pas na Wimbledon in 2010 werd het contact met mijn ouders hersteld. We leden allemaal onder deze situatie. Het was nog steeds niet ideaal. Ik zei tegen mijn ouders: ‘Ik ben al twee jaar bij deze man, niet twee dagen of twee weken. Het zou fijn zijn als jullie een stap naar voren maken en niet telkens een stap achteruit als ik met hem binnenkom.’ ‘Allistair heeft er altijd open voor gestaan. Hij moedigde me juist aan om mijn ouders op te zoeken in Praag. Maar ik had geen enkele reden om dat te doen. Ik zou alleen te horen krijgen dat ik een slechte keuze had gemaakt. Ik dacht: bekijk het maar. Wat moet ik in Praag als jullie mijn relatie niet accepteren? ‘Voor mijn broertje Petr jr. vond ik het een pijnlijke situatie. Mijn moeder had tegen hem gezegd dat ik de familie had verlaten. Hij was volop aan het puberen en stond dicht bij mijn ouders. Hij begreep het niet. Ik moest hem uitleggen dat ik niet naar Amerika was gevlucht, zoals iedereen zei. Ik heb hem ook verteld waarom ik de familie een tijd heb gemeden.’
Eind vorig jaar verbrak je de relatie met Allistair. Toen mocht je zeker wel thuiskomen? ‘Het is heel zielig, maar mijn moeder was inderdaad blij. We vieren Kerstmis altijd bij mijn oma, even buiten Praag. Maar ik had het net uitgemaakt met Allistair, ik wilde op mezelf zijn. Ik had verdriet en mijn moeder juichte dat mijn relatie over was. Ik was niet verrast door die houding, maar ik vond het wel triest. Haar argumenten om onze relatie af te wijzen, klopten niet. ‘Mijn ouders zijn niet de reden geweest waarom ik mijn relatie met Allistair heb beëindigd. Het had ook niet met mijn tennis te maken. Er speelden enkele dingen tussen ons die ik voor me wil houden. Maar ik geef toe dat het niet gemakkelijk is geweest. Ik heb me telkens moeten verantwoorden. Ik voelde altijd de druk van buitenaf. Het is niet prettig je te moeten verdedigen vanwege je eerste, echte liefde. Ik vind het oneerlijk hoe er door de buitenwereld tegenaan is geschopt.’
Als je met Allistair aan je zijde de halve finales op Wimbledon had bereikt, zou iedereen je relatie hebben bejubeld. ‘Ik weet bijna honderd procent zeker van wel. Nu voelden we de druk dat het niet goed liep met mijn tennis. We konden die neerwaartse spiraal niet ombuigen. Er was ook al zo veel over ons gezegd dat het misschien niet meer mogelijk was.’
Feit is dat je met Allistair als coach ruim twee jaar hebt stilgestaan. In 2007 bereikte je de kwartfinales op Wimbledon en was je nummer 30 van de wereld. Nu sta je ver buiten de top honderd. ‘Maar Allistair is nooit mijn tenniscoach geweest. Hij speelde geen rol op de tennisbaan, dat hebben we altijd gescheiden gehouden. Natuurlijk vertelde Allistair me niet hoe ik een forehand moest slaan, zoals mijn broer Richard dat deed als we samen trainden. Hij werkte slechts aan mijn fysieke conditie en onder zijn leiding was ik fitter dan ooit. ‘Mijn spel heeft wel geleden onder de breuk met mijn ouders. Ik heb twee jaar matig gepresteerd. Onbewust nam ik die problemen toch mee naar de baan, dan dwaalden mijn gedachten af. Het is ook niet eenvoudig om de juiste coach te vinden. Mijn vader voelt me toch het beste aan. Hij begeleidt me nu bij de kwalificatietoernooien op Roland Garros en Wimbledon. Maar mijn vader wordt volgend jaar 70, hij wil niet overal meer mee naartoe.’
Verlang je naar een leven dat niet onder een vergrootglas wordt gelegd? ‘Ik heb nooit spijt van gehad van die relatie. Ik heb mijn hart gevolgd en dat voelde goed. Als ik iets heb geleerd van Allistair is het dat er een leven buiten de baan is. Hij heeft mijn ogen geopend. Ik ben zelfstandig geworden, ik kan nu voor mezelf zorgen. Vroeger werd alles voor me geregeld, ik hoefde bijvoorbeeld nooit voor mezelf te koken. Nu kon ik ook voor een ander zorgen. ‘Het ging niet ten koste van het tennis, zoals mijn vader dacht. Ik wilde het leven beleven voor het voorbij is. Het gaf me rust en voldoening. Ik ben niet als mijn vader. Tennis is niet alles voor me. Ik houd van die sport, ik wil nog zeker zeven, acht jaar spelen. Maar als ik nu zou moeten stoppen met tennis, heb ik er vrede mee. En dat is voor mij een bevrijdende gedachte.’
Marc Hoeben, Tennis Magazine, 28 april 2011
Michaëlla Krajicek neemt de regie in handen
Een nieuwe Praagse lente
Gedonder met de familie, een veelbesproken relatie en tegenvallende resultaten. Michaëlla Krajicek (22) kreeg de laatste drie jaar heel wat voor de kiezen. Maar sinds kort is alles anders. Tennis Magazine ging op bezoek in Praag en schepte de opluchting van de gezichten.
In de verte loeit een sirene. Het geluid ebt weg, als de politiewagen zijn jacht vervolgt langs de oeverkade van de Moldau. Wie de ogen sluit, hoort het achtergrondgeruis opgaan in het niets en begint vanzelf te ademen op het ritme van de mokerslagen van Michaëlla Krajicek en trainingspartner Karolina Pliskova. Het is zondagochtend, negen uur. Verbeten werken ze hun oefenpotje af, gadegeslagen door hun vaders. Het is de tijd van een aanzwellende groep toeristen op de Karelsbrugen in de nauwe straatjes van de oude binnenstad van Praag. In de blaashal van het nationale tenniscentrum op het eiland Ostrov Stvanice, midden in de Moldau, piepen de schoenen over de hardcourtbaan. De eerste zonnestralen glijden over de omspanning en veranderen de lichtval. Het wordt lente. Een nieuwe, Praagse lente. Michaëlla Krajicek is terug. Ze is terug in de stad van haar ouders Pavlina en Petr en haar broertje Peter. In december kocht ze haar eigen woning in Praag, als om het definitieve van de stap te bevestigen en tegelijk haar onafhankelijkheid te onderstrepen. Ze is weer graag in de directe nabijheid van haar familie, van de mensen die ze boven alles en ondanks alles liefheeft. Dat mag een klein wonder heten, voor wie de laatste jarende stroom aan berichten over het halfzusje van voormalig Wimbledon-kampioen Richard volgde en met argusogen naar haar wankele prestaties keek.
Ontluikende relatie
In 2008 beleefde Michaëlla Krajicek in verschillende opzichten een dramatisch jaar. De vreugde over haar 30ste plek op de ranglijst van februari, haar hoogste ooit, verdween door toedoen van een polsblessure en een kwetsuur aan de knie. Ze eindigde dat seizoen als nummer 219. De laatste twee jaar probeerde ze vruchteloos hetverloren terrein te herwinnen. De sprong naar de beste honderd speelsters van de wereld mislukte, met 129 (2009)en 141 (2010) als klasseringen aan het einde van het jaar.
Naast het tennis brandde een andere discussie los. In het voorjaar van 2008 liet vader Petr zijn emoties de vrije loop. Bij herhaling was het al gegaan over het ‘gevaar’ van lesbische relaties in het circuit, iets waar hij en zijn vrouw Pavlina een scherp oordeel over uitspraken. Bij herhaling was het al gegaan over het feit dat hij zijn dochter niet aan de eerste de beste coach wilde meegeven. En nu kreeg dat alles een plotse wending door een uitbarsting over de ontluikende relatie van Michaëlla met haar fitnesscoach, de vijftien jaar oudere Allistair McCaw. Het was de opmaat voor een uiterst woelige periode. Ze zou er spijt van kunnen hebben. Ze schudt resoluut het hoofd. “Nou, het is wel duidelijk dat ik mijn hart heb gevolgd. Ik heb er geen spijt van. Zeker niet. Ik heb drie geweldige jaren beleefd. Met de man van wie ik hield. Maar of ik het anders had willen zien, metm ijn familie en het tennis? Ja, dat zeker wel. Ik had beter willen tennissen en een beter contact met de familie willenhebben. Maar het gaf zo veel onrust. Het is beter zoals het nu is gelopen. Het was nooit helemaal goed gegaan.”
Niet langer Misa
We zijn neergestreken in het negende district van Praag, een wat grauwe buitenwijk waar haar ouders wonen. Moeder Pavlina heeft de wens te kennen gegeven bij het gesprek aanwezig te zijn en luistert nerveus mee. Af en toe kost het haar zichtbaar moeite op de tong te bijten. Ze moet wel, zo lijkt. Een dag later stelt ook vader Petr zich uitzonderlijk terughoudend op. Michaëlla is niet langer Misa. Ze is een vrouw van 22. Ze heeft de regie in handen genomen. De ouders willen alleen kwijt dat ze opgelucht zijn. Opgelucht is ook Michaëlla zelf. Vol vuur spreekt ze over haar tennis in de laatste maanden, met het bereiken van de halve finales van het WTA-toernooi in Kuala Lumpur als hoogtepunt. Ze versloeg er onder anderen de Russisch etop-30-speelster Alisa Kleybanova, voordat ze werd uitgeschakeld door Jelena Dokic.
“Ik sta met veel zelfvertrouwen op de baan”, zegt ze. “Het belangrijkste is dat ik mezelf het gevoel heb gegeven dat ik het nog steeds kan.” Wie haar zag spelen in de REAALTennis Masters in december had al zo’n vermoeden. Ze knikt, ze heeft van verschillende kanten gehoord dat er toen in Rotterdam iets van de ‘oude’ gedrevenheid te zien viel. “Je kunt het een ommekeer noemen. Het kan er mee te maken hebben dat ik vanaf begin december in Praag ben begonnen met trainen. Maar, eerlijk gezegd, denk ik niet dat het zo veel te maken heeft met de manier waarop ik train. Het heeft meer te maken met mijn gemoedstoestand. Dat is een groot verschil geweest. Sinds oktober was mijn vader er weer bij. Dat geeft een heel ander gevoel.”
Verwijdering van ouders
Het is een lang proces geweest, voordat het zo ver was. Sinds 2008 was er gedurende twee jaar sprake van verwijdering tussen haar en Petr en Pavlina. “Het contact was al niet sterk. Ik belde hooguit één of twee keer per week. Mijn ouders waren het niet met me eens. Bij mijn vader ging het dan over tennis, bij mijn moeder over mijn vriend, Allistair. Ik koos voor mijn eigen leven.” Het dieptepunt kwam aan het begin van 2010. In een periode van drie maanden werd het contact helemaal verbroken. “Mijn ouders bleven maar benadrukken dat het beter voor mijn tennis was hier in Praag te zitten. En dan had ik mijn eigen mening. Het had natuurlijkook te maken met Allistair. Dat kwam er nog bij. Vooral mijn moeder was het er niet mee eens, al die tijd. Ze maakte het geen dag makkelijker voor me. Dat vind ik nog steeds gek. Je kunt het met je dochter niet eens zijn over haar vriend. Maar dan maak je het je kind toch niet zo moeilijk dat je het contact verliest? Mijn moeder heeft echt een bepaald beeld van de ideale schoonzoon. Dat is dan haar mening. Allistairpaste niet precies in dat plaatje, hij scoorde niet op alle punten de hoogste score. “Mijn moeder komt ook wel met namen. Dat vind ik aan de ene kant wel grappig. Maar aan de andere kant ook een beetje triest. Kijk, ik kan het me wel voorstellen dat ouders af en toe aangeven wat ze een leuke jongen vinden. Mijn moeder heeft daar een behoorlijke voorstelling van. Maar, nou, het is mijn leven. Ik vind: als je echt van je kind houdt, dan accepteer je dit soort dingen, ook als je kind bijvoorbeeld lesbisch is. Tuurlijk, ouders willen het beste voor hun kind. Maar wat is het beste? Dat is dan waarschijnlijk wat jij als ouder het beste vindt. Maar als dochter kun je daar anders over denken. En het is zo: als je je dochter goed hebt opgevoed, moet je er ook op vertrouwen dat ze zelf aanvoelt wat het beste voor haar is. “Mijn vader mocht Allistair eigenlijk wel. Hij wilde alleen niet dat mijn tennis eronder zou lijden. Hij wilde liever dat ik hier en in Nederland zou blijven trainen. Goed, hij heeft sommige dingen geroepen.Maar dat begrijp ik dan nog wel. Hij is een emotioneel mens,hij heeft zich later ook verontschuldigd. Nou, dat is voor mijn vader heel wat. Hij zegt niet gemakkelijk sorry. Jammer dat het allemaal zo in het openbaar is gegaan. Het was beter geweest als we het rustig onder elkaar hadden kunnen bespreken. Dan hadden we het makkelijker uit kunnen praten.”
Vriend nummer één
Ze gaf in april vorig jaar voor het eerst toe dat het haar dwarszat, ook al in de periode voordat het contact werd verbroken .Ze zag het soms niet meer zitten, waren haar letterlijke bewoordingen, op de vraag hoe ze zich op de tennisbaan voelde. “Ik had moeite met mijn concentratie. Mijn gedachten dreven weg van de baan, ik lette niet op, mijn focus was weg. Ik wilde wel, maar het lukte niet. Ik was in mijn hoofd bezig met andere dingen. Wat ga ik na een wedstrijd doen? Enerzijds kwam dat door de verliefdheid. Tennis was in die periode niet alles voor me. En de situatie met mijn ouders hielp niet. Als het niet goed ging, kreeg ik een mailtje. Zeiden ze dat het beter ging, toen ik nog bij ze in Praag was. Dat maakte het niet makkelijk, ik probeerde het maar niet te lezen. Maar ja, die gedachte, dat ik wist dat ze het er niet mee eens waren, dat gaf me geen vrijheid op de baan.” En dat, terwijl ze juist vanaf begin 2009 met McCaw het gelukhad gezocht bij de beroemde tennisacademie van NickBollettieri in Bradenton, Florida. Ze kocht er zelfs een huis. Het moest haar rust brengen, het moest haar tennis een boost geven. Het ene deel van het plannetje lukte, het andere totaal niet. “Ik heb mezelf beter leren kennen, ik benals persoon verder gegroeid, moest voor mezelf zorgen, veel dingen zelfstandig regelen. Dat is fijn voor me geweest, ook om mijn leven met iemand te kunnen delen. Het was voor het eerst dat ik samenwoonde. In dat opzicht, privé, is het heel positief geweest. Ik ben meer volwassen geworden, heb meer overzicht over een aantal zaken gekregen, heb andere interesses ontdekt. “Ik geloofde erin dat het zou werken.Natuurlijk had ik het veel beter willen doen. Maar ik koos ervoor bij mijn vriend te zijn. Dat had ik op nummer één gezet. En niet het tennis. Maar het klinkt zo erg om te spreken over een verloren tijd. Ik heb het geprobeerd. Het heeft niet geholpen, dat is duidelijk. Er zijn een paar dingen die ik moet verbeteren. Maar ik heb daar niemand gevonden die me daarbij kon helpen.” Voor de buitenwereld kreeg het vertrek naar Florida het karakter van een vlucht. Of, misschien noge rger, van een door McCaw geregisseerd isolement. FedCup-coach Manon Bollegraf liet zich daarover in juni 2009 bijvoorbeeld openlijk uit, het zorgde voor een hoog oplopend conflict en een weigering van Krajicek voorde nationale vrouwenploeg uit te komen. Bovendien lieten, opnieuw, haar ouders zich niet onbetuigd. “Mijn ouders hebben dat zo gevoeld, zij hebben zo hun contacten bij de pers. Ik ging weg, ze waren de controle kwijt, die ze al vanaf mijn jeugd op mij hadden. Maar ja, het is mijn leven, het is mijn keuze geweest, ik ben niet geboeid naar Amerikaontvoerd. Zo van: je blijft hier en mag geen contact meer hebben. Absoluut niet.”
Alle sores in de media
Ze noemt het ‘oneerlijk’, zoals over McCaw werd gesprokenen geschreven. Hij zou door zijn dominantie de Belgische coach Marc Dehous hebben afgeschrikt. “Dat is in elk geval niet waar. Dehous kon niet met ons mee naar Amerika, omdat hij en zijn partner hun eerste kind kregen. Allistair heeft veel negatieve dingen over zich heen gekregen. Dat verdiende hij niet. Want ik nam zelf de beslissingen. Het was heel opmerkelijk: juist Allistair bleef erop hameren dat ik weer contact moest zoeken met mijn familie. Hij noemde dat belangrijk. Terwijl mijn moeder juist zo moeilijk deed. Heel ironisch. Daarom hield ik ook van hem, omdat hij een goedhart heeft, omdat hij het echt meende.”
Na haar openhartige bui in april 2010 kwam het dan toch tot het herstel van de contacten met de familie. Ook met halfbroer Richard, na een radiostilte van een jaar. “Het was niet zo dramatisch”, zegt ze, daarop terugkijkend. “Er is niemand overleden, er was geen haat, er is niks vernield. Het was meer: we waren het niet met elkaar eens. Neem mijn vader.Ik heb altijd van hem gehouden. Hij praat alleen soms iets teveel. Hij uit zich te veel. Zo is hij. Dat kun je niet veranderen. Dat weet ik wel. Dat wil ik ook helemaal niet. De liefde voor elkaar is altijd gebleven. Het is alleen jammer dat dingen niet altijd rechtstreeks van de familie naar mij toe zijn gezegd. Dan ging het via de pers. Vond ik erg. Maar, ha, de lezers in Nederland waarschijnlijk niet.” De ruis in de communicatie werd minder, het leidde tot verzoeningspogingen tussen defamilie en McCaw. “Na Wimbledon heeft hij opa en oma, de hele familie ontmoet. Zelfs mijn moeder vond het toen oké. Maar ja, ik was al 21, dat is volgens mij toch een leeftijd waarop je het verstand hebt om te kunnen zeggen wat je het beste wilt. Ik had nu bijvoorbeeld ook een kind kunnen hebben. Dat was dan mijn keuze geweest. Ha, van zo’n opmerking zou mijn moeder hartkloppingen krijgen.”Langzaam kreeg Michaëlla Krajicek weer een warmer gevoel bij haar familie. Na het verlies in de eerste ronde van de kwalificaties van de US Open groeide het besef dat ze met haar tennis op een dood spoor zat. “Het kon niet zoals het ging. Ik was behoorlijk down. Ik wilde weer proberen wat in het verleden werkte. Oké, ik wist wel dat het nooit hetzelfde zou worden, als toen ik vijftien, zestien, zeventien was. Het zou anders zijn.” Het is anders. Ze wil overduidelijk de regie houden, ze woont zelfstandig. Na alle hindernissen die ze samen met McCaw overwon, moest ze onlangs toch bekendmaken dat het einde van de relatie daar is. “Vlak voor kerst is dat gebeurd. Dat was voor ons allebei niet fijn. Kerst is mijn favoriete periode van het jaar, dit was de ergste kerst ooit. We zouden het hier vieren, iedereen rekende erop, het werd dus minder gezellig dan gedacht. Het was niet echt ideaal, het kwam meer van mijn kant.” Het bericht, via Facebook, leidde tot een heftige reactie van haar ex. “Ik heb hem daarna nog gesproken, hij verontschuldigde zich ongelooflijk. Dat is verder iets tussen ons.”
Vader vijftien jaar jonger.
Ze zegt het. Ze is duidelijk, na de training, in de lobby van het nationale tenniscentrum. Misschien, oppert ze, is ze door het hele gedoe inderdaad wel meer volwassen geworden. Maar hoe ze het dan de volgende keer doet, als ze verliefd wordt? Ze lacht: “Ik denk niet dat je dat echt kiest, op wie je verliefd wordt.” Ze heeft tijdens de training, uit frustratie over dubbele fouten, een paar keer met haar racket gestuiterd. Het vuur is terug. Niet alleen bij haar. “Iedereen zegt nu, sinds ik hier terug ben, dat mijn vader wel vijftien jaar jonger lijkt. Hij heeft er veel energie door gekregen. Dat is heel belangrijk.” En water nog meer belangrijk is? “Ik denk dat mijn ouders duidelijk hebben ervaren dat ik achter mijn beslissing kan staan. Mijn vader wordt volgend jaar zeventig, ik denk niet dat hij dit nog een keer wil meemaken. En ik ook niet.”
Superweek in Fed Cup
Michaëlla Krajicek speelde in februari 2011 voor het eerst in twee jaar weer Fed Cup voor Nederland. In Eilat lukte het net niet te promoveren. Krajicek noemt het een superweek, maar het is ook duidelijk dat er sinds het conflict in 2009 tussen haar en captain Manon Bollegraf sprake is van een ‘verstandshuwelijk’. “Er is iets kapotgemaakt, ik denk dat zij dat ook wel weet. We zullen niet meer samen koffie gaan drinken. Zij weet dat haar opmerkingen misplaatst waren. Ze oordeelde over mijn relatie. Anderhalf jaar geleden heeft ze gebeld en haar excuses aangeboden. Zei ik: natuurlijk, dat accepteer ik. Maar het voelde nog steeds niet fijn. Ik vond het echt niet goed wat ze toen heeft gezegd, ik vond het niet eerlijk. Het kwam des te harder aan omdat onze band eerder goed was. “Ik benader het nu meer zakelijk. Het was geen moeilijke beslissing, hoor. We hebben, met KNLTB-technisch directeur Rohan Goetzke, er tijdens de Mastersover gepraat. Dat was meer een gesprek hoe het zou verlopen als ik weer mee zou doen. Het is moeilijk voor iemand te spelen voor wie je weinig respect hebt. Dat voelt niet goed, dat past ook niet in een teamsfeer. Ik heb zelf gezegd: oké, weet je wat, dan speel ik nu wel, we doen de hele week normaal. Om eerlijk te zijn: Rohan had het niet verwacht dat ik weer mee wilde doen, als Manon zou blijven. Ik zei: ik kies echt voor mijn land en voor mezelf. Het is ook zo: als ik volgend jaar aan de Olympische Spelen wil meedoen, dan moet ik Fed Cup spelen. Dat hielp bij de beslissing. Het ging in Eilat heel goed. Ik wist wat ik moest doen om geen negatieve sfeer te creëren. Rohan wilde in elk geval dat Manon op de bank zou zitten. Dat wilde ik eerst niet, ik wilde liever niemand op de bank. Rohan vond dat het slecht kon zijn voor de teamspirit. Heb ik gezegd: oké, we doen het zoals jullie het willen. Ik heb het gedaan zoals zij het wilden. Ik heb wel gezegd dat Manon niet te veel tegen mij moest zeggen. Maar ik ben toch al een persoon die niet te veel informatie wil.”
Over het hebben van een tenniscoach
“Richard heeft al een paar jaar geleden gezegd dat ik zeker een tenniscoach nodig heb. Iemand met wie ik klik. Ik heb nu tijdelijk Marian Laudin. Ik ga nog op zoek voor de langere termijn.”
Over de rest van het seizoen
“Het doel is het halen van de top-100. Het is al een tijd geleden dat ik daar in heb gestaan. En uiteindelijk gaat het natuurlijk om het presteren op Roland Garros, Wimbledon, de grote toernooien.”
Over het geloof in zichzelf (1)
“Het gekke is, en dat is niet voor iedereen te begrijpen: ik geloof nog steeds dat ik de kwaliteit heb om in de top-20 te staan. Maar dan moeten er wel veel dingen verbeteren. Ik moet veel constanter en fitter worden.”
Over het geloof in zichzelf (2)
“Mijn beste vriendin zegt altijd: het geloof dat jij in jezelf hebt, dat hebben maar weinig mensen. Beschouw ik als een heel groot compliment.”
Algemeen Dagblad, 16 december 2010
Vriend én vader zien succesvolle rentree Krajicek
Voor een handjevol toeschouwers beleefde Michaëlla Krajicek donderdag bij de Reaal Tennis Masters een moeizame rentree op Nederlandse bodem. Ten koste van Nicole Thyssen bereikte Krajicek in drie sets (6-3 2-6 6-1) de halve finales.
Slechts het laatste bedrijf kon haar goedkeuring wegdragen. ,,Het was een hele langzame start. Een combinatie wellicht van twee jaar afwezigheid hier en een beetje nervositeit. Pas in de derde set kreeg ik mijn oude ritme te pakken'', keek ze terug op de partij die een kleine twee uur in beslag nam.
Krajicek pakte de eerste set na eerst nog met 3-1 te hebben achtergestaan. In het tweede bedrijf haperde haar opslag nadrukkelijk, Thyssen profiteerde al in de derde game en pakte de set met 6-2. Na een vroege break in de derde set trok Krajicek de winst alsnog simpel naar zich toe.
In juni 2009 kwam ze voor het laatst in actie op Nederlandse bodem. In Rosmalen verloor Krajicek (21) in de tweede ronde van de Duitse Kristina Barrois. Ze was mede door blessures al ver weggezakt op de wereldranglijst waar ze ooit plaats 34 innam. Het jaar 2009 sloot ze af als 129e, een kleine honderd plaatsen hoger dan het jaar ervoor. Maar de top 100 bleef ook dit jaar buiten bereik. Als nummer 143 van de wereld is ze ook komend jaar gedoemd tot de kwalificaties voor de Australian Open.
Krajicek lijkt er niet mee te zitten. Na een rustperiode van vier weken wegens schouderklachten hervatte ze half november de training en speelde ze nog even competitietennis in tweede vaderland Tsjechië. ,,Het is fijn om hier terug te zijn. Hier liggen mooie herinneringen'', sprak ze na de moeizame opener in Rotterdam. Ze doelde niet op haar laatste optreden in 2007 toen ze ondanks een polsblessure actief was en in de finale verloor. Krajicek won het toernooi van 2004 tot en met 2006.
Ze werd in het Topsportcentrum gadegeslagen door coach en partner Allistair McCaw en vader Petr. Daar lag de grondslag van haar goede gemoed. De vrede is hersteld binnen de familie Krajicek. ,,Alles wat me privé een beetje stoorde is opgelost'', zei ze over de hereniging met haar vader, eerder dit jaar.
,,Dat ze hier allebei zitten is de grote plus. Ik heb een paar minder jaren achter de rug. In eerste instantie door blessures, maar zeker ook door privézaken. Ik ben eerst mens, dan pas tennisster. Ik ben 'happy' met hoe de dingen nu gaan in mijn leven.'' (AP)
Mike Cherry, www.floridatoday.com, 6 mei 2010
Krajicek has name and game to match
A tennis fan will recognize the last name and many, after watching a few minutes, will shake their heads as they spot similarities in the games of Michaella Krajicek and her retired-from-the-tour brother, Richard.
Michaella used her big serve -- sound familiar? -- and aggressive all-court game to win her opening-round match at the MIMA Foundation/USTA Pro Tennis Classic. The native of the Netherlands at times overwhelmed 18-year-old American Chieh-Yu Hsu 6-3, 6-3 in a Wednesday late-afternoon match that somehow avoided rain despite dark clouds.
"I think that I served well," Krajicek said "I think I was the stronger one."
Fifth-seeded in the MIMA, Krajicek craves back-to-back titles after taking last week's $50,000 clay event in Charlottesville, Va. Oddly, her opponent in that Virginia final, Laura Siegemund, will be her round of 16 foe today. Siegemund is known at the Kiwi Tennis Club for reaching last spring's final before losing to American teen Melanie Oudin.
The 5-foot-9 Krajicek then plans to take next week off before entering French Open qualifying.
Years ago, however, she would not have worried about toiling just to get into main draws on the WTA circuit. She was 16 when she won her first WTA event in 2005, then won two more in 2006. Her world ranking peaked at No. 30 before plummeting to No. 326 sometime in 2008. Knee and wrist injuries have forced her to play in tournaments like this to regain her ranking.
"A lot of players can't handle it," she said. "The matches aren't given to you. You have to grind them through. I'm fit now. I know this is the only way."
Now a resident of Bradenton, Krajicek still exists in terms of tennis accomplishments in the shadow of 6-6 Richard, who won the 1996 Wimbledon title. Richard, Michaella said, still keeps his hands active in tennis and is the director of the ATP's Rotterdam event.
Of course, she has her own career to worry about. It is not as if she is running out of time. Michaela Krajicek is merely 21.
"I do," she said when asked if she wants back-to-back titles before flying to Europe. "I'm not playing doubles here. That's (winning the championship) my main focus here."
Whitey Reid, www.dailyprogress.com, 3 mei 2010
Krajicek rolls in Tinsley final
A day before she needed to go to the airport and get on a plane to Charlottesville for the Boyd Tinsley Women’s Clay Court Classic, Michaella Krajicek was having second thoughts.
“I had a long clay season already, and I wasn’t sure that I wanted to come because I had already played four tournaments,” Krajicek explained. “I wanted to go, but on the other side I thought maybe I shouldn’t go because if you play really tired, you can get injured.”
On Sunday afternoon at the Boar’s Head Sports Club, Krajicek, who hails from the Netherlands, was certainly glad she decided to get on that plane. The 21-year-old younger sister of former Wimbledon champion Richard Krajicek capped off a strong week of play with an impressive 6-2, 6-4 victory over Laura Siegemund.
“I have no words for it now,” Krajicek said. “I’m really happy I came.”
The fifth-seeded Krajicek, ranked 141, pocketed $7,300 with the victory. Siegemund earned $4,000.
In the tournament’s doubles final, top-seeded Carly Gullickson and Julie Ditty defeated fellow Americans Alexandra Mueller and Ahsha Rolle, 6-4, 6-3.
But Krajicek, who is hoping to break back into the top 100 — she was once ranked No. 30 in the world after a quarterfinals appearance at Wimbledon in 2007 — was the story.
Krajicek used the same blueprint that had enabled her to steamroll through the Tinsley draw all week. She was consistent from the baseline, at times dominating with her serve, and mentally tough at key moments of the match.
Up a set and serving at 4-3 in the second, Siegemund broke Krajicek after a daring drop shot. However, Krajicek won the first three points of the next game, then earned a service break of her own when Siegemund double faulted on game point.
“I think my serve was pretty good. I just played solid. I did what I did all the other matches. I don’t think I had to really raise my level that much.
“I wasn’t nervous, which was important for me because at the beginning of my career — years and years back — it was a different story,” Krajicek joked.
The unseeded and 278th-ranked Siegemund stayed in the match as long as she could, using a number of drops shots and lobs.
But Siegemund had trouble with her serve throughout the match, double-faulting on a number of key points. Krajicek said her opponent seemed nervous, but Siegemund said that wasn’t the case.
“I just didn’t feel very well,” she said. “I have asthma, and with the humidity, I couldn’t breathe today. I have no idea why it was today and not the whole week because the whole week I was fine.
“I had trouble moving, and when I can’t move my game just sort of falls apart, and she played well.”
After her Wimbledon run in 2007, Krajicek was derailed by a knee injury that required surgery and then sustained a couple of nagging wrist injuries.
But now she is optimistic she can get back into the Top 100.
“The last two or three years have been a bit of a struggle off the court,” Krajicek said. “But this is really nice. It’s been six years since I’ve won a clay tournament. This is awesome.”
Whitey Reid, www.dailyprogress.com, 2 mei 2010
Making the family proud
Michaella Krajicek was 7 years old when her older brother, Richard, defeated Pete Sampras on his way to winning the Wimbledon singles title.
For many pro tennis players in the making, this would be a seminal moment.
For Krajicek? Not so much.
Krajicek remembers family members watching all the matches on television — but nothing else.
“I was playing with my Barbies,” said Krajicek, laughing, “and they were more interesting at that time than the Wimbledon final.”
Well, Krajicek’s little sister, whose nickname in Dutch is “Kleine Kraai” (Little Crow), has certainly warmed up to tennis since. The 21-year-old has been ranked as high as No. 30 in the world. In 2007, she made it to the Wimbledon quarterfinals.
On Saturday afternoon at the Boar’s Head Sports Club, the fifth-seeded Krajicek defeated Arina Rodionova, 6-4, 6-4, to move into the finals of the Boyd Tinsley Women’s Clay Court Classic.
Krajicek will play Laura Siegemund at 11:30 a.m. today. The unseeded Siegemund was a 7-5, 6-4 winner over eighth-seeded Anastasia Yakimova in Saturday’s other semifinal.
The 141st-ranked Krajicek and Siegemund (No. 278) have never played.
“I think it will kind of be the same story like today,” Krajicek said. “She mixes it up pretty well.
“Some girls can be nervous in the final, but I’m just going to take it as another match. Seeing as how she’s won four matches, she must be playing pretty well.”
Against Rodionova, Krajicek displayed the same trait that vaulted her brother to success — a big serve.
“I think, in general, every match has been pretty good so far — but I’m getting better and better by every match,” Krajicek said. “Today, the circumstances were a little more difficult because of the wind and it was much hotter today also, but I think I played well and I served well.”
In the first set, Krajicek broke Rodionova to take a 5-4 lead, then calmly held serve, closing out the set with two service winners.
In the second set, Krajicek jumped on Rodionova from the get-go, taking an early 3-0 lead.
However, Rodionova clawed back to 4-3 and Krajicek had to hold on for dear life in the eighth game, staving off six break points. On two of those occasions, she hit lobs that just clipped the back of the tape for winners, clearly frustrating Rodionova.
“It was a tough game and just too bad that I lost it,” Rodionova said.
Krajicek knew the importance of the game. If she had lost it, the match could have very easily taken a different turn.
“I was trying to stay aggressive,” she said, “but my first serve wasn’t going that well in that game. I got a little bit nervous, but I kept things together except for the one double fault.
“She was going for it and pressured me, so I had to hit [the lobs].”
Krajicek, who is actually the former Wimbledon champ’s half-sister — they have the same father but different mothers — says her big brother helped tutor her on the court as a teenager.
Today, Richard Krajicek is the director of a tennis tournament in Rotterdam, writes books, and is married to a former model who once played a “Bond girl” in the James Bond movie “Tomorrow Never Dies”.
Not a bad gig if you can get it.
“He’s got a lot going on, but I’m sure if I were to call him now and say, ‘I need your help with my serve,’ he would be right here,” Krajicek said.
“I respect all of his achievements. He was No. 4 in the world and he could have been No. 1. A couple of times, he was one match away. That’s how close it is.
“Obviously, I look up to that, but while I’m here I’m trying to be myself.”
ANP, 20 april 2010
Krajicek: ik trek het niet meer
De sukkelende tennisster Michaëlla Krajicek mist de steun van haar ouders en haar grote broer Richard Krajicek
Mede daardoor vallen de resultaten van de 21-jarige blondine in de afgelopen jaren nogal tegen. ‘Ik trek het niet meer’, laat de nummer 141 van de wereldranglijst weten in een openhartig interview in het tijdschrift Sportweek.
Volgens Krajicek accepteren haar ouders niet dat ze een liefdesrelatie heeft met haar fitnesscoach Allistair McCaw. ‘De band met mijn ouders is nooit meer dezelfde geweest sinds mijn vader niet meer met mij meegaat. Maar sinds ik een relatie heb met Allistair, is het helemaal mis.’
Haar vader Petr Krajicek was vroeger haar coach. ‘Mijn ouders roepen in de media dat ze me niet meer kunnen bereiken, dat ze mijn nummer niet hebben’, vertelt Krajicek, die zegt dat ze haar broer Richard al anderhalf jaar niet meer heeft gesproken. ‘Wat wil je als ze me telkens bekritiseren.’
Michaëlla Krajicek woont en traint sinds anderhalf jaar in Florida. Die verhuizing kon evenmin op goedkeuring binnen de familie rekenen. ‘Mijn zorgen neem ik mee de baan op. Als ik me niet 100 procent kan concentreren, wordt het moeilijk. Nou, dat lukt dus niet als je zulke zaken aan je hoofd hebt.’
Ruim een jaar geleden liet Fedcupcoach Manon Bollegraf zich negatief uit over de iets te innige relatie tussen Krajicek en McCaw. De Nederlandse nummer twee, achter Arantxa Rus, bedankte daarop voor de nationale ploeg.
‘Ik snap niet dat de bond besloot door te gaan met haar. Arantxa Rus en ik kunnen Nederland misschien terugbrengen naar de wereldgroep. Een coach die langs de kant zit, doet dat niet’, aldus Krajicek in Sportweek.
NRC, 8 maart 2010
De teloorgang van een voormalig talent
Sinds haar verbintenis met Allistair McCaw (36) viel tennisster Michaëlla Krajicek (21) ver terug.
Sinds zij de kwartfinales op Wimbledon bereikte, drie jaar geleden, duikelde Michaëlla Krajicek op de wereldranglijst. De mogelijkheid bestaat dat zij haar vader weer als coach in de arm wil nemen.
Trappen lopen in het Amsterdamse bos met een boomstam boven je hoofd: menig topsporter deed het onder begeleiding van conditietrainer Allistair McCaw. ,,Na tien beklimmingen kreeg ik een schouderklopje", vertelt ex-proftennisster Renee Reinhardt, die twee maanden met hem samenwerkte. ,,Waarna hij meteen drie extra sessies voorstelde: als beloning voor mijn goede prestatie."
Allistair McCaw - die zichzelf liever performance coach noemt - begeleidde een keur aan topsporters voordat hij in september 2007 aan het werk ging met tennisster Michaëlla Krajicek. Zo stond hij onder anderen de squashsters Nicol David en Natalie Grinham bij. Maar ook triatleet Rory Mackie, de spelers van het nationale cricketteam en de tennissters Jelena Dokic en Dinara Safina. ,,Met Allistair was het keihard werken", weet Grinham nog. ,,Ik heb wel eens moeten huilen van uitputting. Maar fitter dan onder zijn leiding ben ik nooit geweest."
Zo op het oog heeft ook op fysiek gebied Krajicek veel baat gehad bij McCaw. In het Mexicaanse Monterrey - waar zij vorige week niet verder kwam dan de eerste kwalificatieronde - oogde zij fit en afgetraind. Dat neemt niet weg dat haar prestaties zelden overhielden sinds haar verrassende kwartfinaleplaats op Wimbledon, bijna drie jaar geleden. Van plaats 30 duikelde zij sindsdien naar plek 131. De laatste keer dat Misa een wedstrijd won in het hoofdschema van een grandslamtoernooi dateert van augustus 2007, toen zij de Italiaanse Alberta Brianti in de eerste ronde van de US Open versloeg.
Wat ging er mis met Michaëlla Krajicek? En in hoeverre heeft haar terugval te maken met de man die tweeënhalf jaar geleden in het gat sprong toen vader Petr Krajicek besloot het coachen op te geven wegens lichamelijke ongemakken? Slechts weinig ingewijden durven die vragen met naam en toenaam te beantwoorden. Veelal omdat Michaëlla Krajicek dat hen uitdrukkelijk heeft verboden. Sommigen willen off the record toch hun inzichten delen. Ze willen het contact met haar niet kwijtraken, terwijl dat in sommige gevallen al lang gebeurd is. Anderen staan er op dat hun naam niet in de krant komt - zélfs als zij met geen woord over de tennisster reppen. De zaken liggen ,,te gevoelig", verhoudingen zijn ,,te broos".
Journalisten die melding maakten van haar relatie met conditietrainer McCaw, werden te schande gemaakt op haar website en in de media. Vorig jaar ontkende de profspeelster de verhouding op haar website.
Allistair McCaw scheidde vorig jaar van zijn vrouw, en woont nu met Krajicek (21) in het Amerikaanse Bradenton, vlakbij de Nick Bollettieri Tennis Academy. McCaw wijkt zelden of nooit van de zijde van de voormalige juniorenkampioen en schermt haar zoveel mogelijk af voor de buitenwereld. Communiceren met Krajicek is vrijwel alleen mogelijk via email, skype of twitter.
De 36-jarige Ier, die opgroeide in een gelovig gezin met drie broers en op jeugdige leeftijd naar Zuid-Afrika emigreerde, wordt door ingewijden omschreven als ,,vastberaden" ,,gedisciplineerd", ,,humoristisch" en ,,mentaal sterk". Voor zichzelf is hij even streng als voor zijn pupillen. Als topsporter kon hij zich lichamelijk zó inspannen, dat hij soms dagen van slag was. Niet voor niets werd hij twee maal uitgeroepen tot meest fitte man van Zuid-Afrika.
Op tienjarige leeftijd begon McCaw met tennissen. Op zijn cv staat dat hij tot de beste vijftien spelers onder de veertien in Zuid-Afrika behoorde, maar bij de provinciale tennisfederatie in Johannesburg, waar McCaw destijds woonde, roept zijn naam weinig herkenning op. ,,Ik kan mij de man vaag herinneren", zegt Mickey Styles, directeur van de provinciale tennisassociatie in Johannesburg. ,,Hij speelde niet slecht, maar was zeker geen uitblinker. Als hij werkelijk tot de nationale top heeft behoord, dan had ik zijn prestaties wel onthouden."
Toen een internationale doorbraak te lang op zich liet wachten besloot McCaw - destijds zestien - de overstap naar duatlon te maken. In 1994 werd hij nationaal juniorenkampioen, een jaar later eindigde hij als vierde bij het WK duatlon. Jarenlang combineerde McCaw zijn profcarrière met zijn werk als conditietrainer in achtereenvolgens Zuid-Afrika, Engeland, Nederland en de Verenigde Staten.
Als conditietrainer van squashster Natalie Grinham bemoeide McCaw zich nauwelijks met de inhoudelijke kant van haar sport. Hooguit leerde hij Grinham hoe zij zich beter over de baan kon bewegen, vertelt de squashster. In hoeverre McCaw zijn huidige pupil van bruikbare technische adviezen voorziet, is moeilijk te beoordelen. Volgens sommigen heeft McCaw weinig verstand van zaken. Volgens anderen kan hij dankzij zijn ervaring als junior een aardig woordje meepraten. Via twitter laat McCaw aan zijn volgers weten waar het bij Michaëlla Krajicek aan schort. ,,Het verschil tussen toptwintig en tweehonderd is: CONFIDENCE", zo schrijft hij. En verder deelt hij tal van oneliners met tips voor de Nederlandse tennisster. Zoals: ,,Success doesn't come to you, you go to it!" En: ,,K.I.S.S - Keep It Super Simple."
Feit is dat Michaëlla Krajicek sinds de aanstelling van McCaw slechter presteert dan in de tijd dat haar vader haar begeleidde. En dat leidt tot speculaties dat het halfzusje van Wimbledonwinnaar Richard Krajicek haar vader - met wie zij een moeizame verstandhouding heeft - weer als coach in de arm wil nemen. De twee hebben eind vorig jaar enkele dagen samen getraind in Praag. Krajicek heeft bij die gelegenheid een partij gespeeld tegen Klára Zakopalova, winnaar van de Ordina Open in 2005. Ze won.
Over de invloed van McCaw op de Nederlandse tennisster is de afgelopen jaren veel gezegd en geschreven. Vorig jaar haalde Fed Cup-captain Manon Bollegraf in De Telegraaf nog fel uit naar naar de fitnesscoach, die volgens haar alle beslissingen voor zijn pupil neemt. ,,Michaëlla is niet voor rede vatbaar. Het moge duidelijk zijn dat haar huidige situatie haar tennis niet ten goede komt", aldus Bollegraf. Na de publicatie besloot Krajicek zich niet meer beschikbaar te stellen voor de Nederlandse ploeg. Een besluit dat zij enkele maanden later nog eens herhaalde op haar website.
Of Krajicek junior en senior in de toekomst weer als coach-pupil op de baan zullen staan, valt te bezien. Maar zeker is dat Michaëlla het plezier in haar sport weer moet zien te hervinden. ,,Want dát ontbreekt er nu aan", zegt tennisgoeroe Nick Bollettieri, bij wiens academie Krajicek regelmatig traint. ,,Ik zie haar vaak na een verloren punt boos worden, waardoor ze vervolgens meer punten verspeelt. Dat is niet goed. Sommige tennissers kunnen die boosheid omzetten in winst, maar Michaëlla zit zo niet in elkaar. Of het nog goed met haar komt? Ik weet het niet. De enige die de zaak weer op de rails kan krijgen, is zij zelf. She should work her ass off!"
Kirsten Vogel, Vriendin, 21 juni 2009
Rozen voor Michaëlla
20 rozen, 20 vragen, dat is het Vriendinboeket. Deze week mocht tennisster Michaëlla Krajicek 10 rozen kiezen en de bijbehorende vragen beantwoorden.
1. Wat heb je ooit gedaan wat je nu niet meer zou doen?
"Om heel eerlijk te zijn, hebben alle dingen waarvan ik nu zou kunnen zeggen dat ik ze nooit meer zou doen, me gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Van fouten kun je leren, denk ik altijd. Dus ik heb nergens spijt van.
Ik ben wie ik ben, juist omdat ik al die dingen heb gedaan. Zowel op de tennisbaan als daarbuiten. Soms kijk ik mijn wedstrijden terug als ik denk dat ik er nog iets van kan leren, maar meestal herinner ik me mijn eigen acties goed. Natuurlijk zijn er momenten waarop ik beter iets anders had kunnen doen, ik moet zulke snelle beslissingen nemen. Maar ik heb geleerd om dat dan meteen te vergeten. Als ik een breakpoint heb laten gaan bijvoorbeeld, wil ik daar het volgende moment niet meer aan denken. Anders blijf ik erin hangen en zou ik er zelfs een wedstrijd door kunnen verliezen. Ik denk liever: het is gebeurd, vanaf nu doe ik het niet meer."
2. Wat ligt er altijd in de koelkast?
"Kaas, het liefst jonge kaas. Dat komt als eerste in me op, want dat vind ik superlekker.
Verder ligt er ook altijd een yoghurt je en melk in de koelkast. Ik vind melkproducten heerlijk. Sinds december huur ik een appartement in de buurt van Miami, van daaruit vlieg ik naar toernooien. De kaas is daar niet heel goed. Maar ik vind smeerkaas ook lekker en dat is daar gelukkig wel te krijgen. Soms vind ik beschuitjes in de supermarkt en als ik die met smeerkaas besmeer, voel ik me weer helemaal Hollands."
3. Welk nieuwsbericht of artikel heeft je laatst geraakt?
"Niets raakt me echt. Als ik iets niet wil lezen, lees ik het gewoon niet. De laatste tijd is er veel over me geschreven en ik kijk er liever niet meer naar. Er is zelfs een grote ochtendkrant waar ik niet meer mee spreek door wat er daarin over mij is verschenen. Als er dingen over mij geschreven worden die niet kloppen, en ik mag er niet eens op reageren, dan houdt het voor mij op. Een journalist van die krant had geschreven dat ik de banden met mijn familie en het Nederlandse tennis had verbroken, omdat ik in Amerika was gaan wonen. Dat klopt niet. De journalist vroeg me nog wel om een reactie na dat artikel, maar deed daar helemaal niets mee. Daar kan ik dan zó boos om worden. Me wel vragen om een reactie en die dan niet plaatsen, of alleen maar één zin ervan gebruiken, die daardoor compleet uit zijn verband is getrokken.
Dat accepteer ik niet. Maar ik kan er niets aan doen. Het klinkt misschien gek, maar voor mij is het wel een motivatie om nog beter te worden. Te laten zien wat ik kan en de focus weer op tennis leggen in plaats van op mijn privéleven. Wat andere berichten betreft, vind ik nieuws over vliegtuigongelukken eng. Ik ben nooit echt een fan van vliegen geweest."
4. Zondagmorgen 9.02 uur is voor jou ... "
Als ik geen toernooi speel, lig ik nog te slapen. Ik maak zelf ontbijt, niets speciaals, en dan ga ik mijn favoriete series op dvd bekijken. In de tenniswereld heb je niet echt weekenden, op zaterdag en zondag zijn er soms ook trainingen of wedstrijden. Ik luister naar mijn lichaam. Als ik vind dat het rust nodig heeft, las ik een paar vrije dagen in. Ik heb nu ook even rust genomen omdat ik de afgelopen weken veel heb getraind. Goed naar je lichaam luisteren is één van de belangrijkste dingen om gezond te blijven."
5. Wat is het meest romantische watje ooit hebt gedaan voor iemand?
"Ik heb een paar jaar geleden voor mijn toenmalige vriend op zijn verjaardag een taart besteld en daar een persoonlijk tekstje op laten zetten. Hij was verrast en ik vond het zelf heel leuk om dat voor hem te regelen. Ik had ook nog een leren armbandje gekocht en daar had ik ook iets romantisch in geschreven. Wat? Dat vertel ik liever niet, dat vind ik te persoonlijk."
6. Waarvoor zet je acuut de tv uit?
"Om eerlijk te zeggen zet ik de tv niet zo vaak aan, haha. Ik kijk graag naar series zoals Friends, maar dan wacht ik tot de hele serie uit is op dvd en dan zie ik alles achter elkaar. Waar ik echt niet naar wil kijken zijn programma's als Xfactor en /do/s. Ik heb er niets tegen maar het is gewoon niet mijn ding.
Voor mannentenniswedstrijden kan ik wel echt gaan zitten, als ik tijd heb. Ik vind de competitie bij de mannen heel spannend nu, de nummer één op de ranglijst wisselt regelmatig omdat een aantal heren erg aan elkaar gewaagd is. Ik kan echt van hun techniek en tactiek leren. Bij vrouwentennis kijk ik alleen als ik het goede, leuke speelsters vind, zoals Serena en Venus Williams. Of als het iemand is waar ik nog niet tegen heb gespeeld, om te bekijken wat haar sterke en zwakke punten zijn. Soms schrijf ik het ook op. Van alle toptwintigspeelsters kan ik wel wat leren. De één heeft een goede service, de ander heeft een goede mentaliteit. Maar voor mijn plezier kijk ik liever naar de mannen."
7. Wat is de vervelendste vraag die een journalist jou zou kunnen stellen?
"Ik weet niet of ik het echt vervelend vind, maar de meest herhaalde vraag is in ieder geval: hoe is het om 'de zus van' te zijn. Die vraag verveelt echt na een tijd. Ik heb respect voor de prestaties van mijn broer en daar wil ik best over praten, maar na een tijdje wordt dat toch een beetje saai. Stel je voor dat ze jou de hele tijd over jouw broer gingen ondervragen ... Ik heb ook nog een jonger broertje. Hij heeft vroeger ook getennist, maar is gestopt en basketbalt nu op redelijk hoog niveau in Tsjechië. Dit jaar wordt hij zeventien. Hij doet het goed en geniet er echt van. Ik vind het fijn om nog een jonger broertje te hebben en bel hem redelijk vaak. Hij is een echte puber, soms zijn het conversaties van twee minuten, dan weer van een halfuur. Het is maar net of hij er zin in heeft, haha."
8. Wie staat er bovenaan in je mobieltje?
"Het is misschien heel saai, maar het gaat gewoon van de A naar de Z! Ik weet niet eens wie er bovenaan staat en ik heb mijn mobiel thuisgelaten, dus ik kan het ook niet checken. Heel soms zet ik een bepaald nummer bovenaan door voor de naam een A te zetten. Bijvoorbeeld als ik een massage wil en mezelf eraan wil herinneren dat ik daar nog even voor moet bellen. Dan hoef ik niet te zoeken naar dat nummer. Ik ben veel onderweg, dus ik bel alleen als het echt nodig is. Ik vind email veel handiger en goedkoper. Alleen mijn familie mail ik meestal niet, die bel ik wel gewoon."
9. Hoeveel vrienden heb je op Hyves en hoe echt zijn die?
"Ik gebruik Hyves helemaal niet. Het zegt mij niet veel, ik was ook al nooit echt van het msn'en. Vrienden zeggen wel eens dat het heel makkelijk is, maar ik ga liever met ze uit dan dat ik met ze hyve. Een jaar geleden hoorde ik van een collega met wie ik dubbelde dat ze een berichtje voor me had achtergelaten op Facebook. En ik vroeg: 'Wat is Facebook?' Serieus, ik had er nog nooit van gehoord. Iemand had kennelijk een profiel op mijn naam geopend en dat zal ook wel op Hyves gebeuren. Geloof me; ik ben het niet. Mijn vrienden zijn op één hand te tellen en dat is genoeg voor mij. Mijn beste vrienden ken ik allang. Vooral de meiden van tennis. Zij begrijpen mijn situatie vaak beter, zoals dat ik veel van huis ben."
10. Wat is het grootste misverstand over jou?
"Tot twee jaar terug was ik heel spontaan en open. Mensen vonden me een pushover, zoals ze dat in Amerika zeggen; iemand over wie je makkelijk heen kan lopen. Van die openheid maakten journalisten nog wel eens misbruik, ze vroegen ook naar mijn privéleven terwijl ik vind dat ik daar achteraf minder over had moeten zeggen. Daardoor ben ik nu wat geslotener geworden. Inmiddels weten mensen wel dat ik sterker ben en minder snel te verleiden tot spontane uitspraken. Ik kom echt wel voor mezelf op. Mijn bekende achternaam vind ik soms wel handig. Omdat ik een broer heb die goed kan tennissen, kennen veel fans en sponsors ook mijn naam. Ik heb nooit het idee gehad dat er extra druk op mijn schouders lag door die bekende achternaam, dat ik bijvoorbeeld ook Wimbledon zou moeten winnen of zo. Ik ben van mezelf al zo perfectionistisch dat ik altijd de beste resultaten wil halen."
Michaelle Krajicek, sonyericssonwtatour.com, 19 juni 2009
Michaella Krajicek's Blog 6
Unfortunately we lost in the doubles final today :( It was disappointing, but I think it was a great match from both sides. It was very tight until the last moment. We were a few match points down, then had one ourselves, then lost. We would have loved to win the title together, but we'll play more in the future, and I have to give all credit to our opponents. They played a great match!
Even though I lost second round in singles, I feel really good about this week. I love playing here every year. The tournament organization was great, and the Tournament Director, Marcel Hunze, did such a great job. The title sponsor, Ordina, was amazing, too. The activities I did like sponsor visits and kids day were really fun. I'll definitely look back on this week with good feelings.
The fans have been great this week. Your support made it very enjoyable! Hopefully you'll keep supporting me in the coming weeks and months. And of course, thanks for reading my blog - it's a tradition for me to do it from here every year, and I will be back next year to keep that going!
Take care :)
Misa
Michaelle Krajicek, sonyericssonwtatour.com, 18 juni 2009
Michaella Krajicek's Blog 5
I'm happy to tell you we won our semifinal match and we'll be playing for the doubles title tomorrow. Our opponents gave us a tough one today, but we were very solid. We held our service games fairly well most of the time and we were really pushing them on their serves. In the end, we won in straight sets. We definitely had a lot of fun today. Yanina had won her singles match before, and she continued to play well in the doubles, so congratulations to her!
Yanina and I play well together because we don't sweat the small stuff. Both of us focus more on our singles and take this more as practice for that, but I think that helps. It takes the pressure off. If we lose, it's no big damage. We both have good serves and volleys and can play well from the back, so it works well in doubles. Obviously we're both playing to win, too. It's tough to beat us.
I did a few other fun things today. I had a hit with one of Holland's best juniors - she is 13 and No.1 in the Under 16 category. She's a friend of mine and she asked me, so of course I said yes. I hit with her for about 30 minutes. I must admit, she plays really well! Then I went to do an interview for my sponsor, Ordina, which is also the main sponsor of the tournament. Stanley Franker, our former Davis Cup coach, did the interview. Later I went to the gym for some running, then got a massage... another pretty busy day!
One more thing... the new issue of Vriendin, a magazine in Holland, just came out, and there's a four-page article on me. They interviewed me before. There are some nice photos, it's just great. Check it out if you can...
Congrats again to Yanina! I'll talk to you all again tomorrow!
Misa
Of all the cities you've been to, which is your favorite? Bobby, USA
That's a tough one. I've been living in Prague since I was nine (my parents are both Czech) and I love it here so this is definitely one of them. But I love New York City, too. Prague I love for its history and New York for being so busy.
What are your goals now that you are back and healthy? Karen
This year I want to get back into the Top 100, but my career goal is to become No.1! But all the other girls have the same dream so I know it's tough! I'd love to win a Grand Slam. There are things that you have to do to achieve all of these things though, including staying healthy and keeping on enjoying it :)
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 17 juni 2009
Michaella Krajicek's Blog 4
Another busy day today! I started off practicing with Yanina in the morning to prepare for our doubles match. I did some work in the gym too, not that much, but now that I'm only in doubles I can do more running aside from my matches. After lunch we waited around a bit and then played very well in our match, especially in the first set. We made some mistakes in the second set and we were down two breaks but we were able to win it in a tie-break. We really had a lot of fun out there. I'm excited to be in the semifinals!
After our match we went to the kids day together. We took about half an hour of questions, and then I did an autograph session for my sponsor, Babolat. I was there for 50 minutes! I almost had to go to the physio afterwards to get my arm checked :) The encouragement from the fans is so nice. The kids are always excited to meet me, but I am always so happy to meet them too :)
We're playing Dekmeijere and Kops-Jones tomorrow. I've never played them as a team, although I have played Dekmeijere separately. We'll just try to keep each other pumped up, whether we're up or down. We just want to have fun, and hopefully we can do well again tomorrow and reach the final!!
I just had dinner and I'm hoping to watch a movie or some TV tonight. It's nice to be back in Holland, where I can watch the things I know :) We'll see what's on!
Misa
How did you spend your time while you were injured? Alexis
Well, a lot of time was spent recovering from the injury, as in building things up again, especially with the knee. They gave me 4-6 weeks but I took about 8-9 weeks in total, just to make sure it healed. The most crucial thing is to give yourself time. My coach joked that it wouldn't be difficult for me, that I'm good at relaxing! In those weeks I'd rest a lot but do a bit of light hitting on the court, like 15 minutes one day, 20 minutes the next... In the other time I'd catch up with friends and do fun projects, things like decorating your apartment or whatever... It's always nice to switch off from the Tour, and when you're back, you'll be very fresh. There's never really a boring time for me. I love to play so much, but if I have a lay-off, it's not the end of the world for me :)
Who were your idols when you were young? Shane
I sort of looked up to my parents mainly, especially when I was really young. Not so much like idols, but someone you respect and learn from. The older you get, the more opinionated you get, and it's a different story! I didn't really have anyone in particular as an idol. There are a lot of clever people in this world though, and many of them don't get the recognition they deserve, people who help other people and change their lives. They don't get thanked enough.
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 16 juni 2009
Michaella Krajicek's Blog 3
I'm disappointed about losing my singles match against Barrois today. I didn't play as well as I did yesterday, and not as aggressively as I wanted to. I was really hoping to go on a bit more in the tournament. But I give all the credit to my opponent - she played great. Unfortunately I had to lose today.
Yanina and I played very well in our doubles, though. It was tough for me to focus on doubles when I had lost my singles, because usually I think of doubles as practice and just try to have fun. I'm a singles player first, then doubles. But it was important to get my attitude right before the match, and we had fun out there and focused too. Tomorrow we have our quarterfinal. I'm happy I made up for the singles loss today with the doubles.
It was actually another rainy day here. I went on for my singles match twice. It was funny going on then coming off completely wet, then going on again. It started pouring a bit. We went to these grass courts at the back of the club to practice my serves and volleys a bit in between, but the courts were pretty wet, and when the ball bounced it would splash some water with it... My coach and I ended up coming off pretty wet. But it was fun!
Tonight I had a nice dinner and talked to my coach about the matches today. In addition to the doubles I also have a kids clinic tomorrow... I hope it'll be an exciting day! I'll write again afterwards.
Misa :)
What is the hardest thing about coming back from injury? Liam, UK
The toughest thing is getting confidence again. It's not that you don't believe in yourself, but it's gaining the confidence back on the court. You can practice X amount of hours but it's the real matches that do the trick. Obviously right when you're playing your first or second tournaments back, you aren't really sure that you're ready for it, that you can still do it, that you won't feel the injury anymore.
Does your little dog travel everywhere with you? Simon
No he doesn't unfortunately. He stays in Prague where my parents and little brother live. I'll see him here and there in between tournaments. I must admit, I miss him. But it's not so nice for the dog itself to travel anyway. And I trust my parents with him. They do put him on the phone sometimes, and sometimes when I'm on speaker he'll start barking :)
Riepko Buikema, Algemeen Dagblad, 16 juni 2009
Bond steunt Bollegraf in conflict
Tennisbond KNLTB staat achter Fed Cup-captain Manon Bollegraf in haar conflict met Michaëlla Krajicek, die maandag verklaarde niet meer voor Oranje uit te komen zolang Bollegraf bondscoach is.
,,Manon is de captain en ik steun haar,’’ verklaart Rohan Goetzke, technisch directeur van de tennisbond.
,,Ik ben teleurgesteld in Misa over de manier en het moment waarop zij deze uitlatingen heeft gedaan. Zij zit midden in een toernooi en Manon is met Arantxa Rus naar Londen voor het kwalificatietoernooi van Wimbledon. Het is de beslissing van Misa om op deze manier naar buiten te treden,’’ zegt Goetzke, die de mogelijkheid voor verzoening nadrukkelijk open houdt.
,,Het duurt nog zeven maanden voor het Fed Cup-team weer in actie komt. Dat is een lange periode waarin veel kan gebeuren. Dit is niet het juiste moment, maar we zullen met elkaar om de tafel moeten om dit op te lossen.’’
De problemen tussen Krajicek en Bollegraf ontstonden toen de Fed Cup-captain in de media verklaarde dat de tennisster ‘smoorverliefd’ was op haar performance coach Allistair McCaw, van wie Krajicek volledig in de ban zou zijn.
Bollegraf belde onlangs met Krajicek om haar excuses aan te bieden. Die werden door de tennisster geaccepteerd, hoewel Krajicek maandag stelde dat het belletje ‘redelijk laat’ kwam. ,,Ik vind het nog steeds onprofessioneel van Manon. Zij moet de speelsters juist beschermen,’’ zei Krajicek na haar gewonnen partij in de eerste ronde van Rosmalen.
Mark van Driel, de Volkskrant, 15 juni 2009
Huilbui van geluk na simpele zege
Michaëlla Krajicek huilde van geluk – na een eenvoudige overwinning in de eerste ronde van de Ordina Open.
Een paar jaar geleden had Krajicek niet kunnen denken dat een vroege zege zo veel emoties zou losmaken. Ze won in 2006 het grastoernooi van Rosmalen, door topspeelsters als Jankovic, Safina en Dementieva te verslaan. Ze bereikte in 2007 de kwartfinales van Wimbledon. In 2008 steeg ze naar de 30ste plaats op de wereldranglijst. Ontroering volgde alleen op topprestaties.
Zorgenkind
Maar de tijden zijn veranderd voor Krajicek. Ze is niet langer het zondagskind van het Nederlandse tennis, maar het zorgenkind. Ze raakte geblesseerd aan pols en knie en viel ver terug op de wereldranglijst, tot plaats 324. Ze verbrak de innige relatie met haar vader en coach Petr, die haar naar de wereldtop heeft geleid.
Krajicek (20) koos de Australische conditietrainer Allistair McCaw als nieuwe metgezel, ondanks diens beperkte kennis van tennis. Met hem werkte ze de afgelopen tijd aan haar spel bij de befaamde Amerikaanse coach Nick Bollettieri. Krajicek stelde nu haar eigen geluk voorop, zei ze. Ze vond dat ze asocialer moest worden.
Gemakkelijk is de periode niet geweest, bleek uit haar emotionele reactie na de overwinning (6-4, 6-2) op Sara Errani, de Italiaanse nummer 42 van de wereld. Sinds oktober 2007 heeft ze niet zo’n hooggeplaatste speelster verslagen. Nadat haar tranen waren gedroogd, zei ze tegen het publiek: ‘Het is een moeilijk jaar geweest. Er is veel over mij geschreven. Ik ben superblij dat ik er weer ben, dat ik vandaag heb kunnen tonen wat een vechter ik ben.’
Persoonlijke geluk
Hoewel Krajicek haar persoonlijke geluk voorop heeft gesteld, is ze onverminderd ambitieus. Onder invloed van Bollettieri durft ze te spreken over het bereiken van de toptien. Ze heeft zelfs gezegd dat ze de beste ter wereld wil worden. Ze is gaan geloven in het positivisme van de bejaarde Amerikaan, die eerder met toppers als Agassi, Courier en Seles werkte.
Of dat realistisch is? Krajicek lijkt weinig te geven om het antwoord, ook al spreken haar resultaten allerminst in haar voordeel. Ze staat ‘pas’ 129ste op de wereldranglijst. Aansprekende resultaten heeft ze dit jaar nauwelijks geboekt, als haar topverrichtingen uit het verleden als maatstaf gelden.
Tegen Errani, allerminst een specialiste op gras, toonde ze slechts bij vlagen de klasse van een paar jaar geleden. Vooral in de eerste set liep haar service slecht. Ze moest een 3-0-achterstand goedmaken. In elke game kreeg ze breakpoints tegen.
Onverschrokken speelster
Maar Krajicek vocht wel in de rally’s. Af en toe was een glimp te zien van de onverschrokken speelster die volgens broer Richard een hartstochtelijke wil om te winnen bezit. Juist op breakpoints tegen legde ze risico in haar diepe slagen, hoe ongewis de uitkomst soms ook was. Ze kwam terug in de eerste set en gunde de Italiaanse in de tweede set geen kans meer.
Voor Krajicek ligt normaliter de kwartfinale nu in het verschiet. Toch is het afwachten of dat gebeurt. Ze komt vandaag in de tweede ronde uit tegen Kristina Barrois, de Duitse nummer 77 van de wereld. En Krajicek oogt weliswaar fitter dan ooit, maar is ook onzeker. Een tenniscoach van naam suggereerde maandag dat haar spel mogelijk achteruit is gegaan vanwege haar toegenomen fitheid. De balans in haar lijf is weg, waardoor haar techniek is verminderd.
De coach vergeleek dat proces met het plaatsen van een Porsche-motor in een Volkswagen. Een grotere motor vraagt ook om aanpassingen van de remmen, de vering en het chassis.
Krajicek reageerde lacherig op de suggestie en zei dat ze voorheen juist vaak moest horen dat ze beter zou spelen zodra ze fitter zou zijn. Ze zei dat ze niet op zoek is naar een tenniscoach. Gisteren maakte ze ook bekend dat ze niet meer uitkomt voor de Fed Cup, vanwege opmerkingen die captain Manon Bollegraf eerder dit jaar maakte in De Telegraaf. Bollegraf zei dat de speelster smoorverliefd was op trainer McCaw.
Krajicek trekt haar eigen plan, zo veel is duidelijk. Waar het eindigt, weet ze niet. ‘Het is nog te vroeg om te zeggen dat ik terug ben.’
Edward Swier, BN/De Stem, 15 juni 2009
Flinke huilbui Krajicek na zege in Rosmalen
De dagen dat ze in Rosmalen - in één en hetzelfde toernooi - Jelena Jankovic, Elena Dementieva als Dinara Safina klopte, liggen ver achter haar.
In 2006 won Michaëlla Krajicek het tennisevenement, nu werd op niets anders dan vroege uitschakeling gerekend. Behalve door de speelster zelf dan. "Ik wilde hier tonen wat voor vechter ik eigenlijk ben."
Krajicek bereikte de tweede ronde van de Ordina Open, het grastoernooi in Rosmalen, dankzij een 6-4, 6-2-zege op de Italiaanse Sara Errani. Een zege die Krajicek liet volgen door een enorme huilbui. "Ik heb een heel moeilijk jaar achter de rug. Dit betekent zoveel voor mij."
Krajicek, nummer 129 van de wereld, maakte het zichzelf al in het openingsweekeinde lastig. Op de baan raakte ze zondag, in een demonstratiepartij tegen de van haar pensionering teruggekeerde Kim Clijsters, vrijwel geen bal naar behoren. Dat kon weinig goeds betekenen voor het échte toernooi, was de algemene opinie.
In de persconferentie koos ze voor de aanval. Krajicek weigerde vragen te beantwoorden van de Volkskrant en de Telegraaf, kranten die in het recente verleden over haar wel zeer innige samenwerking met de Zuid-Afrikaan Allistair McCaw berichtten.
De Nederlandse - twintig jaar pas maar met al een heel verleden achter zich - heeft duidelijk moeite met de situatie waarin ze verkeert. "Er is ook zoveel over me gezegd en geschreven." Krajicek voelt zich door alles en iedereen verlaten en verraden. Ze heeft haar lot verbonden aan fitnesstrainer McCaw.
Met de rest van de wereld lijkt ze ruzie te hebben. Haar familie is het niet eens met haar keuzes. Vader Petr Krajicek is teleurgesteld dat hij niet meer tot zijn dochter kan doordringen.
'Misja' heeft bovendien heibel (gehad) met de media, haar eigen lichaam én de tennisbond. Manon Bollegraf bekritiseerde haar keuzes begin dit jaar, Krajicek eiste excuses. "Die heeft Manon twee weken geleden, redelijk laat dus, telefonisch aangeboden. Maar ik ben het nog steeds niet met haar eens. Ik vond en vind ze behoorlijk onprofessioneel en speel daarom geen Fedcup zolang zij captain is. Jammer, want met Arantxa Rus hebben we best kansen, maar ik wil niet onder Manon spelen."
Al het geruzie komt Krajiceks prestaties niet ten goede. Ze trof Sara Errani dan ook op het juiste moment. De Italiaanse nummer 42 van de wereld raakte gisteravond steeds verder verwijderd van een acceptabel niveau. Op het laatst sloeg ze vrijwel elke bal in de 'tramrails' of het net. Na een evenwichtige eerste set (6-4, na een 0-3-voorsprong voor Errani), was de tweede set erg eenzijdig: 6-2.
Krajicek bereikte zo voor het eerst sinds maanden weer eens 'op eigen kracht' de volgende ronde in een WTA-toernooi. Zowel in Nottingham als Birmingham lag Krajicek er direct uit. Dat ze nu wel overeind bleef, is volgens Krajicek mogelijk de opmaat naar meer moois. "Het is een nieuwe start, ik ben op de goede weg."
Insiders zijn er van overtuigd dat Krajicek er met de hulp van McCaw echter niet in zal slagen terug te keren op het niveau dat ze twee, drie jaar terug wel had. Krajicek heeft aan accuratesse en slagkracht ingeboet. Met name haar harde service was in het verleden een wapen, nu hapert die geregeld. Opvallend was gisteren dat ze ook moeite had met haar voetenwerk, vaak leek de Nederlandse uit balans te zijn.
"Eerst moest ik op zoek naar een fitnesscoach, moest ik een betere conditie krijgen. En nu ik dat gedaan heb, is iedereen nog niet tevreden. Maar echt, ik ben niet op zoek naar een tenniscoach."
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 15 juni 2009
Michaella Krajicek's Blog 2
Another rainy day at the Ordina Open!
I had a nice hit in the morning and did a bit of work in the gym too, so it was a good start... but then the rain came again! So I was just waiting most of the afternoon... I actually went for a little snooze in the back of the tennis park, I got about an hour's sleep. Rest is much needed when you're waiting around, because you spend so much nervous energy, but also there's so much food right there, and you don't want to be eating all the time! So the nap helped :)
I was called out for my match against Sara Errani around 630pm. I played very aggressively from the start. Even though I lost the first three games, I felt I was playing well. I just kept going for it right until the end and I was able to win, 64 62. I was a bit emotional at the end of the match because it has been a tough time for me, not just coming back from the injury last year but also some of the not so nice things the Dutch press has been writing about me, some of which aren't even true. But today ended up being one of the best days of my life. Not even because I won the match - it's hard to put into words. Just everything. And I owe so much to my coach, Allistair McCaw, who travels with me, helps me to be physically ready for this sport, and who has stuck by me this entire time. In life you just have certain days where you cross that bridge...
I just had dinner... at 1045pm! It has been quite a long day :) I haven't eaten anything since 6pm so I'm pretty hungry. I ordered Chicken Cordon Bleu. I had to treat myself to something nice!
One thing I forgot to mention yesterday was a clinic I did two days ago for my sponsor, Ranstad, for a few hours with some kids. I wanted to tell them all I had a great time. I don't know how I forgot to mention that yesterday.
Tomorrow is going to be another long day as I have singles and doubles. I'm second on after 11am for singles against Barrois, who I know very well because I played against her twice last year. She's a tough opponent with a great serve and a very aggressive game. Last time I played her was in Memphis this year, and I won 7-6 in the third. It was a very good match from both sides. Like today, I'm planning to just go out there and enjoy it. No pressure! Whatever happens, happens. She beat Vesnina in the first round and Vesnina has been playing very well this year, so it'll be tough. In doubles I'm playing with Yanina Wickmayer. We've only played together once before but when we did we won the title, so hopefully we can go out there and shoot some more bullets :)
It's pretty late but I'm going to answer some of your great questions, and we'll talk again tomorrow!
Misa
Is it more pressure when you play in at home? Art, Netherlands
I actually don't feel any pressure playing here. I've been playing here for five or six years now and I feel like every year was a success, not because I won the tournament, but because I've always played well here. I really enjoy playing at home. The crowd gives me so much support. It's a good feeling playing here.
Which tournaments are you looking forward to playing next? Helen
I'm playing a lot of tournaments in the US after this. First a few ITF ones and then all of the ones in the US and Canada. I love it there. I'm looking forward to the whole trip! Also, since last year, I've been training at Bollettieri's. It's like my base at the moment. I like being there and practicing there, and I will definitely be going back and forth there between tournaments.
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour, 14 juni 2009
Michaella Krajicek's Blog 1
I'm very happy to be back here. I really enjoy playing here every year. And just like playing here is a tradition for me, so is doing the blog from here :) This is my third year in a row blogging from the Ordina Open.
Although it rained a lot earlier in the day, I had a nice start to my week with an exhibition match against Kim Clijsters. As you all probably know, she is returning to the Sony Ericsson WTA Tour this year, and this was her first singles match back. And she played very well! It was an honor to play against her. She still plays at such a high level. She won the first five games, too - that's when I knew she was taking this very seriously! I didn't expect a smashing start like that :) It was definitely a wake-up call! In exhibition matches you want to enjoy yourself, but you also want to show your best tennis. I was starting to play better in the second set, but she won in straight sets. I enjoyed every moment though, even if I was a bit up and down throughout the match.
I was so happy so many people stayed around to watch the match. It rained from about 9am to 3pm today. It was a shame. I went to the gym and relaxed a bit during that time, just waiting to play. When we eventually got to play, there were lots of people there. By the end of the match the stadium was full. It wasn't easy for them to stay either. We were so thankful to them for staying. It's so much better for us players to play in front of such a great crowd!
I'm playing my first main draw match tomorrow, third on Centre Court. I'm playing Errani from Italy. I played her in Auckland last year and we had a very long match. I was struggling with my wrist then, so it was a very different time for me. But that goes for her, too. She was ranked much lower then and was just coming up. Tomorrow I'll just play my game and go for it. I'm trying to enjoy every moment on the court - that's really important for me, because I'm still coming back from my injury. It's a new start. And I'm really trying to become more consistent in my results, too. You need to play well and win consistently. Hopefully I can get back into the Top 100 by the end of the year, that's my goal. So whether I lose first round or win the title this week, I'm just going to enjoy it!
Have a good night and talk to you tomorrow!
Misa
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 15 mei 2009
Spoedcursus op gravel voor Krajicek
Glijpartijen, topspinballen, eindeloze slagenwisselingen. 's Werelds beste tennisvrouwen hebben dit voorjaar hun kilometers al gemaakt op gravel.
Michaëlla Krajicek niet, zij staat volgende week tijdens het kwalificatietoernooi van Roland Garros voor het eerst op gemalen baksteen.
De 20-jarige Nederlandse heeft, gedwongen door haar lage positie op de wereldranglijst en uit voorzorg na een knie-operatie, gekozen voor een aparte aanloop naar het eerste Europese Grand Slam-toernooi van 2009. Geen gravel in Stuttgart, Rome of Madrid, maar hardcourt in het Zuid-Afrikaanse Johannesburg.
Gravel wordt door het kamp-Krajiccek gezien als de gevaarlijkste ondergrond voor de knie waar in juli vorig jaar het mes in werd gezet. ,,Onverwachte bewegingen, uitglijders, dat kan allemaal belastend zijn,'' weet Krajicek, die sinds deze week op gravel traint. ,,Alleen voor Roland Garros maak ik dit jaar een uitzondering.''
Op een Grand Slam-toernooi móet je zijn, vindt Krajicek. Al moet zij zich eerst kwalificeren en is de voorbereiding verre van optimaal. ,,Ach, ik sta nu al een week op gravel. Na mijn uitschakeling in Johannesburg ben ik al begonnen met de specifieke fysieke voorbereiding.''
Dat haar spel vooral geschikt is voor hardcourt en gras is geen reden voor dit ultrakorte gravelseizoen, zegt Krajicek. Twee jaar terug, in de tweede ronde van Roland Garros, won ze voor het laatst een partij op de trage ondergrond. ,,Ook op gravel heb ik goede resultaten geboekt,'' verdedigt ze zich. ,,Maar het is waar, ik voel me vooral prettig op gras.''
Toch moet ze hoogstwaarschijnlijk Wimbledon missen. Ook in Londen is ze veroordeeld tot de kwalificaties en in die week geeft Krajicek de voorkeur aan het toernooi van Rosmalen, waarvan ze ambassadrice is. ,,Ik vind het heerlijk om in Nederland te tennissen.''
Krajicek heeft wel een wildcard aangevraagd voor Wimbledon. Ze hoopt dat de All England Club oog heeft voor haar kwartfinaleplaats in 2007 en misschien helpt de titel van halfbroer Richard in 1996 ook nog een beetje. ,,Maar ik besef dat veel andere meiden ook een wildcard zullen vragen. Pas een week voor het toernooi krijg ik iets te horen.''
Krajicek is na het rampjaar 2008 opgeklommen naar de 129ste positie op de wereldranglijst, de top-100 komt dus weer in zicht. De Nederlandse nummer één, die sinds begin dit jaar in de Verenigde Staten traint, is weer even terug in ons land. ,,Ik sta nu in de file,'' zegt ze tijdens het telefoongesprek. ,,Ik voel me weer helemaal thuis.''
Het nationale trainingscentrum in Almere is haar basis voor de voorbereiding op Roland Garros. Ze trainde er gisteren met Arantxa Rus, die in Parijs ook de kwalificaties speelt.
Bij de mannen proberen Jesse Huta Galung en Thiemo de Bakker zich vanaf volgende week dinsdag te plaatsen voor de Franse Open. Huta Galung slaagde daar vorig jaar in en dat leverde hem zijn Grand Slam-debuut op.
Nederland kan een succesje tijdens de kwalificaties in Parijs overigens wel gebruiken. Bij de laatste twee Grand Slam-toernooien, de US Open en de Australian Open, haalde geen enkele landgenoot het hoofdtoernooi. De laatste deelnemers waren Michaëlla Krajicek en Robin Haase vorig jaar op Wimbledon.
Krajicek heeft deze week dus voor het eerst rode gravelrandjes op haar witte sokken. Toch is ze al eerder met succes heel snel overgestapt van de ene naar de andere baansoort. In 2006 speelde ze tot kort voor het grastoernooi van Rosmalen nog eredivisietennis op gravel. Ze liet zich uiteindelijk kronen tot kampioene van de Ordina Open.
, 30 april 2009
Mixed Emotions at Soweto Open
Bad day in the office for South Africans
There was a lot to talk about as players fought valiantly for quarter-final places in the R1-million Soweto Open women’s ITF tournament at the Arthur Ashe Tennis Complex in this world-renowned slice of South Africa on Thursday.
On a topsy-turvy day that made tennis hard work for the players rather than an opportunity to showcase their top-end skills, the last two South Africans in the singles draw didn’t disappear quietly, while the rest of the cosmopolitan field fared more or less according to form.
SA number one Natalie Grandin started well before succumbing to the swirling wind and on-song Mauritian Marinne Giraud 6-2 3-6 4-6, while her 16-year-old compatriot Christi Potgieter almost unseated fourth seed Anastasija Sevastova in a memorable first set before the Latvian regained her balance and left nothing more than crumbs on the table winning 7-5 6-3. And to cap a modest day for Grandin, the Durbanite and her partner lost their late-afternoon doubles match and with it a berth in the last eight.
For the rest of the fancied few, top seed Katie O’Brien of Great Britain sounded an ominous warning with a comprehensive defeat of flamboyant African American Megan Moulton-Levy 6-3 6-3 while her chief singles rival, the Netherlands’ glamorous Michaella Krajicek saw off a never-say-die Slovakian in Dominika Nociarova 4-6 6-1 6-3.
“I made life difficult for myself,” Krajicek said afterwards. “The second set was good, though, while the third got a bit ’screamy’. I got a bit emotional and so did Dominika, but I’m getting better every day.”
However, the real story Thursday was not about tennis. The talk of the tennis courts was Krajicek’s donation of R20 000 to a Roodepoort home for abused and abandoned animals.
Now playing out of Bradenton Sarasota in Florida, where she trains with her South African coach Allistair McCaw, the 20-year-old Krajicek said her love for dogs in particular began as a toddler at the family home in the Netherlands town of Delft.
“I was dog crazy since I was little,” she said. “I plan to establish a foundation for animals later on. They can’t talk for themselves, so they need us far more than we realise.”
Krajicek related how two days before, former Randburg, Johannesburg resident McCaw has spotted a local newspaper article about the animal shelter and its need for funds and the rest is history.
Getting back to the tennis, sixth seed Kristina Kucova of Slovakia, a player who as yet is not getting the attention her performances deserve, again did justice to her ranking in defeating France’s Anais Laurendon 7-5 6-2. She meets Krajicek in Friday’s quarter-finals and this could be the match-up of the day.
Nazli Thomas, www.iol.co.za, 29 april 2009
Brit has grit but Krajicek's class is key
Second seed Michaella Krajicek got off to a shaky start at this week's Soweto Open as Britain's Naomi Cavaday gave her a run for her money in the first round on Tuesday. But sanity prevailed and the blonde from the Netherlands pulled it back to go through with a 3-6, 7-6, 6-4 victory.
Although only No.2 seed, all eyes were on Krajicek here as she's still coming back from a long injury layoff. She dropped to 330th in the world in 2008 after knee and wrist injuries but is already up to 135th since coming back to the Tour.
While the rest of the field here are all playing the ITF circuit - which is one level down from the WTA Tour - as a result of their rankings, Krajicek is only going through the motions on her way back to the main Tour, where she once reached the top 30 alongside the best in the world.
That's why she's the centre of attention at Soweto and the sparse crowd could be heard grunting and cheering her on as she struggled to get going against Cavaday.
Though each struggled with the altitude - which was evident from the over-hitting on both ends of the court - Cavaday seemed in control of the match as Krajicek's frustrations became more and more apparent.
Cavaday's early success wasn't all due to Krajicek's struggles; the Brit had grit, soldiering on through one-and-a-half sets before Krajicek got her act together.
Cavaday looked more solid throughout the first set and she was going along very well until 4-2 in the second set when Krajicek won three games in a row to get to 5-4. They then went even to 6-6 and Krajicek easily clinched the tiebreak 7-1 to get back into the match.
It seemed all over for Cavaday then as she wilted in the third set and easily surrendered 6-4 to hand Krajicek the match.
"It was very close and Cavaday played very well," said Krajicek after the gruelling encounter. "She played a solid match and didn't give me anything in the first set but I played much better in the third.
"I improved as the match went on but I'll be hitting some more balls and playing doubles so that I can be match-ready in the next round."
Earlier in the day, top seed Katie O'Brien of Britain took a 6-1, 6-1 win over 16-year-old South African Chanel Simmonds.
It was a huge match for Simmonds since O'Brien is the highest-ranked player she's come up against and the youngster didn't disgrace herself, with the Briton paying her a compliment after the match.
"It was a lot tougher than the score suggested. She was able to string together a few good points, but I was too solid for her in the end," said O'Brien.
"I'm pleased with the win and she really gave me a good workout - something you need in the first round."
Jasper Boks, Sportweek, 20 april 2009
De lessen van Michaëlla Krajïcek
'Ik kies voor mezelf'
Een nieuwe start. Michaëlla Krajicek hoopt dat de periodes vol blessures en roddels voorbij zijn. In Amerika heeft de tennisster de weg omhoog gevonden.
Lachend komt ze het restaurant van het Apollo Hotel in Almere binnenlopen. Michaëlla Krajicek is relaxt. Haar ogen twinkelen. "Alles is positief. Ik ben gezond, de resultaten zijn steeds beter en mijn ranking stijgt. Het gaat goed met me. Ik ben gelukkig." .
Ze neemt een slok van haar cassis en vertelt enthousiast over goede partijen die ze dit jaar speelde. Dit jaar won ze dertien van haar twintig partijen, zes keer was ze dit seizoen al te sterk voor een speelster uit de top honderd. "Ik speel al maanden goed. Vorige week, in Miami, ging het echt super. Ik won van drie meisjes uit de top honderd op een rij, verloor maar net van Nadia Petrova, de nummer negen van de wereld."
Lang vielen de resultaten tegen. Voor de twintigjarige tennisster was 2008 een rampjaar. Het begon met een polsblessure die haar maanden zoet hield, in de zomer kwam daar nog eens een meniscusoperatie overheen. Daarnaast speelden er zaken in haar privéleven, ze ging op zichzelf wonen en vader Petr ging niet langer mee de wereld rond als haar coach. Ze stak niet lekker in haar vel, zakte op de wereldranglijst van plaats dertig naar 324 in acht maanden tijd. "Na de knieblessure heb ik bij mezelf op de reset-knop gedrukt. Het positieve van de blessureperiode was dat ik tijd had om weer fris in mijn hoofd te worden. Ik kon even afstand nemen, kon daardoor gemakkelijk een streep zetten. Ik ben echt op nul begonnen."
Ze ging terug naar de kelder van het vrouwentennis om puntjes te sprokkelen. Ze veert op. "Ik moest het opnemen tegen meisjes die rond de duizend staan. En ik was heel blij als ik van zo'n speelster won. Het is een heel aparte ervaring dat je het jaar begint als nummer dertig van de wereld en dat je een paar maanden later heel blij bent dat je van de nummer duizend wint."
Allistair McCaw, de 34-jarige Zuid-Afrikaan met de onafscheidelijke baseballcap die sinds anderhalf jaar de performancecoach van Krajicek is, prijst dat ze de knop om kon zetten. "Ze maakte zich geen zorgen dat ze zover was afgegleden. De paniek was er vóór die tijd, toen het afglijden begon."
Bij de nieuwe start hoorde een nieuwe werkomgeving. Ze verruilde Nederland voor Amerika, ging in december naar Florida. Ze betrok een appartement bij de academie van Nick Bollettieri, de man die toppers als André Agassi, Jim Courier Maria Sharapova en Monica Seles omhoog hielp. McCaw ging met haar mee naar Amerika. Het lag in de planning dat ook Marc Dehous, de oud-coach van Kim Clijsters, mee zou gaan. Maar de Belg met wie ze een paar maanden samenwerkte, wilde niet te lang van huis zijn. "Jammer dat het niet doorging, maar dat was zijn beslissing."
McCaw kende Bollettieri's werkwijze, werkte er eerder met speelsters. "Er hangt daar een heel positieve atmosfeer. Alles is erop gericht het beste uit een speelster te halen. Nick is een fantastische coach, de beste die ik ken."
"Alleen zijn aanwezigheid op de baan is al goed voor mij," zegt Krajicek. Bollettieri werkt niet zozeer aan haar slagen. "Hij is erg bezig met het mentale aspect, wijst er steeds op dat ik positief moet blijven, dat ik in mezelf moet blijven geloven. Nick kan mij echt tot tranen toe roeren. Hij kan me zo beet pakken bij mijn arm en dan zegt hij: 'You are gonna get there. ' Nou, als hij dat zegt en op de manier waarop hij dat doet, dan heeft hij mij. Dan word ik emotioneel."
McCaw: "De aanpak van Nick werkt erg goed bij Michaëlla. Hij is een coach die spelers als geen ander kan motiveren. Als Nick achter haar staat, roept hij alleen maar: 'Geweldige bal! Mooi!' Als ze de bal niet in het midden van het racket raakt, roept Nick: 'Die raakte je bijna in het midden van je racket.' Hij is zo positief, geeft een speelster veel zelfvertrouwen. Michaëlla is van zichzelf heel perfectionistisch. Als ze dertig ballen goed heeft geslagen en ze slaat de 31ste verkeerd, dan kijkt ze alleen naar die foute bal. Nick zegt dan tegen haar: 'Dertig van de 31 ballen heb je goed geslagen, voor zo'n gemiddelde zou ik tekenen.’ In december werkte ze met Bollettieri en McCaw hard aan haar spel. "Tijdens de trainingen heb ik vooral veel wedstrijdjes gespeeld. Het nabootsen van wedstrijdsituaties was het belangrijkst. Ik moest agressiever spelen, meer naar het net komen. De positiviteit om me heen van Nick en Allistair heeft me goed gedaan."
Dit jaar begon in mineur. In Auckland ging Krajicek door haar enkel, waardoor ze er een maand uit lag. "Balen dat ik door mijn enkel ging, maar ik stond meteen lekker te spelen."
Bij het toernooi in Memphis haalde ze de kwartfinale, daarin verloor ze nipt van de mondiale nummer twaalf Caroline Wozniacki. Krajicek zette zichzelf weer op de kaart, kreeg een wildcard voor Indian Wells en een voor de kwalificaties in Miami.
De lijn omhoog is ingezet, ze begon het jaar als nummer 219 en vond zich afgelopen week terug op plaats 136. Krajicek is Arantxa Rus voorbij en is 'gewoon' de beste Nederlandse tennisster. Haar eerste doel voor dit jaar heeft ze gehaald, ze wilde na Miami rond plaats 150 staan. Het volgende: eind dit jaar wil ze rond plaats honderd staan. "Michaëlla is nog niet waar ze moet zijn, laat dat duidelijk zijn. Maar haar kwaliteiten komen uiteindelijk bovendrijven," zegt McCaw. Krajicek slikt een hap van haar bruine boterham met ham en kaas weg. "Tegen Petrova begon ik heel agressief en goed. Ik won de eerste set, pakte een break in de tweede. En toen ging ik denken. Ging ik ineens wachten op fouten van haar. Nou, die maakte ze niet. Ik moet een hele wedstrijd agressief blijven, dat moet er in komen bij mij. Daar werk ik aan. Ik moet niet aan de score denken, alleen maar bezig zijn met het spelen van mijn eigen spel. Tegen Wozniacki had ik hetzelfde probleem. Ik won de eerste set en dacht: het gaat geweldig. Daardoor relaxte ik een beetje. Dat mag niet. Ik moet steeds mezelf voorhouden dat ik voor elk punt moet gaan, dat ik goed moet doorzwaaien als ik de bal sla. Door daar bij mezelf elke keer op te hameren, krijg ik die mindset.
Het gaat bij Krajicek weer over tennis. De afgelopen maanden werd er heel wat over haar geroepen en geschreven. Er was kritiek van haar vader op haar band met McCaw. Ook Fed Cup-coach Manon Bollegraf deed uitspraken over haar, zei dat ze 'smoorverliefd' was en 'in de ban' van McCaw. "Ik vind het heel teleurstellend dat Manon die uitspraken heeft gedaan, zeker omdat ze Fed Cup-coach is. Ik had verwacht dat ze haar speelsters zou beschermen, heeft ze niet gedaan. Ik wil sowieso Fed Cup spelen, daar bestaat geen twijfel over. Ik ga nu niet zeggen of ik dat onder haar' ga doen of niet. We hebben dit nog niet uitgesproken. Ik ga niet voor haar zeggen wat ze moet doen, maar als ze dat niet aanvoelt is het duidelijk."
Voor de duidelijkheid: ze ontkent een relatie met McCaw te hebben. "Misschien dat mensen hebben gezien dat we samen veel lol hebben en dat ze toen dachten dat we een relatie hadden. Allistair is een heel goede vriend. Hij is mij blijven steunen toen het minder ging, toen ik met blessures zat. Er zijn heel veel 'vrienden' weggevallen. Ook sommige sponsors hebben het vertrouwen in mij verloren. Je wilt niet weten hoe vaak mijn telefoon ging tijdens Wimbledon in 2007, toen ik de kwartfinale haalde. In die tijd kreeg ik meteen na een gewonnen partij dertig sms'jes. Ik kreeg berichten van mensen die ik helemaal niet kende. Wat dat betreft is dat slechte jaar ook een heel goede les geweest. Ik weet nu precies wie er achter mij staan, wie niet alleen de goede, maar ook de slechte tijden met mij willen delen. En dat zijn er niet veel. Aan de andere kant is het ook gemakkelijk: want ik weet nu aan wie ik tijd wil besteden, dat scheelt me een hoop energie." McCaw: "Wij gaan goed met elkaar om. Het klikt tussen ons, we hebben hetzelfde gevoel voor humor. Als je wilt overleven in mijn werk en in deze wereld dan moet je goede vrienden van elkaar zijn. Als dat niet zo is, dan zal de samenwerking geen succes hebben."
Het gerucht dat ze de banden met haar familie en met de bond heeft verbroken, wuift Krajicek weg. Ze is deze week in Tsjechië voor een bezoekje aan haar ouders. En in Almere heeft ze gewoon getraind, op de banen van de KNLTB. Bijna alles dat over haar werd geschreven legde ze naast zich neer. Maar op een artikel in De Telegraaf reageerde ze op haar website. "Dat kon ik gewoon niet naast me neerleggen. Ik vond het niet eerlijk, ze vroegen mij vlak voor verschijning van het artikel om een reactie. Die heb ik gegeven, maar daar deden ze niets mee. Ja, alleen de passages waar ze iets mee konden voor wéér een artikel. Sorry, heb ik geen respect voor." McCaw heeft met Jelena Dokic gewerkt, ook over haar verschenen voortdurend de wildste verhalen in de media. Mede door alle randzaken ging het vijf jaar lang bergafwaarts met Dokic. "Ik vind dat Michaëlla heel goed is omgegaan met alle verhalen die over haar werden geschreven. Ze weet na deze periode wie ze wel en wie ze niet kan vertrouwen. Heb ik het over de media, sponsors, vrienden. Ze is hier veel sterker door geworden. Ze is er wat minder open en spontaan door geworden. Michaëlla is wat meer streetwise."
Krajicek: "De laatste tijd heb ik geleerd dat ik veel meer dingen voor mezelf moet houden. En ik kies meer voor mezelf. Ik was te aardig. Ik ging ermee akkoord als iets een halfuur langer duurde. Maar als ik tè veel energie aan andere zaken kwijt was, kon ik niet het maximale uit mijn trainingen halen. Als ik het beste uit mezelf wil halen, moet echt alles in het teken staan van mijn sport. Allistair hamert daar erg op. Ik moet meer eisen stellen. Ik moet asociaIer worden."
"Amerika is geen vlucht, zoals sommige mensen hebben geroepen," zegt McCaw. "Ze is niet uitgekeken op Nederland, zeker niet. Ze zal altijd voor Nederland uit blijven komen. Het toernooi van Rosmalen is voor haar het hoogtepunt van het jaar, ze houdt van Nederland en de mensen hier. Maar trainen in Amerika is voor haar de beste optie. Doel ik op de positieve atmosfeer, de geweldige faciliteiten en de mogelijkheid om met Nick te werken. En vergeet niet dat de meeste toernooien die Misa speelt, in Amerika plaatsvinden."
Ze kan er op haar kop gaan staan zonder dat iemand raar opkijkt. Daar weten ze amper wie Michaëlla Krajicek is. "Het is gemakkelijker om me volledig op tennis te focussen. Ik vind het fijn dat ik een plek heb gevonden waar ik mezelf kan zijn. In Tsjechië kon dat ook, maar in Nederland heb ik dat gevoel gemist. Hier wordt er altijd op mij gelet. Kan ik wel zeggen: 'Daar trek ik me niks van aan, ik doe wat ik wil doen.' Maar zo werkt het niet. Als ik gelukkig ben buiten de baan, kan ik gelukkig zijn op de baan."
Florida blijft de komende tijd haar uitvalsbasis. "De faciliteiten en het weer zijn daar uitstekend voor een tennisster. Ik voel me daar goed. De Nederlanders Martijn Bal en Olivier van Lindonk van IMG helpen me erg, hoewel ik geen contract bij ze heb. Ik heb het prima voor elkaar. Nick komt geregeld naar toernooien in Amerika om me bij te staan en Allistair gaat alle toernooien met me mee. Ideaal."
En er is de Amerikaanse mentaliteit die Krajicek erg aanspreekt. "In Amerika durven mensen te zeggen dat ze de beste willen worden. Hier heb je al snel een grote mond als je zoiets zegt, ben je arrogant. Als je ergens in gelooft moet je dat kunnen uitspreken. Het is mijn ambitie om de top tien van de wereld te halen, ik wil de beste van de wereld worden. Dat zeg ik gewoon. Dan maar arrogant. Of het lukt is een tweede. Ik geloof in mijn spel, dat is waarom het goed gaat. Ik weet dat mijn aanpak werkt."
Ze tovert niet voor het eerst een glimlach op haar door de Amerikaanse zon gebruinde gezicht. "Nee, ik heb geen klagen." •
Deelname Wimbledon nog een vraagteken
Het gravelseizoen is begonnen, maar Michaëlla Krajicek blijft voornamelijk op hardcourt tennissen. "Ik sla het gravelseizoen grotendeels over, speel alleen Roland Garros. Mijn spel is beter geschikt voor de snellere ondergronden. Misschien speel ik volgend jaar weer meer op gravel" Haar performancecoach Allistair McCaw: "Gravel is de slechtste ondergrond voor iemand die problemen heeft gehad met haar knie. Het vele bewegen, de lange rally's. Ik vind het belangrijk dat ze eerst zes maanden gevrijwaard is van blessures. De meest eerlijke en veilige ondergrond is daarom hardcourt. Daarnaast heeft Michaëlla een big game. Haar beste resultaten heeft ze geboekt op gras en hardcourt, die ondergronden passen perfect bij haar spel.
Nick en ik willen dat ze agressief tennist, dat ze het spel dicteert en in de baan staat als ze de ballen slaat. Dat is het spel dat ze kan spelen op hardcourt. Op gravel wordt ze door al die spin ballen achter de baseline gedrongen."
En of Krajicek dit jaar op Wimbledon speelt is ook de vraag. Ze zal alleen afreizen naar Londen als ze zes weken voor aanvang (op de ranking van 11 mei) bij de beste 108 tennissters van de wereld staat, goed voor een plek in het hoofdtoernooi. Het kwalificatietoernooi van Wimbledon valt namelijk samen met Rosmalen. "Ik speel sowieso in Rosmalen. Dus als ik tegen die tijd niet rechtstreeks ben toegelaten tot het hoofdtoernooi, sla ik Wimbledon dit jaar over."
Riepko Buikema, Algemeen Dagblad, 9 april 2009
De bravoure is terug bij Krajicek
Een oude man lacht zijn tanden bloot. ,,Keurig hoor, Misa,'' juicht hij als zijn favoriete Michaëlla Krajicek in de derde set tegen Urszula Radwanska een beslissende voorsprong neemt.
De tennisfan op leeftijd draagt een net pak en stoere hoed. Op zijn klapstoeltje leeft hij fanatiek mee, zwaaiend met zijn armen alsof hij zelf op de baan staat. Het klagende gejammer van de verliezende Poolse grinnikt hij weg.
Krajicek is na de 7-6 6-7 6-2 overwinning in het Belgische Torhout al even opgetogen. De zege brengt haar in de tweede ronde van 'slechts' een ITF-toernooi, maar betekent tegelijk dat zij voor de vierde keer in haar laatste vijf partijen een speelster uit de top-100 verslaat.
,,Ik denk dat ik een heel goede wedstrijd heb gespeeld,'' stelt Krajicek tevreden vast. Die ene woedeuitbarsting na de tweede set - ze gooit haar racket vanaf de baseline in het net - is dan allang vergeten.
Hier, op dit 100.000 dollar-toernooi, vervolgt de Nederlandse haar lange weg terug naar de top. Na optredens op de aansprekende en sterk bezette toernooien van Indian Wells en Miami is de overgang naar het ITF-circuit groot. Op deze dinsdagochtend speelt Krajicek, eens de nummer dertig van de wereld, voor vrijwel lege tribunes. Als een van de toeschouwers zijn neus snuit, weerklinkt dat door de hele hal.
In de stalen hal is de glamour van het proftennis ver weg. Het deert Krajicek niet. ,,Ik heb dat nooit echt moeilijk gevonden. Andere speelsters hebben daar meer moeite mee. Natuurlijk geeft het centre court van Indian Wells een wat ander gevoel, maar het blijft een tennisbaan,'' lacht ze.
Toernooien als deze horen bij de moeizame route omhoog, weet Krajicek, die zich vanwege blessures en matige prestaties in oktober vorig jaar terugvond op plaats 324 van de wereldranglijst. Daarbij kwamen de problemen buiten de baan. Critici, onder wie haar vader Petr, wezen met de beschuldigende vinger naar haar conditietrainer Allistair McCaw. De Zuid-Afrikaan zou te weinig kennis hebben om Krajicek bij te kunnen staan op technisch vlak.
Nu ze de wind eindelijk in de rug heeft, rekent Krajicek af met die kritiek. ,,De afgelopen maanden speel ik mijn beste tennis. Ik heb goede plannen op de baan, daar heb ik veel aan gewerkt. We kunnen nu de resultaten zien van het werk van de afgelopen anderhalf jaar. Ik ben fysiek in orde en dat is goed te zien,'' zegt de tennisster, die gisteren openlijk ontkende een liefdesrelatie te hebben met haar coach.
Zoals er ook geen familiaire problemen zijn, bezweert Krajicek. ,,Volgende week ga ik gezellig hallo zeggen tegen mijn ouders, die heb ik al een tijd niet gezien. Dat dit vanwege problemen niet meer zou kunnen, is allemaal onzin.''
Hoewel de resultaten lange tijd weinig houvast boden, zegt Krajicek niet te hebben getwijfeld. ,,Ik heb altijd in mezelf geloofd. En dat doe ik nog steeds, anders heeft het geen zin. Natuurlijk heb ik een moeilijke periode gehad door blessures en de dingen die gebeurden buiten de baan. Maar daar ben ik goed doorheen gekomen. In een periode waarin ik vanwege een blessure niet kon trainen, ben ik eigenlijk op nul begonnen. Dat was het moment waarop de ommekeer is begonnen.''
Behalve McCaw prijst Krajicek de inbreng van de Amerikaanse tennisgoeroe Nick Bollettieri. ,,Hij werkt veel aan mijn instelling. Zegt dat ik zo positief mogelijk op de baan moet staan, en buiten de baan minder hard voor mezelf moet zijn. Van hem en ook van Allistair krijg ik veel positieve energie.'' Geheel in lijn toont de stralende Krajicek in Torhout de bravoure die past bij een sporter die haar vorm terugvond. ,,Ik ben niet bang om te zeggen dat ik de top-10 kan halen. Daar geloofde ik altijd al in.''
Geert Langendorff , NRC Handelsblad, 8 april 2009
Krajicek leert positief te denken
Uit Nederland vertrokken tennisster zet deur naar Fed Cupteam op kier.
Michaëlla Krajicek liet in het Belgische Torhout zien dat haar vertrek uit Nederland aardig uitpakt. Al kon ze geen helder carrièreplan bieden.
Op de tribunes van het Koddaert Ladies Open zag een handvol Vlaamse bejaarden hoe Michaëlla Krajicek haar partij in de eerste ronde resoluut besliste met een ace. Glamour was rondom de hardcourtbaan van het toernooi in Torhout ver te zoeken. Het gebrek aan grandeur deed Krajicek weinig, tevreden als ze was met haar zege op Urszula Radwanska.
De 20-jarige speelster stond niet te springen om aandacht. Met veel lawaai vertrok ze in december naar de Verenigde Staten om zich in de anonimiteit te kunnen richten op een terugkeer naar de top.
De kritiek van familie, bondscoaches en media op haar band met conditietrainer Allistair McCaw beu, zette ze koers richting de academie van Nick Bollettieri.
Op het immense complex in Bradenton schaafde Krajicek in de zon aan haar repertoire. De goeroe, die af en toe kwam kijken langs de baan, bemoeide zich nauwelijks met de technische aspecten van het spel van de Nederlandse. Hij ondersteunde haar met losse opmerkingen vooral op het mentale vlak.
„Hij helpt me bij het vinden van de juiste mindset”, duidde Krajicek na afloop van haar wedstrijd de meerwaarde van Bollettieri. „Nick leert me zo positief mogelijk te denken. En hij geeft me handvatten om buiten de baan minder hard op mezelf te zijn. Van Allistair en Nick, als ik hem zie, krijg ik positieve energie. Dat geeft me zelfvertrouwen.”
„There is something special there”, typeerde McCaw de atmosfeer in Florida. „Ik heb in de loop der jaren veel coaches meegemaakt, maar Bollettieri steekt boven iedereen uit. De feiten bewijzen dat. Spelers die onder zijn vleugels meedraaiden in de top, daalden zonder zijn hulp op de wereldranglijst.”
McCaw maakte in België geen verpletterende indruk. Met een schichtige blik, verstopt onder een petje, stormde hij de perszaal binnen. Voordat Krajicek haar opwachting maakte, wilde de Zuid-Afrikaan een paar regels stellen. Vragen over haar familie, de vermeende liefdesrelatie met hemzelf én een gewraakt interview met de Telegraaf waren uit den boze.
De uitbarsting boezemde weinig ontzag in. Zijn trillende stem, afgekloven nagels en sjofele outfit wekten eerder mededogen op. McCaw was geen tiran maar een nerveuze man die zich nauwelijks raad wist met de situatie.
Hij wilde louter zijn protégé uit de wind houden, al liet de uitvoering te wensen over.
Krajicek toonde zich een stuk stabieler. Na een stug begin, verscheen de kenmerkende lach steeds vaker op haar gezicht. Met lichte stemverheffing blikte ze terug op het gedrag van Radwanska die haar emoties niet de baas was.
„Onacceptabel”, zei ze. „Ik vond het vrij apart dat de umpire niet ingreep. Het ergerde me niet, hoor. Dat gescheld gaf me juist meer energie.”
Eenmaal op de praatstoel vergat ze de regels van McCaw, die op een meter afstand zijn uiterste best deed de conversatie in het Nederlands te ontcijferen.
Hij keek verrast op, toen Krajicek vertelde volgende week vader Petr en moeder Pavlina in Tsjechië met een bezoek te vereren. Met een knipoog stelde ze hem gerust.
„Voor Roland Garros speel ik nog één toernooi in Zuid-Afrika”, begon ze. „Maar na Torhout ga ik gezellig even ’hallo’ zeggen tegen mijn ouders. Ik heb ze al een tijd niet gezien. Dat is niet opmerkelijk. Ik kon al die tijd rustig bij ze langs gaan. Van een breuk was geen sprake. Dat geschetste beeld klopte echt niet.”
Een ander verhaal bleek wel te kloppen. De ontboezeming van Manon Bollegraf heeft kwaad bloed gezet. Volgens de captain van het Fed Cup-team zou Krajicek het zicht op de realiteit verloren hebben en in de ban zijn van McCaw. Die uitspraken deden ’Misa’ besluiten zich niet langer beschikbaar te stellen.
Gisteren zette Krajicek de deur voorzichtig op een kier. „De Fed Cup staat in mijn planning voor volgend seizoen”, legde ze uit. „Maar dan moeten er wel een aantal plooien worden gladgestreken. Iedereen begrijpt, dat ik het niet eens met haar woorden was. Ik vond dat heel onprofessioneel van Bollegraf. Het is nu aan haar om stappen te ondernemen.”
McCaw vulde haar ontboezeming aan. „Tijdens het WTA-toernooi in Miami sprak ze veelvuldig met Arantxa Rus over de Fed Cup”, mompelde hij. „Ze heeft het gevoel met Rus Nederland naar de wereldgroep te kunnen brengen. Die droom delen ze.”
Ondanks haar montere humeur kon Krajicek, 136ste op de wereldranglijst, weinig zinnigs over de nabije toekomst vertellen.
„Weet jij soms of ik me nog rechtstreeks kan plaatsen voor Roland Garros.”
ANP, 7 april 2009
Krajicek: Bollegraf moet door het stof
De opbloeiende Michaëlla Krajicek keert maar al te graag terug in het Nederlandse Fedcupteam. Maar eerst zal captain Manon Bollegraf door het stof moeten. „Het is heel onprofessioneel wat zij heeft gedaan”, zei de beste tennisster van Nederland dinsdag in Torhout.
Krajicek (20) is nog steeds boos over enkele uitspraken van Bollegraf begin dit jaar in De Telegraaf. Volgens de ietwat loslippige teamcaptain zou ’Misa’ smoorverliefd zijn op haar Zuid-Afrikaanse privécoach Allistair McCaw. „Ze is niet voor rede vatbaar. Misa is helemaal in de ban van die McCaw”, liet Bollegraf onder meer optekenen.
„Iedereen kan toch begrijpen dat ik hier niet blij mee kan zijn?”, vroeg Krajicek zich in België af. „Als Manon zoiets over een andere speelster uit het Fedcupteam zou zeggen, zouden zij daar toch ook over vallen? Ik zou daar in elk geval wel begrip voor hebben. Ik vind deze uitspraken heel zonde. Als teamcaptain moet ze juist haar speelsters beschermen en dat heeft ze niet gedaan. Vrij teleurstellend.”
Op de vraag of ze excuses van Bollegraf verwacht, antwoordde Krajicek ontwijkend. „Ik heb weer heel veel zin in de Fedcup. Ik denk dat we met Arantxa Rus en een paar andere talentvolle meiden op den duur misschien wel weer naar de Wereldgroep I kunnen promoveren. Maar eerst zal Manon een paar plooien moeten gladstrijken. Het initiatief moet daarbij uiteraard van haar uitgaan. Zij zal contact moeten opnemen, dat lijkt me logisch na wat er is gebeurd.”
Krajicek en McCaw (34) meldden zich dinsdag in Torhout een uurtje na haar veelbelovende zege op het Poolse talent Urszula Radwanska (7-6 6-7 6-2) monter in de perskamer van het Koddeart Ladies Open, een 100.000 dollar-toernooi van het ITF-circuit. De Zuid-Afrikaan maakte op ondubbelzinnige wijze duidelijk dat er over drie onderwerpen geen enkele vraag gesteld mocht worden: niet over haar ouders, niet over (vermeende) relaties en niet over het gewraakte artikel in De Telegraaf. „Als je het daar niet mee eens bent, kunt je beter meteen opkrassen”, benadrukte hij.
Krajicek, tegenwoordig woonachtig in Florida, hield zich zelf overigens niet helemaal aan de stalorders van McCaw. Ze liet spontaan weten dat ze volgende week even op bezoek gaat bij haar ouders voordat ze in Zuid-Afrika deelneemt aan het volgende ITF-toernooi. „Even gezellig hallo zeggen, ik heb mijn ouders al een hele tijd niet gezien. Dat ik geen contact meer met hen zou hebben, is allemaal onzin.”
Henk Abbink, tennisencoach.nl, 29 maart 2009
Krajicek verliest
Op het Sony Ericsson Open was het niet Nadia Petrova die vandaag won. Het was Michaella Krajicek die verloor. Na een 6-3, 2-0 voorspong ging het opeens mis. Krajicek werd met 6-3 3-6 2-6 uitgeschakeld door de Russische nummer negen van de wereld.
Krajicek ging de baan op en stond er! Ze straalde zelfvertrouwen en rust uit. Dit was de beste uitstraling die ze tot nog toe op het Sony Ericsson Open toonde. De gehele eerste set bestond er geen enkele twijfel over wie het spel dicteerde. Misa's serve liep goed. Onder toeziend oog van Allistair McCaw en Nick Bollettieri speelde ze afwisselend, sloeg dan weer slices dan weer harde cross court en down the line ballen en kwam naar het net op de juiste momenten. In de zesde game kreeg ze twee break mogelijkheden, verzilverde meteen de eerste, nam een 4-2 voorsprong en kon de set op 5-3 op haar eigen serve afmaken.
In de tweede set brak ze Petrova al in de eerste game en won daarna haar eigen opslag. 2-0 voor Misa en een mooiere start had ze zich niet kunnen wensen. Ook in de derde game zagen we Krajicek vuurwerk. Petrova serveerde zich naar een 40-0 voorsprong, maar onze landgenote wist zich naar een breakpunt te vechten na vier geweldige return punten. De Russische hield stand, kwam op 1-2 en daarna ging het opeens een stuk stroever bij Misa en zagen we weer twijfel en onzekerheid in haar opslagbeurten. Na twee dubbele fouten in de vierde game kwam Petrova op gelijke hoogte en won daarna haar eigen opslagbeurt. Op 2-3 overleefde Krajicek een breakpunt, maar na 3-3 was het de Russische die het momentum naar zich toe trok. In de achtste game wist Petrova weer een break te forceren, kwam op 5-3 en en serveerde de set uit. Michaella sloeg niet minder dan 9 dubbele fouten in die tweede set en haar eerste serve percentage lag op 47%. Weg was ook de variatie in haar returns en weer waren het vooral harde vanaf de baseline geslagen returns die in unforced errors resulteerden.
Na een 'toilet break' leek het erop dat we in de derde set een 'herboren' Krajicek aan het werk zouden zien. In de eerste games stond ze goed te spelen. Vooral op 1-1 hing er een break voor haar in de lucht, maar weer hield de Russische stand. Tot 2-2 ging het gelijk op, maar daarna was het Petrova die steeds weer aan het langste eind trok en uiteindelijk de set en match met 6-2 won.
Petrova 'won' totaal met slechts twee punten meer. Haar eerste serve percentage lag gemiddeld maar op 48% en totaal won ze 53 service punten, terwijl Misa er 59 won. De Michaella die we in de eerste set en het begin van de tweede set zagen, heeft alles om zich weer terug naar de top te spelen. Petrova is de nummer negen van de wereld en vandaag deed Krajicek niet onder voor de Russische. Misschien was het juist opeens de realisatie dat ze van een topper aan het winnen was die haar evenwicht verstoorde en daarom niet meer met haar succesvolle 'eigen spelletje' van de eerste set bezig was. Of misschien is er een 'mentaal blok' op eigen serve wanneer het spannend wordt. Dat laten we over aan 'Team Krajicek' om op te lossen.
Al met al kan het Krajicek team redelijk tevreden terugkeren naar de Nick Bollettieri Academy, want een stijging op de wereldranglijst is een feit. De ervaringen van het sterk bezette Sony Ericsson Open kunnen in positieve zin gebruikt worden voor het volgende toernooi. Haar fans en wij hebben in ieder geval genoten van Misa's verrichtingen hier in Key Biscayne.
Henk Abbink, tennisencoach.nl, 27 maart 2009
Misa door na thriller
Michaella Krajicek bereikte vanavond op court 2 de tweede ronde van het Sony Ericsson Open. In een driesets thriller, die pas na twee uur en negen minuten in de tiebreak van de derde set beslist werd, versloeg Misa de Japanse 19-jarige Ayumi Morita met 1-6 6-4 7-6(3). Beiden bereikten het hoofdtoernooi via de kwalificaties en hadden dus al twee wedstrijden op de Key Biscayne hardcourts gespeeld.
Krajicek begon voortvarend met een 40-0 voorsprong op haar opslag in de eerste game. Morita, die graag de bal vroeg neemt en hard, scherp en solide vanaf de baseline slaat, knokte terug en wist onze landgenote meteen te breken. De Japanse stond in deze set niet meer dan vier punten af op eigen serve. Michaella, die problemen had met haar eerste serve, won maar een game. In de tweede set een volledig tegenovergesteld beeld met een zichzelf aanmoedigende Krajicek die naar een 5-1 voorsprong sprintte. Morita wist nog terug te vechten tot 4-5, maar moest de set met 4-6 afstaan. In de volledig gelijkopgaande derde set was de eerste break voor de Japanse en die kwam op een voor haar uiterst voordelig moment in de achtste game. Misa brak op 3-5 echter onmiddellijk terug en won ook haar eigen opslagbeurt. Daarna gaven de dames elkaar niks cadeau en konden de toeschouwers zich verheugen op een tiebreak, waarin Morita duidelijk meer last had van zenuwen dan Krajicek. Ondanks een vroege mini-break in haar voordeel op het derde punt moest de Japanse toezien hoe een 'voor haar leven knokkende' Misa langszij kwam, doorstoomde naar een 6-3 voorsprong en de tiebreak en wedstrijd moch uitserveren.
Ik ken Morito al uit het juniorcircuit en weet daarom dat ze veel moeite heeft met (top)spin en slice returns waarmee de vaart uit haar ballen wordt genomen. Michaella liet zich te vaak lokken om in het baseline slagen geweld van de Japanse te participeren. Morita won totaal zeven punten meer dan Krajicek, maar alleen het eindresultaat en de 'big points' gelden. Met deze positieve uitslag heeft het daarom geen zin om hierover of over de 13 dubbele fouten en het lage eerste service percentage in de eerste (33%) en derde set (50%) uit te wijden. Het duo McCaw-Bollettieri zal daar wellicht aan gaan werken en heeft twee dagen om Misa weer wedstrijdklaar te krijgen voor haar partij zaterdag tegen Nadia Petrova, de Russische nummer negen van de wereld.
Op de coach en perstribune zat ik voor coach Allistair McCaw en Nick Bollettieri die Michaella op de juiste momenten wisten aan te moedigen. Het "vechten", "gewoon spelen", "come on" en "no one fights like you" klonk veelvuldig vanaf de coach-kant. Op de tribune aan de overkant zaten, onder anderen, Arantxa Rus en coach Hugo Ekker die samen met Nederlandse fans waren gekomen om Misa aan te moedigen. Een mooie avond voor het Nederlandse tennis!
McCaw en Krajicek maken graag gebruik van de adviezen van Bollettieri en hebben zijn academy in Bradenton als uitvalsbasis. Later deze week spreken we met Bollettieri over de veranderingen die hebben plaatsgevonden op zijn tennisschool met het binnenhalen van coaches als Brad Gilbert, Brian Gottfried en Pat Dougherty. Hierover meer in Tennis & Coach magazine.
Henk Abbink, tennisencoach.nl, 25 maart 2009
Krajicek naar hoofdtoernooi
Eerder vandaag kwam ik Michaella Krajicek tijdens haar warm-up langs het strand tegen. Het viel me meteen op hoe lekker fris en fit ze eruit ziet. De topfitte Krajicek bereikte drie uur later het Sony Ericsson Open hoofdtoernooi en bevestigde hiermee dat ze haar wildcard dubbel en dik verdiende. Gisteren verraste ze de Russische Elena Vesnina, de top seed van het kwalificatie toernooi, met 7-6(5) 6-4. Vandaag was ze met 7-6 6-1 te sterk voor Camille Pin.
Michaella begon tegen Pin wat onrustig en verloor meteen haar eerste service game. Op 1-2 had Krajicek daarom behoefte aan 'on-court coaching' en de rustgevende woorden van coach Allistair McCaw. In de tiende game brak ze de Française, kwam op 5-5 en won daarna haar eigen opslagbeurt. Pin was in de tiebreak niet opgewassen tegen het return geweld van Krajicek en moest meerdere opslagen en de set prijsgeven. In de tweede set zagen we een zelfverzekerde Michaella naar een 4-1 voorsprong stormen. Haar eigen opslagbeurt in de zesde game was wisselvallig en even leek het erop alsof Pin een break zou terugpakken. De lange game eindigde, na vier keer deuce, toch in het voordeel van onze landgenote. Op 1-5 liet Pin met twee dubbelfouten duidelijk zien dat ze moeite had met de grote druk en werd voor de derde keer gebroken.
Na afloop sprak ik met een tevreden Krajicek en coach McCaw op het terras van de players lounge. Ondanks de geweldige partij gisteren tegen de nummer 56 van de wereld, wisten beiden dat de lagere ranking (nr. 98) van Pin niet betekende dat Michaella het minder lastig zou krijgen. "Vooral in de wind gisteren en vandaag zijn de wat langzamere ballen van Pin uiterst gevaarlijk omdat ze alle kanten kunnen opgaan", zei McCaw. Michaella is tevreden met hoe ze het jaar is begonnen:"Op de verschillende toernooien heb ik tegen echt goede spelers verloren, zoals Caroline Wozniacki, Marion Bartoli en Nicole Vaidisova, die allemaal de eindronden van die toernooien bereikten", vertelt ze. McCaw voegt hieraan toe dat de meeste mensen vooral kijken naar de wedstrijdresultaten. "Wij zijn bezig met 'the bigger picture'. Michaella startte het jaar op nr. 324 en we moesten zelfs wildcards aanvragen voor de 10.000 dollar toernooien. Het enige WTA toernooi dat we gepland hadden was de Ordina Open, maar dat plan hebben we na de wildcard en resultaten op het Memphis WTA toernooi helemaal omgegooid. Ons doel is dit jaar de top 100 te bereiken".
ANP, 17 februari 2009
Krajicek blijft winnen in Memphis
Michaëlla Krajicek heeft dinsdag haar prima reeks bij het toernooi in Memphis voortgezet. De Nederlandse tennisster versloeg in de tweede ronde de Duitse Kristina Barrois met 6-3 3-6 7-6 (0). Ze bereikte door haar zege voor het eerst sinds juni vorig jaar de kwartfinales op de WTA Tour. Krajicek speelde haar vierde wedstrijd op rij in Memphis. Ze plaatste zich via de kwalificaties voor het hoofdtoernooi.
Afgelopen zomer stond Krajicek in Rosmalen voor het laatst op het hoogste niveau in de kwartfinales. ,,Ik ben heel, heel erg blij. Het was een echte knokwedststrijd, maar ik bleef erin geloven. Het geeft me heel veel zelfvertrouwen dat ik het niveau weer heb en dat ik het ritme te pakken heb", liet de verheugde Krajicek vanuit Memphis weten. Krajicek heeft een roerige periode achter de rug. Er verschenen in diverse media verhalen over haar vermeende relatie met haar conditietrainer Allistair McCaw. Ze voelde zich geroepen op haar website hierop te reageren. ,,Dat was op dat moment nodig voor mezelf, maar nu ben ik alleen maar weer gefocust op mijn tennis. Het zat de laatste tijd niet altijd mee, maar ik wist dat ik geduld moest hebben en dat is nu beloond."
Krajicek en Barrois speelden eind vorig jaar ook al eens tegen elkaar. Toen won de Duitse in twee sets. Dinsdag waren ze aan elkaar gewaagd. Na een sterk begin van de Nederlandse, trok Barrois, de nummer 85 van de wereld, met dezelfde cijfers de stand in sets gelijk. In het beslissende bedrijf ging de strijd tot 5-5 gelijk op. Krajicek kwam daarna met 0-40 op achterstand op haar eigen service. Ze knokte zich echter terug. ,,Dat was een cruciale game", gaf Krajicek toe. ,,Het voelde heel fijn dat ik die had gewonnen. Zij speelde ongelooflijk goed. Ik kon niet veel punten op haar service maken."
Barrois sleepte er met een goede servicebeurt een tiebreak uit. In de verlenging was Krajicek oppermachtig. Met 7-0 besliste ze de partij in haar voordeel. ,,Ik zag aan haar dat ze nerveus was. Ik bleef zelf zo rustig mogelijk." Krajicek speelt donderdag haar partij in de kwartfinales. Haar tegenstandster is nog niet bekend.
Nick Bolletieri, nickstennispicks.com, 16 februari 2009
Krajicek picks up win in Memphis
Dutch tennis star Michaella Krajicek got her first WTA main draw victory since June of last year earlier today in Memphis. Krajicek, who missed most of last year with an injury, beat Russian Alla Kudryavtseva 6-1, 6-4 in the first round in Memphis. Kudryavtseva was the seventh seed at the tournament and if you remember back to last year she was the player that knocked Maria Sharapova out of Wimbledon in the second round.
The whole tournament must feel like a blur right not to Michaella as she was offered a qualies wild card at the last minute, arrived at 1am, and played her first qualification match that morning!! She will next face Kristina Barrois of Germany in the second round.
Recently, Krajicek moved to the Nick Bollettieri Tennis Academy to train ful-time with her coach Allistair McCaw and is taking advantage of everything the Academy has to offer including the services of Nick, the IMG Performance Institute, and Bollettieri Sports Medicine.
“Michaella is one of the hardest workers I have seen on the court,” said Nick Bollettieri. “She works for everything she has, and she remains humble and upbeat at all times. She is really a joy to have around the Academy, and we wish her the best of luck in Memphis,” Bollettieri continued.
Congrats to Michalle and good luck in the next round!
Robèrt Misset, de Volkskrant, 27 januari 2009
De tragiek van een als verstikkend ervaren liefde
Met twee telefoontjes naar haar ouders en een mail aan het adres van halfbroer Richard verbrak tennisster Michaëlla Krajicek vorige week alle banden met haar familie. Het moet vooral voor vader Petr Krajicek pijnlijk zijn dat de geschiedenis zich herhaalt. En evenals bij zijn zoon Richard kan een verzoening met zijn naar Amerika uitgeweken dochter Michaëlla weleens lang op zich laten wachten.
Michaëlla Krajicek is de aanhoudende kritiek op haar relatie met fitnesstrainer Allistair McCaw spuugzat, verklaarde ze op haar website. Vader Petr heeft nooit openlijk willen erkennen dat zijn 20-jarige dochter een liefdesrelatie heeft met de 34-jarige Zuid-Afrikaan. Hij liet zich onlangs wel schamper uit over de kwaliteiten van McCaw.
Voorzichtig
‘Hij noemt zich performance coach’, zei Krajicek tegen de Volkskrant. ‘Ik zou daar voorzichtig mee zijn. En de performances van mijn dochter vallen niet mee.’ Vader Krajicek constateerde tevens dat McCaw Michaëlla overal weghield. ‘Alsof ze iets te verbergen hebben. Waar is McCaw bang voor?’
Het was de druppel voor Michaëlla, die met McCaw naar de Amerikaanse tennisacademie van coach Nick Bollettieri is verhuisd. Ver weg dus van de bemoeizucht van vader Petr en broer Richard, die zich de laatste jaren als haar mentor had opgeworpen.
Poëzie
Ze verdedigde zich op haar website bijna poëtisch. ‘So what, als ik een vriendje heb of niet? So what, als ik heb besloten mijn managementbureau te verlaten? So what, als ik in Florida train? Zolang ik maar gelukkig ben, toch?’
Dat recht eist Krajicek nu voor zichzelf op, zoals haar vader het recht meent te hebben om ‘kritische vragen’ te stellen over haar relatie met McCaw. Fed Cupcaptain Manon Bollegraf verklaarde in De Telegraaf dat ‘Misa smoorverliefd is en daardoor helemaal in de ban is van die McCaw, de beslissingen worden nu voor haar genomen’.
Maar wie kan een jonge vrouw van 20 jaar verbieden haar eigen weg te kiezen? Richard Krajicek zal de vlucht van zijn halfzusje – ze hebben dezelfde vader en verschillende moeders – moeilijk kunnen veroordelen. Ook hij brak na de scheiding van zijn ouders in 1987 met zijn dominante vader, die hem als kind met Mozart had vergeleken.
Obsessie
In het boek De Schildpad en De Eendagsvlieg vertelde Ludmilla Krajicek dat het tennis een obsessie was geworden voor het gezin. ‘Petr was erg autoritair en soms gewelddadig. Richard werd zijn project. Hij moest de onvervulde idealen van zijn vader realiseren.’
In zijn autobiografie Harde Ballen schetste Richard Krajicek een al even ontluisterend beeld van de eeuwige strijd met zijn vader. In 2000 zei Krajicek in NRC Handelsblad dat hij berustte in de breuk. ‘Ik heb hem vierenhalf jaar geleden voor het laatst gesproken. Toen wilde hij iets over mijn tennis zeggen. Ik zei: pa, ik heb al een coach. Het zou anders zijn als hij als vader tot me had gesproken. Maar het ging weer alleen over het tennis.’
Beschroomd meldde zijn vader zich echter met het bewuste interview onder de arm in Muiderberg. ‘In de stromende regen drentelde ik rond zijn huis en durfde niet naar binnen te gaan’, aldus Petr Krajicek, een jaar later. ‘Ik heb een brief in de bus gegooid en heb nog even gewacht. Zijn vrouw Daphne bleek tegen Richard te hebben gezegd dat ze een rare gek rond het huis had gezien. Richard las die brief en zei: die gek is mijn vader.’
Knieval
Op zijn beurt biechtte Richard later op dat zijn echtgenote hem bijna naar buiten had moeten duwen. Maar hij kon de knieval van zijn vader onmogelijk negeren. ‘Ik zei tegen Richard dat ik weer zijn vader wilde zijn en de opa van zijn kinderen.’
Na die emotionele avond in Muiderberg had Richard er definitief een zusje bij: de toen 12-jarige Michaëlla, die een beugel droeg en stoer verklaarde dat ze net als haar beroemde broer Wimbledon wilde winnen. Welnee, die achternaam was geen last, zei Michaëlla twee jaar later in Praag.
In 2007 vertelde Petr Krajicek dat hij nog steeds probeerde in te halen wat hij met Richard had gemist. Hij zat in de perszaal op Wimbledon, het symbool van de hereniging van de familie. In 1996 had vader Krajicek zijn zoon alleen op televisie Wimbledon zien winnen. In 2007 behaalde Michaëlla met een kwartfinale op hetzelfde podium het beste resultaat uit haar carrière.
Verstikkend
De kinderen uit zijn tweede en derde huwelijk waren tegenpolen, aldus Petr Krajicek. Richard was een bangig kind dat speelde om niet te verliezen, Michaëlla is de aanvaller, die elk punt speelt alsof het de laatste rally uit de partij is.
Petr heeft ze nooit kunnen loslaten. Maar het is zijn tragiek dat zowel Richard als Michaëlla de liefde van hun vader als verstikkend heeft ervaren en een breuk noodzakelijk achtte om zich tevens als tennisser te kunnen ontwikkelen.
Willem Held en Dick Springer, De Telegraaf, 24 januari 2009
Relatie met fitnesscoach McCaw drukt Michaëlla Krajicek in isolement
In de ban van een man
Ze was de hoop van het Nederlandse vrouwentennis en leek dezelfde succesvolle carrière tegemoet te gaan als haar broer Richard ooit had. Maar in 2008 maakte Michaëlla Krajicek (20) een vrije val op de wereldranglijst en die werd volgens velen uit haar directe omgeving niet alleen veroorzaakt door blessureleed. Eerst werd haar trainer ook haar geliefde en vervolgens werden alle banden met het verleden verbroken. Een ongezonde situatie, zo meent menigeen in de tenniswereld.
De Zuid-Afrikaan Allistair McCaw nestelde zich eind 2007 als fitnesscoach aan de zijde van de destijds achttienjarige speelster die toen nog te boek stond als de beste tennisster van Nederland. Ruim een jaar later lijkt het verhaal van de eens zo goedlachse atlete nog het meest op het script van een geflopte B-film. De zakelijke samenwerking met McCaw - toen een getrouwde man van 34 jaar - is omgezet in een liefdesrelatie; Krajicek heeft het contact met al haar familieleden verbroken en is vrijwel onbereikbaar voor eenieder die met haar wil communiceren; ze heeft haar contract met het gerenommeerde Amerikaanse managementbureau Octagon opgezegd; op de wereldranglijst bungelt de voormalig top 30-speelster rond positie 200.
Het leven van Michaëlla Krajicek is, kortom, ingrijpend veranderd en verantwoordelijk hiervoor is volgens velen de man die door vader Petr Krajicek het afgelopen jaar tijdens Roland Garros al eens 'tennisanalfabeet' werd genoemd. Natuurlijk wist vader Krajicek toen al dat McCaw niet alleen de trainingsbaan, maar ook het bed deelde met zijn bijna vijftien jaar jongere pupil. Die pijnlijke waarheid wilde Krajicek senior echter niet naar buiten brengen en dus reageerde hij op genoemde wijze zijn frustraties af.
Was er destijds, ondanks alle frustraties, in ieder geval nog contact tussen vader en dochter, inmiddels hebben Misa Krajicek en McCaw zich 'verstopt' in Amerika, waar zij zich beiden zoveel mogelijk afzonderen van de buitenwacht. "Allistair houdt iedereen op afstand die niet het beste met mij voor heeft", is de verklaring die Michaëlla voor haar onverwachte vertrek naar Amerika geeft. "Allistair creëert rust om me heen, zodat ik meer ontspannen in het leven kan staan. Er zijn veel slangen en oneerlijke mensen in de tenniswereld, dus ik heb iemand als hem nodig om mezelf gefocust te houden op mijn sport."
Via twee telefoontjes heeft Michaëlla haar vader en moeder gemeld dat ze niets meer met de familie te maken wil hebben. Broer Richard, die zijn zus het afgelopen jaar op allerlei manieren probeerde te helpen, haar aan sponsorcontracten hielp en een plek voor haar regelde bij het managementbureau Octagon, heeft zijn handen inmiddels ook van haar afgetrokken. Het laatste contact tussen broer en zus verliep via e-mail. "Misa verzocht mij daarin om niet meer over haar te praten in de media. Dat respecteer ik, dus ik geef verder geen commentaar."
De Nederlandse tennisbond, waar men niet onder stoelen of banken steek zeer ongelukkig te zijn met de 'ongezonde situatie' rond Michaella, heeft niet of nauwelijks contact met de speelster die twee jaar terug nog de vaandeldraagster van Oranje leek te worden
"Misa neemt zelf geen beslissingen, de belsissingen worden nu voor haar genomen.", aldus Manon Bollegraf. Als captain van het Nederlandse Fedcupteam en vooral als mentor van jonge tennisster had zij jarenlang een uitstekende relatie met Krajicek. "Misa is smoorverliefd en daardoor helemaal in de ban van die McCaw. Ze is niet voor rede vatbaar. Die hele verhuizing naar Amerika komt ongetwijfeld ook uit zijn koker. Het wordt hem hier te heet onder zijn voeten en dus zoekt hij hij samen met Misa de anonimiteit op."
Bollegraf benadrukt dat Misa een volwassen vrouw is die zelf mag beslissen hoe ze haar leven invult. "Maar het moge duidelijk zijn dat haar huidige situatie haar tennis niet ten goede komt. Het is heel triest wat er gebeurt, die man maakt zoveel kapot. Je kunt slechts hopen dat het allemaal snel voorbijgaat en dat het dan nog niet te laat is voor de carrière van Misa."
Moeder Pavlina en vader Petr gaan hevig gebukt onder de situatie waarover ze, uit liefde voor hun dochter, in de media zo min mogelijk uitweiden. "Ze lijkt wel betoverd; ze gedraagt zich als iemand die in een sekte zit" liet moeder Krajicek zich vorig jaar al eens ontvallen. "Het doet vreselijk pijn, alles wat er nu met Misa gebeurt", bekent vader Petr. "Ik kan het nauwelijks bevatten, die man heeft haar niets te bieden."
Ondanks alle verdriet is er ook hoop dat er ooit een eind komt aan de relatie tussen hun dochter en McCaw. En dan zullen zij Misa met open armen ontvangen, benadrukt vader Petr: "Want als familie kun je alles vergeven ..."
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 22 januari 2009
Krajicek: Waarom zou ik vluchten?
Er is veel gezegd óver Michaëlla Krajicek. Nu spreekt ze zelf. ,,Ik ben liever een gelukkige top-200-speelster, dan ongelukkig in de top-20.’’
Je hebt in 2008 beslissingen genomen, waarmee anderen het niet altijd eens waren. Geeft het een goed gevoel om zaken zelf te bepalen?
,,Ik ben net als iedere andere 20-jarige die volwassen wordt en beslissingen voor zichzelf neemt, zoals het huis uit gaan, etcetera. Wat anderen van me denken of over me zeggen is niet mijn zaak. Ik kan eerlijk zeggen dat ik achter elke keuze stond die ik heb gemaakt, goed of fout.’’
Voor het derde jaar op een rij heb je een teleurstelling moeten slikken in Australië.
,,Het was de juiste beslissing om niet geblesseerd te tennissen, zoals ik vorig jaar wél heb gedaan. Ik heb een belangrijke les geleerd in dat opzicht. Ik speel goed en moet geduld hebben. In februari staat een aantal toernooien gepland in Amerika, maar ik heb geen haast.’’
Je traint nu bij Nick Bollettieri in de Verenigde Staten. Waarom?
,,Het weer is goed, de faciliteiten zijn prima, de sfeer is positief. Ik kan me voor honderd procent op het tennis richten. Bollettieri is niet alleen een geweldige coach, ook een warm en zorgzaam mens.’’
Je vader suggereert dat het vertrek naar Amerika een vlucht zou zijn, dat je mensen ontwijkt.
,,Dat is totale onzin. Waarvoor zou ik vluchten? Zoals ik al heb gezegd zijn de faciliteiten bij Bollettieri en de levensstijl daar gemaakt voor professionele atleten.’’
De Belg Marc Dehous heeft laten weten dat hij niet jouw coach wordt. Ga je op zoek naar een vervanger?
,,Nee, ik ben blij met wat ik nu bij Bolletierri heb. Iedereen denkt dat mijn problemen en slechte resultaten komen omdat ik geen tenniscoach had. Wat mensen niet begrijpen is dat het vorig jaar draaide om alles buiten de baan. Het omgaan met blessures, persoonlijke dingen, enzovoort. De buitenwereld ziet alleen de resultaten en denkt dat het dan aan de coach of het spel ligt. Maar als je hoofd en gedachten elke keer als je de baan op stapt ergens anders zijn, dan win je niet veel wedstrijden. Wie ik in die periode ook als coach had gehad, het zou niets hebben veranderd.’’
Je vader zegt dat jouw performance coach Allistair McCaw mensen uit je buurt houdt. Wat is jouw mening daarover?
,,Mijn vader heeft gelijk, Allistair houdt mensen op afstand die niet het beste met me voor hebben. Hij heeft veel rust om me heen gecreëerd, zodat ik meer ontspannen in het leven kan staan. Er zijn veel slangen en oneerlijke mensen in de tenniswereld, dus ik heb iemand als hem nodig om te kunnen focussen op de sport. In die zware periode van blessures en privéproblemen, is Allistair trouw aan mij gebleven. Dat kan ik over de meeste mensen niet zeggen. Helaas heeft mijn vader in de media dingen geroepen die naar mijn mening binnen het gezin moeten blijven. Dat heeft mij teleurgesteld.’’
Je broer Richard zegt dat hij je niet meer adviseert, als je toch niet luistert. Heb jij zijn steun nodig?
,,Ik heb altijd respect gehad voor Richard en heb ook naar hem geluisterd. Dat betekent niet dat ik zijn advies altijd opvolg. Als hij mij drie tips geeft en ik neem er twee van aan, betekent het niet dat ik niet naar hem luister. Natuurlijk is het fijn om de support van Richard te hebben, maar ik ben er niet van afhankelijk.’’
Wie adviseren je op dit moment?
,,Allistair en Nick.’’
Wat zijn je doelen voor komend seizoen? In de laatste maanden van 2008 klom je alweer op naar plek 195. Nu de top-100 of wil je meer?
,,Ik wil gezond en gelukkig zijn, tennis spelen en het beste uit mezelf halen. Hoe ik er aan het eind van het jaar qua ranking voor wil staan, houd ik voor mezelf. Ik ben liever een gelukkige top-200-speelster, dan ongelukkig in de top-20. Ik ben erg trots op mijn resultaten de afgelopen maanden en natuurlijk is de top-100 een haalbaar doel. Daarmee heb ik geen haast. Zelfs als ik nog zo’n jaar beleef als het vorige, blijf ik in mezelf geloven.’’
Danielle Pinedo, NRC Handelsblad, 20 januari 2009
Alleen ik weet wat er aan de hand is met mij
Door privéproblemen en blessureleed viel Michaëlla Krajicek (20) vorig jaar ver terug op de wereldranglijst. Daardoor weet ze nu wel wie haar vrienden zijn.
Gisteren begon in Melbourne de Australian Open. Zonder Michaëlla Krajicek, die een enkelblessure opliep tijdens het toernooi van Auckland. De halfzus van Richard Krajicek moet het eerste grandslamtoernooi van het jaar noodgedwongen voor de televisie volgen. Maar zij zegt zich tijdens een tussenstop in Nederland op weg naar de Verenigde Staten “nog nooit zo goed” te hebben gevoeld. Krajicek viel door privéproblemen en blessureleed het afgelopen jaar terug tot plaats 195 op de wereldranglijst. Maar de voormalig top-30-speelster toont zich optimistisch over haar kansen in 2009 en steekt naar eigen zeggen in goede vorm.
De afgelopen maanden werd veel over Krajicek geschreven, maar zelf kwam zij nauwelijks aan het woord. “Ik vind het onnodig elke keer te reageren op dingen die over mij gezegd worden”, verklaart de kwartfinaliste van Wimbledon 2007 in een vraaggesprek per e-mail de mediastilte. “Iedereen heeft het recht op zijn eigen mening. Maar alleen ík weet wat er aan de hand is met mij, mijn tennis en mijn leven buiten de baan.”
Hoe kijk je terug op het afgelopen tennisjaar?
“Het was een jaar waarin ik veel heb geleerd, waarin ik volwassen ben geworden. Een jaar waarin ik heb ondervonden wie mijn echte vrienden zijn en wie me steunen in mindere tijden — en eerlijk gezegd waren dat er niet veel. Ik heb ook geleerd dat goede resultaten niet garant staan voor geluk. Natuurlijk zijn overwinningen een belangrijk onderdeel van mijn sport, maar het is nóg belangrijker dat je gelukkig bent in je leven.”
Nadat je twee maanden geleden de finale in Bratislava had bereikt, maakte je een flinke sprong op de wereldranglijst. Dat schiep verwachtingen.
“Ja, dat was een bevestiging voor mezelf dat ik nog steeds kan winnen en ook acht wedstrijden gezond en fit kan blijven. Ik ben altijd in mezelf blijven geloven, zelfs in de eerste zes maanden van 2008, toen ik geen wedstrijd wist te winnen. Ik ben ongelooflijk trots dat ik in minder dan drie maanden van plaats 330 op de wereldranglijst terug wist te komen in de top-200. Ik richt mij nu op de toekomst; het verleden kan ik niet meer terug draaien.”
Nederland wordt de komende twee weken niet vertegenwoordigd op de Australian Open. Wat zegt dat volgens jou over de staat van het Nederlandse tennis?
“Elk tennisland gaat door een mindere fase. Neem Zweden. In de jaren tachtig en negentig had Zweden spelers als Borg, Wilander, Edberg en Enquist. Daarna werd het stil — tot op de dag van vandaag. Ook Australië heeft betere tijden gekend. Ik vind dat we ons in Nederland meer moeten richten op tennissers met discipline en doorzettingsvermogen dan spelers met talent. Nederlandse tennissers zijn vaak verwend en weinig zelfstandig. Daarom is hun ambitie om diep te gaan waarschijnlijk ook niet zo groot.”
Wat vind je van de verrichtingen van Arantxa Rus, die met plaats 166 de best gerangschikte Nederlandse tennisster is?
“Arantxa is een verrijking voor het Nederlandse tennis; ze heeft het erg goed gedaan het afgelopen jaar. Het is jammer dat 2009 niet zo goed voor haar is begonnen [Rus werd in de kwalificaties van de Australian Open uitgeschakeld, red.] maar ik weet zeker dat ze het weer oppakt.”
Vorig jaar kondigde je op Roland Garros aan dat je definitief naar Nederland wilde verhuizen. Vorige week meldde persbureau ANP dat Amerika je uitvalsbasis wordt. Wat is er in de tussentijd gebeurd?
“Ik train in Florida bij de Bollettieri-academie, maar ben niet van plan een huis te kopen in de Verenigde Staten. Ik zal ongeveer evenveel weken in Nederland en Florida doorbrengen. En de rest van mijn tijd zit ik in het vliegtuig of op toernooien. Wat me zo aan Florida aanspreekt? Het weer is goed, de faciliteiten zijn prima, de sfeer is positief. Ik kan me daar voor 100 procent op het tennis richten. En Nick Bollettieri is niet alleen een geweldige coach, maar ook een warm en zorgzaam mens.”
Je beoogde Belgische coach Marc De Hous haakte af omdat hij Amerika te ver vond als uitvalsbasis. Ga je nu op zoek naar een nieuwe privécoach in Amerika?
“Nee. Ik word bijgestaan door Nick en Allistair [Allistair McCaw (34), haar vriend en conditietrainer]. Dat is voor mij genoeg.”
De relatie met je vader en voormalig coach Petr is de afgelopen maanden aanzienlijk bekoeld. Was dat nodig om je eigen zelfstandigheid te bevechten?
“Petr is mijn vader, maar ik ben nu twintig jaar. Ik ben niet langer het kleine meisje waar veel mensen me nog steeds voor houden. Net als andere mensen van mijn leeftijd ben ik het huis uit gegaan om op mezelf te wonen. Ik ben heel dankbaar voor wat mijn vader mij heeft geleerd, maar ik voelde dat het tijd was om volwassen te worden. Helaas heeft mijn vader in de media dingen gezegd die naar mijn mening binnen het gezin moeten blijven. Dat heeft mij teleurgesteld.”
Volgens je vader probeert McCaw iedereen bij je uit de buurt te houden. Wat vind je van zo’n uitspraak?
“Mijn vader heeft gelijk: Allistair houdt mensen op afstand die niet het beste met me voor hebben. Hij heeft veel rust om me heen gecreëerd, zodat ik meer ontspannen in het leven kan staan. Er zijn veel slangen en oneerlijke mensen in de tenniswereld, dus ik heb iemand als hij nodig om mezelf gefocust te kunnen houden op mijn sport. In die zware periode van blessures en privéproblemen is Allistair trouw aan mij gebleven — dat kan ik over de meeste mensen niet zeggen.”
Wat zijn je doelen voor 2009?
“Ik wil gezond en gelukkig zijn, tennis spelen en het beste uit mezelf naar boven halen. Als ik gezond blijf, begin ik in februari met wat toernooien in Amerika. Hoe ik er aan het eind van het jaar qua ranking voor wil staan, houd ik voor mezelf. Maar ik ben liever een gelukkige top-200-speelster dan ongelukkig in de top-20.”
Robèrt Misset, de Volkskrant, 10 januari 2009
Petr Krajicek ziet dat McCaw zijn dochter bij iedereen weghoudt
Haar beoogde coach Marc Dehous meldde zich vrijdag na lange onderhandelingen met managementbureau Octagon af. Richard Krajicek zegt zich niet langer te bemoeien met de tenniscarrière van zijn halfzusje. En vader Petr Krajicek concludeert in Praag dat zijn vrijdag 20 jaar geworden dochter Michaëlla vooral buiten de baan gelukkig is met haar 34-jarige fitnesscoach Allistair McCaw.
In de zomer van 2007 bereikte Michaëlla Krajicek de kwartfinales op Wimbledon en leek haar definitieve doorbraak als nummer 30 van de wereld een kwestie van tijd. Blessures en omstreden keuzes in haar begeleiding wierpen de huidige nummer 2 van Nederland ver terug. Krajicek behoorde vorig jaar zelfs niet tot de beste 300 speelsters van de WTA Tour en krabbelde moeizaam terug tot 201.
In oktober 2008 maakte Michaëlla Krajicek bekend dat ze naast conditietrainer McCaw ook een tenniscoach zou aantrekken. Dehous was tevreden over de proefperiode met Krajicek, tot hij afgelopen week vanuit Australië een mail ontving.
‘McCaw liet weten dat Amerika hun thuisbasis wordt. Dat verraste me, het was bij de onderhandelingen nooit ter sprake gekomen. Voor mij is het geen optie om me in het buitenland te vestigen. Daarom gaan we niet verder.’
Het ging ook om geld, verduidelijkt Petr Krajicek. ‘Vanwege haar lage ranking verkeert Misa niet in de situatie dat ze twee coaches kan betalen. Zeker voor de lange reizen is het nauwelijks te financieren.’
Donderdag hield Dehous er rekening mee dat hij alsnog naar Melbourne zou reizen om Krajicek te coachen bij de kwalificaties van de Australian Open, mits ze bijtijds is hersteld van een in Auckland opgelopen enkelblessure. Een dag later was de breuk definitief. ‘Maar het is geen afscheid met slaande deuren.’
En zo trekt Krajicek weer alleen op met McCaw. Het contact tussen de Zuid-Afrikaanse oud-atleet en zijn pupil met de buitenwereld is spaarzaam. Ze reageren niet op telefoontjes of sms-berichten en verkiezen de anonimiteit.
Broer Richard moet van anderen horen dat de samenwerking tussen Dehous en Michaëlla geen vervolg krijgt. Maar hij heeft zich dan ook teruggetrokken als souffleur van zijn zus. ‘Misa is een volwassen vrouw, ik kon alleen nog haar adviseur zijn. Ik had haar aangeraden Eric van Harpen als coach te nemen, maar dat zag Misa niet zitten. Ik zei: als je mijn adviezen toch niet opvolgt, kunnen we er beter mee stoppen.’
Nu mailt Richard af en toe met zijn zus. ‘Maar we zien elkaar soms maanden niet.’ Hij is verrast dat Dehous is afgehaakt. ‘Ik respecteerde die keuze van Misa, hij heeft met Clijsters goede resultaten behaald. Ik hoopte dat Dehous zo snel mogelijk naar Australië ging. Met enkele tips had hij in tennistechnisch opzicht meer voor Misa kunnen betekenen dan McCaw.’
Fysiek zit het wel goed met Misa, verklaren Richard en vader Petr Krajicek. ‘Ze oogt fit en afgetraind’, aldus Petr. Maar hij maakt zich zorgen over de stagnatie in haar spel. ‘Misa zou haar laatste partij in het kwalificatietoernooi van Auckland tegen Morita hebben verloren door die enkelblessure. Dat was niet de belangrijkste oorzaak.’
Kijk naar de statistieken, zegt Petr Krajicek. ‘Misa sloeg slechts 48 procent van haar eerste service in. In 2007 was ze nog de ace-koningin van Wimbledon. Ik liet haar in Tsjechië dan ook dagelijks 100 keer serveren. Ik vraag me af of Misa dat nog steeds doet.’
Met weemoed verklaart Petr Krajicek dat hij tot de 18de verjaardag van Misa ‘vader en mentor tegelijk was’. Daarna moest hij zijn dochter loslaten. ‘Dat hoorde ik tenminste van alle Nederlandse coaches en diverse journalisten’, klinkt het sarcastisch. ‘Als Misa zich niet langer door haar vader liet begeleiden, zou ze zo in de topvijf staan.’
Hij was geen voorstander van McCaw. ‘Ik zou als ik Misa was meteen voor een tenniscoach hebben gekozen. Conditie zegt niet alles. McEnroe zag je nooit in het krachthonk, Richard deed tot zijn 19de niets aan fitness.’
Kritische vragen over de relatie tussen McCaw en zijn dochter zijn dan ook gerechtvaardigd, stelt pa Krajicek. ‘Ik wil Misa geen pijn doen, ik weet dat ze nu gelukkig is en dat staat voorop. Maar de cijfers liegen niet. McCaw noemt zichzelf performance coach. Ik zou dat niet zo hard van de daken roepen. En de performances van mijn dochter vallen niet mee.’
Waarom treden Misa en McCaw niet in de openbaarheid, vraagt Petr Krajicek zich af. ‘Ik begrijp niet waarom Misa niet op de nationale Masters heeft gespeeld. Dan had ze vanwege haar reputatie onder druk gestaan. Nou en?
‘Misa kon juist geweldig onder druk spelen. Nu ging ze met McCaw naar Amerika. Hij houdt haar bij iedereen weg en wekt zo de indruk dat ze iets te verbergen hebben. Ik zie hetzelfde gebeuren als vroeger. Toen meden andere meisjes de confrontatie met Misa. Nu zeg ik tegen McCaw: waar ben je bang voor?’
Petr Krajicek roept McCaw op gebruik te maken van de expertise in Nederland en Tsjechië. ‘Technisch directeur Goetzke begeleidde Misa vorig jaar bij de grastoernooien. Het resultaat was meteen zichtbaar. Ik accepteer dat Misa nu haar eigen leven leidt. Maar wie kan beter aan haar service en forehand werken dan haar broer?’
Sporza.be, 5 januari 2009
De Hous: "Heb nog geen contract getekend"
Loopt de samenwerking tussen Michaëlla Krajicek en Marc De Hous al op zijn eind? Onze landgenoot heeft nog altijd geen contract getekend en is ook niet mee afgereisd naar het toernooi van Auckland, in Nieuw-Zeeland.
Michaëlla Krajicek heeft zich in Auckland niet kunnen plaatsen voor de hoofdtabel. De Nederlandse verloor in drie sets van de Japanse Ayumi Morita. (PhotoNews) Krajicek leidde met 4-2 in de derde set, maar ging toen door haar enkel. Ze moet het in Nieuw-Zeeland ook stellen zonder haar coach Marc De Hous.
"Ik wacht de onderhandelingen met haar managementbureau nog altijd af", zegt coach De Hous in Het Laatste Nieuws.
"Ze is met handen en voeten gebonden aan Octagon, maar ik reis niet af als ik geen contract heb."
"Maar ik raak het op enkele punten niet eens met Octagon. Er zijn nu eenmaal limieten waaraan ik mij wil houden", zegt De Hous.
Volgens de krant kijkt de tenniscoach al uit naar alternatieven.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 29 december 2008
‘Michaëlla moet gelukkig zijn’
Petr Krajicek ziet zijn dochter Michaella Krajicek een jaar worstelen, maar gunt haar de ruimte om zelf keuzes te maken. ,,Ik vond het soms moeilijk om toe te kijken. Als ze verloor, huilde ik inwendig en was diep ongelukkig.’’
De man die zijn dochter naar de kwartfinale op Wimbledon heeft geleid, volgt haar nu al een jaar van grote afstand. In die periode heeft de 67-jarige Petr Krajicek geleerd om principes opzij te zetten en soms op zijn tong te bijten. Eén ding is voor hem duidelijker dan ooit: ,,Michaëlla moet gelukkig zijn.’’
Het is april 2008. Michaëlla Krajicek heeft ook haar vijfde partij van dit tennisjaar niet kunnen winnen. In tranen belt ze naar Praag, naar haar vader. ,,Dat was tijdens het hardcourtseizoen in de Verenigde Staten. Het ging nog altijd niet goed met Michaëlla. Ook een tripje naar Disneyland, om even aan iets anders dan tennis te denken, hielp niet.’’
In Amelia Island verliest Krajicek kansloos van Alizé Cornet uit Frankrijk en dan grijpt ze naar de telefoon. ,,Ik kreeg haar huilend aan de lijn: ‘Papa, kom je me helpen?’ Dan ga je uiteraard snel die kant op. Het had nog bijna geholpen ook. Misa won op het volgende toernooi in Charleston een set van diezelfde Cornet, stond in de derde zelfs met 3-1 voor. Daarna miste ze één gemakkelijke bal en was het over. Dat verbaasde me. Op tennisgebied was er wel meer dat mij irriteerde.’’
Krajicek werkt dan al een half jaar met Allistair McCaw, een 34-jarige conditietrainer uit Zuid-Afrika. Mede vanwege een polsblessure blijft resultaat uit. ,,De tijd ontbrak in Charleston om het tennis van mijn dochter weer op de rails te krijgen. De backhand, de opslag, er was veel mis. Daar zag ik al dat conditietraining slechts tien procent is van het geheel, een bijzaak. Je hebt een deskundige tenniscoach nodig. Al stond ik vorig jaar zeker achter de keuze om een conditietrainer aan te trekken. Dat gedeelte heb ik verwaarloosd, dat wil ik best toegeven.’’
Petr Krajicek wil ingrijpen, maar doet het niet. ,,Als sportvrouw was Michaëlla ongelukkig, anders had ze me ook niet in tranen opgebeld. Maar als mens was ze wel gelukkig, ze had het goed met Allistair. Juist in Nederland wordt altijd gepredikt dat het geluk van je kind het allerbelangrijkste is, ook als dat ten koste gaat van sportief succes. Een kind van twaalf jaar kun je nog een bepaalde kant opduwen, bij een puber van zestien, zeventien wordt dat al moeilijker. Michaëlla is negentien jaar, ook wettelijk gezien volwassen dus.’’
De bezorgde vader heeft moeite met de situatie. ,,Allistair trekt Michaëlla mee in een volwassen wereld. Hij is haar vaste gesprekspartner. Een man van 34 jaar, met veel meer levenservaring dan mijn dochter en tien jaar ervaring in het tenniscircuit. Ik kan me voorstellen dat Misa denkt dat iets echt zo is, als hij dat zegt.’’
Ruim een maand later, op gravel in Rome, verliest Krajicek van Sybille Bammer uit Oostenrijk. ,,Een jaar eerder had ze nog van haar gewonnen en nu was Misa kansloos. Ik was daar ook en inwendig heb ik gehuild. Ik was diep ongelukkig. Niet voor mezelf, voor haar. Vanaf haar derde tennist Michaëlla al en ze heeft er ontzettend veel energie in gestoken om iets te bereiken. Kampioen van Europa als 13-jarige, wereldkampioen als 15-jarige, een kwartfinale op Wimbledon, kansrijk tegen Sjarapova, winnen van Dementjeva en Safina. En nu leek al die energie verloren te zijn gegaan. Ik houd van mijn dochter en vond het moeilijk om toe te kijken.’’
Vader Krajicek houdt zich in. ,,Ik zat klem, want Misa was gelukkig. Gelukkig met Allistair. Dan staat die carrière op de tweede plaats, zo zit het nu eenmaal.’’
Twee weken later gaat het toch nog mis. Op Roland Garros verliest Michaëlla ook haar tiende wedstrijd op een rij en meteen na afloop noemt Petr Krajicek de trainer van zijn dochter een tennisanalfabeet. ,,Ik zei het in al mijn emotie, maar ik had mijn eigen frustratie niet naar buiten mogen brengen. Die opmerking op zich was nog niet zo slecht, alleen had ik dit nooit tegen een journalist mogen zeggen. Allistair heeft later toegegeven dat Misa een echte tennistrainer nodig had, maar hij was boos op mij en is boos gebleven. Ik heb hem vooral verweten dat hij niet op tijd aan de bel heeft getrokken. Als Feyenoord of Ajax viermaal op een rij heeft verloren, wordt toch ook ingegrepen?’’
Dat gebeurt ook bij zijn dochter. Rohan Goetzke, technisch directeur van de tennisbond en de man die Richard Krajicek naar de wereldtop leidde, helpt de Kleine Kraai tijdens het grasseizoen. ,,Het ging meteen een stuk beter. Rohan zag wat er anders moest en vaak zijn kleine dingetjes genoeg om iemand weer goed te laten tennissen. In die periode heeft Michaëlla ook ingezien dat ze een tenniscoach nodig had. Alleen waren de financiën een probleem. Als je een jaar lang niets wint, wordt het lastig om naast een conditietrainer ook een tenniscoach te betalen.’’
Petr Krajicek overlegt met Goetzke, met zoon Richard en met zijn adviseurs in Tsjechië. ,,Wij hadden de Nederlander Eric van Harpen of de Tsjech Jan Vacek op het oog als coach. Ook Larry Passos, de voormalige trainer van Gustavo Kuerten, was beschikbaar. Van Harpen heeft gewerkt met Patty Schnyder, Conchita Martinez en Arantxa Sanchez. Een uitstekende kandidaat dus. Maar Misa wilde het anders. Een coach in de buurt van Nederland en iemand die het goed zou kunnen vinden met Allistair. Dat laatste is voor haar heel belangrijk.’’
Krajicek merkt dat zijn dochter voet bij stuk houdt en in zee wil gaan met de Belg Marc Dehous, een man die jaren heeft gewerkt met Kim Clijsters. ,,Michaëlla is vrij zelfstandig en heeft soms het gevoel dat ze alles al weet. Ze neemt nu haar eigen beslissingen en dat is alleen maar goed. Ik heb de keuze voor Dehous gerespecteerd. Wat had ik anders kunnen doen? Kinderen kunnen vaak koppig zijn. Ik ben 67 jaar, heb veertig jaar ervaring in de tennissport en kijk anders tegen bepaalde zaken aan. Maar dit was haar beslissing.’’
Een jaar zonder Petr Krajicek is een jaar kwakkelen geweest voor Michaëlla Krajicek. ,,Toen ik Misa nog begeleidde, hebben deskundigen als Glen Schaap en John van Lottum geroepen dat het beter met haar zou gaan als ik er mee zou stoppen. Allemaal losse flodders die nergens op waren gebaseerd. Er werd zelfs geroepen dat ze zonder mij de top-5 van de wereld zou halen.
,,Zij weten niet hoe moeilijk het was om de liefde voor je dochter en het trainerschap te combineren. Ik heb een puber naar plek 30 op de wereldranglijst geholpen, naar de kwartfinale op Wimbledon. Dit jaar is geroepen dat die vele nederlagen zijn veroorzaakt door haar polsblessure. Vergeet niet dat ze in 2005 ook lang uit de roulatie was vanwege een knieblessure. Kort daarna veroverde ze in Oezbekistan haar eerste WTA-titel. Toen kon het dus wel.’’
Krajicek is blij dat nu, met tenniscoach Dehous, de weg naar boven weer lijkt te zijn gevonden. In november haalt zijn dochter, via de kwalificaties, de finale van een challengertoernooi in het Slowaakse Bratislava. ,,Ze won van Gisela Dulko. Een goed teken, want dat is een uitstekende tennisster. Ik had met mijn vrouw naar de finale willen gaan, maar was huiverig. Bij een nederlaag zou kunnen worden gezegd dat onze aanwezigheid daar de reden voor was. Zo werkt het soms bij kinderen en trainers. Ik heb Misa gebeld en voelde dat ze liever niet had dat wij zouden komen. Het was slechts een paar uur rijden, maar we zijn thuis gebleven.
,,Ik ben wel blij dat de tennistrainingen blijkbaar weer goed worden ingevuld. Ik geloof ook dat het de goede kant op kan gaan als Misa de komende tijd wat geluk heeft en gezond blijft. Ze heeft de afgelopen weken op uitnodiging bij Nick Bolletieri in de Verenigde Staten getraind.’’
Petr Krajicek wil er de komende tijd voor zorgen dat de relatie met zijn dochter goed blijft. Ook al staat hij niet altijd achter haar keuzes. ,,Eén ding is het allerbelangrijkste, dat Michaëlla gelukkig is. Dat ze een goede verstandhouding heeft met de familie. Niet alleen met mijn vrouw en met mij, ook met iedereen in Tsjechië, met Richard en Daphne.
,,Ik heb er veel voor over om te zorgen dat die verhouding voor honderd procent goed is. Ja, ik heb de laatste maanden principes overboord gegooid. Zaken die ik tien jaar terug of zelfs een jaar terug nog belangrijk vond, zijn dat nu veel minder. Ik wil proberen om vast te houden wat Misa en ik nog met elkaar hebben. Dat gaat ook lukken. In de dagen voor kerst was Misa drie dagen in Praag en bakte oma lekkere koekjes voor haar en Allistair. Konden ze daar samen van genieten tijdens een kerstdiner in Australië, waar het nieuwe seizoen begint.
,,Ik ben nooit bang geweest voor een breuk met Michaëlla. Ze stuurt me nog steeds sms’jes en daarin zegt ze altijd dat ze van me houdt. Voor mijn vrouw is het moeilijker. Zij is 44 jaar, is bezorgd dat er misbruik van haar dochter wordt gemaakt. Dat ze als jonge vrouw zonder normaal sociaal leven een makkelijke prooi is.’’
Tennis leek het belangrijkste in het leven van Petr Krajicek. Eerst met zoon Richard, daarna met Michaëlla. Nu ligt dat anders. ,,Het is moeilijk om vader of opa te zijn. Richard zei pas nog dat ik maar pech heb gehad met mijn kinderen. Hun geluk en dat van je kleinkinderen is het belangrijkste. Ik ben pas nog bij Richard, Daphne en de kinderen geweest.’’
Lachend: ,,Ik heb van Alec verloren met pingpongen en het is niet leuk als een jochie van acht jaar je verslaat. Ik vind het leuk dat Richard ook met mij overlegt als het over het tennis van Alec gaat. Ik heb Emma zien hockeyen en dat was ook geweldig.
,,Tennis is heel belangrijk, maar niet zo belangrijk dat ik er een breuk in de familie voor over heb. Ik ga voorlopig nog niet dood, maar Michaëlla moet nog heel wat langer door. Haar geluk staat boven een tenniscarrière.’’
Krajicek heeft nog niet de kans gehad om de zaken met McCaw uit te praten. ,,Ik geloof ook niet dat Michaëlla daar behoefte aan heeft. Als dat wel zo is, doe ik het voor haar. Ik wil graag bijdragen aan haar geluk. Ik denk alleen niet dat de tijd er al rijp voor is.’’
Peter Bodo, Tennis.com, 26 december 2008
Krajicek, Lisicki have big games, bigger potential
One of the revelations of visiting a tennis training facility during the nominal "offseason" is that you get a chance to see a range or pro players working on their games instead of battling it out under intense pressure to advance to the next round in a tournament.
Pressure does funny things to players -- and to their strokes and strategies. But in a vigorous practice session, with nothing at stake, you can see the essence of a player's physical assets -- you see their true potential. Want to assign a degree of difficulty to tennis as a game? Just watch a player -- of any level -- practice, and then watch him or her play a tournament match.
Last week at the IMG Nick Bollettieri Tennis Academy, I had a chance to watch a slew of players, including Jelena Jankovic, Kei Nishikori, Sabine Lisicki, Ivo Karlovic and Michaella Krajicek. It was a feast for a tennis-starved soul and perhaps a preview for 2009. The tennis crowd knows all about Jankovic, but Krajicek and Lisicki -- a pair of 19-year-olds -- are still under the radar. That could change by the end of the Australian Open.
Krajicek and Lisicki are players cut from similar cloth. They're big, rangy and versatile. Each of them has a serve that reveals one of the most interesting long-term developments of the past decade in women's tennis -- the increasing ability of women to serve big. While Serena and Venus Williams might be Exhibit A for this theory, Krajicek and Lisicki are part of the larger and ever-growing pool of WTA pros for whom the serve is not just a tool. It's a weapon.
Lisicki is a 19-year-old from Berlin, Germany, and in 2008 she didn't even merit a page in the WTA media guide. She started the year ranked -- barely -- inside the top 200, but finished at No. 57. And although she hasn't won a main tour title, she reached her first final (Tashkent) in the fall, losing the title match in a third-set tiebreaker. This woman is 5-foot-10 and 155 pounds and she moves well, so the upside is huge.
Krajicek had street cred as soon as she ventured onto the tour, because she's the sister of former Wimbledon champ (and ace-machine) Richard Krajicek. She showed her bloodlines by reaching the Wimbledon quarters in 2007. Last year she was injury-plagued and forced off the tour with knee problems in early July. She returned to competition in October, and she's demonstrated great resilience on the qualifying trail. She made the final at Bratislava in early November -- ensuring her a place in the Australian Open qualifying event for 2009.
Each of these girls is capable of having a big year. Watching them, I felt I might be looking at the WTA equivalent of the NFL star, Terrell Owens (without the bad bits). The trick, as Rafael Nadal or Serena Williams will tell you, is to show the same stuff in matches as you do in practice. If Krajicek and Lisicki can do that, we'll be seeing plenty of them next year.
nordeadanishopen.com, 19 november 2008
A new Krajicek is on the way up again
In the middle of Pete Sampras' Wimbledon era is one unknown Dutchman with a Wimbledon Trophy in his hands from 1996. Richard Krajicek not only sent home the reigning Wimbledon Champion from the quarterfinals, he went all the way and won his only Grand Slam tournament. Indeed, far from the green grass of Wimbledon are Arena Fyn’s red rubber mats. On the contrary, maybe they’re not so far.
Because on Court 1, Wednesday afternoon, there appeared a girl with the familiar sounding name of Krajicek. And you can see there’s a family relationship because of her playing style. Big serves and heavy groundstrokes.
In Odense, it’s being done with a more feminine touch than what we remember from big brother Richard. Michaelle Krajicek didn’t need to put in as big an effort this Wednesday, because in front of a handful of spectators, the 19-year old Dutch woman secured a victory easily, 6-4, 6-2, against the English lucky loser Anna Smith.
Krajicek, who has gone through the qualifications with this win, has won four straight matches in a row. But it wasn’t long ago that the Dutch teenager was among the world’s best players. In 2007, she played all four Grand Slam tournaments and earned a qualification to the quarterfinals in the prestigious Wimbledon. Since then, injuries have put the brakes on the storming teen’s career. Just when her first knee injury had healed, her wrist began to teaser her. Most of 2008 was spoiled and her ranking meanwhile dropped from 30 to 219. But even though she’s faced hard times, Krajicek remains in good spirits. ”The fact that I have been out for a period has made me even more motivated. ”The 3 months that I didn’t play tennis has taught me to appreciate being on the court and playing. It is a fantastic feeling to be 100% fit now, and to move freely without any problems on the court,” says the smiling Dutch after the match. It is clear that joy is the fuel in her engine. A clenched fist and a blink of the eye to her coach did not conceal that the Dutch is on her way back to the top of the tennis world.
And with the characteristic Krajicek style of playing, hard serves and heavy groundstrokes, it probably won’t be long before we see the Dutch back in the top 50 ranking. ”I don’t think much about my ranking. I take one match at a time, and try to enjoy it. If I’m well and I’m enjoying playing, that is what is most important. Even though it’s the most fun to win.
”Right now I’m just happy that I’m playing. And here in Odense, it’s going really well. Not least, the surface, which is serving me well.”
Michaella Krajicek will need to summon all her talents for her next game. She will face the winner of the next match between the German Andrea Petkovic and the second-seeded Swedish woman, Sofia Arvidsson.
Martijn van Beetene / Pim Sedee, Algemeen Dagblad, 24 oktober 2008
Krajicek strijdt in de tenniskelder
Michaëlla Krajicek speelt aan het einde van dit seizoen hoogstwaarschijnlijk een 10.000 dollartoernooi op het Britse eiland Jersey. Sinds 2004 tenniste ze niet meer om zo’n bescheiden prijzenpot.
Zulke toernooien zijn normaal gesproken het domein van - met alle respect - mindere godinnen als de Nederlandse Claire Lablans of Marcella Koek. Niet van de kwartfinaliste van Wimbledon 2007.
Ze moet er toch aan geloven, vanwege het dramatische seizoen dat ze doormaakt. Krajicek bereikte dit voorjaar nog haar hoogste positie op de wereldranglijst (30ste, zie grafiek). Daarna zakte ze heel diep weg. Momenteel staat ze 324ste. Vier Nederlandse vrouwen moet ze boven zich dulden.
Krajicek heeft voor even vrede met haar strijd in de tenniskelder. ,,Vergeet niet,’’ zegt ze, ,,dat ik twee zware blessures achter de rug heb, er in totaal wel achttien weken uit ben geweest.’’ Ze is allang blij dat ze na de blessures aan haar linkerpols en haar rechterknie weer fit is, geeft ze aan.
Dat ze sinds haar rentree, eind september in Stuttgart, nog niet heeft kunnen imponeren, frustreert haar niet. ,,Ik heb bewust gekozen voor sterk bezette toernooien en heb tegen prima speelsters als Bondarenko, Camerin en Fedak verloren. Dat is geen schande, vind ik. Ik moet ook nog aan mijn snelheid en coördinatie werken.’’
Ze looft terstond de samenwerking met haar nieuwe Belgische coach Marc Dehous, de voormalige trainer van Kim Clijsters. ,,Hij werkt professioneel en ziet mijn spel goed.’’
Krajicek houdt zich groot en haar omgeving is ook niet pessimistisch gestemd. ,,Ze moet gewoon heel veel spelen, enkel- en dubbelpartijen, om weer in haar ritme te komen,’’ zegt haar fysieke coach Allistair McCaw.
De Zuid-Afrikaan is niet eens op de hoogte van haar ranking. ,,Wat? 324ste? Dat is laag. Ach, het maakt niet uit of ze 50ste of 1000ste staat. Ze moet zich volledig richten op haar eigen spel en werken aan haar zelfvertrouwen.’’
Rohan Goetzke, technisch directeur van de KNLTB, begeleidde Krajicek deze zomer voor en tijdens Wimbledon. Hij denkt dat haar lage klassering wel degelijk invloed op haar heeft.
,,Als je 30ste hebt gestaan en je bent nu de nummer 324, dan geeft dat geen goed gevoel. Zeker niet voor iemand met de vechtersmentaliteit van Michaëlla. Met haar ego moet het moeilijk zijn om te accepteren dat ze zelfs in eigen land slechts nummer vijf is. Dat haat ze, ik weet het zeker.’’
Goetzke geeft aan dat haar moeizame periode in feite al is begonnen na het hoogtepunt uit haar loopbaan, het bereiken van de laatste acht op Wimbledon vorig jaar. ,,Sindsdien staat ze droog,’’ zegt de Australiër. ,,De punten zijn weg, ze moet op nul beginnen. Er is één voordeel, het kan de komende tijd alleen maar beter gaan.’’
Krajicek staat niet alleen, veel tennissers hebben met een forse terugslag gekampt. Goetzke noemt de naam van Andre Agassi. ,,Zelfs hij speelde challengers toen dat nodig was. Michaëlla’s terugkeer zal zeker niet vanzelf gaan. Er zijn geen sluiproutes op de weg terug.
,,Als ze 28 of 29 jaar was geweest, was het moeilijk geworden. Maar als ze nu nog altijd dat vuur in zich heeft, is alles mogelijk. Mits tennis bij haar op de eerste plaats staat, en daar lijkt het gelukkig wel op.’’
Krajicek bevestigt dat. Ze is door het zware jaar alleen maar gegroeid, zegt ze: ,,Ik ben nu honderd procent verantwoordelijk voor de beslissingen die ik maak. Goed of fout.’’
Ze heeft het team rond zich heen zelf samengesteld. Zonder broer Richard of vader Petr nadrukkelijk bij haar zoektocht te betrekken koos ze voor Dehous als coach. Aan het einde van het seizoen beslist ze of ze met hem verder gaat. En ze is McCaw altijd trouw gebleven. Ook al is Petr Krajicek geen groot fan van hem.
Ze houdt vertrouwen: ,,Ik moet gewoon geduld hebben.’’
En Goetzke: ,,Eén ding weet ik zeker. Als het lukt om terug te komen, dan zal ze sterker zijn dan ooit.’’
Algemeen Dagblad, 8 oktober 2008
Krajicek doet vergeefs een 'Djokovic'
Een 'medische schwalbe' heeft Michaëlla Krajicek niet aan haar eerste overwinning sinds juni van dit jaar kunnen helpen. In het Franse Joue-les-Tours verloor de tennisster in de eerste ronde van de Italiaanse Maria Elena Camerin: 6-2 6-4.
Op een klein toernooi in Frankrijk, met een totaal prijzengeld van 50.000 dollar, hoopte Krajicek overwinningen en wedstrijdritme te vinden na twee maanden revalideren na een knie-operatie.
Het liep anders. Krajicek verloor in twee sets van Camerin, die vier jaar terug nog 41ste stond op de wereldranglijst, maar nu niet meer behoort tot de honderd beste tennissters.
Het leek er zelfs even op dat Krajicek opnieuw geblesseerd was geraakt, maar daar is volgens haar fysieke trainer Allistair McCaw geen sprake van.
,,Michaëlla nam in de tweede set een adempauze, daarom vroeg ze een blessurebehandeling aan. Het gaf haar tijd om na te denken over de strategie. Ze deed een 'Djokovic','' zei de Zuid-Afrikaan, verwijzend naar de Servische tennisser die er bekend om staat uit tactische overwegingen blessurebehandelingen aan te vragen.
Volgens McCaw is er geen reden voor bezorgdheid na de tweede nederlaag van Krajicek sinds haar rentree. In Stuttgart verloor de nummer 217 van de wereld anderhalve week terug in de de kwalificaties van Alona Bondarenko.
,,Misa mist wedstrijdritme en ook fysiek is ze niet honderd procent. Haar revalidatie is ten einde, maar de snelheid is nog niet optimaal. Daar kunnen we pas na het seizoen echt aan werken,'' stelt McCaw.
Vanaf zaterdag speelt Krajicek de kwalificaties in Zürich.
Dick Springer, De Telegraaf, 29 september 2008
Krajicek blij na verlies tijdens rentree
Ze kwam, zag, verloor en was toch gelukkig. Het zal niet vaak gebeurd zijn dat Michaëlla Krajicek (19) na een nederlaag lachend haar verhaal kwam vertellen. Maar de rentree die ze in Stuttgart maakte – nederlaag (6-2, 3-6, 2-6) in de kwalificaties tegen Kateryna Bondarenko – gaf de Nederlandse tennisster voldoende reden om een brede glimlach op het gezicht te toveren. "Deze rentree stond volledig in het teken van mijn knie. Het was de eerste echte test en die heeft de knie prima doorstaan. Ik heb de hele partij nergens last van gehad.”
De dansende lichtjes in haar ogen onderstrepen de oprechtheid van Krajiceks woorden. De meniscusoperatie in haar rechterknie had immers best wat bezorgdheid veroorzaakt. „Het blijft toch een operatie, het is altijd maar weer afwachten hoe je daar uitkomt.”
Als belangrijkste medicijn schreven de artsen rust voor. "Ik wilde geen enkel risico nemen en zeker niet te vroeg weer beginnen”, aldus de tennistiener. "Kijk wat er met Robin Haase is gebeurd. Hij heeft in dezelfde week als ik bijna dezelfde meniscusoperatie ondergaan, maar is eerder begonnen met tennissen. Zijn knie reageerde daar flink op en Robin heeft de Daviscup moeten afzeggen omdat er vocht in zijn knie zat.”
Krajicek, die niet bekendstaat om haar geduld, zat zeven weken revalidatie braaf uit. Een periode waarin ze onder meer de Olympische Spelen aan haar neus voorbij zag gaan. "Dat was de vervelendste tijd, een jaar lang had ik uitgekeken naar Peking. De artsen hebben me zelf de keuze laten maken, zeiden me dat ik het ook gewoon kon proberen op de Spelen. Maar ik heb gekozen voor de lange termijn en aan mijn verdere carrière gedacht. Die wilde ik niet op het spel zetten door toch naar Peking af te reizen. Ik moet me nu maar verheugen op Londen 2012, dan krijg ik een nieuwe kans mijn olympische droom te verwezenlijken. Wordt het tennistoernooi nog op gras gespeeld ook, dat ligt mij een stuk beter.”
Ze lacht nog maar eens en lijkt de rentreenederlaag van enkele uren eerder alweer vergeten. Het was niet alleen haar eerste wedstrijd sinds juni (Wimbledon), maar ook de eerste wedstrijd met haar nieuwe coach Marc Dehous op de bank. Samen met de fysieke trainer Allistair McCaw vormt de Belg het nieuwe ’Team Krajicek’, al benadrukt de tennisster dat er vooralsnog sprake is van een proefperiode. "Ik ken Marc via Allistair en heb hem in het verleden natuurlijk wel als coach van onder anderen Kim Clijsters gezien. Maar echt goed kennen we elkaar nog niet. De komende maanden moeten uitwijzen of het klikt tussen ons. Ik speel dit jaar nog zo’n vijf toernooien en gedurende die periode reist Marc mee. Aan het eind van het jaar zien we dan of we met elkaar verder gaan.”
Een echt ’strijdplan’ hebben Krajicek en Dehous dan ook niet gemaakt. Krajicek: "Het is niet zo dat ik van Marc verlang dat hij mijn spel volledig verandert. Hij moet de minpuntjes er uitpikken en die verbeteren. Allistair verzorgt de overige zaken, werkt aan mijn fysiek, let op de voeding.”
Dan mengt de Zuid-Afrikaanse fitnesscoach zich even in het gesprek. Hij complimenteert zijn pupil met het feit dat ze in de weken van gedwongen rust niet is aangekomen. "Dat is voor de meeste sporters het grootste probleem. Ze zijn immers gewend dagelijks veel calorieën te verbranden met trainen. Misa heeft zeven weken niets kunnen doen, maar is geen kilo aangekomen. Dat zegt veel over haar discipline. Dat ze bovendien het belang van haar carrière boven deelname aan de Olympische Spelen heeft gesteld, geeft aan dat ze op volwassen wijze met haar tennisloopbaan bezig is.”
Die loopbaan schreeuwt om een herstart, zeker nu Krajicek uit de top 40 is weggezakt naar de haar onwaardige positie 169 op de wereldranglijst. "Stap één is gezet, de knie heeft de eerste test doorstaan”, meldt ze vol strijdlust. „Nu is het zaak om wedstrijdritme op te doen. Ik geloof in mezelf en ga de strijd aan. Geloof me, als ik geen geloof en plezier in het tennissen zou hebben, dan stond ik nu echt niet hier.”
Robèrt Misset, de Volkskrant, 23 september 2008
Krajicek kiest coach van haar voorbeeld Clijsters
De Vlaamse tennisster Kim Clijsters gold altijd als het grote voorbeeld van Michaëlla Krajicek. Nu gaat de 19-jarige nummer 1 van Nederland werken met de Belgische coach onder wiens leiding Clijsters in 2005 bij de US Open haar eerste Grand Slamtitel behaalde.
Marc de Hous zal Krajicek tot eind dit jaar begeleiden, om te beginnen komend weekeinde in Stuttgart, als ze bij de kwalificaties van het sterk bezette WTA-toernooi haar rentree maakt na een knieoperatie. ‘Het betreft een proefperiode’, verklaarde Krajicek op haar website.
Vijf kandidaten had ze sinds Roland Garros op het oog, op advies van haar fitnesstrainer Allistair McCaw koos ze voor de 42-jarige De Hous, die Clijsters tussen eind 2002 en eind 2005 naar de wereldtop begeleidde. ‘Ik heb van iedereen de plusjes en de minnetjes op een rijtje gezet en zo kwam ik bij Marc uit’, zei Krajicek. ‘ Ik wil mezelf niet vergelijken met een topspeelster als Clijsters. Maar ik probeer, net als Kim vroeger, agressief te spelen. De Hous kan me daarbij helpen.’
Vandaag heeft in Antwerpen de eerste kennismaking plaats tussen De Hous en Krajicek, die vanwege een knieblessure zowel de Olympische Spelen als de US Open moest missen. In 2007 stond ze na een kwartfinale op Wimbledon in de topdertig, sindsdien heeft ze een vrije val doorgemaakt.
Als nummer 169 van de WTA-ranking is Krajicek veroordeeld tot het spelen van kleinere toernooien of kwalificaties, zoals komend weekeinde in Stuttgart. Juist dat perspectief stond De Hous zo tegen, toen hij vanaf 2006 de Vlaamse Kirsten Flipkens coachte. ‘Met Kim was ik gewend naar de grote toernooien te gaan, nu reisde ik naar kleine ITF-toernooien waar Kirsten moest ploeteren voor enkele WTA-punten.’
Het contract tussen De Hous en Flipkens liep vorige maand af. Daarna richtte de voormalige docent lichamelijke opvoeding het vizier op een Europese speelster. ‘Ik heb met Kim en Kirsten het geluk gehad dat ze aangename persoonlijkheden waren’, vertelde De Hous onlangs aan een Belgische krant. ‘Dat wil ik opnieuw, ik wil geen bitch coachen.’
Onafhankelijk van haar vader Petr Krajicek en broer en raadgever Richard Krajicek zegt Michaëlla Krajicek voor De Hous te hebben gekozen. ‘Ik heb zelf de afweging gemaakt. In iemand die zo lang met Clijsters heeft gewerkt, heb je automatisch veel vertrouwen.’
Begin dit jaar sukkelde Krajicek met een polsblessure, waardoor haar tournee door Australië mislukte. De zomer werd bedorven door een knieblessure. Krajicek had het tijdens de revalidatie niet gemakkelijk. ‘Ik baalde vooral dat ik de Spelen moest missen. Maar nu ben ik weer fit. Ik kijk uit naar de samenwerking met De Hous, om te beginnen in Stuttgart.’
Jasper Boks, Sportweek, 22 september 2008
Marc Dehous nieuwe coach Michaëlla Krajicek
Ze heeft een nieuwe tenniscoach. Michaëlla Krajicek gaat samenwerken met Marc Dehous. De Belg werkte eerder succesvol samen met onder andere Kim Clijsters. Deze week maakt de tennisster (19) haar rentree na een meniscusoperatie. In Stuttgart probeert ze zich te kwalificeren en de weg terug naar de wereldtop te vinden.
“Het is Marc Dehous geworden,” zegt een stralende Michaëlla Krajicek. De tennisster was op zoek naar een vaste tenniscoach en heeft die gevonden in de Belg die eerder onder meer werkte met Kim Clijsters, Kirsten Flipkens en Xavier Malisse. “De beslissing had ik al een paar weken geleden genomen, maar er moesten nog wat zaken afgehandeld worden en op papier gezet voor ik ermee naar buiten wilde komen. Ik heb op het goede moment gewacht om het te kunnen vertellen en dat is nu.”
De negentienjarige Krajicek maakt deze week haar rentree nadat ze acht weken geleden een meniscusoperatie onderging aan haar rechterknie. Dehous gaat mee naar de zes toernooien die ze dit jaar van plan is nog te spelen, te beginnen in Stuttgart waar ze zich deze week hoopt te kwalificeren voor het hoofdtoernooi. De toernooien gelden als proefperiode.
Ze kwam mede op advies van haar Zuid-Afrikaanse fysieke begeleider Allistair McCaw bij de Belg terecht. Krajicek maakt duidelijk dat zij en niemand anders de beslissing heeft genomen met Dehous in zee te gaan. “Ik heb zelf de afwegingen gemaakt. Allistair wist het. En ik heb het tegen mijn ouders verteld. Tegen Richard heb ik gezegd dat Marc een van de kandidaten was en dat er een mogelijkheid was dat hij het zou worden. Ik heb het voor de rest eigenlijk tegen niemand verteld.”
Krajicek zei tijdens Roland Garros dat ze op zoek was naar een meereizende coach. Rohan Goetzke, technisch directeur van de tennisbond, nam tijdelijk de honneurs waar toen ze mede door een polsblessure aan het begin van het jaar en een vormdip wegzakte op de wereldranglijst. “Ik had toen gedacht snel een beslissing te nemen. Ik had vijf coaches op een lijstje. Ik heb van iedereen de plusjes en minnetjes op een rij gezet en kwam uiteindelijk uit bij Marc.”
Krajicek hoopt met Dehous de weg terug naar boven in te zetten. Ze is gezakt naar plaats 168, terwijl ze in februari dit jaar nog dertigste stond. “In iemand die zo lang met Clijsters heeft gewerkt heb je automatisch veel vertrouwen,” stelt Krajicek. “Ik wil me niet met haar vergelijken, hoor, zij is zo’n topper. Maar zij speelde toch agressief en dat probeer ik ook altijd. Daarom denk ik dat hij mij goed kan helpen.”
Krajicek zal Almere, waar de bond traint, verruilen voor Antwerpen als uitvalsbasis. “Of ik daar ook een appartementje ga zoeken? Weet ik nog niet. Eerst kijken of de samenwerking goed verloopt.”
Algemeen Dagbald, 17 juli 2008
Krajicek stelt carrière boven Peking
Op het nippertje verzekerde Michaëlla Krajicek zich vorige maand van een ticket naar Peking, maar een knieblessure heeft haar olympische droom alsnog uiteen doen spatten. De 19-jarige tennisster liep vorige week bij een trainingspartijtje twee scheurtjes in haar meniscus op en gaat vrijdag onder het mes.
Dat kost de geplaagde Krajicek een optreden in Peking.
Met een plek in de kwartfinale op Wimbledon dwong ze vorig jaar al een nominatie af voor de Spelen. Door haar tegenvallende prestaties dit kalenderjaar kwam de eis tot vormbehoud (een plaats bij de eerste 56 op de wereldranglijst) zelfs in gevaar. Op 9 juni, de peildatum, stond Krajicek 53e, net genoeg voor een olympisch ticket.
Een onschuldige bal tijdens een training voorkwam dat ze ook daadwerkelijk in Peking actief is. ,,Het was een hele normale bal, recht door het midden, ze hoefde er niet eens voor te draaien,’’ aldus Rohan Goetzke, technisch directeur van tennisbond KNLTB. ,,Ik voelde direct veel pijn, de training is ook meteen gestopt,’’ beschreef Krajicek de noodlottige situatie.
Twee dagen later probeerde ze weer een bal te slaan. ,,Maar al snel bleek dat het niet ging. Op een scan ontdekten ze toen twee scheurtjes in mijn meniscus.’’ Krajicek had ervoor kunnen kiezen haar knie rust te geven om op die manier te proberen Peking nog te halen. ,,Maar dan had ik mijn hele carrière geriskeerd. Dan maar over vier jaar,’’ zei Krajicek nuchter.
Door de blessure van Krajicek verliest de KNLTB de enige vertegenwoordigster in Peking. ,,Dat is jammer. Maar in eerste instantie is het vooral voor haar erg balen,’’ zei Goetzke. Krajicek keek alweer vooruit naar de toekomst, met een verwijzing naar haar nog jonge leeftijd. ,,Ik kan zeker nog twee keer meedoen aan de Spelen. Maar mijn seizoen is hiermee wel zo’n beetje mislukt.’’
Voor Krajicek verliep het jaar 2008 vrij desastreus. Ze had begin dit jaar last van een polsblessure, maar speelde ondanks het fysieke ongemak aanvankelijk door. Pas na tien toernooien won ze haar eerste partij in het enkelspel. Na een opleving in Rosmalen, waar ze de kwartfinales bereikte, ging ze vervolgens op Wimbledon alweer in de eerste ronde onderuit. Dat kostte haar veel punten, waardoor Krajicek afzakte naar de 115e plaats op de wereldranglijst.
,,Ik weet dat het nu beter is om me te laten opereren, hoe pijnlijk het ook is,’’ stelde Krajicek vast. Ze is de derde Nederlandse tennisser in een week tijd die geblesseerd raakt’s eerder overkwam dat Robin Haase (knie) en Martin Verkerk (enkel). Goetzke: ,,Dat gebeurt in topsport. Gewoon ’bad luck’.’’
Daniëlle Pinedo, NRC Handelsblad, 25 juni 2008
Krajicek verliest in eerste ronde Wimbledon
Michaëlla Krajicek verloor gisteren van dubbelpartner Marina Erakovic in Londen. Dat ze daardoor uit de top-100 duikelt heeft volgens haar ook voordelen.
Het deed een beetje denken aan de voetbalwedstrijd tussen Oranje en Rusland van vorige week. Waar de Russische bondscoach Guus Hiddink de zwaktes van het Nederlands elftal blootlegde, wist Michiel Schapers precies hoe hij de tegenstander van zijn pupil Marina Erakovic moest ontregelen in de eerste ronde van Wimbledon. De Nederlandse toptrainer had Michaëlla Krajicek jarenlang van dichtbij meegemaakt als bondscoach van Jong Oranje. En toen de 19-jarige tennisster uit Almere de overstap naar het seniorencircuit maakte, was er zelfs even sprake van dat hij haar privécoach zou worden. „Te duur”, oordeelde vader Petr Krajicek uiteindelijk.
„Vanuit strategisch oogpunt wordt Marina Erakovic een pittige tegenstander”, stelde Richard Krajicek voor de openingspartij van zijn halfzus op het Londense gras. „Voor Schapers is Misa een open boek”, legde de Wimbledonkampioen van 1996 even voor aanvang van de wedstrijd op een terrasje van de All England Club uit. „Dan heb je op papier al een voorsprong.”
Daar kwam volgens Richard Krajicek bij dat de dubbelpartner van zijn halfzus een hele aardige tennisster is die niet voor niets de laatste vijf maanden honderd plaatsen op de wereldranglijst steeg. „Marina heeft een hele lastige slice – iets dat je in het vrouwencircuit niet zo vaak tegenkomt. Ik denk dat Misa in meerdere opzichten met zware tegenstand te maken krijgt – en dat beseft ze zelf als geen ander.”
Moeilijkste
En inderdaad. Nadat Michaëlla Krajicek gisteren na een eervolle nederlaag (6-7 en 6-7) van de baan was gestapt merkte ze als eerste op dat ze in Erakovic een van de moeilijkste tegenstanders van het vrouwencircuit had getroffen. „Marina heeft veel op gras gespeeld. Ze heeft een goede service. En ze kan haar tegenstander onder druk zetten met agressief spel.”
Nederlands beste tennisster vond het dan ook geen schande dat zij van de Nieuw-Zeelandse had verloren. „Mijn eerste servicepercentage had misschien wat hoger gekund. En in sommige fases van de wedstrijd sloeg ik te veel onnodige fouten. Maar om nu te zeggen dat ik met een ontevreden gevoel van de baan stap? Nee.” Ook Schapers moest zijn ex-pupil complimenteren. „Ze ging opvallend goed om met de slice van Marina. En slicete zo nu en dan zelfs goed terug. Alleen op de beslissende momenten liet Michaëlla het afweten.”
Een faire conclusie, want in de tweede set verspeelde Krajicek een 5-1 voorsprong in de tiebreak met een dubbele fout en twee mishits. Het zijn, aldus broer Richard, de naweeën van een onzekere periode. „Als je in een paar maanden tijd tien wedstrijden op rij verliest, doet dat wat met je zelfvertrouwen. Je raakt in een slum en dan duurt het even voordat je daar weer uitkomt. Oók als je spel over de hele linie een stijgende lijn vertoont. Mijn zus heeft het gevoel dat ze op een dun laagje ijs staat. En dat zal voorlopig nog wel even zo blijven.”
Deuk
Of dat erg is? Nee, vindt Rohan Goetzke, technisch directeur van tennisbond KNLTB en de man die Richard ruim tien jaar lang coachte. Nu voorziet hij diens zus van adviezen totdat er een vaste trainer wordt aangesteld. Goetzke stelde voorafgaand aan het toernooi al dat de lange reeks nederlagen van Michaëlla „zwaar overdreven” wordt. „Het is waar dat haar zelfvertrouwen een flinke deuk heeft opgelopen. Maar is dat niet begrijpelijk? Winnen is een drug. En zonder die drug voel je je ontregeld. Maar Michaëlla heeft eerder bewezen dat ze goed kan tennissen. Ze zal het verleden achter zich moeten laten en de tweede helft van het jaar als een nieuwe episode beschouwen.”
Zeker is dat die tweede helft er wat anders uit zal gaan zien. Want door haar vroege uitschakeling duikelt Krajicek voor het eerst sinds drie jaar uit de top-100. En zal zij nog moeite krijgen zich direct te plaatsen voor het hoofdtoernooi van de US Open. „Dat wordt even wennen”, reageerde de tennisster na afloop opvallend monter. „Maar misschien is dat zo slecht nog niet: dan doe ik wat extra wedstrijdritme op.”
Krajicek, die nog wel actief is in het dubbelspel, wil na Wimbledon eerst een week rust nemen. „En daarna ga ik keihard trainen voor de Olympische Spelen.” Want als er iets is waar zij naar uitkijkt, dan is het dat. „Wat is er nou mooier dan voor je eigen land te mogen uitkomen?”
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 25 juni 2008
Vrije val na uitschakeling
Marina Erakovic liep in de kleedkamer van de All England Club driemaal voorzichtig langs Michaëlla Krajicek, die ze net had verslagen op baantje 6.
De Nieuw-Zeelandse weet hoe heftig haar dubbelmaatje kan reageren op een nederlaag. ,,Ik bijt echt niet hoor,’’ zei de Nederlandse, die vorig jaar nog de kwartfinale had gehaald in Londen.
Uitschakeling in de eerste ronde van Wimbledon, een vrije val van zo’n zestig plaatsen op de ranglijst en voor het eerst sinds juni 2005 geen plek meer tussen de beste honderd tennissters van de wereld. Krajicek had alle reden om chagrijnig te zijn na de nederlaag met 7-6 (3) en 7-6 (6) tegen Erakovic.
Ze had zich dit jaar voorgenomen om de top-20 te halen, maar vanwege een zware polsblessure en een vormcrisis kwam daarvan helemaal niets terecht.
Als je de bodem hebt geraakt en langzaam omhoog klautert, valt een nieuwe tegenslag blijkbaar wel te verwerken. Vier weken terug, na een dramatische uitschakeling op Roland Garros, was Krajicek totaal in de war en ontroostbaar. Nu zat ze er nuchter bij. Een overwinning in Birmingham en twee zeges in Rosmalen hebben haar het gevoel gegeven dat het ergste achter de rug is.
Daar is ook reden voor. Krajicek haalde een redelijk niveau tegen Erakovic, de pupil van Michiel Schapers. Alleen ontbrak op de beslissende momenten het zelfvertrouwen om de overwinning te grijpen. De eerste tiebreak ging verloren door twee dubbelfouten en een gemiste forehand. In de tweede tiebreak liet Krajicek zelfs een 5-1 voorsprong glippen. Weer door een dubbelfout, maar nu ook door enkele sterke punten van haar opponente.
Erakovic liet zich mentaal evenmin van haar sterkste kant zien, want zij verspeelde op 5-3 in de tweede set een matchpoint en deed dat in de tiebreak nog een keer. De spanning gierde ook door haar lichaam.
,,Ik hoef me niet te schamen voor deze nederlaag,’’ zei Krajicek. ,,Erakovic is een uitstekende grastennisster, die het verdient om hier ver te komen. Ik had gewoon een ontzettend lastige loting.’’
De Almeerse zakt door de nederlaag naar om en nabij de 110de positie op de wereldranglijst. Het is onzeker of ze volgende maand rechtstreeks wordt toegelaten tot de US Open in New York. Rohan Goetzke, technisch-directeur van de tennisbond en tijdens het grasseizoen coach van Krajicek, zegt dat zij dit moet beschouwen als een nieuwe start.
Dat zij nu wegzakt uit de top-100 ligt volgens Goetzke niet aan deze ene nederlaag. ,,Ze is een jaar lang niet constant genoeg geweest,’’ aldus de Australiër. Sterker nog, na haar kwartfinale van vorig jaar op Wimbledon heeft Krajicek nooit meer dan twee partijen op een rij gewonnen bij een WTA-toernooi.
De komende weken gaat Krajicek op zoek naar een coach, die haar spel weer op orde moet krijgen. Vooral de service, die altijd een wapen was, moet beter. Wedstrijden winnen, meer zelfvertrouwen krijgen en daardoor ook een hoger niveau halen. Dat is de opdracht. ,,En Misa moet niet in paniek raken,’’ stelt Goetzke.
Daar hoeft niemand bang voor te zijn, benadrukt Krajicek. ,,Als ik goed tennis, komen de resultaten echt wel. Dat ik op de US Open misschien het kwalificatietoernooi moet spelen, interesseert me ook niet. Kan ik mooi wat extra wedstrijden spelen. Sinds ik in Birmingham voor het eerst na maanden een wedstrijd heb gewonnen, heb ik het gevoel dat ik vooruit ga.’’
Krajicek en Erakovic zijn nu weer maatjes. Ook in Londen dubbelen ze samen. Daarna last de Nederlandse nummer één een pauze in.
,,Misa heeft nu tijd nodig om haar tennis te verbeteren,’’ zegt Goetzke. ,,Een topspeler moet ook solide zijn in een mindere periode. Het ijs moet dikker worden. Misa beleeft nu de eerste zware test uit haar loopbaan. In haar juniorentijd ging alles vlekkeloos, de overstap naar de senioren verliep ook soepel en nu gaat het even wat minder. Maar ze is pas negentien. Deze periode moet haar juist hongerig maken.’’
De voormalige coach van Richard Krajicek houdt Michaëlla ook de komende tijd in de gaten. Hij is volgende maand haar begeleider in Montreal en staat haar eveneens bij tijdens de Zomerspelen in Peking. De suggestie dat ze dit olympische toernooi beter kan laten schieten, om het Amerikaanse hardcourtseizoen niet te onderbreken, schoof Krajicek terzijde. ,,Ik verheug me juist enorm op de Olympische Spelen.’’
Dat was vier weken terug in Parijs wel anders. Toen had Krajicek na haar nederlaag op Roland Garros helemaal nergens zin in.
ANP, 24 juni 2008
Krajicek ziet het niet zo somber
Het optimisme waarmee Michaëlla Krajicek ook dinsdag na haar vroege uitschakeling op Wimbledon haar tennistoekomst bekeek wekte verwondering. De Nederlandse hield ook na haar nederlaag (6-7 6-7) tegen de Nieuw-Zeelandse Marina Erakovic vol dat het met haar spel de goede kant opgaat.
De wereldranglijst, waarop ze over een kleine twee weken mogelijk zelfs buiten de top honderd duikelt, vertelt een ander verhaal. Natuurlijk was het niet realistisch dat Krajicek - momenteel 49e van de wereld - haar prestatie van vorig jaar op Wimbledon zou herhalen. Toen bereikte ze in een roes de kwartfinales en was de uitschakeling tegen de Française Marion Bartoli eigenlijk zelfs onnodig.
Krajicek had veel punten te verdedigen op het Londense gras maar haalde slechts bij vlagen een aanvaardbaar niveau tegen Erakovic, haar dubbelpartner die 53e op de wereldranglijst staat. Opnieuw viel op hoe broos haar zelfvertrouwen is. Tot aan het grastoernooi van Birmingham, had ze dit jaar alleen nog maar nederlagen geïncasseerd. Met drie winstpartijen (twee in Rosmalen) op zak reisde ze in gezelschap van tijdelijk coach Rohan Goetzke af naar Londen, maar eindigde het avontuur al in de eerste ronde.
Boos
“Heel erg jammer”, zei ze tegenover de NOS. “Ik heb in de partij een goede prestatie neergezet. Alleen ben ik boos op mezelf over hoe ik serveerde en speelde in de tiebreaks.” De eerste, nadat ze een break voorsprong uit handen had gegeven, begon Krajicek met een dubbele fout, hetgeen ze herhaalde bij een 5-3-achterstand. De goed serverende Erakovic pakte meteen het eerste setpunt.
In de tweede set verloor Krajicek haar opslag in de achtste game en moest ze bij 5-3 een wedstrijdpunt wegwerken. Juist op die momenten liet ze haar beste tennis zien. De break - Krajiceks enige - leidde opnieuw tot een tiebreak waarin ze een 5-1-voorsprong alsnog uit handen gaf. Opeens lukte er niets meer. Bij het derde matchpoint was het raak voor Erakovic, geboren in Split en getraind door Michiel Schapers.
Moeite
“Ik had die tweede set gewoon moeten winnen”, mopperde ze. “Het had vandaag net zo goed 7-6 7-6 voor mij kunnen zijn.” Ze had het niet fijn gevonden tegen Erakovic te moeten spelen. “Dat vond zij ook. Ze is een goede speelster, vooral op gras. Marina had er moeite mee om me na afloop aan te spreken. Ik zei: doe maar normaal, ik bijt je echt niet. Morgen gaan we samen inspelen voor het dubbel. Het toernooi gaat gewoon verder.”
Crisis
Maar dubbelen is toch vooral tijdverdrijf. Het gaat in tennis om het enkelspel, beseft Krajicek ook wel. De klad zit er nog steeds in. Begonnen dit jaar als de nummer 33 van de wereld is ze door een polsblessure en een mentale crisis afgedaald naar een plaats die rechtstreeks deelname aan de US Open al niet meer garandeert. “Ga ik toch gewoon kwalificaties spelen”, zei ze dinsdag. “Ben ik goed genoeg dan haal ik gewoon het hoofdtoernooi.”
Eerst zijn er trouwens de Olympische Spelen. “Ik kijk er echt naar uit. Jammer dat Robin (Haase) niet mag, eigenlijk vind ik dat onbegrijpelijk.” Zelf toonde ze dit voorjaar volgens de regels van NOCNSF vormbehoud. Dat is ook moeilijk uit te leggen.
Noor Tonkens, de Volkskrant, 20 juni 2008
Goetzke schiet Krajicek te hulp
Aan de hand van Rohan Goetzke, de voormalige coach van haar broer Richard, zette Michaëlla Krajicek de afgelopen tien dagen haar beste resultaten van het jaar neer. Ze werd donderdag in de kwartfinale van de Ordina Open weliswaar uitgeschakeld, maar haar optreden in Rosmalen stemt gematigd positief.
Het jaar van Krajicek verliep tot voor kort dramatisch. Ze moest rust nemen vanwege een polsblessure en won in 2008 geen enkele partij. Op Roland Garros bracht ze haar score op 0-10 en stortte ze ter plekke bijna in. Ze zat er doorheen en vertelde dat ze een psycholoog in de arm had genomen, met wie ze vooral over haar privéleven praatte.
Ze zei ook dat ze had besloten naar Nederland te verhuizen. Ze woont nu in Tsjechië bij haar ouders, maar zou het tuinhuis van haar broer Richard in Muiderberg betrekken. Ook had ze een Nederlandse fulltime tenniscoach op het oog, wiens naam ze na Wimbledon bekend zou maken.
Een paar dagen later nam ze die woorden terug. Er was nog geen coach in beeld en voorlopig zouden broer Richard en Rohan Goetzke, technisch directeur van de tennisbond, haar begeleiden. Niet veel later besloot ze voorlopig toch maar niet te verhuizen.
Goetzke, die met Richard Krajicek grote successen beleefde, reisde vorige week met Michaëlla naar het toernooi van Birmingham. ‘Wat kan jou het schelen’, was de reactie van de Australiër geweest op de tien nederlagen op rij. Blijkbaar was die relativering precies wat Krajicek nodig had. In Birmingham boekte ze op gras de eerste zege van het jaar. Het bleef weliswaar bij die ene overwinning, maar de ban van het verliezen was gebroken.
Deze week begon Krajicek in Rosmalen, op het gras waar ze zich sowieso beter thuis voelt dan op gravel, voortvarend. Ze leek tegen de Japanse Sugiyama in twee sets gemakkelijk op de winst af te stevenen. Toch gaf ze de partij plotseling uit handen. Ze stelde de zege pas in de tiebreak van de derde set veilig.
Maar de veerkracht die ze liet zien – ze overleefde in die derde set een matchpoint tegen – stemde positief. Ze vocht zich naar een overwinning en dat deed haar goed. In haar tweede partij won ze overtuigend en gemakkelijk met 6-2, 6-2 van Sania Mirza uit India.
Donderdag leek er weer geen vuiltje aan de lucht. Tegen de Thaise Tamarine Tanasugarn liep alles op rolletjes. Krajicek won de eerste set gemakkelijk met 6-3, maar daarna ging het mis. ‘Mijn gevoel was de hele wedstrijd al niet goed, ook niet in die eerste set. Het is een stom excuus, maar ik had veel last van de wind en ik voelde me niet lekker op de baan. Daarna ging zij steeds beter spelen en ging het met mij de andere kant op.’
Krajicek verloor met 6-3, 3-6, 4-6. ‘Ik zat er doorheen. Ik kon het op het laatst niet meer opbrengen te vechten tegen de wind, tegen haar en nog het meest tegen mezelf. Als ik beter had gespeeld, had ik de wedstrijd misschien kunnen omdraaien. Het ging gewoon niet vandaag, maar ik houd een positief gevoel over aan dit toernooi.’
De samenwerking met Goetzke lijkt haar goed te doen. Hij zit ontspannen in de spelersbox en straalt rust uit, op het laconieke af. ‘Hij is heel relaxed en dat is belangrijk voor mij. Hij brengt rust in mijn spel en daarnaast heeft hij natuurlijk super veel verstand van tennis.’
Goetzke zal Krajicek volgende week ook tijdens het toernooi op Wimbledon bijstaan. In Londen bereikte Krajicek vorig jaar de kwartfinales, wat betekent dat ze verder zal zakken op de wereldranglijst als ze dat spectaculaire resultaat in deze editie niet evenaart. Toch voelt ze geen extra druk. ‘Ik kijk uit naar het toernooi en ik maak me niet druk om de ranking.’
Krajicek is nog altijd zoekende naar haar beste tennis en haar zelfvertrouwen. Toch lijkt de hand van Goetzke merkbaar. Krajicek zit beter in haar vel. ‘Dat kun je ook wel aan mij zien, denk ik, want als het niet goed met me gaat, kan ik dat niet verbergen.’
Pim Sedee, Algemeen Dagblad, 19 juni 2008
Topvorm is ver weg bij Krajicek
Het had er even de schijn van dat Michaëlla Krajicek haar vormcrisis had overwonnen. Na een tot dusverre dramatisch verlopen seizoen plaatste ze zich in Rosmalen voor de kwartfinale van de Ordina Open, dankzij een miraculeuze ontsnapping in de eerste ronde en een overtuigende zege in de tweede.
Een plaats in de halve finale bleek echter te hoog gegrepen voor Krajicek. Ze ging donderdag ten onder tegen Tamarine Tanasugarn, de nummer 85 van de wereld uit Thailand.
Er leek lange tijd niets aan de hand. Ze won de eerste set eenvoudig, tot genoegen van haar aanhangers. Vader Petr, broer Richard en haar tijdelijke coach Rohan Goetzke keken ontspannen toe op de tribune.
In de tweede set maakte Krajicek wat meer fouten, en plots nam de twijfel weer bezit van haar. Ze oogde bij vlagen wanhopig, sloeg zichzelf letterlijk voor het hoofd, mepte haar racket op het gras.
Ze transformeerde van een zelfverzekerde tennisster in die instabiele speelster. Dat overkwam haar tijdens dit seizoen al vaker. Zoals op Roland Garros, waar ze zich geheel onnodig liet aftroeven door Sanda Mamic, een Kroatische laagvlieger.
Tanasugarn, een 31-jarige qualifier, is wel een betere tennisster dan Mamic. Dat bleek in de derde set. Krajicek leek zich terug te knokken van een 4-1 achterstand, maar kon haar stunt uit de eerste ronde niet herhalen.
Toen stond ze 5-2 achter, overleefde zelfs een matchpoint en won alsnog in de tiebreak. De Thaise liet dat niet toe. Zij bleef kalm en boekte een 3-6 6-3 6-4 zege.
,,Sorry,'' zei Krajicek direct na de partij tegen het publiek. ,,Het ging gewoon niet. Het voelde niet lekker. Ik maakte zo veel fouten.''
Ze beklaagde zich over de harde wind. ,,Het klinkt misschien als een slap excuus, maar er stond heel veel wind. Daar had ik met serveren moeite mee. Ik zat er op een gegeven moment helemaal doorheen. Ik vocht tegen haar, de wind en mezelf.''
De 19-jarige Nederlandse had de overwinning goed kunnen gebruiken, om zelfvertrouwen op te doen voor Wimbledon. Nu zal ze met gemengde gevoelens naar Londen reizen.
Natuurlijk zijn de twee zeges op het gras van Rosmalen goed voor haar gemoed. De wetenschap dat een halve finaleplaats wel degelijk tot de mogelijkheden behoorde, moet haar frustreren.
Op Wimbledon is de druk hoog voor Krajicek. Ze haalde daar vorig jaar een kwartfinaleplaats en verdiende zo een lading ranglijstpunten. Als ze nu snel wordt uitgeschakeld, zal ze veel punten verliezen en kelderen op de wereldranglijst.
Dat Goetzke met haar meegaat naar de 'All England Lawn Tennis Club', moet haar sterken. De Australiër, die Richard Krajicek in diens tennisloopbaan begeleidde, heeft een positieve invloed op haar.
Tijdens de partij kwam hij twee maal naar de baan om Misa Krajicek te ondersteunen. Goetzke, die haar service al met positief gevolg onder handen heeft genomen, ging naast haar zitten op het bankje en praatte haar moed in. Na die peptalks speelde ze prompt beter, maar het waren slechts oplevingen in haar matige prestatie.
Met een gunstige loting kan Krajicek, die op Wimbledon ongeplaatst is, wellicht wat rondes doorkomen. Maar een evenaring van vorig jaar lijkt onmogelijk. Haar topvorm is nog ver weg, dat kwam gisteren in Rosmalen weer naar voren.
Toch zei ze hoopvol: ,,Ik heb hier drie wedstrijden gespeeld. Daarom ben ik positief. Ik verheug me op Wimbledon. Dat ik veel punten moet verdedigen, maakt me niets uit.''
de Volkskrant, 19 juni 2008
Goede gevoel laat Krajicek in de steek
Drie dagen werkte Michaëlla Krajicek op het gras van Rosmalen aan haar zelfvertrouwen. Donderdag volgde een ontnuchterende nederlaag in de kwartfinales van de Ordina Open. De Thaise qualifier Tamarine Tanasugarn bracht in drie sets het nog immer broze gemoed van de Nederlandse aan het licht: 3-6 6-3 6-4.
Het grastoernooi van Rosmalen verloor daarmee de laatste Nederlandse vertegenwoordiger - en belangrijkste publiekstrekker - in het enkelspel. Bij de vrouwen is de confrontatie tussen de Russinnen Elene Dementjeva en Dinara Safina de meest aansprekende partij in de halve finales. Het veld bij de mannen heeft David Ferrer nog als grote naam. De Spanjaard, als eerste geplaatst, bereikte donderdag de laatste vier door grasspecialist Mario Ancic uit Kroatië in twee sets (6-4 7-6) te verslaan.
Krajicek begon donderdagmiddag, toen het eindelijk droog was, voortvarend aan haar kwartfinale. Ze brak de 31-jarige Thaise, de nummer 85 van de wereld, al in de tweede game en liep moeiteloos uit naar 6-3, profiterend van de vele missers van Tanasugarn, een speelster die op gras aardige resultaten kan overleggen maar dat in de eerste set knap verborgen hield.
Goetzke
Krajicek was desondanks verre van tevreden en riep coach Rohan Goetzke de baan op. De Australiër, technisch directeur van tennisbond KNLTB en oud-coach van broer Richard, zal de ‘kleine Kraai’ tot en met de Spelen van Peking begeleiden. Goetzke had Krajicek bij het begin van de samenwerking aangeraden haar ‘oude’ opslag maar weer op te pakken. Het resulteerde in de eerdere partijen in Rosmalen tegen de Japanse Ai Sugiyama en de Indiase Sania Mirza in achttien aces.
Ook tegen Tanasugarn sloeg Krajicek acht aces, maar bleek haar spel verder te bleek om aanspraak te mogen maken op een plaats in de halve finales. ‘Mijn gevoel was de hele wedstrijd niet goed. Daarom wilde ik even met Rohan praten. Ik had ook veel last van de wind, zeker met het opgooien bij een service. Maar dat probleem had zij natuurlijk ook.’
De Thaise benutte in de zesde game van de tweede set haar allereerste breakpunt, zoals ze in de derde set nog eens twee van de drie mogelijkheden de opslag van Krajicek te breken benutte. Het was meer dan voldoende voor dubbele setwinst (6-3 6-4) en een plek bij de laatste vier, waarin de Oekraiënse Alona Bondarenko haar tegenstander wordt. De nummer acht van de plaatsingslijst klopte na een onweersbui verrassend de als tweede geplaatste Russische Anna Tsjakvetadze waarmee na Ivan Ljubicic bij de mannen ook het vrouwentoernooi beroofd werd van de titelverdediger.
Mopperend
Krajicek verliet mopperend de baan. ‘Het spijt me’, sprak ze het slechts halfvolle centercourt toe. Niet veel later volgde een meevaller. Door het terugtrekken van het koppel Ehritt-Vanc/Tanasugarn - de Roemeense kampt met een schouderblessure - belandde Krajicek en haar Nieuw-Zeelandse partner Marina Erakovic zonder te spelen in de finale van het dubbeltoernooi: ‘Het is een rare manier om een finale te bereiken, maar leuk vind ik het wel. Maar liever had ik natuurlijk in het enkelspel in de halve finale gestaan.’
Toch liet Krajicek zich door de onnodige nederlaag niet ontmoedigen voor Wimbledon: ‘Ik kijk ernaar uit. Over afgelopen week overheerst een positief gevoel. Het was gewoon vandaag mijn dag niet.’
BN/DeStem, 18 juni 2008
Zelfvertrouwen groeit bij Krajicek
Michaëlla Krajicek heeft haar zelfvertrouwen een positieve impuls gegeven.
Na haar teleurstellende seizoensstart bereikte de Nederlandse tennisster voor het eerst sinds een jaar de kwartfinales van een WTA-toernooi.
Op de grasbanen van Rosmalen won ze eenvoudig met twee keer 6-2 van Sania Mirza uit India. "Dit is echt super, zeker omdat het in Nederland is. Ik kijk uit naar de kwartfinales", jubelde Krajicek na haar overtuigende zege.
Het leek wel of Mirza Krajicek een handje wilde helpen om het goede gevoel terug te krijgen. De nummer 33 van de wereld bood haar Nederlandse opponente nauwelijks tegenstand en produceerde de ene na de andere afzwaaier. Krajicek, die achttien plaatsen lager op de ranglijst staat, bleef kalm en profiteerde zo van het matige spel van Mirza. Bovendien liep de service van Krajicek goed.
Sinds Birmingham, waar ze vorige week voor het eerst dit jaar een wedstrijd won, heeft ze met hulp van haar tijdelijke coach Rohan Goetzke haar opslag bijgesteld. Dit lijkt effect te hebben. "Het ging goed, zelfs met deze wind." Krajicek en Mirza speelden in het verleden al drie keer eerder tegen elkaar. Krajicek won ook die partijen, maar had gisteren op een zwaardere middag gerekend. "Zij was toch wel wat minder dan ik had verwacht, maar ze komt net als ik terug van een polsblessure. We hebben ook een beetje hetzelfde soort spel. Zij gaat er alleen iets meer voor, maar door de wind vlogen veel ballen uit." Krajicek haalde in juni vorig jaar op Wimbledon voor het laatst de kwartfinales. Dat was eveneens op gras.
"Dit is wel goed voor mijn zelfvertrouwen. Ik kan met een lekker gevoel naar Wimbledon want ik heb dan zeker drie partijen gespeeld." Gezien de tegenstand lijkt een plek in de halve finale mogelijk. Ze moet het in de kwartfinales opnemen de Thaise Tanasugarn, die met 4-6 6-4 7-5 van de Amerikaanse Ashley Harkleroad won.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 18 juni 2008
Er is eindelijk rust, nu nog bravoure
Richard Krajicek had zijn halfzus Michaëlla deze week moeten begeleiden tijdens de Ordina Open, maar daar komt nog weinig van terecht. Hij vergat maandag zijn tenniskleding en mocht in Rosmalen dus niet als coach de baan op. Vandaag is de Wimbledon-kampioen van 1996 druk met zijn zoontje Alec.
,,Als Misa wint van Sania Mirza, hoop ik er morgen wel te zijn.'' Toch ontfermt Richard zich over Michaëlla, die na tien nederlagen op een rij in 2008 eindelijk de weg naar herstel lijkt te hebben gevonden.
,,Ik zag haar ook vaak verliezen en dan wordt het zelfvertrouwen steeds minder. Het is de afgelopen weken vooral belangrijk geweest om rust te creëren. Misa deed op Roland Garros veel te overhaast over het aantrekken van een coach. Ze moest zich meer focussen op de sport. Daarom is het goed dat Rohan Goetzke nu met haar bezig is. We hebben alle tijd om de juiste beslissingen te nemen.''
Het timmermansoog van Goetzke, dat Richard al naar grote successen leidde, heeft Michaëlla ook geholpen. ,,In Birmingham heeft Rohan de service van Misa aangepast. Die is weer zoals vroeger. En je ziet dat haar opslag nu begint te lopen.''
Zeer tevreden zat Richard maandag op de tribune tijdens de eerste ronde tegen Ai Sugiyama. De 'Kleine Kraai' overleefde een matchpoint en won met 7-6 in de derde set. ,,Ze had de kans om makkelijk te winnen, maar voor haar is het goed dat het niet is gebeurd. Michaëlla heeft een overwinning op zichzelf geboekt. Ik heb geen glazen bol en ga ook niet zeggen dat er nu tien zeges op een rij komen. Maar dit kan haar wel helpen.''
Richard hoopt dat de oude bravoure terugkomt. ,,Ze was altijd voor niemand bang, maar de afgelopen maanden was dat vertrouwen weg. Tegen Sugiyama wilde ze er echt voor gaan, maar ze durfde nog niet. Misschien heeft ze daar nog een paar wedstrijden voor nodig.''
Op Roland Garros, na de uitschakeling in de eerste ronde tegen Sanda Mamic, liet Petr Krajicek zich negatief uit over Allistair McCaw, de fysieke trainer van Michaëlla. Hij noemde hem een tennisanalfabeet. ,,Mijn vader kan emotioneel zijn na een nederlaag en ik kan het me nog voorstellen ook,'' stelt Richard. ,,Vorig jaar stond Misa in de kwartfinale op Wimbledon en met wat geluk had ze de finale kunnen halen. Nu is ze weggevallen uit de top-50. Het is moeilijk om dat te accepteren, want het contrast is waanzinnig. Al moet je je afvragen of het verstandig is om die frustratie ook te uiten.''
Michaëlla kan altijd aankloppen bij haar grote broer. ,,Natuurlijk. Er was ook sprake van dat ze bij ons in het tuinhuis zou komen wonen, maar dat moet nog wel worden verbouwd. Nu heeft ze gezegd dat ze echt op eigen benen wil staan. Ik wil best helpen met het zoeken naar een leuk appartementje.''
Richard heeft Goetzke, de technisch directeur van de tennisbond, gevraagd om Michaëlla de komende weken wat vaker te helpen. ,,De eerste initiatieven waren van de KNLTB, maar het is goed dat het zo wordt geregeld. De tennisbond heeft ook ingezien dat de beste tennisster van Nederland wat hulp nodig had.''
Nu wordt zonder haast gezocht naar een coach. Richard weet dat dit niet makkelijk is. ,,Het is niet zo dat er twintig goede trainers staan te trappelen. En het is ook niet zo dat je de juiste keuze maakt als je er wél de tijd voor neemt. Het is een lastig proces. We moeten rustig kijken wat het beste is voor Michaëlla.''
Maarten van Helvoirt, BN/DeStem, 17 juni 2008
Michaëlla Krajicek keert tij
Ai, ai, ai, wat liet ze het toch weer lopen, Michaëlla Krajicek. 6-1 in de eerste set, kansen op 5-2 in de tweede set en dan toch nog haar Japanse tegenstandster Ai Sugiyama zover terug laten komen in de partij dat die op matchpoint kwam.
Maar juist op dat moment herpakte de Nederlandse zich op het gras van Rosmalen in de eerste ronde van de Ordina Open. Ze sloeg een ace en nog één en nog één en sleepte er zo een tiebreak in de derde set uit. Die ze met 9-7 op het vierde matchpoint won. Eindelijk kon ze weer haar gulle lach tonen.
Na het verlies van de tweede set (5-7 voor Sugiyama) stond haar gezicht nog op onweer, haar racket had ze naar de kant gesmeten. Om tot rust te komen riep ze haar tijdelijke (?) coach Rohan Goetzke de baan op, iets wat niet vaak gebeurt bij tennis.
Sterker nog: volgende week tijdens Wimbledon vergadert de WTA erover of er niet paal en perk gesteld moet worden aan coaches op de baan. Krajicek: "Bij grandslams mag het sowieso niet. Ik heb het zelf wel al een paar keer gedaan in gewone toernooien. Aan het begin van mijn carrière is mijn moeder zelfs nog de baan opgekomen, toen ik 6-1 achter stond tegen Ana Ivanovic. Maar dat was meer een gesprekje voor de gezelligheid."
Eigenlijk wilde ze gisteren haar broer Richard bij zich. Die heeft zich de laatste tijd (samen met Goetzke) over haar ontfermd.
"Maar hij was zijn sportkleding vergeten en in jeans mag je de baan niet op. Gelukkig kent Rohan de familie Krajicek ook goed."
In de glorietijd van Richard was hij diens coach. En mogelijk blijft hij dat ook van Michaëlla, al wil die daar nog weinig over loslaten.
"Hij gaat in ieder geval mee naar Wimbledon en de Olympische Spelen. Ik heb de laatste maanden al heel veel zware beslissingen genomen en de mensen om me heen adviseren me de tijd te nemen voor wie ik als nieuwe coach neem."
Ook in de tiebreak van de beslissende derde set bleek maar weer eens hoe breekbaar Michaëlla Krajicek op dit moment is. Toen ze haar eerste twee matchpoints verspeeld had, stortte ze krijsend ter aarde. Niet wéér, dacht ze, het was al zo'n dramaseizoen.
De eerste tien partijen van 2008 verloor ze; pas vorige week bij het grastoernooi van Birmingham maakte ze een einde aan die reeks. Maar ook daar bleef het bij één overwinning. Morgen mag Krajicek tegen de Indische Sania Mirza proberen eens een keer verder te komen. En dan wint ze ook weer wat puntjes voor haar ranking (waarop ze dit jaar flink is gekelderd), want vorig jaar strandde ze in Rosmalen al in de tweede ronde.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 17 juni 2008
Mentale doorbraak Misa Krajicek
Michaëlla Krajicek voorkwam maandag dat de Ordina Open al na één ronde ontdaan zou zijn van Nederlandse inbreng. Krajicek knokte zich langs de Japanse Ai Sugiyama (6-1 5-7 7-6).
Als Michaëlla Krajicek in de spiegel keek, zag ze jarenlang een meid met zelfvertrouwen. Klaar voor de strijd op de tennisbaan. De laatste maanden keek ze naar een gezicht vol twijfels. Nederlaag na nederlaag, grote beslissingen op privé-gebied en dus meer vragen dan antwoorden.
Een tennisprof van pas 19 jaar, in gevecht met zichzelf. Na de eerste ronde van de Ordina Open lijkt het er sterk op dat Krajicek die strijd gaat winnen. In een duel met de Japanse routinier Ai Sugiyama zat de tiener zichzelf weer dwars, maar ze wist zich uit de misère te knokken.
Op het moment dat Krajicek één punt verwijderd was van haar twaalfde nederlaag in 2008, flakkerde de oude bravoure weer op. Na een stand van 5-4 in de derde set voor de Japanse en matchpoint tegen op eigen service, sloeg de ‘Kleine Kraai’ drie aces op een rij. In de stijl van halfbroer Richard, deze week haar begeleider in Rosmalen. ,,Ik was boos, maar op een goede manier.’’ Overlevingsinstinct redde Krajicek (winst met 6-1 5-7 en 7-6) en zorgde voor een tweede lichtpuntje in een week tijd. Vorige week, in Birmingham, won ze voor het eerst dit jaar een tennisduel. Dat was tegen Tatiana Poetsjek, een Wit-Russische laagvlieger die dit jaar zelf ook slechts éénmaal triomfeerde. Een wedstrijd later maakte de Belgische Yanina Wickmayer al een einde aan de euforie.
In Rosmalen, waar ze in 2006 de titel veroverde, presenteerde Krajicek zich vol zelfvertrouwen. Tot 6-1 4-2 had dubbelspecialiste Sugiyama niets in te brengen. Meer en meer begon de Nederlandse echter kansen te missen. De twijfel nam bezit van haar lichaam, het schreeuwvolume nam toe. ,,Ik was tot dat moment drie klassen beter dan Sugiyama. Maar in een paar punten draaide het om.’’
Krajicek leverde de tweede set in en had het helemaal gehad. Daar kon ook Rohan Goetzke, die haar voor de derde set even mocht coachen, niets aan veranderen. ,,Rohan zei dat ik positief moest blijven, maar dat was heel moeilijk voor me.’’
Op 2-5 in de slotset, met de rug tegen de muur, besloot Krajicek haar verstand op nul te zetten. Dé manier om de negatieve gedachten uit te bannen. Tennis op instinct. ,,Ik was veel te kritisch op mezelf, maar ik ben blij dat ik bleef vechten.’’
In de beslissende tiebreak deden Sugiyama en Krajicek allebei met succes een beroep op het Hawkeye-systeem, om beslissingen van de lijnrechters terug te draaien. Uiteindelijk hielp de Japanse haar opponente door na twee uur en 26 minuten, op het vierde matchpoint voor Krajicek, een dubbelfout te slaan. ,,Eerlijk gezegd hoopte ik daar al een beetje op,’’ zei de Nederlandse opgelucht.
Krajicek, die in de tweede ronde stuit op Sania Mirza uit India, hoopt nu rust om zich heen te creëren. De zoektocht naar een nieuwe coach is op aanraden van haar entourage even stilgezet. In Rosmalen wordt ze begeleid door Richard Krajicek en Rohan Goetzke, de technisch directeur van de tennisbond.
Hij zal Krajicek deze zomer vaker helpen. ,,Rohan kent de familie Krajicek, dus dat is mooi. Ik kan de komende weken de positieve en de negatieve effecten van een coach ervaren en in alle rust een beslissing nemen. De afgelopen maanden is het al onrustig genoeg geweest.’’
Trouw, 17 juni 2008
Boosheid helpt Krajicek aan benauwde zege
De woede over het onnodige verlies van de tweede set bezorgde Michaëlla Krajicek uiteindelijk de winst in de eerste ronde van de Ordina Open. "Ik was de hele tijd met mijn hoofd bij die tweede set", zei Nederlands beste tennisster na haar 6-1, 5-7, 7-6 (7) overwinning op de Japanse Ai Sugiyama
Bij een 5-4 achterstand in de derde set kreeg Krajicek zelfs een matchpoint tegen, maar dankzij drie aces op rij sleepte ze de tiende game alsnog binnen. "Positieve boosheid stelde me in staat die aces te slaan", wist ze. "In de derde set speelde Sugiyama eigenlijk beter, maar omdat ik nog zo baalde van het verlies van de tweede set kon ik even iets extra's."
Krajicek vond niet dat ze zichzelf kon verwijten Sugiyama terug in de wedstrijd te hebben laten komen. "Ze speelde gewoon heel goed op de momenten dat ze een breakpoint tegen had. Natuurlijk was dat heel frustrerend, maar zij speelt nu eenmaal goed op gras." Voor Krajicek was het de tweede zege van het seizoen nadat ze vorige week in Birmingham Tatiana Poutchek versloeg.
In de tweede ronde treft Krajicek Sania Mirza uit India, die ze in de drie voorgaande ontmoetingen versloeg. Mogelijk krijgt ze tijdens die partij weer de steun van haar halfbroer Richard, die op de tribune zat in Rosmalen. "Eigenlijk zou hij op de baan zijn, maar dat mocht niet omdat hij zijn sportkleren was vergeten", lachte Krajicek, die twee jaar geleden de titel pakte op het Brabantse gras.
De Telegraaf, 31 mei 2008
Krajicek komt uit voor eigen mening
Het was dezelfde speelster, maar een heel ander mens. Michaëlla Krajicek kwam, nog geen dertig uur na haar nederlaag in het enkelspel op Roland Garros, toch nog maar even een praatje maken. Geen emotioneel relaas of klaagzang, maar een uiterst volwassen gesprek waarin de pas 19-jarige tennisster onder meer een paar dingen recht wilde zetten.
Directe aanleiding voor deze onverwachte 'nastoot' waren de uitlatingen van haar vader Petr, die in Parijs nog maar eens had gemeld geen brood te zien in de samenwerking tussen zijn dochter en fitnesscoach Allistair McCaw. De Tsjech gebruikte bij zijn omschrijving van de Zuid-Afrikaanse trainer zelfs de term 'tennisanalfabeet' en ging daarmee - zoals wel vaker - toch iets te kort door de bocht. "Met de uitspraken van mijn vader ben ik het beslist niet eens", reageerde Michaëlla Krajicek gistermiddag nadat zij samen met haar Nieuw-Zeelandse gelegenheidspartner Marina Erakovic ook was uitgeschakeld in het Franse dubbeltoernooi. "Ik heb hem al vaker gezegd dat hij na een wedstrijd van mij het beste twee dagen zijn mond kan houden. Hij is een man die zeer emotioneel kan reageren."
Krajicek benadrukte nog maar eens dat het erg goed klikt tussen haar en McCaw. "Dat weet mijn vader ook. Het is aan mij om te beslissen of ik al dan niet verder ga met McCaw en ik ben beslist van plan om dat wél te doen." Zelf had ze, zo gaf ze vervolgens toe, zich misschien ook iets te snel uitgelaten over de nieuwe tenniscoach die ze binnenkort hoopt te presenteren. " Toen ik zei dat ik er wel uit was wat betreft mijn keuze, ben ik iets te enthousiast geweest. De huidige stand van zaken is dat er nog drie kandidaten zijn om mijn tenniscoach te worden en dat ik een duidelijke favoriet heb."
Danielle Pinedo, NRC Handelsblad, 29 mei 2008
Tiende verliesbeurt op rij voor Krajicek
Ze won dit seizoen nog geen wedstrijd
Michaëlla Krajicek verloor in de eerste ronde van het tennistoernooi Roland Garros. Het is haar tiende nederlaag op rij dit seizoen. Waarin ze sowieso nog geen partij won.
Ze had het nog zo’n mooie loting gevonden: Sanda Mamic, de nummer 334 van de wereldranglijst. Niet dat ze de Kroatische ooit had ontmoet op een tennisbaan. Maar nummer 334, dat mocht voor Michaëlla Krajicek toch geen probleem zijn in de eerste ronde van Roland Garros. „Wie er aan de andere kant van het net staat doet er in feite niet eens zoveel toe. Het belangrijkste is dat ik straks het beste uit mezelf naar boven haal”, vertelde ze na de loting.
Haar negen voorgaande duels sinds de start van dit seizoen had Krajicek allemaal verloren. Maar aan de vooravond van het tweede grandslamtoernooi van dit jaar had de 19-jarige tennisster het vertrouwen in haar spel teruggevonden, vertelde ze afgelopen zondag nog na een eerste training op het gravel in Parijs. Voor ze naar Frankrijk reisde, had ze flink getraind met haar broer Richard en enkele mannelijke leeftijdsgenoten. Zelfs haar vader en begeleider Petr zag dat zijn Misa weer vol zelfvertrouwen op de baan stond. „Ze is weer brutaal tegen mij. Dat vind ik een hoopvol teken”, zei Petr Krajicek voor de start van het toernooi.
Met een dag vertraging vanwege de vele regenbuien mocht Krajicek gisteren op baan tien – ver weg van grote publiekstrekkers als Maria Sjarapova en internationale media-aandacht – het tij proberen te keren. Het begon mooi, met een servicebreak en een voorsprong van 2-0. Maar toen ging het alsnog mis, en stond het in een mum van tijd 4-2 voor de Kroatische. Krajicek kwam nog terug tot 4-4, maar moest de eerste set toch aan haar opponent laten.
Krajicek won ook nog de eerste game van de tweede set, maar daarna ging het snel bergafwaarts en keek ze tegen een 5-1 achterstand aan. Ze vocht zich nog terug tot 5-3, mocht daarna zelf serveren, maar bij het eerste wedstrijdpunt greep de 23-jarige Mamic haar kans. 6-4, 6-3, de tiende nederlaag op rij voor Krajicek was een feit. Vorig jaar bereikte ze bij Roland Garros nog de derde ronde, nu duurde het grandslamavontuur iets meer dan anderhalf uur. Daardoor dreigt de nummer 44 ver terug te vallen op de wereldranglijst.
De ontgoocheling was groot bij de beste Nederlandse tennisster. „Ik had gedacht dat ik die lijn wel ergens zou doorbreken. Het wordt echt te veel”, verzuchtte ze na haar nederlaag. „Het begin was goed, maar mijn tweede opslagbeurt gaf ik weg door drie dubbele fouten. Mijn service bleef de hele wedstrijd een probleem, terwijl het in de training juist zo goed ging. Ik weet het ook niet. Als mijn service niet loopt gaat eigenlijk mijn hele spel eraan. Om daar uit te komen, moeten andere dingen goed lopen, maar dat gebeurde ook niet.”
Dus zal het nu voor Krajicek op het grastoernooi van Rosmalen moeten gebeuren, of anders bij Wimbledon, het derde grandslamtoernooi van het seizoen. Tegen die tijd hoopt de Nederlandse nummer één haar nieuwe trainer te hebben gepresenteerd. En haar verhuizing van Praag naar Nederland te hebben afgerond. Krajicek maakte zich gisteren vooral zorgen over het feit dat ze de Olympische Spelen door haar vroege eliminatie dreigt mis te lopen; als zij op 9 juni niet tot de beste 56 tennissters van de wereld behoort, toont zij niet het door NOC*NSF vereiste vormbehoud.
Vader Petr noemde de Spelen gisteren een detailkwestie. „Het wordt tijd dat Misa haar huiswerk gaat doen; haar hoofd zit vol met andere dingen. Haar verhuizing naar Nederland, haar zoektocht naar een nieuwe coach... het leidt allemaal af van haar tennis. Het is nu belangrijk dat een nieuwe coach haar de weg wijst. Dat ze veel traint, veel duels speelt. Misa moet sterker worden, zich niet door anderen onder water laten trekken. Ze heeft een zware tijd, geloof me.”
Krajicek bezoekt al enkele weken een mental coach om haar vertrouwen terug te vinden. Maar Manon Bollegraf, de captain van het Nederlandse Fed-Cupteam, vraagt zich af of dat nodig is. „Ze moet gewoon aan haar spel gaan werken, bij voorkeur met een tenniscoach. Als oud-sporter weet ik hoe moeilijk het is als je in een spiraal naar beneden zit. Je snakt naar die ene overwinning en naarmate die langer uitblijft, ga je steeds meer twijfelen. Daar komt bij dat Michaëlla wist dat ze een goede loting had. Zoiets kan de druk vergroten omdat iedereen in je omgeving redeneert: dat gaat ze wel redden.”
Dat Krajicek nu slecht presteert, betekent niet dat ze niet kan tennissen, onderstreept Bollegraf. „Wie de kwartfinale van Wimbledon bereikt, heeft het in zich. Punt. Ik ben ervan overtuigd dat ze snel op haar oude niveau terugkomt als ze een potje wint. Michaëlla is een sportvrouw in hart en nieren.”
Fardau Wagenaar, BN/DeStem, 29 mei 2008
Klem tussen familie en volwassenheid
Ze hoopte op een ommekeer, maar kreeg een harde klap te verwerken. Na negen nederlagen op rij gelukte het Michaella Krajicek gisteren in de eerste ronde van Roland Garros niet om de tiende enkelspelpartij van 2008 naar zich toe te trekken.
De tennisster ging niet ten onder aan de harde klappen van de Kroatische Sanda Mamic (6-4, 6-3), het waren haar eigen twijfel en onzekerheid die haar voor de tiende keer op rij braken.
Haar ogen liepen na de wedstrijd steeds vol tranen, ze vocht om ze binnen te houden. 'Misa' Krajicek probeerde verklaringen te vinden voor haar slechte spel, haar tien dubbele fouten en haar woede op de baan, maar naar het ware verhaal van haar tennisdepressie kan iedereen slechts gissen. De negentienjarige tennisster, die dit jaar nog geen enkelpartij heeft gewonnen, hield het erop dat ze te veel druk op zichzelf legt, week na week.
"Het zit in mijn hoofd en het moet eruit."
Om het geloof in zichzelf weer op te krikken, heeft ze drie weken geleden hulp gezocht bij een psycholoog. Geen sportpsycholoog, maar iemand die haar hele leven doorlicht. Haar jeugd met haar vader en tennistrainer Petr bijvoorbeeld. De man die altijd aanwezig is en haar maar niet los lijkt te kunnen laten.
Ook gisteren was hij paraat, in een rustig hoekje van de tribune kruiste zijn blik die van zijn dochter. Zij keek hem gepijnigd aan, maar wat haar blik vertelde, werd niet duidelijk.
Zie je wel dat ik het niet kan? Of zocht ze toch nog steeds hoop in zijn vertrouwde ogen?
Met kort blond haar kwam ze vorig jaar in Parijs aan, vol zelfvertrouwen en geloof in zichzelf. Krajicek haalde de derde ronde en vertrok met een lach uit Frankrijk. En zie haar nu, gebruind, strak in het vel en mooi afgetraind, maar met een vertwijfelde blik in haar betraande ogen.
"Ik had echt gedacht dat ik hier de lijn zou kunnen breken, maar tien keer op rij verliezen is wel heel veel. Ik ga de Olympische Spelen nu waarschijnlijk niet halen, dat vind ik heel erg. Ik ben zo teleurgesteld. Die druk op mezelf... die moet weg, anders weet ik het ook niet meer."
Krajiceks conditietrainer Allistair McCaw was er gisteren tijdens de wedstrijd niet bij. Via sms-jes van een bekende werd hij op de hoogte gehouden van haar vorderingen.
Dat is opmerkelijk, want waarom gaf Petr Krajicek de stand niet aan hem door?
De twee schijnen verre van vrienden te zijn en dat moet lastig zijn voor de jonge tennisster. Zij heeft gekozen voor de hulp van McCaw, maar niet iedereen is het eens met haar keus. Krajicek lijkt klem te zitten tussen de liefde voor haar familie en de ontluikende volwassenheid.
Het liefst wilde ze gisteren naar huis om bij te komen, maar de tennisster moet in Parijs blijven voor het dubbeltoernooi. De komende tijd verandert er veel in haar leven, ze verhuist naar Nederland en neemt daarmee letterlijk afstand van haar vader, die met moeder en broertje in Praag blijft. Ze hoopt op hulp van haar halfbroer Richard en gaat samenwerken met een (nog onbekende) Nederlandse coach.
"Ik ga zakken op de wereldranglijst en zal op kleinere toernooien moeten spelen. Misschien is dat goed, ik heb echt te lang niet gewonnen."
Ze nam afscheid, de schouders naar beneden, op zoek naar de volwassenheid.
Sportweek.nl, 29 mei 2008
'Het komt goed met het tennis van Misa'
Richard Krajicek hoopt dat het grasseizoen betere tijden brengt voor zijn halfzus. Woensdag struikelde Michaëlla Krajicek op Roland Garros al over de eerste horde, de Kroatische Sanda Mamic.
‘Op gras is alles nu eenmaal helemaal anders dan op de andere baansoorten en Misa heeft met haar toernooizege in Rosmalen en de vorig jaar op Wimbledon bereikte kwartfinale natuurlijk al laten zien dat ze op de groene sprieten prima uit de voeten kan,’ schrijft Richard Krajicek in zijn column in De Telegraaf.
Krajicek adviseert zijn halfzus niet bij de pakken neer te gaan zitten, ondanks een reeks van tien achtereenvolgende verliesbeurten. ‘Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt met het tennis van Misa. Ze zal vooral hard moeten blijven werken, alleen op die manier kan ze uiteindelijk afrekenen met de twijfels die zich ongetwijfeld steeds meer van haar meester maken.’
Marc Hoeben, Sportweek.nl, 29 mei 2008
Roland Garros: kamp Krajicek blijft verdeeld
Michaëlla Krajicek en vader Petr blijven van mening verschillen over de begeleiding van de tennisster. In de emoties na de nederlaag op woensdag had Krajicek senior geroepen dat zijn dochter al maanden training kreeg van een ‘tennisanalfabeet.’ De bedoelde onwetende is Allistair McCaw, de fitnesstrainer van de beste speelster van Nederland.
Michaëlla Krajicek zelf, donderdag: “Jammer dat mijn vader het heeft gezegd. Ik ben het niet met hem eens. Ik ga door met Allistair. Mijn vader is nu eenmaal emotioneel. Ik heb wel vaker tegen hem gezegd dat hij vlak na een wedstrijd beter geen uitspraken meer kan doen.”
Pim Sedee, Algemeen Dagblad, 29 mei 2008
Krajicek: misère in tienvoud
Petr Krajicek liep gisteren ziedend over het Roland Garros-park. ,,Misa heeft de afgelopen maanden training gehad van een tennisanalfabeet,'' foeterde hij.
Zijn dochter Michaëlla Krajicek had kort ervoor verloren. Wéér ging het mis, voor de tiende opeenvolgende keer kwam ze niet door de eerste ronde. Ze was niet opgewassen tegen Sanda Mamic.
De Kroatische is net hersteld van een ingrijpende operatie waarbij een gezwel in haar nek werd verwijderd. Ze staat 334ste op de wereldranglijst en won zomaar met 6-4 6-3 van de nummer 44, die beroerd serveerde en elf dubbelfouten sloeg.
Krajiceks coach Allistair McCaw was er niet bij op baan acht. Het is de vraag of de conditietrainer gemakkelijk kan terugkeren als haar begeleider. Petr Krajicek, die een hechte band heeft met zijn dochter, toonde zich in elk geval geen aanhanger van de Zuid-Afrikaan.
De uitspraak van vader Krajicek over McCaw wakkert de onrust verder aan rond Misa Krajicek. Op de baan maakt ze al maanden een radeloze indruk.
Ze begon, mede door een zeurende polsblessure, slecht aan dit tennisjaar. Van die pols heeft ze al een tijd geen last meer, maar zeges blijven maar uit. Ze komt niet eens in de buurt meer van een victorie.
,,Ik leg veel druk op mezelf,'' zei ze na haar nederlaag. ,,Normaal kan ik daar mee omgaan. Nu lukt het niet, het gaat alleen op de training lekker. Als je één keer verliest, kun je dat hebben. Vier nederlagen gaat ook nog. Het wordt steeds moeilijker voor me.''
De emotie regeert al maanden haar leven. Het begon in december. Ze reisde naar Australië voor het begin van dit tennisseizoen, terwijl haar broertje Peter met een levensbedreigende infectie in een Praags ziekenhuis lag. Met hem gaat het inmiddels weer goed.
Daarnaast verdedigde ze steeds vurig haar coach McCaw, terwijl haar ouders en haar omgeving vraagtekens plaatsten bij de nauwe samenwerking tussen de twee. Krajicek is nu wel op zoek naar een nieuwe Nederlandse tennistrainer, maar benadrukte al dat McCaw in dienst blijft. Ook al had ze hem gevraagd niet naar Parijs te komen.
Ze verkondigde voor Roland Garros dat ze het ouderlijk huis in Praag verlaat en in Nederland gaat wonen. Ze trekt in bij haar broer Richard. Al deze ontwikkelingen hebben grote invloed op Krajicek, die pas 19 jaar jong is. Ze kan zich niet meer stoïcijns op tennis richten. ,,Er gaat zo veel door me heen. Ik wil eigenlijk niet te veel meer nadenken,'' zei ze gisteren.
Ze heeft sinds drie weken steun van een psycholoog, openbaarde ze. Die richt zich niet op haar voorkomen op de baan, maar trekt het veel breder. Krajicek: ,,De eerste vraag de ik kreeg, was: 'Hoe gaat het in je leven?' Het is geen tennisspecialist, maar iemand die me vooral op het andere vlak helpt.''
Vorig jaar bereikte Nederlands hoogst geklasseerde speelster de derde ronde in Parijs en de kwartfinale op Wimbledon. Haar Roland Garros-optreden is dit jaar al voorbij.
Als de nederlagenreeks doorgaat, kan Krajicek dit seizoen zelfs wegvallen uit de top-100. Deelname aan de Olympische Spelen van Peking zit er waarschijnlijk al niet meer in.
Krajicek heeft ondanks de tegenslagen het plezier in tennis nooit verloren, zei ze stellig. Ze zal het grasseizoen gewoon spelen, en op Wimbledon meedoen. ,,Misschien dat ik erna noodgedwongen op kleinere toernooien moet tennissen. Wellicht haal ik daar die overwinning.''
Fred Buddenberg, Trouw, 29 mei 2008
Krajicek is voer voor psychologen
Lijst met nederlagen heeft zorgwekkende lengte gekregen.
Het gaat niet goed met Michaëlla Krajicek. De tennisster wacht nog altijd op haar eerste zege van dit jaar. Ook op Roland Garros ging het mis.
Ze zegt fitter te zijn dan ooit, maar in het hoofd van Michaëlla Krajicek is het een warboel. Veel dingen buiten de baan, zo vertelde ze aan de vooravond van Roland Garros, hebben een negatieve weerslag gehad op haar tennis. Gisteren, na haar tiende nederlaag van dit jaar op rij, onthulde Krajicek dat ze drie weken geleden de hulp heeft ingeroepen van een psycholoog. „Het zit allemaal in mijn hoofd.”
Het leven van de pas 19-jarige Krajicek bevindt zich in een woelige fase. Op weg naar volwassenheid is ze druk doende om op eigen benen te gaan staan. In dat proces heeft ze onlangs een aantal belangrijke beslissingen genomen. Zo gaat ze zich permanent vestigen in Nederland en zegt ze bijna rond te zijn met een fulltime tennistrainer. Door die op haar eigen toekomst gerichte stappen lijken haar gedachten verzeild geraakt in een op drift geraakte achtbaan.
De invloeden van buitenaf hebben haar tennis geen goed gedaan. Het jaar 2008 is al bijna vijf maanden onderweg en nog altijd wacht Krajicek op haar eerste zege. Gisteren verloor ze op een winderige baan 8 van Roland Garros voor de tiende maal op rij. Nota bene van iemand die na een fysieke lijdensweg pas haar eerste grandslamtoernooi in drie jaar speelde. De tengere Sanda Mamic werd driemaal aan haar pols geopereerd, ze werd getroffen door de ziekte van Pfeiffer en ze moest een cyste in haar hoofd laten weghalen.
Na serieuze overwegingen om te stoppen besloot de Kroatische nummer 344 van de wereld er nog één keer vol voor te gaan. Met de winst op Krajicek (6-4 en 6-3) boekte Mamic haar eerste grote succes. Ze was blij met haar spel en had zich verwonderd over het optreden van Krajicek. Het was haar niet ontgaan dat ze zonder een greintje overtuiging en zelfvertrouwen speelde, bijna apatisch. Krajicek bewoog zich onzeker over de baan, met een moedeloze blik in de ogen.
„Het is helaas al zo dat ik tijdens wedstrijden niet meer het gevoel heb dat het goed kan komen”, zei Krajicek na haar dramatische spel, met ondermeer elf dubbele fouten en 28 onnodige fouten. „Het wordt ook steeds moeilijker om mij voor te bereiden en om hele wedstrijden goed door te komen. Het duurt nu echt veel te lang dat ik niet heb gewonnen. Ik moet hier nog dubbelen, maar het liefst was ik nu meteen naar huis gegaan en iets anders gaan doen.”
Een maand geleden meende Krajicek dat het wellicht beter zou zijn een aantal toernooien over te slaan. Om op die manier misschien weer een beetje tot zichzelf te komen. Door mensen in haar omgeving werd ze op andere gedachten gebracht. „Zij zeiden dat het voor het wedstrijdritme beter was om wél te spelen. Dat heeft dus niet goed uitgepakt.” Dat zijn dus van die beslissingen die Krajicek straks beter ook zelf kan nemen.
De lijst nederlagen heeft een zorgwekkende lengte gekregen. Vooral ook omdat haar bedwingers stuk voor stuk geen hoogvliegers waren. Krajicek verloor van Errani (in Auckland), Morigami (Melbourne), Voskoboeva (Indian Wells), Erakovic (Miami), Cornet (Amelia Island en Charleston), Amanmoeradova (Praag), Bammer (Berlijn), Stosur (Rome) en nu dus van Mamic in Parijs, waar ze vorig jaar pas in de derde ronde onderuit ging tegen Serena Williams.
De slechte serie heeft uiteraard gevolgen voor haar klassering op de mondiale ranglijst. Ze begon dit jaar als nummer 34, maar op de eerstvolgende lijst zal haar naam niet meer in de topvijftig voorkomen. Gisteren vreesde ze zelfs voor haar deelname aan de Olympische Spelen. De eis van de Internationale Tennis Federatie is een plaats bij de beste 56 van de wereld op de lijst die na Roland Garros wordt gepubliceerd. Na haar kwartfinale van vorig jaar op Wimbledon heeft ze in ieder geval geen vormbehoud getoond.
Het verval kan volgende maand dramatische vormen aannemen. Op Wimbledon moet Krajicek de 250 punten verdedigen die ze verdiende met het bereiken van de kwartfinale. Mocht ze straks ook in Londen in de eerste ronde verliezen – gezien haar huidige gemoedstoestand en vorm is dat zeker niet ondenkbaar – dan duikelt ze naar een plaats zo rond de 120. De klok wordt dan ruim drie jaar teruggedraaid.
Misschien heeft die terugval wel een heilzame werking op Krajicek. Ze moet zich dan weer melden bij de kleinere toernooien, waar ze dan hopelijk wel een paar wedstrijden kan winnen. „Misschien moet ik wel weer helemaal opnieuw beginnen”, merkte ze zelf op. „En niet over teveel dingen nadenken. Ik leg nu veel te veel druk op mijzelf. Normaal kan ik daar goed mee omgaan, maar nu niet.” Voor haar psycholoog en haar nieuwe tennistrainer, van wie ze de naam nog altijd niet wil onthullen, is er voorlopig genoeg werk aan te winkel.
Noor Tonkens, de Volkskrant, 29 mei 2008
Niets biedt dolende Krajicek houvast
Opgewekt sprak Michaëlla Krajicek zondag in Parijs over een nieuw leven en een nieuwe tenniscoach, die haar weer houvast moet geven. Haar onbeduidende tegenstander in de eerste ronde van Roland Garros mocht een ideale loting worden genoemd. Maar op een bijbaan in het Bois de Boulogne bleek opnieuw dat de 19-jarige Krajicek met een stevige depressie worstelt.
In twee sets (6-4, 6-3) verloor Krajicek kansloos van de Kroatische qualifier Sanda Mamic, de nummer 334 van de wereld. Krajiceks optreden in Parijs was een ware martelgang. Elke bal was een opgave, elke servicebeurt een examen.
Ze leek zelfs met tegenzin op de baan te staan. ‘Ik vind het nog wel leuk hoor’, klonk het niet al te overtuigend na afloop. ‘Anders zou ik de baan niet op gaan, maar verliezen is niet leuk. Dat weet iedereen. Het is gewoon niet makkelijk nu.’
Krajicek was onthutst door haar nederlaag, ze maakte een gebroken indruk. Naast de pijnlijke constatering dat ze dit jaar tien partijen op rij heeft verloren en snakt naar de eerste zege, kan Krajicek door haar slechte resultaten deelname aan de Olympische Spelen van Peking zo goed als zeker uit haar hoofd zetten.
Daartoe moet ze rond de 45ste plaats op de wereldranglijst staan, maar na haar vroegtijdige uitschakeling in Parijs dreigt voor Krajicek een vrije val. ‘Tot vandaag geloofde ik erin dat ik deze neergaande lijn zou kunnen doorbreken, vertelde Krajicek.
‘Maar tien partijen op rij verliezen, is simpelweg te veel. Als ik nu nog meer ga zakken op de wereldranglijst, zal ik kleinere toernooitjes moeten gaan spelen. Misschien is dat niet erg, want dan kan ik daar wellicht een paar wedstrijdjes winnen en op die manier weer terugkomen.’
Zondag filosofeerde Krajicek nog over de nieuwe weg die ze zou inslaan. Ze kondigde de aanstelling van een nieuwe privécoach aan. Krajicek, die de helft van het seizoen bij haar ouders in Praag verblijft en daar ook traint, gaat bovendien naar Nederland verhuizen. Ze gaat in het tuinhuis van haar broer Richard wonen.
Na de ontluisterende nederlaag tegen Mamic vocht de ontgoochelde Krajicek tijdens de persconferentie regelmatig tegen haar tranen. Op de baan leek ze ook al een paar keer in huilen uit te barsten. Haar service, normaal gesproken een wapen, liep niet en leek haar eerder een last.
In tien servicebeurten sloeg Krajicek maar liefst elf dubbele fouten. Ze liet haar hoofd hangen en slenterde uitgeblust over de baan. Ze kreeg ook een waarschuwing van de scheidsrechter over het tergend langzame stuiteren van de bal waarmee ze elke opslag inleidde. ‘Het duurde zo lang dat je een kop koffie kon gaan drinken’, zei Mamic, lachend.
Hoewel Krajicek straks met een nieuwe coach aan haar tennis kan gaan werken, is haar spel niet haar grootste zorg. ‘Het probleem zit in mijn hoofd. Als je vier wedstrijden op rij verliest, denk je het kan nog, maar mijn zelfvertrouwen is nu weg en het wordt steeds moeilijker een wedstrijd door te komen.’
Steeds nadrukkelijker worstelt ze met zichzelf. Krajicek: ‘Ik leg altijd veel druk op mezelf en normaal gesproken ga ik daar goed mee om, maar de afgelopen tijd lukt dat niet meer zo goed. Het belangrijkste is nu dat ik mezelf geen druk meer moet opleggen. Ik moet opnieuw beginnen en rustig voor mezelf gaan spelen.’
Krajicek zit in een diep dal en dat lijkt niet alleen met haar tennis te maken te hebben. Ze praat sinds een paar weken met een psycholoog. ‘Het gaat niet alleen over wat er op de tennisbaan gebeurt. Het begint bij een psycholoog met de vraag hoe het gaat met je leven.’
BN/DeStem, 29 mei 2008
Petr Krajicek praat te veel, Michaëlla wil rust
De soap rondom tennisster Michaëlla Krajicek kreeg gisteren een vervolg. Vader Petr zei na haar nederlaag in de eerste ronde op Roland Garros openlijk dat hij haar conditietrainer Allistair McCaw een 'tennisanalfabeet' vindt en dat het in feite logisch is dat 'Misa' niet meer in staat is om te winnen op de baan.
De strijd tussen de twee mannen in haar leven gaat dus nog even door. De Nederlandse speelster zit er tussen in, terwijl ze maar één ding wenst en dat is rust.
Gisteren verloor de Nederlandse ook de eerste ronde in het dubbelspel en weer kon vader Krajicek het niet laten om wat over zijn dochter en haar fysiektrainer te zeggen.
"Ja Misa is afgetraind, ze heeft geen buikje meer, zoals ik. Dat is prachtig, maar wat heb je eraan? Het is geen modeshow, ze moet tennissen. Tien procent is fysiek, de rest is tennis, dat vindt Richard ook. Die conditietrainer moet in dienst van haar werken en meer niet. Een voetballer neemt toch ook geen tennistrainer?"
De dochter reageerde later weer op zijn woorden.
"Zo is hij, dat weet iedereen inmiddels wel. Ik zou tegen mijn vader willen zeggen: praat twee dagen na een wedstrijd niet meer met iemand. Hij reageert altijd zo emotioneel, helemaal als ik verloren heb."
"Ik vind het jammer dat mijn vader dit soort uitspraken doet. Ik ben het er ook absoluut niet mee eens. Allistair doet het super en het is mijn beslissing om met hem verder te gaan. Ik ga verhuizen naar Nederland, neem een tenniscoach waar Allistair achter staat. En ik wil mijn vader graag om mij heen als steun, maar niet altijd meer."
De Telegraaf, 29 mei 2008
Krajicek en vader definitief uit elkaar
Michaëlla Krajicek maakt een moeilijk jaar door. In het enkelspel verloor het Nederlandse tennistalent maar liefst tienmaal op rij. Tegelijkertijd is zij bezig om belangrijke beslissingen in haar carrière te nemen. Een nieuwe tenniscoach is daarin een eerste stap. Die tennistrainer moet volgens haar wel goed kunnen samenwerken met haar fitnesscoach Allistair McCaw. En één ding moet duidelijk zijn. De uiteindelijke beslissing wordt door Krajicek zelf, en door niemand anders, genomen. " Ik krijg van diverse mensen advies en de mening van vader is belangrijk. Maar dat is mijn eigen mening ook en ik ben inmiddels volwassen genoeg om die te volgen."
Door zelf het stuur van haar loopbaan in handen te nemen, doet Krajicek een eerste belangrijke stap op weg naar volledig eigen beheer van de 'BV Misa Krajicek'. Met haar even rustige als volwassen betoog maakte ze meer dan ooit duidelijk dat haar wegen en die van haar vader - daar waar het de samenwerking op tennisgebied betreft - definitief scheiden. Haar beslissing om van Tsjechië, waar ze bij haar ouders woont, te verhuizen naar Nederland en voorlopig bij broer Richard in te trekken, past in dat scenario. Een scenario dat uiteindelijk moet leiden tot rust in haar hoofd en in haar leven en - als gevolg daarvan - tot de goede tennisprestaties die de wereld tot vorig seizoen van Krajicek gewend was.
"Het liefst zou ik zien dat iedereen in mijn omgeving happy is, maar dat is blijkbaar niet mogelijk", klonk ze erg wijs voor haar leeftijd. " Ik probeer de situatie in mijn omgeving en mijn optreden op de tennisbaan te scheiden, maar dat is niet makkelijk. Daarom kies ik nu, hoe egoïstisch dat ook is, voor mezelf. En voor mij is het belangrijkste dat ik weer goed ga presteren op de tennisbaan."
Fardau Wagenaar, BN/DeStem, 27 mei 2008
Jankovic heeft advies voor Michaella Krajicek
Negen wedstrijden op rij verslagen, maar toch proberen hoopvol te blijven.
Michaella Krajicek heeft het moeilijk, maar hoopt dat ze er klaar voor is om een paar rondes te overleven op Roland Garros.
Vorig jaar haalde de tennisster de derde ronde, vandaag treft ze in de eerste ronde Sanda Mamic, 334e van de wereld.
Jelena Jankovic, die gisteren Monica Niculescu in twee sets versloeg, weet hoe het voelt om in een dip te zitten. In 2006 overwoog de Servische speelster zelfs te stoppen met tennis, maar ze kwam terug. Ze adviseert Krajicek vooral om positief te blijven en te geloven in haar toekomst. "Veel tennissters komen in een slechte tijd terecht. Ik wist niet wat me overkwam. Als junior won ik alles en in het begin van mijn profcarrière ook. Opeens ging het minder, ik voelde me niet lekker en verloor ook negen keer op rij. Ik zat in een flinke dip en overwoog te stoppen, zo was het niet leuk meer. Ik had ook geen idee hoe ik eruit moest komen, maar het lukte, dankzij mijn familie en een sportpsycholoog. Ik was te negatief, ik dacht alleen maar aan verliezen en dan verlies je ook. Het belangrijkste is om positief te blijven en erin te geloven dat je terug kan komen. Dat heeft mij geholpen, ik won weer een keer, voelde me gemotiveerd en sindsdien gaat het alleen maar beter. Ik ben er sterker uit gekomen." Jankovic is nu nummer drie van de wereld, er is dus nog hoop voor Krajicek.
Het Parool, 26 mei 2008
Krajicek op eigen benen - in Nederland
Michaella Krajicek verhuist naar Nederland. De negentienjarige tennisster wil op eigen benen staan. Ze neemt afscheid van haar familie in Praag en trekt binnenkort in een huisje op het landgoed van broer Richard.
''Ik heb me altijd al Nederlandse gevoeld, nu kies ik ervoor in mijn favoriete land te wonen,'' zei Krajicek aan de vooravond van haar eerste wedstrijd op Roland Garros, morgen tegen de Kroatische Sandra Mamic. ''Ik ken Mamic niet en heb haar nog nooit zien spelen. Via via hoorde ik dat ze linkshandig is en agressief speelt. We zullen het zien, ik ga uit van mezelf.''
Vanaf haar negende heeft Krajicek, die altijd wel voor Nederland heeft willen tennissen, voornamelijk in Tsjechië gewoond. ''Maar ik wil zelfstandiger worden en hoop dat Richard me daarbij kan helpen. Het is natuurlijk wel fijn wat familie in de buurt te hebben.''
Krajicek heeft na lang zoeken ook een coach op het oog die met haar zal meereizen naar alle toernooien. ''Het is een Nederlander, meer kan ik er nog niet over zeggen. Ik maak het binnenkort bekend.'' En nee, broer Richard is het niet.
Door de verhuizing en het aanstellen van een coach neemt Krajicek wat afstand van haar vader Petr. Die begeleidde zijn dochter tot nu toe. Krajicek: ''Mijn vader staat achter mijn beslissing, dat vind ik bijzonder, ik ben nog maar een tiener. Maar ik merk aan hem dat hij geen zin meer heeft zo veel te reizen, hij wil meer thuis zijn.''
Krajicek (43ste van de wereld) heeft een slechte periode achter de rug met negen nederlagen op rij. Parijs moet de ommekeer brengen en ze heeft het gevoel op de goede weg te zijn. Krajiceks Zuid-Afrikaanse conditietrainer Allistair McCaw is niet meegereisd naar Roland Garros. Ze koos ervoor alleen te zijn en een beetje met haar vader.
Krajicek: ''Er is geen sprake van een breuk met mijn conditietrainer. We nemen een weekje afstand van elkaar. Ik ben fit en weet welke oefeningen ik moet doen om dat te blijven. Ik wil me niet verschuilen, maar de mindere tijd lag aan dingen buiten de baan, zoals de verhuizing en de zoektocht naar een nieuwe coach.''
Nu.nl, 25 mei 2008
Krajicek kiest voor Nederlandse coach
Michaëlla Krajicek staat op het punt een tenniscoach in dienst te nemen. Het wordt een Nederlander, meer wilde ze zondag in Parijs nog niet prijsgeven. "Het is nog niet helemaal rond, dus noem ik zijn naam nog niet", aldus Krajicek.
Haar keuze voor een Nederlander is bewust. "Ik heb besloten in Nederland te gaan wonen. Vanaf mijn negende heb ik meer tijd doorgebracht in Tsjechië maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik me gewoon meer Nederlandse voel", vertelde Krajicek.
Ze treft dinsdag in de eerste ronde van Roland Garros de voor haar onbekende Kroatische Sanda Mamic. Na het toernooi in Parijs vestigt ze zich in Muiderberg, waar ze een huis gaat bewonen op het landgoed van broer Richard.
De nieuwe tennistrainer staat het aanblijven van conditie- en mentalcoach Allistair McCaw niet in de weg. Krajicek besloot op het laatste moment zonder de Zuid-Afrikaan naar Parijs af te reizen, maar ontkende zondag dat de samenwerking voorbij is.
"We hebben de afgelopen maanden constant samen rondgereisd, ik wilde nu even alleen zijn en de komende weken zullen we wat minder intensief samenwerken. Zijn werk was om mij fit te krijgen. Dat is gelukt. In de toekomst ga ik zeker weer dagelijks met Allistair werken. Mijn nieuwe coach zal dus ook met hem overweg moeten kunnen."
Krajicek hoopt in Parijs een einde te maken aan een reeks van inmiddels negen nederlagen op rij. Ze begrijpt dat de buitenwereld vraagtekens plaatst bij de waarde van McCaw.
"Maar het is makkelijk te wijzen naar een coach als het niet goed gaat. Er zijn buiten het tennis veel dingen aan de hand geweest. Ik heb volwassen beslissingen moeten nemen. Dat was niet altijd makkelijk, maar ik ben op de goede weg."
ANP, 23 mei 2008
Krajicek op zoek naar zelfvertrouwen
Samen met vader Petr en conditie- en mental coach Allistair McCaw reisde Michaëlla Krajicek vrijdagmiddag per auto af naar Parijs. Met een gunstige loting op zak en in de wetenschap dat ze topfit is en blessurevrij. Nu maar eens een keer winnen.
Krajicek was de afgelopen week in Nederland. “Ik heb veel getennist en ook nog veel aan de conditie gewerkt. Gravel is altijd nog net iets zwaarder.” Broer Richard was er op de tennisbaan steeds bij. “Buiten dat hebben we ook veel gepraat. Hij kan zich goed inleven in mijn situatie, hij heeft veel ervaring en kent me gewoon heel goed.”
Waar het op het privévlak buitengewoon goed gaat met ‘Misa’, viel er op de tennisbaan tot dusverre weinig te lachen in 2008. Krajicek haakte na een mislukt optreden op de Australian Open af vanwege haar polsblessure, maar won sinds haar rentree in maart nog geen enkelpartij. Frustrerend.
“Het is niet fijn dat het vele werk dat je doet zich niet vertaalt in resultaat. Aan de andere kant: ik ben er in feite vier maanden uit geweest door die blessure. Het is logisch dat je dan niet zo maar terug bent op niveau. Maar ik had zeker meer verwacht.”
Het hervinden van haar zelfvertrouwen, daar draait het volgens Krajicek om. “Richard kan me daar ook bij helpen. Maar het zou natuurlijk mooi zijn als ik in Parijs eindelijk die eerste overwinning van dit jaar boek. Vooraf had ik gezegd dat het me niet uitmaakt tegen wie ik loot. Geplaatste speelsters voelen juist de druk als ze tegen je spelen. Nu ga ik ervoor om in ieder geval een rondje door te komen.”
Tegen Mamic zou dat op basis van de cijfers moeten kunnen. De 23-jarige Kroatische is de nummer 355 van de wereld, Krajicek bezet nu de 43e plaats. Ze moet gaan uitkijken niet buiten de top-48 te vallen, een lagere positie kan haar deelname aan de Olympische Spelen kosten. Op Roland Garros heeft ze bovendien punten te verliezen als ze niet tot de derde ronde komt.
“Toch ben ik daar nu niet mee bezig. Die ranking is eigenlijk een zorg van later. Ik heb een hele goede loting, denk ik. Maar verder dan die eerste partij kijk ik nog niet.”
De Telegraaf, 14 mei 2008
Strijdlust Krajicek niet gebroken
Tennisster Michaëlla Krajicek reageert volwassen op de sportieve tegenslagen van de afgelopen tijd: negen nederlagen tegenover nul overwinningen in het enkelspel.
"Het blijft nu eenmaal sport en daarin maak je tijden mee waarin alles omhooggaat en tijden dat het allemaal naar beneden gaat. Ik ben gezond en helemaal fit, dat is op dit moment voor mij het belangrijkste, daar moet ik me nu aan vasthouden. Iedereen komt wel eens in een dip en ik kan je verzekeren dat het niet gemakkelijk is om daaruit te komen. Ik kan alleen maar hard blijven werken, dan komen de overwinningen vanzelf en daarmee ook het wedstrijdritme en zelfvertrouwen. Maar dat gaat helaas niet op commando, ik zal geduld moeten hebben."
"Er zijn geen excuses, ik zal mijn eigen tennisniveau moeten verbeteren" , concludeert ze na de serie verloren wedstrijden van de afgelopen maanden. Nederlagen tegen speelsters die, een enkeling uitgezonderd, allemaal lager op de ranking staan dan Krajicek, deze week de mondiale nummer 42.
"Een plek in de top 20 was dit jaar in eerste instantie het doel. Maar als ik mezelf dat nu hoor zeggen, klinkt dat absoluut niet reëel. Eerlijk gezegd heb ik nu even geen doelen in mijn hoofd. Het gaat erom weer wedstrijden te gaan winnen, eerder heeft het stellen van doelen geen zin. Natuurlijk weet ik dat ik op Roland Garros en Wimbledon veel punten heb te verdedigen, maar daar kan ik op dit moment even niet mee zitten. Of ik na Wimbledon nu de nummer 30 of de nummer 90 ben, het zij zo."
Algemeen Dagblad, 10 mei 2008
’Gezondheid van broer belangrijker dan tennis’
Tennister Michaëlla Krajicek voert het niet als excuus op, maar de levensbedreigende infectie van haar broer Peter heeft zijn weerslag op haar gehad.,,Maar ik zoek de fout altijd bij mezelf.’’
Aan de vooravond van dit tennisseizoen, op 24 december 2007, zit Michaëlla Krajicek in Praag naast een ziekenhuisbed. Haar jongere broer Peter (15) herstelt van een ingrijpende operatie van meer dan drie uur, waarbij een bult en een stuk ader in zijn nek zijn verwijderd.
Een dag later stapt Nederlands beste tennisster alleen op het vliegtuig en reist via Amsterdam naar Australië. Daar speelt ze haar eerste wedstrijd van het seizoen. Ver weg van haar familie, van haar ernstig zieke broer.
,,Peter werd op 18 december opgenomen,’’ zegt Petr Krajicek over zijn zoon. ,,De belangrijkste ader naar zijn hersenen was besmet. De chirurg wilde eigenlijk op dat moment met vakantie gaan, maar zei: ‘Ik ga hem direct opereren’. Er was een kans van dertig procent dat hij het niet zou redden.
,,Na die operatie is hij twee dagen in een kunstmatige coma gehouden. Op 24 december ging het beter en was hij van de intensive care af. We hebben met de familie kerst in het hospitaal doorgebracht.’’
Michaëlla: ,,Opa en oma waren er ook. We konden geen cadeautjes aan Peter geven, omdat die geïnfecteerd zouden raken in het ziekenhuis.’’
Petr: ,,Het was moeilijk voor Michaëlla om een dag erna te vertrekken. Zij houdt verschrikkelijk veel van haar broer.’’
Vader en dochter Krajicek spreken over Peter in Berlijn, een dag na Michaëlla’s nederlaag in de eerste ronde van het prestigieuze toernooi daar. Wéér verloor ze, voor de achtste opeenvolgende keer. Dit jaar heeft ze nog geen wedstrijd in het enkelspel gewonnen.
De verklaring voor haar povere prestaties lijkt gevonden. Het moet slopend zijn voor Michaëlla Krajicek om de wereld rond te reizen terwijl haar broer tegen een levensbedreigde infectie strijdt. Om alle gevoelens opzij te schuiven en zich te concentreren op een tennispartij.
Met alleen haar coach, de Zuid-Afrikaan Allistair McCaw, als metgezel. Petr Krajicek heeft afstand van zijn dochter genomen en vergezelt haar slechts bij wat toernooien in Europa, zoals in Berlijn. Michaëlla heeft een vaste vriend, een Tsjechische tennisser, maar die is geen vaste reisgenoot . Hij blijft meestal in Praag.
,,Ik heb het moeilijk gehad,’’ zegt ze. ,,maar het laatste dat ik wil is de situatie rond mijn broer als excuus opvoeren voor mijn slechte resultaten. Oké, het gaat even minder met me, maar ik zoek altijd de fout bij mezelf.’’
Ze laat weinig emoties toe. ,,Die stoïcijnse instelling is nodig om me staande te houden in de wereldtop,’’ vertelt ze. ,,Ik moet me toch vaak alleen redden.’’
Petr Krajicek: ,,Tennis is een individuele sport en daarom zo hard. Soms onaangenaam zelfs. Je bent afgezonderd van het gewone leven.’’
Michaëlla: ,,Ik moet altijd scherp zijn. De concurrentie is groot bij de vrouwen. Er zijn alleen maar sterke speelsters in de top-50. Iedereen kan van iedereen winnen. Ik gokte laatst voor de grap wie er bij een toernooi ver zouden komen. Ik zat er voor meer dan driekwart naast.’’
Petr: ,,Hard zijn is noodzaak voor Michaëlla. Het is voor haar eigen welzijn. Anders houd je het niet vol. Je kan niet steeds gaan huilen. Dan verzwak je. Dat wordt afgestraft. Je bent snel weg uit de top. Kijk maar naar Amelie Mauresmo.’’
Michaëlla: ,,Een tweevoudig Grand Slam-winnares en voormalig nummer één van de wereld.’’ Petr: ,,Vorig jaar lukte ineens weinig bij haar. Ze kon haar ritme niet meer vinden.’’ Michaëlla: ,,Ik hoop dat ritme weer snel te krijgen. Tennis blijft mijn passie, mijn werk. Dat wil ik goed doen. Ondanks alles.’’
Nadat ze haar familie de dag na kerst heeft achtergelaten, bereidt ze zich aan de andere kant van de wereld voor op haar eerste toernooi van 2008. Ze probeert de thuissituatie van zich af te zetten en negeert een polsblessure.
Haar coach McCaw adviseert haar niet te spelen om de linkerpols rust te geven. Ze luistert niet naar de Zuid-Afrikaan en gaat de baan op. Ze kan haar backhand niet voluit slaan, maar slicet noodgedwongen. Ze verliest logischerwijs.
,,Ik legde druk op mezelf, voelde me verantwoordelijk, wilde ondanks de blessure gewoon tennissen. Ik had er oprecht vertrouwen in, dacht dat ik de klus zelfs met één hand kon klaren.
,,Maar spelen met die geblesseerde pols was een slechte beslissing van me,’’ erkent ze. ,,Een pure fout. Ik ben 19 jaar, dan doe je soms verkeerde dingen. Ik heb er van geleerd. Zoiets overkomt me niet meer.’’
De pols heeft haar drie maanden gehinderd, maar ze heeft er geen last meer van. Krajicek, die al drie WTA-toernooien won, kan ongeremd trainen om terug te keren op haar oude niveau. Rust is daarbij onontbeerlijk, geeft ze aan.
,,Daarom ben ik blij dat ik niet vaak in Nederland ben. Daar heeft iedereen een mening over mij. Ik vertel bewust niet veel over mijn vriendje. Je mag opschrijven dat ik er een heb. Meer zeg ik er niet over. Anders gaan mensen er weer over spreken.
,,Ik lees ook niet al die verhalen over mij. Ik vraag aan mijn broer Richard of hij de positieve stukken bewaart. Ik steek daar wat van op. De rest sla ik over.’’
De ‘Kleine Kraai’ is naar eigen zeggen volwassener geworden in die laatste maanden. ,,Ik heb veel tegenslagen gehad, en kan beter met teleurstellingen omgaan.’’
Ze benadrukt de rol van McCaw in dat proces. ,,Hij is meer dan een conditietrainer voor mij. Hij steunt mij op het mentale vlak en heeft me leren genieten. Ik kan het tennis af en toe van me afzetten en aan iets anders denken. Al blijft elke nederlaag vervelend. Het duurt twee of soms drie dagen voordat ik er overheen ben. Ik wil zó graag het beste uit mezelf halen, en mijn broers, mijn vader en moeder en Allistair blij maken.
,,Het zit er even niet in, het vertrouwen is weg. Ik blijf echter vechten voor dat ene doel: de top bereiken. Ik knok me terug.’’
Vader Petr: ,,Het duurt misschien nog een tijdje, maar Misa komt er bovenop. Daar ben ik van overtuigd.’’
Met Peter Krajicek gaat het inmiddels stukken beter. Een groot litteken, dat van zijn wang tot zijn borst loopt, vormt de herinnering aan die angstige decemberdagen.
Michaëlla: ,,Het is een dik litteken. Hij kan zo piraat spelen. Het belangrijkste is dat de kleine adertjes in de nek het werk van die grote, verwijderde ader hebben overgenomen.
Petr Krajicek: ,,Een andere jongen van 27 jaar had dezelfde infectie. Bij hem hebben die andere aders het niet kunnen opvangen. Het gevolg is dat hij al hoofdpijn krijgt na tien minuten lezen.
,,Die infectie is zeldzaam. Er is een kans van 1 op de 100.000 dat het je overkomt. Ongelooflijk dat die ziekte juist Peter heeft getroffen. We weten niet waar het vandaan is gekomen. Wild vlees eten kan de oorzaak zijn, maar Peter heeft dat helemaal nooit gegeten.’’
,,Gelukkig is de zwaarste tijd voorbij. Hij mocht op 31 december het ziekenhuis verlaten en is de afgelopen maanden aangesterkt. We hebben deze week de uitslag gekregen van de laatste onderzoeken. Met zijn longen en zijn bloed is helemaal niets mis.’’
Michaëlla: ,,Hij is nog zwak, maar mag alles weer doen, fanatiek sporten. Hij tennist niet zo goed als Richard en mij. Hij is beter in basketbal en zit bovendien op het gymnasium.’’
,,Weet je,’’ zegt ze. ,,Peter is natuurlijk belangrijker dan tennis. Dat hij gezond is, is me veel meer waard dan een overwinning.’’
Pim Sedee, Algemeen Dagblad, 9 mei 2008
Krajicek neemt er een coach bij
Michaëlla Krajicek neemt op korte termijn een tweede coach aan. Nederlands nummer één wordt nu begeleid door fitnessexpert Allistair McCaw. De Zuid-Afrikaan krijgt assistentie van een trainer die zich op haar spel zal toeleggen.
Dit seizoen won de 19-jarige Krajicek nog niet één enkelspel en verloor acht keer op een rij. Deze week pakte ze bij de Duitse Open slechts drie games tegen de Oostenrijkse Sybille Bammer. Zij benadrukt dat de zoektocht naar een nieuwe trainer geen verkapte kritiek is op McCaw, die haar vanaf september vorig jaar intensief begeleidt en een contract voor het hele seizoen heeft. ,,Allistair heeft het super gedaan. Ik ben fitter dan ooit en heb behalve een polsblessure nergens last van gehad. Bovendien houdt hij me mentaal rustig. Nu moet ik vooruitkijken en zoeken naar manieren om mijn niveau te verbeteren.’’
Er heeft zich al een aantal kandidaten aangediend. Namen noemt Krajicek niet, omdat de onderhandelingen nog gaande zijn. De trainer wordt waarschijnlijk na Roland Garros vastgelegd. McCaw staat achter het besluit. ,,Ik ben een performance coach, doe meer dan alleen conditiewerk, maar ben niet bijzonder op het tennis gericht. Het is uitstekend dat Michaëlla het team wil versterken, naast haar vader Petr, broer Richard en mezelf.’’
De oud-triatleet heeft zich geërgerd aan de kritiek die opkwam, toen Krajicek met hem ging samenwerken. Oud-prof John van Lottum, die even in beeld was om haar coach te worden, vond alleen een conditiecoach onvoldoende om de top te halen. ,,Van Lottum mag schrijven wat hij wil en misschien heeft hij in sommige aspecten gelijk, maar hij heeft natuurlijk geen zicht op onze samenwerking,’’ zegt McCaw. ,,Ik heb aangetoond dat ik speelsters beter kan maken. Veel toppers maken gebruik van trainers zoals ik. Het was belangrijk voor Michaëlla om fitter te worden. Dat is gelukt.’’
Krajicek tobde wél met een polsblessure. In januari speelde ze door, ondanks die kwetsuur. Een fout? McCaw: ,,Ze wilde zelf per se tennissen. Ik heb dat afgeraden. Ik was net in dienst bij Misa en wilde de situatie eerst aftasten en haar niets verbieden. Van die situatie hebben we allebei geleerd. Tussen ons loopt het nu perfect. Wij gaan ervoor om, binnenkort met een nieuwe coach, snel de weg omhoog in te slaan.’’
Algemeen Dagblad, 6 mei 2008
Krajicek: Het wordt steeds moeilijker
Tennisster Michaëlla Krajicek is opnieuw uitgeschakeld in de eerste ronde van een WTA-toernooi. De Almeerse had maandag in Berlijn weinig in te brengen tegen de Oostenrijkse Sybille Bammer. De partij was na vijf kwartier afgelopen: 1-6 2-6.
Michaëlla Krajicek wacht nog altijd op haar eerste overwinning in het enkelspel in 2008. Ze was gisteren in de eerste ronde van de German Open volstrekt kansloos tegen de Oostenrijkse Sybille Bammer. De 6-1 6-2 nederlaag betekende haar achtste opeenvolgende nederlaag dit seizoen.
Tijdens de confrontatie in Berlijn kwam ze geen moment in haar ritme. Ze sloeg een paar keer gefrustreerd met haar racket op het gravel en zocht vertwijfeld oogcontact met haar trainer Allistair McCaw en haar vader Petr. Na de nederlaag verliet ze zichtbaar aangedaan de baan.
,,Ik liet mezelf te veel gaan tijdens de partij,’’ zei Krajicek. ,,Ik kwam maar niet in mijn concentratie. Ik keek naar mijn vader en Allistair om positieve energie van hen te krijgen. Niets hielp, helaas.’’
De slechte resultaten in het begin van dit seizoen waren verklaarbaar. De ‘Kleine Kraai’ had last van haar linkerpols. Desondanks speelde ze, tegen advies van McCaw in, toch veel wedstrijden. Daarin moest ze haar backhand noodgedwongen slicen, omdat haar krachtige dubbelhandige slag te veel pijndeed. Die pols is inmiddels hersteld, maar overwinningen blijven uit.
Meestal verloor ze van opponentes die beduidend lager staan op de wereldranglijst. De 28-jarige Bammer, die al lang een topspeelster is, staat momenteel 20 plaatsen hoger dan Krajicek. De nederlaag was dan ook absoluut geen schande, al had ze in de voorgaande drie confrontaties twee keer van de Oostenrijkse gewonnen.
De manier waarop ze verloor, was wél ontluisterend. Krajicek: ,,Sybille is erg goed op gravel, maar ik had zeker meer dan drie games moeten pakken.’’
Nederlands beste tennisster speelt dit seizoen voor het eerst zonder de vaste begeleiding van haar vader. Hij steunt haar nog wel tijdens verscheidene toernooien in Europa, zoals in Berlijn, maar heeft verder afstand genomen. McCaw is de enige die voortdurend met haar op pad is.
,,De afwezigheid van haar vader zie ik niet als de reden voor haar terugslag,’’ zegt de Zuid-Afrikaan. Hij heeft een andere verklaring: ,,Ze wil zó graag die overwinning boeken. Daardoor legt ze zichzelf te veel druk op. Ze moet één keer die eerste ronde doorkomen, dan gaat het wellicht weer beter.’’
McCaw is een trainer die is aangenomen om Krajicek, die vorige week in Praag wel de finale van hetdubbelspel haalde, fysiek sterker te maken. Hij is geen specifieke tenniscoach. ,,Sommige critici beweren dat het daarom minder met Misa gaat,’’ zegt hij.
,,Ik denk daar anders over. Tennissen kan ze wel en ik heb haar conditie aanzienlijk verbeterd. Nu is het zaak dat ze mentaal over een drempel heenstapt.’’
De verliespartijen hebben nog niet geleid tot een duikeling op de wereldranglijst. Op de naderende Grand Slams heeft Krajicek, die al drie WTA-toernooien won, wel veel punten te verdedigen. Op Roland Garros bereikte ze vorig jaar de derde ronde, op Wimbledon haalde ze de kwartfinale.
,,Ik voel dat het steeds moeilijker voor me wordt om te winnen,’’ aldus Krajicek. ,,Die eerste overwinning komt maar niet. Dat maakt me onzeker.’’
Haar coach maakt zich geen grote zorgen: ,,Laten we niet vergeten dat ze pas 19 is en al zo veel successen heeft geboekt. Zo’n moeilijke periode hoort er gewoon bij. Ze zal er sterker en volwassener uitkomen. Daar ben ik van overtuigd.’’
Jeroen Mascini, de Gelderlander, 22 april 2008
Krajicek: Geen enkele zege, wel een chihuahua
Het tennisjaar nadert alweer zijn vijfde maand en Michaëlla Krajicek wacht nog steeds op haar eerste overwinning. "Het is niet makkelijk, maar toch blijf ik positief."
De 19-jarige Almeerse is volledig hersteld van de polsblessure die zij in december opliep, maar won nog geen wedstrijd in 2008. Met een pijnlijke pols werd ze meteen uitgeschakeld in Auckland en Melbourne en ook na een flinke rustperiode wil het nog niet vlotten met Krajicek, inmiddels afgezakt naar plaats 45 op de mondiale ranking.
Tijdens haar Amerikaanse trip langs het hardcourt van Indian Wells en Miami en het gravel van Amelia Island en Charleston ging ze steeds in de eerste ronde onderuit. "Ik wist dat die eerste twee toernooien moeilijk zouden worden door het ontbreken van wedstrijdritme", vertelt Krajicek vanuit Praag. "Maar ik had verwacht daarna tegen lager geklasseerde speelsters wel een paar partijen te winnen." De kleine Kraai wanhoopt echter niet. "Het klinkt misschien raar, maar ik denk niet dat ik slecht speel. En ik ben heel blij dat ik niet meer aan mijn pols denk. Ik ben hartstikke gezond. Het is alleen jammer dat die eerste zege zo lang uitblijft. Het heeft volgens mij vooral met ritme te maken. Ik ben er lang uit geweest."
Tijdens haar laatste toernooi n Charleston liet Krajicek haar vader Petr overkomen. "Ik wilde een beetje gezelschap van familie, maar ik wilde hem ook laten zien hoe ik speelde. Zijn mening horen over mijn spel." Ook wilde ze dat haar vader zag dat ze fitter is dan ooit. "Met dank aan Allistair."
Allistair McCaw, de man die met Misa Krajicek de wereld over reist, is vooral een fitnesscoach. "Ik weet zelf welke onderdelen van mijn spel ik moet verbeteren en twijfel ik, dan raadpleeg ik mijn vader of Richard. Ik ben niet op zoek naar een specifieke tenniscoach."
Vanaf maandag doet ze mee aan het WTA-toernooi in Praag. "Daar heb ik voor gekozen, omdat het iets kleiner is. Dan heb ik meer kans op een paar rondjes te winnen. Ik ben ervan overtuigd dat het zelfvertrouwen dan weer komt. Ik hoop dat het de komende tijd tot en met Wimbledon goed zal gaan."
Zeven weken Amerika leverde Krajicek geen enkele overwinning op, maar wel een vriendje. Uit Charleston nam ze Rudy, een chihuahua met een treurige voorgeschiedenis, mee. Rudy, door Krajicek omgedoopt tot Zorro, brak twee van zijn poten toen hij bij het plaatselijke asiel gedropt werd. "Het is een vechter, vandaar die naam. Toen ik hem zag, wist ik meteen: dat schatje wil ik hebben. Ik wilde al heel lang een hondje en omdat hij zo klein is, kan hij mooi mee op reis."
Beth Rees Cravey, myclaysun.com, 20 april 2008
Story of dog with 2 broken legs gets a first class ending
You'll remember Rudy, the sad Chihuahua with two broken legs.
Fortunately, his circumstances have made a drastic improvement.
Here's his back story: Late one night in April 2007, the 5-pound dog was left in the overnight drop pens at Clay County Animal Control. He was found nine hours later by a kennel attendant reporting for work.
The drop onto the pavement had broken his two front legs.
"We felt so sorry for this little dog, that it became our mission to save his life," said Connie Goon, director of animal control.
After a local veterinarian treated the dog, a volunteer rescuer that works with animal control took Rudy to a Tampa specialist for major surgery to reset and cast his front legs. Since then, he has been through months of recovery and rehabilitation, Goon said.
The identity of the person who abandoned the dog remains a mystery.
Fast forward to April 2008.
Rudy attended the recent Bausch & Lomb tennis tournament on Amelia Island with his rescuer and was discovered by tennis player Michaella Krajicek of the Netherlands. Krajicek, who, at 19, is No. 34 on the Women's Tennis Association tour, lost the singles competition in the first round, but gained a pet.
"Michaella Krajicek ... fell insanely in love with Rudy," said Goon.
As a result, the little Chihuahua will be taking on a Dutch accent.
"Rudy is flying to Holland ... first class on Delta, to his new home. What a happy ending," Goon said. "This is just one of the many happy endings that have come from the result of our rescuers over the years. Great ending."
Richard Krajicek, De Telegraaf, 17 april 2008
Geen zorgen over carrière van zusje Michaëlla
Moeten we ons zorgen maken over de carrière van mijn zusje Michaëlla? Het is een vraag die de afgelopen weken nogal eens gesteld is en dus zal ik op deze plek een zo duidelijk mogelijk antwoord proberen te geven.
Om maar direct met een ace te beginnen: over de carrière van Misa hoeven we ons helemaal geen zorgen te maken. Ze is pas negentien jaar en op zo'n jonge leeftijd maak je je alleen zorgen over een carrière wanneer lichamelijke ongemakken of blessures een serieuze bedreiging vormen.
En geloof mij maar, daarvan is bij Misa geen sprake. Voor zover het woord 'bezorgdheid' al juist gekozen is, dan betreft het op het ogenblik alleen de vorm die bij Misa om bezorgdheid vraagt. Ze staat, dat moge duidelijk zijn, niet lekker te tennissen en door het uitblijven van goede resultaten is haar zelfvertrouwen verdwenen.
Dat laatste is een bekend fenomeen in de sport en zeker in een individuele sport als tennis. Het verschil in de top wordt gemaakt door louter psychologische factoren, want goed tennissen kunnen de topspeelsters allemaal. Het mentale aspect gaat dan de doorslag geven en dan is het wel zo lekker om over een gezonde portie zelfvertrouwen te beschikken.
Daar schort het bij Misa op het ogenblik aan. Zelf heb ik haar al een aantal weken niet gesproken - ze krijgt op dit moment al van meer dan genoeg mensen welgemeend advies - maar onze vader is vorige week op verzoek van Misa afgereisd naar Amerika. Ze voelde zelf natuurlijk ook wel aan dat het allemaal niet zo lekker liep en vroeg daarom of hij haar kant op wilde komen.
Het eerste en meest geruststellende nieuws dat mijn vader vanuit Amerika meldde, is dat Misa fitter is dan ooit. De harde arbeid met Allistair McCaw heeft zijn vruchten afgeworpen, dus alle geruchten over sluimerende blessures of onvoldoende fysieke kracht kan ik bij deze naar de prullenbak verwijzen.
Het wachten is simpelweg op een overwinning voor Misa. Die zou de hele situatie zomaar kunnen omdraaien, al is het maar omdat ze nu steeds meer over het uitblijven van een zege gaat zitten tobben. Die eerste overwinning na haar polsblessure - laten we niet vergeten dat ze de eerste maanden van het jaar geblesseerd was - gaat heel belangrijk worden en helaas kan niemand voorspellen wanneer die komt.
Zelf heb ik gelukkig nooit zo'n moeite gehad na een blessureperiode terug te keren en weer te winnen. Ik had nu eenmaal die service waarmee ik me meestal wel door de eerste lastige potjes sloeg. Misa beschikt helaas niet over dat wapen en dus zal ze wat meer geduld moeten hebben voordat het balletje weer de juiste kant op gaat rollen.
Dat balletje rolde de afgelopen week wel de goede kant op voor het Nederlandse Davis Cupteam. Dat maakt, na de overwinning tegen Macedonië en de bepaald niet ongunstige loting voor het promotieduel (in september thuis tegen Zuid-Korea), goede kans komend jaar weer uit te komen in de Wereldgroep.
Het is mooi dat Davis Cupcaptain Jan Siemerink het heeft aangedurfd jonge spelers als Robin Haase en Thiemo de Bakker te selecteren. Het is met Davis Cuptennis eigenlijk zoals Johan Cruijff ooit zei over het nemen van een penalty: 'Je kunt het, of je kunt het niet.' En Robin en Thiemo hebben in Macedonië laten zien dat ze Davis Cuptennis kunnen spelen.
Dit alles onder leiding van Jan Siemerink, die met zijn persoonlijkheid en karakter is uitgegroeid tot een uitstekend Davis Cupcaptain. Al met al een heel positieve ontwikkeling voor het Nederlandse mannentennis, waarover velen nog niet zo lang geleden riepen dat het voorlopig niets meer zou worden. Daar kunnen al die mensen die zich zorgen maken over de carrière van Michaëlla zich voorlopig aan vasthouden.
Jeroen Mascini, Provinciale Zeeuwse Courant, 6 maart 2008
De pijn in de pols is weg, de lach is terug
Voor haar gevoel heeft ze 'meer dan drie maanden' niet getennist.
Michaëlla Krajicek is volledig hersteld van haar polsblessure en maakt volgende week in Indian Wells haar rentree in het tenniscircuit. "Ik wil heel graag die baan weer op."
Half januari speelde Krajicek, kansloos zonder dubbelhandige backhand, tegen Akiko Morigami haar laatste partij in de eerste ronde van de Australian Open. Toen had ze al ruim een maand last van haar linker pols. Toch deed de negentienjarige Almeerse in december mee aan de Nationale Masters in Rotterdam en begon ze het tennisjaar 2008 met een pijnlijke pols in Auckland en Melbourne. Geen slimme keuze, weet ze nu. "Daarvan heb ik geleerd. Ik had rust moeten nemen."
De lach is terug en de pijn is weg. "Mijn pols is helemaal genezen en ik ben fit. Ik train al drie weken voluit. Mijn backhand is geen probleem meer. Ik denk er al bijna niet meer over na als ik hem dubbelhandig sla. Naast dat mijn pols geen pijn meer doet, is dat het belangrijkste: dat ik zonder na te denken al mijn slagen kan slaan."
Krajicek maakt haar rentree op het hardcourt van Indian Wells, waar ze woensdag of donderdag haar eerste wedstrijd speelt. Gisteren vloog ze al, met haar coach Allistair McCaw, naar de Verenigde Staten. "Ik heb nog een week om me voor te bereiden, maar kan eigenlijk niet wachten tot ik mijn eerste wedstrijd weer speel. Ik kijk er erg naar uit. Wil weer genieten op de baan."
Tijdens haar absentie op de WTA-tour bereikte Krajicek met de dertigste plek op de wereldranglijst haar hoogste ranking ooit, inmiddels staat ze weer 33e. "Ik had weinig punten te verdedigen, maar het is fantastisch dat ik de top dertig heb gehaald. Nu op naar de top twintig, want dat is nog steeds mijn doel voor dit jaar."
Krajicek was tijdens haar herstelperiode afwisselend in Praag en in Almere. Ze trainde zes dagen in de week, maar had ook tijd voor andere dingen. Zo sparde ze op de tennisbaan met haar talentvolle neefje Alec, het zoontje van Richard, was ze te gast in het tv-programma van Paul de Leeuw en haalde ze in Tsjechië haar rijbewijs. Haar sponsor Hyundai deed haar meteen twee auto's cadeau, de een staat in Praag, de ander in Almere.
Esther Scholten, Tennis Magazine, 1 maart 2008
Michaëlla klaar voor de volgende stap
Gevangen in het publieke oog
Michaëlla Krajicek wil zich na haar polsblessure in de top-20 tennissen. Ze weet ook hoe "Het gaat niet alleen maar om winnen en verliezen". De lessen van Misa
Op een complex waar' het verleden leeft, jaagt Michaëlla Krajicek de toekomst na. Ooit hebben op dezelfde tennisbanen Ivan Lendl en Hana Mandllkova gestaan. Martina Navratilova heeft er, tijdens het Fed Cup-toernooi van 1986, een emotionele terugkeer naar haar geboorteland beleefd. In het restaurant getuigen vergeelde foto's van de vroegere glorie; clubicoon en Grand Stam-winnaar Jan Kades hangt er prominent met een sierlijke volley. Krajicek tennist al vanaf haar tiende op de I. Cesky Lawn-Tennis Klub Praha, gelegen langs de Vltava-rivier aan de rand van Praag. Echt inspirerend wil ze de rijke historie niet meer noemen. "Ik loop hier al zo lang rond." De faciliteiten zijn goed én er is weinig afleiding; dat is het belangrijkste.
Inderdaad: soberheid troef. De indoorbanen liggen in opblaashallen, waar een schaduw overheen valt van de tribunes rond het centercourt. Het stadion, pronkstuk van het complex en enthousiast het Koloseum genoemd, is jaarlijks het toneel van een ATP- en een WTA-evenement, maar in de vijftig weken zonder toernooi oogt het vooral als een vergeten kolos uit een stalen tijdperk Het is een onbedoelde knipoog naar dat wat geweest is en daarom ook een toepasselijk decor voor de revalidatiestrijd van Misa. Krajicek (9 januari 1989, Delft) droomt van de jaren die nog voor haar liggen, maar ze weet dat juist in de geschiedenis nuttige lessen schuilen. "Zeker vorig seizoen was één groot leerproces voor mij. Van nature ben ik heel open en spontaan; die onbevangenheid heeft me in 2007 kwetsbaar gemaakt. Ik heb geleerd dat het niet verstandig is om te veel van mezelf te laten zien."
Afgelopen lente viel Misa ten prooi aan een meedogenloze geruchtenmachine die zich als een pitbull in haar vastbeet. Er werd gespeculeerd over haar seksuele geaardheid en er circuleerden verhalen over een geheimzinnige toeschouwer op de tribune. Het begon allemaal met één opmerking van Misa en een nieuw kort kapsel. "In Rome heb ik in het bijzijn van journalisten laten vallen dat ik privé-problemen had. Meer zei ik niet. Ik wist niet dat daar zo'n big deal van gemaakt zou worden. Daar schrok ik ook van. Het probleem lag in de familiaire sfeer, maar in de media werd het almaar groter gemaakt en op een gegeven moment haalden de journalisten alles door elkaar. Ik zou een vriendin hebben, die op de tribune zou zitten. Onzin, maar wat kon ik nog doen? Ik had kunnen zeggen: nee, nee, het zit niet zo, ik ben niet lesbisch. Maar een reactie kan zo snel verkeerd overkomen. Dan redeneren ze weer: als zij het ontkent, zal het wel waar zijn. Echt boos ben ik niet geweest, wel dacht ik: zo werkt het dus. Natuurlijk heb ik het me aangetrokken. Zoals je kunt zien, heb ik mijn haar weer laten groeien. Het is niet zo dat ik naar de mening van anderen leef, maar ik wilde rust. Het maakt mij niet uit of mijn haar kort is of lang, dus kies ik voor het makkelijkste. Als proftennisster moet je al met zoveel andere stress omgaan: fit zijn, beter worden, er professioneel uitzien, geen domme dingen zeggen. Als er dan zoiets bijkomt, is dat als ik eerlijk ben voor een achttienjarig meisje niet makkelijk."
Als ik eerlijk ben, dat zijn haar stopwoordjes. De toevoeging, die vele antwoorden een lichte aarzeling meegeeft, illustreert het proces waarin Krajicek zich bevindt: de gezellige flapuit leert reserves inbouwen. Tegen wil en dank. "Ik wil ook niet saai gevonden worden." Misa is zoekende naar de juiste balans: welke woorden wil zij voor zichzelf houden, en welke emoties? Tijdens de Australian Open 2007 stond ze na haar verlies in de eerste ronde met de tranen in haar ogen voor de televisie•camera. "Dat was niet echt professioneel. Ik heb me voorgenomen dat nooit meer te laten gebeuren en na die tijd is het ook goed gegaan. Daar ben ik echt in gegroeid. Het hele jaar heb ik meer volwassen interviews gegeven. Ik heb me honderd procent gedragen; nooit heb ik iets van mijn diepste emoties getoond. Maar dat was volgens de buitenwacht ook niet goed. In Melbourne was ik kinderachtig, nu kreeg ik te horen: wat ben je veranderd, is dat wel goed? Zelf ben ik er tevreden over. Kijk naar de speelsters uit de top-20; die praten publiekelijk over een zeer beperkt aantal onderwerpen en ze antwoorden lang niet tot in detail."
Ze glimlacht. Vriendelijk, maar verlegen. Het is duidelijk dat ze niet vaak begrip ontmoet. De spontaniteit twinkelt alleen nog in haar ogen. Dat is ook de rekening van het leven in het vrouwencircuit. "In de kleedkamers is er heus normaal sociaal gedrag; we zeggen elkaar gedag. Maar de mannen zie je soms bij elkaar aan tafel zitten voor een kletspraatje, Dat gebeurt bij ons niet. Ik ben met niemand echt bevriend. Ergens is dat raar. Week-in-week-uit zie je dezelfde meisjes, tegelijk wil je jezelf niet laten kennen. In die zin is het profbestaan wel eenzaam. Je blijft toch omringd door je concurrentes, Die tranen van mij waren ook een verkeerd signaal aan hen. Zij mogen mijn zwakke plekken niet zien." De wetten van het sportsucces moeten zwaar wegen voor iemand als Michaëlla. Het zijn niet de opofferingen die drukken: daar is ze aan gewend. Toen ze drie was, begon haar moeder haar al voor te bereiden op een carrière als tennisster. Paulina Krajicek had gezien hoe haar man tijdens zijn eerste huwelijk Richard had gelanceerd. !n haar ogen had hij dat goed gedaan. Dat wilde ze ook voor haar dochter. Misa ging daarom niet voor de lol naar de speeltuin, maar om alle spieren goed te gebruiken. "Zo bewust dacht mijn moeder daar al over na."
Door de discipline uit haar jonge jaren kost het Misa nu geen moeite om, zoals deze maanden in Praag, iedere dag het eentonige ritme te volgen van één uur conditietraining, twee uur tennissen, lunchen en dan weer van voren af aan beginnen. "Ik heb er nooit over nagedacht dat het anders zou kunnen." Ook zoekt zij, genetisch gestuurd, graag haar eigen grenzen op. "Ik ben heel perfectionistisch. Een echte streber, in alles, Twee dagen geleden moest ik rijexamen doen, dan lig ik de hele nacht ervóór wakker." De wil om de beste te zijn is er altijd. Met het competitie-element van de tennistop heeft Krajicek geen probleem. Integendeel. Wat haar wél zwaar valt, is de wetenschap dat het publieke oog nooit slaapt en altijd oordeelt. Misa houdt van ongedwongen gezelligheid. Daarom ook zou ze liever in Nederland wonen. "De Tsjechen hebben een ander soort humeur. Ze zijn minder open en gezellig. Maar in Praag vind ik in deze fase van mijn leven wel meer rust: ik ben niet het zusje van en word nauwelijks herkend op straat. Dat vindt mijn vader ook belangrijk."
Ze spreekt die laatste zin zonder ongemak uit. Michaëlla is negentien jaar, maar de scheidslijn tussen de kindertijd en de volwassen jaren ligt bij een topsportster minder scherp. Lachend vertelt ze over twee vriendinnen die ze nog van school kent. "Die riepen vorig jaar bij alles ik ben achttien, dus ik kan doen wat ik wil. In een tennisleven gaat dat niet van de ene op de andere dag. Wel begin ik natuurlijk verantwoordelijkheid voor mezelf te krijgen. Ik probeer nu als een volwassene te denken." Daarom ook besloot ze na de mislukte Australian Open haar geïrriteerde linkerpols rust te gunnen. Ze had heel 2008 door kunnen sukkelen, stelt ze, om aan het einde van het jaar het gewricht te laten opereren. "Dat was een keuze die ik moest maken. Een lastige, want voor mij is het heel moeilijk om rust te nemen. Ook nu zou ik zó graag willen spelen, maar ik moet me leren beheersen. Wachten, wachten, wachten. Ik ben al vaak geblesseerd geweest: aan mijn enkels, rug, knie en pols. Topsport is hard. Er zijn zoveel dagen dat het tegenzit. Aan het einde van mijn carrière herinner ik me waarschijnlijk vooral de moeilijke momenten. Natuurlijk was de kwartfinale op Wimbledon geweldig, zeker op dat moment, maar ik denk er niet vaak aan terug. Ik wil meer."
Mentaal wil Krajicek ook stappen vooruit maken. "Op de tennisbaan moet ik iedere keer weer de confrontatie met mezelf aangaan. Ik probeer de negatieve gedachten in mijn hoofd stil te krijgen. Als ik 39 van de 40 ballen goed sla, denk ik alleen aan die ene fout. Daar lijdt mijn
spel dan onder. Je hebt zoveel tijd om na te denken tijdens wedstrijden. Dat maakt tennis ook zo mentaal. Mijn nieuwe begeleider, Allistair McCaw, helpt me hiermee om te gaan. Hij zegt de hele tijd tegen me: geef jezelf complimenten. Dat is voor mij het allermoeilijkste. Mijn vader gaf ze niet zo snel, wat ik prima vond - anders verliezen ze ook hun waarde. Maar misschien dat ik het daardoor zelf te weinig doe, Ik sta nu al anderhalf jaar rond plek 32. De volgende stap, naar de top-20 en hoger, heeft nauwelijks nog met techniek te maken. Die stap is helemaal mentaal. Het is de kunst om je voor elk punt zo positief mogelijk in te stellen en dat gaat mij langzaam beter af. Ik ben al kalmer op de baan. Ook is het zaak om je niet te laten afleiden. Bij de junioren ging het puur om het spel. Nu gaat het om véél meer. Het is werk. Het gaat niet langer alleen om winnen en verliezen. Ik heb nu ook te maken met sponsors en publiek, met bekend zijn en verwachtingen. Ik ben aan het leren om alleen voor mezelf te spelen en om deze problemen op de baan even te vergeten. Wat dat betreft heb ik in 2007 nuttige lessen geleerd. Die ervaring neem ik mee. Ik weet dat ik nu echt toe ben aan de top-20. Mijn wedstrijden tegen Serena Williams en Maria Sharapova hebben me de ogen geopend: ik voelde dat ik kansen had. Voor mij is het nu belangrijk om zonder zorgen te spelen; er meer voor te gaan. Ik weet dat ik nog veel beter kan dan ik heb laten zien."
ff bellen met .... Allistair McCaw
Hoe ben je in het tennis terechtgekomen?
"Ik speelde als junior in Zuid-Afrika, later koos ik voor duurloopsport en was ik de nummer twee in duathlon. Na mijn actieve carrière ging ik sporters begeleiden. Zo heb ik de nummers één en twee in squash gecoacht en tevens gewerkt meteen aantal tennissters uit de top-20."
Was je je ervan bewust dat sommige mensen hun wenkbrauwen fronsten toen jij Michaëlla Krajicek ging begeleiden?
"Iedereen mag denken wat hij wil. Kijk, de band tussen Misaen haar vader bestaat al heel lang en kan niet worden doorbroken. Petr Krajicek is nog steeds belangrijk in technisch en tactisch opzicht. Mijn taak was en is Misa nog professioneler te maken. Het is typisch Nederlands om daar diploma's aan te verbinden,lk weet genoeg van de technische aspecten van tennis,maar goed coachen komt erop neer dat je het beste uit je pupil haalt. En ik denk dat ik daarvoor geschikt ben."
Waar liggen jouw voornaamste aandachtsgebieden?
"Ik wil ervoor zorgen dat ze met meer zelfvertrouwen op de baan staat. Ik ben bezig met haar houding tijdens een wedstrijd. Ze moet positief zijn en blijven. Niet emotieloos, maar die gevoelens moeten gekanaliseerd worden. En wat ze leert op de training moet altijd blijven gelden tijdens wedstrijden.
Ook als het spannend wordt of als het eens mindergaa1. En verder werken we hard
aan haar voetenwerk en proberen we haar lichaam nu en in de toekomst blessurevrij te houden."
Wat verwacht je van Michaëlla de komende zes maanden?
"Na haar polsblessure moet ze weer in het ritme komen. Dan weer zelfvertrouwen krijgen door veel wedstrijden te spelen. En vervolgens proberen te vlammen tijdens de belangrijke evenementen, zoals de Grand Slam-toernooien en de Olympische Spelen."
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 1 februari 2008
Met tips van 'Kraai'
Het regent de hele dag sms’jes langs de tennisbaan in Boedapest. Steeds is het Michaëlla Krajicek, met tips en steunbetuigingen voor het Fed Cup-team. Zelf kan ze door een polsblessure niet tennissen, maar vanuit Praag leeft ze fanatiek mee.
Deze week wordt bewezen dat het Nederlandse vrouwentennis uit meer bestaat dan Krajicek. Oranje behaalde gisteren tegen Bulgarije de derde zege op een rij en speelt vandaag een play-off in de Europees/Afrikaanse zone 1.
De volgende tegenstander is vandaag al Servië, met in de gelederen Ana Ivanovic - nummer twee van de wereld - en Jelena Jankovic - de nummer vier.
De opvallendste stunt kwam gisteren van de 17-jarige Arantxa Rus. Zij won afgelopen weekeinde het juniorentoernooi op de Australian Open en was in Boedapest de Bulgaarse nummer 75 van de wereld Tsvetana Pironkova met tweemaal 6-4 de baas. Eerder op de dag had Renée Reinhard, ook pas 17 jaar, met 6-0 en 6-3 gewonnen van Dia Evtimova.
Captain Manon Bollegraf keek opnieuw met bewondering naar haar pupillen. ,,Ze halen een ongelooflijk hoog niveau. Maar wat nog veel belangrijker is, ze staan zonder angst op de tennisbaan. Daar draait het om in deze sport. Ze gaan de baan op en dan is het daarna lekker timmeren. Ik ben hier superblij mee.’’
Bollegraf weet niet wat ze hoger moet inschatten, het winnen van het juniorentoernooi op de Australian Open of het verslaan van een topper tijdens een landenwedstrijd. ,,Het is allebei indrukwekkend. Arantxa trekt de lijn van Melbourne in elk geval door. Ik vind het moeilijk om te voorspellen of zij en Renée de top-100 gaan halen. Maar wat ze hier laten zien, bewijst dat ze op de goede weg zijn.’’
Vanuit Praag is ook Krajicek complimenteus. ,,Ik vind het knap wat ze doen. Ik was bang dat ik volgend jaar in een lagere divisie zou moeten tennissen. Dit is geweldig. Ik bel de hele dag met Manon, met Nicole Thijssen en Tom Nijssen. Ik heb wat tips gegeven over de meiden van Luxemburg en ook over Pironkova.’’
Zelf komt Krajicek pas in maart, tijdens het toernooi van Indian Wells, weer in actie. ,,Over anderhalve week wordt een nieuwe scan gemaakt van mijn pols. Als het goed gaat, mag ik dan weer backhands slaan. Ik wil eerst weer een goed ritme opdoen, voor ik aan de toernooien begin.’’
Dat ritme hebben Rus en Reinhard duidelijk al gevonden.
Jeroen Mascini
, BN/DeStem, 15 januari 2008
Krajicek gefrustreerd en machteloos
Ze wilde genieten van de entourage op showcourt 3 op de Australian Open, maar Michaëlla Krajicek had gisterochtend een van haar meest frustrerende ervaringen op een tennisbaan ooit
Vanaf de openingsgame sjokte de door een polsblessure geplaagde Krajicek machteloos over de baan. De niet eens goed spelende Akiko Morigami won simpel: 6-2 6-2.
Het met coach Allistair McCaw gemaakte strijdplan van agressief spel, sterk serveren en korte rally's kwam totaal niet uit de verf. De service van Krajicek liep niet - ze werd vijf keer gebroken - en op zoek naar snelle punten forceerde ze met haar forehand. Van haar backhand kwamen helemaal geen punten. De Almeerse sloeg slechts één keer dubbelhandig en verder ontzag ze haar gevoelige linkerpols door te slicen. Dat deed ze vaak zo hoog dat Morigami simpel kon volleren.
"Ik wilde er te graag een wedstrijd van maken en daardoor ging ik forceren", zei ze achteraf. "Mentaal had ik het heel moeilijk. Ik heb me in moeten houden om niet gek te worden." Vorig jaar waren er tranen toen Krajicek in Melbourne in de eerste ronde van de Luxemburgse qualifier Anne Kremer verloor. "Van binnen doet deze nederlaag heel veel pijn, maar ik probeer er nu professioneler mee om te gaan."
Velen, onder wie technisch directeur Rohan Goetzke van de tennisbond, vinden dat Krajicek niet had moeten spelen. "Allistair wilde ook liever dat ik me zou afmelden, maar ik wilde het graag proberen en daar heeft hij me in gesteund. Wat anderen ervan vinden, maakt me niet veel uit. Het is niet zo dat mijn blessure is verslechterd. En ik denk dat wel proberen meer waard is dan niet proberen."
Het leverde haar ruim vijftienduizend euro op, maar het was haar niet om het geld te doen. "Dan had ik beter een week eerder naar huis kunnen gaan."
Krajicek dubbelt nu nog in Melbourne met de Poolse Agnieszka Radwanska en daarna volgt een rustperiode van onbekende lengte. "Geen Fed Cup dus. Ik speel pas weer als ik honderd procent fit ben."
De Telegraaf, 15 januari 2008
Krajicek: Ik wilde teveel
Michaëlla Krajicek was na afloop van haar verliespartij op de Australian Open tegen de Japanse Akiko Morigami behoorlijk aangeslagen. De Nederlandse kon niet voluit spelen door een linkerpolsblessure. "Ik wilde teveel."
Krajicek wist van tevoren dat zij alleen haar backhand kon slicen en niet voluit kon slaan. "Ik wilde per sé niet dat Morigami druk kon zetten op mijn backhand, maar daardoor forceerde ik met mijn forehand en service." De wedstrijd ervaarde ze als behoorlijk frustrerend. "Ik moest moeite doen om niet gek te worden op de baan. Dit was mentaal heel erg moeilijk."
Kenners waren van tevoren kritisch over haar gesteldheid en vonden dat de 'kleine Kraai' niet moest spelen. "Het maakt mij niet uit wat anderen denken", zei Krajicek na de partij. "Ik heb het tenminste geprobeerd en mijn pols is er niet slechter van geworden."
Belangrijker is nu dat Krajicek rust neemt, zodat haar pols kan herstellen. Ze zal wél gaan dubbelen in Australië met Agnieszka Radwanska, maar haar deelname de Fed Cup, eind januari, laat ze lopen. "Ik wil wel met het team mee naar Hongarije, maar zal daar zeker niet spelen." Ook laat ze het toernooi in Antwerpen schieten, dat van 11 tot 17 februari wordt gespeeld.
Algemeen Dagblad, 12 januari 2008
Krajicek durft het aan
Met nieuwe tactiek moet linkerpols het houden op de Australian Open
Honderd procent fit is ze zeker niet, maar Michaëlla Krajicek doet wel mee aan de Australian Open, die maandag begint. De enige Nederlandse deelneemster treft in de eerste ronde de Japanse Akiko Morigami, de nummer 48 van de wereld.
De ochtendtraining, net voor de loting bij de Australian Open, gaf gisteren de doorslag. Michaëlla Krajicek sloeg een stuk of tien dubbelhandige backhands en voelde voor het eerst in meer dan een maand geen pijn in haar linkerpols. En dus neemt zij de komende dagen, voor de vierde keer alweer, toch deel aan het eerste Grand Slam-toernooi van het jaar.
,,Ik had natuurlijk nog een paar dagen kunnen afwachten, maar ik wilde per se voor de loting een beslissing nemen. Anders laat je je misschien toch daardoor beïnvloeden. Dan voel je misschien pijn, maar speel je toch omdat de tegenstandster niet zo goed is,'' legde Krajicek op Melbourne Park uit.
,,Ik heb maar even mijn normale backhand geslagen, maar ik voelde mijn pols niet. Dus ik denk dat het kan. Als ik pijn had gevoeld, had ik mij absoluut afgemeld.''
Bij de nationale Masters in Rotterdam deed zij dat niet. Die had ze vorige maand, zo gaf zij toe, beter aan zich voorbij kunnen laten gaan. Maar Krajicek voelde zich te zeer verplicht tegenover de bond en het Nederlandse tennisvolk.
En in Auckland, haar laatste toernooi van vorige week, bleek het geïrriteerde polsgewricht ook niet wedstrijdklaar. Voluit zal zij ook in Melbourne niet kunnen gaan, maar de combinatie van veel punten, veel dollars en veel prestige bij het supertoernooi en het vooruitzicht van eindelijk weer een wedstrijd spelen is te verleidelijk om onverrichter zake huiswaarts te keren.
,,Ik ben zeker niet honderd procent fit. Het doel is ook om zo min mogelijk backhands te slaan. Met (eenhandig geslagen) slice naar het net komen, agressief spelen en de rallies kort houden moet het ook kunnen lukken,'' aldus de Nederlandse nummer één.
,,Ik moet positief denken en dus niet de baan opgaan met de gedachte dat ik geen backhand kan slaan. Door al die eenhandige slice op de training is die slag aanzienlijk verbeterd. En mijn forehand is zeker ook niet achteruit gegaan.''
Voor overdreven optimisme waakte Misa Krajicek - 'Want in een wedstrijd voel je je heel anders dan op een training' - maar enigszins gerustgesteld oogde zij wel. Twee dagen na haar negentiende verjaardag waren er genoeg pluspuntjes te melden. ,,Echt hoor, de rest gaat allemaal heel goed. Ik heb vanmorgen toch tweeënhalf uur prima kunnen trainen.''
Bovendien: met broertje Peter is alles ook weer aan het goed komen. Hij geneest van een infectie aan de keel, die vorige maand in Praag leidde tot een verblijf op de intensive care en enkele hachelijke momenten.
,,Even leek het erop alsof er aderen in zijn keel moesten worden verwijderd, waardoor er tien procent kans was dat hij het niet zou overleven. Dat was echt schrikken. Maar gelukkig gaat het nu weer goed met hem. Hij vindt het nu zelfs wel mooi, dat litteken in zijn nek. Dat staat stoer, vindt hij,'' zo begreep grote zus inmiddels telefonisch.
Ook in dit opzicht komt haar deelname aan de Australian Open 2008 dus niet meer in gevaar.
Jeroen Mascini
, PZC, 11 januari 2008
Grote plannen, maar ook grote zorgen
De Australian Open, maandag in Melbourne, wordt haar eerste grandslam zonder vader Petr op de tribune. 'Ik denk dat ik de kwartfinales moet halen, willen mijn ouders naar Australië komen,' zegt de beste tennisster van Nederland, Michaëlla Krajicek.
De plannen van Michaëlla Krajicek voor 2008 zijn groot, maar voorlopig laat haar lichaam de woensdag negentien jaar geworden tennisster in de steek. Door een zeurende polsblessure begon het nieuwe jaar in mineur. Krajicek verloor haar eerste partij in Auckland en meldde zich daarna af voor Hobart. Ze begint wel aan de Australian Open, zonder verwachtingen. "Ik moet heel voorzichtig zijn."
Het grandslamtoernooi in Melbourne is een van haar vijf piekmomenten dit jaar. Tijdens de vier grandslams én op de Olympische Spelen wil ze op haar best zijn. Maar dan moet Krajicek wel fit zijn, en dat is ze niet geweest sinds ze begin december op een training haar linkerpols blesseerde. "Ik voelde me goed, speelde goed en toen kwam opeens die blessure. Uit het niets."
Krajicek speelde de Nationale Masters met een brace en haalde de finale zonder een dubbelhandige backhand te kunnen slaan. Het lijkt nu niet verstandig te zijn geweest dat zij in Rotterdam heeft getennist. De rustperiode aan het einde van het jaar bleek te kort. Op nieuwjaarsdag verloor Krajicek in Nieuw-Zeeland, vooral vanwege haar pols, van de Italiaanse Sara Errani. "Het deed zo'n pijn dat ik twijfelde of ik de wedstrijd moest uitspelen."
Sinds die nederlaag is Krajicek blijven trainen, de pols werd intensief behandeld. Gisteren sloeg ze voor het eerst weer dubbelhandige backhands. "Dat was niet pijnlijk, maar ik heb vooral slice geslagen, omdat ik mijn pols nog wil sparen."
De blessure moet het Nederlandse tennis zorgen baren. Mocht Krajicek zich terugtrekken en geen Nederlandse man kwalificeert zich, dan is de Australian Open de eerste grandslam sinds 1986 zonder een Nederlander in het enkelspel. Het zegt iets over de rest, maar ook over de halfzus van Richard Krajicek, die in korte tijd de exponent van het vaderlandse tennis is geworden.
Sinds haar debuut in 2005 in Melbourne - net zestien overleefde ze de kwalificatie en haalde de tweede ronde - won 'de kleine Kraai' drie WTA-toernooien en nam ze flinke stappen op de wereldranglijst. Het eindsaldo van 2007 (33ste) was ten opzichte van het jaar daarvoor (35ste) weinig spectaculair. Toch is ze niet ontevreden over 2007, met de kwartfinales op Wimbledon als haar hoogtepunt. "Het was mijn eerste jaar zonder toernooilimiet, ik heb bijna alleen maar grote toernooien gespeeld. Natuurlijk had ik minder vaak in de eerste ronde willen verliezen, maar het is qua ervaring een goed jaar geweest. Ik heb ruim tien maanden over de wereld gereisd, alle toernooien gezien, alle omstandigheden leren kennen. En ik ken nu alle speelsters op de tour en weet dat ik veel kans maak om te winnen. Ik heb in 2007 twee keer tegen Maria Sjarapova gespeeld en beide keren verloor ik close. Waarom zou ik de volgende keer niet winnen?"
Ze is ervan overtuigd dat ze een stap heeft gemaakt dankzij de vele wedstrijden op niveau. "Elke toptennisster heeft het fysiek en de slagen. Het verschil zit in je hoofd. Het mentale aspect is het belangrijkst. Het gaat erom dat ik rustig en geconcentreerd ben, dat ik me thuis voel op de baan."
Een verbeterpunt weet ze wel. "Ik moet meer gefocust zijn aan het begin van toernooien. Ik heb te vaak in de eerste ronde verloren van een meisje van wie ik op papier niet had mogen verliezen. Natuurlijk is het altijd makkelijker voor iemand die lager staat, maar juist zulke wedstrijden winnen is een grote kwaliteit van de toppers."
In haar eerste wedstrijd van 2008 hield Krajicek zich dus niet aan dat voornemen tegen de lager genoteerde Errani. Een jaar geleden begon ze minder gehavend aan het tennisjaar, maar bleek ze niet sterk genoeg. Krajicek verloor toen als titelverdedigster haar eerste partij in Hobart en strandde ook in Melbourne in de eerste ronde. "Ik was te zwak, had te weinig power."
Daar zal het dit jaar niet aan liggen. Sinds de zomer heeft ze Allistair McCaw in dienst. De Zuid-Afrikaanse coach, een expert op het gebied van fitness en voeding, heeft de taak van vader Petr overgenomen. "Ik ben strakker in de spiegel, sneller op de baan en eerder bij de bal," noemt de tennisster de eerste resultaten van McCaws aanpak.
McCaw en Krajicek reisden in het najaar door Europa en zijn nu ook met zijn tweeën aan de andere kant van de wereld. Een nieuwe situatie voor Krajicek, die gewend was met haar vader rond te trekken. "Allistair heeft ervaring op vele vlakken. Hij kan me veel leren. Wat ook belangrijk is dat hij de knop kan omzetten als we van de baan af zijn. Hij is niet alleen maar mijn coach, we zijn ook elkaars gezelschap. We kunnen goed met elkaar opschieten, hebben gelukkig hetzelfde gevoel voor humor, een beetje sarcastisch. We pesten allebei graag."
Dat haar ouders er in Australië niet bij zijn, lijkt Krajicek niet zo interessant te vinden. Of ze vindt het vervelend dat er naar wordt gevraagd. "Ik ben inmiddels aan het gezelschap van Allistair gewend geraakt, het bevalt goed. Het voelt niet apart dat mijn vader niet mee is. Hij blijft ook heel betrokken. Het is niet zo dat ik van hem af ben, dat wil ik ook niet. Ik bel hem nog na elke wedstrijd."
Wimbledon, dat Richard twaalf jaar geleden won, is het mooiste grandslamtoernooi voor Krajicek, maar de Australian Open is een goede nummer twee. "Ik heb in Melbourne mijn debuut gemaakt op het hoogste niveau en al eens de derde ronde gehaald. Het is een relaxed toernooi, Australië is een supermooie plek om te zijn en de ondergrond vind ik fijn om op te spelen. Je hebt meer wind dan elders en je moet leren omgaan met de hitte, maar ik denk dat ik sterk genoeg ben om een wedstrijd onder die omstandigheden in drie sets eruit te trekken."
Als haar pols tenminste voldoende hersteld is, moet in Melbourne een begin worden gemaakt met een opmars richting de beste twintig tennissters van de wereld, het doel dat Krajicek zich voor 2008 heeft gesteld. Op de lange termijn heeft ze nog een hoger doel: "Ik wil een keer de beste van de wereld zijn."
Als Nederlandse, want hoe weinig Krajicek ook in haar geboorteland is, ze zal nooit haar nationaliteit inruilen voor de Tsjechische. Petr Krajicek opperde dat vanwege de druk op zijn dochter in het de laatste jaren niet met toptennissers verwende Nederland. "Mijn vader is een lieve man, maar hij kan soms heel emotioneel zijn. Die uitspraak verwijt ik hem niet. Mijn ouders zijn echt Tsjechisch, maar zelf ben ik echt een Nederlandse. Dat zal ik ook blijven. Na mijn carrière ga ik zeker in Nederland wonen."
Jasper Boks, Sportweek, 11 januari 2008
De 10 van Michaëlla Krajicek
‘Ik moet vaker op mijn tong bijten’
Op 9 januari wordt ze 19 jaar. Haar verjaardag viert de tenisster aan de andere kan van de wereld. Dat begint maandag de Australian Open. Sportweek lege Michaëlla Krajicek tien stellingen voor. “Ik wil de top twintig in’.
1. Het jaar 2007 heeft niet gebracht wat ik ervan had verwacht.
"Eén van mijn doelen was de top dertig halen en dat is niet gelukt, ik eindigde het jaar als 335te. En ik heb te vaak in de eerste ronde verloren, een paar keer wist ik een partij er niet uit te trekken tegen een op papier mindere tegenstandster. Ik ben nog niet constant genoeg. Op Wimbledon haalde ik de kwartfinale, dat resultaat sprong eruit in 2007. Heel speciaal, ben ik erg tevreden mee. Maar ik moet daar ook niet té blij mee zijn, zo bijzonder was het nou ook niet. Laten we wel zijn: de enige speelster uit de top tien die ik daar versloeg, was Anna Chakvetadze. Van de andere tegenstandsters op Wimbledon hoorde ik, gezien mijn ranking, te winnen. Het was jammer dat ik die lijn niet wist door te trekken richting de US Open. Ik had het graveltoernooi in Palermo daarna niet moeten spelen. Het was afgesproken en ik verwachtte niet dat ik het zo goed zou doen op Wimbledon. Doe ik nooit meer: van gras, via gravel naar hardcourt. En toen verzwikte ik in Toronto bij een 4-0 voorsprong tegen Shahar Peer ook nog mijn enkel, waardoor ik een week niet kon spelen. Die blessure heeft veel roet in het eten gegooid. In die periode heb ik een paar keer één overwinning van de top dertig afgezeten. Helaas.
"Als ik terugkijk op 2007, dan zeg ik: veel geleerd en zelfvertrouwen opgedaan. Ik zag in wat ik in bepaalde partijen miste. Dat zie je aan de buitenkant niet, maar dat weet ik dondersgoed."
2. Het is jammer dat mijn vader een stapje terug heeft gedaan.
"Ja en nee. De persoon die mij het beste kent, gaat niet zo vaak meer met me mee. Ik kan hem niet meer zo gemakkelijk om advies vragen, moet het vaker zelf uitvogelen. Mijn vader heeft me zo veel en goed geholpen. En we hadden veel lol. Zijn aanwezigheid gaf mij een vertrouwd gevoel. Ik mis hem.
Maar hij en ik worden ouder. Het is goed om eens van een ander adviezen te krijgen en met iemand anders te reizen. Bovendien moet mijn vader om zijn gezondheid denken en het is goed dat hij er in Tsjechië is voor mijn moeder en broertje.
"Maar het was wel vreemd, hoor, voor het eerst op pad zonder hem. Was na Wimbledon. Ik was de week voor ik wegging erg nerveus, de dag voor vertrek begon ik zelfs te huilen. Voor mijn gevoel sloot ik een deel van mijn carrière af. De tijd zonder mijn vader, die een keer zou komen, was aangebroken."
3. Met achttien jaar ben je als tennisster volwassen.
"Ha, ik huil niet meer zo vaak. Daar confronteerden ze me in het tv-programma Holland Sport mee. Ik word ouder. Maar na sommige wedstrijden móét ik huilen. Als ik in de kwartfinale van Wimbledon sta en ik geef tegen Marion Bartoli een voorsprong uit handen, dan hóren die tranen te komen. Dat emotionele zal blijven.
Natuurlijk ben ik nog niet helemaal volwassen. Het is voor mij net begonnen. Mijn vader zei afgelopen jaar vaak voor de grap dat ik nog juniorentoernooien mocht tennissen. Daar ben ik drie jaar geleden al mee gestopt, maar het mocht nog wel tot mijn negentiende. Vanaf deze week ben ik op papier geen junior meer. Ik begin nu pas echt dingen te beslissen en ik heb ook de macht om besluiten te nemen. Als het om mijn begeleiding gaat, maar ook over sponsorcontracten. Mijn manager regelt die dingen en mijn vader helpt daarbij, maar ik zeg ja of nee."
4. Tsjechië is het mooiste land van de wereld.
"Praag is mooi en Tsjechië heeft een mooie natuur, maar het is voor mij niet het mooiste land. Ik heb al veel landen gezien en vind dat Nederlanders boffen met hun land. Ik voel mij hier thuis, ga na mijn tenniscarrière zeker in Nederland wonen. Als ik in Tsjechië zit, mis ik de Nederlandse taal en de gezelligheid. Voor mijn tennis is het beter dat ik nu de meeste tijd in Tsjechië doorbreng. Daar zijn de faciliteiten beter. Hier heb ik het probleem dat ik niet met veel meisjes kan trainen. Hopelijk verandert dat snel. In Tsjechië kan ik met speelsters als Lucie Safarova en soms Nicole Vaidisova traincn. Er zijn daar veel speelsters die rond of in de top honderd staan. In Nederland is het voor mij beter om met jongens te trainen. Maar jongens vinden het niet zo leuk om tegenover mij te staan. Is in Tsjechië ook zo. Angst? Ik weet niet wat het is. 'Met Michaëlla trainen?' hoor ik dan. 'Maar dat is een meisje!' Als ze me nou helemaal van de baan zouden slaan, dan hebben ze een punt, maar dat is niet zo."
5. Ook zonder een tenniscoach kun je de top tien bereiken.
"Bartoli werkt met haar vader. Elena Dementieva heeft ook nooit een echte tenniscoach gehad. Het is dus mogelijk. Er is veel gezegd en geschreven over mijn coachsituatie. En om eerlijk te zijn heb ik niet alles gelezen. Omdat ik niet vaak in Nederland ben, zeg ik tegen Daphne en Riehard altijd: 'Bewaar de artikelen over mij waar ik wat aan heb.' Soms is het goed om eens iets negatiefs over jezelf te lezen, dat opent de ogen. Als het opbouwende kritiek is, dan kan dat geen kwaad.
"Als het over mijn begeleiding gaat, vind ik dat ik het goed heb opgelost. Voor mij was het belangrijk dat ik een performance coach, zoals Allistar McCaw zichzelf noemt, kreeg. Hij weet alles van voeding en mentale begeleiding en hij is mijn fysieke coach. En hij heeft zelf ook getennist. We, mijn vader en ik, hebben alles op een rijtje gezet en kwamen erachter dat zo iemand voor mij op dit moment in mijn carrière het belangrijkste is. Belangrijker dan een tenniscoach. Daar stonden Richard en de mensen dicht om mij heen ook achter. Dat deed me goed. Wat anderen van mijn beslissing vinden, is voor mij minder interessant. En misschien is de situatie over een jaar weer anders. Als het heel goed gaat, kan ik met Allistar blijven werken en er nog een trainer bij nemen."
6. Ik had veel eerder met een fysieke trainer moeten gaan werken.
"Ik werk al heel lang met een conditietrainer, maar het was nooit iemand die met mij reisde. Had ook met de financiën te maken. Ik reisde met mijn vader en betaalde voor hem alle onkosten. En ik kwam net van de junioren en dan heb je nog niet veel verdiend.
"Toen mijn vader besloot minder te gaan reizen, was het voor mij meteen duidelijk dat een fysieke trainer zijn plaats in moest nemen. Op dat gebied valt voor mij de meeste winst te boeken. Feit is dat ik veel meer spieren kan krijgen. In het vrouwentennis is het fysieke deel de laatste jaren veel belangrijker geworden. Als je de top wilt halen, moet je in de eerste plaats erg fit zijn. Iedereen is afgetraind. En dan zegt iedereen: 'Ja, maar Bartoli dan.' Zij is een uitzondering. Het ziet er niet uit wat ze doet, maar ze is gewoon goed. Ze is op andere vlakken erg goed, vooral mentaal en tactisch. Petje af."
7. Richard heeft altijd gelijk.
"Ha, zo'n groot compliment ga ik hem niet geven! Hij staat altijd voor me klaar als ik advies wil hebben of met hem wil trainen. Hij is belangrijk voor mijn carrière. Ik vind het ook fijn dat hij achter beslissingen staat die ik neem. Daarom ga ik bij hem te rade.
8. Het uiterlijk is voor een tennisster heel belangrijk.
"Tennis is tegenwoordig zo commercieel. Dat brengt met zich mee dat het belangrijk is hoe een speelster zich gedraagt en eruitziet. Neem Maria Sharapova en Ana Ivanovic. Image is everything. Je moet er professioneel en goed verzorgd uitzien als je de baan opstapt. En ook naast de baan is het goed als je er fris en leuk uitziet. Ook voor de sponsors.
"Ik hecht veel waarde aan de kleding die ik draag op de baan. Ik was de afgelopen jaren nog te jong om naar mijn kledingsponsor toe te stappen en te zeggen: 'Zo wil ik eruitzien en die kleding wil ik dragen.' Op dat gebied ben ik nu meer volwassen. Ik weet wat ik wil en vooral wat ik niet wil. Bij mijn kledingsponsor K-Swiss heb ik aangegeven dat ik donkerrood, donkerblauw en zwart mooi vind en dat die kleuren ook het beste bij mij passen. Hebben ze rekening mee gehouden voor mijn kleding tijdens de Australian Open. Onderschat niet het belang van de kleding voor een tennisster. Als je moet rondlopen in kleding die je niet mooi vindt of waar je je niet goed in voelt, dan heeft dat invloed.
"En dan mijn kapsel. Ik wilde afgelopen jaar heel graag mijn haar kort hebben. Praktisch. Ik was dat lange haar gewoon zat. Ik ging in februari naar een haarstudio in Tsjechië waar ze zo'n computer hebben die laat zien hoe een kapsel je staat. Het korte kapsel zag er goed uit, vond ik. Ik dacht: ik doe het. Van mijn familie en vrienden kreeg ik goede reacties. Maar ik ben niet blind en doof, hoorde de reacties die mijn nieuwe kapsel opriep. Ik hoorde over mezelf dat ik lesbisch was. Mijn kapsel werd als reden opgevoerd. Het was niet fijn om dingen over jezelf te horen die niet waar zijn. Ook niet voor mijn ouders. Mijn vader wijde zo graag duidelijk maken dat het niet waar was, heeft hier en daar wat geroepen. Wat een reacties een bezoekje aan de kapper op kan roepen! Het was allemaal niet Ieuk. Dat is ook de reden dat ik mijn haar weer lang laat groeien."
9. Liegen mag als professionele sporter.
Liegen is niet oké. Je kunt cr wél voor kiezen niet alles te zeggen. Dat is iets anders. Ik ben van nature een flapuit. Ik heb dit jaar geleerd dat het soms beter is om niet alles er meteen uit te gooien. Heeft mijn broer mij ook op gewezen. Ik heb aangegeven dat ik rond Roland Garros door privé-problemen een tijdje niet lekker in mijn vel zat. Die opmerking is een heel eigen leven gaan leiden. Werd mijn haar erbij gehaald en weet ik wat allemaal. Er werden allemaal verkeerde conclusies getrokken, niemand begreep wat ik bedoelde. Lekker! En omdat het privé was, wilde ik er verder niets over kwijt. Nou, zoiets doe ik dus niet meer! Moet ik wel op letten, hoor. Ik ben heel open en spontaan, zeg snel wat ik vind en denk. Ik moet vaker op mijn tong bijten en wat langer wachten op het goede moment om dingen te zeggen. Zodoende leer ik elke keer bij."
10. Eind 2008 moet ik in de top twintig staan.
"Dat is mijn doel. Ik ben klaar om die stap te maken. Er zijn geen verrassingen meer voor me, ik heb ruim twee seizoenen meegedraaid bij de profs. Ik kan dat niveau aan. Ik voel mij net zo goed als de andere jonge meiden die rond de twintig staan. Iemand als Agnieszka Radwanska. Zij won op de US Open van Maria Sharapova en toen dacht ik: lekker is dat! Twee weken eerder verloor ik nipt met 6-4 in de derde set van Maria. Als Radwanska het kan, dan kan ik ook van Sharapova winnen.
"Ik voel dat ik steeds dichter bij de echte toppers kom. Nu is het zaak om zulke speelsters te kloppen. Ik moet nog iets meer zelfvertrouwen hebben. Een paar keer had ik bij een belangrijk punt in de derde set een slechte instelling. Wilde ik denken: nu geen fout maken. Maar ik moet denken: ik ga die bal maken, heb er zoveel voor getraind. Wat dat betreft is Allistar McCaw meer dan alleen mijn conditietrainer, hij helpt mij bij dat mentale aspect. Het moet ertoe bijdragen dat ik volgend jaar heel anders op de baan sta tijdens de belangrijke punten. Niet arrogant, maar met meer zelfvertrouwen.
"Maar 2008 voelt nou ook weer niet als het jaar van de waarheid. De top twintig is mijn doel. Daar ga ik voor, dat is de druk die ik mezelf opleg. Als ik het jaar afsluit als nummer 21, dan kan ik daar vrede mee hebben. Weet je wanneer ik minder tevreden ben? Als ik eind volgend jaar nog buiten de top dertig sta en ik kan niet een blessure opvoeren als excuus. Maar ja, mocht dat onverhoopt gebeuren, dan zal ik niet meteen stoppen met tennis, hoor."
De Week van Michaella Krajicek
"Ik reis meestal op vrijdag naar een toernooi, zodat ik zaterdag en zondag kan trainen. Twee uur tennis en twee uur conditie. Is ook afhankelijk van de weersomstandigheden. In Australië train ik vaak wat minder, omdat ik daar erg moet wennen aan omstandigheden als de temperatuur. Dan kun je beter een beetje rondlopen om te wennen. Verder rust ik veel zodat ik fris ben voor de eerste ronde. Tijdens het toernooi kijk ik aan hoe het gaat. Als ik in de eerste ronde goed heb gespeeld, houd ik vast aan mijn schema. Als het niet zo loopt als ik wil, zal ik tijdens het toernooi wat meer trainen.
"Ik kan zeker niet alles eten wat ik wil tijdens een toernooiweek. Je moet juist extra op je voeding letten. Geen snoep, weinig vetten, maar wel veel koolhydraten. Veel pasta eten. Niet te veel brood, want daar eet ik snel te veel van. Je moet er alles aan doen om optimaal voorbereid op de baan te staan. Dat betekent dus ook dat je slaappillen meeneemt, zodat je zeker weet dat je voldoende uitgerust bent. Normaal gesproken ga ik rond tien uur slapen en dan sta ik rond zeven uur op.
"Ik neem altijd een paar dvd's mee en een boek. En muziek. Alle nieuwe Hitzones. Mijn laptop vergeet ik nooit. Met mijn rackets en telefoon is dat het belangrijkste wat ik bij me heb. Ik kan niet zonder. Elke dag bel, mail of sms ik even naar huis.
Jeroen Mascini, BN/DeStem, 10 januari 2008
Krajicek viert haar 19e verjaardag op vliegveld
De organisatie van de Australian Open stond Michaëlla Krajicek woensdag toe om op haar 19e verjaardag een uurtje trainen in de Margaret Court Arena, het derde stadion van het grandslamtoernooi. Of ze meedoet aan het grandslam-toernooi in Melbourne, kon Krajicek gisteren nog niet zeggen. Vanwege haar pijnlijke pols heeft ze sinds nieuwjaarsdag geen dubbelhandige backhand meer geslagen.
Een leuke dag was haar 19e verjaardag niet. Krajicek is er inmiddels aan gewend dat ze haar geboortedag viert op een tennistoernooi aan de andere kant van de wereld, maar dit keer was daar voor het eerst geen familie bij. Krajicek moest het doen met het gezelschap van haar coach Allistair McCaw. Daar kwam bij dat ze heel vroeg op moest én een groot deel van de dag op het vliegveld van Auckland in Nieuw-Zeeland doorbracht. "Omdat we een vroege vlucht hadden, ging de wekker al om half vijf en vervolgens was er vier uur vertraging. Dus ik was vooral erg moe 's avonds."
Inmiddels heeft ze er twee trainingen op zitten in de Australische hitte en de situatie rond haar geïrriteerde linkerpols is nog steeds onzeker. "De zwelling is bijna weg, maar ik heb mijn backhand alleen nog slice geslagen. Ik train elke keer met tape om mijn pols en doe lichte oefeningen om hem sterker te maken. Het gaat beter, maar het blijft afwachten. Ik had me verheugd op de Australian Open, omdat ik geen punten heb te verdedigen en dus een flinke sprong kan maken. Maar als ik denk dat ik de blessure erger maak, ga ik de baan niet op."
Willem Held, De Telegraaf, 10 januari 2008
Spanning loopt op voor Krajicek
Optimisme en bezorgdheid vechten om voorrang in het hoofd van Michaëlla Krajicek. Op de dag na haar negentiende verjaardag kan ze, gezeten op een bankje in het zonovergoten Melbourne Park, nog absoluut niet voorspellen of ze volgende week mee zal doen aan de Australian Open.
Het gaat langzaam beter met de geïrriteerde linkerpols. De zwelling is weg en pijn wordt minder. Maar dat komt ook omdat ze in de afgelopen dagen tijdens de trainingen nog geen backhand heeft geslagen. Toch zal ‘Misa’ die slag in het weekend moeten gaan oefenen. En hoe gaat het dan met deze vervelende kwetsuur? Als het tegenvalt, zal het aantal Nederlandse vrouwen in het hoofdtoernooi tot nul worden gereduceerd.
De blessure kwam in december uit het niets en laat zich moeilijk doorgronden. ,,Omdat het onvoorspelbaar is, wordt je er gek van’’, roept ze in de stad waar alle wereldtoppers zich dezer dagen verzamelen. ,,Ik heb liever een enkelblessure waarvan je precies weet hoe lang die duurt. Ik moet nu erg uitkijken en mag niets forceren. Maar ik wil hier natuurlijk wel heel graag spelen. Toch zal ik de baan niet op gaan wanneer ik denk dat ik het erger zal maken.’’
Haar verjaardag was woensdag bepaald geen grote feestdag. Samen met trainer Allistair McCaw reisde ze van het Nieuw-Zeelandse Auckland naar Melbourne en moest ze al om half vijf in de morgen uit de veren. ,,En toen moesten we op het vliegveld nog vier uur wachten omdat de speakers in het vliegtuig niet werkten of zoiets’’, moppert de nummer 33 van de wereld. ,,Dat was echt balen.’’
Maar in Melbourne waren er toch nog een paar verrassingen voor de jarige. Ze mocht zomaar een uur lang trainen op de fraaie baan met de naam Margaret Court. En haar managementbureau Octagon liet een mooie bos bloemen bezorgen. ,,Ook al was Allistair heel aardig, natuurlijk mis ik mijn familieleden wel op zo´n dag. Maar met hen vier ik mijn verjaardag wel aan andere keer.’’
Willem Held, De Telegraaf, 8 januari 2008
Spannende week voor Krajicek
„We hebben alle medische adviezen opgevolgd”, zegt Allistair McCaw, de nieuwe trainer van Michaëlla Krajicek vanuit het Nieuw-Zeelandse Auckland. „Maar een lichaam volgt toch altijd zijn eigen weg om problemen op te lossen. We kijken per dag hoe het gaat en kunnen nog niet zeggen of we de Australian Open gaan halen.”
Onderwerp van gesprek is de linkerpols van de Michaëlla Krajicek, de enige tennisster met een Nederlands paspoort die volgende week mag deelnemen aan de Australian Open. Robin Haase, Jesse Huta Galung en Matwé Middelkoop kunnen zich vanaf morgen via het kwalificatietoernooi nog plaatsen voor het eerste grandslamtoernooi van het jaar.
Ook al is ’Misa’ rechtshandig, de onwillige linkerpols is belangrijk bij het slaan van de dubbelhandige backhand. En dat is nu net één van haar belangrijkste wapens.
Zonder dat wapen verloor ze eind december de finale van de Nederlandse Masters in Rotterdam en kon ze vorige week in Auckland niet winnen van de Israëlische Sara Errani. „We zijn gebleven omdat we hier in alle rust kunnen trainen”, vertelt McCaw. „Michaëlla kan alles doen, behalve het slaan van een backhand en krachtoefeningen met haar linkerarm.”
McCaw geeft toe dat het herstel van deze blessure veel minder snel gaat dan was ingeschat. „Dat is natuurlijk een tegenvaller, maar Michaëlla gaat hier ondanks de teleurstelling erg rustig en professioneel mee om. Ze wil ontzettend graag spelen en de competitie aangaan met de besten van de wereld, maar ze weet ook dat ze in dit soort gevallen geduld moet hebben. Zoals het er nu uitziet, zullen we pas op het laatste moment beslissen of ze volgende week in Melbourne zal spelen of niet.”
Morgen reizen Michaëlla Krajicek en haar trainer van Nieuw-Zeeland naar Melbourne, op de dag dat de huidige nummer 33 van de wereld haar negentiende verjaardag viert.
ANP, 4 januari 2008
Perfectioniste Krajicek werkt hard aan status
Haar voorbereiding wordt gedwarsboomd door een opspelende pols- en rugblessure, toch hoopt Michaëlla Krajicek volgende week bij de Australian Open een eerste stap te maken richting de top-20 van het vrouwentennis.
Zonder vader Petr, die zijn dochter buiten Europa niet meer begeleidt, maar met coach Allistair McCaw, zodat ze niet alleen is in een egoïstische wereld. Drie ontmoetingen met Serena Williams symboliseren de ontwikkeling van Michaëlla Krajicek.
In 2003 maakt ze in Parijs haar debuut als junior bij een grandslamtoernooi en staat ze opeens oog in oog met haar idool. ,,Ik bevroor zo'n beetje. Dat heb ik verder met niemand. Ik vond het vroeger ook raar als mensen zo tegen Richard deden. Dan dacht ik: hé, het is mijn broer maar." Een jaar geleden is er een toevallige ontmoeting in de kleedkamer bij de Australian Open. Krajicek huilt tranen met tuiten na haar onverwachte verlies in de eerste ronde tegen de Luxemburgse Anne Kremer. Serena troost. 'Je bent nog jong, je hebt nog zoveel tijd, trek het je niet teveel aan', zegt ze. ,,Dat vond ik echt geweldig."
In mei 2007 staan ze tegenover elkaar in de derde ronde van Roland Garros. Krajicek maakt in Parijs een einde aan een mindere grandslamreeks en bereikt voor het eerst sinds Australië 2006 de derde ronde. ,,Ze was een klasse beter, nog steeds. Maar ik was ook niet slecht en liet me niet imponeren. Ik wilde alleen teveel, maakte onnodige fouten." Ze gaat eervol ten onder.
Het grote talent van 2003 maakte in de daaropvolgende jaren spectaculaire sprongen, kende een moeilijk voorjaar met blessures en privéproblemen in 2007 en knokte zich uiteindelijk naar plaats 31 op de wereldranglijst. Met als hoogtepunt Wimbledon, waar het sprookje eindigde in de kwartfinales. Het 'zusje van' had definitief een eigen status, met alle aantrekkelijke en minder aantrekkelijke kanten. ,,Beroemd zijn stoort me niet. Neem nou een fotoshoot, welk meisje van mijn leeftijd zou dat niet leuk vinden?"
Maar Krajicek, die woensdag haar negentiende verjaardag viert, sloot het jaar af als nummer 33 van de wereld, slechts twee plaatsen hoger dan een jaar eerder. Dat lijkt op stagnatie. ,,Toch ben ik tevreden. Natuurlijk had ik hoger willen staan, maar vaak zie je bij jonge meisjes die de top-50 binnenstormen dat ze daarna weer ver wegzakken. Dat is mij in ieder geval niet gebeurd."
Geen zelfkritiek? Integendeel. Ze is een perfectioniste, zo is ze opgevoed. ,,Of ik wel eens een compliment van mijn vader krijg? Mwah, hooguit één keer per maand, of zo. Maar dat beschouw ik dan meteen als een eer. Ik snap zijn mentaliteit, ben zelf net zo. Tegen Tsjakvetadze op Wimbledon was ik heel goed maar het kan altijd beter. En het toernooi gaat verder, echt genieten kun je niet."
Ze streeft naar wat meer regelmaat. ,,Ik ga wat minder kriskras reizen. En ik heb het afgelopen jaar heel veel voor mij nieuwe toernooien gespeeld. Dit jaar komen daar na Auckland alleen Doha, Dubai en de Olympische Spelen bij. Bij de andere toernooien weet ik inmiddels hoe het klimaat er is, hoe de kleedkamers zijn, of de ballen. Allemaal dingen waardoor je je meer vertrouwd voelt."
Het moet toch vooral van de omgeving en de begeleiding komen om je als tennisster volgens Krajicek op je gemak te voelen. ,,Het is een individuele sport, ieder gaat voor zichzelf. Er zijn meisjes die je niet eens gedag zeggen in de kleedkamer", beschrijft ze een egoïstische wereld, waarin ze het komende jaar veel minder begeleid wordt door vader Petr en Allistair McCaw meeneemt als 'performance coach.' De Zuid-Afrikaan is meer dan een fitnesstrainer. ,,Hij houdt zich ook bezig met voeding en massages. Op het fysieke gebied is hij keihard, maar dat is alleen maar goed. Dat heb je nodig om je voor te bereiden op de moeilijke wedstrijden." De komst van een specifieke tenniscoach hangt af van de resultaten en de daarbij behorende verdiensten. ,,Ik weet wel twee kandidaten: mijn vader en mijn broer. Maar ze willen allebei bij hun familie zijn."
Met Richard trainde ze de afgelopen maanden desondanks regelmatig. ,,Hij is heel erg op details gericht. Ik neem alles van hem aan, net als van mijn vader. Nu staat mijn fysieke ontwikkeling voorop. Al duik ik niet het krachthonk in. Alles is op tennis gericht. De spieren op de benen en de rug moeten sterker worden. Maar ik hoef geen 'Nadal-armen' te krijgen."
Het is - zeker voor de buitenwacht - even wennen. Krajicek op pad zonder haar vader Petr. De kerst bracht ze nog door bij haar familie in Praag, haar tweede thuis. Sindsdien is ze in het Nieuw-Zeelandse Auckland waar ze verloor in de eerste ronde en traint zonder haar geblesseerde linkerpols te belasten. Het toernooi in Hobart liet ze deze week noodgedwongen schieten. Woensdag of donderdag reist ze naar Melbourne. ,,De pols heeft nu rust nodig, maar buiten mijn backhand kan ik alles trainen. Ik ga er voorlopig vanuit dat ik kan spelen, maar de beslissing neem ik pas een dag voor mijn eerste partij."
Fred Buddenberg, Trouw, 4 januari 2008
Fysiek leed achtervolgt Krajicek
Polsblessure maakt deelname aan Australian Open onzeker
Tijdens de nationale Masters, vorige maand in Rotterdam, deed Michaëlla Krajicek nog bijzonder luchtig over haar polsblessure. Een radioloog in Ede had het gewricht van haar linkerarm onderzocht en hij constateerde geen afwijkingen aan de pezen en de bandjes eromheen. Uit een MRI-scan bleek later wel dat er vocht in de pols zat. Dat duidde op een lichte irritatie, veroorzaakt door overbelasting.
„Het is gelukkig mijn linkerpols”, zei de rechtshandige Krajicek over de kwetsuur. De arts had haar geadviseerd te rusten of in Rotterdam met een brace te spelen. Ze koos voor dat laatste, omdat ze de nationale Masters niet wilde missen en omdat ze een afspraak had met de Nederlandse bond. „Er zijn per jaar maar twee toernooien in Nederland voor mij, Rosmalen en de Masters.”
Na haar eerste partij in het Rotterdam Topsportcentrum had Krajicek ondanks de brace wel hinder ondervonden van de blessure. ,,Ik kan moeilijk doorslaan, vooral met de backhand. Als de pols morgen opgezwollen is, zal ik voor de volgende partij moeten opgeven.” Dat deed ze niet. Ze haalde de finale, waarin ze verloor van Renée Reinhard. Die nederlaag was zonder twijfel een gevolg van de pijn in haar pols.
Achteraf gezien had Krajicek de Masters natuurlijk niet moeten spelen. Nu zit ze Down Under met de gebakken peren. In het toernooi van Auckland verloor ze in de eerste ronde van de onbekende Italiaanse Sara Errani en trok zij zich terug voor het dubbelspel. Inmiddels heeft zij zich ook afgemeld voor het toernooi van Hobart, dat geldt als de laatste voorbereiding op de Australian Open in Melbourne.
Samen met haar Australische fitnesscoach Alistair McCaw heeft Krajicek nog een dag om tien om volledig te herstellen voor het eerste grandslamtoernooi van het jaar. Het zou voor Krajicek, die volgende week woensdag haar negentiende verjaardag viert, een enorme domper zijn als ze zich moet terugtrekken voor de Australian Open. Ze kan in Australië goede zaken doen met het oog op de wereldranglijst. Vorig jaar verloor Krajicek zowel in Hobart als in Melbourne in de eerste ronde. De weg naar de top twintig ligt open, maar dan moet ze wel fit zijn.
Lichamelijk heeft Krajicek al heel wat te verduren gehad. Voor zo'n jonge sportvrouw heeft ze een waslijst aan blessures achter haar naam staan. Deze weken speelt niet alleen de pols haar parten. Tijdens de partij tegen Errani in Auckland moest ze worden behandeld aan haar rug.
Het fysieke leed van Krajicek is ook een streep door de rekening van Manon Bollegraf. Het is hoogst onzeker of de Fed Cupcoach aan het eind van deze maand een beroep kan doen op Krajicek. Dat wordt nog een puzzel voor Bollegraf, die eerder al Elise Tamaëla, de nationale nummer twee, zag afhaken.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 4 januari 2008
Zorgen door polsblessure Krajicek
Michaëlla Krajicek heeft zich teruggetrokken voor het toernooi van Hobart, volgende week. Ook de Australian Open, die een week later begint, is in gevaar. De tennistiener heeft last van een polsblessure die slepend zou kunnen zijn.
Allistair McCaw, de ‘performance coach’ van Michaëlla Krajicek, heeft maar even een rondje gemaakt langs zijn collega’s. En daar werd hij niet vrolijk van. Hij kreeg te horen dat de Russin Vera Zvonareva al sinds april vorig jaar last heeft van de polsblessure die Krajicek nu parten speelt. Ze worstelt er nog altijd mee.
De Thai Paradorn Srichaphan heeft een jaar lopen tobben met een vergelijkbare blessure. Ook Kim Clijsters had er tijden last van.
De rechtshandige Krajicek heeft last van haar linkerpols, waardoor het pijnlijk is om een dubbelhandige backhand te slaan. Dat was vorige maand al zo, maar toen besloot ze met een brace om de pols toch mee te doen aan de Masters. Ze kreeg het advies om af te zeggen, maar vond de afspraak die ze met de KNLTB had belangrijker.
Uiteindelijk verloor ze de finale van Renée Reinhard. ,,Achteraf is dat niet slim geweest,’’ zegt vader Petr. ,,Ze heeft er alleen meer pijn door gekregen.’’
Met tien dagen rust zou de pijn moeten verdwijnen, hoopte Krajicek. Maar in haar eerste partij van 2008, tegen de Italiaanse Sara Errani in het Nieuw-Zeelandse Auckland, ging het meteen mis. Bijna 3,5 uur lang werd haar backhand bestookt en door de pijn kon ze niets anders doen dan de bal enkelhandig, met slice, terugslaan.
De bijna 19-jarige Krajicek trok zich terug voor het dubbelspel en meldde zich af voor Hobart, waar ze op 9 januari traditioneel haar verjaardag viert. Ze heeft 24 uur per dag een brace om de pols. Weer wordt gehoopt dat tien dagen rust voldoende is. ,,We gaan hoe dan ook naar Melbourne,’’ zegt McCaw. ,,Daar bekijken we of de pijn is verdwenen. Nu zou spelen gevaarlijk zijn. Ik vrees dat ze na een harde klap van Davenport of Ivanovic maanden uit de roulatie zou zijn.’’
Krajicek hoeft niet te kniezen op haar hotelkamer, meent McCaw. ,,Ze kan geen dubbelhandige backhand slaan, maar verder is bijna alles mogelijk. Gisteren is ze om zeven uur ’s ochtends opgestaan. Het krachthonk in, daarna gewerkt aan de bovenbenen, ook nog wat zwemmen, serveren, forehands slaan en ’s avonds nog wat snelheidswerk.’’
De ‘Kleine Kraai’ is niet down, zegt haar trainer. ,,Dit is niet haar eerste blessure. Of dit nu een week, twee weken of twee maanden duurt, dat zien we wel.’’ Petr Krajicek laat al doorschemeren dat zijn dochter mogelijk de Fed Cup-week van het Nederlands team laat schieten. Die is meteen na de Australian Open. ,,Ik acht de kans dat ze daar speelt heel klein.’’
Algemeen Dagblad, 3 januari 2008
'Van Persie wordt de ster van het EK'
Wordt het wat met het Nederlands elftal bij het komende Europees kampioenschap voetbal in Oostenrijk en Zwitserland? Het is één van de nijpende vragen over het op voorhand fantastische sportjaar 2008 die elf prominenten voor AD Sportwereld proberen te beantwoorden.
,,Van Oranje verwacht ik weinig, waarom zou ik veel van het Nederlands elftal moeten verwachten?’’ is de duidelijke reactie van ex-voetbalinternational Pierre van Hooijdonk.
Naast Van Hooijdonk is de coach van het Olympisch elftal, Foppe de Haan , de tweede voetbalspecialist in het panel. Wie turen verder in onze glazen bol? Topsporters Michael Boogerd, Michaëlla Krajicek en Erben Wennemars; nog meer coaches, Robert Eenhoorn en Ton Boot , bestuurder André Bolhuis, Studio Sport-presentatrice Dione de Graaff, én een in sport geïnteresseerde politicus, vice-premier en minister van Financiën, Wouter Bos. Paragnost Henk de Gier completeert het elftal van ‘waarzeggers’. ,,Ik ben beter in het voorspellen op korte termijn,’’ zegt hij bij voorbaat.
Ondanks de moeizame kwalificatiereeks en de zware loting voor de EK-eindronde deelt trouwens niet iedereen het pessimisme van Van Hooijdonk over Oranje. Krajicek en Wennemars denken zelfs dat Nederland Europees kampioen wordt. ,,We hebben voldoende kwaliteit in huis,’’ zo vindt de optimistische schaatser.
Wouter Bos verwacht dat Nederland de halve finale bereikt, maar daarin wordt uitgeschakeld. Hij tipt Duitsland als winnaar. Ook Eenhoorn denkt in die richting. Italië is dé favoriet voor de eindzege met drie stemmen. Net als de Duitsers en de Nederlanders worden Frankrijk en Kroatië twee keer genoemd. Niemand heeft titelhouder Griekenland bij zijn eerste vier staan.
Vertrouwen is er wel in Guus Hiddink en zijn Russen. Boogerd denkt zelfs dat Rusland de eindstrijd haalt, drie panelleden voorspellen de ploeg in de halve finale.Op de vraag wie de ster van het EK voetbal wordt, is Robin van Persie als antwoord opvallend populair. Hij wint het onder anderen van buitenlandse toppers als Cristiano Ronaldo en Ribery.
De voorspellers spreken zich onder meer ook uit over de opvolger van bondscoach Marco van Basten na het EK. Twee trainers worden ieder door drie panelleden genoemd: Guus Hiddink en Frank Rijkaard die beiden al eerder coach van Oranje waren. Opvallend is dat Foppe de Haan de naam van Rijkaard laat vallen. ,,Zelf word ik het dus in elk geval niet.’’
Hiddink en Rijkaard lieten overigens eerder al weten niet beschikbaar te zijn. Ook Co Adriaanse en Bert van Marwijk zijn gewild. ,,Het is simpel, iedereen valt af en dan blijft Adriaanse over,’’ zo stelt basketbalcoach Ton Boot.
PSV is de favoriet van het panel voor de landstitel in 2008, maar ook Ajax en Feyenoord worden meermalen genoemd. Excelsior heeft de twijfelachtige eer om veruit de meeste stemmen te krijgen als kandidaat voor de laatste plaats in de eredivisie.
Ook is gevraagd naar voorspellingen van belangrijke sportzaken buiten het voetbal. Het merendeel van het AD-elftal verwacht niet dat Nederland bij de eerste tien van het Olympische medailleklassement van Peking zal eindigen.
Wel denkt bijna iedereen dat Nederland in de buurt van de tiende plaats zal komen. ,,We hebben geweldige sporters,’’ vindt Wennemars die Nederland de topprestatie van de Spelen van Sydney in 2000 (achtste plaats met twaalf gouden plakken) minstens ziet evenaren.
En mag turner Yuri van Gelder, zeker een kandidaat voor goud, naar de Olympische Spelen?
Zes voorspellers denken, tot hun spijt, van niet, vijf van wel. Zij verwachten dat de Brabander de wildcard voor Peking krijgt.
Volgens de meeste voorspellers prolongeert PSV dit seizoen de Nederlandse voetbaltitel.
Vijf van de elf wijzen de Eindhovense club aan als de kampioen van 2008. De komst van Sef Vergoossen als interim-trainer is doorslaggevend, aldus collega-trainer Foppe de Haan. ,,Hij is een goeie, zeker voor een club die behoefte heeft aan rust. In mijn ogen heeft PSV de beste selectie.’’
De andere voetbalexpert in het AD-panel, ex-Feyenoorder Pierre van Hooijdonk, denkt ook dat PSV kampioen wordt. ,,Omdat die ploeg op een gegeven moment weer gemakkelijke overwinningen gaat boeken,’’ stelt de Brabander. ,,Ik verwacht dat Farfán eindelijk eens opstaat en wedstrijden gaat beslissen.’’
Van de zes voorspellers die niet voor PSV kiezen, zet de helft in op Ajax en de andere helft op Feyenoord. ,,Dat moet ik van mijn broer Richard zeggen,’’ onderbouwt Michaëlla Krajicek haar keuze voor Ajax.
Ton Boot: ,,Ik baseer mijn voorspeling op het feit dat Ajax Leonardo en Davids binnenkort weer terug heeft.’’
Uiteraard kiezen fanatiek aanhanger Wouter Bos en Robert Eenhoorn, die zelf bij de Rotterdamse club voetbalt, voor Feyenoord. Net als Dione de Graaff.
Erben Wennemars vindt Feyord een ‘uitstekende ploeg’, maar denkt dat het elftal uit de Kuip de titel net niet wint. ,,Omdat tegen de kleintjes onnodig punten worden verspeeld’’.
Henk de Gier heeft Feyenoord voor dit seizoen op de derde plaats staan. ,,Maar in 2009 wordt Feyenoord kampioen.’’
Bolhuis: 1. PSV, 2. Feyenoord,3. Ajax, 4. Heerenveen
Boogerd: 1. PSV, 2. Ajax, 3. AZ, 4. Feyenoord
Boot: 1. Ajax, 2. Feyenoord, 3. PSV, 4. FC Twente
Bos:1. Feyenoord, 2. PSV, 3. Ajax, 4. FC Twente
Eenhoorn: 1. Feyenoord, 2. PSV, 3. Ajax, 4. FC Twente
De Gier:1. PSV, 2. Ajax, 3. Feyenoord, 4. AZ
De Graaff:1. Feyenoord, 2. Ajax, 3. PSV, 4. Heerenveen
De Haan: 1. PSV, 2. Ajax, 3. Feyenoord, 4. FC Twente
Van Hooijdonk: 1. PSV, 2. Feyenoord, 3. Ajax, 4. AZ
Krajicek: 1. Ajax, 2. PSV, 3. Feyenoord, 4. AZ
Wennemars: 1. Ajax, 2. Feyenoord, 3. PSV, 4. FC Twente
Excelsior wordt veruit het vaakst genoemd als rechtstreekse degradant, vijf keer. VVV (twee keer), Heracles (één) en Willem II (één) zijn de andere clubs die zo’n oneervolle vermelding krijgen. Twee voorspellers willen of kunnen geen keuze maken.
De Haan en Boot kiezen om dezelfde redenen voor Excelsior als de toekomstige nummer achttien. ,,De ploeg met de minste kwaliteit die in de minste entourage speelt. Dat kan een verschil maken,’’ aldus De Haan. Boot: ,,VVV en Heracles hebben een trouwe aanhang die ze kan helpen.’’
Uiteraard kiest Van Hooijdonk niet voor Excelsior. De ex-spits loopt stage als trainer op Woudestein. Hij voorspelt VVV.
Net als Wennemars, van wie Excelsior overigens wel zou mogen degraderen. ,,Drie Rotterdamse clubs in de eredivisie is te veel.’’ De schaatser weet ook al welke club er promoveert: FC Zwolle, waarvan hij aanhanger is. ,,Na de zomer speelt die club weer op het hoogste niveau.’’
Maar één voorspeller, André Bolhuis, denkt dat Willem II, momenteel gedeeld laatste met Excelsior en Sparta, zal degraderen.
Dione de Graaff is fan van de Tilburgse club. ,,Die naam krijg ik niet over mijn lippen. Dat gaat toch echt niet gebeuren. Doe dan maar Excelsior.’’
Na alle affaires en bekentenissen van dit jaar zijn de voorspellers argwanend over het wielrennen en soms zelfs afkerig. ,,Ik heb een hekel aan sportwedstrijden waarbij pas maanden na afloop voor de rechtbank wordt bepaald wie de winnaar is,’’ zegt Van Hooijdonk.
Met vier anderen denkt Boot dat de winnaar van dit jaar, Alberto Contador, ook de Tour van 2008 op zijn naam gaat schrijven. ,,Maar wie weet, is het binnenkort wel heel anders door een nieuw dopingschandaal,’’ stelt de basketbalcoach. ,,De wielerwereld is er één van liegen en bedriegen.’’
De Gier maakt een veelbetekende grap. ,,Ik denk dat de Chinees Do Ping wint.’’
Ook Boogerd, dé kenner in het panel, begint grappend als hem naar de Tour-winnaar wordt gevraagd. ,,Rasmussen, hahaha, want ik geloof dat hij in 2008 weer wil meedoen.’’ Dan serieus: ,,Ik denk dat Contador (foto) de beste papieren heeft.’’
Wennemars is het daar mee eens. ,,Contador was dit jaar een mooie winnaar. Een rustige renner, type-Indurain. Rasmussen en Landis zie ik niet terugkeren.’’ De Haan: ,,Je ziet vaker dat de Tour-winnaar een jaar later weer wint. ’’
Leipheimer en Menchov worden ieder door twee voorspellers genoemd. ,,Ik kies voor Menchov, omdat hij voor Rabo rijdt,’’ zegt Bolhuis.
Bij geen andere vraag zijn de meningen zo verdeeld als bij die van hoe Oranje gaat presteren bij het EK voetbal. Sommigen voorspellen een mooie zomer voor de ploeg van bondscoach Marco van Basten, anderen denken daarentegen dat het helemaal niets wordt met het Nederlands elftal.
Tot die laatste categorie behoort Van Hooijdonk. ,,Waarom zou ik veel van het Nederlands elftal moeten verwachten?’’ stelt de ex-international. ,,Nederland is snel weer thuis,’’ voorspelt ook paragnost De Gier.
De andere voetbalkenner in de groep, Foppe de Haan, heeft Nederland niet bij zijn eerste vier van de uitslag staan. ,,Maar tussen Nederland en Frankrijk is het fifty-fifty. Het land dat de poule doorkomt, haalt ook de halve finale.’’
Vice-premier Bos verwacht ook dat Oranje de laatste vier haalt, maar dat het daarin wordt uitgeschakeld. ,,Seedorf sleept ons door de voorronden, maar mist in de halve finale de beslissende penalty.’’
Twee voorspellers denken dat Nederland wél Europees kampioen wordt: Krajicek en Wennemars. ,,Simpel omdat er voldoende kwaliteit is,’’ legt de schaatser uit.
Ook is er duidelijk veel vertrouwen in Guus Hiddink die de Russische ploeg coacht. Boogerd verwacht zelfs een finaleplaats voor de Russen.
Bolhuis: 1. Kroatië, 2. Spanje, 3. Italië en Nederland
Boogerd: 1. Italië, 2. Rusland, 3. Duitsland en Nederland
Boot: 1. Frankrijk, 2. Spanje, 3. Duitsland en Rusland
Bos: 1. Duitsland, 2. Italië, 3. Nederland en Rusland
Eenhoorn: 1. Duitsland, 2. Kroatië, 3. Italië en Nederland
De Gier : 1. Italië, 2. Frankrijk, 3. Duitsland en Kroatië
De Graaff: 1. Italië, 2. Portugal, 3. Kroatië en Spanje
De Haan: 1. Kroatië, 2. Italië, 3. Duitsland en Frankrijk
Van Hooijdonk: 1. Frankrijk, 2. Duitsland, 3. Kroatië en Turkije
Krajicek:1. Nederland, 2. Tsjechië, 3. Frankrijk en Portugal
Wennemars: 1. Nederland, 2. Italië, 3. Duitsland en Rusland
De namen van grote buitenlandse voetballers vallen: Cristiano Ronaldo, Ribery, Toni. Maar het vaakst wordt een Nederlander genoemd: Robin van Persie. Bolhuis, Boogerd en Eenhoorn rekenen op de speler van Arsenal. ,,Sneijder vind ik wel een goeie, maar Van Persie mag het ook worden,’’ zegt Boogerd.
Eenhoorn over Van Persie: ,,Toen hij die vrije trap van van Hooijdonk afpakte en vervolgens op de kruising schoot, kon je al zien dat hij naast het technische aspect ook de mentaliteit zou hebben om een hele grote te worden.’’ ,,Als Van Persie de ster van het EK wordt, dan doet Engeland ook nog een beetje mee aan het toernooi,’’ stelt Bolhuis.
Twee man, Boot en Van Hooijdonk, kiezen voor de Fransman Ribery, De Gier voor de Italiaanse aanvoerder Cannevaro en Dione de Graaff voor Torres. ,,Spanje komt echt ver.’’
Wennemars noemt niet Van Persie, maar een andere Nederlander. ,,Ruud van Nistelrooy is een klassespits. Hij heeft de capaciteiten om er bij een groot toernooi een stuk of tien in te tikken en waarom zou dat komende zomer niet kunnen gebeuren?’’
Bij de keuze van de voorspellers lijkt de wens vaak de vader van de gedachte. Drie van hen, Boogerd, Bos en Wennemars, noemen Guus Hiddink, terwijl ze toch weten dat de Achterhoeker gaat bijtekenen in Rusland.
Ton Boot zegt het een makkelijke vraag te vinden. ,,Iedereen valt af en dan blijft Adriaanse over. Zo simpel is het. Ik vind het prima, Adriaanse is een vakman.’’ Ook Van Hooijdonk noemt Adriaanse. ,,Dat lijkt me een logische opvolger van Van Basten.’’
Foppe de Haan (‘Ik word het zelf dus niet’) komt met de naam van Frank Rijkaard. Hij is niet de enige die denkt dat de huidige Barcelona-trainer, ondanks eerdere uitspraken, toch zal terugkeren bij de KNVB. Ook De Graaff en Krajicek hebben die verwachting. Bolhuis noemt Bert van Marwijk. ,,Dan kan Van Bommel ook weer meedoen.’’ Bos en De Gier vinden dat Van Marwijk bij Feyenoord moet blijven. ,,Als Kesler eindelijk verstand krijgt, wordt het Martin Jol,’’ aldus De Gier.
Uiteraard vinden alle panelleden dat turner Yuri van Gelder op grond van zijn prestaties op de Spelen thuishoort. Sommigen hebben daar echter een hard hoofd in. Zoals Bolhuis, Boot, Bos en De Haan. ,,De kans is niet groot. Die reglementen zijn zó raar en ingewikkeld,’’ aldus De Haan.
Boot: ,,De turnwereld is zo’n machtsspel dat ik al lang mijn conclusie heb getrokken. Het is natuurlijk de waanzin ten top dat bij turnen, bij uitstek een individuele sport, de nummer twee of misschien wel de nummer een van de wereld niet aan de Olympische Spelen mag meedoen.’’ Anderen zijn optimistischer.
,,Van Gelder gaat die wildcard krijgen dankzij de lobby van het AD,’’ zegt Van Hooijdonk. ,,Die lobbyende kranten vind ik een apart verschijnsel, De Telegraaf heeft er ook een handje van. Volgens mij werkt het ook nog.’’
Ook hier zijn de meningen verdeeld. Vier leden van het panel denken dat Nederland wél bij de felbegeerde top-10 in het Olympische landenklassement eindigt, de anderen denken van niet.
,, We worden achtste,’’ voorspelt Boot. ,,Elke keer merk ik dat wij als klein land een aparte plaats innemen. Ik denk dat we bij zwemmen en baanwielrennen wel zes, zeven medailles kunnen halen.’’
Wennemars: ,,We hebben geweldige sporters. Bos en Vos bij het wielrennen, Anky in de dressuur, Pieter en de meiden bij het zwemmen, de hockeyploegen, het roeien, ik heb er veel vertrouwen in.’’
Onder anderen Boogerd, Bos en De Graaff denken dat Nederland de top-10 niet zal halen, maar dat het niet veel zal schelen.
Michael Boogerd komt met een gevat antwoord. ,,Dat wordt Michael Boogerd, omdat hij in 2008 besluit toch weer te gaan fietsen, hahaha.’’ Ook Michaëlla Krajicek noemt lachend haar eigen naam. Helemaal onmogelijk is dát echter niet.
Bolhuis en De Haan zelf noemen het Olympische voetbalelftal als toekomstige goudwinnaar. ,,We zijn twee keer Europees kampioen geworden, dus het kán!’’, zegt bondscoach De Haan. ,,Brazilië en Argentinië zijn onze grootste concurrenten.’’
Ook Eenhoorn blijft met zijn voorspelling bij zijn eigen sport. ,,De honkballers van Japan winnen goud. Cuba is al jaren dominant en de VS hebben het laatste WK gewonnen, maar ik heb het gevoel dat Japan de sterkste zal zijn.’’
Boot noemt de waterpolosters, Wennemars atleet Rutger Smith. ,,Op welk onderdeel hij goud gaat winnen? Ja, dat is juist de verrassing.’’ De Graaff denkt dat wielrenster Marianne Vos op de baan gaat zegevieren. ,,Of is dat geen verrassing?’’
Het meest ludieke antwoord komt van Wouter Bos. ,,Goud is er voor Louis van Gaal tijdens het polsstokhoogspringen.’’
,,Hij is toch al gestopt?’’ vraagt Boogerd. ,,En anders lijkt het me wel verstandig dat te doen. Of verdient Rintje nog steeds een miljoen per jaar?’’ Meer leden van het panel denken er zo over. Krajicek niet. ,,Ik hoop dat hij niet stopt,’’ zegt de tennisster.
Bolhuis en Van Hooijdonk denken dat Ritsma niet kán stoppen. ,,Hij blijft schaatsen totdat hij een startverbod krijgt.’’ Van Hooijdonk: ,,Volgens mij heeft hij geen idee wat hij anders moet dan schaatsen. De Beer van Lemmer schaatst door tot hij er bij neervalt. Wat maakt het ook uit?’’
Boot: ,,Misschien gaat hij wel verder in het marathonschaatsen.’’ Collega Wennemars zegt dat Ritsma (foto) nooit met schaatsen zal stoppen. ,,Uiteindelijk wel met wedstrijdschaatsen. En dan moeten we hem een groots afscheid geven. Dat heeft Rintje meer dan verdiend.’’
Richard Krajicek, De Telegraaf, 2 januari 2008
Werk aan de winkel voor Michaëlla
Het tennisjaar 2008 is voor mijn zus Michaëlla niet goed van start gegaan; zij verloor in drie sets in de eerste ronde van Auckland. Nu is verliezen al vervelend genoeg – zeker na zo’n enorm lange reis naar Nieuw-Zeeland – maar de problemen die zij ondervond met haar pols en rug zijn een bron van grotere zorgen.
Tijdens een training voor het NK kreeg Michaëlla van het een op het andere moment last van haar pols. Misschien was het beter geweest om het NK te laten schieten, maar Miša wil zich nu eenmaal geen enkele kans laten ontnemen om in Nederland te spelen. Dat siert haar, maar hierdoor was de voorbereiding voor de trip down-under wellicht niet optimaal.
Het lichaam van een profsporter is nu eenmaal een strak afgestelde machine: komt er ergens een kiezeltje tussen, loopt het hele radarwerk in het honderd. Problemen met de pols kunnen zo al snel uitmonden in problemen met de rug, en vaak is rust en gerichte fysieke training het enige wat dan nog helpt. Rust heeft Michaëlla echter niet veel meer, want het toernooi van Hobart én de Australische Open staan voor de deur. Ik ben blij dat fitnesscoach Allistair McCaw nu bij haar is, zodat zij samen met hem een gericht actieplan kan bedenken om de komende weken ongeschonden door te komen. Natuurlijk is dit niet de gedroomde start van Miša’s nieuwe jaar. Ze wil in 2008 doorstoten van haar huidige 33e positie naar de top 20, dus er is werk aan de winkel.
Zeker nu ik zelf heerlijk aan het genieten ben van een vakantie met mijn gezin, realiseer ik me hoe gedreven je moet zijn om profsporter te willen zijn. Tijdens mijn carrière vertrok ik altijd vóór de feestdagen naar Australië om optimaal aan de hitte en het tijdsverschil te kunnen wennen. Op oudejaarsavond lag ik steevast om 22.00 uur in bed, omdat ik de volgende dag gewoon een wedstrijd moest spelen. Michaëlla viert volgende week in haar eentje haar 19e verjaardag, ver weg van familie en vrienden. Op zulke momenten is de ’glamour’ van het internationale tennis ver te zoeken.
In Australië is het ook nog eens ongelooflijk warm. Ik weet nog dat ik op een ochtend de krant van Melbourne zat te lezen. Het Australische KNMI waarschuwde daarin dat het zó warm zou worden dat mensen werd geadviseerd om binnen te blijven en weinig fysieke activiteiten te ondernemen. „Geweldig”, dacht ik. „En ik mag zo meteen een wedstrijd spelen op de Australische Open!”
Dit jaar is op alle banen van Melbourne Park het Rebound Ace als ondergrond vervangen door Plexicushion. Rebound Ace is eigenlijk beter voor de knieën, maar al snel bleek dat het rubber bij zeer hoge temperaturen plakkerig werd. Daardoor gingen heel wat spelers door hun enkels, en dat kon natuurlijk ook weer niet de bedoeling zijn. Plexicushion heeft een lagere stuit dan Rebound Ace, waardoor de baan wat meer op de US Open gaat lijken.
Zijn er verder nog vernieuwingen in het tennis? Nou, de ATP heeft twee Italiaanse spelers, Starace en Bracciali, nu officieel zes weken geschorst wegens het gokken op wedstrijden. In schril contrast daarmee staan de uitgelekte plannen van de Eredivisie cv, het samenwerkingsverband van de Nederlandse profvoetbalclubs, om bij de overheid te gaan hengelen voor een goklicentie tijdens de tv-uitzendingen. Terwijl diverse sportbonden zich druk maken over de toename van het gokken in al zijn vormen, willen de voetbalclubs juist enige tientallen miljoenen extra gaan verdienen aan de tv-kijker. Die, naar Engels voorbeeld, op allerlei zaken kan gaan inzetten, zoals ’wie maakt het eerste doelpunt’.
Terug naar tennis: wie wint het eerste Grand Slam van het jaar? Er is een aantal jonge gasten die steeds luidruchtiger aan zijn poten zagen (denk aan Djokovic), maar eerlijk gezegd zet ik nog steeds mijn geld op Federer. Maar misschien is dat nou net de verkeerde woordspeling in deze tijd van het jaar.
Sportweek.nl, 27 december 2007
Krajicek: 'Over een jaar sta ik in de toptwintig'
Maëlla Krajicek heeft hoge verwachtingen van het nieuwe tennisseizoen. Onder leiding van haar nieuwe coach Allistair McCaw denkt de 18-jarige Almeerse over een jaar tot de toptwintig van de wereld te behoren. 'Ik denk dat dit een haalbaar doel is,' zegt ze tegenover De Telegraaf.
Afgelopen seizoen steeg Krajicek van de 35e naar de 33e plaats op de wereldranglijst. Ondanks deze kleine stijging is ze wel tevreden. 'Ik ben allang blij dat ik in de topvijftig ben gebleven, want je ziet vaak dat jonge speelsters ineens ver terug kunnen vallen. Nu ik me in fysiek opzicht nog verder ga verbeteren, denk ik dat een flinke vooruitgang mogelijk is. Ik heb in ieder geval ontzettend veel zin in het nieuwe seizoen,' aldus Krajicek.
Met de begeleiding van McCaw wil ze vooral in fysiek opzicht vooruitgang boeken. Maar dat is niet de enige taak van de Zuid-Afrikaan. 'Ik zal vooral ook proberen ervoor te zorgen dat Michaëlla als een echte topsporter leeft. Dan gaat niet alleen over trainen, maar ook over eten, rusten en gezond blijven. En over mentaal sterk blijven uiteraard. Want de belangrijkste spier van een topsporter zit tussen de oren,' laat McCaw weten.
asbclassic.co.nz, 27 december 2007
ASB Classic Goes Dutch With Talented Newcomer
At only 18-years-old Dutchwoman, Michaella Krajicek is an undoubted talent with a superb tennis pedigree and the results to match. For the first time her skills will be on display in New Zealand, at the 2008 ASB Classic featuring the Sovereign singles and doubles in late December early January.
The current world No34 has confirmed her appearance in Auckland with the aim of adding the tournament to her three career singles titles - Hobart and ‘s-Hertogenbosch, both in 2006 and Tashkent in 2005.
Her win at ‘s-Hertogenbosch in the Netherlands was particularly pleasing as she beat No3 seed Flavia Pennetta, plus top seed Elena Dementieva in three sets including saving a match point she then accounted for second seed Dinara Safina in the final.
She is currently sitting at her career ranking high after a year which featured a highlight at Wimbledon where she reached her first Grand Slam quarter-final.
The success at Wimbledon was due to a battling victory over Anna Chakvetadze in three sets before an eventual loss to Marion Bartoli in three sets in the last eight.
Another big result of the year was at the Tier I event at Charleston where she defeated top seed Nicole Vaidisova in the second round, then 15th seed Sybille Bammer but lost to ninth seed Vera Zvonareva in the quarters.
It will be Krajicek’s first appearance in Auckland and will add even more depth and talent to the draw to go with the already announced Lindsay Davenport.
“Michaella is going to be a real highlight of the 2008 ASB Classic. She’s new, she’s talented and has already had significant results in her career. She will add an extra dimension to the draw and could well be there as the tournament heads towards its final stages.
“Dutch players traditionally attract some good partisan support here, so we look forward to seeing plenty of orange shirts in the stands at the ASB Tennis Centre,” says ASB Classic tournament director, Richard Palmer.
Krajicek’s father, Petr is her tennis coach while one of her brothers, Richard happens to be the 1996 Wimbledon champion and a former top-five ranked player on the men’s ATP circuit.
As a junior Krajicek was ranked at No1 winning the 2004 girls singles title at the US Open after being a finalist the previous year. She also won the 2004 US junior doubles title with Kiwi, Marina Erakovic and the doubles at the 2003 Roland Garros tournament.
Known for her power-play and constantly changing hairstyle Krajicek also has a pet hamster called Andy.
Willem Held, De Telegraaf, 27 december 2007
Krajicek klaar voor nieuwe jaar
Michaëlla Krajicek heeft nog kerstfeest met haar familie in Praag kunnen vieren. Ondertussen kon haar nieuwe Zuid-Afrikaanse coach Allistair McCaw nog even bij zijn Nederlandse vrouw in Hoofddorp vertoeven. Gisteren vertrok het tweetal naar het verre Nieuw-Zeeland, waar in Auckland voor ’Misa’ het nieuwe tennisjaar zal beginnen. De huidige nummer 33 van de wereld wil over een jaar in de toptwintig staan. "Ik denk dat dit een haalbaar doel is.”
Op 9 januari zal ze aan de andere kant van de wereld haar negentiende verjaardag vieren. Haar vader Petr, die in voorgaande jaren nauwelijks van haar zijde week, is er dan niet bij. McCaw is na een uitgebreide selectieprocedure gekozen tot haar nieuwe begeleider. De man die het woord ’performance coach’ op zijn visitekaartje heeft staan, moet er vooral voor zorgen dat de Nederlandse nummer één in fysiek opzicht een paar stappen vooruit maakt. Krajicek: "Maar als hij in mijn tennis iets ziet, mag hij dat ook wel zeggen, hoor.”
McCaw was ooit de nummer twee van de wereld in de triatlonsport en maakte als trainer verschillende toppers uit de squash- en tennissport fitter en sterker. Zijn huwelijk met een Nederlandse vrouw leidde deze globetrotter naar zijn huidige woonplaats Hoofddorp ("vlakbij Schiphol”). Vanuit die uitvalsbasis zal hij Michaëlla Krajicek naar alle toernooien begeleiden. "Ik ben niet alleen een conditietrainer, maar zal vooral ook proberen ervoor te zorgen dat Michaëlla als een echte topsporter leeft. Dan gaat niet alleen over trainen, maar ook over eten, rusten en gezond blijven. En over mentaal sterk blijven uiteraard. Want de belangrijkste spier van een topsporter zit tussen de oren.”
Michaëlla Krajicek eindigde vorig jaar als nummer 33 van de wereld en is in 2007 dus twee plaatsen gestegen. Dat vindt ze zelf allerminst teleurstellend. "Ik ben allang blij dat ik in de topvijftig ben gebleven, want je ziet vaak dat jonge speelsters ineens ver terug kunnen vallen. Nu ik me in fysiek opzicht nog verder ga verbeteren, denk ik dat een flinke vooruitgang mogelijk is. Ik heb in ieder geval ontzettend veel zin in het nieuwe seizoen.”
Na het toernooi van Auckland speelt Michaëlla Krajicek in de tweede week van januari een toernooi in het Australische Hobart. Vanaf 14 januari staat de Australian Open op het programma.
tcbwbocholt.de, 26 december 2007
Michaella Krajicek nummer 1 bij TC WattExtra
De kat is uit de zak: De Nederlandse Michaella Krajicek die op 9 januari 19 jaar word, is de nieuwe nummer 1 bij TC Watt Extra Bocholt. Dat heeft coach, Hartmut Bielefeld, op een persconferentie kort voor de kerst, bekendgemaakt.
We zijn blij met misa, zoals ze door haar vrienden word genoemt, een absolute topspeelster gecontracteeerd te hebben. En ze heeft volgens Bielefeld, gelijk bij het ondertekenen van het contract, de lat hoog gelegd. Ik wil duits kampioen worden. Bielefeld zegt daarover: We zijn gepromoverd, we willen erin blijven en als het even kan ook meestrijden om de bovenste plaatsen. Maar om als gepromoveerde club, gelijk te zeggen: we willen de titel gaat iets te ver.
Michaella Krajiceks broer Richard won in 1996 Wimbledon tegen Malivai Washington (USA) met 6-3-6-4-6-3 (in 94 minuten). Het grootste success van de Nederlander.Misschien kan Michaella, eind 2007 de nummer 33 van de wereld, hem na doen: tenslotte stond ze als 18 jarige, sinds 2003 op de proftour, in de zomer van 2007 in de kwartfinale van het grootste en belangrijkste tennstoernooi van de wereld. In die kwartfnale verloor ze nipt in 3 sets. In 2004 won ze de US Open bij de junioren in zowel het enkelspel, als het dubbelspel. Vanaf 2004 speelt de 1 meter 77 lange rechtshandige in het Fed Cupteam voor haar land, overigens aan de zijde van de ook voor Bocholt spelende, Nicole Thijssen. Het is aan haar te danken dat de beide tennisvriendinnen samen in 2008 in Bocholt zullen spelen. Coach Bielefeld: “Nicole heeft tegenover Michaella heel veel verteld over Bocholt. Toen was het ijs gebroken. Misa heeft gezegd dat ze heel graag met Nicole in een team wil spelen.” Eerder was ze bij TC Moers 08 aangemeld.
Die wens gaat vanaf 9 mei 2008 in vervulling. Dan start Bocholt met een thuiswedstrijd in het tweede avontuur eerste bundesliga tegen TC Zamek Benrath (Vrijdag 9 mei aanvang 13.00 uur, tennisclub TC Blau-Weiss Bocholt).
Dan zal ook Anastasia Yakimova bij het team horen. De 21 jarige Wit-Russische komt over van TC Lintorf en is in Bocholt de nummer 6 van het team. Op de WTA wereldranglijst staat ze op het moment op plaats 129 en heeft al veel toernooien gewonnen. De in Gran Canaria wonende en in Minsk geboren Wit-Russische behoorde in 2004 en 2005 tot het Fed Cupteam en bereikte in 2006 met plaats 69, de tot nu toe beste wereldranglijstpositie. Ze speelde ook al bij alle vier de Grand-Slam toernooien.
Anneke Bots, Glamour, 24 december 2007
2007 was het jaar van Michaella Krajicek
Michaëlla Krajicek (18) moest wel even slikken dat ze niet doorkon naar de halve finale van Wimbledon. Toch beseft ze dat ze in 2007 een geweldige prestatie neerzette: ze klom op naar de 32e plaats op de wereldranglijst
"Ik kan me geen leven zonder tennis voorstellen. Het is zo verweven met mijn bestaan, het is voor mij net zoiets als eten en drinken. Ik heb nog nooit geen zin gehad om te tennissen. Soms ben ik moe, zoals nu. Vanochtend stond ik om vier uur op om vanuit Praag naar Nederland te vliegen en ik heb net een zware training achter de rug. Nu zou ik geen kracht hebben om weer te trainen, maar dat betekent niet dat ik geen zin heb. Ik zou nog best een partijtje willen spelen. Het is een passie. maar net als met bijvoorbeeld hardlopen, komt het geweldige gevoel vooral erna. En dan voornamelijk als ik het beste uit mezelf heb weten te halen natuurlijk.
Uiteindelijk doe ik het om het winnen. Winst motiveert. Maar van verliezen leer ik meer. Als ik van de dertig ballen er één fout sla denk ik alleen aan die foute. Ik ga eindeloos na hoe ik het anders had moeten doen, soms tot slapeloze nachten aan toe. Maar alleen dan kun je jezelf verbeteren. Ik ga voor winnen. Dat zit er van jongs af aan in. Als ik een toernooi had gewonnen - hoe jong ik ook was - zeiden mijn ouders: goed, maar nu weer door. Meteen verder kijken. Na de kwartfinale op Wimbledon ben ik nog dezelfde avond de fitness in gegaan. Dat hoort erbij, steeds doorgaan om beter en sterker te worden. Eerlijk gezegd kon ik in eerste instantie niet genieten van hoe ver ik was gekomen op Wimbledon. lk baalde zo ontzettend dat ik niet door mocht naar de halve finales. Het verlies deed pijn, ook omdat ik wist dat ik had kunnen winnen. Pas dagen later kon ik inzien dat ik ook een mooie prestatie had neergezet. zeker gezien mijn leeftijd.
Mijn doorzettingsvermogen heb ik van mijn vader meegekregen. Hij heeft me altijd gestimuleerd, of het nou met een kaartspelletje is of met tennis. Ik heb geleerd om door te gaan. Niet terugkijken, maar jezelf steeds overtreffen. Mijn vader is meer dan alleen mijn vader, hij is ook mijn coach - twee rollen die we goed kunnen scheiden. Er doen veel verhalen over hem de ronde. Ooit maakte hij een grap over Richard. Hij zei: 'Als Richard verliest, krijgt hij niks te eten.' Achttien jaar later wordt dat nog steeds herhaald alsof hij dat serieus bedoelde. Hij weet echt wel hoever hij moet gaan. Als ik moe ben of me niet lekker voel, gaat hij me niet pushen. Hij is streng in die zin dat hij zorgt dat ik het beste uit mezelf haal. Nee, we hebben bijna nooit ruzie. Misschien begrijpen we elkaar zo goed omdat we op elkaar lijken. Niet alleen qua uiterlijk, ook mijn doorzettingsvermogen en koppigheid heb ik van hem. We hebben veel tijd samen doorgebracht, we kennen elkaar door en door; één blik van hem is vaak genoeg om te weten wat hij bedoelt.
De afgelopen maanden voelde ik me vaak niet goed, ik was vermoeid en veel ziek. Waarschijnlijk heb ik te weinig gerust. Te veel hooi op mijn vork genomen, teveel toernooien gepland. Ik ben streng voor mezelf. Volgend jaar ga ik minder toernooien spelen en meer rust inlassen. En we hebben een fysieke coach aangenomen om te zorgen dat ik lichamelijk sterker word. Ik moet me honderd procent focussen op mijn sport. Ja, dat betekent ook dat ik wat moet opgeven, maar ik vind dat ik er veel meer voor terugkrijg. Ik heb mogelijkheden die andere meisjes van achttien niet hebben. Het reizen is ongeloofiijk, ik heb al zoveel van de wereld gezien. Ik ben bevoorrecht. Contact onderhouden met vrienden is inderdaad moeilijk. Ik moet het heel erg plannen om ze te zien of iets leuks met ze te doen. Binnenkort ga ik met een groepje tennisvrienden op vakantie. Een verdiende vakantie.
Dit is een job die je maar tot je dertigste kunt doen, daarom moet ik zorgen dat ik er de komende twaalf jaar alles uithaal. Er kan natuurlijk altijd van alles gebeuren: een blessure of een moment dat ik een mooie man vind en toe ben aan kinderen. Maar
În principe is mijn doel nummer één worden. Pas als ik nummer één van de wereld ben, ben ik klaar. En dan? Ik wil graag modeontwerpster worden. Tenniskleding ontwerpen."
Beste van 2007: "Kwartfinale Wimbledon"
Slechtse van 2007: "Bezorgdheid over mijn gezondheid; ik ben vaak ziek en moe"
Wens voor 2008: "Een plaats in de top 20"
Björn Brinkman en Matthias Grütter, Bocholter Borkener Volksblatt, 21 december 2007
Met Krajicek compleet
Hartmut Bielefeld, teammanager van TC WattExtra Bocholt heeft het nieuwe team in de damestennisbundesliga voor het komende seizoen voorgesteld. Naast Krajicek behoort ook Anastasia Yakimova tot het team.
De kat is uit de zak: Michaella Krajicek is de nieuwe nummer 1 bij TC WattExtra Bocholt. De 18-jarige Nederlandse heeft het contract getekend bij het team dat tot de dames bundesliga behoort. Weliswaar staat er niet in hoeveel van de zes seizoenswedstrijden ze zal spelen, maar teammanager Hartmut Bielefeld gaat bij het voorstellen van het team voor het nieuwe seizoen ervan uit, dat de op het moment nummer 33 van de wereld twee keer voor TC WattExtra op de baan staat. Dit, omdat het halfzusje van de voormalige Wimbledon winnaar Richard Krajicek, na het ondertekenen van het contract, duidelijke doelen heeft gesteld. Ik wil Duits kampioen worden, heeft ze tegenover Bielefeld gezegt.
Haar tot nu toe grootste succes vierde Krajicek in 2004 met het winnen van de juniorentitel bij de US Open. Het verwondert niet dat haar favoriete ondergrond hardcourt is. In de Bundesliga wordt op gravel gespeelt. “Ik heb haar verteld dat ook speelsters als Kim Clijsters en Patty Schnyder de nodige wedstrijdritme opgedaan hebben en dan ook bij Roland Garros goede resultaten te boeken. Dat was in ieder geval een argument voor haar toezegging”, aldus Bielefeld. Het contact met Krajicek heeft WattExtra-speelster Nicole Thijssen gemaakt, die met Krajicek vanaf haar tiende jaar bevriend is en samen met haar ook in het Fed Cup-team speelt. Michaella wilde graag met Nicole en de andere nederlandse speelsters in een team spelen aldus Bielefeld.
Het Bundesligateam is met het aantrekken van Anastasia Yakimova compleet. De Wit-Russische staat op dit moment op de 129e plaats op de wereldranglijst. Vorig jaar speelde de 21 jarige, toen nog spelend voor TC Lintorf, een spannende wedstrijd tegen de voor Bocholt uitkomende, Lourdes Dominques Lino, dat ze na een hard tegen hard gevecht uiteindelijk verloor. Eind juli 2006 stond ze 31e op de wereldranglijst, en ze is dit jaar tot aan de derde ronde van de Australian Open gekomen. Maar ook in de dubbel is ze beresterk, zegt Bielefeld. In de dubbel heeft zijn team de beste kansen. Ik denk dat ze ook tegen de topteams van de damesbundesliga alle drie de dubbels kunnen winnen, aldus de teammanager.
Dat betekent dat het team van TC WattExtra Bocholt, dat van de Duitse tennisbond nog in orde gevonden moet worden, uit vijf Nederlandse, drie Spaanse, twee Tsjechische en één speelster uit Denemarken, Wit-Rusland, Polen en Montenegro bestaat. Enige Duitse in het team is Anna Winkelmann, die Bielefeld als jeudige speelster als nummer 15 van het team heeft gemeld. Zij behoort evenals Danica Krstsajic, Karolina Kosinska, Amanda Hopmans en Anouk Sterk, tot die speelsters die op alle speeldagen kunnen spelen.
Jeroen Mascini, BN/DeStem, 17 december 2007
Met onweersblik op weg naar Praag
Met haar blik op onweer nam Michaëlla Krajicek gistermiddag afscheid van Nederland. De beste tennisster van ons land was even daarvoor in de finale van de Nationale Masters verrassend onderuitgegaan tegen Renée Reinhard.
De achttienjarige Almeerse die een bloedhekel heeft aan verliezen had last van haar overbelaste linkerpols, maar vooral van het geconcentreerde spel en de harde slagen van haar één jaar jongere opponente. In het Topsportcentrum naast de Rotterdamse Kuip stuntte de nummer 684 van de wereld met 6-7 (5), 6-3 en 6-2 tegen de weer met een brace spelende nummer 33.
Reinhard is al jaren een talent, werd op haar veertiende Europees kampioen en werd meer dan eens vergeleken met Krajicek. Niet qua postuur overigens, want wat dat betreft zijn de lange Almeerse en de kleine, stevige Reinhard elkaars tegenpolen. Op haar vijftiende won het talent uit Alkmaar al de nationale outdoortitel en ook dit jaar was zij daar de beste. Maar waar de 'kleine Kraai' inmiddels al op alle grandslams heeft gespeeld, bleef de doorbraak van Reinhard uit.
Twee jaar lang twijfelde ze of ze zich volledig op het tennis zou storten. "Ik had wat problemen thuis, maar ben nooit helemaal gestopt."
Reinhard, die natuurlijk vaak de backhand van haar tegenstandster zocht, noemde het knap van Krajicek dat zij ondanks haar pijnlijke pols toch de finale speelde. De nationale nummer één kampte de hele week met de tijdens training opgelopen blessure. "Het was elke dag afwachten of ik zou kunnen spelen. Maar ik ben blij dat ik met die handicap de finale heb gehaald." Of ze daarmee een te groot risico nam, moet de toekomst uitwijzen, maar spijt van haar besluit om toch te tennissen had Krajicek niet. "Dit is naast Rosmalen mijn enige toernooi in Nederland en die wil ik allebei per se spelen. Ik ben blij dat ik weer even in mijn thuisland ben geweest."
Gisteravond vloog Krajicek, die dit jaar slechts vijf weken in Nederland was, alweer naar Praag. Op tweede kerstdag reist ze met haar coach Allistair McCaw naar Auckland, Nieuw-Zeeland, waar haar nieuwe tennisjaar begint. Tot dan krijgt de pols rust, zodat Krajicek straks weer op honderd procent kan spelen. Want dat was deze week in Rotterdam niet gelukt. Zeker niet in de finale. "Renée deed het goed, maar ik was ook heel slecht. Volgens mij was het niet meer dan 25 procent van wat ik kan. Daarom was ik ook zo boos."
de Gelderlander, 13 december 2007
'Krajicek kan ooit de beste worden'
Allistair McCaw heeft het vertrouwen van de familie Krajicek snel gewonnen. In september begon zijn proeftijd als coach van Michaëlla Krajicek en inmiddels is de Zuid-Afrikaan vastgelegd voor een jaar.
Het moet leiden tot een plek in de mondiale top twintig voor de beste tennisster van Nederland.
Krajicek, nu 33ste van de wereld, speelde gisteren haar eerste ronde op de nationale Masters, het eindejaarstoernooi in het Rotterdamse Topsportcentrum dat ze de laatste drie jaar won. McCaw, klappend bij de punten van zijn pupil en af en toe iets opschrijvend, zag de achttienjarige Almeerse met 7-5, 6-4 winnen van het Jong Oranje-talent Lesley Kerkhove.
Krajicek speelde met een brace, omdat ze op de training zondag haar linkerpols blesseerde. "Irritatie door overbelasting, zei de dokter. Daardoor heb ik geen normale backhand geslagen. Maar het is niet zo dat ik nu een risico neem. Als het pijn doet, stop ik en neem ik rust. Al wil ik de Masters liever niet missen."
"Het is voor Michaëlla lekker dat ze deze week weer wat wedstrijdjes kan spelen", zegt de 33-jarige McCaw, die sinds vier jaar met zijn Nederlandse vrouw in Hoofddorp woont. Petr Krajicek vroeg de man die eerder werkte met Jelena Dokic en Dinara Safina aan het eind van de zomer om met zijn dochter aan de slag te gaan. De coach begeleidde Krajicek op vijf toernooien in Europa en hoewel de resultaten niet opzienbarend waren, klikte het tussen de twee. Zo goed dat vader Petr straks op de Australian Open voor het eerst tijdens een grand slam van zijn dochter niet op de tribune zit.
"Ik moet ervoor zorgen dat ze leeft als een prof, dus voor haar lichaam zorgt, goed eet en op tijd haar rust pakt", aldus de tenniscoach. " Michaëlla heeft nog een lange carrière voor zich. Ik zie het als mijn belangrijkste taak dat ze gezond en gemotiveerd blijft."
McCaw was zelf een wereldtopper op de duatlon. "Ik was een redelijke tennisjunior, wilde prof worden, maar de financiële mogelijkheden waren er niet in Zuid-Afrika. Toen ben ik succesvol geworden in de duatlon. Je kunt als coach wel de diploma's 1, 2 en 3 op zak hebben, maar een echte topcoach moet weten hoe het voelt om nerveus te zijn voor een grote wedstrijd of hoe het is om compleet uitgeput te zijn."
De Zuid-Afrikaan wordt in de tenniswereld meer als conditietrainer gezien dan als tenniscoach. Zelf noemt McCaw zich 'performance specialist'. "Ik ben niet een expert op één gebied, maar weet genoeg op meerdere vlakken. Ik help Michaëlla op het gebied van fitness, maar ook met timing en planning, voedingadvies, therapie en massage. En als er iets technisch is, zal haar broer Richard of Rohan Goetzke haar helpen. Michaëlla heeft ook met allebei getraind."
McCaw is ervan overtuigd dat de samenwerking met Krajicek een goed resultaat zal opleveren. "Ik geloof voor honderd procent in Michaëlla. Ze is ambitieus, ze is een harde werker en ze is niet bang om grote doelen te hebben. Dat tekent de kampioen. Maar een succesvol partnerschap kost tijd. Kijk maar naar Justine Henin en haar coach. Hoe lang werken die al niet samen?"
Het leidt tot een aardige conclusie. "Ik denk dat Michaëlla ooit de beste van de wereld kan zijn. Dat is niet onrealistisch ", stelt McCaw. "Toen Justine achttien was, was er niemand die zei: let op dat meisje, zij wordt nummer één."
Maar even de ranglijst opgezocht van december 2000, toen de Waalse even oud was als Krajicek nu: Henin stond 48ste.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 13 december 2007
Wereldreis voor Krajicek
Globetrotter Michaëlla Krajicek maakt in 2008 een tennisreis rond de wereld met 26 etappes. Ze bezoekt achttien landen in vier werelddelen en zal zelden thuis zijn. Pieken wil ze vooral tijdens de Olympische Spelen in Peking en op Wimbledon, waar halfbroer Richard in 1996 de titel pakte.
Ze zegt het met een zucht. ,,Thuis, ik weet niet meer wat thuis is voor mij.’’ Michaëlla Krajicek was in 2007 vijf weken in Nederland en twaalf weken in haar tweede vaderland Tsjechië. De rest van het jaar was ze onderweg. In 2008 zal het niet anders zijn. Op Tweede Kerstdag vertrekt ze samen met performance coach Allistair McCaw naar het Nieuw-Zeelandse Auckland. Daar begint weer een jaar lang leven uit de koffer.
Voor het eerst gunt de 18-jarige Krajicek zich wat luxe tijdens haar reis naar de andere kant van de wereld. Ze heeft een stoel geboekt in de business class. ,,Dat heb ik nooit eerder gedaan. Ik kan het me nu veroorloven, hoef niet meer het gevoel te hebben dat ik twee partijen moet winnen om dat geld terug te verdienen. Geen schuldgevoel dus.’’
Ze zal het vaker doen, zegt ze. ,,Niet voor korte vluchten, wel als ik naar Azië ga of de westkust van de Verenigde Staten. Ik weet nu wat het beste voor me is. Veel water drinken onderweg, waardoor ik steeds heen en weer moet naar het toilet. Verder heb ik altijd een kussen mee om mijn nek te beschermen.’’
Uit voorzorg probeert Krajicek ook zoveel mogelijk rackets mee te nemen als handbagage. ,,Ik heb het al een keer meegemaakt dat ik een tas met een paar gebroken rackets van de bagageband haalde.’’
Krajicek, die gisteren in de eerste ronde van de nationale Masters met 7-5 6-4 won van de 16-jarige Lesley Kerkhove, leeft in luxe. Ze wordt door de toernooien op de WTA Tour ondergebracht in de mooiste hotels. Maar het blijft surrogaat voor een echt thuis en daar probeert de tennistiener wat aan te doen. ,,Ik koop vaak een bloemetje, om het wat gezelliger te maken. Bovendien hou ik niet van fel licht, dus soms haal ik wat kaarsjes. Verder heb ik altijd mijn laptop, iPod en mobiele telefoon bij de hand. Die moderne technieken maken het wat makkelijker om lang van huis te zijn.’’
Geen luxe, maar wel gezelligheid wacht Krajicek tijdens de Olympische Spelen in Peking. Dan geen vijfsterrenhotel, maar het Olympisch dorp. De ‘Kleine Kraai’ had onlangs een gesprek met chef de mission Charles van Commenée en die vertelde haar dat ze in Peking een kamer moet delen met andere sporters. ,,Dat wordt wennen. Ik heb altijd een kamer voor mezelf. Er gaan ook geen andere tennissers mee naar Peking. Ik ben al zo weinig in Nederland, dus van die andere sporters ken ik bijna niemand.’’
Dan, met een glimlach: ,,Ik heb al tegen Van Commenée gezegd dat ik wel een kamer wil delen met Pieter van den Hoogenband.’’
Voor 2008 heeft de nummer 33 van de wereld een ambitieus doel. Ze wil een plek veroveren in de top-20 van de wereldranglijst. Het zou de vrucht moeten zijn van de samenwerking met McCaw, die haar vooral fysiek sterker maakt. ,,Ik wil in de toekomst ook nog graag een tennistrainer aantrekken, maar ik denk niet dat dat in 2008 al gebeurt. Ik kan het gewoon nog niet betalen. Als ik een goed jaar draai en ik vind iemand die mij weer een stap verder kan helpen, is het een optie.’’
Krajicek heeft zich voorgenomen om in 2008 te genieten van haar wereldreis. Sjeng Schalken biechtte bij zijn afscheid op dat hij al die steden waar hij als tennisser was, nog eens zou willen bezoeken. Hij had er niet meer gezien dan hotels, vliegvelden en tennisbanen. ,,Als het even kan, wil ik soms een middag of dag vrijmaken om iets te zien, wat foto’s te maken of souvenirs te kopen,’’ zegt Krajicek.
Ze verheugt zich vooral op de trips naar Auckland, Dubai, Doha, Peking en Tokio, de plekken waar ze nog nooit is geweest. Eén ding is zeker, op 26 oktober, de finaledag in Linz, is haar seizoen ten einde. Of Krajicek moet echt doorbreken en een plek vinden in de top-8. Dan mag ze begin november nog naar de WTA Championships in Doha.
Robèrt Misset, de Volkskrant, 1 december 2007
Balanceren tussen twee werelden
De harmonie is terug in de ooit verscheurde familie Krajicek. Richard traint deze weken met zijn zus Michaëlla terwijl vader Petr toekijkt. 'Loslaten heb ik zo vaak gehoord, het heeft voor mij een negatieve klant'.
De man die twee werelden met elkaar verbindt, praat in het Tsjechisch met dochter Michaëlla en in het Nederlands met zijn zoon Richard. Glimlachend zegt Petr Krajicek dat hij de regie in de tennisfamilie heeft overgedragen aan de Wimbledon-kampioen met wie hij jaren gebrouilleerd was.
De gezamenlijke training in het tenniscentrum in Almere weerspiegelt de harmonie tussen een 18-jarig toptalent en haar 35-jarige evenbeeld die dezelfde vader heeft, maar een andere moeder.
Aandachtig observeert Richard Krajicek de service van Michaëlla, waarna hij zelf het racket ter hand neemt. Boem, een eerste opslag op de lijn, dan een tweede kickservice naar buiten en nog een ace. ‘Genoeg zo’, vraagt hij met een ironisch lachje. Dan laat Richard zijn zus twintig ballen volleren, tot ze niet meer kan lopen.
Nuttige informatie voor Allistair McCaw, de Zuid-Afrikaanse fitnesscoach, die haar de komende maanden gaat begeleiden. ‘Haar bovenbenen moeten nog sterker worden’, doceert halfbroer Richard. Vader Petr luistert vervolgens aandachtig naar de anekdote van zijn zoon, die zichzelf als ventje van 10 jaar imiteert.
‘Het blijft bijzonder om met mijn vader en zus op de baan te staan, want het komt weinig voor’, zegt Richard. ‘Het is leuk om te zien dat Misa goed bezig is. Je merkt dat ze de stap aan het maken is van jeugdtennis naar proftennis. Ik ben positief verrast. Dat ziet mijn vader ook, ze is klaar om straks alleen met een coach te reizen.’
Michaëlla: ‘Ik wilde me goed voorbereiden op de Australian Open en ik ben blij dat Richard tijd voor me heeft.’ Richard, in de rol van tennisleraar: ‘Ik probeer vooral haar voetenwerk te verbeteren. De slagen heeft ze wel, maar soms maakt ze de verkeerde keuze of beweegt ze niet goed naar de bal. Ik laat haar de grens opzoeken, ook de juiste techniek hanteren als ze moe is. Ik maak haar wedstrijdklaar.’
Ziet Richard nog zichzelf als hij naar Michaëlla kijkt? Zij lacht, Richard antwoordt. ‘Bijna niet, op twee momenten na toen ze zei dat ze iets niet kon en ik dacht: oké, het zal wel. Maar haar gedrag op de baan is voorbeeldig. Ik was vaak geïrriteerd, zij negen maanden geleden ook nog. Maar ze weet haar emoties nu onder controle te houden. Op dat vlak is ze verder dan ik op 18-jarige leeftijd.’
Na de scheiding van zijn ouders verbrak Richard de relatie met zijn dominante vader, nu vindt Petr Krajicek het ook zelf tijd om de dochter uit zijn tweede huwelijk los te laten.
Michaëlla: ‘Het woord loslaten heb ik zo vaak gehoord, het heeft voor mij een negatieve klank. Mijn vader maakte het gemakkelijk voor me, omdat hij het er mee eens was dat ik een fitnesstrainer aantrok voor deze periode. Als het goed gaat, wil ik er nog een tenniscoach bij hebben. Dat hangt af van de financiën. Maar als ik denk dat ik mijn vader nodig heb, gaat hij mee naar bepaalde toernooien. Hij blijft echt niet het hele jaar thuis, dat wil ik ook niet.’
Richard: ‘Nu ik zelf kinderen heb, begrijp ik dat mijn vader zijn dochter wilde beschermen tot haar achttiende. Ik heb er wel eens aan gedacht mijn zus te coachen. Ik zie veel potentie in haar en ik kan goed met haar opschieten. Maar ik heb een gezin. Dit is mijn manier om een steentje bij te dragen. Ik train met Misa en adviseer mijn vader, dat is het maximaal haalbare.’
Michaëlla: ‘Ik heb de laatste weken kunnen wennen aan de gedachte dat ik nu op eigen benen sta.’
Richard: ‘Ik vind het wel bijzonder dat ze voor het eerst een Grand Slamtoernooi gaat spelen zonder Petr. Het is ook tijd dat ze het zelf gaat doen.’
Het is de paradox van Petr Krajicek dat hij voor zijn kinderen een andere vader is geweest. ‘Misa en Petr hebben een uitstekende verstandhouding met elkaar, ik had een slechte relatie met mijn vader’, aldus Richard. ‘We hadden niet eens contact. Voor mij was dat destijds het beste. Het was mijn manier om volwassen te worden.’
Michaëlla: ‘Ik kan het niet vergelijken, ik ken hun relatie uit het verleden niet.’ Richard: ‘Je bent er niet bij, het is een andere wereld. Dat realiseer ik me nu ook als ik adviezen geef. Je vergeet ook dingen. Ik zag laatst videobanden van mezelf, toen ik 12 was. Ik dacht dat ik toen heel goed was. Nou, dat viel wel mee. Het belangrijkste is dat ik nu een goede relatie met mijn vader heb.’
In zijn soms confronterende autobiografie Harde Ballen schetste Richard een beeld van zijn vader dat Michaëlla niet herkende. ‘Het was een andere periode, het was bovendien mijn belevingswereld’, zegt Richard. Michaëlla: ‘Zijn boek heeft nooit een kloof tussen ons veroorzaakt. Richard schreef over zijn gevoelens. Het belangrijkste is dat we nu op één lijn zitten.’
Richard: ‘Het was iets tussen mijn vader en mij, Misa stond er buiten. Wij moesten iets oplossen en dat hebben we een jaar geleden definitief geregeld. Het is nu goed tussen ons. Het is voor mij heel moeilijk van een afstand te beoordelen hoe mijn vader met zijn kinderen omgaat.’
Beschouwt Michaëlla haar mentor nog als een halfbroer of is hij een broer geworden? ‘Ik heb hem al een paar keer om raad gevraagd, ik kan altijd bij Richard terecht. Het is heel grappig dat we nu zo met elkaar omgaan, terwijl ik nauwelijks wist wie Richard was toen hij Wimbledon won.
‘Op dat moment speelde ik met mijn poppen en besefte ik niet dat hij mijn halfbroer was. Die familieband is er zeker. Maar het blijft moeilijk, want we zien elkaar heel weinig. Het wordt misschien close als ik met mijn tenniscarrière ben gestopt.’
Richard: ‘De bloedband is er. We merken aan kleine dingen dat we dezelfde vader hebben. Maar we komen uit een andere generatie en zijn niet samen opgegroeid. Je hebt dingen in elkaars leven niet meegemaakt.’
Nederlanders zijn ze, met een Tsjechische achtergrond. Ze hebben twee werelden in zichzelf verenigd. ‘Ik woon vooral in Praag vanwege de goede trainingsfaciliteiten’, zegt Michaëlla. ‘Maar ik heb nooit getwijfeld. Ik voel me meer Nederlands dan Tsjechisch, daarom speel ik ook in de Fed Cup en wil ik voor Nederland graag naar de Olympische Spelen.’
Richard: ‘Mijn vader zegt wel eens aparte dingen over de Nederlandse samenleving. Op dat vlak zitten we absoluut niet op één lijn. Hij is nu teruggekeerd naar zijn vaderland, zo voelt hij dat. Het is een wezenlijk ander gevoel. Petr keert terug naar zijn roots. Naar het land waar zijn ouders zijn begraven, naar de familie van zijn nieuwe vrouw.
‘Petr vluchtte voor het communistische regime, niet voor het land. Tsjechisch is nog steeds zijn eerste taal, dat scheelt ook. Ik kan me verstaanbaar maken in het Tsjechisch en versta alles. Ook in mijn manier van denken schijn ik redelijk Tsjechisch te zijn. Maar ik ben geboren en getogen in Nederland.’
Michaëlla: ‘Ik houd van gezelligheid, daarin ben ik heel erg Nederlands. Als ik op de baan sta, ben ik met mijn gedrevenheid heel Tsjechisch. Tot vijf minuten voor een partij kan ik gezellig zijn, daarna verander ik. Dat is het enige verschil. In Tsjechië is het niet gezellig, daar praten meisjes op de tennisbaan nauwelijks met elkaar.’
En giechelend: ‘Praag heeft een prachtig historisch centrum, maar ik vind Nederland nog steeds mooier. Ik ben ook veel meer Nederlands dan mijn vader. Hij is liever in Tsjechië. Ik verheug me er telkens op naar huis te gaan, naar Almere.’
Met uitspraken over lesbische speelsters in het circuit en zijn suggestie dat de druk op Michaëlla te groot werd in Nederland, bracht Petr zijn dochter soms in verlegenheid. Op internetforums werd zelfs over haar nieuwe kapsel gediscussieerd. Michaëlla: ‘Ik heb zomin mogelijk gelezen. Ik vond mijn haar mooi zitten en de mensen om wie ik geef, weten hoe het zit.’
Richard: ‘Waarom zouden mensen boos worden op Misa om de dingen die haar vader zegt? Ik heb op internetforums zelfs discriminerende opmerkingen over haar gelezen. MSN staat model voor het nieuwe pesten, het is lekker anoniem. Misa moet een dikke huid krijgen.’
Michaëlla: ‘Die had ik al.’
Richard: ‘Mensen gaan dingen over je verzinnen. Als alle straffen die mijn vader me zou hebben gegeven ook waren uitgevoerd, is het een wonder dat ik nog leef.’
Michaëlla: ‘Ik kan nu beter tegen wat ze allemaal over me zeggen en schrijven. Alles valt samen, zeker als het niet zo goed gaat. Dit hele jaar was één groot leerproces voor me. Tijdens de Australian Open kwam ik met de tranen in mijn ogen op televisie, dat zal nooit meer gebeuren. Het was maar een wedstrijd die ik had verloren.
‘Rond het toernooi in Rome had ik privéproblemen, maar die zijn nu opgelost. Ik had het beter niet naar buiten kunnen brengen, het riep alleen maar vragen op.’
Richard: ‘Ook weer iets dat ze geleerd heeft: je emoties onder controle houden. Mensen kunnen zien dat het niet zo goed met je gaat en dan wil je iets vertellen. Ik heb soms bewust verzwegen dat ik geblesseerd was om van het gezeur af te zijn. Ik stierf van de pijn, maar ik kreeg het verwijt dat ik ongeïnteresseerd op de baan stond.’
Michaëlla: ‘Ik ben van nature een flapuit, maar dat is wel veranderd. Vorig jaar dacht ik nog dat ik sociaal kon zijn door te praten met andere speelsters. Nu heb ik geleerd dat het echt ieder voor zich is.
‘Het is belangrijk in de vrouwentour je eigen groepje te creëren. Je gaat niet gezellig uit eten met je concurrenten. Tennissers zijn mensen op het werk, zo heb ik dat ervaren. Switch on, switch off.’
Richard: ‘Ik kan me vinden in de uitspraak van Michael Jordan die zei dat hij alleen op het basketbalveld totale vrijheid ervoer. Alleen daar kon hij zichzelf zijn. Misa moet haar ziel en zaligheid in het tennis stoppen en de randzaken vergeten.’
Het was een middelmatig seizoen voor Michaëlla Krajicek, met één uitschieter op Wimbledon, waar ze de kwartfinales bereikte. ‘Ik heb daar een belangrijke stap gezet in mijn carrière. Ik serveerde heel goed en sloeg zelfs meer aces dan Venus Williams. Maar van al mijn tegenstanders stond alleen Anna Tsjakvetadze in de toptien, zo bijzonder was het dus niet.’
Richard hield zich bewust afzijdig. ‘Het was haar moment. Ik wilde op Wimbledon niet als een wethouder Hekking door het beeld springen.’ Die houding levert hem dit jaar wel de ‘zuurstok’ op van de Nederlandse media voor de minst coöperatieve tennisser.
‘Ik vind het een onterecht verwijt. Mijn zusje maakt onderdeel uit van mijn privéleven. Waarom zou ik me tegenover journalisten moeten verantwoorden voor een privérelatie? Ik vind het juist positief dat ik tijdens Wimbledon onbereikbaar was. Ik wilde niet dat ook maar een deel van haar succes op mij zou afstralen.’
Ook nu bleef een missie van de familie Krajicek op Wimbledon onvoltooid, Richard dubbelde alleen met Pat Cash in het seniorentoernooi. ‘Ik had in 2005 en 2006 graag met mijn zus willen spelen, maar we waren om beurten geblesseerd. Voor mij is het geen missie meer. Ik speel nu te slecht om het nog een keer te wagen, ik zie het niet meer gebeuren.’
Met een afwerend gebaar: ‘Dit jaar valt de schoolvakantie vroeg, ik ben er niet eens tijdens Wimbledon.’
Vindt Michaëlla dat geen slap excuus? Ze glimlacht naar Richard en zegt: ‘Nee, nee, het is zijn beslissing. Ik respecteer alles wat hij zegt. Iedereen weet hoe graag ik met Richard zou willen dubbelen op Wimbledon.’
Richard: ‘Misschien heeft het zo moeten zijn. Ik vind het veel belangrijker dat zij op Wimbledon haar doorbraak beleefde in het enkelspel. Ze kende een beroerde start in Australië. Ik zag haar later in Key Biscayne, waar ze geen zelfvertrouwen had.
‘Ik hoopte dat ze zich kon handhaven in de topvijftig en ze verbeterde zich nog. Ze heeft een mooie uitgangspositie weten te creëren om een volwassen speelster te worden in het profcircuit.’
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 19 oktober 2007
McCaw traint Krajicek ook volgend jaar
Allistair McCaw mag Michaëlla Krajicek ook volgend jaar helpen bij haar poging om te klimmen op de wereldranglijst voor tennisvrouwen.
Haar vader Petr Krajicek wil de Zuid-Afrikaanse fysieke trainer voor in elk geval een half jaar vastleggen.
De ‘Kleine Kraai’ en McCaw hebben nu vier toernooien (Luxemburg, Stuttgart, Moskou en Zürich) samengewerkt. Pas na het evenement van Linz, komende week, zou de familie Krajicek nadenken over de opvolging van Petr Krajicek als begeleider van het tennistalent. Het klikt zo goed tussen McCaw en de nummer 33 van de wereld, dat dus nu al is besloten om afspraken te maken voor volgend jaar.
Eerder dit jaar, tijdens het Amerikaanse hardcourtseizoen, werkte Krajicek ook enkele weken samen met Tomas Chalupa. Deze Tsjech had de voorkeur van Petr Krajicek. ,,Maar Michaëlla is zo enthousiast over McCaw. En zij moet tenslotte met hem werken.’’
Volgens vader Krajicek heeft McCaw veel positieve punten. ,,Hij gaat professioneel te werk. Qua conditie kan Michaëlla ook veel van hem leren. McCaw heeft veel ervaring op de WTA Tour.’’
De Zuid-Afrikaan, die in het verleden werkte met onder anderen Dinara Safina, Jelena Dokic en Karolina Sprem, is blij met het vertrouwen. ,,Ik heb de afgelopen weken geprobeerd een fundament te leggen waar Michaëlla verder mee kan. Het is niet makkelijk om in korte tijd veel veranderingen op het gebied van voeding, herstel en training te moeten ondergaan. Toch reageert ze goed op mijn aanpak en ze gelooft er in. Dat is mooi.’’
Krajicek won de afgelopen vier toernooien slechts twee partijen in het hoofdschema. Deze week verloor ze in Zürich van Marion Bartoli, de Franse tennisster die haar in de kwartfinale op Wimbledon ook al de baas was. ,,Dat is misschien belangrijk voor de fans en de media, maar niet voor mij,’’ zegt McCaw. ,,Ik kijk niet naar de korte termijn. Wat wij doen, betaalt zich pas later uit.’’
Het volgende toernooi is dus komende week in het Oostenrijkse Linz en daarna krijgt Krajicek rust voorgeschreven. Dan heeft ze 25 toernooien gespeeld en was ze met Nederland ook nog actief in de Fed Cup. Dat is meer dan ze ooit heeft gedaan en, daar zijn McCaw en Krajicek het over eens, dat was ook te veel.
Niet voor niets kondigde de Almeerse al aan dat ze volgend jaar minder evenementen opneemt in haar schema. ,,Dat lijkt mij verstandig,’’ stelt McCaw. ,,Het is belangrijk om een goede verhouding te hebben tussen arbeid en rust. Zeker in een sport waar het elke week showtime is. Wij kiezen voor kwaliteit, niet voor kwantiteit.’’
McCaw, zelf woonachtig in Hoofddorp, vindt het prima als de familie Krajicek een verbintenis voor een half jaar wil aangaan. ,,Dit is een inspanning van het team. Michaëlla en haar vader streven hetzelfde doel na als ik. Ik sluit niets uit. We kunnen langer samenwerken, het kan na zes maanden voorbij zijn. Het belangrijkste is dat Michaëlla zich verbetert.’’
Autorai.nl, 1 oktober 2007
Toptennisster Michaëlla Krajicek kiest voor Hyundai
Ook Michaëlla Krajicek kiest voor Hyundai! De Nederlandse toptennisster, die afwisselend in Almere en Praag woont, draaide afgelopen week op het Prodrive Trainingscentrum in Lelystad haar eerste rondjes met haar nieuwe Hyundai Tucson.
Michaëlla Krajicek voelt zich direct thuis in haar Hyundai. Na de slipcursus te hebben voltooid, was de 18-jarige laaiend enthousiast. ‘Wat is dit een heerlijke auto om in te rijden zeg. Het zicht in de Tucson is perfect door de hoge zit. De auto ziet er stoer en sterk uit. De Tucson voelt ook zeer vertrouwd aan. Deze Hyundai is niet te groot en niet te klein. Kortom, een perfecte match.’
De beste Nederlandse tennisster vindt het geweldig dat zij dankzij Hyundai zelf naar haar wedstrijden in het Europese circuit kan rijden. ‘Hyundai heeft er voor gezorgd dat ik zowel in Nederland als in Tsjechië, waar ik afwisselend woon, een Tucson tot mijn beschikking heb. Is dit niet fantastisch? Ik heb gehoord dat de Hyundai Tucson een auto is voor mensen met, zoals dat heet, een actieve levensstijl, maar Hyundai zelf zit ook niet stil. Je ziet de naam tegenwoordig overal. Op reclameborden. In kranten en tijdschriften en natuurlijk ook op de weg.’
Michaëlla Krajicek ziet talloze overeenkomsten tussen haar en Hyundai. ‘We willen alle twee naar de top. Hyundai is nu opgeklommen naar de vijfde plaats op de ranglijst van grootste en succesvolste autofabrikanten ter wereld. Ik sta nu op de 33ste plaats van de wereldranglijst en wil minstens een plaats in de top tien gaan halen. Kortom, we zijn beide ambitieus en steken onze doelstellingen niet onder stoelen of banken. Dat schept een band.’
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 26 september 2007
Dat wordt zweten voor Krajicek
Hij heeft een harde kop. Een gezicht dat jaren afzien uitbeeldt. Het is niet gek dat Allistair McCaw (33) een fan is van tennisser Lleyton Hewitt. ,,Met bloed op beide knieën en ellebogen van de baan komen. Die mentaliteit mis ik in Nederland.’’
Dat wordt de komende weken zweten voor tennisster Michaëlla Krajicek.
Het gesprek is net begonnen en de toon is al gezet. McCaw heeft een Nederlandse vrouw, woont al vier jaar met veel plezier in ons land en heeft drie maanden terug een huis gekocht in Hoofddorp. Maar van de sportmentaliteit in Nederland heeft hij geen hoge pet op.
,,Ik heb het geluk gehad dat ik in Zuid-Afrika ben opgegroeid en dus ook de sportcultuur uit dat land heb meegekregen. Ik kom uit een schoolsysteem, waarin sport bijna net zo belangrijk is als educatie. In Zuid-Afrika, maar ook landen als Australië en de Verenigde Staten, is het in je schooltijd al een doel om het team te halen. Daar doe je alles voor. En als de partijen voor een wedstrijdje worden ingedeeld, wil je niet als laatste worden gekozen.’’
Hoe anders is het in Nederland. ,,Het land bevalt me, begrijp me niet verkeerd. Ik heb nu ook de Nederlandse sport leren kennen. Een groot verschil met Zuid-Afrika is dat hier eerst naar talent en vaardigheden wordt gekeken en daarna pas naar mentaliteit. Karakter en werkethiek zijn in Zuid-Afrika veel belangrijker.’’
McCaw heeft recht van spreken. Hij behoorde in zijn juniorentijd tot de beste vijftien tennissers van Zuid-Afrika en was ooit tweede van de wereld in de triatlonsport. ,,Ik weet wat het is om een atleet van wereldklasse te zijn.’’
In 2001 en 2002 ging McCaw met andere topsporters in zijn land de strijd aan om te bepalen wie de fitste Zuid-Afrikaan was. Hij won. Nu maakt McCaw andere topsporters sneller, fitter en sterker. In het tennis werkte hij met speelsters uit de top-20 als Jelena Dokic, Dinara Safina, Nathalie Dechy en Karolina Sprem. Hij heeft de squashtoppers Natalie Grinham en Nicole David onder zijn hoede gehad. ,,Ik heb ook een tijdje de fysieke training gedaan voor Miss Zuid-Afrika. Om er voor te zorgen dat ze geen Michelin-vrouwtje zou worden.’’
McCaw werkte een jaar voor de Nederlandse tennisbond, als assistent van conditietrainer Miguel Jansen. Hij kreeg er een aardig inkijkje in de Nederlandse werkwijze. ,,Op een gegeven moment moest van een groep van twaalf talenten de helft afvallen. Er werd een toernooi georganiseerd en de beste zes mochten blijven. De rest moest weg. Ik was het daar niet mee eens. Kinderen met iets minder talent of ervaring werden weggestuurd. Maar misschien hadden zij juist wel de mentaliteit om de top te halen. Een goed karakter is het fundament van de toekomstige topper.’’
Hij is kritisch en zijn betoog wordt ondersteund door de cijfers. ,,De laatste jaren zie je in het Nederlandse tennis wat talenten komen, maar het percentage moet hoger. Ik zie goede tennissers, maar niet de spelers die dat beetje extra hebben om de top-50 te halen.’’
De Zuid-Afrikaan mist, kortom, de Lleyton Hewitt-mentaliteit. ,,Europeanen vinden hem luidruchtig, vervelend en arrogant. Ik zie dat anders, heb het liever over zelfvertrouwen. Niet voor niets komt 85 procent van mijn clièntele uit het buitenland. Van Australiërs tot Zweden, van Russen tot Kroaten. Ik heb gewerkt met Renée Reinhard, ook een jong Nederlands tennistalent. Zij vond mijn werkwijze te zwaar.’’
Fysieke training in de Nederlandse tennissport. Volgens McCaw kan het een stuk beter. ,,Ik heb veel respect voor de inzet van Miguel Jansen. Maar hij jongleert met heel veel ballen. Miguel doet de selecties onder 10, 12, 14, 16 en 18 jaar en ook nog de toppers. Er lopen veel coaches rond bij de tennisbond, maar heel weinig conditietrainers.’’
En dat in een tijd dat deze sport steeds fysieker wordt. ,,Het niveau van het tennis is in de afgelopen tien jaar niet omhoog gegaan. De tennissers zijn wel betere atleten geworden. Bij de mannen is het onmogelijk om de top-100 te halen met een vetpercentage dat hoger is dan tien procent. Bij de vrouwen is het anders, daar is de ontwikkeling nog niet zo ver.’’
In Michaëlla Krajicek heeft de Zuid-Afrikaan wél vertrouwen. ,,Door mij in te huren heeft ze in elk geval niet de makkelijke weg gekozen. Ze zag mij eerder dit jaar in Istanbul, waar ik om half zeven ’s ochtends had getraind met Karolina Sprem. Toen wij terugkwamen bij het hotel, zaten Michaëlla en haar vader Petr net te ontbijten. Volgens mij waren ze onder de indruk.’’
Vijf weken krijgt McCaw de tijd om zich te bewijzen. Voorlopig kijkt hij ook niet verder dan de toernooien in Luxemburg, Stuttgart, Moskou, Zürich en Linz. ,,Het is mijn doel om bij Michaëlla het fundament te leggen voor een levensstijl die past bij een atleet van wereldklasse. Ze moet leren luisteren naar haar lichaam, moet vermoeidheid aanvoelen en goed eten.
,,Een goede trainer is ook niet iemand die alle technieken en alle drills kent. De topcoach kan de potentie van het individu zien en past daar zijn werkwijze op aan.’’
Zijn aanpak zal voorzichtig zijn. ,,Kleine aanpassingen, want sporters die al iets hebben bereikt zijn doodsbang voor verandering. Bij Michaëlla is dat ook zo. Haar vader heeft geweldig werk verricht. Ze staat bijna in de top-30, heeft drie WTA-titels veroverd en is pas 18 jaar. Dan moet je wel iets goed hebben gedaan.’’
Drie punten vindt McCaw belangrijk. Gezond zijn en blijven, de mentaliteit en het voetenwerk. ,,Goed eten, rust pakken, trainen om blessures te voorkomen. Daar gaan we aan werken.
,,Ik wil de mentaliteit van Michaëlla op de tennisbaan niet wegnemen. Ik wil haar wel helpen om negatieve gedachten om te draaien in iets positiefs. Dat komt wel, het is een stap naar volwassenheid.
,,En herstellen is voor een tennisser van levensbelang. Dat begint al tijdens een wedstrijd, met goed eten en drinken. Een topsporter moet altijd denken aan de dag van morgen. Dan wordt er alweer getraind.’’
McCaw gaat niet voor het snelle succes. ,,Natuurlijk is er ruimte voor verbetering bij Michaëlla. Maar alles op z’n tijd. Misschien zie je het over zes maanden, misschien over een jaar en misschien al over twee weken. Michaëlla weet wat ze wil en is niet bang om hard te werken. Met die twee elementen kun je bereiken wat je wilt.’’
Bang voor een vergelijking met Petr Krajicek, die zijn dochter naar de subtop leidde en nu op sportief gebied wat meer afstand neemt van Michaëlla, is McCaw niet. ,,Geloof me, niemand neemt de plek in van Petr. Niemand hoeft een andere trainer dus met hem te vergelijken.’’
Algemeen Dagblad, 1 september 2007
Bloedtest voor Misa Krajicek
Haar rood omrande ogen spraken boekdelen na de niet kansloze, maar wel terechte 7-6 (4) 6-3 nederlaag tegen haar Hongaarse vriendin Agnes Szavay.
Michaëlla Krajicek had het een uurtje na haar tweede ronde nog heel moeilijk, niet alleen met haar uitschakeling bij de US Open, maar vooral met het zich herhalende feit dat haar lijf op dit moment het toptennis niet aankan.
,,Agnes verkeert al een tijdje in een topvorm en liet dat ook vandaag zien,’’ erkende de Nederlandse nummer één met nog wat onvaste stem over haar collega. ,,Maar ik speelde vooral tegen mezelf, tegen mijn eigen lichaam. Ik voelde de bal niet, noch mijn benen. De afgelopen twee weken ben ik wat ziekelijk geweest en heb ik zóveel pillen geslikt, antibiotica onder andere, dat mijn lichaam het ook niet meer weet.
,,Vijf dagen geleden was ik hier echt ziek. Ik heb niet veel kunnen trainen, ook door een enkelblessure. En eigenlijk gaat het al maanden zo. Soms ben ik twee weken goed, zoals op Wimbledon (waar zij de kwartfinale haalde – red.). En dan voel ik me weer een paar weken slecht. Ik wil hier in New York nog een bloedtest ondergaan, want ik wil weten wat het is. Ik hoop maar zo dat ze niet de ziekte van Pfeiffer vinden.
Agnes had dat vorig jaar en was er een half jaar uit. Alhoewel, zoiets heeft ook een goede kant. Ik kan dan misschien eindelijk een tijdje rust nemen en net zo fris terugkeren op het circuit als zij.’’
Met die laatste ontboezeming leidde de achttienjarige Almeerse een verhaal in dat zij goeddeels privé wil houden. ,,Er is iets gebeurd tijdens het toernooi in Rome, begin juni. Ik wil niet zeggen wat, maar het deed me zoveel dat ik er nauwelijks van heb kunnen slapen. Met nauwelijks een uurtje slaap per nacht heb ik daar op de baan gestaan tegen Serena Williams. Het tennis ging maar door en door, terwijl ik dat probleem had. Mijn fysieke klachten sindsdien zullen ook wel door de stress komen, dat zou me niets verbazen. Mijn moeder zegt altijd dat ik veel te serieus ben. Maar ja, ik ben een perfectionist en lig snel wakker van dingen.’’
Haar ouders adviseren haar al enige tijd om een tijdje eruit te gaan, om het tennis te laten voor wat het is. Het kost Misa Krajicek veel moeite, omdat zij haar plaats op de ranglijst niet in gevaar wil laten komen. Zij is nu de nummer 33 van de wereld en zowel voor als achter haar staat een aantal andere jonge speelsters, met wie zij al jaren optrekt. ,,Wat zij doen, wil ik ook doen. Want als zij het kunnen, moet ik het ook kunnen. Dat is de druk die ik mezelf steeds opleg,’’ aldus het halfzusje van een Wimbledon-kampioen.
Mocht zij goed wegkomen bij de bloedtest, dan wil ze toch eens gaan kijken of zij haar schema van de komende maanden niet nog enigszins kan terugbrengen. Krajicek speelde de afgelopen twaalf maanden het bovengemiddelde aantal van 25 toernooien, nog afgezien van haar optreden bij het Fed Cup-toernooi in Bulgarije.
Nederlands enige topper, net voordat zij op Flushing Meadows naar haar zoveelste dopingcontrole van het jaar ging: ,,Je kunt je niet zomaar afmelden voor toernooien waarvoor je je hebt ingeschreven, maar ik realiseer me wel dat ik de laatste tijd te veel heb gespeeld. Volgend jaar zal ik minder toernooien gaan spelen, zo heb ik me voorgenomen. En bijvoorbeeld ook minder dubbelen. Je hebt dan ook nog de Olympische Spelen.
,,Mijn problemen nu komen toch door oververmoeidheid. Als je wat meer ervaring hebt, kun je ook een evenwichtiger programma samenstellen met niet zoals nu vijf of zes speelweken achter elkaar. Dat ben ik nu van plan. Ik zie in dat ik gewoon te veel op pad ben geweest en dat het anders moet.’’
Waarna zij de interviewruimte in de catacomben van het Arthur Ashe Stadion verliet met de veelzeggende opmerking: ,,Het is allemaal te veel geweest. Te veel tennis. Ik moet hier dus nog dubbelen in de tweede ronde, maar eigenlijk weet ik niet eens tegen wie. Als je nog zó weinig fris bent, is het de hoogste tijd voor een pauze.’’
Koen Greven, NRC Handelsblad, 31 augustus 2007
Ze blijft wel altijd welkom
In Praag wordt Michaëlla Krajicek vooral als Nederlandse gezien
Michaëlla Krajicek, dochter van Tsjechische ouders, verloor gisteren in de tweede ronde van de US Open. In Praag werd dat voor kennisgeving aangenomen.
De leden van CLTK Praag zien de beste speelster van hun club eerder terug dan verwacht. De achttienjarige Michaëlla Krajicek verloor vannacht in de tweede ronde van de US Open in twee sets (7-6 en 6-3) van haar Hongaarse leeftijdsgenote Agnes Szavay. De nummer één van Nederland kan zich gaan richten op de clubcompetitie die de komende maand in de Tsjechische hoofdstad begint. Dan kunnen wij als Tsjechen ook voor haar juichen, zegt Josef Nechutny, secretaris-generaal van de Tsjechische tennisbond lachend.
Michaëlla Krajicek traint geregeld op de banen van de 114 jaar oude tennisclub gelegen op een eilandje in de rivier de Moldau. De krachttennisster mag dan - net als haar halfbroer Richard Krajicek - een kind zijn van twee Tsjechische ouders, in Praag zien ze haar toch vooral als een Nederlandse. Nechutny twijfelt geen moment als hem de vraag wordt gesteld of Krajicek toch ook niet een beetje van Tsjechië is. Nee, ze is Nederlands, zegt hij resoluut. Ze valt voor ons in dezelfde categorie als Jakob Hlasek en Martina Hingis. Profs die voor een ander land spelen. Zo steunen wij als Tsjechen de wereld van het tennis een beetje. Met Richard Krajicek was dat toch een beetje anders. Die is veel Nederlandser dan zijn zusje.
Michaëlla Krajicek heeft nooit serieus overwogen om onder de Tsjechische vlag te spelen. Ze maakte altijd doelbewust gebruik van de financiële steun van de Nederlandse tennisbond. Afwisselend trainde ze in Almere en in Praag. Michaëlla heeft het slim bekeken, zegt de Tsjech Leos Fiala. Ze heeft het beste van twee landen weten te combineren. De trainingsfaciliteien, de coaches en de sparringpartners zijn hier in Praag goed voor haar. Maar voor het geld kan ze beter in Nederland zijn. Fiala kent Michaëlla Krajicek al van jongs af aan. Ik kom uit hetzelfde dorp als haar vader. Het is mooi om te zien dat ze zon ontwikkeling doormaakt.
Michaëlla Krajicek kende dit jaar op het gras van Wimbledon met een plaats in de kwartfinales haar grote internationale doorbraak. Als nummer 34 van de wereldranglijst begon ze deze week op de banen van Flushing Meadows vol goede hoop aan de US Open. Na een sterk optreden in de eerste ronde tegen de onbekende Italiaanse Alberta Brianti, kon ze haar opmars gisteren niet voortzetten. Onder het toeziend oog van haar vader Petr Krajicek ging ze ten onder tegen Szavay.
De Hongaarse is bezig aan het beste seizoen uit haar loopbaan. Ze won eerder dit jaar het toernooi in Palermo en haalde vorige week de finale in New Haven. Na de winst in de eerste set op de Russische topper Svetlana Koeznetsova moest ze daar met een rugblessure opgeven. De plek in de eindstrijd bracht haar op de 31ste plaats van de wereldranglijst. Als ongeplaatste speelster sloeg ze de laatste Nederlandse deelnemer in het enkelspel uit het toernooi.
De leden van CLTK Praag treurden meer om het verlies van Iveta Benesova. Het Tsjechische lid van de club verliet New York al na de eerste ronde.
De uitschakeling van Michaëlla Krajicek wordt door de meeste Tsjechen voor kennisgeving aangenomen. Voor mij is ze half Tsjechisch en half Nederlands, zegt Frantisek Novak in Praag. De jonge Tsjech bespant in een sportwinkel een racket. Ik volg haar wel als ze ergens speelt. En ik ben altijd voor haar, tenzij ze tegen een Tsjechische speelt natuurlijk. Ik heb Michaëlla dit jaar nog zien spelen tijdens een challengertoernooi hier op de club. Ze verloor jammer genoeg in de eerste ronde. Maar potentie heeft ze zeker.
Nechutny, de secretaris-generaal van de Tsjechische bond, noemt Michaëlla Krajicek een tennisster met een toptien potentie. Natuurlijk is het jammer dat ze niet voor ons speelt. Met Nicole Vaidisova, Lucie Safarova en Michaëlla Krajicek zouden we een onverslaanbaar Fed-Cupteam hebben. En dan lachend: Als ze zich bedenkt is ze in Tsjechië natuurlijk altijd welkom.
Vader Petr Krajicek heeft Nederland uit teleurstelling weer ingeruild voor Tsjechië. Door zijn dochter Michaëlla Krajicek zal de geboren Tsjech echter altijd aan Nederland verbonden blijven.
Dick Springer, De Telegraaf, 31 augustus 2007
'Kleine Kraai' kampt met grote vermoeidheid
Krajicek laat bloed onderzoeken
Michaëlla Krajicek, die in de tweede ronde van de US Open werd uitgeschakeld door de Hongaarse Agnes Szavay, heeft een verklaring voor haar verlies. Er is al tijden iets mis met haar lichaam. "Ik probeer hier in Amerika nog een bloedonderzoek te laten doen, want ik wil nu zo snel mogelijk weten wat er aan de hand is”, zegt de jonge Nederlandse.
“Het is genoeg geweest, ik ga met spoed mijn bloed laten testen”, zo verbaasde Krajicek haar toehoorders direct na de nederlaag met even onverwacht als slecht nieuws. “De teleurstelling van deze nederlaag komt vooral voort uit het feit dat ik tegen mijn eigen lichaam heb moet vechten. En heb verloren.”
Er is, zo bekende Krajicek in New York, al tijden iets mis met haar lichaam. “Ik heb zoveel pillen geslikt dat ze niet eens meer werken”, sprak de speelster die twee maanden geleden nog in de kwartfinales van Wimbledon stond. “Dat was een periode dat het weer even goed ging, maar het is al maanden ‘op en af’. Zelfs mijn stem is al tijden anders, klinkt schor. Al vóór Roland Garros is het mis gegaan. Pfeiffer? Ik weet het niet. Maar als dat zo is, heb ik een groot probleem.”
Niet eerder sprak Krajicek over de fysieke tegenslag die haar – naar nu blijkt al vele maanden – parten speelt. “Ik ben erg ziek geweest. Dat klinkt misschien als een excuus, maar het is nu eenmaal een feit. Ik biecht het nu op omdat ik ben uitgeschakeld en er niet langer omheen wil draaien. Waarschijnlijk weet ik ook wanneer het mis is gegaan, maar daar praat ik liever niet over; dat is privé.” Die vervelende privé-omstandigheden spelen al sinds het toernooi van Rome, een voorbereidingstoernooi op Roland Garros in mei.
Robèrt Misset, de Volkskrant, 31 augustus 2007
Michaëlla Krajicek blijft anoniem op Flushing Meadows
Nog nooit had Michaëlla Krajicek verloren van de even oude Agnes Szavay met wie ze regelmatig dubbelt en die ze als een vriendin beschouwt. In de tweede ronde van de US Open onderstreepte de 18-jarige Hongaarse echter dat ze de laatste maanden in topvorm verkeert.
In twee sets (7-6, 6-3) werd Krajicek roemloos uitgeschakeld op het Grand Slamtoernooi, waar ze met een gunstige loting ver dacht te kunnen komen. De nummer 33 van de wereld had een ontmoeting met de als zevende geplaatste Nadia Petrova in het vizier, maar struikelde onverwacht over een tot wasdom gekomen generatiegenote.
Na haar kwartfinale op Wimbledon ondervond Krajicek bij de US Open dat ze niet alleen op papier een hogere status heeft bereikt. In 2006 werd Krajicek in de eerste ronde van de US Open nog weggeblazen door Maria Sjarapova.
Dit jaar verloor Krajicek bij het toernooi in Los Angeles zo krap van de tweevoudige Grand Slamkampioene dat ze werd uitgenodigd om met haar te trainen. ‘En dan zeg je geen nee’, vertelde Krajicek in New York.
Sjarapova stal vooral de show met haar rode jurkje, belegd met 600 Svarovski kristallen. Krajicek kent haar plek in de hiërarchie bij de vrouwen en hield het op een decent rokje in een perzikkleur. In de eerste ronde had ze niets te vrezen gehad van de Italiaanse qualifier Brianti, die bij haar debuut op een Grand Slam slechts twee games verzamelde: 6-2, 6-0.
Nu op de Grand Slams niet langer 16, maar 32 spelers worden beschermd, komt zeker het vrouwentoernooi pas in de derde ronde op gang. De toppers kunnen het zich permitteren de eerste ronden als trainingspartijtjes op te vatten. Justine Henin, de nummer 1 van de wereld, won al twee sets met 6-0.
Krajicek was evenals op Wimbledon ook bij de US Open als 32ste geplaatst, maar Szavay was haar deze week al gepasseerd op de wereldranglijst. De Hongaarse is de nummer 31 van de wereld en ze dankte die stijging aan haar opvallende resultaten van de afgelopen maanden. Szavay won het toernooi in Palermo en bereikte vorige week in New Haven de finale.
In gewonnen positie moest Szavay opgeven tegen de Russin Koetsnetsova, die in New York als vierde is geplaatst. Krajicek wist wat ze van haar vriendin kon verwachten. ‘Ik ken haar zo goed dat ik nu al weet dat het op een paar punten zal aankomen’, voorspelde Krajicek.
Ze had het goed gezien. Op baan 4 van Flushing Meadows ontspon zich een taai gevecht, waarin de serveerder geen moment in het voordeel was. Al in de openingsgame moest Krajicek twee breakpoints wegwerken en dat zette de toon voor een set met zes breaks. Op 5-5 leverde Krajicek voor de derde keer haar opslag in, maar Szavay kon de set niet uit serveren.
In de tiebreak kon Krajicek evenmin op haar anders zo sterke opslag leunen. Ze moest drie keer een minibreak toestaan en verloor het naspel met 7-4. De setwinst werkte bevrijdend voor Szavay die prompt demarreerde en met 3-0 voorkwam. Na een 0-30 achterstand krabbelde Krajicek nog even terug tot 3-1 en 5-3, maar ze kon een pijnlijke aftocht niet voorkomen.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagbad, 31 augustus 2007
‘Ik erger me rot de laatste tijd’
Als tenniscoach was hij altijd omstreden, maar zowel zoon Richard als dochter Michaëlla haalde de top. Na de US Open stopt Petr Krajicek (65) ermee. Hij gaat terug naar Praag, waar hij zijn graf al heeft uitgezocht.
,,Nederland verliest zijn eigen identiteit. In Tsjechië kun je nog wel zeggen wat je denkt.’’
Het is op Flushing Meadows die avond typisch een geval van ‘zo vader, zo dochter’. Michaëlla Krajicek heeft zojuist een officiële waarschuwing gekregen aan het eind van haar eerste ronde in het dubbelspel bij de US Open.
Zij sloeg een bal weg na een blunder van de umpire op het tiende (!) matchpoint in haar voordeel. Vader Petr probeerde haar te kalmeren, maar moest lijdzaam toezien hoe zijn dochter zich verloor in tirades tegen de tennisautoriteiten. Zelfs nadat het twaalfde matchpoint haar wel de zege had opgeleverd.
,,John McEnroe had in deze situatie de umpirestoel omgegooid,’’ zo probeert Petr Krajicek het wangedrag van zijn dochter twintig minuten later, in het luxueuze spelersrestaurant van het tenniscomplex in New York, te vergoelijken. Maar dan: ,,Ik had Misa graag rustig gekregen en dat lukte me niet. Zelf,’’ vervolgt hij dan, alsof hij zich bewust is van bepaalde genetische overeenkomsten, ,,heb ik me vroeger ook wel zo misdragen. Liep ik van de baan bij een finale om een clubkampioenschap in de C-categorie. Aanstellerig gedrag, dat ook ik achteraf alleen maar belachelijk kon vinden.’’
Nederlands meest succesvolle tenniscoach, wiens zoon Richard in 1996 Wimbledon won en wiens dochter Michaëlla daar onlangs de kwartfinale haalde, doet bij de US Open 2007 geen moeite zijn onmacht te verbergen. Zijn dochter zegt naar buiten toe dat zijn inbreng nog van veel waarde is, zelf merkt Krajicek daar niet meer zo veel van. Het is één van de redenen waarom hij na het toernooi in New York stopt als coach.
,,Het is afgelopen voor mij,’’ zegt hij, vader van een puber met net zo’n sterke wil. ,,Ik word binnenkort 66 en merk dat ik niet meer genoeg kan bijdragen aan de ontwikkeling van mijn dochter. Als ik iets wil, wil zij vaak het tegenovergestelde. Dat spanningsveld hoeft van mij niet meer.’’
Het is niet moeilijk om te stoppen. Integendeel, beweert Krajicek dan. ,,Het tenniswereldje heeft mij nooit vrolijk gemaakt,’’ zegt hij, geoloog van professie. ,,Ik zal best nog eens komen kijken als toeschouwer. Als ik in de buurt ben, of als Misa ver komt in een groot toernooi.
Een tweede Wimbledon-finale zal ik niet laten schieten. Maar nu is het goede moment om te stoppen.’’ Waarna hij de erelijst van Michaëlla gecomprimeerd opdreunt en afsluit met de woorden: ,,Waar praten we eigenlijk over? Als ik reëel ben haalt Misa nu nog de top-20, waarschijnlijk niet de top-10. Maar zij is nu al een kampioene, net als haar broer. Ik ben heel tevreden.’’
Minder tevreden blijkt Krajicek als hij uitlegt waarom hij niet alleen het tennis, óók Nederland definitief de rug toekeert. Waarom hij in Praag, de stad van waaruit hij in 1968 naar het westen vluchtte, al een graf heeft uitgezocht, naast dat van zijn vader.
,,Mijn teleurstelling over Nederland is groot,’’ zegt hij, zoekend naar de juiste woorden. ,,Ik heb er lang genoten van de vrijheid en de democratie, maar de laatste jaren erger ik mij rot. Nederland verliest zijn eigen identiteit door alle buitenlanders.
,,In 1971 zag ik de voetbalwedstrijd Ajax - Feyenoord, met 22 blanken op het veld. Nu doen er allemaal donkere jongens mee. Nederland is voor de helft een moslimland geworden.’’ In Almere, zijn laatste woonplaats in Nederland, maakte hij twee nare incidenten mee.
Tennisster Michelle Gerards werd er met een mes toegetakeld door Marokkanen, toen zij aan het joggen was in het stadspark. En zijn zoon Peter werd opgepakt door de politie, nadat hij als 13-jarige met een speelgoedpistool piepkleine gele plastic balletjes op straat had afgeschoten. ,,Net als zijn twee vriendjes werd hij opgesloten in een aparte cel, waar ik hem pas om half één ’s nachts kon opzoeken. Zo bang is Nederland voor terroristen.’’
Krajicek noemt nog een voorbeeld. Hij kent een geval van een leraar Engels in Pijnacker, die zijn baan opgaf omdat hij bang was geworden voor zijn Marokkaanse leerlingen. ,,Ik ben absoluut geen racist, maar in zo’n land wil ik niet wonen.
Dit is erger dan zoals de Tsjechen onder het communisme leefden. Ik heb me destijds als vluchteling zo veel mogelijk aangepast in Nederland, maar nu past niemand zich meer aan.’’ In Tsjechië zijn er ook problemen – de politie is er bijvoorbeeld corrupt, zegt hij – maar daar kun je zijns inziens ten minste nog wel zeggen wat je denkt.
,,En Praag is een mooie stad en het platteland is er ook nog prachtig. Bovendien, dat moet ik toegeven, ben ik er een rijk man. Ik heb er twee flats met zestig appartementen en een groot huis in het noorden van het land.’’
Waarmee de hamvraag rijst: of zijn dochter nu ook Nederland de rug zal toekeren. Krajicek laat het, als vader van een zeer eigenzinnige adolescent, afhangen van de omstandigheden. ,,Misschien komt zij wel een man tegen die haar meeneemt naar de Verenigde Staten.
Mijn lieve Pavlina, haar moeder, droomt ervan dat haar kinderen in de buurt blijven. Zij wil een goede oma zijn voor de kleinkinderen. Het zou mooi zijn als Misa zich in Tsjechië vestigt, maar wij kunnen haar dat alleen maar adviseren. Zij moet daarover zelf beslissen.’’
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 29 augustus 2007
Supertraining met Sjarapova
Na haar kwartfinale op Wimbledon wordt Michaëlla Krajicek ook door de toppers steeds meer op waarde geschat. Bij de US Open in New York, waar zij vandaag in de tweede tweede ronde speelt, vroeg wereldtopper Maria Sjarapova haar via-via voor een training. ,,Ongelooflijk, ik zei meteen ja!’’
Het was niet Maria Sjarapova zelf die haar vroeg. Daar heeft de bestbetaalde sportvrouw ter wereld haar medewerkers voor. Michael Joyce, de assistent-coach van de Russische tennisster, informeerde of Michaëlla Krajicek met de titelverdedigster bij de US Open wilde trainen.
Het leidde tot een grappige reflex bij de achttienjarige Nederlandse. Ze vond het ‘ongelooflijk’, maar zei wel onmiddellijk ‘ja, natuurlijk!’.
,,Als je met iemand kunt trainen die Wimbledon en de US Open heeft gewonnen, aarzel je vanzelfsprekend geen moment,’’ aldus de nummer 33 van de wereld. ,,Ik begon de training met veel respect voor haar, maar al snel ben je gewoon aan het trainen. Ik won daarna ook menig punt dat we speelden. Wat natuurlijk veel zelfvertrouwen geeft.’’
Bij het toernooi van Los Angeles had Krajicek onlangs ternauwernood met 7-6 6-7 6-4 verloren van Sjarapova. Die, zoals dat dan gaat in het tennis, onmiddellijk geïnteresseerd was in haar opponente. Want als je er ineens een geduchte concurrente bij hebt, kun je maar beter goed kennismaken met de bijzonderheden van haar spel.
Veel meer dan een zakelijke belangstelling van Sjarapova c.s. zal het niet zijn geweest, maar eenmaal aan het trainen op Grandstand, de derde baan van Flushing Meadows, maakte Krajicek ook kennis met de vrouw achter de tennisdiva. ,,Maria sluit zich wel een beetje af, maar ik heb bij die training ook gesproken met haar en daarna ook nog wel. Als je wat vaker met haar praat, blijkt ze toch een heel normaal meisje te zijn,’’ zo was haar niet ontgaan.
Na haar doorbraak op Wimbledon, waar zij vorige maand de laatste acht haalde (en bijna de laatste vier), is het leven van ‘Misa’ Krajicek niet ingrijpend veranderd. Maar wel in belangrijke details. Zij werd in Nederland onthaald op leuke reacties. ,,Dan sta je bij Albert Heijn en krijg je ineens een compliment van een onbekende.’’ Zij mag meer dan tevoren met de toppers trainen, zelfs met de hele groten. En het bedrijfsleven trekt krachtiger dan ooit aan haar.
,,Er is zeker veel belangstelling van mogelijke sponsors na mijn prestaties op Wimbledon,’’ bevestigt de Nederlandse nummer één, die al persoonlijke contracten onderhoudt met Yonex, Randstad, Ordina, ABN Amro en Maurice Lacroix (horloges). Als een volleerd onderhandelaar: ,,Maar je gaat een overeenkomst natuurlijk pas aan als het voor béide partijen gunstigs is.’’
Binnenkort tekent zij waarschijnlijk een kledingcontract voor langere tijd, maar met wie wil zij nog niet zeggen.
In New York speelt Krajicek in een stemmig perzikkleurig tenue, dat gratis werd geleverd door Reebok, de sponsor van toppers als Nicole Vaidisova en Jelena Jankovic.
Het zou bij het financiële touwtrekken vanzelfsprekend helpen als zij op de valreep nog een goed resultaat neerzet en in New York is daar ook kans toe. Vooropgesteld dat haar linkerenkel, waaraan zij twee weken geleden geblesseerd raakte bij het toernooi van Toronto, niet weer opspeelt.
Na een redelijk onbezorgde 6-2 6-0 zege in de eerste ronde over de laaggeplaatste Italiaanse Albert Brianti wacht Krajicek vandaag een op papier niet ongunstige tweede partij tegen Agnes Szavay, één van haar vriendinnen op het tenniscircuit.
De als 32ste geplaatste Nederlandse dubbelt en traint vaak met de even oude Hongaarse, die vorige maand de titel won van Palermo en het afgelopen weekeind in de finale van New Haven met een rugblessure opgaf terwijl zij op voorsprong stond tegen topper Koeznetsova. Resultaten die Szavay deden stijgen naar de 31ste plaats op de ranglijst.
,,Ik heb nog nooit verloren van Agnes, maar dat zegt niet zoveel,’’ zo keek Krajicek vooruit.
,,Zij speelt al een paar weken heel goed. Dus ik zal meer moeten rennen dan tegen Brianti. Wij dubbelen graag met elkaar en hebben al afgesproken dat we dat in januari bij de Australian Open ook weer zullen doen. Ik ken haar zó goed, dat ik nu al weet dat het op een paar cruciale punten zal aankomen.’’
Bij winst speelt Krajicek in de derde ronde waarschijnlijk tegen de als zevende geplaatste Nadia Petrova.
Jan-Willem van de Wal, Algemeen Dagblad, 16 juli 2007
Iedereen is gek op opa
Eén van de meest bijzondere tennisfanaten ter wereld ’speelde’ de afgelopen week thuis. De geboren Stolwijker Gerard Scheer (88) wandelde dagelijks naar de Haagse Metsbanen. Deze week is hij in Amersfoort. pa Scheer? ,,Nee, ik heb ’m vandaag nog niet gezien.’’
Lichte verwondering weerklinkt in de stem van de dame achter de infodesk op de Metsbanen, als ze hoort dat de 88-jarige Gerard Scheer al ergens moet rondlopen op het tennispark aan de Berkenbosch Blokstraat. „Normaal gesproken komt ’ie eerst langs om ons te groeten. Maar opa staat ongetwijfeld ergens koffie te drinken.’’ Tot zover het voorval vorige week op het tenniscomplex in Scheveningen.
Zoeken naar ’opa Scheer’ - zelfs Marcella Mesker, toernooidirecteur van Siemens Open, weet niet dat zijn voornaam sinds 1919 ’Gerard’ luidt - duurt nooit lang. De oud-Stolwijker is kort van stuk, maar door zijn onafscheidelijke hoed loop je hem op elk park zó tegen het lijf.
Hij heeft meestal een vast plekje en niemand die het waagt ’zijn’ stekje te claimen, bij afwezigheid van opa. De vorige week gehouden Siemens Open was voor opa Scheer een ’thuiswedstrijd’. Dagelijks wandelde hij van de Hasseltsestraat naar de Mets. „Dat is maar acht minuten lopen,’’ verzekerde hij.
Deze week bezoekt Scheer in Amersfoort de Dutch Open. Lekker met de trein. ,,Veel mensen denken dat dat vermoeiend is voor me. Juist niet! Je hoeft alleen maar te zitten. Onderweg lekker wat puzzelen.’’
De krasse tennisliefhebber beperkt zich niet tot ons land. Hij was dit jaar al op Wimbledon en Roland Garros. Ook de Australian Open is niet aan hem voorbij gegaan. Opa verheugt zich op eind augustus, wanneer hij afreist naar New York voor de US Open.
Gerard Scheer, in 1919 geboren in Stolwijk, waar zijn vader een kaasboerderij runde, volgt tennis sinds 1962. „Toen ging mijn zoon Martin tennissen. Prachtig! Ik werd een verwoed tennisfan, zeker vanaf het moment dat André, mijn jongste zoon, in de jeugd een keer tegen Richard Krajicek speelde. Richard was een groot talent. M’n zoon was vier jaar ouder, maar hij won geen game.’’
Maar pas na het overlijden van zijn vrouw, in 2001, is hij ook buitenlandse toernooien gaan bezoeken. ,,Toen zag ik hoe goed Richards halfzus Michaëlla al was.’’
Als voormalig ’rekenwonder’ van het voormalige Landbouw Economisch Instituut werkte Scheer een aardig pensioentje bijeen. „Ik heb het goed, maar geef niet onnodig veel uit. Ik ben altijd tevreden geweest. Dat mis ik bij de tegenwoordige generatie: tevredenheid. Iedereen wil meer en meer. Wees tevreden met wat je hebt!’’
Opa Scheer kent ook tal van buitenlandse coryfeeën. En de tennissers kennen hém. Ze zijn verzot op de Scheveninger, op een manier die veel fans jaloers zal maken.
Ana Ivanovic ontmoette opa voor het eerst rondom de Hopman Cup in het Australische Perth, waar zij elkaar troffen tijdens een fietstocht. „Later zag ik haar tennissen op Wimbledon. Na haar partij kwam Ana op me afrennen, en omhelsde me. Ook Raemon Sluiter kent me goed. ’Opa, ik regel kaarten voor je voor Wimbledon’, zei hij ooit tegen me. En dat dééd Raemon.’’
Michaëlla Krajicek stáát er bijna op dat opa Scheer aanwezig is. „Vorige week, toen Michaëlla in Scheveningen was bij de opening, vloog ze me om m’n nek. Het is een geweldige meid. Ik wil het eigenlijk niet zeggen, maar ze houdt van me.’’
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 9 juli 2007
Krajicek: tijd voor een zonnebril
Michaëlla Krajicek heeft na haar doorbraak op Wimbledon een nieuwe status als sportheldin.
Anoniem een dagje winkelen lukt niet meer, merkte ze zaterdag in Amsterdam. ,,Hoe beter de resultaten, des te groter de aandacht. Zo simpel is het,’’ blijft de tennistiener nuchter.
Het bereiken van de kwartfinale op Wimbledon leverde Michaëlla Krajicek ruim 130.000 euro op en zaterdagochtend deed ze in Amsterdam een poging een deel daarvan met stevig shoppen uit te geven. Echt soepel ging dat niet, want steeds opnieuw werd de ‘Kleine Kraai’ herkend in de hoofdstad. ,,Ik liep daar niet eens in tenniskleren rond, ongelooflijk. Voor Wimbledon werd ik ook wel herkend, maar dit was extreem. Misschien moet ik de volgende keer maar een grote zonnebril en een pet opzetten. Al vestig je op die manier nog meer de aandacht op je natuurlijk.’’
Aandacht kreeg ze zondag ook, in Scheveningen. Op de jubileumdag van de challenger voor mannen op de Mets-banen (vijftiende editie) vermaakte ze het publiek met haar Poolse dubbelpartner Agnieszka Radwanska.
Om daarna in wisselende samenstellingen te mixen met de Spanjaarden Alex Calatrava en Emilio Alvarez en de Nederlanders Peter Wessels en Raemon Sluiter. Ook in de rol van entertainer voelde Krajicek zich thuis.
De tribunes zaten bijna vol en zestien fotografen klikten hun geheugenkaarten vol tijdens de demonstratie. Daarna stonden tientallen kinderen in de rij voor een handtekening. ,,Sluiter gaf me een duwtje die kant op,’’ lacht Krajicek. ,,Raemon zei dat hij graag had willen liegen, maar dat die kinderen bijna allemaal voor mij waren gekomen. Ik vind het heel leuk om op deze manier jongens en meisjes te stimuleren om te gaan tennissen.’’
Misa is, in tegenstelling tot halfbroer Richard in het verleden, niet vies van een beetje aandacht. Toch vindt ze het prettig om deze week te trainen in woonplaats Praag. ,,Daar kan ik wél anoniem zijn. Alleen de echte tenniskenners weten daar wie ik ben.’’
Leverde de kwartfinale tegen de Française Marion Bartoli een kater op, bij vertrek uit Londen overheerste afgelopen vrijdag een goed gevoel bij Krajicek. ,,Ik baalde niet van de nederlaag, wel van de manier waarop. Ik heb gewoon twee sets slecht gespeeld. Maar goed, het was wel mijn doorbraak. De kwartfinale halen op een Grand Slam-toernooi is iets heel bijzonders.’’
De finale tussen Venus Williams en Bartoli, die ook verrassend van Justine Henin had gewonnen, liet Krajicek aan zich voorbij gaan. ,,Ik had geen zin om weer naar haar te kijken,’’ zegt ze zonder de naam van haar kwelgeest uit te spreken. ,,Ik heb naar een dvd’tje gekeken, The Departed. Maar dat had ik beter ook niet kunnen doen. Wat een slechte film. Zonde van de tijd.’’
Krajicek kreeg vandaag de bevestiging dat ze hoger dan ooit staat op de wereldranglijst: 32ste. Het betekent dat ze zo goed als zeker wordt geplaatst op de US Open en daar net als op Wimbledon in de eerste twee partijen geen wereldtoppers kan treffen. De eerste poging om de top-30 te halen, haar doel voor 2007, waagt ze volgende week op een graveltoernooi in Palermo. ,,De hele familie gaat mee, het wordt een soort vakantie. Behalve voor mij natuurlijk.’’
Daarna gaat Krajicek met haar nieuwe conditietrainer Tomas Chalupa naar de Verenigde Staten. Deze man is volgens vader Petr de ideale coach voor de toekomst, maar zelf heeft Misa iemand anders op het oog. ,,Ik werk nu een paar weken met Chalupa, vooral op het fysieke vlak. Daarna wil ik een paar maanden werken met mijn kandidaat. Aan het eind van dit jaar nemen we een beslissing.’’
Misschien kan Krajicek tegen die tijd echt niet meer zonder zonnebril.
DePers.nl, 8 juli 2007
Nieuwe coaches voor Krajicek
‘Kleine Kraai’ moet een zonnebril en pet kopen
Ze is pas 18 jaar, maar al een hele mevrouw. Anoniem shoppen in Amsterdam zit er bijvoorbeeld niet meer in voor de kwartfinaliste op Wimbledon Michaëlla Krajicek.
Met twee demonstratiepartijen opende Michaëlla Krajicek gisteren het Siemens Open op de Metsbanen in Scheveningen. Voor alle duidelijkheid: ‘Kleine Kraai’ doet niet mee aan het challenger-toernooi. Haar aanwezigheid in Scheveningen was louter een vriendendienst voor toernooidirecteur en voormalig tennisspeelster Marcella Mesker.
Toernooien van het kaliber Siemens Open is Krajicek al lang ontgroeid. Ze is pas 18 jaar, maar na haar kwartfinale op Wimbledon al een hele mevrouw. Dat Krajicek is uitgegroeid tot een nationale bekendheid merkte ze toen ze vrijdag ging shoppen in Amsterdam.
Eventjes anoniem kleren inslaan is er niet meer bij voor de halfzus van Richard. Overal waar ze kwam, moest Krajicek handtekeningen uitdelen aan fans. ‘Het wordt tijd voor een zonnebril en een baseballpet,’ grapte ze gisteren na haar demonstratie-partijtje.
Vooruit gesnelde roem
Ook in Scheveningen merkte Krajicek dat haar roem haar vooruit is gesneld. Hoewel ze vorig jaar al toernooien in Rosmalen (Ordina Open) en Hobart (WTA-toernooi in Australië) won, is ‘Kleine Kraai’ nu pas écht doorgebroken voor het grote publiek. ‘Zelf zie ik dat niet zo, maar ik merk wel dat de belangstelling toeneemt,’ vertelde Krajicek. Ze merkt het aan kleine dingen. ‘Raemon Sluiter zei nog tegen me: ‘Ik zou willen dat al die mensen vandaag voor mij kwamen, maar ze komen toch echt voor jou.’ Dat is leuk om te horen.’
Krajicek werd afgelopen week op het gras van Wimbledon in de kwartfinale uitgeschakeld door de Française Marion Bartoli, die uiteindelijk de finale haalde, maar daarin zaterdag verloor van de Amerikaanse Venus Williams. ‘Ik ben supertrots op wat ik heb bereikt, maar blijf erbij dat ik niet had hoeven te verliezen van haar’, meent Krajicek.
‘Door de regen raakte ik vermoeid, ook in mijn hoofd. Dát ik heb verloren, kan gebeuren. Dat hoort bij sport. Maar ik baal van de manier waarop. Dat was niet nodig geweest.’
Nederlaag vers in geheugen
De nederlaag stond nog te vers in het geheugen om zaterdag rustig de finale te bekijken. Ze prefereerde de film The Departed boven de partij tussen Bartoli en Williams. Iets waarvan ze overigens later spijt had. Niet vanwege een gebrek aan interesse, maar vanwege de kwaliteit van de film. ‘Die was niet de moeite waard. Zonde van mijn tijd.’
Krajicek vloog gisteravond alweer naar Praag, waar ze de komende dagen in alle rust gaat trainen. Vervolgens wacht het graveltoernooi van Palermo, waarna ze zich gaat richten op de US Open in New York. Daarbij zal ze vergezeld worden door een nieuwe coach, de Tsjech Tomas Chalupa.
Hij gaat vooral mee om aan de conditie van Krajicek te werken. ‘Mijn vader kent hem goed en hij is zeer over hem te spreken. Ik ga de komende weken met hem werken. Daarna komt er nog een andere coach, omdat ik zelf graag met een echte tenniscoach wil werken. Maar ik ga nog niet zeggen wie dat is. Dat houd ik nog even voor me. Pas als ik met beide coaches heb gewerkt, beslis ik met wie ik doorga.’
Haags Sport Portaal, 8 juli 2007
Michaëlla Krajicek steelt de show
Raemon Sluiter was er, Peter Wessels gaf acte de présence, oud-winnaars Alvarez en Calatrava probeerden de show te stelen, maar dat laatste lukte maar één dame op zondag 8 juli, de dag van het 15-jarig jubileum van de Siemens Open: Michaëlla Krajicek.
Kinderen en ook volwassenen stonden in de rij voor een foto of handtekening, bekendheden als een Sluiter die voorbij liepen werden over het hoofd gezien, alle ogen waren gericht op de kwartfinaliste van Wimbledon.
's Ochtends liep 'kleine Kraai' al rond op de Mets Banen. Gezellig met iedereen kletsend, later trainde ze nog eventjes met haar dubbelpartner en goede vriendin Agnieszka Radwanska.
Hoe goed deze twee dames het met elkaar kunnen vinden bleek overduidelijk op het centrecourt. Met het grootste gemak werden er trucjes uitgehaald zoals oude van dagen als Yannick Noah dat regelmatig doen. Onderhands serveren, gekke effectjes, de dames hadden er zichtbaar lol in. Ook de partnerkeuze voor de mix, wilden ze spelen met landsgenoten Sluiter en Wessels of met de twee eerdergenoemde Spanjaarden?
Het werd uiteindelijk met alle vier. Letterlijk. De heren tikten elkaar af als er te veel fouten werden gemaakt, hier en daar werd er drie tegen twee of drie tegen drie gespeeld. De heren maakten er in een dubbelspel nogmaals een enorme show van, het was een middag op De Mets waarop alles kon.
En puur voor de statistieken, want het deed er werkelijk niks toe: Krajicek versloeg Radwanska met 7-5. Bij de overige partijen was wel een scheidsrechter aanwezig, maar was niet te volgen wie nu met wie speelde, dus een officiële eindstand bepalen werd helemaal lastig.
Frits Abrahams, NRC Handelsblad, 5 juli 2007
Michaëlla
Alsof ik met Richard nog niet genoeg gehuild en gelachen had, meldde zich deze week definitief een andere Krajicek in mijn leven. Michaëlla. Achttien jaar pas. Dat betekent dat mij en andere tennisliefhebbers nog ten minste tien jaar lief en leed te wachten staat - vooral als ze op haar broer lijkt, wat qua uiterlijk en aces al het geval is.
Toen ik haar gisteren na een sterk begin ten onder zag gaan tegen de Française Bartoli, een speelster met de motoriek van een reumatische pinguïn, herkende ik met een schok ook de wispelturigheid van haar broer. Hij kon winnen van de sterksten en verliezen van de zwaksten. In januari verloor Michaëlla in Australië nog van een 31-jarige Luxemburgse die 151ste op de wereldranglijst stond, maar op Wimbledon behoorde ze opeens bij de beste acht speelsters.
Ook wat betreft temperament heeft ze het een en ander met haar broer gemeen. Met dit verschil dat zij haar zelfhaat tijdens een zwakke periode in een partij luidkeels uit, terwijl Richard zijn schouders in stille melancholie liet hangen. Zulk extravert gedrag als Michaëlla tegen Bartoli toonde, hebben we sinds John McEnroe niet vaak meer mogen meemaken.
Ook McEnroe kon, als het hem slecht ging, kijken of hij op het punt stond in huilen uit te barsten. Toevallig hoorde ik hem deze week, te gast in de BBC-studio, zeggen dat het zo buitengewoon moeilijk is in tennis je zelfbeheersing te bewaren. Soms sla je enkele geweldige aces achter elkaar, maar het volgende moment kun je op vijf meter afstand nog geen olifant raken. Voortdurend is er die swing of emotions waar je als speler doorheen moet.
Bij de Krajiceks wordt alles nog gecompliceerder, doordat er op de achtergrond moeilijk te doorgronden familieverhoudingen meespelen. Vader Petr zoekt een begeleider voor zijn dochter, maar hij wil haar zelf blijven begeleiden bij de grote toernooien. Leuk voor die begeleider.
Richard lijkt afstand tot de familie te bewaren. Hij wilde, ondanks de uitdrukkelijke wens van zijn zus, geen gemengd dubbel met haar op Wimbledon spelen. Vreemd. Wat is er nou leuker dan het spelen van een vrijblijvend potje met je kleine zus op zon toernooi? In normale families zou men zeggen: dóén - zo lang het nog kan.
Tijdens de partij tegen Bartoli kwam Richard opeens in beeld als toeschouwer op een overdekt terras. Hij stond met Guus Hiddink vaag te glimlachen achter een zonnebril, terwijl zijn vader vlak voor hem zat.
Wat deed de oude heer daar? Waarom zat hij nu opeens niet langs de lijn om zijn dochter te steunen? Wil hij niet te graag in het gevlij komen bij zijn ooit verloren zoon?
Later, toen hij weer was afgedaald naar de tribune, begonnen vader en dochter tegen elkaar te foeteren - dat hielp nog minder. Bovendien ging Bartoli zich ergeren aan de bemoeienis van Petr, lees ik in het verslag van Danielle Pinedo.
Het zijn allemaal kleine dingen, maar in topsport gaat het om de details, zou Cruijff zeggen.
Waar ik me druk om maak? Ik wil nog graag meemaken dat na de broer ook zijn zus Wimbledon wint. Pas daarna kan ik me in alle rust terugtrekken op de Elysische tennisvelden, waar de tiebreak niet bestaat.
Algemeen Dagblad, 4 juli 2007
Het regent, en weg is Misa’s ritme
Acht dagen lang leek haar wedstrijdmentaliteit onverwoestbaar.
Maar uiteindelijk was er voor Michaëlla Krajicek op Wimbledon net één regenpauze te veel, waarna de waterschade groot bleek.
Een plaats in de halve finale lag op de negende dag binnen handbereik, toen een zoveelste bui haar kwartfinale tegen Marion Bartoli bij een 6-3 0-1 voorsprong onderbrak. Twee uur lang drong de verleidelijke, maar o zo gevaarlijke gedachte aan een sensatie zich daarna in de kleedkamer op.
Waarna zij met een hoofd overlopend van emoties op baan 2 gistermiddag alsnog een kuil voor zichzelf groef: 3-6 6-3 6-2.
,,Ik was vermoeid door alle regenpauzes en de vele wedstrijden die ik heb gespeeld. Dat voelde ik in mijn benen en in het feit dat ik na die pauze mijn ritme in de slagen niet meer vond,’’ zei Misa Krajicek gisteravond laat, nadat zij ook haar eerste ronde in het gemengddubbelspel met de Tsjech Martin Damm had verloren (2-6 7-6 4-6 tegen de Braziliaan Melo en de Oostenrijkse Paszek).
,,Een volgende keer zal ik, als ik bij een Grand Slam ben geplaatst, niet weer voor drie toernooien inschrijven. In die mixed had ik totaal geen zin meer.’’
Het geweldige uitzicht op een plek tussen de laatste vier (die dit jaar op Wimbledon 450 ranglijstpunten en een kwart miljoen euro prijzengeld oplevert) werkte verblindend voor de 18-jarige Almeerse. Zelf kwam zij na de regenpauze te ongeduldig terug op de baan.
En aan de andere kant had haar opponente Marion Bartoli juist haar evenwicht hervonden, door tijdens het oponthoud een zeer ontspannend middagdutje te doen.
,,Ik had vannacht vrijwel niet geslapen en was zo moe, dat ik in de kleedkamer ging liggen en meteen weg was. Daarna speelde ik veel beter,’’ zo verklaarde de vier jaar oudere Française haar opleving.
In haar vorige partij, tegen Jelena Jankovic, had Bartoli ook al baat gehad bij enkele regenpauzes. De stevig gebouwde nummer 19 van de wereld kon toen steeds weer uitrusten, nadat haar uithoudingsvermogen zo op de proef was gesteld dat zij naar adem hapte.
Krajicek wist dat zij haar tegenstandster moest laten lopen, maar het spreiden en op het goede moment toeslaan lukte haar alleen in de eerste set. Daarna kon zij er het geduld en de precisie niet meer voor opbrengen, terwijl de uitgeslapen Bartoli elke kans in de rally benutte.
,,Als de wedstrijd spannend wordt, ga ik alleen maar beter spelen,’’ wist de eigenzinnige Franse tennisster, dochter van een schaakfanaat, na afloop. ,,Ik ben taaier dan wie dan ook. Dat is mijn Corsicaanse achtergrond.’’
Krajicek kon er met haar Tsjechische achtergrond niet tegenop. Fel toegeschreeuwd door vader Petr, en met broer Richard de Wimbledon-kampioen eveneens in haar gezichtsveld, zakte de nummer 45 van de wereld steeds verder weg.
Liefst 31 fouten stapelde zij op elkaar. Waar de Monica Seles-kloon aan de overkant (met haar dubbelhandige spel op fore- en backhand) zich met haar extra lange racket beperkte tot tien.
Krajiceks gevreesde service – opnieuw goed voor negen aces – kon de foutenlast niet langer compenseren en haar returns zakten af naar een bedenkelijk niveau. Slechts zes punten won zij in de tweede en derde set nog, op de niet eens zo harde opslag van Bartoli.
De Misa Krajicek die eerder zeer zelfbewust van Anna Tsjakvetadze, de nummer zeven van de wereld, had gewonnen, leek er geestelijk niet meer bij.
Na in het Tsjechisch haar frustratie enkele keren tot haast tranen toe te hebben geventileerd, raakten steeds meer ballen haar racketframe. Soms miste zij de bal compleet.
Met Guus Hiddink als gast van Paul Haarhuis op één van de balkons rond baan 2, slaagde zij er niet meer in haar succesvolle optreden op het beroemdste gras ter wereld een nog mooier vervolg te geven.
,,Ik ben heel blij met die kwartfinale, dat is lang niet gebeurd in het Nederlandse tennis. Maar van een slechte wedstrijd zoals deze kan ik niet veel leren,’’ sipte zij.
Fred Buddenberg, Trouw, 4 juli 2007
Krajicek kan mentaal niet op tegen Bartoli
Voor Michaëlla Krajicek is het avontuur op Wimbledon ten einde. De deur naar de halve eindstrijd stond op een kier, maar ze struikelde over een drempel van Franse makelij.
Een eigenzinnige Française, die haar tennis met allerlei dwangmatige rituelen omgeeft, heeft Michaëlla Krajicek de weg naar de halve finales op Wimbledon versperd. Marion Bartoli, die als een van de weinige speelsters zowel haar forehand als backhand dubbelhandig slaat, was mentaal beter bestand tegen het vooruitzicht om bij de beste vier tennissters op Wimbledon te horen.
Bartoli (22) wordt gecoacht door haar vader Walter, een dokter die zijn praktijk heeft opgegeven om zijn dochter te begeleiden. De schaakliefhebber legt bij de trainingen vooral de nadruk op het mentale aspect. Bartoli behoort fysiek niet tot de meest begenadigde sporters, maar in het koppie zit het wel goed bij de in Genève woonachtige nummer negentien van de wereld.
Ook tegen Krajicek kon Bartoli haar gebrek aan mobiliteit compenseren door haar mentale vasthoudendheid. Door het voortdurende gebruik van een aantal vaste rituelen tussen de punten door - het maken van korte hupjes en het fictief slaan van een backhand en forehand - kan ze zich volledig focussen op de wedstrijd. En er is altijd oogcontact met haar vader. Gisteren werd bekend dat Bartoli niet in het Franse Fed Cup-team zit voor de halve finales tegen Italië. Ze wilde alleen meedoen als ze door haar vader werd begeleid en daar zag bondscoach Goven de winst niet van in.
Tot aan een onvermijdelijke regenpauze leek Bartoli gisteren het vijfde slachtoffer te worden van de opmars van Krajicek. Zonder tot goed tennis te komen veroverde de Almeerse de eerste set en stond de deur naar de halve finales op een kier. Vanaf het terras van het spelersrestaurant zag ook halfbroer Richard dat Bartoli na de regenpauze van bijna twee uur de partij ging dicteren.
Op haar eigen service had de Française weinig meer te vrezen van Krajicek, die zelf steeds meer moeite kreeg haar opslag binnenboord te houden. Bartoli haalde simpel de tweede set binnen en in de laatste doorgang had het spel van Krajicek geen geheimen meer voor haar. De Française maakte het karwei professioneel af met bijna foutloos tennis: 3-6, 6-3 en 6-2.
In de tweede en derde set maakte Krajicek slechts zes punten in de servicegames van haar tegenstandster. In die fase van de ongelijke strijd daagde Bartoli Krajicek uit door bij iedere tweede opslag van de Nederlandse ruim een meter binnen het veld te gaan staan. Het was een teken van superioriteit van Bartoli, die tijdens de regenonderbreking een uurtje had geslapen.
De frustratie bij Krajicek hield gelijke tred met het aantal fouten (31) dat ze sloeg. In de zesde game van de laatste set kwam het tot een scheldpartij met vader Petr en verborgen onder haar zonneklep straalden haar ogen moedeloosheid uit. Normaliter gebruikt Krajicek de emotionele uitbarstingen om zichzelf op te peppen. Tegen Bartoli stond alles in het teken van onvoorwaardelijke overgave.
„In de tweede en derde set had ik van iedereen verloren, zo slecht ging het”, erkende Krajicek. „Ik was vermoeid, verloor de concentratie en zij liet me niet in mijn ritme komen. Ik had mijn spel niet meer onder controle en zij wist precies wat ze tegen mij moest doen.”
Krajicek, die direct na de nederlaag ook haar eerste (!) mixedpartij met Martin Damm verloor, wilde niet spreken van een gemiste kans. „Het was voor ons allebei een kans op de halve finales. Misschien speelde ook de ervaring een rol. Ik ging het toernooi in om te kijken hoe het zou gaan. Dan is het bereiken van de kwartfinales natuurlijk fantastisch. Ik heb laten zien dat ik na twee ronden in staat ben om toppers te verslaan.”
Jasper Boks, Sportweek, 4 juli 2007
Michaella Krajicek zet een nieuwe stap in haar loopbaan
'Geld mag geen belemmering meer zijn'
Er waren voor Wimbledon twijfels over Michaëlla Krajicek. Ze stond stil in haar ontwikkeling. Er moest iets veranderen in haar gegeleiding. Op Wimbledon haalde ze voor het eerst de laatste zestien van een Grand Slam-toernooi. Tijd voor een exclusief interview.
De handen gaan de lucht in. Ze heeft zojuist dé wedstrijd van haar nog prille carrière gespeeld en zoekt naar het vertrouwde gezicht van haar vader op de volgepakte tribune van baan 13. Michaëlla Krajicek heeft de vierde ronde van Wimbledon bereikt, haar beste resultaat op een Grand Slamtoernooi. Aan het net neemt ze de felicitaties van Anna Chakvetadze in ontvangst.
Ze heeft de Russische nummer zeven van de wereld met 7-6,6-7,6-2 geklopt.
Krajicek wist dat ze op een Grand Slamtoernooi een geplaatste speler moest verslaan om voorbij de derde ronde te komen. Het liefst iemand uit de top tien. Het zou haar carrière in een stroomversnelling brengen, realiseerde ze zich. De prestatie komt op een goed moment, tenniskenners begonnen zich zorgen te maken. Ze leek stil te staan in haar ontwikkeling. Er moest wat veranderen, werd er geroepen.
In Londen zet ze een nieuwe stap in haar loopbaan. Al gaat het Krajicek te ver om te stellen dat een mentale barrière is gebroken. Ook haar trotse vader en coach Petr neemt die woorden niet in de mond. "Ik noem het een nieuwe ervaring. Misa heeft ook al van de top tien-speelsters Dementieva, Vaidisova en Safina gewonnen. We weten dat ze tegen iedereen goed kan tennissen. Vandaag heeft ze laten zien dat ze al heel volwassen kan spelen. En hebben jullie gezien dat ze beter en sneller beweegt op de baan? Dat is de verdienste van haar moeder. Zij heeft Misa elke dag meegenomen naar de tennisbaan en de conditietrainer." De achttienjarige tennisster: "Ik ben zo blij, het kan niet op deze week."
Niet alleen door haar prestaties was het een belangrijke week in de carrière van Krajicek. Donderdag werd een driejarig sponsorcontract met Randstad getekend. Die 'hulp' kon niet op een beter moment komen. Krajicek is op zoek naar een privé-coach, aangezien vader Petr vaker thuis in Tsjechië wil blijven. Dankzij het uitzendbureau heeft ze de financiële armslag die nodig is om een privé-coach aan te trekken. "Het contract met Randstad helpt mij heel erg. Mede dankzij hen kan ik de coach aantrekken die op mijn verlanglijstje staat," vertelt Krajicek met een stralend gezicht.
De financiën waren een heet hangijzer voor de familie Krajicek. Zij dachten een afspraak te hebben met de vorige technisch directeur Hans Felius dat de KNLTB tot haar twintigste een coach zou betalen. Opvolger Rohan Goetzke wist niet van de afspraak en wilde dat de tennisster een deel van de kosten voor eigen rekening zou nemen. "De financiën speelden een veel kleinere rol dan iedereen denkt. Van groter belang is dat ik een coach vind die voldoet aan onze criteria," stelt Misa. "Kijk, ik had sowieso besloten dat ik met een coach zou gaan samenwerken. Ik moet alleen nog beslissen met wie en dat maak ik na Wimbledon bekend. Ik wil hem al bij mij hebben tijdens de toernooien in Amerika in augustus. Dankzij Randstad wordt het me nog gemakkelijker gemaakt. Ik kom nu echt in een goede situatie terecht. Geweldig." Je ouders zullen opgelucht zijn."De situatie had impact op het hele gezin. Natuurlijk werd daar thuis over gesproken. Voor mijn broertje was dat niet leuk. Het ging alleen maar over mijn situatie. Die is opgelost, iedereen blij."
Jij bent als tennisster eigen baas. Maar je bent pas achttien jaar en woont bij je ouders. Wie bepaalt wat jij met je prijzengeld en sponsorinkomsten doet?"
Als ik straks drie huizen wil kopen, wat kunnen mijn ouders daartegen doen? Die koop ik van het geld dat ik heb verdiend. Maar ik weet dat ik dat geld nooit had verdiend zonder mijn ouders. Zij hebben de basis gelegd, hebben mij als kind van vier op de tennisbaan gezet. Daarvoor ben ik ze erg dankbaar. Daarom betrek ik ze bij alle beslissingen die ik neem. Uiteindelijk neem ik de beslissingen, maar het zou heel fijn zijn als ze achter die besluiten staan."
Dus als jij meer geld uit wilt geven aan een coach. . .
"Dan is dat mijn beslissing. Maar daarbij respecteer ik de mening van mijn ouders. Ha, en als ze het met mij eens zijn, is er ook geen probleem."
Aan welke criteria moet jouw nieuwe coach voldoen?
"Nou, het is nog niet duidelijk of het een tenniscoach wordt of een conditietrainer. Dat is de eerste beslissing die ik moet nemen. Het zou het beste zijn om zowel een tenniscoach als conditietrainer aan te trekken. Ik heb behoefte aan allebei. Frans Thuys heeft mij op fysiek gebied erg geholpen nadat ik twee jaar geleden op Rosmalen een knieblessure opliep. Na mijn blessureperiode hebben we helaas niet meer zo vaak met elkaar gewerkt. Dat had financiële redenen. Ik verdiende niet voldoende om hem te kunnen betalen. Ik ben nu op een punt aanbeland dat geld geen belemmering meer mag zijn voor het verloop van mijn tenniscarrière. Maar om meteen twee mensen aan te trekken, vind ik iets te veel, zeker omdat het toch al een nieuwe situatie is waarin ik terechtkom. Het speelt zeker in mijn gedachten om in de toekomst zowel een tenniscoach als een fysieke trainer aan te trekken. De afweging die ik moet maken, is wat nu belangrijker is voor mijn carrière."
Op jouw verlanglijstje staan vier namen. John van Lottum loopt hier rond op Wimbledon. Eén en één is twee.
"Ik zeg alleen dat John een van de namen is die op dat lijstje staat."
Je vader heeft te kennen gegeven vaker thuis te willen blijven. Stel dat hij die beslissing niet had genomen, was je dan niet op zoek gegaan naar een coach?
"Ook als mijn vader net zo vaak met mij mee zou blijven reizen, was er iemand bijgekomen. We voelden allebei aan dat dat beter was."
Was er nog een speciaal moment waarop jullie dat aanvoelden?
Lachend: "Mijn vader zegt altijd dat ik tot mijn veertiende zo lief was. Toen luisterde ik nog precies naar alles wat hij zei. Hij zegt vaak als grapje: 'Nu heb je een eigen mening en dat is echt heel erg.' We voelden het afgelopen jaar allebei langzaam aan dat het misschien tijd werd er iemand bij te halen. Een ander iemand erbij kan mij nog meer stimuleren en helpen. Een nieuwe mening erbij is belangrijk, het zorgt voor een fiisse kijk. Ook naast de baan werkt het verfrissend, dat ik eens met iemand over andere dingen kan praten dan de zaken die ik altijd met mijn vader bespreek."
Je had de afgelopen anderhalf jaar een ranking die schommelde tussen de 33 en 50. Door je prestaties zul je jezelf na Wimbledon terugvinden in de top dertig. Maakte je je zorgen over je ontwikkeling?
"Zorgen... dat niet. Ik denk dat het van groot belang is dat ik bij de Grand Slam toernooien geplaatst ben. Omdat ik nu tot de derde ronde de andere geplaatste spelers ontloop. Dat scheelt zo'n stuk. Zeker als je weet hoeveel pech ik het afgelopen anderhalve jaar met de lotingen had. Op de Grand Slam-toernooien stuitte ik steeds meteen op een topper. Dat is van invloed geweest op mijn ranking. Als je verder weet te komen op een Grand Slam-toernooi krijg je zóveel zelfvertrouwen."
Toen je net prof was, ging je als een komeet omhoog op de wereldranglijst. De afgelopen tijd bleef je hangen. Dan gaat een meisje van achttien toch twijfelen?
"Je kunt het ook zo zien: het ging daar voor misschien te snel met mij. Ik ging van de junioren naar de senioren, won meteen toernooien en haalde in één keer de top vijftig. Het ging in één lijn om hoog. Nu gaat het rustiger. Maar hé, ik ben hier op Wimbledon geplaatst. En dat op mijn achttiende! Als ik daarover nadenk, vind ik het ongelooflijk dat het zo snel is gegaan met mij. Ik ben juist blij met wat ik nu al heb gepresteerd. Mijn doel voor dit jaar is de top dertig halen, omdat ik weet dat ik die meisjes aankan. Daarna zie ik wel."
Maar hoe keek je naar leeftijdgenoten als Nicole Vaidisova, Ana Ivanovic en Anna Chakvetadze die meteen doorstegen naar de top tien? Heeft dat te maken met het geluk van een goede loting?
"Je moet een keer van die toppers win nen om er doorheen te komen. Dat lukte hen de afgelopen tijd, zoals het mij hier is gelukt. Vergeet niet dat Ivanovic en Chakvetadze twee jaar ouder zijn dan ik. Zij hebben ook tijd nodig gehad om die stap te maken. Wat Vaidisova heeft gepresteerd is het ultieme, zij is de enige die zo jong is als ik en al zo hoog staat. Op haar let ik extra. Bij de junioren was ik altijd beter. Maar zij heeft op mij voor dat ze zo groot en sterk is. Is hetzelfde met Maria Sharapova, zij is fysiek ook zo goed. Als je dat van nature hebt, is het eenvoudiger om die stap naar de top snel te maken."
Goetzke zei tijdens Roland Garros in Sportweek: 'Misa heeft de potentie om nog een stap te maken. Je kunt je afvragen hoe ver. Ze staat nu stil, ook al is ze nummer veertig op de wereldranglijst. Ze heeft meer potentie dan die klassering laat zien. Maar om dat eruit te halen, moet ze een aantal dingen veranderen.'
"Ik heb in Rosmalen zelf ook gezegd dat ik stilstond. Het afgelopen jaar is met ups en downs gegaan. Dat heeft mijn vader ook gezien en daarom is het goed om er nog iemand bij te halen. Ik moet constanter worden. Maar het is niet eenvoudig om vanaf de junioren in één keer door te stijgen naar de top tien. Dat lukt zo weinig speelsters. Vaidisova wel. Maar de rest heeft allemaal een periode waarin ze even moeten wachten om daarna de volgende stap te kunnen zetten."
Je begon het jaar niet top, verloor meteen veel kostbare punten.
"Het was de bedoeling fris aan het nieuwe jaar te beginnen. Maar er kwamen dingen tussen waardoor ik me niet honderd procent voelde. Privé-zaken, maar die hadden wel effect op de baan."
Je bent het gezicht van het Nederlandse tennis. Iedereen kijkt naar jou en heeft een mening over jou en je situatie. Word je daar niet moe van?
"Ik sluit me daar redelijk voor af, lees lang niet alles wat er over mij wordt geschreven. Kijk, als ik van Rohan, van mijn broer of van wie dan ook een mening wil, dan vraag ik daar wel om. Ha, nou ja, mijn vader geeft zijn mening voordat ik er om heb gevraagd."
Jouw broer Richard heeft zich niet te veel met de discussie over jouw begelei ding bemoeid. Hij wilde niet tussen jou en je vader in zitten, zei hij. Ook gezien zijn verleden met je vader. Wat was zijn rol in jouw zoektocht naar een coach?
"Tegen Richard zeg ik wat ik voel. En als ik hem om zijn mening vraag, dan geeft hij die. Het is aan mij om de beslissing te nemen. Maar als ik belangrijke besluiten moet nemen, zoals die over mijn coaching, dan ga ik te raden bij Richard. Ik vind het belangrijk dat hij achter de beslissingen staat die ik neem."
Hij staat achter de beslissing een andere coach dan je vader aan te trekken. Het had van hem misschien wel ietsje eerder gemogen.
"Klopt. Maar het was een lastige beslissing, hoor. En het moest gebeuren op het moment dat mijn vader en ik eraan toe waren. Dat is nu."
De roep dat je een privé-coach moest nemen werd steeds luider. Alsofje je los moest maken van je ouders. Stoorde je je daaraan?
"Ik vind het jammer als mensen dat vinden. Mijn vader en moeder blijven heel nauw betrokken bij mijn loopbaan. Dat ik een andere coach dan mijn vader mee zal nemen naar toernooien, voelt ook niet alsof ik hem loslaat. En bij de grote toernooien zal hij er gewoon bij blijven. Het is dat mijn vader heeft besloten dat hij minder wil reizen, maar ik hoop mijn ouders mijn hele carrière bij me te houden. Mijn ouders hebben mij gemaakt. Oké, ik heb tijdens mijn loopbaan nog niet fulltime met een andere tenniscoach of fysieke trainer gewerkt. Maar dankzij mijn ouders ben ik op Wimbledon als 31ste geplaatst. Dankzij hen doe ik het nu zo goed hier. Dat hebben wij allemaal samen bereikt. Als wij er nu nog wat hulp bij krijgen, wie weet hoe goed het dan gaat." .
De reactie van Petr Krajicek
"De financiën zijn helemaal het probleem niet. Geld speelt maar een kleine rol. Mede dankzij haar sponsorcontracten wordt het nog eenvoudiger om een goede coach voor Michaëlla uit te kiezen. Het gaat ons, ouders van Misa, er vooral om de meest geschikte begeleider voor onze dochter te vinden. Wij zoeken een coach met een academische opleiding. Iemand die haar ook op sociaal vlak kan bijstaan. Maar hoe vind je zo iemand? Ook willen mijn vrouwen ik iemand die ervaring heeft met het coachen van vrouwen op de WTA Tour, iemand die zich bewezen heeft als coach of als fysieke trainer. Daarnaast moet de coach of conditietrainer van Misa bereid zijn om naar Tsjechië te komen om te trainen, want wij zijn niet van plan om te verhuizen.
In Praag hebben wij uitstekende faciliteiten waar Misa gebruik van kan maken. Het is belangrijk dat de nieuwe coach luistert naar de familie Krajicek. Het kan niet zo zijn dat hij zijn eigen gang gaat. "Ook belangrijk is de omstandigheid waarin de beoogde coach zich bevindt. Is hij vrijgezel? Is hij getrouwd? Heeft hij kinderen? Het mag niet zo zijn dat de achterban het een probleem vindt dat de nieuwe coach vaak van huis is. Naar de toernooien in Amerika zal er iemand meegaan op proef, voor een week of vijf. Die persoon loopt dus het risico dat hij eruit wordt gegooid als de samenwerking ons, mijn vrouw en mij, of Misa niet bevalt."
Danielle Pinedo, NRC Handelsblad, 4 juli 2007
Carrière van Misa is een mooie, vloeiende lijn
Vader Krajicek geniet van dochter Michaëlla op tennistoernooi Wimbledon
Petr Krajicek was de afgelopen dagen getuige van de zegereeks van zijn dochter. Hij wil niet van een doorbraak spreken, ze verdient een mooi cijfer.
In 1996, toen zijn zoon de finale van Wimbledon won, zat Petr Krajicek (65) thuis voor de televisie in Nederland. Maar de afgelopen dagen keek hij als coach vanaf de tribune in Londen toe hoe zijn dochter de laatste acht van het grandslamtoernooi haalde. Steevast in korte broek, schijnbaar onbewogen.
Maar ik ben héél trots, zegt hij tijdens een gesprek op de All England Club. Het is net of mijn dochter weer haar zwemdiploma haalt. Of haar schooldiploma. Wie een paar rondjes op Wimbledon heeft gewonnen, verdient een mooi cijfer.
Voor het eerst heeft uw dochter de kwartfinale van een grandslam bereikt. Mogen we wat u betreft van een doorbraak spreken?
Doorbraak? Nou, nee. Michaëlla tennist al sinds ze vijf jaar is. Tot haar veertiende heeft ze 240 jeugdtoernooien gewonnen. Op haar zestiende schreef ze het eerste WTA-toernooi op haar naam. Haar carrière is een mooie, vloeiende lijn. Hij denkt even na. Maar goed, dit is toch een hoogtepunt. Als je bij de laatste dertig zit (Krajicek stijgt dankzij haar prestatie naar de 29ste plek op de wereldranglijst, red.) dan mag je je heel gelukkig prijzen. Alles wat er bij komt is icing on the cake.
In hoeverre verschilt het carrièrepad van Richard van dat van Michaëlla?
Richard was op zijn vijftiende een kleine, pezige jongen. Pas op zijn zeventiende ging het ergens op lijken. Misa is als 18-jarige al bijna volwassen. Ze heeft toppers als Vaidisova, Dementieva en Tsjakvetadze verslagen. Als haar lotingen wat minder zwaar waren uitgevallen, stond ze nu waarschijnlijk nog hoger op de wereldranglijst.
Bent u dezelfde vader nu als destijds met Richard?
Hij lacht. Volgens Richard ben ik een softie geworden. En misschien heeft hij wel gelijk. Ik ben een rustiger mens nu dan toen. Ik voel mij gelukkig in Tsjechië. In mijn geboorteland heb ik geen last van journalisten die iedere booh of bah van mij uitvergroten. Want daar heeft Richard veel last van gehad: al die artikelen over mijn zogenaamd Spartaanse opvoeding. Ik stond als vader continu in the picture. En hij maar bang zijn dat als ik boos op hem werd, dat morgen paginagroot in de krant zou staan.
Krajicek senior zwijgt even en lijkt voor het eerst een tikkeltje aangedaan. Richard is een hele lieve jongen. In de tijd dat we gebrouilleerd waren, heb ik hem gemist - als zoon en als vriend. We hebben heel wat in te halen.
Uw dochter tekende vorige week een contract met Randstad. Het uitzendbureau zal haar de komende drie jaar financieel ondersteunen. Hoe belangrijk is die deal voor haar carrière?
Die deal is heel fijn, want nou komt er weer wat geld binnen. Niet alleen voor een nieuwe coach - want daar gaat de laatste tijd alle aandacht naar uit - maar ook als een reservepotje voor slechte tijden. Want stel dat Misa een blessure krijgt. Dan moet ze toch iets hebben om op terug te vallen. Hij veert op. Maar laten we eerlijk zijn: ze is al een beetje binnen.
Terug naar de coach. Is de knoop inmiddels doorgehakt?
Ik heb twee gegadigden op het oog. Meer zeg ik niet. Wat ik wel kan verklappen is dat het een begeleider-conditiecoach gaat worden en geen tennisser. Misa moet fysiek sterker worden, dat heeft nu prioriteit. En belangrijk is ook dat hij - want het wordt een man - naar Tsjechië wil komen. Want hoewel mijn dochter voor Nederland heeft gekozen, wordt Tsjechië onze tennisbasis.
Gaat u het reizen niet missen?
Ach, ik zal Misa blijven begeleiden naar de grote toernooien. En soms pik ik wat kleine wedstrijden in Europa mee. Maar ik ben aardig op leeftijd. Het is over en uit.
Heleen Boex, Algemeen Dagblad, 4 juli 2007
Misa Krajicek: een peuter met ballen
Aan haar prille jeugd heeft het in ieder geval niet gelegen als Michaëlla Krajicek woensdag sneuvelt in de kwartfinale.
Al vanaf haar derde trainde de kleine Misa met haar moeder, kinderrackets en een piepschuim balletje haar slagkracht op het park van de Delftse Tennisbond.
„Ze was hier elke dag, soms wel twee keer,’’ herinnert beheerder van het tennispark Ger Scheer zich. „Ze was toen al heel fanatiek. Dat moest ook van huis uit. Daardoor is ze zo ver gekomen. De aanhouder wint, hè.’’ Vlak voordat Michaëlla vier jaar werd, begon zij met trainingen bij tennisleraar André de Mos. „De techniek was niet zo belangrijk, want zo’n kind kun je moeilijk leren hoe ze haar tennisracket moet vasthouden. Haar vader wilde dat zij alle ballen foutloos leerde terug te slaan.’’
Zo stonden De Mos en zijn pupil iedere week een balletje te slaan. „Ik herinner me dat we een keer een rally van 500 slagen haalden, toen was ze nog geen zes jaar. Dat vond ik erg bijzonder. Daar heb ik haar toen een teddybeer voor gegeven.’’
Waar de leraar haar twee keer per week wat bijleerde, stonden haar ouders continu aan de zijlijn. „Ze is opgevoed op de tennisbaan. Haar ouders vonden dat Misa talent had en daar deden ze alles voor. Als ze íets heeft geleerd, dan is ’t wel dat je overal honderd procent voor moet gaan.’’
Ook Ien Ong, de moeder van Michaëlla’s tennisvriendinnetje Nancy, herinnert zich het fanatisme van zowel de ouders als de dochter. „Ze was een keer op de verjaardag van Nancy. We gingen naar de Pizzahut en daarna moest Misa nog een wedstrijd spelen. Toen ze die verloor, zei haar vader: ‘Zo doen we dat niet meer. Voortaan eerst de wedstrijd spelen en dan pas plezier maken’.’’
De meisjes deden allebei mee aan de training van de tennisbond in Den Haag. Nancy was zeven, Misa nog maar vijf jaar. „Ze was heel fanatiek. Misa is altijd al goed geweest; mijn dochter heeft nooit van haar gewonnen. Zij is de echte kampioene.’’
Of Michaëlla ook de koningin wordt van het Londense gras van Wimbledon, is nog onderwerp van discussie. Haar eerste tennisleraar wil er best even zijn licht over laten schijnen. „Ik denk dat Justine Henin nog een maatje te groot voor haar is. Maar ze heeft nu twee uitstekende partijen gespeeld, dat geeft veel zelfvertrouwen. Er kunnen gekke dingen gebeuren.’’
Zo ver durft mevrouw Ong niet te gaan, maar een finaleplaats zou haar geen windeieren leggen. „Misa was hier vorige week nog met haar vader, voordat ze de boot naar Harwich namen. Als ze in de finale komt, dan krijg ik vrijkaarten van haar, haha. Dat heeft ze me beloofd.’’
Robèrt Misset, de Volkskrant, 4 juli 2007
‘Richard vindt mij softie’
Twee kinderen van Petr Krajicek behoren sinds maandag tot de Last Eight Club op Wimbledon, de sociëteit voor spelers die op de Grand Slam in Londen ooit de kwartfinales hebben gehaald. Het is de uitkomst van een opmerkelijke familiesaga, waarin de vervulde missie van Richard Krajicek het richtsnoer werd voor zijn halfzusje Michaëlla.
Het moet de lotsbestemming zijn van de familie Krajicek dat Wimbledon ook voor Michaëlla het podium vormt waarop ze haar dromen realiseert. Voor vader Petr staat het Grand Slamtoernooi in Londen model voor de hereniging van zijn familie, want in de finale van 1996 zag hij Richard alleen op televisie in extase door zijn knieën zakken.
De breuk tussen vader en zoon Krajicek werd pas zeven jaar geleden geheeld. ‘Ik probeer nog steeds in te halen wat we samen hebben gemist’, zegt Petr in de perszaal op Wimbledon.
‘We hebben helaas de tijd tegen. Ik zou Richard en zijn gezin vaker willen zien. Ik heb er zelden over gesproken, maar ik heb Richard erg gemist als zoon en als vriend. Doodzonde dat het zo is gegaan.’
Veel parallellen zijn er niet te ontdekken in de ontwikkeling van beide wonderkinderen, al werden ze getraind door Cees Houweling. Richard zit door de scheiding van zijn ouders in 1987 tot op de dag van vandaag tussen twee vuren.
Voor Michaëlla was de Wimbledonkampioen van 1996 lange tijd iemand met dezelfde achternaam, tot Richard zich na de verzoening als haar mentor opwierp. Richard was al bijna afgeschreven, toen hij in 1989 Nederlands kampioen werd. ‘Haar ontwikkeling verloopt langs een vloeiende lijn’, aldus vader Petr.
‘Sommige mensen werden ongeduldig en zeiden dat het te langzaam ging. Maar hoeveel ouders kunnen zeggen dat hun kind tot de beste dertig tennissters van de wereld behoort?
‘Vroeger was Michaëlla beter dan Vaidisova. Nicole kende een groeispurt en haalde haar in. Richard was pas 15 jaar, toen iedereen riep dat het niets met hem zou worden. Tot hij ging groeien en op zijn achttiende een lange slungel met dunne beentjes was. Misa is 18, ze begint volwassen te worden. Ze heeft al eerder speelsters uit de toptien verslagen. Haar succes op Wimbledon komt niet uit de lucht vallen.’
Richard en Michaëlla hebben ook verschillende karakters. Petr Krajicek: ‘Richard zei zelf ook dat hij een bangig kind was. Hij speelde om niet te verliezen, zij stond altijd op de baan om te winnen. Maar ze zijn ook in onvergelijkbare omstandigheden opgegroeid.
‘Ik had aanpassingsproblemen na mijn komst naar Nederland. We hadden het niet breed en leefden tijdelijk in een caravan, toen Richard de jeugdtoernooien speelde. Ik moest werken overdag en was vaak moe.
‘Het was ook een reden dat ik me op de baan anders gedroeg tegenover Richard dan nu ten opzichte van Misa. Dat heeft Richard zeker als een minpunt ervaren. Zij heeft geprofiteerd van mijn fouten in de begeleiding van Richard.
‘Ik had die weg al eens bewandeld en kon slechts verbeteringen aanbrengen. Het scheelt ook dat we een groot deel van het jaar in Tsjechië doorbrengen. Ik heb nu mensen met dezelfde mentaliteit om me heen. In Nederland heb ik altijd steun moeten zoeken.’
In zijn autobiografie Harde Ballen bevestigde Richard Krajicek het beeld van de dominante vader van wie hij zich wel moest bevrijden. Petr heeft zich er nooit in kunnen herkennen. ‘Als ik tegen haar een keer boe roep, staat het in alle Nederlandse kranten. In Tsjechië zeggen alle ouders boe tegen hun kinderen zonder dat iemand zich daar druk om maakt.
‘In Nederland werd mijn gedrag door psychologen geanalyseerd. Ik was de man van de Spartaanse opvoeding. Tv-camera’s werden speciaal op me gericht om dat oordeel te bevestigen. Maar nu Richard zelf vader is, noemt hij mij een softie. Hij vindt dat ik veel strenger moet zijn voor Misa.’
Het is tijd zijn dochter los te laten, zegt Petr Krajicek. ‘Ik ben bijna 66, het is over en uit. Ik wil vaker met mijn zoon Petr jr. in Tsjechië blijven. Hij heeft de pech gehad dat mijn vrouw en ik voornamelijk met Michaëlla bezig zijn geweest. Hij verdient meer aandacht.’
Maar Petr Krajicek zal de regie nooit helemaal uit handen geven. Na Wimbledon test Michaëlla een nieuwe coach tijdens het Amerikaanse hardcourtseizoen. ‘Na zes weken bekijken we of de samenwerking wordt voortgezet. Haar basis blijft de tennisclub in Praag.
‘Op haar verzoek zal ik de grote toernooien bezoeken. Maar ik moet wel iets kunnen bijdragen. Als zij met haar nieuwe coach gelukkig is, hoef ik haar niet als toerist te blijven volgen.’
Fred Buddenberg, Trouw, 4 juli 2007
’Doodsbang voor verandering’
Elf jaar na de titel van zoon Richard, met wie hij vele jaren geen contact had, staat nu dochter Michaëlla (Misa) in de kwartfinales op Wimbledon. Een monoloog van Petr Krajicek.
Als vader ben je altijd trots als een van je kinderen iets bereikt. Als ze het op school goed doen, of als ze hun zwemdiploma halen. Als vader ben je gelukkig als je kinderen blij zijn. Het maakt een vader trots als de een goed kan tennissen en de ander goed kan leren. En dan hoeft het niet per se Wimbledon of Cambridge te zijn.”
„Op Wimbledon heeft Misa tot nu toe goede cijfers behaald. Ik zie het niet als een doorbraak. Ze groeit al vijftien jaar als tennisster. In de jeugd behoorde ze in haar leeftijdscategorieën altijd tot de besten. Ze was zestien toen ze haar eerste WTA-titel won en zeventien toen ze haar tweede WTA-titel won. Haar carrière is een vloeiende lijn.”
„Ik weet niet hoeveel mensen er op de aarde wonen en hoeveel mensen er tennissen. Als je bij de beste dertig zit, moet je gelukkig zijn. Hoe het verder met haar gaat hangt af van veel omstandigheden, bijvoorbeeld haar conditie. Veel mensen zeiden altijd dat het met Richard nooit iets zou worden. Hij was klein en had van die zwakke beentjes. Maar hij had gewoon meer tijd nodig om te groeien en sterker te worden. Misa is achttien en gaat volwassen worden. Bij meisjes gaat dat sneller.”
„Richard is in andere omstandigheden opgegroeid. Wij kwamen naar Nederland en ik had aanpassingsproblemen. We hadden het niet breed qua geld en moesten er echt voor knokken. Ik moest overdag werken en studeren en was ’s avonds altijd moe. Dat was waarschijnlijk de reden waarom ik op de baan ten opzichte van Richard minder rustig was dan bij Misa. Zij heeft het makkelijker gehad in Tsjechië en financieel hebben we het nu beter.”
„Dat Misa de helft van het jaar in Tsjechië woont, heeft een goede invloed op haar. Mensen hebben daar dezelfde mentaliteit als wij en dezelfde kijk op sport. Daar zijn twintig tennissters die bijna nooit in de picture staan. Als ik hier boe-boe-boe roep tegen Misa staat het in de krant, komt het op televisie en moet ik naar psychologen en psychiaters. Dan ben ik weer die man van die Spartaanse opvoeding. In Tsjechië heb je veel strengere vaders en die zeggen allemaal boe-boe-boe tegen hun kinderen. Ik vind mezelf niet streng. Richard noemt me nu zelfs een softie naar Misa toe.”
„Richard is destijds zijn eigen weg gegaan. Ik vind nog steeds dat hij van mij is afgenomen. Ik probeer nu met hem in te halen wat we gemist hebben. Ik zou hem en zijn familie vaker willen zien. Maar de tijd en de afstand zijn een probleem. Ik heb veel met hem niet kunnen doen en ik vind het ontzettend jammer dat het zo gegaan is. Ik heb hem gemist omdat hij mijn zoon én mijn vriend is.”
„Ik ben blij met het nieuwe sponsorcontract met Randstad. Dat betekent dat er weer wat geld binnenkomt. En dat is niet alleen voor een coach. Er kan morgen iets met Misa gebeuren, een blessure of zo. Ik leg al haar geld opzij. Ik weet niet wat ze er later mee gaat doen. Maar als vader ben ik er trots op dat ze langzaam een beetje binnen begint te lopen.”
„De keus voor de nieuwe coach is gemaakt. Misa heeft vooral behoefte aan een begeleider en een goede fysieke trainer. Ze moet sterker worden. We hebben niets aan iemand die na een dag al zegt dat hij dit en dit wil veranderen. Ik ben doodsbang voor verandering, als dat woord valt moet je uitkijken. De basis voor haar ligt in Tsjechië, daar is ze in goede handen. Ze heeft daar twee leraren. Het zou onzin zijn om die situatie te veranderen.”
„Er moet iemand komen met wie ze lekker kan praten en bij wie ze zich ontspannen voelt. Dat is voor haar belangrijk. Dan kan ik afstand nemen. Als de prestaties goed zijn en als ze gelukkig is, wat moet ik er dan nog bij doen als toerist? In Europa en naar de grote toernooien wil ik nog wel mee, als Misa mij vraagt. Of de Nederlandse bond nog een rol speelt? Misa heeft voor Nederland gekozen, laten we het daarop houden.”
„Ik wil graag vaker bij mijn zoon Petr in Tsjechië zijn. Hij heeft de pech dat hij een zuster heeft die zoveel op reis moet. Dat is tachtig procent van de reden waarom ik niet veel meer weg wil. De andere twintig procent is dat ik bijna 66 ben. Ik heb een bedrijfje en wat huizen in Tsjechië. Daar moet ik ook op letten. Ik ga nog mee naar de US Open en naar Luxemburg, want daar kan ik lekker vissen.”
Danielle Pinedo, NRC Handelsblad, 3 juli 2007
Opnieuw klimt Krajicek naar een hoger niveau
Michaëlla Krajicek mag zich sinds gisteren tot de Last 8 Club van Wimbledon rekenen. Dat voorrecht verwierf zij door zich te plaatsen voor de kwartfinale van het grandslamtoernooi.
Voor de rest van je leven kosteloos Wimbledon bezoeken met een vriend of vriendin. Loungen met tenniscoryfeeën in een luxueuze privésuite. Uitnodigingen ontvangen voor upperclass cocktailparty’s van de All England Club. Goedkope overnachtingen in spelershotels. En eens per jaar naar een musical in Londen. Dat staat Michaëlla Krajicek allemaal te wachten nu zij de kwartfinale van het belangrijkste grastoernooi ter wereld heeft bereikt. Want net als haar halfbroer Richard Krajicek, die elf jaar geleden Wimbledon won, is Micha sinds gisteren lid van de Last 8 Club.
Lidmaatschap van deze wat mysterieuze club is alleen voorbehouden aan tennissers die zich onderscheiden hebben op het ‘heilige gras’ van Wimbledon: enkelspelers die de kwartfinale hebben gehaald, dubbelaars (man/vrouw) die in de halve finale stonden en mixed dubbelaars die tot de finale reikten. De Last 8 Club werd in 1986 opgericht, ter ere van de honderdste viering van het grandslamtoernooi. Zij telt zo’n zeshonderd leden, van wie ongeveer eenderde jaarlijks het grandslamtoernooi bezoekt.
Dat Michaëlla Krajicek dankzij haar overwinning op de Amerikaanse Laura Granville lid is geworden van dat exclusieve gezelschap zal voorlopig niet tot haar doordringen. Zoals maar weinig op dit moment tot de 18-jarige tennisster uit Almere doordringt. „Natuurlijk vind ik het super geweldig dat ik in de kwartfinale sta”, zei de eerste Nederlands tennisster die de laatste zestien op Wimbledon bereikte, sinds Brenda Schultz in 1995. „Maar ik durf er niet lang bij stil te staan. Ik speel iedere wedstrijd zoals hij komt. En ik ga net zo lang door totdat ik niet meer verlies.”
Dat was wel anders na haar titanengevecht in de derde ronde, tegen de Russische toptienspeelster Anna Tsjakvetadze. Toen leek Krajicek te voorvoelen dat er meer in het vat zat. „Ik heb zeker kansen om de kwartfinale te bereiken”, zei Nederlands beste tennisster vrijdagavond in antwoord op de vraag waar haar triomftocht zou eindigen. Ze had nog nooit tegen de Amerikaanse Laura Granville gespeeld, maar nadat ze de nummer zeven van de wereld had verslagen, leek niets meer onmogelijk.
Haar inschatting bleek gisteren juist. Krajicek ging ietwat aarzelend van start tegen de 26-jarige tennisster uit Chicago, die vorige week verrassend de Zwitserse Martina Hingis versloeg. In de vijfde game van de eerste set kreeg zij als eerste een breakpoint tegen, maar dat wist ze weg te werken met een ace en een backhand winner. In de daarop volgende game was het Krajicek die twee kansen kreeg om haar tegenstandster te breken. Het eerste breekpunt werkte de Amerikaanse nog weg met een forehand winner. De tweede sloeg zij knullig in het net. Daarmee kwam de Nederlandse op een 4-2 voorsprong.
Maar Granville gaf zich niet zo gemakkelijk gewonnen. De Amerikaanse, die na haar sterke partij tegen Hingis gisteren mat oogde, produceerde zo nu en dan harde ‘strepen’ vanaf de baseline. In de cruciale zevende game moest Krajicek daardoor drie breakpunten toestaan, die zij wederom wegwerkte met goed servicespel. De nummer 45 van de wereld won de game uiteindelijk met een fenomenaal dropshot. Zij balde haar vuist en blikte vastberaden naar haar vader Petr, die haar goedkeurend toeknikte. Een paar minuten later sleepte zij de eerste set op eigen service binnen: 6-3.
Aan het begin van de tweede bedrijf had Krajicek meer overwicht dan in het eerste. Ze kwam vaker naar het net en wist haar tegenstandster geregeld op het verkeerde been te zetten. Waar Granville in de eerste set het geluk aan haar kant had, kon Krajicek in de tweede zo nu en dan de netband wel kussen. Ze liep snel uit naar 4-1 – waarna een regenpauze van ruim twee uur roet in het eten gooide.
Na de onderbreking zag Granville haar kans schoon. Zij dwong drie breekpunten af, waarvan zij de laatste verzilverde. Haar eigen opslagbeurt wist de Amerikaanse – ondanks drie matchpunten – te behouden. Maar Krajicek maakte de partij op haar vijfde wedstrijdpunt wel af: 6-4. „De wedstrijd had net zo goed kunnen omdraaien”, gaf Krajicek na afloop toe. „Toen ik drie matchpoints kreeg om het op haar service te beslissen, ging ik te veel nadenken wat er zou gebeuren als ik zou winnen. Gelukkig heb ik mezelf onder controle gehouden.”
Krajicek, die met haar triomftocht nu al 130.000 euro verdiende, zal alles uit de kast moeten halen om zich in haar volgende partij te ontdoen van de winnares van de ontmoeting tussen de Servische Jelena Jankovic en de Française Marion Bartoli. Maar zoals zij vorige week al opmerkte: „De Krajiceks hebben een hekel aan verliezen. Ze vechten door tot het bittere eind.”
Planet.nl, 3 juli 2007
Vader Krajicek voelt zich gezegend man
Het is niet veel ouders gegeven hun kind in de kwartfinales van Wimbledon te zien spelen. Petr Krajicek voelt zich dan ook een gezegend man.
Na zoon Richard heeft dochter Michaëlla eveneens de laatste acht van het grandslamtoernooi bereikt. "Het is heel bijzonder, maar ik ben vooral trots op Richard en Michaëlla omdat ze mijn kinderen zijn en niet alleen omdat ze de kwartfinales van Wimbledon hebben gehaald", zei de 65-jarige Krajicek senior dinsdag.
Door de slechte verhouding met Richard in het verleden heeft Krajicek zijn zoon tijdens zijn meest succesvolle periode nooit van dichtbij zien spelen. Hij betreurt de lange tijd zonder contact met de oud-Wimbledon-kampioen nog steeds en is blij dat het hem met Michaëlla nu beter afgaat. "Ik heb Richard als zoon en vriend gemist", bekende Krajicek, die in 1970 van Tsjechië naar Nederland vluchtte.
"Het waren ook lastige omstandigheden waarin hij opgroeide. Ik heb het in het begin in Nederland moeilijk gehad. We hadden het niet breed. Ik had allerlei dingen aan mijn hoofd en was daardoor tegen Richard minder rustig op de baan. Misa heeft het wat dat betreft een stuk gemakkelijker gehad. Nu ik ouder ben, ben ik ook rustiger geworden. Bovendien heb ik meer ervaring omdat ik de weg al een keer heb bewandeld. Richard vindt mij nu bijvoorbeeld helemaal niet streng, meer een softie."
Volgens vader Krajicek is het ook een voordeel dat hij met zijn dochter meer tijd in Tsjechië kan doorbrengen. Ze traint afwisselend in Praag en in Almere. "De sportmentaliteit is daar heel anders dan in Nederland. Het gaat daar echt om de sport en niet om de randzaken. Als ik in Nederland een keer 'boe boe' tegen Misa roep, wordt dat meteen breed uitgemeten in de kranten. Maar in Tsjechië is dat normaal, iedereen doet het zo. Bovendien is er ook niet veel aandacht voor het tennis ondanks alle goede spelers."
Krajicek heeft ook altijd geloofd in de kwaliteiten van Michaëlla. Hoewel ze zich nu voor het eerst bij de laatste acht van een grandslam heeft geslagen, staat het woord doorbraak hem tegen. "Ze is bij de junioren de beste speelster van de wereld geweest, heeft op haar 16e haar eerste WTA-toernooi gewonnen en ga zomaar door. Haar groei gaat dus in een mooie vloeiende lijn. Als je bij de beste dertig van de wereld hoort, moet je gewoon gelukkig zijn. We komen nu ook in een situatie dat Misa langzaam begint binnen te lopen, daar ben ik wel trots op."
Krajicek probeert het geld vooral op te sparen zodat zijn dochter een basis heeft om in de toekomst te gaan studeren als haar tennisloopbaan onverhoopt voortijdig eindigt. Het zal dus niet echt worden gebruikt voor de coach die vader en dochter zoeken omdat Petr Krajicek niet zoveel meer wil reizen. "De keus is gemaakt, maar die wil ik nog even voor me houden. Het gaat in ieder geval om een begeleider en iemand die ook aan haar conditie kan werken. Op dat gebied moet ze sterker worden. Daarnaast moet het iemand zijn waar Misa lekker mee kan kletsen."
Krajicek wil zijn dochter op de grote toernooien voorlopig zelf nog bijstaan, maar hoopt ook dit op termijn te kunnen afbouwen. "Ik zal het reizen niet missen. Ik wil ook bij mijn andere zoon zijn. Als het goed gaat met de andere coach hoef ik me er ook niet meer mee te bemoeien. Ik kom dan wel naar de finales."
Algemeen Dagblad, 2 juli 2007
Krajicek hoort nu bij toppers
Zonder briljant te hoeven spelen, plaatste Michaëlla Krajicek zich gisteren voor het eerst voor een kwartfinale bij een Grand Slam-toernooi. Ze won in de vierde ronde met 6-4 6-3 van de Amerikaanse Laura Granville. Op Wimbledon wacht nu waarschijnlijk een optreden op één van de grote banen.
De mineurstemming die op het regenachtige Wimbledon meer en meer slachtoffers maakt, krijgt maar geen vat op Michaëlla Krajicek. Met haar vierde zege – deze keer met 6-3 6-4 tegen de Amerikaanse Laura Granville - plaatste de Nederlandse nummer één zich gisteren voor de kwartfinale bij het belangrijkste tennistoernooi ter wereld. Een primeur, die alle chagrijn vanwege de voortdurende regenpauzes in Londen ruimschoots compenseerde.
,,Dit is super. Het is geweldig dat ik tot de beste acht speelsters van dit Grand Slam-toernooi mag behoren. Dat is bijna niet te geloven. Zoiets verwacht je gewoon niet. Iedereen wil me nu feliciteren, maar ik wil er hier voor blijven gaan. Des te dichter je bij de titel komt, des te meer wil je je best doen om deze te winnen,’’ zo reageerde de achttienjarige Almeerse gisteravond.
Twaalf jaar geleden stond er op Wimbledon voor het laatst een Nederlandse tennisster in de kwartfinale: Brenda Schultz-McCarthy. De Heemsteedse verloor destijds van de als tweede geplaatste Spaanse Arantxa Sanchez.
Michaëlla Krajicek wacht nu waarschijnlijk ook een ontmoeting met zo’n topper, namelijk Jelena Jankovic, de nummer drie van de wereld en vorige maand ook al halve finaliste op Roland Garros. De Servische moet vandaag nog wel haar vanwege de regen verdaagde vierde ronde winnen van de Franse nieuwkomer Marion Bartoli. ,,Maar dat zie ik wel gebeuren,’’ vermoedde Michaëlla Krajicek. ,,Jankovic is fysiek en mentaal sterker dan Bartoli.’’
Echt briljant speelde de kleine Kraai niet tegen Granville, de nummer 77 van de wereldranglijst. Haar topvorm van de vorige wedstrijd tegen de nummer zeven Anna Tsjakvetadze was slechts bij vlagen waarneembaar. Maar zij hoefde ook niet groots uit te pakken. Daarvoor was haar opponente geruime tijd te slordig.
Vooral de backhand van Granville haperde vaak op de belangrijke momenten. Steeds als de Amerikaanse een kans kreeg, knokte Krajicek zich langs deze horde. Zeven breekpunten kreeg zij tegen, slechts één keer verloor zij haar opslag. Het deed sterk denken aan haar vorige wedstrijd, waarin zij elf van twaalf breekpunten van Tsjakvetadze had weggewerkt. Met andermaal tien aces verstevigde zij gisteren haar koppositie in het klassement van de meest explosieve serveerders in het vrouwentoernooi. In totaal heeft zij er nu 36 geslagen, gemiddeld negen per optreden. ,,Mijn service is een wapen dit toernooi. Dat is wel duidelijk,’’ stelde zij tevreden vast.
Typerend voor vooral haar mentale kracht was ook dat zij met haar opslagen niet overhaastte, toen de wedstrijd op baan 14 na twee uur regenpauze bij een 6-3 4-1 stand werd hervat. Granville speelde die fase voor het eerst consistent goed, kwam terug tot 4-3 en een ommekeer behoorde ineens weer tot de mogelijkheden. Krajicek hield het hoofd koel, miste op 5-3 nog wel drie matchpoints op de opslag van de verbeten vechtende Granville, maar serveerde de wedstrijd vervolgens knap uit.
,,Het was heel moeilijk om zo’n partij in deze omstandigheden uit te spelen. Het was koud, donker, er stond veel wind. Ik was ook een beetje stijfjes in het begin. Gelukkig kon ik die paar games nog winnen, want ik voelde gewoon dat het net zo goed nog kon omdraaien. En je wilt er niet aan denken dat het om een plaats in de kwartfinale gaat, maar je wordt natuurlijk toch nerveus,’’ verklaarde de Nederlandse, die nu op Wimbledon zeker is van een prijzengeld van ruim 130.000 euro. En net zo belangrijk: van 250 punten voor de wereldranglijst. Daarmee is een glorieus debuut in de top-30 van het WTA-klassement, volgende week maandag, naar alle waarschijnlijkheid een feit.
Na het benutte vijfde matchpoint tegen Granville werd zij op weg naar de kleedkamer omhelsd door haar vader Petr, die nu na zoon Richard een tweede telg zo ver ziet gaan op Wimbledon. ,,Het wil nog niet doordringen dat ik in de kwartfinale sta. Ergens wil ik er ook nog niet veel over nadenken. Ik moet mijn volgende partij blijven zien als gewone wedstrijd. Dat werkt het beste,’’ reageerde de winnares.
Haar wedstrijd tegen Jankovic of Bartoli is pas morgen, maar vandaag wachten Misa Krajicek twee partijen. Een tweede ronde in de dubbel en een éérste in het gemengddubbelspel. Overbelasting ligt op de loer. Krajicek: ,,Die dubbel met Radwanska zal ik zeker spelen, zij heeft me de hele middag gesteund tijdens de regenpauzes. Maar daarna zal ik beslissen of ik ook zal mixen met Martin Damm. Want dit wordt natuurlijk wel een beetje veel allemaal.’’
Fred Buddenberg, Trouw, 2 juli 2007
Krajicek in kwartfinale Wimbledon
Echte doorbraak tekent zich af
Michaëlla Krajicek behoort tot de beste acht tennissers op Wimbledon. Ze is trots en blij, maar moet nog wel wennen aan het idee.
Met een oerkreet en twee gebalde vuisten vierde Michaëlla Krajicek (18) haar overwinning op de Amerikaanse Laura Granville. Met het bereiken van de kwartfinales op Wimbledon tekent haar definitieve doorbraak zich af. Gestelde doelen, zoals het bereiken van de toptwintig, lijken een kwestie van tijd.
„Nu ik zover ben, wil ik nog verder komen ook”, jubelde Krajicek. Brenda Schultz-McCarthy was in 1995 de laatste Nederlandse tennisster bij de laatste acht op Wimbledon. De tegenstandster van Krajicek in de kwartfinales moet komen uit de partij tussen Jankovic en Bartoli, die gisteren vanwege de regen moest worden geannuleerd.
In tegenstelling tot de partij tegen Tsjakvetadze ging Krajicek zich niet te buiten aan emotionele uitspattingen. Daar gaf de wedstrijd tegen Granville ook geen aanleiding toe. Het onschuldige, wapenloze tennis van de Amerikaanse vormde geen enkele bedreiging voor Krajicek. Ze had volledig de controle over de partij, die bij de stand 6-3, 4-1 en 0-15 in haar voordeel vanwege de regen werd afgebroken.
Alleen op dat moment toonde ze enige emotie. Boos gooide ze de ballen weg, balend van het feit dat ze de partij niet had kunnen voltooien vóór de zoveelste regenonderbreking op het Londense complex. Na de pauze van ruim twee uur had Krajicek moeite op gang te komen. Ze verloor voor de eerste keer haar service, liet het initiatief aan Granville en kon het finale punt pas maken op het vijfde matchpoint: 6-3 en 6-4.
Krajicek produceerde tegen de Amerikaanse nummer 77 van de wereld tien aces. Ze heeft de afgelopen maanden gewerkt aan haar service, de beweging is korter en sneller geworden. Die verandering heeft goed uitgepakt. Als nooit tevoren kan ze vertrouwen op haar opslag. Ze staat na vier partijen op een totaal van 36 aces, waarmee ze die ranglijst op Wimbledon aanvoert.
Ook de rest van haar spel blijft niet achter bij haar ontwikkeling als volwassen tennisster. Ze wordt steeds meer allround en is niet alleen afhankelijk van haar service. Het slagenarsenaal krijgt steeds meer inhoud en wordt steeds completer. Van achteruit is met name haar backhand dwingender geworden. Tegen Granville kwam haar return niet helemaal uit de verf en ook heeft ze nog moeite om de juiste momenten te kiezen om naar het net te gaan.
Krajicek, fitter en beweeglijker dan ooit, boekt ook op tactisch gebied vooruitgang. In de voorgaande partijen tegen Obziler, O’Brien en Tsjakvetadze richtte ze haar strijdplan met succes op de zwakke kanten van haar tegenstandsters. Gisteren zocht ze voortdurend de backhand van Granville, in de derde ronde de bedwinger van Hingis. Het was voor Krajicek een wedstrijd die ze niet kon verliezen en die ze ook niet verloor. En dat was in het verleden weleens anders.
Ze onderstreepte tevens haar progressie door onder de moeilijke omstandigheden op baan 14 het hoofd koel te houden. Wind, regen en duisternis gaven de partij geen Wimbledon-uitstraling. „Het was niet een van mijn fijnste partijen”, erkende Krajicek. „Mentaal was het zwaar. Ik ben superblij dat ik heb gewonnen. Al is het nog niet tot me doorgedrongen dat ik tot de beste acht speelsters op Wimbledon behoor.”
De wedstrijd tegen Granville miste de kwaliteit en de intensiteit van de partij van vrijdag met Tsjakvetadze. In die hoogstaande ontmoeting schold en vloekte Krajicek dat het een lieve lust was. Tevens smeet ze haar racket zo vaak tegen het gras dat het publiek haar op een massaal boegeroep trakteerde.
„Dat was een van die emotionele dagen, in positieve en in negatieve zin. Ik heb geleerd om rustig te blijven, maar ik kan heel emotioneel zijn. Ik doe dat om mezelf op te peppen. Het gooien met mijn racket en het vloeken heb ik nodig om fel te blijven.”
Het opjutten doet Krajicek normaliter in het Nederlands, voor het vloeken, doorgaans in de richting van vader Petr, gebruikt ze de Tsjechische taal. Uit zelfbescherming. „Anders komen de mensen niet meer naar mij kijken. Als ik de beelden twee minuten na de wedstrijd zie, denk ik altijd: Wat ben jij in vredesnaam aan het doen?”
de Volkskrant, 2 juli 2007
Krajicek in kwartfinale Wimbledon
Michaëlla Krajicek deed maandag oude tijden herleven op Wimbledon. Tussen de regenbuien door bereikte de 18-jarige speelster uit Almere ten koste van de Amerikaanse Laura Granville (6-3 en 6-4) de kwartfinales van het grandslamtoernooi. De zus van oud-kampioen Richard Krajicek bezorgde Nederland hiermee voor het eerst sinds jaren weer tennissucces in Londen.
‘Ik vind het super, geweldig. Ik ben hartstikke blij, maar had het absoluut niet verwacht. Het is eigenlijk ook nog niet helemaal tot mij doorgedrongen. Ik probeer het voor mezelf ook zo reëel mogelijk te houden en het wedstrijd voor wedstrijd te bekijken. Nu ik zover ben, wil ik ook de volgende partij weer winnen.’
Een enorme gil van blijdschap en opluchting ging over baan 14 toen Krajicek maandag de overwinning binnen had. De Nederlandse leek de partij al in haar zak te hebben, toen de regen bij een stand van 6-3 4-1 het duel onderbrak. Krajicek moest duidelijk op gang komen toen ze na een pauze van ruim twee uur weer de baan op kon. Granville brak haar opslag meteen. Hoewel Krajicek daarna kansen kreeg de partij af te maken, benutte ze de breekpunten niet. Op de volgende servicebeurt kwam Krajicek opnieuw onder druk te staan, maar ze hield haar zenuwen uiteindelijk toch in bedwang.
‘De partij had net zo goed kunnen omdraaien’, gaf Krajicek na afloop toe. ‘Ik wilde het snel afmaken, maar ik was in het begin toch wat stijfjes. Toen ik drie breekpunten kreeg om het op haar service te beslissen, ging ik ook een beetje te veel nadenken wat er zou gebeuren als ik zou winnen. Gelukkig heb ik mezelf onder controle gehouden. Ik heb daar een heel goed gevoel over.’
Krajicek, die met haar triomf 130.00 euro verdiende, maakte weer optimaal gebruik van haar ideale loting. De 26-jarige Granville stond weliswaar al eerder in de vierde ronde op de All England Club, maar de prestaties van de nummer 77 van de wereld bleven de laatste jaren achterwege. Krajicek was er vooraf daarom ook van bewust dat ze met Granville een uitgelezen kans had op Wimbledon tot de laatste acht door te dringen.
‘Op papier was dat ook duidelijk, maar zij had hier wel van Martina Hingis gewonnen, ook al was zij niet helemaal fit. Ik probeerde daarom wel meteen een goede start te maken.’ De omstandigheden op de baan maakten het echter niet makkelijk. Er stond veel wind en er was ook een constante dreiging van regen. ‘Het was heel zwaar en daarom was het niet altijd eenvoudig geconcentreerd te blijven.’
Mede door haar sterke service, dit toernooi al goed voor 36 aces, verzekerde ze zich als eerste Nederlandse sinds Brenda Schultz in 1995 van een plek bij de laatste acht. Haar broer Richard stond drie keer in de kwartfinales, met zijn triomf in 1996 als hoogtepunt. Om nog verder in zijn voetsporen te kunnen treden moet Krajicek zich in haar volgende partij ontdoen van de winnares van de ontmoeting tussen de Servische Jelena Jankovic en de Française Marion Bartoli.
Jankovic is één van de beste speelster van dit seizoen. Ze heeft al meer dan vijftig zeges achter haar naam staan en steeg naar de derde plaats van de wereldranglijst. Ze was dit jaar ook een van de smaakmakers op Roland Garros, waar ze tot de halve finales kwam. ‘Ik denk dat het Jankovic zal worden, want die is mentaal en fysiek toch iets sterker.’
Algemeen Dagblad, 1 juli 2007
Krajicek: trots wijkt snel voor ambitie
Michaëlla Krajicek kreeg in het weekeinde alle tijd om haar Grand Slam-doorbraak op Wimbledon te vieren, maar deed het niet. Zij wil vandaag per se een anti-climax voorkomen bij haar vierde ronde tegen de Amerikaanse Laura Granville. ,,Als ik mij goed concentreer, komt het wel goed.’’
Op de meest emotionele dag van haar carrière volgde voor Michaëlla Krajicek misschien wel het suffigste toernooi-weekeinde ooit. Twee keer een uurtje trainen op een (indoor-)baan van het Wimbledon-complex, een filmpje op zondagmiddag en een etentje buiten de deur.
Voor de rest veel rusten voor de vierde ronde van vandaag, wat met de gestage Engelse regen op en rond de All England Lawn Tennis Club niet eens zo’n straf was.
,,Alles gaat best goed,’’ liet de winnares van - afgelopen vrijdag - fantastische partijen in de derde ronde van het enkelspel (bijna drie uur) en de eerste ronde in de vrouwendubbel (ruim twee en een half uur) weten. ,,Vrijdagavond was ik erg moe, had ik een beetje een zere heup, maar bij het trainen was er nu geen probleem meer.’’
Meisjes van 18 kunnen tegen een stootje. Hoewel: ,,De fysio heeft me lang onder handen genomen.’’
Op de massagetafel voelde zij de spierpijn, maar ook een heerlijk gevoel van trots over het feit dat zij voor het eerst de tweede week heeft bereikt bij een Grand Slam-toernooi. Dat werd versterkt door alle felicitaties. ,,Mijn telefoon is er helemaal moe van geworden,’’ meldde zij toepasselijk. ,,Ik heb nog nooit zo veel sms-jes en telefoontjes gehad, ook van mensen die ik niet eens ken. Ik vraag me af hoe ze aan mijn nummer komen, maar ach, zolang het positief blijft, vind ik het goed. Alleen wil ik mijn telefoonrekening niet zien.’’
Al snel week bij haar, zoals altijd, de trots voor nog meer ambitie. ,,Het is een hele eer om zo ver te komen bij een Grand Slam-toernooi, maar eigenlijk voel ik dat nu al niet meer zo,’’ zei de eerste Nederlandse (na Miriam Oremans in 1998) die zo ver komt in negen jaar Wimbledon.
,,Je kijkt al weer snel verder. Het is super dat ik in de vierde ronde zit, maar ik kan hier de kwartfinale halen. Daar wil ik alles voor doen,’’ klonk het vastberaden op zaterdag, nadat haar eerste ronde in de mixed was verregend.
Met andere woorden: niet te veel terug, maar vooral vooruit kijken. Wie Michaëlla Krajicek vrijdagavond in het dubbelspel met de Poolse Radwanska na urenlang zwoegen zag winnen van het Argentijns/Italiaanse koppel Dulko/Camerin (dat matchpoint na matchpoint miste), kon niet anders dan zich zorgen maken. Zes lange, spannende sets op een natte, koude dag. Voor iemand die de afgelopen jaren verre van blessurevrij bleef. Zou het voor haar niet verstandig zijn om zich, net als Amélie Mauresmo eerder deed, met een drogreden af te melden voor haar dubbelwedstrijden?
Misschien wel, maar nu nog niet, antwoordde Krajicek. ,,Ik ben nog niet zo ver dat ik er vanuit moet gaan dat ik bij elk Grand Slam-toernooi de vierde ronde kan halen. Was dat wel zo, dan zou ik niet ook in de dubbel én de mixed inschrijven. Maar nu ik wel zo ver ben gekomen, moet ik het inderdaad even aanzien. Als er het risico van een blessure zou zijn, doe ik er beter aan het bij de single te laten. Het probleem is alleen dat ik nooit iets wil opgeven. Ik ga bij al mijn partijen voor de winst.’’
Dolgraag had zij op Wimbledon dit jaar ook met broer Richard op de baan gestaan bij het gemengddubbel. De grote wens van vader Petr. Maar de kampioen van 1996 in Londen voelt zich er niet goed genoeg in vorm voor, weet Misa. ,,Hij wil dan niet één of twee rondjes winnen, maar direct de titel. Logisch, dat is wat alle Krajiceks hebben. Ik begrijp het heel goed.’’
Haar grote broer zal er vandaag wel bij zijn als zij uitkomt tegen de Amerikaanse Laura Granville, als tribuneklant dus. En als het zo uitkomt als adviseur. Michaëlla stelt zijn oordeel op prijs.
Het draagt bij tot een voortgaande progressie, al is zij daar vooral zelf debet aan. Want, zo verraste zij haar gehoor, zij is trainen niet eens zo heel erg meer gaan vinden.
,,Ik heb nu bijvoorbeeld geen hekel meer aan het werken met gewichten. Des te sterker, des te minder kans op blessures,’’ liet zij weten. Een cliché, maar uit haar mond nog niet eerder vernomen.
De progressie laat zich vooral zien bij haar voetenwerk (tot voor kort haar achilleshiel) en bij haar opslag. ,,Ik ben heel blij dat ik mijn servicebeweging heb aangepast. Die kortere, snellere slag is duidelijk beter,’’ zo heeft zij geconstateerd.
Behalve in haar plaats in de vierde ronde kan het bewijs daarvoor op Wimbledon ook worden gevonden in een opmerkelijk statistiekje. Van alle 128 deelneemsters produceerde Michaëlla Krajicek in de eerste week de meeste aces: 26 stuks.
Drie meer dan de Franse titelverdedigster Amélie Mauresmo en zes meer dan Serena Williams. Voor de collega’s is haar succes bij het bekendste tennistoernooi ter wereld geen verrassing, merkte de Nederlandse nummer één. ,,In de kleedkamer weten de meisjes al wat langer dat ze beter niet tegen mij op gras kunnen loten.’’
Robèrt Misset, de Volkskrant, 1 juli 2007
‘Emotie, het hoort bij mijn karakter’
Op Wimbledon betreedt ze een andere wereld. En in tegenstelling tot broer Richard ziet ze geen vette varkens op de baan. ‘Ik zit in de kleedkamer naast topfitte meisjes.’
Voor een van de grotere podia op Wimbledon is Michaëlla Krajicek nog niet uitgenodigd. Maar ook als ze vandaag op baan 14 in de vierde ronde de Amerikaanse Laura Granville ontmoet, betreedt de 18-jarige Nederlandse tennisster een nieuwe wereld.
Voor het eerst behoort Krajicek bij een Grand Slamtoernooi tot de beste zestien tennissters en met deze loting kan ze op Wimbledon, net als Brenda Schultz in 1995, de kwartfinales bereiken.
Maak je op Wimbledon een beslissende stap in je carrière?
Krajicek: ‘Op papier is het een doorbraak, maar ik voel het niet zo. Ik heb in het verleden ook pech gehad met de loting. Op Wimbledon was ik voor het eerst geplaatst en daardoor trof ik makkelijker tegenstanders in de eerste twee ronden. Ik had veel vertrouwen voor mijn partij tegen Tsjakvetadze.
‘Ik heb mijn service aangepast. Het is nu een snellere en kortere beweging waarvan ik zeker op gras profijt heb. Ik speel agressief en pas me goed aan de omstandigheden aan. Maar voor mij blijft het net zo moeilijk om te winnen van een toptienspeelster als van iemand uit de top-100.’
Mentaal is het dus veel zwaarder om vandaag tegen Laura Granville te spelen. Iedereen verwacht nu dat je haar ook wel even pakt.
‘Het is een positieve verrassing, want ik speel liever tegen Granville dan tegen Hingis. Voor Martina heb ik toch veel respect. Ik heb twee dagen kunnen genieten van mijn overwinning op Tsjakvetadze. Maar nu wil ik per se de kwartfinales bereiken.’
Je smijt op Wimbledon met emoties. Schrik je weleens als je de beelden van je partijen terugziet?
‘Ik kan heel emotioneel zijn, het hoort bij mijn karakter. Ik probeer zo veel mogelijk in het Tsjechisch te vloeken, anders komen de Nederlandse supporters niet meer naar mijn wedstrijden kijken. Ik denk weleens: wat was jij nou aan het doen op die baan?
‘Maar op het moment zelf merk ik het niet. De intensiteit van mijn partij tegen Tsjakvetadze lag zo hoog dat ik na elk punt schreeuwde. Ook de frustraties moesten er even uit en dan gooi ik met mijn racket. Ik had het nodig om mezelf scherp te houden. Tsjakvetadze kan je met haar slagen in slaap sussen, omdat het er bij haar zo gemakkelijk uitziet.’
Kwam de gouden tip tijdens die partij van John van Lottum?
‘Hij staat niet voor niets in mijn topvier van mogelijke coaches. Ik waardeerde het dat John precies de juiste dingen zei. Ik wist dat ik agressief moest spelen. Maar ik heb nog niet bepaald wie mijn nieuwe coach zal worden.’
Wordt er nu in de kleedkamer anders tegen je aan gekeken?
Lachend: ‘Ik zit op Wimbledon nog steeds in de kleedkamer voor de speelsters die niet tot de beste zestien behoren. Maar nu ik opnieuw iemand uit de toptien heb verslagen, neemt het respect wel toe. Zeker op gras willen de meeste meiden niet tegen me spelen.
‘Ik moet mijn telefoon telkens opladen. Nog nooit heb ik zoveel sms-jes en berichten gekregen. Ik wil de rekening niet zien, want die zal nog hoger zijn dan op Roland Garros. Ik vind het wel grappig dat ik talloze felicitaties heb gekregen van mensen die ik niet ken.’
Je broer Richard heeft vijftien jaar geleden op Wimbledon een beruchte uitspraak gedaan over het vrouwentennis.
‘Ik ben er nog niet mee geconfronteerd. En als de Britse media die affaire weer oprakelen, zal ik er rustig onder blijven. Richard blijft mijn broer, ook al doet hij nog 25 van zulke uitspraken.’
Jij ziet geen vette varkens op de tennisbaan?
Giechelend: ‘Nee, op dit niveau zit ik in de kleedkamer alleen naast topfitte meisjes. De sport is veranderd, ook de vrouwen zijn atletischer geworden.’
Fitnesstraining was ook niet jouw favoriete bezigheid.
‘Ik had er moeite mee de oefeningen te blijven herhalen. Ik heb nu geen hekel meer aan conditietraining. Ik kan het me ook niet permitteren mijn lichaam te verwaarlozen. Alle topspeelsters zitten in het krachthonk.’
Het is dus terecht dat vrouwen ook op Wimbledon evenveel prijzengeld ontvangen als de mannen?
‘Ik vind van wel. Je kunt altijd zeggen dat vrouwen soms maar twee korte setjes spelen. Maar ze werken er net zo hard voor als de mannen. Ik hoor van veel tennissers dat ze de gelijke beloning niet eerlijk vinden.
‘Ze realiseren zich onvoldoende dat het voor vrouwen fysiek nog zwaarder is topsport te bedrijven. Een man kan langer doorspelen, vrouwen stoppen vaak eerder omdat ze ook kinderen willen.’
Richard dubbelt met Pat Cash in het seniorentoernooi. Had hij dan ook niet met jou kunnen spelen in het gemengd dubbelspel?
‘Voor mijn vader zou het geweldig zijn om zijn kinderen samen op Wimbledon te zien spelen. Maar Richard heeft anders beslist en dat moet ik accepteren. Ik vind het jammer, want de kans dat we ooit nog samen dubbelen wordt steeds kleiner. Misschien vertrouwt Richard me pas als ik nog hoger op de wereldranglijst sta.
‘Hij voelt zich fit genoeg, maar Richard doet het niet voor een paar rondjes. Als hij inschrijft voor de mixed dubbel, wil hij dat toernooi ook winnen. Die ambitie hebben alle Krajiceks nu eenmaal. Ik begrijp zijn gevoel. Straks verliezen we in de eerste ronde van een onbekend duo uit de top-50, daar moet Richard niet aan denken.’
Rtl.nl, 1 juli 2007
Krajicek: ik kijk wel hoe lang ik het volhoud
"Als ik goed speel, heb ik zeker een kans om de kwartfinales te halen." Michaëlla Krajicek blikt vooruit op haar vierde ronde-partij op Wimbledon.
De 18-jarige tiener uit Almere krijgt een goede kans om zich als eerste Nederlandse sinds Brenda Schultz in 1995 bij de laatste acht van het grandslamtoernooi te scharen. Morgen speelt Krajick tegen de nummer 77 van de wereld, de Amerikaanse Laura Granville.
Krajicek werd na haar zege op Tsjakvetadze overstelpt door felicitaties. Haar telefoon maakte overuren en ook in de kleedkamer kreeg ze veel complimenten. "Ik denk dat het respect van de anderen er al was, maar dat is nu misschien nog een beetje duidelijker. Maar er waren wel genoeg meisjes die op gras niet graag tegen mij willen spelen."
Dankzij haar goede service heeft Krajicek evenals broer en oud-Wimbledonkampioen Richard het ideale spel voor gras. "Zeker als ik goed serveer kan ik wel iets bijzonders neerzetten op deze ondergrond. Ik ben ook blij dat ik mijn service aangepast hebt. Ik serveer korter en sneller nu, dat gaat heel goed."
Ook conditioneel is Krajicek sterker geworden. "Ik investeer nu veel meer in mijn conditie. In het begin vond ik dat echt moeilijk, maar nu vind ik het niet erg meer. Op het niveau waarop ik nu ben, moet je ook wel fit zijn als je wat wilt bereiken, zeker omdat de concurrentie heel groot is. Net als alle Krajiceks wil ook altijd winnen als ik ergens aan meedoe. Ik kijk wel hoe lang ik het volhoud. Tot nu toe gaat het goed. Ik zou het geweldig vinden hier te winnen, zeker ook omdat Wimbledon mijn favoriete toernooi is. Maar ik wil nu eerst bij de laatste acht komen daarna zien we wel verder."
Richard Lewis, The Sunday Times, 1 juli 2007
Krajicek takes familiar path
The Dutch player has more pressure than most as she strives to reach the quarter-finals and live up to her name
It could have been one of the most extraordinary double acts in Wimbledon history: the 1996 men’s champion with the half-sister who is almost half his age. But first Michaella Krajicek sustained an injury and then it was her more famous brother Richard who had to bow to his creaking bones.
Still, they have not given up hope - even though he retired from the sport in 2003 - but should the pair get it together on the famous lawns of SW19, Little Kraai, as she is fondly known, will take to the court with a reputation which is growing match by match.
Naturally not quite to the level of her brother, who won the men’s title with a straight-sets defeat of Malivai Washington 11 years ago, a match of great significance because it interrupted the reign of Pete Sampras.
But whenever she plays, you do not need to be a tennis aficionado to know the background. Equally, it is understandable that the pressure will grow on her the quicker she progresses up the rankings, though she made sure she dealt with that here at Wimbledon when she played in the junior championships four years ago when she was 14.
“I just kept thinking, ‘It’s Wimbledon, it’s Wimbledon’, and it was all too much,” she said. “Because my brother won here it put a bit of pressure on me and I couldn’t really play my best. Wimbledon is very special but I am trying to treat it as just another big tournament.”
But when she broke onto the scene, she could not escape the name. When she competed in her first WTA tournament in 2003 in the Netherlands, the expectation was huge.
She said: “I was 14 and everybody was like, ‘I think you can win a few rounds’. But they just don’t know how difficult it is to win the first round. The whole stadium was full. All the people were there and cameras and everything. I was really nervous then I lost so badly.” She is here for her second Wimbledon in the main tournament. Twelve months ago she was knocked out in the first round but her progress has seen her seeded No 31 and tomorrow - weather permitting - she will meet American Laura Granville in round four.
Her status has grown after she beat Russia’s No 8 seed Anna Chakvetadze in the previous round after previously ending domestic hopes in the women’s tournament with a 6-0 6-1 defeat of British No 1 Katie O’Brien.
Now is the time for Krajicek to make her own mark, even though it was not solely the achievements of her brother which took her into the game.
Richard is 35. Michaella and him have the same father and though she represents the Netherlands where she lives, they are of Czech descent.
She lives in Almere in the north of the Netherlands, a country which became their home after their father Petr emigrated there to escape the revolution of 1968.
Richard now advises her, though she is hardly living in his shadow.
Krajicek progressed to the become the world’s No 1 junior in 2004 and her highest ranking on the WTA tour was 33 last month.
The third round seems to have been her stumbling block after she failed to progress further than that stage both at the French Open in Paris last month and at the Australian Open in Melbourne last year.
But there is no doubt that she is in the form of her life and she remains one of the best outsiders to carry on what she has achieved here so far.
She is on her way, still harbouring hopes of playing alongside her brother in the doubles here one year but for now progressing alone. With a powerful serve, and a champion in her family, she has a stature which could take her a long way.
NRC Handelsblad, 30 juni 2007
Krajicek vecht zich in trance naar mijlpaal
Michaëlla Krajicek heeft zich gisteren voor het eerst in haar carrière geplaatst voor de vierde ronde van een grandslamtoernooi.
De 18-jarige tennisster uit Almere wist op Wimbledon de als achtste gerangschikte Anna Tsjakvetadze in een bijna drie uur durende partij te verslaan: 7-6, 6-7 en 6-2. Later op de dag bereikte zij met de Poolse Agnieszka Radwanska ook de tweede ronde in het dubbeltoernooi van Wimbledon. In een zinderende driesetter versloegen zij het Italiaanse/Argentijnse duo Maria Elena Camerin en Gisela Dulko: 6-3, 6-7 en 8-6.
Krajicek reageerde uitgelaten op haar zege op Tsjakvetadze. Een paar uur later, na haar gewonnen dubbelspel, zei ze: „Dit is een van de meest emotionele dagen van mijn leven. Op zich maakt het mij niet uit of ik tegen iemand uit de top-10 of top-200 speel. Maar het is wel een grote eer om van iemand als Tsjakvetadze te winnen.”
Ze komt nu in de volgende ronde uit tegen de Amerikaanse Laura Granville, die verrassend Martina Hingis versloeg.
Krajicek ging aarzelend van start in haar partij tegen de nummer zeven van de wereld, die vorige week het grastoernooi van Rosmalen op haar naam schreef. Ze kreeg meteen twee breekpunten tegen, maar wist die weg te werken met mooie crosscourt winners en een ace. Ook in haar volgende opslagbeurt kreeg Krajicek twee breekpunten tegen, waarvan de eerste door Tsjakvetadze werd benut met een mooie return.
De Russische leek de eerste set te gaan binnenslepen, maar toonde zich in de tiende game wankelmoedig. Na een dubbele fout op 30-30 miste zij een forehand: 5-5. In de daarop volgende game moest Krajicek wederom twee breekpunten toestaan, die zij geroutineerd wegwerkte met een snoeiharde service: 6-5. De regenonderbreking die daarna volgde kwam voor de Nederlandse als een zegen. Haar houding was tot dan toe negatief en zij smeet veelvuldig met haar racket. „Ik probeerde mezelf op te peppen”, legde zij na afloop uit. „Tsjakvetadze speelt zó gemakkelijk, dat ze je voor je het weet in slaap sust.”
In de tiebreak die na de regenpauze volgde, wist geen van beide tennissers echt te domineren. Maar Krajicek toonde zich tijdens de lange slagenwisselingen de meest agressieve van de twee en dwong haar tegenstandster tot een fout op haar derde setpoint. Daarop balde de nummer 45 van de wereld haar vuist en krijste het uit.
Onder het toeziend oog van haar mogelijk nieuwe coach John van Lottum ging Krajicek in de tweede set uitstekend van start met drie aces. Maar bij de opslagbeurten van haar tegenstandster verzuimde zij de vele breekpunten te verzilveren. In totaal kreeg zij in het tweede bedrijf vijf kansen om de Russische te breken, maar in deze fase van de wedstrijd retourneerde zij matig en vond zij geen antwoord op het goede voetenwerk van Tsjakvetadze. De 20-jarige tennisster uit Moskou hapte toe in de tiebreak, die zij met 7-5 won.
In de derde set liet Krajicek misschien wel haar beste spel zien. Met krachtige returns dwong ze haar tegenstandster in het defensief. Binnen een mum van tijd liep de halfzus van Richard Krajicek uit naar 3-0, ondanks het feit dat ze drie breekpunten tegen kreeg in de derde game. Ook in de zevende game had ze moeite haar service te behouden, maar ze hield haar zenuwen in bedwang: 5-2. Op de service van Tsjakvetadze kreeg ze daarna twee matchpunten, waarvan ze de eerste benutte.
Krajicek zei dat zij in de derde set „in een trance had gespeeld”. „Ik maakte bijna geen fouten en deed wat mijn vader mij in de regenpauze had opgedragen: agressief spelen.”
Brian Viner, The Independent, 30 juni 2007
Krajicek serves up classic in the outer limits
One of the immutable rules at Wimbledon is that the big show courts don't always get the biggest, best shows. If there is a more engrossing women's match this fortnight than the one which unfolded yesterday on No 13 Court, between the eighth seed Anna Chakvetadze, from Russia, and the Dutch teenager Michaella Krajicek, who eventually triumphed 7-6, 6-7, 6-2, then it will be a veritable classic.
There were plenty who parked themselves on the court yesterday morning clutching the order of play and expecting Chavetadze v Krajicek to be an amuse-bouche, with Daniela Hantuchova v Katarina Srebotnik as a tasty starter, and the match between the French qualifier Edouard Roger-Vasselin and his thrilling compatriot Richard Gasquet, the player Roger Federer most enjoys watching, as the sumptuous main course. If so, it was an amuse-bouche prepared by Gordon Ramsay.
And Krajicek evokes the profane chef in other ways too. In the course of a marvellous victory, the most important of her career, she yelled, snarled, was booed for racket abuse, and angrily directed what sounded like some pretty choice words, in Czech rather than Dutch, at her watching father, Petr, who hails from the Czech Republic and is also her coach.
Interesting temperaments run in the family. Krajicek, who had obliterated the British No 1 Katie O'Brien in a second-round match the day before, is the 18-year-old half-sister of the 1996 Wimbledon champion Richard Krajicek, the man who once ruffled more than a few feathers by saying that 80 per cent of women tennis players "are fat pigs who don't deserve equal pay". He then apologised. What he'd meant to say, he explained, was that "only 75 per cent of women tennis players are fat pigs".
These days, Krajicek is a more mature fellow, who acknowledges the error of his words: "To compare anyone with pigs is terrible," he conceded recently.
But he can fully expect those words to haunt and taunt him as young Michaella - neither overweight nor remotely porcine - rises through the rankings. A former world junior No 1, she currently stands just inside the world's top 50, but the Dutch press corps here fully expect her to forge into the top 10. Some of them are even suggesting that of the pair of them, Richard will wind up with the inferior Wimbledon record.
The benefit of sitting on an outside court for the day is that nobody is far from the action, and what action it was, both players trading Exocets from the baseline for more than five hours, give or take the odd protracted rain delay.
One of the more bizarre spectacles this Wimbledon, which one can only hope was picked up by the BBC cameras, was that of three comedy stag hats, made of orange foam rubber and sported by three Dutchmen clad head to foot in orange, solemnly turning left and right following the lengthy rallies.
They were matched for colourful patriotism by a vast man in a vast Union Jack shirt - more of a tent, really - who, during one of the rain interruptions exhorted the crowd to perform a Mexican Wave first "in a posh and elegant manner", then "hissing like a snake", and then "in slow motion".
Everyone obliged, too. A kind of Blitz spirit prevails on the more remote courts.
No 13 Court is not much longer for this world, however. In 2009, as part of the same refurbishment project as the one putting a lid on Centre Court, it will become the new site of No 2 Court and therefore the official new graveyard of champions. Yesterday it was merely the graveyard of the world No 7 Chakvetadze's hopes, but perhaps also the birthplace of genuine Dutch expectations.
The Dutch haven't cheered a woman all the way to the final since Betty Stove obligingly capitulated to Virginia Wade 30 years ago. Nor have the British, for that matter. But their wait for another one might not be nearly as long as ours. If she can tame her temper - a Dutch journalist told me that the word for her at home is "chagrynig", best translated as moody - Michaella Krajicek looks to have what it takes.
When will we have a contender? Probably not before her big brother Richard can fly.
Algemeen Dagblad, 29 juni 2007
Mischa Krajicek doorbreekt barrière
Michaëlla Krajicek heeft vrijdag een barrière doorbroken op het gras Wimbledon.
Het bereiken van de vierde ronde van een grandslamtoernooi lijkt voor de 18-jarige Nederlandse tennisster het laatste duwtje dat ze nodig heeft om een hoofdrol in de internationale top te kunnen gaan spelen. Met haar knappe zege op de als achtste geplaatste Anna Tsjakvetadze (7-6 6-7 6-2) heeft ze een belangrijke stap naar een definitieve doorbraak gezet.
Krajicek trad in de voetsporen van Miriam Oremans. De Brabantse was in 1998 de laatste Nederlandse die op Wimbledon de vierde ronde haalde. Krajicek kwam bij een grandslam tot nu toe niet verder dan de derde schifting. Ze kwam eerder dit jaar tot deze fase op Roland Garros en vorig jaar bij de Australian Open.
Met haar winst op Tsjakvetadze slaagde ze met glans voor haar eerste echte test op Wimbledon. Krajicek had in haar eerste twee potjes op de All England Club nauwelijks tegenstand gehad. Tsjakvetadze was een opponente van een ander kaliber. De twee jaar oudere Russische is de nummer zeven van de wereld en kwam met de toernooizege in Rosmalen naar Londen.
Krajicek en Tsjakvetadze kennen elkaar goed uit de juniorentijd. De twee trainden regelmatig samen en de vaders zijn goed bevriend. Ze gaven elkaar in de onderlinge partijen ook vaak weinig toe. Tsjakvetadze had vrijdag aanvankelijk het betere van het spel. Ze kon op 5-4 serveren voor de set, maar Krajicek brak haar service.
Een zware regenbui onderbrak het duel. Nadat de twee speelsters op de baan waren teruggekeerd, kreeg de Russische in de tiebreak opnieuw de mogelijkheid de set naar zich toe te trekken. De nummer zeven van de wereld liet het opnieuw liggen. De fit ogende Krajicek pepte zich na dit buitenkansje op en won de verlenging met 10-8.
In het tweede bedrijf dwong de kleine Kraai vijf kansen af de service van haar opponente te breken. In afwisselend Nederlands en Tsjechisch liet ze haar ongenoegen blijken als ze weer een mogelijkheid had verprutst. Na deze gemiste kansen moest ze de tweede tiebreak van de partij aan Tsjakvetadze laten.
In de beslissende set wist Krajicek na de tweede regenpauze wel een breakpoint te forceren. Hoewel ze nog wel een paar keer onder druk kwam te staan, sloeg ze op die momenten de mooiste punten. Met 6-2 maakte Krajicek de partij af en verzekerde zichzelf alvast van een bedrag van bijna 70.000 euro aan prijzengeld.
Krajicek stak juichend beide handen in de lucht nadat ze tijdens dit toernooi als eerste een speelster uit de top tien van de plaatsingslijst uit het toernooi had geslagen. Vader Petr Krajicek keek vanaf de tribune goedkeurend toe. Hij was trots op de prestatie van zijn dochter, maar wilde na afloop niet van een doorbraak spreken.
,,Ik doe dat niet graag. Ik ben heel blij en trots dat ze dit heeft behaald. Maar ze heeft wel vaker van speelsters uit de top tien gewonnen. We moeten ons hoofd ook bij de volgende wedstrijd houden. Dit is vooral een mooie nieuwe ervaring waar ze hopelijk wat van oppikt.''
Krajicek speelt in de volgende partij tegen de 26-jarige Amerikaanse Laura Granville. De nummer 77 van de wereld schakelde de Zwitserse Martina Hingis, winnares van 1997, uit.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 29 juni 2007
Krajicek: keihard zwoegen en vloeken
De eerste zege over een top 10-speelster op Wimbledon is dit jaar opgeëist door Michaëlla Krajicek.
Haar uitschakeling van Anna Tsjakvetadze, de nummer zeven van de wereld uit Rusland, was een memorabele. En er zit in de vierde ronde tegen de Amerikaanse Laura Granville nog veel meer in.
Van het gracieuze grastennis voor vrouwen waarmee het museum van Wimbledon volhangt, was geen sprake. Keihard gezwoegd werd er, en keihard gevloekt. Vanonder beider zonneklepjes putten Michaëlla Krajicek en Anna Tsjakvetadze uit een omvangrijk arsenaal aan verwensingen. In het Tsjechisch, Engels en Nederlands werd er gegild, maar vooral in het Russisch.
Krajicek had zich voorgenomen te genieten van haar derde ronde tegen de wereldtopper uit Moskou. Het plezier en de voldoening straalden pas echt van haar af, toen op baan 13 de score 7-6 (8) 6-7 (4) 6-2 op het scorebord stond. Na bijna drie uur spel en ruim twee en een half uur regenpauze was de winst eindelijk binnen.
,,Ik heb de nummer zeven van de wereld verslagen, echt super,’’ reageerde de Nederlandse nummer één, die nu een onverwacht fraai uitzicht heeft op de kwartfinale. Want in de vierde ronde wacht de onbekende Amerikaanse Laura Granville, de nummer 77 van de wereld die gisteren een slecht spelende Martina Hingis verraste.
,,Dit was een van de meest emotionele dagen ooit voor mij. Ik gooide met mijn racket en ik vloekte, maar ik heb dat wel nodig om fel te blijven. Ik probeer zoveel mogelijk in het Tsjechisch te vloeken, maar dat lukt niet altijd.’’
Tennishistorici moeten voor de laatste Nederlandse in de vierde ronde van Wimbledon terug naar 1998, toen Miriam Oremans verloor van de Russin Natasja Zvereva. Voor het verre van onwaarschijnlijke geval dat Michaëlla Krajicek maandag wint van Granville: de laatste Nederlandse die in Londen de kwartfinale haalde, was Brenda Schultz-McCarthy in 1995 (verlies tegen Arantxa Sanchez).
Uniek is haar prestatie dit jaar dus nog zeker niet. Maar haar eerste vierde ronde in een Grand Slam-evenement, goed voor 140 ranglijstpunten en 70.000 euro, mag wel memorabel worden genoemd. Vader Petr Krajicek wenste nog niet te spreken van een ‘doorbraak’, doch dat was vooral ook om zijn achttienjarige dochter met beide benen op de grond te houden.
,,Ze heeft wel vaker van een top 10-speelster gewonnen. En we moeten ons hoofd nu vooral ook bij de volgende wedstrijd houden,’’ aldus één van het handvol tennisvaders van wie twee kinderen de laatste zestien op Wimbledon haalden. ,,Dit is vooral een mooie, nieuwe ervaring, waar ze hopelijk iets van oppikt.’’
Krajicek senior mag dan op het punt staan het stokje als coach over te geven aan een nieuwe betaalde kracht, hij had vooral voor de langere termijn veel goede ontwikkelingen gezien. Misschien nog wel het belangrijkste was dat zijn dochter qua voetenwerk vorderingen heeft gemaakt, vond hij. ,,Zij bewoog goed vandaag. Het is te zien dat ze keihard heeft gewerkt aan haar conditie.’’
Dat was niet eens zozeer zijn eigen verdienste als coach, voegde hij er aan toe. ,,Mijn vrouw verdient een pluim. Zij heeft Misa de laatste tijd veel naar de baan gesleept.’’
Als het halfzusje van Wimbledon-kampioen Richard er echt voor gaat, is er veel mogelijk. Haar wedstrijdmentaliteit sleepte haar er gisteren doorheen in een moeilijke partij, met langdurig oponthoud vanwege de regen. Er was alle tijd om neerslachtig te worden of de concentratie te verliezen, maar des te langer het duurde, des te duidelijker werd dat zij mentaal sterker was dan de twee jaar oudere Tsjakvetadze.
De Russin boekte als prof al tien zeges over top 10-speelsters in 2007. Krajicek drie. Tsjakvetadze won in de afgelopen maanden de toernooien in Hobart en Rosmalen. Toch kwam er gisteren al vlot sleet op haar zelfvertrouwen.
Krajicek deelde de eerste klap uit door in de eerste set knap terug te vechten van een 5-3 achterstand. Na twee uur regenpauze pareerde zij in de tiebreak een setpunt op de service van Tsjakvetadze, om even later aan het net toe te slaan op haar eigen derde setpunt (10-8).
In het tweede bedrijf liet de nr. 45 van de wereld daarna vijf kansen op een vroege break liggen, waarna het een echt mentaal gevecht werd. Terwijl politiehelikopters bij hun rondjes over de andermaal door terreur geplaagde Britse hoofdstad ook Wimbledon aandeden, bleef Tsjakvetadze met 7-5 het koelst in de tweede tiebreak.
De tweede regenpauze, bij 1-0 in de derde set, gaf daarna de doorslag. Tsjakvetadze kwam er slecht uit. En Krajicek, die het in de chaos op en neer naar de kleedkamer zónder tips van haar vader had moeten doen, juist heel goed. Zij brak naar 2-0, serveerde ondanks de lastige wind drie breekpunten weg voor 3-0 en liep uit naar 5-2.
Daarmee had zij haar opponente geestelijk gebroken. Op eigen service bezweek Tsjakvetadze definitief onder de druk, waarna Krajicek op baan 13 met veel plezier het ererondje van de winnares mocht maken.
Robèrt Misset, de Volkskrant, 29 juni 2007
Krajicek op weg naar droomland
Voor euforie is geen plaats in de denkwereld van de familie Krajicek, want na elke zege volgt een nieuwe tennispartij die gewonnen moet worden. Toch verried de glimlach op het gezicht van Petr Krajicek dat zijn dochter Michaëlla op Wimbledon een mentale barrière had geslecht door in grootse stijl de vierde ronde te bereiken.
Voor het eerst behoort de 18-jarige Krajicek bij een grand slamtoernooi tot de laatste zestien, maar ze beleefde vrijdag op Wimbledon een dubbele primeur. Het zenuwslopende gevecht met de Russische Anna Tsjakvetadze duurde inclusief twee regenpauzes ruim vier uur, waarna Krajicek in drie sets (7-6, 6-7, 6-2) de speelster uit de toptien versloeg. Op het grand slampodium was haar dat niet eerder gelukt.
Droomland ligt op Wimbledon niet ver weg voor Krajicek, want in de volgende ronde treft ze de Amerikaanse Laura Granville, 77ste op de wereldranglijst, die verrassend in twee sets (6-4, 6-2) afrekende met Martina Hingis.
Misschien leidt de rode loper Krajicek wel naar een ontmoeting met de Servische Jelena Jankovic in de kwartfinales. Plotseling ligt de wereld aan haar voeten. Voor het eerst is Krajicek geplaatst bij een grand slamtoernooi en profiteert ze optimaal van een gunstige loting.
Na drie overwinningen op Wimbledon heeft Michaëlla al ruim 70 duizend euro verdiend en maakt ze het puntenverlies na haar vlotte uitschakeling in Rosmalen meer dan goed. Na Wimbledon staat Krajicek opnieuw op de rand van de top-30.
Soms markeert één punt het verschil tussen eeuwige roem of een kras op je ziel. Krajicek moet in de derde set hebben aangevoeld dat ze een beslissend moment in haar nog prille loopbaan was genaderd, toen Tsjakvetadze op 4-2, 30-40 een laatste kans kreeg om de grillige partij te doen kantelen.
Krajicek heeft soms de neiging om te passief te spelen, waardoor haar sterkste wapens te weinig rendement opleveren. Maar in deze cruciale fase deed Michaëlla precies wat ze in de tweede set bij haar breakpoints verzuimd had. Ze nam het initiatief in de rally, zette de lichtvoetige Tsjakvetadze onder een moordende druk en verdiende het punt met een zwiepende forehand.
Ook het tweede breakpoint voor de nummer 7 van de wereldranglijst deed Krajicek geen pijn. Ze schotelde de winnares van het grastoernooi in Rosmalen het repertoire voor waarmee haar broer Richard Wimbledon in 1996 won: een snoeiharde eerste opslag, gevolgd door een onweerstaanbare forehand.
Zo gingen alle ‘big points’ in de derde reeks naar Krajicek, nadat beide speelsters in de soms bizarre partij de set hadden gewonnen die ze behoorden te verliezen. Tot 5-4 in de eerste set had de 20-jarige Tsjakvetadze het statusverschil met Krajicek fijntjes benadrukt.
De Russin met de paardenstaart staat soepel op haar benen, heeft een gracieuze backhand waarmee ze de rally wil dicteren en kan ook met haar forehand versnellen. Veel geheimen hebben Tsjakvetadze en Krajicek niet voor elkaar, vertelde vader en coach Petr. ‘Misa kent Anna al uit jaar juniorentijd, ze trainden ook vaak samen. De verschillen waren miniem.’
Mentaal toonde Tsjakvetadze zich opvallend kwetsbaar door juist op 5-4 haar slechtste opslagbeurt af te leveren. Terwijl het begon te regenen, drukte Krajicek nog net door naar 6-5. Ruim twee uur later overleefde ze in een doldwaze tiebreak op 7-6 een setpoint voor Tsjakvetadze na een dubbele fout, nadat de Russin zelf op 6-5 al een setpunt had overleefd.
Alsof beide speelsters een zak aardappelen op hun rug mee torsten, duwden ze de bal op 9-8 over het net, waarna Tsjakvetadze de beslissende fout maakte. Prompt worstelde de Russische baseliner, die weigerde naar het net te komen, zich door haar servicegames. Toch moest Krajicek de tweede tiebreak met 7-5 afstaan, maar een tweede onderbreking bij 1-0 in de derde set bracht uitkomst.
‘Ik kon haar niet bereiken’, zei Petr Krajicek over die korte regenpauze. ‘Maar Misa is volwassen geworden, want ze koos in de derde set de juiste strategie. Je moet doorslaan tegen Tsjakvetadze, het punt zelf willen halen.’ Die woorden waren Krajicek in de spelerslounge wellicht ook ingefluisterd door John van Lottum, een van de kandidaten haar te coachen.
Zo kan Krajicek zich opmaken voor de tweede week van Wimbledon. Een doorbraak wilde pa Krajicek het niet noemen. ‘Ik houd niet van die grote woorden.’ En met een ironisch lachje: ‘Straks verliest ze en roept iedereen weer dat het zo slecht gaat het met het Nederlandse tennis.’
De Telegraaf, 29 juni 2007
Krajicek: Ik weet dat ik het kan
Michaëlla Krajicek heeft er altijd vertrouwen in gehouden dat ze voor een stunt als vrijdag tegen de Russische Anna Tsjakvetadze kon zorgen. „Op papier kun je misschien spreken van een doorbraak”, zei ze na het bereiken van de vierde ronde op Wimbledon. „Maar ik weet dat ik het kan. Ik heb soms alleen een beetje pech met de loting gehad. Nu kon ik er twee potjes inkomen en begon met veel vertrouwen aan de partij. Al blijft het voor mij wel een grote eer haar te verslaan. Ik ben echt superblij dat het is gelukt.”
Krajicek was erg tevreden over haar spel tegen Tsjakvetadze. „Ik heb de hele wedstrijd weinig verkeerd gedaan. Ik was soms wel aan het schelden en met mijn racket aan het gooien, maar dat had ik nodig om agressief te blijven. Ze kan je met haar spel in slaap sussen en daar wilde ik voor waken. Ik ben blij dat dit is gelukt.”
Ze kreeg hierbij steun van haar vader en John van Lottum, die haar in de regenpauze van tips voorzag. „Hij staat ook niet voor niks in mijn top vier van kandidaten om trainer te worden”, aldus Krajicek.
Na haar lange dubbelpartij had Krajicek tot vrijdagavond nog weinig kans gehad van haar mooie zege op Tsjakvetadzke te genieten. „Dit was een waanzinnige dag”, reageerde ze nadat ze ook nog de winst in de dubbel wist te pakken. „Die overwinning in de single was geweldig en ik ben toch blij dat we het dubbel ook gewonnen hebben. Het is super zo'n dag winnend af te sluiten. Ik ben moe en ook heel blij. Ik ga nog wel even bij deze zege stilstaan.”
Robèrt Misset, de Volkskrant, 29 juni 2007
Krajicek zint op stap voorwaarts
Zege op winnares Rosmalen ’zou goed zijn voor mijn carrière’
Michaëlla Krajicek staat voor de derde keer in de derde ronde van een Grand Slam. Met Anna Tsjakvetadze, winnares in Rosmalen, wacht haar vandaag opnieuw een speelster uit de toptien.
Soms wordt het lange wachten beloond en krijgt een verloren regendag op Wimbledon een onverwachte wending. Het overkwam Michaëlla Krajicek in de vroege avonduren van woensdag. Nadat de partij tegen Katie O’Brien definitief was geannuleerd, wilde ze nog even trainen op een van de indoorbanen op het Londense complex. Helaas waren er geen speelsters met wie Krajicek een balletje kon slaan.
Zo leek de dag in de vergetelheid weg te zakken. Totdat er ‘een wat oudere man’ op haar afkwam. Krajicek had geen idee wie het was en ook toen hij zich voorstelde als Peter Fleming ging er niet direct een lichtje branden. Dat was haar ook niet kwalijk te nemen. De nu 55-jarige Fleming won samen met zijn vaste partner John McEnroe zijn vierde en laatste Wimbledon-dubbeltitel in 1984.
De grootsheid van de ontmoeting drong pas bij Krajicek (18) door toen vader Petr de hal binnenstapte. Hij kon zijn ogen niet geloven dat zijn dochter trainde met een tennislegende als Fleming. Voordat hij Michaëlla kon vragen hoe die samenwerking eigenlijk tot stand was gekomen pakte hij zijn fototoestel om het historische moment voor het nageslacht vast te leggen.
De trainingssessie met Fleming zal Krajicek langer bijblijven dan de wedstrijd tegen O’Brien die gisteren op baan 3 werd gespeeld. In al haar onschuld bevestigde de 21-jarige Britse nummer één de belabberde staat waarin het Britse tennis momenteel verkeert. In een partij die net het uur overschreed was O’Brien voor Krajicek meer een sparringpartner dan een tegenstander: 6-0 en 6-1.
Door de winst bereikte Krajicek als eerste Nederlandse tennisster sinds Miriam Oremans in 2002 de derde ronde op Wimbledon. Ze deed dat op een manier die haar halfbroer Richard niet had kunnen bekoren. In zijn column in De Telegraaf zei hij het te betreuren dat er op Wimbledon nog zo weinig aanvallend tennis werd gespeeld. De kampioen van 1996 omschreef het gras als ‘groen gravel’. Tegen O’Brien kwam zijn zus welgeteld drie keer naar het net.
„Ik kon tegen haar voldoende druk van achteruit geven”, verklaarde Krajicek haar strijdplan tegen O’Brien. „Het is ook moeilijk om service-volley te spelen omdat veel speelsters goed retourneren. Ik wil ook niet mijn hele spel omgooien om voortdurend service-volley te gaan spelen. Af en toe vind ik prima en zoals het nu gaat ben ik wel tevreden.”
Evenals in de twee voorgaande keren dat ze de derde ronde van een Grand Slam haalde, moet Krajicek aantreden tegen een speelster uit de mondiale top tien. In 2006 moest ze op de Australian Open opgeven tegen Amelie Mauresmo en vorige maand werd ze op Roland Garros verslagen door Serena Williams. Haar tegenstandster op Wimbledon heeft niet een dergelijke status, maar Anna Tsjakvetadze heeft beslist de potentie om een grote te worden.
De 20-jarige Russin won dit jaar twee toernooien en in beide gevallen volgde ze Krajicek op als titelhoudster. Eerst op het hardcourt in Hobart en vorige week op het gras in Rosmalen. De enige keer dat Tsjakvetadze en Krajicek tegen elkaar speelden, moest de Russische met een blessure opgeven. Destijds, in 2005 in Hasselt, stond de huidige nummer zeven van de wereld nog op de 35ste plaats van de ranglijst.
Krajicek staat al enige tijd stationair tussen de plaatsen dertig en veertig. Om de sprong vooruit te maken, naar de top dertig of nog hoger, heeft ze een grote overwinning nodig. Bijvoorbeeld vandaag in de derde ronde van Wimbledon tegen Tsjakvetadze. „Zij is een van de meest getalenteerde speelsters in het circuit. Het zal moeilijk worden, maar ik kijk er wel naar uit. Een overwinning zou goed zijn voor mijn carrière. Het was al een plus dat ik voor Wimbledon geplaatst was. Ik heb al eerder van speelsters uit de top tien gewonnen. Ik hoop dat ik haar kan stoppen.”
Ronald Atkin, Wimbledon.org, 28 juni 2007
Britain's O'Brien Crushed by Krajicek
The gulf in class between British ambitions and the professional reality of the women's tennis tour was starkly highlighted as Katie O'Brien, the last surviving woman from the host country and newly-installed British number one, was crushed 6-0 6-1 by Holland's Michaella Krajicek in exactly an hour.
So, with the second round of both singles events still far from complete because of weather delays, Tim Henman was by early afternoon on the fourth day the last British hope remaining, the worst British showing at Wimbledon for 22 years.
Having won one round at the Eastbourne tournament last week, O'Brien's ranking climbed to 154 and after her first round victory here it will improve further to around 120. But, as she readily admitted, her opponent, three years younger but seeded 31 here, was "a step up in class to what I've been used to and I was a little bit overwhelmed by that."
As O'Brien further conceded, in effect she beat herself, perpetrating 29 unforced errors, including seven double faults. All Krajicek was required to do was to keep the ball in play and await the inevitable mistake from the other side of the net.
O'Brien, who comes from Yorkshire, is a bit hitter but not yet a particularly accurate one. The occasional spectacular winner which roused a crowd willing her to do well was usually followed by gross errors.
The first set slipped away in 25 minutes and though she made a better contest of it in the second set, O'Brien managed to get to break point only once on Krajicek's serve.
As the Dutch girl pointed out, O'Brien's serves "were going exactly into my hitting zone", so she was never made to feel uncomfortable at any point in the match.
"I probably beat myself throughout most of the match," said a disappointed O'Brien. "Today was a bit of a reality check, it's pretty clear there are a lot of things I have to work on but hopefully I can crack the top 100 sooner rather than later."
On a day when the news for Britain was as bleak as the weather there remains much to be done before that happens.
Wimbledon.org, 28 juni 2007
Interview M. Krajicek
Congratulations.
Thank you.
From a British perspective, what did you think of your opponent today?
I think she was nervous, that's for sure, especially in the first set. She looked really tight. But on the other side, I think I played one a very solid match. I think it was a very good match. You know, I think well, I played really well, so it was tough maybe to play me, I don't know. I've never played her, so I don't know how she plays normally.
I mean, today in the paper the LTA chief executive criticized the fitness of British players. Did you sense that she was lacking fitness at all?
That's tough to tell on grass, that's for sure, because on clay it will be maybe different. But on grass it's just very tough to tell if the player is lacking any like condition or fitness because you don't have to move that much. You know, you have to move, but on clay, for example, you have to move much more. But I think it was such a quick match so I didn't actually really see if that was one of her weaknesses.
But I just think that well, for the grass it's important if you serve well, and her serves were going exactly in my hitting zone, so it was easy for me to return. So I think that was one of the most important things in the whole match, that I was just having the pressure all the time.
In England they've been criticizing the English players for not working hard enough and relying on the LTA to help them and not really showing enough energy and commitment. When you play English players, you've played them before, do you think that's a fair criticism of English players? Do you think they have the same hunger as players, say, from Holland or anywhere else?
I mean, this is such a tough question. I get this in Holland, too. Not exactly this one, but of course in Holland we're lacking of players at the moment, too.
I mean, it's so tough. I don't know what's going on here. Sometimes it's just that you have a lot of players in one year and then another year it's not just I mean, all the players are working hard, that's for sure. It's already very good and you have to respect the player, that she's already 150, although some players just that's their peak. They can't reach more than that. I don't know what Katie's peak is going to be. But I think she has a very good forehand. And in general, I don't know, I have not played so many English players, so I cannot comment on any more of that.
In general terms did it surprise you that you could come to Wimbledon and beat the British No. 1 so easily? Sitting here now, does that fact surprise you?
Well, like I said, I served really well today. Yeah, she just served really in my hitting zone, which I don't have with a lot of players. So against me, against she beat a German girl who was really good. I didn't think she was going to win. I didn't know how Katie was playing, so I think that's a good win for her because she still is 150. Hopefully she will get higher.
I mean, in the first set she just looked really tight. Maybe she has a lot of pressure, as well, here. You're giving her a lot of pressure. Not only you, but all maybe she's giving pressure on herself. She wants to do so well and then this happens.
In general terms do British players have a reputation of being a soft touch on the women's tour?
I really don't know. I know that they are really nice girls, that's what I know, that's for sure. The rest, I mean of course it's different if you come from England which is a very nice country than from another country like from Russia, for example, where you just have harder conditions.
Were you expecting a tougher game, though, today?
Well, after I saw that she beat this girl from Germany, I thought it was going to be yeah, of course a tough match, especially because we never played each other. But like I said, I played a really good match today, and I'm just going to stick to that. Like I said, I have no clue how she's playing normally and I didn't see her first round match.
Robèrt Misset , de Volkskrant, 28 juni 2007
Deze Krajicek droomt wel van olympisch goud
Als kind van 7 speelde Michaëlla Krajicek in Praag met haar poppen, toen ze op de televisie iemand met dezelfde achternaam Wimbledon zag winnen. Het zou nog jaren duren voor de breuk tussen vader en zoon Krajicek was geheeld en Richard zich als mentor zou opwerpen van zijn halfzusje. Juist op Wimbledon kan ook de nu 18-jarige Michaëlla een beslissende stap zetten in haar carrière.
In exact een uur maakte Krajicek donderdag op baan 3 van Wimbledon pijnlijk duidelijk waarom het Britse vrouwentennis al enkele decennia in een crisis verkeert.
Als Katie O’Brien zich de nummer 1 van Engeland mag noemen, laat de kwaliteit van de rest zich eenvoudig raden. In twee sets (6-0, 6-1) gunde Krajicek haar hulpeloze opponente welgeteld één game.
Woensdag had Krajicek vanwege de aanhoudende regen vergeefs gewacht op een tweede optreden op baan 13. ’s Avonds drentelde ze rond het trainingscentrum in Roehampton, toen ze ‘een oudere man’ zag binnenlopen. Blozend zei Krajicek dat het niet Jacco Eltingh was, die op dat moment het perszaaltje betrad. Ze dacht dat het een zekere ‘Pete Fleming’ was.
Het duurde even voor het kwartje viel bij Krajicek, toen niemand minder dan Peter Fleming, die met John McEnroe een legendarisch duo vormde, aanbood met haar te trainen. ‘Ik schaamde me dood dat ik niet meteen wist wie hij was’, zei ze. ‘Mijn vader wist het natuurlijk wel. Hij heeft meteen foto’s van ons gemaakt.’
Het is de charme van haar leeftijd dat ze haar onschuld heeft weten te behouden. In perfect Engels toonde ze zich tegenover de Britse media hoffelijk voor de kleine O’Brien, die er toch niks van had gebakken. En Krajicek herkende de situatie van de Engelse maar al te goed. ‘In Nederland moet ik ook constant de vraag beantwoorden waarom zo weinig talenten doorbreken.’
Met Krajicek beschikt de tennisbond over een groeibriljant die is opgegroeid met de gedachte dat ze dagelijks haar grenzen moet verleggen. Voor het eerst sinds vijf jaar bereikte een Nederlandse vrouw de derde ronde op Wimbledon en Krajicek droomt al van de ultieme doorbraak.
In 2002 werd Miriam Oremans in de derde omloop uitgeschakeld door de Griekse Daniilidou. Krajicek zal in Londen voor het eerst worden getest door de twee jaar oudere Anna Tsjakvetadze. De Russische winnares van het grastoernooi in Rosmalen maakte dit jaar een vorstelijke entree in de toptien door bij de Australian Open en op Roland Garros de kwartfinales te bereiken.
Als nummer 7 van de WTA-ranglijst is Tsjakvetadze tevens de aanvoerder van een nieuwe generatie Russinnen die de lichting met Koetsnetsova, Dementjeva en Miskina komt aflossen. Bij gebrek aan concurrentie in Nederland heeft Krajicek alleen broer Richard als richtlijn, al vormen ze niet in alle opzichten elkaars spiegelbeeld.
Het was donderdag in dubbel opzicht een heugelijke dag voor Michaëlla, want na bemiddeling van Richard tekende ze op Wimbledon een driejarig contract met Randstad. Het uitzendbureau stelt de familie financieel in staat een coach te vinden die na Wimbledon de rol van vader Petr gaat overnemen.
Haar nieuwe sponsor is tevens partner van sportkoepel NOC*NSF. De in Londen aanwezige voorzitter Erica Terpstra vond in Michaëlla Krajicek de vurige aanhanger van de olympische gedachte die Richard nooit is geweest. Hij haalde zijn neus op voor een gouden medaille, omdat tennis volgens hem misstond bij de Spelen.
‘We zijn niet in alles hetzelfde’, giechelde Michaëlla. ‘Ik vind het een eer voor Nederland aan de Spelen mee te doen. Ik richtte me eigenlijk al op Londen in 2012. Ik had nooit verwacht dat Peking in 2008 al haalbaar voor mij was.’
Om zich te kwalificeren voor het toernooi in China de moet Krajicek eind 2007 minimaal in de top-50 staan. Ze werd in april door NOC*NSF genomineerd na haar kwartfinale bij het toernooi in Charleston en moet dit seizoen vormbehoud tonen. Een stunt tegen Tsjakvetadze op Wimbledon zou ook haar olympische aspiraties versterken.
Danielle Pinedo, NRC Handelsblad, 23 juni 2007
Nieuwe Krajicek toont eindelijk lef op de tennisbaan
Michaëlla Krajicek hoopt als geplaatste speler verder te komen dan de eerste ronde op Wimbledon. „Het komt nog te vaak voor dat ik beneden mijn kunnen presteer als het buiten de baan slecht gaat."
Wat is er gebeurd met Michaëlla Krajicek? Die vraag dringt zich op bij wie haar eerder deze week in Rosmalen aan het werk zag. De tennisster verzuimde haar titel weliswaar te prolongeren – ze verloor in de tweede ronde van haar Angstgegner Dinara Safina – maar tijdens de partijen díe ze speelde, straalde ze opvallend veel rust en zelfvertrouwen uit. „Ik heb er geen last van dat ik de titel moet verdedigen”, zei zij na haar winst op de Argentijnse Gisela Dulko in de eerste ronde. „Ik wil gewoon een paar potjes spelen en zie wel waar het schip strandt.”
Krajicek lijkt in weinig meer op de vrouw die begin dit jaar huilend Melbourne Park verliet nadat ze in de eerste ronde van de Australian Open aan de kant was gezet door de Luxemburgse qualifier Anne Kremer. In een paar maanden tijd is de 18-jarige tennisster uit Almere volwassen geworden. En haar nieuwe, spiky kapsel staat symbool voor die transformatie: weinig koket, maar getuigend van lef. Zelfs Serena Williams raakte eerder deze maand in de derde ronde op Roland Garros geïrriteerd over het zelfbewuste spel van de Nederlandse nummer één. Een paar games lang werd de Amerikaanse van hoek naar hoek gestuurd – om haar tegenstandster vervolgens alsnog met krachttennis het zwijgen op te leggen.
Na haar teleurstellende optreden in Australië is het eigenlijk alleen maar bergopwaarts gegaan, analyseert Krajicek in Rosmalen. „Na die nederlaag tegen Kremer verloor ik in de eerste ronde van Safina op het indoortoernooi van Parijs. Een week later verloor ik weer van Safina in Antwerpen, nu in de tweede ronde. In de daaropvolgende drie toernooien in Amerika verloor ik steeds in de tweede ronde, maar wel van toptienspeelsters als Nicole Vaidisova.”
Aan haar optreden in Charleston, waar ze de kwartfinale bereikte, denkt zij met het meeste plezier terug. „Toen kreeg ik de smaak te pakken. Ik beschouw ‘Charleston’ als mijn belangrijkste toernooi tot nu toe.” Dat zij met haar kwartfinaleplaats aan de norm voor deelname aan de Olympische Spelen voldoet – aangenomen dat zij op 9 juni 2008 in de top-48 van de wereld staat – is volgens haar „mooi meegenomen”.
Na haar uitschakeling in Rosmalen nam Krajicek de boot naar Engeland, waar ze voor het tweede achtereenvolgende jaar op Wimbledon speelt. Anders dan bij haar debuut, toen ze verloor in de eerste ronde, behoort zij nu tot de 32 geplaatste tennissters, waardoor zij volgende week pas in de derde ronde aan een topspeelster kan worden gekoppeld. De nummer 33 van de wereldranglijst opent haar toernooi tegen de Israëlische Tsipora Obziler, de nummer 81 van de ranking.
„Dat maakt mijn kansen om een paar rondjes te winnen een stuk groter”, zegt zij zichtbaar opgelucht. „Niet dat ik ongeplaatste speelsters per definitie de baas ben, maar ik zou het vreselijk vinden om al in de eerste ronde op – pak ’m beet – Safina te stuiten.”
De afgelopen jaren had Misa regelmatig de pech dat zij in het begin van een grandslamtoernooi aan een topper werd gekoppeld. Zo was zij in het verleden niet alleen kansloos tegen Serena Williams, maar ook tegen Amélie Mauresmo (Australian Open 2006), Patty Schnyder (Roland Garros 2006) en Maria Sjarapova (US Open 2006). Toch is dat niet de enige reden waarom haar definitieve doorbraak nog op zich laat wachten. „Een tijd lang ben ik niet goed met mijn lijf omgegaan. Ik wilde koste wat kost afvallen. Fit worden. Daardoor raakte ik futloos – iets wat in het snikhete Australië in mijn nadeel werkte.”
Ook op het persoonlijke vlak kampte het halfzusje van Richard Krajicek met problemen. Over de aard van die problemen wil ze niet uitwijden, maar zeker is dat het haar spel negatief heeft beïnvloed. Als de tennisster nog íets moet leren, zegt zij, dan is het om tenniszaken van privézaken te scheiden. „Het komt nog te vaak voor dat ik beneden mijn kunnen presteer als het buiten de baan slecht gaat. Maar ja, ik ben een gevoelsmens. Dat zal waarschijnlijk nooit veranderen.”
Dat geldt ook voor Petr Krajicek, die zijn dochter al vanaf haar prille tennisjeugd begeleidt en bekendstaat om zijn erupties op de baan. Eerder deze maand meldde de Tsjech in het Algemeen Dagblad dat hij oud-tennisser John van Lottum als zijn mogelijke opvolger beschouwt. „Hij zoekt geen opvolger omdat hij niet meer verder wil”, onderstreept Michaëlla Krajicek. „Maar zijn fysieke gesteldheid laat het niet langer toe. Mijn vader heeft veel last van zijn enkels en knieën; na iedere reis zwellen ze zo op dat hij twee dagen niet kan lopen.” Zelf was zij het liefst nog jaren met hem doorgegaan. „Want mijn vader kent mij het beste van iedereen.”
Dat haar broer dit jaar ook op Wimbledon speelt, in het veteranentoernooi, beschouwt zij als „een extra stimulans”. „Toch zit ik niet met mijn gedachten bij Richard als ik op de baan sta. Als Wimbledon-kampioen weet hij wat ik doormaak. Maar ik probeer vooral mijn eigen spelletje te spelen.”
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 21 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 4
Thursday, June 21, 2007
Hello again everyone!
I had a busy day planned for today, so I'm glad I can do this one more time :) This morning I went to breakfast with my little brother; my mom and my dad had already gone back home so we were together most of the day! We played some more of his computer games (and I lost each time, especially his football game). We also went to the tournament together and I did an interview for Ordina, the tournament sponsor. That was a pretty long one actually, 30-45 minutes, and I signed some autographs also, not just for kids but also for their parents and grandparents, which is always great to see, people of all ages enjoying tennis.
After we had lunch, we went back home to Almere. I went for a bike ride with my brother, and then me, him and my mom all went into the city to do shopping for a few hours! My mom was looking for a pair of jeans but as always, we never ended up getting what we were looking for and I came away with a tonne of other things. I ended up getting four t-shirts, jeans for myself, sunglasses and shorts or something... My mom got two t-shirts but no jeans. I always buy the most out of everyone... it's sometimes a problem!
We came back later on and ordered pizza; I barely ate anything all day so I was very hungry! We watched Grease after that. A classic movie. I didn't play today at all, which is good, because I needed to take at least a day off before preparing for Wimbledon. I've had three long days of matches this week. We're driving up to Wimbledon on Friday actually; it's a really fun trip and we'll be going on the ferry, too, and then going up to London. My dad's not a big fan of driving on the left side of the road so I hope I won't be getting into any car crashes! Hopefully I'll hit when we get there and then over the weekend I'll be practicing a lot.
Wimbledon is definitely my favorite tournament, even though I haven't played it that many times. I love all of the Slams and they are all in great cities but I just love England. I love English accents, they are very royal. Just the way they speak is cool to listen to. The tournament also treats all of us well too. I do love New York City as well though, and of course here in Holland; I'd say these three are the Top 3 places to play for me. But Wimbledon especially, because my big brother won there, and he's going to be there too this year to support me and practice with me. We couldn't play the mixed doubles though, unfortunately!
I'm seeded at Wimbledon, which is really exciting. Earlier this year it was a goal of mine to be seeded at Wimbledon so I've reached it. I also want to make the Top 30 this year... so we'll see if that one comes true too.
I hope everyone enjoyed my blog this week. Playing tennis is lots of fun but all of the off-court stuff we do, like this blog, is the most fun. Thanks to everyone who has been supporting me this week and the rest of the season. Hopefully I can do this again soon. My website should be done in the next few weeks so I'll keep you all posted about that.
Talk to you all soon!!
Misa
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 20 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 3
Wednesday, June 20, 2007
Unfortunately, I won't be defending my title this year. I lost to Safina, 64 36 64. It was a really good match, though. She was just better today; she served better, which was the key to the match. I was really enjoying it because it was on Centre Court and I had so much support from the crowd, but I am still disappointed I couldn't win. One of us had to lose. I have to say that we played better than last year's final. We're both young and improving, and have lots ahead of us.
It was tough to play my doubles match after losing in the singles. It was hard to refocus. Although we played pretty well in the doubles match, we lost to the top seeds, Chan and Chuang. We had a lot of break chances but we just couldn't make any of them. They're such a good team though, making the Australian Open final and winning a few tournaments; but it's still disappointing. It has just been a really tough day today! I'm really tired, so maybe tonight I'll just relax and watch a movie...
I try to keep a positive attitude when I lose, but it's not that easy. When you're focused and feel like you're playing well and things just don't work out, it's tough. I just couldn't break Safina in the third set. But 30 seconds after I lost I had to do an interview on-court and I think it went pretty well; I congratulated her and said maybe next time I'm going to need some help to beat her, maybe I will get one of those voodoo dolls or something, because she has beaten me four times this year now! At least I was able to make some people laugh with that. There were also lots of kids out there, as it was kids' day today. They were so cute! The support they give is inspiring and it definitely helps you get over a tough loss.
Aside from my matches I didn't have time for much today. I slept in because the barbecue was really late last night, I think it finished around midnight. It was really nice! It's great that it is an ATP event here too, because it's nice to see the guys. It's something different! This morning I had a hit before my match and then watched some of Haase against Benneteau; Haase lost, so it was not a very good day for Dutch tennis, but we did have one winner so that's good. Then I had the two matches and that's about it. Severine and I will play a few more tournaments together at least. The team we beat in the first round was good and we played well against one of the best teams of 2007.
Continuing my comments from the other day, I heard that I'm even on billboards on the highways. I couldn't believe it, like it is not only here, it's outside the tournament too. I haven't seen them but apparently they're there. I don't know what to say... like I said, hopefully people aren't sick of me! I've been getting some good comments about my blog though. My website should be done soon so I hope to have something like this... and if not I'd love to do this blog again too.
I'm not leaving you guys yet, though - I have sponsor activities to do tomorrow for Ordina and maybe Maurice Lacroix, so I'll definitely have things to talk about for one more day!
Until tomorrow,
Michaella
Robèrt Misset, de Volkskrant, 20 juni 2007
Twijfels ondanks hogere Grand Slamstatus
Voor het eerst in haar carrière behoort Michaëlla Krajicek tot de 32 geplaatste tennissters bij een Grand Slam, waardoor ze volgende week op Wimbledon pas in de derde ronde aan een topspeelster kan worden gekoppeld. Die primeur werd enigszins overschaduwd door de wetenschap dat Krajicek na haar vroegtijdige uitschakeling op het WTA-toernooi in Rosmalen weer flink zal zakken op de wereldranglijst.
Krajicek had de pech dat de finale van 2006 nu al in de tweede ronde op het programma stond, want Dinara Safina manifesteert zich dit jaar als haar voornaamste kwelgeest. Op het Brabantse gras incasseerde de 18-jarige Krajicek al weer haar vierde nederlaag tegen de twee jaar oudere Russin, die al eens de toptien bereikte en nu 13de staat.
Na een slijtageslag van tweeënhalf uur bleek het zusje van Marat Safin in drie sets (6-4, 3-6, 6-4) net iets vaster dan Krajicek. Deze week prijkt de Nederlandse op de 33ste plaats van de WTA-ranking, maar lang kan ze niet genieten van haar hoogste positie ooit behaald. Krajicek leverde door het verlies in de tweede ronde 120 punten in ten opzichte van vorig jaar, toen ze er als kampioen in Rosmalen 140 verdiende voor de wereldranglijst.
Luchtig analyseerde Krajicek de forse duikeling – ze handhaaft zich net in de top-50 – die haar plaatsing voor de US Open in gevaar kan brengen. ‘Als ik op Wimbledon een paar rondjes win, heb ik die punten terug.’
Vier rondjes welteverstaan, maar Krajicek is al tevreden met het idee dat ze de vedetten pas later bij een Grand Slam kan tegenkomen. ‘Ik ben blij dat ik eindelijk geplaatst ben, het geeft me wel een beetje rust.’
Ze heeft in alle opzichten een duwtje in de rug nodig om die laatste stap naar de wereldtop te maken, zo bleek ook tijdens haar grillige partij tegen Safina. Na Antwerpen en Parijs (op tapijt) en Amelia Island (gravel) had Krajicek ook op haar favoriete ondergrond geen verweer tegen het powertennis van de Russin.
Michaëlla beschikt over de service van haar broer Richard, al zal ze er Wimbledon niet mee winnen. Met acht aces en bij vlagen een spervuur aan opslagwinners compenseerde ze zes dubbele fouten. Maar op het cruciale moment, bij een 5-4-achterstand in de derde set, sloeg Krajicek slechts een keer een eerste service in.
Toen ook het elektronische oog van Hawkeye onbarmhartig de kant van Safina koos, benutte de Russische baseliner haar tweede matchpoint. Krajicek roemde de opslag van haar tegenstander. Maar de pupil van de Nederlandse coach Glen Schaap leek met negen dubbele fouten de beruchte servicetechniek van haar landgenote Dementjeva te imiteren.
Het leverde Krajicek in de laatste game van de eerste set maar liefst vier breakpoints op, waar ze te nonchalant mee omsprong. Pas nadat Krajicek op 2-2 in de tweede set zelf drie breakpoints had overleefd, wist ze Safina bij een 4-3-voorsprong met enig fortuin haar opslagbeurt te ontfutselen.
Het was typerend dat Krajicek eerst luidkeels haar matige voetenwerk had vervloekt, toen ze drie keer was verrast door een dropshot van Safina. Ze worstelde in haar derde partij op gras toch al met de tactiek. Als een haas snelde Krajicek aan het begin van de tweede set telkens naar het net, waar ze zich inderdaad te weinig had laten zien. Ze kwam er snel van terug na de bekeken returns van Safina. ‘Ik moet de juiste keuzen leren maken’, verzuchtte ze.
En wie is op gras een betere leermeester dan voormalig Wimbledonkampioen Richard Krajicek? ‘Ik zal het er nog eens met hem over hebben’, beloofde ze.
Tips kunnen geen kwaad, want Krajicek zal toch met gemengde gevoelens naar Wimbledon reizen. In Londen wordt ze voor het eerst tot de elite gerekend, maar het blijft wachten op haar definitieve doorbraak bij een Grand Slam. Zolang de familie nog geen coach voor Michaëlla wil of kan bekostigen, blijft vader Petr haar vaste begeleider en treedt bondstrainer Marian Laudin op als souffleur van de familie.
Ook in haar begeleiding zal Krajicek duidelijke keuzen moeten maken om in de voetsporen van broer Richard te kunnen treden. En zeker op gras zal ze haar wapens – de service en een machtige forehand – nadrukkelijker in stelling moeten brengen om straks op Wimbledon haar plaatsing waar te maken.
Haar wisselvallige optreden tegen Safina liet nog te veel ruimte voor twijfels, besefte Krajicek. Al profiteert ze nu wel van haar hogere status. ‘Ik wil Safina voorlopig niet meer zien’, zei Krajicek, lachend. Daar hoeft ze in de eerste ronden op Wimbledon ook niet bang voor te zijn.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 20 juni 2007
Krajicek is haar titel kwijt
Als het aan Michaëlla Krajicek ligt, komt zij Dinara Safina voorlopig niet meer tegen op de tennisbaan. De Nederlandse tiener won vorig jaar in de finale van de Ordina Open, het grastoernooi in Rosmalen, van de zus van Marat Safin. Maar dit jaar is ze al viermaal verslagen door de Russische nummer twaalf van de wereld. Eerder in Parijs, Antwerpen en Amelia Island wist Krajicek geen set te pakken.
Gistermiddag, op het centre court in Rosmalen, had ze wel winstkansen. Maar in de tiende game van de derde set, na bijna 2,5 uur tennis, slaagde Krajicek er niet in haar eerste service binnen de lijnen te krijgen. Eén matchpoint werkte ze nog weg, op het tweede was het raak voor Safina Krajicek kon leven met de nederlaag, al zorgde die voor een vrije val op de wereldranglijst. Ze heeft slechts een week kunnen genieten van de 33ste positie, haar hoogste ranking ooit.
,,Ik heb geknokt, ik heb alles gegeven en ik denk niet dat ik veel beter had kunnen tennissen. Ik heb wat kansen gemist, dat is het enige. Maar Safina is een tennisster die het mij op gras ontzettend moeilijk kan maken. Weinig andere meiden hebben zo’n sterke service. Vorig jaar, in de finale, serveerde ze wat minder en daar kon ik van profiteren. Nu kreeg ik die kans niet. Ik wilde weer voor de titel gaan, maar dat is helaas niet gelukt.’’
De sportieve tegenvaller volgde op een meevaller eerder op de dag. Toen maakte de All England Club de plaatsingslijsten voor Wimbledon bekend en voor het eerst in haar loopbaan kreeg Krajicek een beschermde status. Ze is door de afzegging van Vera Zvonareva als 32ste geplaatst op het toernooi dat komende maandag begint en dat betekent dat Misa in de eerste twee ronden geen wereldtopper kan treffen.
Ook daarom vertrekt Krajicek met veel vertrouwen naar Londen. Mocht ze daar de vierde ronde halen, dan heeft ze de punten voor de wereldranglijst teruggepakt die ze in Rosmalen heeft ingeleverd. ,,Ik kan nog altijd een lastige loting krijgen, maar ik tref in elk geval iemand die het dit jaar niet geweldig doet. Een goede kans dus om een paar partijen te winnen.’’
Bij de vrouwen is Justine Henin als eerste geplaatst op Wimbledon, voor Maria Sharapova. Krajicek heeft nu meer tijd om zich op haar favoriete Grand Slam-toernooi voor te bereiden. Vorig jaar debuteerde ze in Londen, maar toen zat ze nog in de roes van de toernooizege in Rosmalen, de derde uit haar carrière.
In de eerste ronde op Wimbledon struikelde ze over de Australische dubbelspecialiste Samantha Stosur. ,,Ik was moe na een lang toernooi in Rosmalen. Nu heb ik meer tijd om me te focussen.’’ De ‘Kleine Kraai’ heeft nog enkele dagen de tijd om haar aanvallende grastennis te perfectioneren. In de tweede set tegen Safina, toen ze voelde dat een aanvallendere aanpak nodig was, rende ze vijfmaal als een gek naar het net op het verkeerde moment. ,,Ik moet nog leren om aan te voelen wanneer ik het beste naar voren kan gaan.’’
Wie kan haar dat beter vertellen dan halfbroer Richard, een specialist in grastennis? ,,Wij praten er ook wel over, maar ik moet het vooral zelf ervaren.’’
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 19 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 2
Tuesday, June 19, 2007
Hello again everyone!
We won our doubles match today, but just barely! It was really long and we won in a third set tie-break. I have to thank my partner, Severine, because she did so well today. This is the first time we're playing together so before the match we hit and we learned how each of us plays a little better. The most important thing, to me, is that she's such a great person. In doubles, even if you don't play the best match out there you've got to get along with your partner. We click. She's very positive. She did really well at Wimbledon last year and I think she can do well again this year; she has had some tough draws on grass so far this year, playing Molik and Daniilidou in her first matches, but I think she'll do well at Wimbledon.
Anyway last night after I wrote the blog we just played some games in the hotel room and then watched a movie. I like card games and backgammon. My brother also has games on his computer so we play those; he tries to teach me how, but I usually lose! But he still takes the time to try to show me because we're just enjoying spending time together. We don't see each other all that much, because we're always so far from each other. After some games we watched Scary Movie 4. That was by my brother's request! It was so funny though. My favorite movies are comedies and romantic comedies. My favorite is The Notebook. Everybody cries at the end of that movie, but I was actually crying 10 minutes into it... don't tell anyone! I usually really get into movies, as you can probably tell.
I ended up going to bed around 11pm, which is pretty late for me, but I knew I'd have the chance to sleep in today because my match wasn't on until late, so that was okay. I slept until about 10am, had breakfast then went to the club. I helped the launch of a new Whirlpool washing machine soon after I got there! I put my signature on it then signed some more autographs... I was there for about 20 minutes. It's the first product launch of my career! It's a really cute washing machine too because it has a little tennis ball inside. Whirlpool does a lot for the Sony Ericsson WTA Tour and I really appreciate it. I am definitely going to buy some Whirlpool stuff this year, maybe for myself but also for some of my family.
I'm so glad Richard had a chance to come by and watch me here yesterday. He helps me a lot. Even though I've been on Tour for two or three years, this is really my first full year playing, and I'm still just 18; everything is pretty new for me, and he is the perfect person to talk to about it. He not only helps me with my game but with a bunch of other things. I'm very glad to have him around :)
I'm off to a barbecue now. Lots of players are going to be there too. My family is actually waiting for me right now! I'm playing second after noon tomorrow against Dinara Safina, who I played in last year's final. I watched some of her match from a few hours ago and she's playing very well. And then later we play Chan and Chuang, the No.1 doubles seeds. I think I'll have an early night tonight!
I'll talk to you all afterwards...
Misa
Michaella Krajicek, Sonyericssonwtatour.com, 18 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 1
Monday, June 18, 2007
Hi everyone!
It's just a great feeling to come back to the Ordina Open. I really like Rosmalen, and Ordina is my sponsor so I get lots of support here. It's one of the nicest tournaments as well because the food is great and I get to see all of my family and friends. I can be very social at and outside the tournament. I love it!
I've already done lots of media activities and appearances here - a kids' clinic, some autograph and photo sessions, press... I've been joking with people that if they don't like me then it will be a problem this week because I'm everywhere! It's even tough for me. Actually, it's probably harder for me than anyone else! I mean, if it was somebody else, like George Clooney or something, that would be okay; hopefully I, and everyone else, won't get too sick of me this week!
A great thing that has come from all of this is that my watch sponsor, Maurice Lacroix, gave me a really nice watch, which I really appreciate. I just love it. It's very chic. Seriously, it's just unbelievable! They've been very good to me.
I played my first singles match today, and it went very well - I beat Gisela Dulko, 63 62. I didn't really expect it to go so smoothly, but I think Gisela prefers to play on clay. I served really well so I was happy; it's the most important part of my game. How I serve depends on who I'm playing. If I'm playing a taller player, it's better to aim for the body, so I won't hit many aces; against a player like Gisela who isn't so tall but is fast, I'll try to use more of the space in the service box, hitting out wide and mixing it up. I hit seven aces today so I'm happy!
I had a pretty good season on clay coming into the grass court season. Clay is not one of my favorite surfaces, that's for sure, but I found some rhythm this year. It wasn't an incredibly steady clay season but I finished strongly, winning two rounds at Roland Garros. But I'm really happy we're moving to grass and hardcourts, they're my favorite.
Like I mentioned already, I see lots of family and friends when I come here. Yesterday I had a great dinner with two Dutch players, Thiemo de Bakker and Robin Haase - it was nice to catch up with them as I don't see them that often, but I've known them since I was six or seven years old. We're good friends but unfortunately the last few years we all travel so much. We really need to start hanging out again! My big brother, Richard, was also here with his wife watching my match, which was great. Also my little brother and dad came here yesterday, so me, my mom and those two had dinner last night. As you can probably see already, this is going to be a busy (but fun) week!
This is the first time I've kept a blog. Last year, I was leaving messages on a website that was dedicated to me maybe once every few weeks, to let them know how I was doing, but since December I haven't really been keeping up with it. That's about as much contact I've had online with my fans, so I'm really looking forward to this. I have an official website coming soon, so on that I'll definitely keep everyone updated better. It's being made now...
I have my first doubles match tomorrow. I'm playing with Severine Brémond; we've never played together, and we decided to last week because neither of us had a partner. She has a very good first serve and moves to the net quickly and I like to do the same. I'm really looking forward to it. Also, I'm on fourth after 12pm, so I'll be able to relax for quite a bit of the day, which is always good :)
I'll talk to you all tomorrow night!
Michaella
Marc Hoeben, Sportweek, 9 juni 2007
Op het kruispunt van een tennisloopbaan
Achttien jaar, derde ronde op Roland Garros. Het klinkt goed. Maar is het dat ook, als je Michaëlla Krajicek heet? En wordt het niet de hoogste tijd dat zij haar tennisloopbaan in eigen hand neemt.
Haar ogen zoeken, naar het baken op de tribune van het Stade Suzanne Lenglen. Ze vinden de rijzige gestalte van haar vader, Petr Krajicek. Af en toe delen ze een glimlach of volgt er een venijnig knikje van het hoofd met de korte, grijze haardos.
Het is een vertrouwd beeld. Misschien wordt het minder vertrouwd. Michaëlla Krajicek verliest de partij in de derde ronde van het Grand Slamtoernooi op Roland Garros. Serena Williams heeft genoeg aan enkele rauwe kreten en twee sets (63 en 64). Voor de Amerikaanse is het een werkdag als alle anderen. Voor Krajicek kun je het, met de blik op de toekomst, een kruispunt noemen.
Het is de vierde keer in anderhalf jaar dat ze in de Grand Slamtoernooien op de bovengrens de top tien van het vrouwentennis is gebotst. In 2006 kreeg ze op Roland Garros tennisles van Party Schnyder, destijds negende van de wereld. Bij de Australian Open was Amélie Mauresmo als de nummer drie te sterk, bij de US Open ondervond ze de kracht van Maria Sharapova.
Aan de huidige editie van Roland Garros begon Krajicek als de mondiale nummer veertig. Het is een positie waar de ambities zeker niet ophouden. De speelster zelf heeft de top tien in gedachten. Gezien haar leeftijd, achttien jaar, lijkt het logisch om van zo'n mooie toekomst te dromen.
Maar niet iedereen is geneigd dat vanzelfsprekend te vinden. De ontwikkeling- fysiek, tactisch en technisch - baart zorgen bij iemand als Rohan Goetzke. En naar het oordeel van de technisch directeur van tennisbond KNLTB moet wel worden geluisterd. De Australiër bracht ooit Richard Krajicek naar zijn Wimbledontitel van 1996. Hij heeft verstand van het spelletje, hij heeft niet onbelangrijk een band met de familie én hij heeft door zijn functie de mogelijkheid de discussie aan te gaan over de invulling van de voorwaarden voor een bestorming van de wereldtop.
Goetzke was begin vorige week in Parijs te vinden. Een gesprek met Krajicek senior, Petr, was een belangrijk onderdeel van zijn missie. Het hete hangijzer is de vraag hoe de begeleiding van Misa eruit moet zien. Daarover was dit jaar al enige verwarring. In maart was Marian Laudin, gewezen Tsjech en huisvriend van de Krajiceks. als coach mee naar de Ameri kaan se toernooien van Indian Wells en Key Biscane. Zijn vaste baan bij de bond wilde hij wel opzeggen voor het permanent werken met Misa en de speelster gaf in Sportweek aan dit te zien zitten. Maar op een bankje onder het stadion Suzanne Lenglen klinkt het nu resoluut, uit de mond van Goetzke: "Het is niet waar, als Misa dat heeft gezegd. Ik weet zelf van haar dat ze niet met Marian wil werken. Het is ook wel zo, als je naar ze luistert: ze gaan telkens van links naar rechts. Ik heb er nooit aan gedacht om Marian fulltime op Misa te zetten."
En zo houdt Goetzke toch al van duidelijkheid. "Ze zoeken op dit moment naar een coach. Fulltime. Dat kan voor twintig weken per jaar zijn, misschien meer. Het zou een nieuwe situatie voor haar en haar vader zijn. Misa heeft haar gedachten erover laten gaan. Zij wil het graag proberen."
Het is allerminst een nieuw thema voor de Krajiceks. Enkele jaren geleden was Michiel Schapers bij hun project betrokken. Maar de samenwerking strandde, volgens Petr om financiële redenen. Een nieuwe coach moest iemand zijn met de ervaring en kennis van oudspelers als Paul Haarhuis of Jan Siemerink en met zulke criteria werd de spoeling erg dun. Senior nam de coaching, als vanouds, zelf ter hand.
Goetzke: "Misa heeft de potentie om nog een stap te maken. Je kunt je afvragen tot hoe ver. Top tien, vijftien of twintig. Ze was jeugdkampioen. Ze staat nu stil, ook al is ze de nummer veertig van de wereldranglijst. Ze heeft meer potentie dan die klassering laat zien. Maar om dat eruit te halen, moet ze een aantal dingen veranderen."
Ondertussen is Petr de bezorgde vader, die zijn dochter niet zomaar uit handen wil geven. Goetzke kent de gevoeligheden. "Haar vader heeft ongelooflijk goed werk gedaan door haar tot dit punt te brengen. Ik zou ook graag zien dat de vader af en toe blijft meegaan. Ze moeten de coach vertrouwen, dat hij de tijd krijgt om met haar te werken. Ik ben het er mee eens dat ze nog jong is. Dus moet je goed kijken welke coach je met haar op stap stuurt. Ze is meer volwassen. De coach moet iemand zijn die haar echt helpt, naar wie ze luistert en voor wie ze respect heeft. Zij moet het gevoel hebben dat ze die kant op wil met haar loopbaan. Zij heeft zich duidelijk uitgesproken. Haar ouders kunnen haar adviseren, ze hoort naar ze te luisteren. Maar de beslissing is aan haar. De voorkeur gaat uit naar een Nederlandse coach. Of iemand die Engels spreekt."
Petr Krajicek sprak met John van Lottum. Hij bekent dat de oudprof de enige optie is, als het om een Nederlander gaat. "We hebben niemand anders, in Nederland. We hebben nog aan Hugo Ekker gedacht. Maar hij kon niet, vanwege zijn werk bij de bond." Goetzke is terughoudend wanneer de naam van Van Lottum valt. "Coachen is iets anders dan spelen. Je kunt de levensstijl leuk vinden, maar het is méér dan alleen ballen aangeven. Je doet het echt elke dag. Je hebt te maken met alle irritaties, met alle ups en downs. Eén ding weet ik wel: John heeft een goede kijk op tactiek en snapt het spelletje."
Op het terras voor het spelersrestaurant ontsnapt Petr menige zucht. Iedereen heeft een mening over Misa en haar loopbaanplanning. Het blijft wel zijn dochter. De opmerking dat ze de leeftijd heeft voor het zelf nemen van zulke beslissingen, bevalt hem niet. "Wat is dat nou weer voor onzin! Waarom zou Misa zich moeten uitspreken? Wat kan een achttienjarige nou weten, in vergelijking tot een bijna 66jarige als ik? Waarom zouden wij haar meningen van anderen laten opdringen? Wij hebben haar opgevoed. Nu zou daar iemand binnendringen en zijn eigen ideeën binnenpompen. Waarom? Is helemaal geen reden voor. Voor een coach is dat kind zijn job, zijn project. Wij, mijn vrouw Pavlina en ik, zouden voor haar willen sterven, uit het raam willen springen. Nou, dat doet niemand anders, hoor. Rohan zegt dat te gemakkelijk. Op hun achttiende denken ze alles te weten. Dat is niet zo. Misa zegt misschien dat ze niet wil studeren. Nou, wij vinden dat ze dat moet blijven doen. Ze moet intelligent worden, meer opleiding krijgen. Ouders kijken daar heel anders tegenaan."
Begrijp hem niet verkeerd, hij wil een stap terug doen. De jaren gaan tellen, hij wil meer tijd doorbrengen bij Petr junior in Praag, hij ziet de noodzaak van iemand die met Misa aan de fYsieke randvoorwaarden werkt. En: "Het gaat erom dat Misa zich happy voelt. Het kan leuk zijn als ze iemand in de buurt heeft van dezelfde leeftijd of iets ouder. Zodat ze over andere dingen kan praten dan met haar ouders."
Helemaal afstand nemen, dat nooit. "Ik zal er altijd bovenop zitten. Ook als er een coach meereist, wil ik de supervisie houden. Niet dat ik me zou mengen in zijn werk, als hij het goed doet en als Misa tevreden is. Maar als ik zie dat er iets misgaat, dan grijp ik onmiddellijk in. Het probleem is ook: de coach moet met mij kunnen werken. En daar hebben een heleboel Nederlanders moeite mee.
Omdat ze anders zijn opgeleid. In een andere maatschappij, waarin je na je achttiende zelfstandig bent. Dan hebben de ouders niks meer te vertellen. Van de ene op de andere dag weten de kinderen zogenaamd alles. Terwijl die coach wel gek kan zijn. Of, bij wijze van spreken, een verkrachter.
"We moeten natuurlijk oppassen dat het niet iemand is die op onaangename wijze zijn eigen carrière op die van Misa gaat bouwen. Hij mag niet voor eigen succes gaan en opeens boven Misa staan. Het moet iemand met een goed hart zijn. Eerlijk. Aardig. Op wie we kunnen vertrouwen en die door Misa aardig wordt gevonden. Ik reis nu een paar jaar mee. Het is moeilijk, verschrikkelijk moeilijk voor een meisje van achttien. Misa moet inzien dat de wereld buiten het tennis er anders uitziet. Dat willen we graag. Mijn vrouw wil nog verder gaan. Het moet voor haar iemand zijn die Misa dingen van de wereld laat zien. Het luistert zo specifiek, zo nauw, met zo veel vrouwenprobleempjes.
"Wij zijn conservatief, in vergelijking tot Nederlanders. Mijn vrouw zou de kinderen het liefst thuis willen hebben. Wij zien graag dat Misa in de buurt van haar moeder blijft. Als ik dit hier op Roland Garros ook allemaal zie. Nou, dan zie ik helemaal niks! Het is een saai gedoe. Ze lezen bijna nooit kranten, ze praten niet over politiek, over de wereld. Het enige dat ze interesseert is tennis en misschien wat dingetjes van vrouwen en mannen.
"Meisjes worden in het circuit ergens naartoe getrokken. Ben ik nog steeds erg bang voor. Het ligt zo gevoelig. Deze kinderen raken overdonderd. Het is zo oneerlijk. Misa is daar niet bijzonder gevoelig voor. Maar wij zijn er ook steeds bij. Ik probeer dingen die ik niet leuk vind te relativeren en kleiner te maken. Na de juniorentijd is ze het contact met vele meisjes verloren. In die tijd was het gezellig. Ze had altijd gesprekspartners. Is nu veel minder, ze heeft dat opgelost, ze heeft wat kennissen gevonden. Ze heeft een paar meisjes met wie ze praat. Dat vind ik ook wel een probleem. Sommige speelsters zijn lesbisch. Mijn Misa is dat gelukkig niet. Dat is een gevaar dat in het circuit loert. Het is gek. Je kunt lesbisch worden. Ongeveer een maand geleden hebben we een wetenschappelijke studie gelezen. Bij mannen die naar de gevangenis moeten, komt dezelfde hoeveelheid homoseksuelen eruit als erin gaat. Bij vrouwen is dat honderd procent meer. Ze zijn er zo gevoelig voor! Ongelooflijk! Wist ik niet. Natuurlijk ben ik er bang voor. En mijn vrouw is nog conservatiever dan ik, ze zou het verschrikkelijk vinden."
Hij blijft de bezorgde vader, die de kandidaatcoaches onder het vergrootglas legt. Hij houdt ook een scherp oog voor een totaal andere kant van de zaak: geld. "Dat speelt mee. Misa is nog steeds niet rijk. Richard zegt wel dat ze moet investeren. Wij hebben daar een andere mening over. Sommige meisjes investeren alles. En soms is dan alles weg."
Naast enkele sponsordeals verdient Misa momenteel per jaar circa 250.000 dollar aan prijzengeld. Een behoorlijke coach kost tussen vier en zesduizend euro per maand aan salaris, daarnaast moet de speelster zijn onkosten voor haar rekening nemen. Een en ander loopt al snel op tot een kleine 100.000 euro per jaar.
Bond en familie Krajicek moeten het nog over de details van een financiële regeling hebben. Maar er zat al een kink in de kabel. Petr: "Ik dacht, na gesprekken met de vorige technische directeur Hans Felius, dat de Nederlandse bond tot het twintigste jaar van Misa de coach zou betalen. Rohan weet niks van de afspraken met Hans. Mijn vrouw is boos, ze is er ongelukkig van. Tsjechen kijken er anders tegenaan. Ze vinden het belangrijk dat iemand het land vertegenwoordigt en dat ze daarop trots kunnen zijn. Investeren ze alles. In Nederland is het meer een sociale invulling. Investeert men graag in van alles en nog wat. Maar het is nu aan Rohan. Hij moet met een voorstel komen."
Goetzke: "Er lopen een paar discussies, met andere partijen. Je kunt ook aan een lening denken. Dat je later terugbetaalt, als je succes hebt. Of dat je een percentage terugbetaalt. Je kunt het op veel verschillende manieren doen. Maar de speelster moet het gevoel hebben dat ze moet investeren en dat ze haar kans moet pakken. Ze is belangrijk voor het Nederlandse tennis. Ben ik het mee eens. Maar de liefde moet van twee kanten komen."
John van Lottum praat met Petr Krajicek
"We hebben een gesprek gehad. Petr heeft mij gevraagd naar mijn ambities. Uit het gesprek bleek me dat Petr een heel goed beeld heeft van zijn dochter. Dat vind ik positief. Het zou echt een uitdaging zijn om haar te coachen. Als ze me willen, neig ik ernaar om het te doen.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 2 juni 2007
Favoriete Serena Williams raakt geïrriteerd door zelfbewust tennistalent
Bevredigende nederlaag Krajicek
Als Michaëlla Krajicek een keer de kans had gehad om haar idool Serena Williams te verslaan dan was het gisteravond op het gravel van Roland Garros. De achttienjarige Nederlandse liet het echter op de belangrijke momenten afweten tegen de ervaren oud-winnares van het grandslamtoernooi in Parijs. Na één uur en zestien minuten kon Krajicek niets anders doen dan na de nederlaag in twee sets (6-3 en 6-4) nederig de complimenten in ontvangst nemen van haar tegenstandster
Williams schaarde zich bij de beste zestien speelsters in het enkelspel. Krajicek is in de Franse hoofdstad alleen nog actief in het dubbelspel met haar Poolse partner Agnieska Radwanska. ,,Ik kan terugkijken op een goede partij. Ik heb er van genoten’’, sprak Krajicek. ,,Serena zei ,,good match, great play’’ tegen me. Ik denk dat ze het meende. Het was niet genoeg. Ik moet gewoon nog wat meer ervaren worden.’’
Tijdens haar achtste grandslamtoernooi stuitte Krajicek voor de vierde keer op een speelster uit de toptien. In het verleden was de nummer één van Nederland kansloos tegen Amélie Mauresmo (Australian Open 2006), Patty Schnyder (Roland Garros 2006) en Maria Sjarapova (US Open 2006). Tegen Williams wilde Krajicek in ieder geval voorkomen dat ze weg zou worden gespeeld.
Na uren wachten begon Krajicek aan het begin van de avond aan één van de belangrijkste partijen uit haar loopbaan. Honderden Nederlandse fans hadden zich verzameld op de tribunes van het Court Suzanne Lenglen. La neerlandaise Michaëlla Krajicek, klonk het onder luid gejuich toen de nummer veertig van de wereld het stadion binnen liep. Een paar seconden later stapte Williams met een roze handtas de baan op. De vlaggen van de vier grandslamtoernooien stonden in de nok van het stadion strak in de wind.
Krajicek was zichtbaar onder de indruk van haar tegenstandster en de ambiance. Hoewel ze zich voor had genomen om scherp aan de partij te beginnen, kwam ze direct op een 3-0 achterstand. Gesteund door het publiek vocht Misa zich terug in de wedstrijd. Bij vlagen liet ze zien dat Williams kwetsbaar is op het langzame gravel. Krajicek ging bewust niet mee in het krachttennis van haar tegenstandster, maar probeerde de vaart uit het spel te halen. De tactiek leek te werken; ze kwam terug tot 3-3.
Williams pakte tijdens een pauze een boekje uit haar tas en begon daarin even snel te lezen. Het leek alsof ze zich op die manier probeerde te concentreren op de volgende game. Met verbeten trekken op haar gezicht stelde de Amerikaanse een paar uur nadat haar zus Venus Williams was uitgeschakeld weer orde op zaken. Krajicek had het Williams even moeilijk weten te maken, maar ze wist haar goede spel niet te verzilveren. Op de belangrijke punten sloeg Williams toe. Dat maakte het verschil tussen een wereldtopper en een Nederlands talent.
Tijdens de tweede set dreigde de regen zoals zo vaak de afgelopen week vroegtijdig een einde te maken aan de speeldag. Williams ging zich haasten om voor de buien klaar te zijn. Dat werkte in het voordeel van Krajicek die rustig haar eigen spel bleef spelen. De voormalige nummer één van de wereld raakte geïrriteerd en begeleidde haar slagen met geschreeuw. Halverwege de set sloeg ze een bal rakelings langs Krajicek. Williams verontschuldigde zich door haar hand op te steken. Met een cynisch lachje, dat opvallend veel deed denken aan de manier waarop haar halfbroer Richard Krajicek wel eens glimlachte, draaide ze zich om.
Williams deelde in de achtste game van de tweede set een mentale tik uit die Krajicek niet meer te boven kwam. Een groot deel van het publiek stroomde al het stadion uit voordat de laatste bal geslagen was. De enig overgebleven Nederlandse prof in het enkelspel liep scheldend over de baan alsof ze zich al schikte in haar lot. De wave ging over de tribunes voordat Williams voor de wedstrijd mocht serveren. De achtvoudig grandslamwinnares bleef cool en maakte geen fouten meer.
Met opgeheven hoofd kon Krajicek de baan verlaten. Het talent dat een paar maanden geleden nog in een vormcrisis verkeerde heeft in Parijs laten zien dat ze weer de omhoog omhoog heeft gevonden. Ze oogt niet alleen fitter dan ooit, maar ze is ook beter in balans.
Krajicek noch haar vader en coach Petr Krajicek maakten zich in Parijs druk om allerlei randzaken. In Melbourne wees de familie na het verlies in de eerste ronde van de Australian Open nog met de beschuldigende vinger naar Nederland. De druk op Misa zou te groot zijn. In Parijs had Krajicek juist genoten van het optreden dat rechtstreeks op de Nederlandse televisie was. Ondanks dat ze kans liet liggen om haar idool te vloeren neemt ze met een tevreden gevoel afscheid van Roland Garros.
BN/DeStem, 2 juni 2007
Michaëlla Krajicek gaat strijdend ten onder
Ze was een serieuze partij voor Serena Williams, geen twijfel over mogelijk. Maar Michaëlla Krajicek slaagde er gisteravond toch niet in om de vierde ronde te bereiken van Roland Garros.
Op court Suzanne Lenglen vocht ze als een geboren winnares, maar verloor uiteindelijk met 6-3, 6-4.
Toch keek ze tevreden terug: "Gravel is mijn minste ondergrond en toch ben ik zo ver gekomen. Super."
Krajiceks blik richtte zich tijdens de wedstrijd steeds op haar vader Petr, die in een hoekje van de tribune zat. 'Misa' zocht in zijn ogen naar tips om haar tegenstandster op de knieën te krijgen.
Petr bleef roerloos zitten, want ze kende de tactiek maar al te goed: agressief zijn, lef tonen en goed serveren. Als Krajicek wilde stunten, moest het nu gebeuren, dat wisten vader en dochter allebei. Krajicek zit in een sterke periode, is afgevallen, fit en voelt zich zelfverzekerder dan ooit. Diep in zich voelde ze het kriebelen: stel dat ik nog een rondje verder kom en dan nog eentje...
"Ja, ergens hoopte ik op een kans, maar het is wel Serena Williams tegen wie je speelt. Die is zelfs goed als ze minder speelt. Ik vind dat de score gewoon klopt."
Krajicek had zichzelf voorgenomen om niet nerveus te zijn als ze haar idool voor de tweede keer in korte tijd zou ontmoeten (twee weken geleden verloor Krajicek van Williams in Rome). Bibberend op de baan staan, is zinloos. Dan kun je beter meteen naar het net lopen om de winnares de hand te schudden.
"Ik wil mijn wedstrijden niet meer laten verpesten door de zenuwen. Of ik het spannend vond om in een groot stadion te spelen? Nee joh, dat is genieten. Ook al waren die mensen er voor Serena, ik vond het helemaal geweldig."
Ondanks haar voornemen om de zenuwen de baas te blijven, oogde Krajicek gisteren in de beginfase van de partij toch gespannen. Binnen drie minuten stond ze al met 2-0 achter zonder een fatsoenlijke bal te hebben geraakt.
"Ik was niet goed geconcentreerd. Het had ook met het weer te maken, het waaide hard. Maar daarna heb ik me herpakt."
De nieuwe Krajicek richtte zich streng tot zichzelf: weg met die zenuwen en knallen maar.
Vooral in de tweede set kwam haar hernieuwde ik tot uiting. Williams krijste het meerdere malen wanhopig uit als ze weer eens een bal langs de lijnen sloeg. De twee speelsters hebben dezelfde stijl, gebruiken veel kracht en spelen vooral vanaf de baseline. Maar terwijl de donkere wolken vertrouwd over Roland Garros dreven en zo nu en dan een paar druppels los lieten, werd de 'kleine Kraai' toch verslagen. Het publiek stond achter haar, stuwde haar op, ze brak ook de service van Williams, maar kraakte uiteindelijk toch onder de ervaring van haar opponente.
"Mijn vader vond het een goede wedstrijd", zei ze na afloop enthousiast. "Maar ik vond zelf dat het wel wat beter had gekund. Ik had wat minder fouten moeten maken."
Het was de tweede keer dat Krajicek in de derde ronde van een grandslamtoernooi stond, vorig jaar behaalde ze diezelfde prestatie op de Australian Open. Sindsdien is het een stuk minder gegaan, zowel op Roland Garros, Wimbledon als de US Open werd ze er in de eerste ronde al uitgeslagen. In New York verloor ze van de latere winnares Maria Sjarapova. Wie weet is dat gisteravond weer gebeurd. De goede prestatie van de afgelopen week zal Krajicek in ieder geval weer een stukje verder brengen.
"Serena zei tegen me dat ze het een goede wedstrijd vond. Een enorm compliment. Ik ben niet van de baan geslagen, dat is belangrijk voor me. Ik ben hier nog steeds een van de jongste speelsters. En ik weet waar ik aan moet werken."
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 2 juni 2007
Krajicek net te lief voor idool
Dromen deed Michaëlla Krajicek in de aanloop naar het duel met Serena Williams en daar wilde ze niets over zeggen.
Als ze de afgelopen nacht niet wakker lag, dan droomde ze waarschijnlijk van de kansen die ze heeft gemist om haar grote idool in derde ronde op Roland Garros aan het wankelen te krijgen.
De Kleine Kraai stond in stadion Suzanne Lenglen, dat plaats biedt aan bijna tienduizend toeschouwers, tegenover een vrouw die zich altijd ongemakkelijk voelt op gravel en gisteren een kwetsbare indruk maakte.
Krajicek kondigde vooraf aan dat ze klaar was voor een grote wedstrijd, in een groot stadion, op een Grand Slam-toernooi. Misa voelde zich zelfverzekerd door twee goede overwinningen in Parijs en bovendien gaf ze deze week steevast aan dat ze lekker in haar vel zit.
Toen Krajicek ’savonds eindelijk de baan op mocht, was het net als de hele week druilerig en fris in het Bois de Boulogne. Toch zat vader Petr in een korte broek op de goed gevulde tribunes. Familievriend en bondstrainer Marian Laudin zat pal achter de baan. Met een oranje petje op zijn hoofd en een videocamera in de aanslag. Zoals bij elke wedstrijd noteerde hij alle punten.
Krajicek begon gespannen. Niet zoals vorig jaar, in de eerste ronde van de US Open. Bij de wedstrijd tegen Maria Sjarapova in het Arthur Ashe-stadion was Krajicek zo gespannen, dat ze niet eens kon nadenken over een strijdplan. Na het pak slaag moest Martina Navratilova haar troosten in de kleedkamer.
Gisteren leidde juist het strijdplan tot een stroeve start. Krajicek had eerder deze maand in Rome al tegenover Williams gestaan. Die imposante gestalte, die stevige bovenarmen. Dus wist de Nederlandse dat ze er geen spierballenwedstrijd van moest maken. Ingehouden tennis, proberen Williams aan het lopen te krijgen, dat was de opdracht.
Gevolg was wel dat Krajicek maar niet los kon komen. Waar agressief tennissen haar sterkste punt is, moest ze nu tegen haar natuur in wat gas terug nemen. Dat kostte moeite en keer op keer ging een vragende blik naar de tribune. Naar vader en coach Petr.
,,Het is lastig om tegen Serena te tennissen, want ze zet je enorm onder druk. Toch had ik er meer van kunnen maken,’’ zei ze. ,,Ik moet vooral zorgen dat ik mijn concentratie beter vasthoudt. Het blijft een probleem dat ik me wat te snel laat afleiden. Ik moet zorgen dat mijn koppie cool blijft.’’
Serena Williams kwam snel met 3-0 voor, maar leek niet zo ongrijpbaar als je mag verwachten van een vrouw die acht Grand Slam-titels op zak heeft en 57 weken de wereldranglijst aanvoerde. Krajicek kreeg kansen om toe te slaan, kwam terug tot 3-3, maar kon niet doordrukken toen de jongste van de zusjes Williams tekenen van zwakte toonde.
Bij het feliciteren aan het net kreeg Krajicek een vriendelijke glimlach van haar idool en zelf lachtte ze vriendelijk terug. ,,Serena zei dat ik goed had gespeeld en ik denk dat ze dat toch echt wel meende. Zelf heb ik er van genoten.’’
De Nederlandse tiener mag ondanks de nederlaag tevreden zijn over haar optreden op Roland Garros, waar ze voor het eerst wedstrijden in het hoofdtoernooi won. Nu resteert de vraag of ze in de toekomst wél in staat zal zijn om grote speelsters te kloppen bij een Grand Slam-toernooi. Dat lukte eerder niet tegen Amélie Mauresmo (Australian Open), Patty Schnyder en Daniela Hantuchova (Roland Garros) en Sjarapova (US Open).
Tweemaal versloeg Krajicek een top-10-speelster, maar op kleinere evenementen. Vorig jaar in Rosmalen verschalkte ze Jelena Dementjeva en vorige maand in Charleston was ze te sterk voor haar Tsjechische jeugdrivale Nicole Vaidisova.
Of Krajicek de top kan halen en met wie ze dat zal doen, moet blijken. De familie is er van overtuigd dat er een coach nodig is om de tiener verder te helpen. De tennisbond is om steun gevraagd, maar vooralsnog stelt technisch-directeur Rohan Goetzke dat de nummer veertig van de wereld zichzelf moet kunnen bedruipen.
Vorig jaar riep Krajicek dat ze het zat was om door de grote speelsters van de baan te worden geveegd. Dat moest maar eens afgelopen zijn. Duels met Sjarapova, Vaidisova, Dinara Safina en Williams hebben dit jaar aangetoond dat ze er ook tegen deze klasbakken een wedstrijd van kan maken. Nu is het tijd voor de volgende stap: winnen.
,,Ik ben nog altijd een van de jongste speelsters in het profcircuit, dus ik vertrouw er op dat ik me nog zal verbeteren.’’
Mark van Driel, de Volkskrant, 2 juni 2007
Krajicek laat zich intimideren
Boven het theater van haar dromen hingen vrijdagavond donkere wolken, maar Michaëlla Krajicek had met de storm in haar hoofd meer moeite dan met de Franse wind en regen. Ze ging aan haar onervarenheid ten onder in het stadion, waar duizenden bibberende Nederlanders hoopten dat zij zou stunten tegen haar jeugdidool Serena Williams.
Krajicek dacht van tevoren dat ze haar zenuwen van zich had afgeschud in haar eerste partij tegen Williams, onlangs in Rome. Het tegendeel bleek waar. Op het Court Suzanne Lenglen toonde ze zich danig onder de indruk van de achtvoudige Grand Slamwinnares, die de titel in Parijs vijf jaar geleden won en in zes eerdere optredens nooit eerder werd uitgeschakeld dan in de derde ronde.
Krajiceks nervositeit was niet verwonderlijk. Naast het imposante postuur van Williams oogde zij als een lichtvoetige ballerina. Ook het gekreun tijdens haar slagen stak schril af bij het angstaanjagende gebrul waarmee de 26-jarige Amerikaanse haar slagen van extra kracht voorziet, vooral als ze in het nauw dreigt te komen. Met zuivere intimidatie, weet Williams, valt een belangrijke tenniswedstrijd tegen een aanstormend talent te winnen.
Krajicek, die met 6-3, 6-4 naar huis werd gestuurd, vocht van meet af aan een verloren strijd. Al in haar eerste beurt ging haar opslag verloren en met de harde service van Williams wist ze zich geen raad. Ze beging fout op fout en kwam snel met 3-0 achter. Net als bij eerdere ontmoetingen tegen topspeelsters als Sjarapova en Mauresmo, leek ze voor een afgang te moeten vrezen.
Zover kwam het niet. Krajicek kwam terug in de set en toonde zich bij vlagen gelijkwaardig aan Williams, die eerder dit jaar de Australian Open won. Met tactisch spel slaagde ze erin de Amerikaanse van hoek naar hoek te sturen, soms met prachtige punten als gevolg. Ze kwam terug tot 3-3 en leek weer even te geloven in een stunt.
Het bleek ijdele hoop. Williams, die na de uitschakeling van haar zus Venus eerder op vrijdag de laatste overgebleven Amerikaanse speler (mannen en vrouwen) op Roland Garros is, vermande zich. Ze wenste niet langer dan noodzakelijk op de koude, natte baan te blijven. Voor Krajicek mocht de wedstrijd dan vooraf lijken op een droom, voor haar had het duel door het late tijdstip en de belabberde weersomstandigheden van meet af aan het karakter van een slechte dag op kantoor.
Williams dwong Krajicek met haar mokerslagen verder in het defensief, zonder zelf bijzonder goed te spelen. Op kracht kon de 18-jarige Nederlandse de Amerikaanse niet bijbenen. Na krap veertig minuten was de eerste set afgelopen.
In de tweede set kwam Krajicek opnieuw vlot op achterstand, door een servicegame waarin ze de fouten aaneenreeg. Ze maakte haar achterstand weliswaar meteen goed, maar het bleek een tijdelijke oprisping.
Terwijl het harder begon te regenen, overal paraplu’s verschenen en vader Krajicek de enige overgebleven toeschouwer in korte broek was, ontspoorde ze opnieuw. Haar vierde servicegame ging verloren zonder dat ze een punt kon maken. Williams kon de wedstrijd vervolgens gemakkelijk naar zich toetrekken, al lijkt haar vorm bij lange na niet voldoende om voor de tweede maal in haar loopbaan de titel in Parijs te winnen.
Ondanks de forse nederlaag is er voor Krajicek reden om tevreden terug kijken op Roland Garros. Ze wist pas voor de tweede maal in haar loopbaan de derde ronde van een Grand Slamtoernooi te bereiken, op de ondergrond die haar het minst lief is.
Ze zal over twee weken op de wereldranglijst van de veertigste plaats stijgen naar een plek die dicht bij haar hoogste klassering (34ste) ligt. Op de wereldranglijst staat slechts één 18-jarige speelster hoger dan zij: de Tsjechische Vaidisova (10de).
Tegelijkertijd blijkt bij ontmoeting met topspeelsters dat ze tekort schiet. Ze won sinds haar debuut in het profcircuit, in 2003, pas tweemaal van een speelster uit de top-10: Dementieva en Vaidisova.
Vooralsnog komt de grote hoop van het Nederlandse tennis dus tekort om met de werkelijke toppers mee te komen, laat staan dat ze kan winnen. Krajiceks sterkste wapens verbleken bij die van de toppers en voordat ze hen met een betere tactiek kan verslaan, zal ze moeten leren het hoge tempo bij te benen.
Een positie bij de top-30, Krajiceks streven voor dit jaar, lijkt zowel bescheiden als realistisch.
ANP, 1 juni 2007
Krajicek leert van eervol verlies
Als verliezer maar met opgeheven hoofd verliet Michaëlla Krajicek vrijdagavond het Court Suzanne Lenglen in Parijs. Niet alleen had ze voor het eerst de derde ronde bereikt op Roland Garros, de 18-jarige Almeerse had bovendien haar jeugdidool Serena Williams het nodige werk bezorgd.
Vader Petr vond zelfs dat zijn 18-jarige dochter een heel goede partij had gespeeld, maar de tennisster zelf had nog wel wat puntjes van aandacht ontdekt. Net als in haar partij in de eerste ronde tegen Severine Brémond startte ze slordig. ,,Tegen die Française kun je dat nog rechttrekken. Ik kwam tegen Serena ook wel terug tot 3-3, maar wie weet hoe het was gelopen als ik de leiding had kunnen nemen", keek ze terug. ,,Ik moet gewoon geconcentreerder de baan op. Daar moet ik aan werken."
Krajicek trof Williams vrijdag nog niet in haar beste vorm. De winnares van de Australian Open is nog niet op haar gemak op het gravel in Parijs. Tegen de Bulgaarse Pironkova verloor ze een set, na haar winst op de Venezolaanse Sequera was 'weird' de beschrijving die ze haar optreden toebedacht. Ook de winst in twee sets (6-3 6-4) op Krajicek kostte haar meer moeite dan gewenst. Maar Serena Williams bleef in ieder geval, in tegenstelling tot haar zus Venus, in het toernooi, waarmee ze in de enkeltoernooien in Parijs nog de enige vertegenwoordiger is uit de Verenigde Staten.
Krajicek was na het korte optreden van Martin Verkerk Neerlands tennishoop. Ze gaf voor de partij tegen Williams al aan dat het bereiken van de derde ronde voor haar een mijlpaal was. Het betekende een evenaring van haar beste optreden tot dusverre (Australië 2006) in een grandslamtoernooi, waarbij ze in Parijs niet bepaald kon bogen op een rijk verleden met twee uitschakelingen in de eerste ronde.
,,Het is niet echt mijn favoriete ondergrond", herhaalde ze maar eens nadat ze ten koste van de Amerikaanse Shenay Perry de derde ronde had bereikt. Krajicek had er zin in, voelde zich fit en kondigde aan haar favoriete speelster onbevangen tegemoet te zullen treden.
Maar de 'kleine kraai' ging te schuchter van start. ,,Mijn service liep niet en zij stond bovendien heel goed te retourneren. Ik wilde soms ook te veel, maakte met name met mijn forehand te veel fouten." Krajicek herpakte zich, veroverde met een knappe stopvolley aan het net haar eerste breakpunt wat ze ook meteen benutte. Met een lovegame sloeg ze zich zelfs naar 3-3. Williams werd boos, een oerschreeuw volgde nadat ze eindelijk weer een puntje pakte. Krajicek moest haar opslag na een dubbele fout weer inleveren en zag de set alsnog verloren gaan.
De Almeerse was ook in het tweede bedrijf tot halverwege de zesde game gelijkwaardig aan de achtvoudig grandslamwinnares. Maar Williams gaf even gas, won tien punten op rij en beëindigde de partij niet veel later. ,,Ik vond mijn spel in de tweede set beter", keek ze terug.
,,Je zult na een verloren partij altijd blijven denken aan gemiste kansen. Ik heb wel het gevoel dat ik vandaag mee heb gedaan. Dat vond Serena volgens mij ook. 'Good play, great match', zei ze tegen me. Ik denk dat ze het meende. Ik zou dat tenminste nooit zo maar zeggen." Voor Krajicek resteert het dubbelspel en de wetenschap dat er nog genoeg te doen is. ,,Maar ik ben hier nog steeds een van de jongste speelsters. En ik weet waar ik aan moet werken."
ANP, 31 mei 2007
Krajicek laat zich niet meer imponeren
Voor de derde keer in haar loopbaan treft Michaëlla Krajicek op het hoogste podium een van de tenniskanonnen van het vrouwentennis. Liet ze zich eerder nog wel eens imponeren door opponente en omstandigheden, vrijdag begint ze op Roland Garros onbevangen aan de klus tegen haar jeugdidool Serena Williams.
De 18-jarige Krajicek is al bezig aan haar achtste grandslamtoernooi. Een keer eerder bereikte ze de derde ronde. In Australië moest ze bevangen door hitte en wellicht ook spanning opgeven tegen de Franse wereldtopper Amelie Mauresmo, de latere winnares.
In de US Open van vorig jaar was Maria Sjarapova meteen in de eerste ronde de tegenstander. Het Arthur Ashe-stadion en toch ook de filmsterrenopkomst van de Russin imponeerden dermate dat ze amper aan tennissen toekwam. Sjarapova won een kleine twee weken later het toernooi.
In Parijs maakte ze maandag in de eerste ronde al kennis met het op één na grootste stadion, Court Suzanne Lenglen. Dat had ze te danken aan de nationaliteit van haar opponente, de Française Severine Brémond. Het contrast was groot in de tweede ronde, op een trainingsbaantje tegen de Amerikaanse Shenay Perry.
Vrijdag keert ze zeker terug op een van de showcourts. Dat is een garantie als Serena Williams de tegenstandster is. Maar Krajicek heeft besloten zich niet langer druk te maken om partijen in de schijnwerpers. "Nerveus? Nee, ik voel me goed en fit'', zei ze donderdag nadat ze met haar Poolse dubbelpartner Agnieszka Radwanska de tweede ronde in het dubbelspel had bereikt door het als zesde geplaatste koppel Grönefeld/Suarez kansloos (6-4 6-0) te laten. "Een meevaller. We dachten na de loting: dat was gezellig, dat wordt één rondje.''
De jongste van de Williams-zusjes, eerder dit jaar winnares van de Australian Open, versloeg later op de middag de Venezolaanse Milagros Sequera in twee sets: 6-0 7-6 (3). Williams kon een glimlach niet onderdrukken toen ze na haar partij hoorde dat haar volgende tegenstandster al jaren fan van haar is. "It's so sweet, ik weet precies hoe ze zich zal voelen'', zei de achtvoudig grandslamwinnares vertederd.
Ze verwachtte zeker niet dat Krajicek haar daarom met te veel respect tegemoet zal treden. "Ik was een grote fan van Monica Seles. Elke keer als ik tegen haar moest tennissen was ik opgewonden. Maar ik ging er niet minder van spelen. Ik was juist supergemotiveerd. Winnen van Monica was het ultieme doel voor mij.''
Williams had, hoewel de cijfers (6-0 7-6) anders doen vermoeden, een moeizame partij achter de rug tegen Sequera. "Het was 'weird', ik kwam gewoon niet in mijn spel. Die 6-0 zegt niks, ik moest knokken om in mijn ritme te komen. Ik heb hier door de regen te lang moeten wachten.'' In het begin van de tweede set - Williams keek tegen een 3-0-achterstand aan - werd ze zelfs wat opstandig. "Het was frustrerend. Pas aan het einde van de set kwam ik er een beetje door.''
Krajicek had geïnteresseerd toegekeken. Alleen al omdat ze Sequera nooit eerder had zien spelen. "Je weet nooit of ze hier opeens voor een stunt zorgt.'' Dat gebeurde dus niet. Krajicek staat voor haar tweede treffen met Williams, tegen wie ze enkele weken geleden in Rome voor het eerst uitkwam.
"Ik geloof ook niet dat ze toen onder de indruk was'', keek Williams terug op de partij die ze met 6-4 6-1 won. "Ik was ziek, die hele week, ik speelde zeker niet mijn beste tennis'', herinnerde Krajicek zich. Ditmaal staat ze met een ander gevoel op de baan. Topfit, in de eerste plaats. Niet onder de indruk, zeker zo belangrijk. "Ik weet dat ik het niveau aankan. Bovendien: dit toernooi is voor mij sowieso al geslaagd.''
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 31 mei 2007
Klaar voor duel met Serena
Michaëlla Krajicek ging vier maanden terug gebukt onder hoge verwachtingen en privé-beslommeringen.
De tennistiener verloor zelfs gewicht, omdat ze niet goed in haar vel zat. Nu stoort Krajicek zich nergens meer aan en denkt ze alleen aan tennis. Ze acht zich zelfs in staat om haar grote idool Serena Williams te kloppen in de derde ronde van Roland Garros.
Door overvloedige regenval in Parijs werd Michaëlla Krajicek gisteren verbannen naar trainingsbaan 12. Een armoedige ambiance voor haar partij uit de tweede ronde tegen de Amerikaanse Shenay Perry. Geen tribunes, een ondergrond met oneffenheden. Toch knokte Krajicek zich geconcentreerd naar een overwinning op de nummer 71 van de wereld: 6-4 5-7 6-1.
Krajicek staat voor het eerst in haar loopbaan in de derde ronde op Roland Garros. Ze is de eerste Nederlandse die dit presteert sinds Brenda Schultz-McCarthy in 1997. Nu stuit ze hoogstwaarschijnlijk op wereldtopper Serena Williams, die vandaag haar door regen uitgestelde wedstrijd tegen de Venezolaanse Milagros Sequera afwerkt.
Krajicek geeft zichzelf een serieuze kans tegen de Amerikaanse, die acht Grand Slam-titels op haar naam heeft staan en in januari de Australian Open won. Eerder deze maand, in Rome, mocht ze voor het eerst strijden tegen haar grote voorbeeld en toen had ze kansen om de eerste set naar zich toe te trekken. Na een 4-2 voorsprong verloor Krajicek met 6-4 en 6-2.
,,Ik was die week ziek en dus zwakjes. Maar ik speelde zelf te afwachtend, bleef te veel achter de baseline staan. Ik toonde te veel respect voor haar. Daarom is het goed dat ik hier op Roland Garros niet voor de eerste keer tegen Serena moet tennissen. Ik weet wat ik van haar kan verwachten.’’
Krajicek noemt de jongste van de zusjes Williams een boeiende persoonlijkheid. ,,Ze is anders en daar hou ik wel van. Op de baan heeft ze een eigen stijl, met extravagante kleding. En ze schreeuwt vaak als ze een punt scoort. Dat doe ik ook graag. Ze heeft een bepaalde agressiviteit die me wel bevalt.’’
Krajicek voelt zich klaar voor een grote ontmoeting, in een groot stadion, op een Grand Slam-toernooi. Vorig jaar, op de US Open, liet ze zich in de eerste ronde nog compleet overdonderen tijdens een avondsessie in het Arthur Ashe-stadion tegen Maria Sjarapova. ,,Ik was toen alleen maar met mezelf bezig, had bijna geen oog voor wie er aan de andere kant van het net stond. Nu ben ik wél goed voorbereid.’’
Krajicek voelt zich fit en fris en dat was eerder dit jaar compleet anders. In december vorig jaar en de eerste maanden van 2007, worstelde ze met zichzelf. ,,Privé-zaken waar ik het niet over wil hebben, maar ook op tennisgebied. Ik maakte een aantal zaken veel te belangrijk. Ik verloor gewicht in die tijd, voelde me zwak tijdens de Australian Open.’’
Daar verloor de Kleine Kraai in de eerste ronde van de Luxemburgse kwalificante Anne Kremer en haar nog jonge loopbaan als tennisprofessional leek in een crisis te verkeren. ,,Nu zijn zaken uitgepraat, zie ik alles veel helderder. Ik heb besloten me nergens meer iets van aan te trekken. Ook niet van alle aandacht. Ik zie soms nog een artikel of een foto, maar ik maak me er niet langer druk om.’’
Met succes. Sinds de Australian Open heeft Krajicek een stijgende lijn te pakken. Met als hoogtepunt een overwinning op top-10-speelster Nicole Vaidisova in Charleston. ,,Ik voel me heel goed op dit moment.’’ Dat liet ze zien op dat troosteloze baantje 12 op Roland Garros. Krajicek begon sterk tegen Perry. Ze heeft haar service in de afgelopen maanden iets aangepast en die liep uitstekend tegen de Amerikaanse.
Pas aan het einde van de tweede set, toen het weer eens licht begon te miezeren in Parijs en de sfeer nog treuriger werd, verslapte Krajicek iets. Met een dubbele fout op het eerste setpoint voor Perry gunde ze haar afro-Amerikaanse opponente hoop op meer.
Krajicek reageerde zich af door met haar racket op de grond te slaan en kwaad uit de ogen te kijken, maar herstelde zich razendsnel door in de eerste game van de derde set de service van Perry te breken. De aanvallende speelster, die vorig jaar de vierde ronde bereikte op Wimbledon, was daarna van slag en kansloos: 6-1.
,,Het was lastig voor mij,’’ blikte Krajicek terug. ,,In de eerste ronde stond ik nog in het grote stadion Suzanne Lenglen en nu moest ik dus op zo’n bijbaantje tennissen. Ik hoorde langs de kant mensen praten, kon zelfs verstaan waar het over ging. Toen dacht ik: Hé, ik sta hier te spelen! Maar ik ben goed geconcentreerd gebleven. De derde set was zelfs heel goed. Die uitbarsting aan het einde van de tweede set had ik gewoon even nodig.’’
Krajicek, die vorig jaar de derde ronde haalde op de Australian Open, wil er alles aan doen om ten koste van Serena Williams voor het eerst in haar loopbaan de vierde ronde te halen op een Grand Slam-toernooi. ,,Deze twee overwinningen geven me veel zelfvertrouwen. Hopelijk kan ik dit nog even volhouden. Al blijft het vreemd. Een paar jaar terug zat ik nog voor de tv naar Serena Williams te kijken en nu sta ik al voor de tweede keer tegenover haar.’’
Mark van Driel, de Volkskrant, 31 mei 2007
Nu nog anoniem op een bijbaantje
Krajicek ziet uit naar duel met jeugdidool Serena Williams.
In Nederland is Michaella Krajicek bekend genoeg om op eigen kracht een stadion te vullen, maar buiten de landsgrenzen behoort de hoop van het Nederlandse tennis tot de anonieme speelsters die alleen tot hoofdbanen doordringen als ze door de loting worden gekoppeld aan beroemde tegenstanders.
In de derde ronde van Roland Garros krijgt Krajicek een uitgelezen kans naam te maken. Ze zal hoogstwaarschijnlijk op een van de center courts voor duizenden toeschouwers uitkomen tegen Serena Williams, die haar partij in de tweede ronde gisteren niet kon spelen vanwege aanhoudende regen.
Krajicek ziet uit naar een wedstrijd met haar jeugdidool. Ze bewondert Williams om haar agressieve speelstijl, haar extravagante kleding en haar extraverte gedrag op de baan. Maar ook de sfeer van een wedstrijd voor veel publiek en veel cameras spreekt haar aan. Die zal in schril contrast staan met de ambiance waarin haar partij tegen de Amerikaanse Shenay Perry (6-4, 5-7, 6-1) zich voltrok.
De Franse toernooileiding trok zich niets aan van Krajiceks status in Nederland en veroordeelde haar tot een trainingsbaan aan de rand van het park. Televisiecameras ontbraken. Ruimte voor toeschouwers was er niet. Slechts door achterstevoren op de tribune van een naastgelegen baan te gaan zitten, konden enkele tientallen Nederlanders een blik werpen op de wedstrijd, die door de ligging van de baan soms kolderieke trekjes kreeg.
Ballen die over de hekken vlogen, kwamen terecht op de Boulevard dAuteuil, waar het verkeer gedurende de wedstrijd gewoon passeerde. Eenmaal werd een bal door een onzichtbare voorbijganger over het hek teruggegooid, terwijl de partij tegen de nummer 71 van de wereld zich een in beslissende fase van de tweede set bevond.
De amateuristische entourage liet Krajicek niet geheel onberoerd, erkende ze. Tijdens de ochtendtraining met de Griekse Daniilidou constateerde ze al dat de bal slechter stuiterde dan in het stadion Suzanne Lenglen, waar ze haar eerste ronde afwerkte. Tijdens de wedstrijd kon ze de gesprekken van de toeschouwers soms woordelijk volgen.Je hoort het gepraat natuurlijk. Soms denk ik: hé, ik speel hier. Ik weet niet waar jullie het over hebben, maar ik ben hier bezig.
Toch had de omgeving nauwelijks een negatieve invloed op haar spel tegen de aanvallende Amerikaanse. De 18-jarige Krajicek - de eerste Nederlandse vrouw in de derde ronde van Roland Garros sinds Brenda Schultz in 1997 - heeft na een slechte periode begin dit jaar haar zelfvertrouwen hervonden.
Ze trekt zich minder aan van de druk uit Nederland, bijvoorbeeld door de media slechts oppervlakkig te volgen. Ze heeft een paar kleine aanpassingen gemaakt in haar spel, vooral haar opslag. En er zijn een aantal privédingen opgelost, waarover ze niet wilde uitwijden. Ik ben nu meer in balans, zei Krajicek.
Tegen de sterk serverende Amerikaanse, die graag naar het net kwam, hield Krajicek het hoofd koel. Met haar harde, vlakke slagen vond ze steeds openingen in de verdediging van Perry. Hoewel het spel gelijk opging, pakte Krajicek de meeste cruciale punten. Slechts aan het eind van de tweede set ging het even mis. Op 6-5 voor Perry kreeg Krajicek een breakpoint tegen. Prompte sloeg ze een dubbele fout. Ze werd veroordeeld tot een derde set.
Krajicek reageerde haar frustratie over de verloren set af met een litanie aan Tsjechische vloeken, maar begon fris aan de beslissende set die zich grotendeels afspeelde in de regen. Ze nam meteen een voorsprong door de eerste servicegame van Perry te winnen. Met geconcentreerd spel trok ze vervolgens de partij naar zich toe. Ze schaarde zich slechts eenmaal eerder bij de laatste 32 van een Grand Slamtoernooi, vorig jaar bij de Australian Open.
Krajicek verwacht dat ze Serena Williams later deze week partij kan bieden, ook als de wedstrijd zich voor meer dan 10 duizend toeschouwers afspeelt. Op veel center courts heeft ze al ervaring opgedaan, ook die van Parijs. En de ergste zenuwen van het spelen tegen haar jeugdidool denkt ze onlangs in Rome te zijn kwijtgeraakt. Daar verloor ze de eerste ontmoeting met Williams mede door ziekte in twee sets.
Daar had ik misschien toch te veel respect voor haar. Maar ja, het is wel Serena Williams. Als het gemakkelijk was om haar te verslaan, had ze niet al die Grand Slams gewonnen.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 31 mei 2007
Schelden in Tsjechisch helpt Krajicek
Onder moeilijke omstandigheden bereikte Michaëlla Krajicek op Roland Garros de derde ronde. Spelen in de regen op een bijbaantje was lastig, maar niet onoverkomelijk
Op een trainingsbaantje dat eigenlijk niet geschikt is voor het spelen van proftennis plaatste een zelfverzekerde Michaëlla Krajicek zich gisteren ten koste van Shenay Perry voor het eerst in haar loopbaan voor de derde ronde van Roland Garros, het tweede grandslamtoernooi van dit seizoen. Daarin treedt de achttienjarige Nederlandse waarschijnlijk morgen in één van de grote tennisstadions van Parijs aan tegen Serena Williams, als de Amerikaanse er vandaag tenminste in slaagt de door de regen uitgestelde partij tegen de Venezolaanse Milagros Sequera te winnen.
Het contrast was enorm voor Krajicek. Afgelopen maandag mocht de beste Nederlandse tennisster nog voor volle tribunes op het Court Suzanne Lenglen aantreden tegen de Française Severine Bremond. In de sfeervolle ambiance, waar plaats is voor een kleine tienduizend toeschouwers, bereikte ze overtuigend de tweede ronde. De bijna onophoudelijk neervallende regen gooide de schemas van het grandslamtoernooi zo in de war dat gisteren alle achttien banen gebruikt moesten worden om achterstanden in te halen.
In de ochtenduren trainde Krajicek gisteren met de Griekse Elini Daniilidou op baan twaalf in de schaduw van Court Suzanne Lenglen. Een paar uur later moest de Nederlandse haar partij afwerken op de baan waar niet eens stoeltjes om heen stonden. Enkele tientallen Nederlandse toeschouwers namen plaats op de nabijgelegen baan veertien en draaiden zich om naar Krajicek en Perry. Buiten voor het hek van de Boulevard DAuteuil verzamelden zich een paar voorbijgangers die gratis konden kijken naar het optreden van de twee profs.
Aan de rand moedigden vader Petr Krajicek en tennistrainer Marian Laudin de Nederlandse nummer één bij bijna elke slagenwisseling aan. Krajicek probeerde zich zo min mogelijk aan te trekken van het geroezemoes van het publiek. Ik kon soms bijna woordelijk verstaan waar de mensen het over hadden, stelde de nummer 40 van de wereld. Ik dacht soms wel even hé jongens, ik speel hier. Verder heb ik geprobeerd me zo weinig mogelijk aan te trekken van de baan. Dat was wel moeilijk, want de ondergrond was slecht. De bal stuiterde soms raar weg. Nee, dat is niet prettig.
Krajicek wist ondanks de moeilijke omstandigheden op overtuigende wijze haar opmars op Roland Garros voort te zetten. Terwijl op de andere baan de speaker onder luid gejuich publiekslieveling Amélie Mauresmo aankondigde, vochten Krajicek en Perry in de anonimiteit een gravelgevecht uit. Met een verbeten trek op haar gezicht vocht de Nederlandse in de motregen voor elk punt. Ze brak direct de service van haar tegenstandster en trok de eerste set op overtuigende wijze naar zich toe. Met gebalde vuisten liep ze naar de kant van de baan.
In de tweede set kwam Krajicek onder grotere druk te staan. Ze verruilde de aanmoedigingen in het Nederlands voor gescheld in het Tsjechisch. Na het verlies in de tweede reeks smeet ze boos haar racket tegen het gravel. Ja, schelden kan ik hier beter in het Tsjechisch doen. Anders gaan de mensen misschien van alles denken, verklaarde Krajicek lachend na afloop. Als ik in Praag ben dan scheld ik juist vaak in het Nederlands. In de derde set stelde Krajicek snel orde op zaken en riep ze kom op! na belangrijke punten. Met hernieuwd zelfvertrouwen stapte de halfzus van Richard Krajicek met setstanden 6-4, 5-7 en 6-1 op het scorebord van de baan.
Krajicek lijkt in een paar maanden tijd een kleine metamorfose te hebben ondergaan. Aan het begin van het jaar zat ze tijdens de Australian Open zichtbaar niet goed in haar vel. Ze voelde zich niet fit, had geen zelfvertrouwen en verloor in Melbourne verrassend van de modale Luxemburgse Anne Kremer. Vader Petr Krajicek stelde in januari dat de druk uit Nederland te groot zou zijn geweest. De voorbije maanden bracht het gezin Krajicek daarom vooral door in het Tsjechische Praag.
De Krajicek die zich gisteren op Roland Garros bij de laatste 32 speelsters schaarde, lijkt zich veel minder druk te maken over randzaken. Ze veranderde met een kortgeknipt kapsel haar look, oogt fitter dan voorheen, wijzigde haar service en besloot zich ook minder aan te trekken van kritiek uit Nederland. Ik probeer me nu meer op mijn tennis te focussen, sprak de Nederlandse prof. En dat lukt goed. Ik voel me nu veel beter dan aan het begin van het jaar. Naast het tennis waren er ook wat andere dingen buiten de baan gaande. Dat is nu allemaal uitgepraat. Ik ben nu beter in balans.
Dat laatste straalt Krajicek in Parijs ook uit. Het maakte haar dan ook weinig uit of ze haar tegenstandster nu in een stadion of op een trainingsbaan tegemoet moest treden.
Fardau Wagenaar, Brabants Dagblad, 30 mei 2007
Michaëlla Krajicek is 'n blijvertje in Parijs
Het voelt als een doorbraak, een nieuwe stap in haar tennisleven. Michaëlla Krajicek staat in de derde ronde van Roland Garros in Parijs en hoort deze week voor het eerst tot de blijvertjes op het Franse gravel. Ze versloeg gisteren in de tweede ronde in een spannende partij de Amerikaanse Shenay Perry (6-4, 5-7, 6-1). Wat is eigenlijk haar kracht en welke zwaktes schuilen er achter haar lach?
DE TWEEDE RONDE
Baan 12 is een trainingsbaantje op Roland Garros en deze middag bestemd voor de tennissters Michaëlla Krajicek en Shenay Perry. Er zijn geen tribunes. Nederlandse fans zitten omgekeerd op de stoelen van de naastgelegen baan om de partij te kunnen volgen. Court 12 voelt als baan drie van de plaatselijke tennisclub. Maar Krajicek - 40ste van de wereld - trekt zich er niet te veel van aan. "Ik hoorde alles, zelfs waar de gesprekken over gingen! Maar gelukkig kon ik me goed concentreren en heeft het geen invloed gehad."
HET DUEL
Ze begint sterk, wint de set met harde, scherpe slagen en een vleugje tactisch vernuft, verliest de tweede set door een paar jammerlijke fouten (dubbele fout op setpunt), maar slaat in de laatste set meedogenloos toe. "Vooral de derde set ging goed, ik was fris in mijn hoofd. Ik ben veranderd, ik voel me vol zelfvertrouwen, dat was in het begin van het jaar wel anders. Tijdens de Australian Open zat ik niet lekker in mijn vel, er speelde van alles, zowel op de baan als privé. Ik wil het er liever niet over hebben", zegt ze net na haar zege. "Maar alles is opgelost en uitgepraat."
HAAR KRACHT
Ze speelt agressief, heeft een goede service en een uitstekende backhand, laat ze ook tegen Perry zien. Haar mentale kracht is tevens een wapen. Het zusje van Richard Krajicek is in Nederland geboren, woont soms in Almere, maar groeide op in het topsportklimaat van de Tsjechische hoofdstad Praag. Volgens haar overfanatieke vader en coach Petr is Nederland te gezellig voor topsport. Een Krajicek die in Nederland was voortgebracht, zou waarschijnlijk niet de derde ronde van Parijs hebben gehaald.
HAAR ZWAKTE
Krajicek beweegt zich allesbehalve soepel over de baan. Hoe hard ze ook traint, haar voetenwerk zal nooit een sterk punt worden. Nog iets: ze stelt zich soms nog al aan. Na een verloren punt laat ze al snel het hoofd hangen en scheldt hardop.
HAAR IDOOL
Krajiceks tegenstandster in de derde ronde wordt waarschijnlijk Serena Williams. Ongeveer drie jaar geleden keek 'Misa' thuis naar haar idool op tv, nu ontmoet ze haar op een mooie baan in Parijs. "Serena is extravagant, heeft een eigen stijl en kan soms lekker schreeuwen na een punt. Ze is anders en daar hou ik van."
KANSEN
Heeft ze een kans? "Ja, ik geef mezelf zeker een kans. Ik heb een paar weken geleden tegen Serena gespeeld in Rome, dat was de eerste keer. Ik voelde me niet lekker en was nerveus, maar kwam toch met 4-2 voor, dus er is wel iets mogelijk. Ik ben blij dat ik al tegen haar heb gespeeld; nu weet ik wat me te wachten staat. Als mijn service goed loopt, ik agressief speel en variatie aanbreng, kan het wel wat worden. Maar weet je, al verlies ik, dan nog ben ik tevreden. Dit voelt al als een doorbraak."
Sport.nl, 30 mei 2007
Krajicek bereikt derde ronde
Voor de tweede keer in haar loopbaan bereikte Michaëlla Krajicek woensdag de derde ronde van een grandslamtoernooi. Voor de eerste keer gebeurde dat op het gravel van Roland Garros. Op de door de regen nog trager geworden ondergrond was de 18-jarige Almeerse in drie sets (6-4 5-7 6-1) te sterk voor de Amerikaanse Shenay Perry.
De kans is groot dat Krajicek vrijdag haar jeugdidool Serena Williams treft. De Amerikaanse stond voor woensdagavond geprogrammeerd maar een regenpauze in de ervoor geplande partij hield Williams en haar Venezolaanse opponente Milagros Sequera binnen. "Het is een droom om in een toernooi als dit tegen Serena te mogen spelen. Ze is altijd mijn idool geweest'', keek de 'kleine Kraai' al vast vooruit.
Krajicek had een kleine twee uur nodig tegen Perry, die met haar serve/volley-spel nog het meeste last had van de weersomstandigheden. De nummer 71 van de wereld, afkomstig uit Washington D.C, kwam na de eerste verloren set nog knap terug, maar produceerde in het korte derde bedrijf liefst 22 'unforced errors'.
Het was even wennen. Na haar openingspartij op het grote Court Suzanne Lenglen, waar plaats is voor een kleine 10.000 toeschouwers, was Krajicek nu veroordeeld tot een achteraf-baantje waar slechts een handvol fans haar verrichtingen kon volgen. Intiem was het wel. "Het is gek, ik kon precies horen waar de mensen het langs de baan over hadden.'' Dat kan lastig zijn. "Maar ik heb me goed kunnen concentreren, zeker in die derde set. Ach, als je wint maakt het allemaal niet zo veel uit.''
Andersom was natuurlijk ook elke emotie van de tennisster te volgen. Krajicek mopperde met name aan het einde van de tweede set die ze met een dubbele fout uit handen gaf. De vloeken waren in het Tsjechisch en bezorgden haar een fris hoofd voor het derde bedrijf. "Het moest er even uit, maar ik denk aan de toeschouwers.''
Krajicek noemde het bereiken van de derde ronde op Roland Garros een doorbraak. Twee keer eerder strandde ze in Parijs in de eerste ronde. "Het is niet mijn favoriete ondergrond. Zelfs als ik in de volgende ronde verlies ga ik met een tevreden gevoel naar huis.''
De twijfelende Krajicek van de Australian Open van begin dit jaar, waar ze ook al in de eerste ronde naar huis werd gestuurd, is in een paar maanden tijd veranderd in een zelfbewuste en fittere speelster. Er zat haar van alles in de weg in die tijd. "Het tennis liep niet, ik lette ook te veel op wat er over me gezegd en geschreven werd. Ik nam dingen veel te serieus. Maar het was niet alleen tennis, het kwam allemaal een beetje samen'', probeerde ze woensdag haar dip van eerder dit jaar te verklaren.
Dat de problemen niet alleen op de tennisbaan lagen was duidelijk. Krajicek liet het erbij dat alles inmiddels 'uitgepraat' is. "En ik voel me nu in ieder geval goed en fit.'' Fit genoeg, hoopt ze, om haar mogelijke tegenstandster Serena Williams serieus partij te geven. Onlangs, in Rome, troffen ze elkaar voor het eerst. "Ik was daar de hele week ziek. Toch kon ik haar in de eerste set goed bijbenen. Al moet ik toegeven dat ze toen niet zo goed stond te serveren. Het is in ieder geval wel handig dat ik al een keer tegen haar gespeeld heb.''
Het is net een droom, herhaalde ze, spelen op een groot toernooi tegen een tennisster naar wie ze vroeger voor de tv vol bewondering zat te kijken. "Ze was zo anders, deed gewoon haar eigen ding. En dat agressieve, dat schreeuwen na een punt, dat vond ik altijd zo leuk om te zien.''
Fred Buddenberg, Trouw, 30 mei 2007
Krajicek hoopt op duel met idool Serena Williams
Nederlandse oogt sterk, afgetraind en zelfverzekerd
Michaëlla Krajicek staat voor de eerste keer in de derde ronde op Roland Garros. En ze maakt in Parijs een zelfverzekerde indruk.
Het contrast was enorm. Na haar optreden tegen de Française Severine Bremond op Court Suzanne Lenglen werd Krajicek gisteren voor haar partij tegen de Amerikaanse Shenay Perry verbannen naar baan 12. De twee tennisbanen liggen weliswaar op een steenworp afstand van elkaar, maar zijn in niets te vergelijken.
Van de grandeur van Court Suzanne Lenglen, met een toeschouwerscapaciteit van 9959, is op baan 12 niets terug te vinden. De baan beschikt niet over een tribune en wordt normaal gesproken alleen als trainingsbaan gebruikt. Maar vanwege de achterstand in het schema – veroorzaakt door de regen – werden er gisteren door de toernooileiding vier partijen op de baan gezet.
In die Grand Slam onwaardige omstandigheden bereikte Krajicek voor de eerste keer in haar loopbaan de derde ronde op Roland Garros. „Als je wint maakt het niet uit”, zei ze over de entourage die triester was dan bij een gemiddelde competitiewedstrijd in Nederland. Krajicek kon letterlijk verstaan waar de circa honderd mensen rond de baan het over hadden.
In de derde ronde speelt Krajicek weer op een van de show courts, als Serena Williams tenminste haar tegenstandster wordt. De partij van de Amerikaanse nummer acht van de wereld tegen de de Venezolaanse Milagros Sequera werd vanwege de regen naar vandaag verschoven. Krajicek gaat er vanuit – en stiekem hoopt ze het ook – dat ze morgen tegen haar idool uitkomt.
In Rome kwam ze eerder deze maand Williams voor het eerst tegen op de baan. Krajicek, die de hele week ziek was geweest in de Italiaanse hoofdstad, kwam in de eerste set met 3-1 en 4-2 voor, maar verloor in twee sets. „Ik was iets te passief, de zenuwen speelden een rol en ik toonde te veel respect voor haar”, keek ze gisteren terug op die partij.
„Het is vreemd”, filosofeerde een ontspannen Krajicek na haar overwinning (6-4, 5-7 en 6-1) op Perry. ,,Een paar jaar geleden keek ik op televisie naar Serena en nu speel ik tegen haar. Ik vind haar zo leuk omdat ze zo anders is. Ze doet haar eigen ding en ook buiten de baan kiest ze haar eigen weg. En die extravagante kleding vind ik ook grappig.”
Brenda Schultz-McCarthy was precies tien jaar geleden de laatste Nederlandse tennisster die in de derde ronde van de open Franse titelstrijd stond. Haar nederlaag van destijds tegen Zvereva gold als een verrassing, aangezien Schultz in 1997 in Parijs als veertiende was geplaatst. Een stunt van Krajicek tegen Serena Williams op het Franse gravel lijkt onwaarschijnlijk, hoewel ze zich bij voorbaat zeker niet kansloos waant. „Het is goed dat ik in Rome al tegen haar heb gespeeld. Ik weet nu wat ik kan verwachten.”
Krajicek zit goed in haar vel in Parijs. Ze oogt sterk, afgetraind en ze maakt een zelfverzekerde indruk. Hoe anders was dat bij het eerste grandslamtoernooi van het jaar in Melbourne. Na het verlies in de eerste ronde tegen de Luxemburgse Kremer leek Krajicek in het vel gekropen van een dood vogeltje.
„Qua tennis was dat mijn slechtste periode”, blikte Krajicek gisteren even terug over haar schouder. „Ik was in Australië veel afgevallen, ik was mijn spiermassa verloren en ik voelde mij slap. Het liep allemaal niet lekker, ook buiten de baan niet. Alles kwam toen een beetje samen, sportieve dingen en privézaken. We hebben toen alles uitgepraat en daarna is het steeds beter gegaan. En nu voel ik mij heel goed.”
Vader Petr meende in die donkere periode dat er in Nederland te veel druk op zijn dochter lag en hij suggereerde dat het wellicht beter was dat ze naar Tsjechië zou uitwijken.
„Ik let er nu niet meer op, ik probeer me volledig op het tennis te focussen”, aldus Michaëlla. ,,Ik nam veel dingen in die tijd allemaal veel te serieus. Nu kan ik daar beter mee omgaan.”
Koen Greven, NRC Handelsblad, 29 mei 2007
Revanche zonder peptalk van pa
Dankzij haar zege op de Française Séverine Brémond behaalde tennisster Michaëlla Krajicek gisteren voor het eerst de tweede ronde op Roland Garros. „Het was mooi dat ik haar voor haar eigen publiek terug kon pakken.”
Michaëlla Krajicek had voor haar partij tegen Séverine Brémond geen extra peptalk nodig van haar vader en coach Petr Krajicek. De achttienjarige Nederlandse tennisster was nog niet vergeten dat ze aan het begin van dit jaar in het Australische Hobart door de negen jaar oudere Franse was ‘geflikt’. Krajicek raakte destijds na een plaspauze van twintig minuten van Brémond zo van de wijs dat ze twaalf games op rij verloor en gedesillusioneerd afdroop.
Krajicek kreeg gisteren in de eerste ronde van Roland Garros, het tweede grandslamevenement van het jaar, de revanche waarop ze had gehoopt. In het hoofdzakelijk met Fransen gevulde stadion Suzanne Lenglen vernederde ze Brémond in één uur en zeventien minuten in twee sets: 6-3 en 6-3.
„Het was mooi dat ik haar voor haar eigen publiek heb kunnen terugpakken”, zei een lachende Krajicek, die zich voor het eerst in haar loopbaan plaatste voor de tweede ronde van het graveltoernooi in Parijs. Daarin speelt ze tegen de winnares van de partij tussen de Française Olivia Sanchez en de Amerikaanse Shenay Perry, respectievelijk de nummers 178 en 71 van de wereldranglijst.
De partij tussen Krajicek en Brémond stond aanvankelijk voor zondag op het programma, maar regen maakte het spelen op de openingsdag vrijwel onmogelijk. Verder dan een training van iets meer dan een half uurtje met tennistrainer en ‘familievriend’ Marian Laudin kwam ze niet. Op de tribune van baan zes keken haar vader en Rohan Goetzke – technisch directeur van de tennisbond – op Eerste Pinkersterdag toe bij de laatste oefensessie voor het belangrijkste graveltoernooi van het jaar. In de uren die volgden behoorden Justine Henin, Serena Williams en Dinara Safina tot de weinige speelsters die hun partij met succes wisten af te ronden. Brémond trainde tijdens de regenbuien door nog wel op een indoorbaan, Krajicek zag daar bewust vanaf.
De tweede dag van Roland Garros ving gisteren al even somber aan. Onder een grijze lucht begonnen Krajicek en Brémond om elf uur in de morgen aan het inslaan. Zes minuten later werd scheidsrechter Dianna Kondratowitch-Pierce gedwongen „jeu suspendu” door de microfoon te roepen. Uren later keerden de nummer 40 en 34 van de wereldranglijst terug in het op één na grootste stadion van het tennispark nabij Bois de Boulogne. Vader Krajicek ging aan de zijkant van de baan zitten, tennistrainer Laudin posteerde zich met een videocamera op een stoeltje achter de baseline. ‘Dertien graden’, stond op het scorebord te lezen.
Krajicek hield tijdens de openingsgame haar trainingsjasje aan. Ze miste aan het begin van de partij nog zichtbaar ritme op het langzame gravel. De nummer één van Nederland kwam snel op een 2-0 achterstand, maar herstelde zich vlot. Krajicek dwong haar tegenstandster met harde opslagen en diep geslagen groundstrokes tot het maken van fouten. Brémond zou in totaal 27 unforced errors maken tegenover veertien van Krajicek. Die cijfers maakten het verschil tussen beide speelsters duidelijk.
Krajicek balde na gewonnen punten meer dan eens haar vuist naar haar vader op de tribune. Op de vraag wie gisteren nu eigenlijk haar coach was gaf ze na afloop een duidelijk antwoord. „Dat is mijn vader.” Volgens Krajicek is Laudin vooral „als vriend van de familie” aanwezig in Parijs. „Het is altijd beter om twee mensen bij je te hebben dan één”, stelde ze koeltjes vast.
Krajicek oogde in de Franse hoofdstad fit en ondervond weinig last van zenuwen. Tijdens de Australian Open leed ze in januari van dit jaar nog een ontluisterende nederlaag in de eerste ronde tegen de Luxemburgse Anne Kremer. De vraag rees opnieuw of ze niet beter met een andere coach kon gaan werken dan haar vader. Petr Krajicek is bereid zijn dochter los te laten, maar hij vindt dat de tennisbond een nieuwe coach grotendeels zou moeten bekostigen. De bond is echter van mening dat een profspeelster als Krajicek hun eigen broek moeten kunnen ophouden. Dat leidde tot een patstelling. Als een soort tussenoplossing fungeert Laudin – die in dienst is bij de bond – in Parijs als een soort extra coach.
Met haar overtuigende zege verwees Krajicek de discussie over haar begeleiding even naar de achtergrond. Ze herwon het zelfvertrouwen dat aan het begin van het jaar grotendeels verdwenen was. Krajicek nam op sportieve wijze wraak voor de dramatische nederlaag aan het begin van het jaar tegen tegen Brémond. Als winnares schudde ze haar tegenstandster lachend de hand.
Fred Buddenberg, Trouw, 28 mei 2007
Soevereine Krajicek vult leegte op het gravel van RG
Voor het eerst in een jaar won Michaëlla Krajicek in Parijs weer een tennispartij op het allerhoogste niveau. ,,Het leven zit vol ups en downs.
Op het Parijse gravel, waarop Kea Bouman precies tachtig jaar geleden de open Franse titel veroverde, was het deze eeuw kommer en kwel voor de Nederlandse tennisvrouwen. Krajicek was gisteren pas de tweede Nederlandse speelster die sinds de millenniumwisseling een partij op Roland Garros wist te winnen. Miriam Oremans ging haar voor, alweer zeven jaar geleden.
Tussen de overwinning van Oremans in 2000 - op de Zuid-Afrikaanse Kruger - en de zege van Krajicek op tweede pinksterdag van 2007 - op de Française Severine Bremond - zat een periode van grote leegte. Oremans, Hopmans, Boogert en Noorlander probeerden vergeefs de tweede ronde in de Franse hoofdstad te halen. In 2003 en 2004 voltrok het vrouwentoernooi in Parijs zich zelfs zonder Nederlandse inbreng.
Ook Krajicek bleef bij haar eerste twee bezoeken aan het complex aan de rand van het Bois de Boulogne in de eerste ronde steken. In 2005 verloor ze van Hantuchova, een jaar later ging ze onderuit tegen Schnyder. Het was dan ook niet de reputatie van Krajicek, maar de nationaliteit van Bremond die de Franse organisatoren deed besluiten de partij op het Court Suzanne Lenglen te plaatsen. Krajicek vond het wel een eer om te spelen op de baan die is vernoemd naar de beste Franse tennisster ooit, die in 1927 als Roland Garros-kampioene werd afgelost door Kea Bouman.
Bremond (27) leek meer onder de indruk van de omstandigheden dan haar negen jaar jongere opponente. Met opvallend veel gemak en vooral overtuiging bereikte Krajicek voor het eerst in haar carrière de tweede ronde van het Franse grandslamtoernooi. Afgezien van een valse start, die haar op een 2-0 achterstand kwam te staan, speelde de nummer veertig van de wereld een soevereine partij. Het bereiken van de mondiale top dertig - haar doel voor dit jaar - lijkt aan herziening toe. Uit het optreden tegen Bremond zou ze zoveel vertrouwen kunnen putten dat ze wellicht al deze zomer een plek verovert tussen de beste dertig tennissters van de wereld.
Bremond dankt haar huidige klassering (34ste) vooral aan haar kwartfinale van vorig jaar op Wimbledon. De nummer vier van Frankrijk maakt een forse duikeling in het peloton wanneer zij die prestatie volgende maand op het Londense gras niet weet te benaderen. Krajicek heeft het voordeel dat ze op het allerhoogste niveau niet veel punten heeft te verdedigen. In de afgelopen vier grand slams verloor ze steeds in de eerste ronde. ,,Dat ik nu gewonnen heb zie ik niet als een opluchting, zei Krajicek. ,,Het hele jaar zit vol ups en downs. Dat geldt ook voor de grand slams. Ik ben daar niet zo mee bezig.
Krajicek had nog een rekening te vereffenen met Bremond. In het eerste toernooi van dit jaar moest ze in het Australische Hobart haar titel verdedigen. In de eerste ronde, tegen Bremond, leek er niets aan de hand. Ze leidde met 6-3 en 1-0 toen de Française een sanitaire stop van twintig minuten inlaste. Na de hervatting won een ontgoochelde Krajicek geen game meer. Gisteren liet ze zich niet van de wijs brengen. ,,Ze heeft een reputatie en het is leuk dat ik in Parijs revanche op haar heb kunnen nemen.
De overwinning van Krajicek werd gadegeslagen door vader Petr, technisch directeur van de tennisbond Rohan Goetzke en bondstrainer Marian Laudin. Over de coaching van zijn dochter is Petr nog altijd in onderhandeling met de bond, die op het standpunt staat dat de nummer veertig van de wereld zelf voor een coach moet kunnen zorgen. Maar naar wie stak Krajicek gisteren steeds de vuist op? ,,Er zat nog iemand op de tribune, maar wie dat is houd ik liever voor me, aldus een kortgeknipte en blozende Krajicek.
Het Parool, 28 mei 2007
Krajicek: spel past bij look
In een helder moment kreeg Nederland maandag eindelijk een winnares op Roland Garros. Een hernieuwde, kortgeknipte Michaella Krajicek won in de eerste ronde eenvoudig van de Française Severine Bremond: 6-3 en 6-3.
Wát een dag of beter gezegd: wát een dagen waren het. Krajicek zou zondag al haar eerste partij spelen, maar kwam door de stortbuien in Parijs pas maandag op de baan. Alsnog twee uur later dan gepland, maar ze kwam, vocht en won. Overtuigend en volwassen plaatste zich voor het eerst voor de tweede ronde in Parijs.
Ze had geluk dat ze mocht spelen, want geteisterd door de regen sleepte Roland Garros zich door de eerste twee dagen heen. Maar tien van de geplande 128 wedstrijden zijn uitgespeeld. Steeds weer waren er die donkere wolken, die in polonaise over het park dreven en bijna alle spelers binnenhielden.
Krajicek zag er goed uit in haar partij op court Suzanne Lenglen, dat voor één uur en zeventien minuten zonder regen bleef, een record de laatste twee dagen.
Krajicek (18) heeft hard gewerkt aan een nieuw imago: het blonde haar dat altijd tot op haar billen hing, raakt nu nog amper haar oren aan. Het zag er op de baan een stuk minder meisjesachtig uit in elk geval.
''Ik wilde een statement maken door mijn haar af te knippen,'' zei ze na de partij over haar metamorfose. ''Alle meiden op de baan hebben een paardenstaart en zien er precies hetzelfde uit. Dat wil ik niet meer, dit is leuk en mijn stijl.''
En er was meer: ze oogde ze veel dunner dan een half jaar geleden. 'Misa de puber' lijkt tegelijk met haar babyvet te zijn verdwenen. Het gaat wel om een kilo of vijf, zes, minimaal. Sterker en fitter bewoog ze zich, Bremond gefrustreerd achterlatend.
En dan waren er die constante twinkeling in haar ogen en die onafgebroken lach om haar mond. Wie veroorzaakt dat toch? ''Ik voel me goed, ben fit en zit lekker in mijn vel,'' probeerde ze de vraag te omzeilen. Verlegen lachend daarna: ''Er zat iemand voor me op de tribune, maar ik hou liever voor mezelf wie het is.''
Het verlichtte de speelster ook dat ze eindelijk door die eerste ronde in Parijs is. Dit seizoen wil ze de stap van de top veertig naar de top dertig maken. Haar overwinning op Bremond gaf haar een goed gevoel; tenslotte is de Franse speelster 34ste van de wereld en was ze eigenlijk geen partij voor Krajicek, die veertigste staat. Alleen de eerste twee games kostten 'de kleine Kraai' nog wat moeite, maar daarna toonde ze haar nieuwe kant. Stoer en doordacht verpletterde ze Bremond.
''Het was een soort revanchepartij. In januari verloor ik van haar, nadat ze tijdens de wedstrijd naar de wc was gegaan. Ze bleef twintig minuten weg! Ik was totaal afgeleid. Dit is dus een extra lekker gevoel,'' zei Krajicek grijnzend.
''Ik voelde me in het begin van de wedstrijd nog wel wat stram,'' vervolgde de speelster, die zich tijdens de regenbuien had vermaakt met spelletjes, een lunch en geluier. ''Maar daarna ging het goed, ik ben in goede vorm.'' Ze lachte bij alles wat ze zei. ''Aan het eind van de tweede set zag ik donkere wolken. Ik dacht: nu moet ik opschieten. Ja, dat kan gevaarlijk zijn, maar ik wist mijn kalmte te bewaren en ik heb het toch goed afgemaakt?''
En wie weet hoe ver de nieuwe Michaella het nog kan schoppen op Roland Garros. Ze heeft in elk geval kansen: in de volgende ronde ontmoet ze Shenay Perry of Olivia Sanchez en die zijn allebei lager geplaatst dan zij. Dat ze een beetje keelpijn had, wuifde ze weg: ''Ik heb er goede pillen voor gekregen.''
Fardau Wagenaar, Provinciale Zeeuwse Courant, 28 mei 2007
De nieuwe Michaëlla Krajicek staat op
In een helder moment kreeg Nederland gisteren eindelijk een winnares op Roland Garros. Een hernieuwde Michaëlla Krajicek won de eerste ronde van de Française Severine Bremond: 6-3 en 6-3.
Krajicek zou zondag al haar eerste partij spelen op het grandslamtoernooi, maar kwam door een overdosis regen in de Parijse lucht pas gisteren op de baan. Alsnog twee uur later dan gepland, maar ze kwam, vocht en won. Overtuigend en volwassen plaatste zich voor het eerst in haar carrière voor de tweede ronde in Parijs.
Krajicek (18) heeft hard gewerkt aan een nieuw imago: het blonde haar dat altijd zwaar op haar billen hing, raakt nu nog amper haar oren aan. Het zag er op de baan een stuk minder meisjesachtig uit in ieder geval. Elke maand knipte ze een stukje meer af, te beginnen in maart, nu is het te kort voor nog een knipbeurt. "Ik wilde een statement maken door mijn haar af te knippen", zei ze na de partij over haar metamorfose. "Alle meiden op de baan hebben een paardenstaart en zien er precies hetzelfde uit. Dat wil ik niet meer, dit is leuk en mijn stijl."
En er was meer: ze oogde veel dunner dan een half jaar geleden. Sterker en fitter bewoog ze zich, Bremond gefrustreerd achterlatend. En dan was er die constante twinkeling in haar ogen en die onafgebroken lach om haar mond. Wie veroorzaakt dat toch? "Ik voel me goed, ben fit en zit lekker in mijn vel", probeerde ze de vraag te omzeilen. Verlegen lachte ze daarna: "Er zat iemand voor me op de tribune, maar ik hou liever voor mezelf wie het is." Het verlichtte de speelster ook dat ze eindelijk door die eerste ronde in Parijs is. Dit seizoen wil ze de stap van de top 40 naar de top 30 maken. Haar overwinning op Bremond gaf haar een goed gevoel, tenslotte is de Franse speelster 34e van de wereld en was ze eigenlijk geen partij voor Krajicek, die 40e staat. Alleen de eerste twee games kostten nog wat moeite, maar daarna toonde ze haar nieuwe kant. Stoer en doordacht verpletterde ze Bremond. "Het was een soort van revanchepartij. In januari verloor ik van haar, nadat ze tijdens de wedstrijd naar de wc was gegaan. Ze bleef twintig minuten weg! Ik was totaal afgeleid. Dit is dus een extra lekker gevoel", grijnsde Krajicek.
"Ik voelde me in het begin van de wedstrijd nog wel wat stram", vervolgde de speelster, die zich tijdens de regenbuien had vermaakt met spelletjes, lunch en geluier. "Maar daarna ging het goed, ik ben in goede vorm."
Ze lachte bij alles wat ze zei. "Aan het eind van de tweede set zag ik donkere wolken. Ik dacht: nu moet ik opschieten. Ja, dat kan gevaarlijk zijn, maar ik wist mijn kalmte te bewaren en ik heb het toch goed afgemaakt?" En wie weet hoe ver de nieuwe Michaella het nog kan schoppen op Roland Garros. Ze heeft in ieder geval kansen: in de volgende ronde ontmoet ze Shenay Perry of Olivia Sanchez.
Mark van Driel, de Volkskrant, 28 mei 2007
Krajicek pakt uit tegen haar plaaggeest
Vier keer op een rij werd Michaella Krajicek in de eerste ronde van een Grand Slamtoernooi uitgeschakeld. Aan die treurig stemmende reeks maakte ze maandag een einde op haar minst favoriete ondergrond. Op het trage gravel van Parijs rekende ze, tussen de regenbuien door, in twee sets kordaat af met de Française Severine Bremond: 6-3, 6-3.
Krajicek liet zich slechts kortstondig van de wijs brengen door het slechte weer in Frankrijk. Ze had door de regen zondag nauwelijks kunnen trainen. Nog voor ze maandag de warming-up had afgerond, werd ze alweer voor enkele uren de kleedkamer ingestuurd. Bij terugkeer op de baan verloor ze prompt haar opslag, waardoor ze al snel tegen een 2-0-achterstand aankeek.
Dat stroeve begin bracht de nummer 40 van de wereld niet uit haar evenwicht. Ze toonde weinig ontzag voor de 27-jarige Française, die op de wereldranglijst zes plaatsen boven haar staat en de kwartfinale van Wimbledon als beste Grand Slamresultaat heeft. Krajicek paste haar spel zo min mogelijk aan het gravel aan en wisselde haar harde vlakke slagen af met solide netspel, waarop Bremond nauwelijks een antwoord had. Ze zette haar achterstand snel om in een voorsprong en stond die niet meer af.
Krajicek, die haar lange haar heeft verwisseld voor een korte coupe met geblondeerde punten, maakte een fitte indruk. Ze slaagde erin het tempo te dicteren en gunde Bremond nauwelijks kans om het haar moeilijk te maken met korte ballen achter het net, een strategie die waarmee de Slowaakse Daniela Hantuchova twee jaar geleden haar kwetsbaarste punt (het voetenwerk) feilloos blootlegde.
Aan het eind van de tweede set vreesde Krajicek de regen meer dan Bremond. ‘Toen het in de tweede set 5-3 was, zag ik de donkere wolken’, zei ze. ‘Toen wist ik dat ik vaart moest maken.’ Kort nadat Krajicek van de baan was verdwenen, maakten buien verder spelen lange tijd onmogelijk. Martin Verkerk, de enige andere Nederlander in het hoofdtoernooi, komt daardoor pas vandaag in actie.
Met haar overwinning verdrong Krajicek de nare herinnering aan een opmerkelijke nederlaag tegen Bremond eerder dit jaar. In het Australische Hobart stond ze met een set en een game voor, toen de Française zogenaamd een plaspauze inlaste. Ze bleef volgens Krajicek vervolgens ‘een minuut of 20’ van de baan, zonder dat de scheidsrechter ingreep.
Bij terugkeer was de 18-jarige Nederlandse zo van de kook dat ze geen enkele game meer won. Ze verloor twaalf games op rij en werd met 3-6, 6-1, 6-0 in de eerste ronde uitgeschakeld. Ze zakte bovendien flink op de wereldranglijst (naar de 70ste plaats), aangezien ze in Hobart de titelverdedigster was. ‘Ik was er met mijn hoofd niet bij’, erkende ze.
Krajicek lijkt inmiddels op weg de beste positie uit haar loopbaan (34ste) te verbeteren. In Parijs, waar ze geen eerdere resultaten te verdedigen heeft, kan ze de komende dagen meer punten vergaren.
In de volgende ronde komt ze sowieso uit tegen een lager geplaatste speelster: de Amerikaanse Shenay Perry, nummer 71 van wereld, of de Française Oliva Sanchez, de nummer 178 van de wereld. Als ze die partij wint, wacht haar in de derde ronde vermoedelijk Serena Williams, van wie ze vorige week bij het toernooi van Rome in twee sets verloor.
Van een psychologische doorbraak wilde Krajicek niet spreken nu er een einde is gekomen aan haar reeks verliespartijen in de eerste ronde van Grand Slams. Ze realiseert zich dat ze vooral wordt beoordeeld op haar prestaties tijdens die toernooien, maar probeert zichzelf geen extra druk op te leggen, of zwaarwegende conclusies te verbinden aan haar mindere prestaties in Parijs, New York of Londen. Tot gisteren was ze alleen in Melbourne verder gekomen dan de eerste ronde.
‘Het hele jaar heb je ups en downs’, zei ze. ‘Of het nu op een Grand Slam gebeurt of niet, maakt niet uit. Het gaat de laatste weken gewoon beter. Natuurlijk is het fijn om hier te winnen. Het geeft zelfvertrouwen, zeker op gravel. Dat is niet mijn liefste ondergrond.’
Aan het eind van het jaar hoopt Krajicek in de top-30 te staan. Ze gaf schoorvoetend toe dat die doelstelling misschien aan de voorzichtige kant is, maar ze heeft de afgelopen jaren geleerd dat ze van hoge verwachtingen niet beter gaat spelen. ‘Als ik hoger zeg dan de top-30 en ik haal het niet, is dat voor mij niet fijn. De top-30 is een mooi doel. Als ik hoger eindig, is het meegenomen.’
Algemeen Dagblad, 28 mei 2007
Krajicek neemt wraak in Parijs
Met een wraakactie tegen de Française Severine Brémond heeft Michaëlla Krajicek gisteren haar eerste overwinning op een Grand Slam-toernooi in zeventien maanden tijd geboekt.
Bovendien was ze bij haar derde optreden op Roland Garros in drie jaar tijd voor het eerst succesvol. Met tweemaal 6-3 plaatste de nummer één van het Nederlandse tennis zich in een waterkoud Parijs gedecideerd voor de tweede ronde.
Severine Brémond verstierde in januari, in de Tasmaanse hoofdstad Hobart, de seizoensopening van Michaëlla Krajicek.
De Nederlandse tiener vierde in die week haar achttiende verjaardag en leek die met een mooie zege te bekronen. Ze stond met 6-3 en 1-0 voor, toen Brémond het toilet opzocht. Pas twintig minuten later keerde ze terug van haar plaspauze. Krajicek was geïrriteerd en van slag en slaagde er daarna niet meer in nog maar één game te winnen.
Dolgraag wilde Krajicek zich revancheren op de nummer 34 van de wereldranglijst, die in Parijs als 31ste was geplaatst. Ook omdat de 27-jarige tennisster uit Vitrolles een reputatie heeft voor het uithalen van rare fratsen om tegenstandsters aan het wankelen te krijgen. Geen betere plaats om wraak te nemen dan op Court Suzanne Lenglen, het tweede stadion op Roland Garros, dat plaats biedt aan ruim tienduizend toeschouwers.
Ook in het Bois de Boulogne kreeg Krajicek te maken met oponthoud, maar daar kon Brémond niets aan doen. De twee hadden zich zondag al afzonderlijk van elkaar warm geslagen, maar toen hield regen een treffen tegen. Gisteren moesten de twee na zes minuten inspelen al de kleedkamers opzoeken. Pas drie uur later konden Brémond en Krajicek, die kampt met een beginnende keelontsteking, écht beginnen.
De Nederlandse nummer één at wat, kletste in de players lounge en zorgde ervoor dat ze om twee uur ’smiddags klaar was voor de strijd. Met een jasje aan begon ze de partij, maar ze had twee verloren games nodig om warm te draaien. Daarna maakte Krajicek nauwelijks fouten en was Brémond kansloos.
,,Al was het lastig, want de afgelopen dagen had ik welgeteld slechts 36 minuten kunnen tennissen,’’ zei Krajicek. ,,Dat is voor mij toch wat weinig.’’
De Française stond vorig jaar verrassend in de kwartfinales op Wimbledon, maar presteert in de eerste helft van 2007 belabberd. Haar enige uitschieter dit jaar was de overwinning op Krajicek in Hobart. Bovendien is Brémond sterk op een snelle ondergrond als gras of hardcourt en niet op gravel. Met veel onnodige fouten onderstreepte ze dat gisteren.
Gelukkig voor Krajicek zocht haar opponente deze keer niet haar toevlucht tot een langdurig bezoek aan het toilet. Enkele minuten nadat de Kleine Kraai haar eerste matchpoint had benut, begon het namelijk alweer te regenen. ,,Toen ik op 5-3 voor de wedstrijd serveerde, keek ik toch even naar die wolken. Ik wilde het snel afmaken, maar wist ook dat ik me moest blijven concentreren.’’
Krajicek, die in Parijs wordt begeleid door haar vader en door KNLTB-coach Marian Laudin, was blij met haar succes op een Grand Slam-toernooi. In januari 2006 had ze de derde ronde bereikt op de Australian Open, maar daarna verloor ze op Roland Garros, Wimbledon, de US Open en de Australian Open in de eerste ronde. Op het laatste toernooi zelfs van Anne Kremer, een Luxemburgse kwalificante.
In januari was het zelfvertrouwen van Krajicek tot het nulpunt gedaald, maar nu kijkt ze een stuk frisser uit de ogen. Met een kort kapsel, een fit lijf en een zelfverzekerde instelling is ze aan Roland Garros begonnen.
Ze stuit in de tweede ronde op Olivia Sanchez uit Frankrijk of Shenay Perry uit de Verenigde Staten. Die twee kwamen gisteren wel de baan op, wonnen beiden een set, maar konden na de zoveelste regenbui definitief vertrekken naar hun hotelkamer.
Een derde ronde tegen Serena Williams behoort zeker tot de mogelijkheden voor Krajicek. Eerder deze maand, in Rome, stond ze al tegenover deze grote kampioene uit de Verenigde Staten. Toen nam Krajicek in de eerste set brutaal een 4-2 voorsprong, maar verloor ze uiteindelijk met 6-4 6-1.
Krajicek heeft dit jaar tot doel de top-30 van de wereld te betreden en daar is ze nog tien plaatsen van verwijderd. ,,Het lijkt een bescheiden doel, maar als ik iets hoger mik en het niet haal, dan kan ik mezelf alleen maar teleurstellen.
Het is lekker dat ik op Roland Garros voor het eerst een rondje heb gewonnen. Zeker omdat gravel niet mijn beste ondergrond is. Dit is goed voor het zelfvertrouwen.’’
Algemeen Dagblad, 26 mei 2007
Kind van Holland én van Praag
Petr Krajicek drinkt een kop koffie op het terras van CLTK Praag, een liefst 114 jaar oude tennisclub op het eilandje Stvanice in de Moldau. Hij wijst een paar meter voor zich uit en zegt: ,,Hier is het gebeurd.’’
Hij praat over 15 augustus 2001. De familie Krajicek heeft de spullen al gepakt om definitief terug te keren naar Nederland. Weg uit Praag. Maar het noodlot slaat toe. De twaalf jaar oude Michaëlla valt van haar skateboard, haar been slaat dubbel onder haar lichaam en het kuitbeen breekt, net boven de enkel. Het is de dag dat haar moeder Pavlina grijze haren krijgt.
Een nare fractuur. Michaëlla moet in totaal twee maanden in het ziekenhuis blijven. Haar jongere broertje Peter begint al met school en het gezin besluit nog een jaar in Praag te blijven. En daar woont het tot op de dag van vandaag.
,,We hadden een klein appartement, met twee kamers,’’ vertelt Michaëlla. ,,In de ene had je de keuken, een bank en het bed van mijn ouders, in de andere lagen mijn broer Peter en ik. Daar hebben we het twee jaar volgehouden. Nu leven we ruim, in een appartement op de vijfde en zesde verdieping van een flatgebouw van mijn vader.’’
Nog altijd tennist Misa bij die oude Praagse club.
,,Die val van haar skateboard is van groot belang geweest voor haar tenniscarrière,’’ stelt Petr Krajicek. ,,Achteraf ben ik blij dat het zo ging. Misa heeft getraind tussen mensen die topsport op de eerste plaats hebben staan. Tot vijf uur in de middag tennissen hier alleen kinderen en volwassenen die prof zijn. Hier zie je geen trainers die een cursusje bij de bond hebben gedaan. Het zijn voormalige profs of trainers die zijn opgeleid door voormalige profs.’’
Het is 8 mei 2007, bevrijdingsdag in Tsjechië. Het wordt lang niet zo uitbundig gevierd als in Nederland, maar dat heeft een reden. De Amerikanen stonden 62 jaar terug al veel eerder bij Pilzen, maar moesten wachten. De Russen namen Praag in, met duizenden doden tot gevolg.
Op deze dag maakt Michaëlla haar solo-debuut op het WTA-toernooi van haar Praagse club. Tennislegende en clubgenoot Jan Kodes (twee Roland Garros-titels, eenmaal Wimbledon-kampioen in de jaren zeventig) moedigt haar aan op de tribunes. Die zijn leeg, want het regent licht. En Krajicek mag in haar verloren partij tegen de Oostenrijkse Yvonne Meusburger vloeken in vloeiend Tsjechisch, voor het grote publiek blijft ze een Nederlandse. Na afloop huilt ze in de kleedkamer.
Een dag later, aan de voet van de Karelsbrug en nippend aan een kop cappucino, staat haar gezicht weer vrolijk. ,,Het doet zo’n pijn als je in de eerste ronde verliest, bij je eigen club, met mensen op de tribune die je komen aanmoedigen. Als we in Tsjechië op een training een wedstrijdje spelen, dan gaat dat zo serieus, zit er zoveel spanning op, dat het soms uitdraait op ruzie. En op huilen bij een nederlaag. In Tsjechië is dat heel gewoon.’’
Heel wat beroemde spelers hebben tranen gelaten bij CLTK Praag. Jan Kodes speelde er dus, maar ook Helena Sukova, Martina Navratilova, Jiri Hrebec en Hana Mandlikova. Ivan Lendl kwam er, toen hij nog Tsjech was, ook geregeld trainen.
Michaëlla Krajicek is een buitenstaander voor de Tsjechen. ,,De trainers op de club steunen Misa, haar vrienden ook,’’ zegt Petr. ,,Maar voor de rest van de Tsjechen is ze een vreemdeling. Op teletekst werd haar naam zelfs verkeerd gespeld. In Nederland heet ze Krajicek, in Tsjechië wordt bij een vrouw altijd ‘ova’ toegevoegd. Maar in dit geval zou je Krajickova moeten schrijven en op teletekst stond Krajicekova. Waarom zouden Tsjechen iemand aanmoedigen die geen landgenoot is? De advocaat in mijn bedrijf vroeg waarom ik had toegestaan dat mijn dochter voor Nederland heeft gekozen. Ik was toch Tsjech?’’
Toch doet Michaëlla haar best om ook in Praag de mensen voor zich te winnen. Tijdens het toernooi bezoekt ze een school voor gehandicapte kinderen in een buitenwijk. Ze kletst met de kinderen en schrijft in het Tsjechisch een groet op het schoolbord. Clubgenote Iveta Benesova zet een streep door een woord, als Krajicek een enorme grammaticafout maakt. ,,Ongelooflijk toch. Ik spreek goed Nederlands, Engels en Tsjechisch, maar niets perfect. Wat ben ik dan?’’
Toch is Michaëlla een stuk Tsjechischer dan haar halfbroer Richard, weet Pavlina te vertellen. ,,Richard durft ons mineraalwater niet eens te drinken. Terwijl dat internationaal prijzen heeft gewonnen.’’
Michaëlla staat ook in Praag bekend als een gezellige meid. Haar vader moet toegeven dat ze meer Nederlandse trekjes in zich heeft dan hem lief is. ,,Dan heb ik het trouwens over de topsportbeleving, niet over de maatschappij. De Nederlandse tennistalenten stoppen bijna allemaal. Het kan zijn dat de Nederlanders het te goed hebben. Topsport eist discipline en opoffering en daartoe moet je wel bereid zijn. In Nederland wordt te vaak gekozen voor de middenweg, durven de mensen niet ergens helemaal voor te gaan.
,,In Nederland brengen ouders hun kinderen naar de bondstrainer, vragen hoe laat ze weer klaar zijn en gaan dan koffie drinken met de buurvrouw. Ik zat uren naast de baan, soms tot ergernis van Richard en Misa. En soms stormde ik de baan op om ze een lel te verkopen. Dat kon niet, in Nederland.’’
Moeder Pavlina vult aan: ,,In Nederland schamen mensen zich er voor als ze echt een doel willen bereiken en daar alles voor willen doen. Misschien heeft dat met de calvinistische mentaliteit te maken. Hier in Tsjechië is dat anders. Daar zijn ze trots op de eigen sporters. Mijn man kan zich er over verbazen dat ijshockeyers die compleet veramerikaniseerd zijn, nog altijd als helden worden gezien.’’
Toen Michaëlla twaalf jaar oud was, nog voor de beenbreuk, koos ze toch voor Nederland. Al probeerde de Tsjechische tennisbond de familie Krajicek onder druk te zetten. Petr kreeg geld aangeboden om zijn dochter voor Tsjechië te laten kiezen. En er werd tegen CLTK gezegd dat de club geen Nederlandse moest opleiden. Misa, lachend: ,,Ik won dit jaar van Nicole Vaidisova en toen vertelden mijn trainers dat het natuurlijk niet de bedoeling was dat ik de Tsjechische nr. 1 versloeg.’’
In de aanloop naar het WTA-toernooi van Praag werd de kwestie weer opgerakeld in de Tsjechische pers: een team met Vaidisova, Lucie Safarova en Krajicek zou de Fed Cup kunnen winnen. In een krant werd geopperd dat ze maar met een Tsjech moest trouwen, een rijke ijshockeyer bijvoorbeeld. Krajicek had altijd twee paspoorten, maar haar Tsjechische is verlopen.
Praag, het is de stad waar Petr Krajicek werd geboren. De stad van Kafka en de Karelsbrug, van jarenlang het juk van het communisme en nu de vrijheid en corruptie. En de stad met misschien wel de mooiste binnenstad ter wereld.
Trots loopt Petr Krajicek over de Karelsbrug en wijst naar de plek waar ooit zijn ouderlijk huis stond. In 1968 vertrok hij naar Nederland, op de vlucht voor het communisme. In 1986 keerde hij voor het eerst terug. ,,Het was het einde van de communistische tijd, er was geen geld en dus werd geprobeerd dat bij de gevluchte Tsjechen vandaan te halen. Ik zou vijf jaar de gevangenis in moeten, omdat ik zonder toestemming van de staat het land had verlaten. Voor zevenduizend gulden kon ik die straf voor mij, mijn ex-vrouw en voor Richard afkopen. De terugkeer was emotioneel. Mijn moeder leefde nog, was al een keer ernstig ziek geweest. Maar ik heb haar nog kunnen zien.’’
In de auto, onderweg naar Praag, leerde Petr op een dag zijn huidige vrouw Pavlina kennen. ,,Zij studeerde in de hoofdstad, stond te liften en ik heb haar meegenomen. We raakten bevriend en toen ik later een zwaar auto-ongeluk kreeg, vertelde ze in het ziekenhuis dat ze mijn verloofde was. Verzonnen natuurlijk, om me te kunnen zien. Waarschijnlijk vond ze dat ze toen wel met mij moèst trouwen. Anders kan ik niet begrijpen dat een meisje van 22 met een man van 44 in het huwelijk treedt. Aanstaande december zijn we twintig jaar samen.’’
Petr wil oud worden in Praag. ,,Ik heb het graf naast mijn vader al besteld.’’
Als topsporter voelt Michaëlla zich ook helemaal thuis in Praag. ,,De Tsjechische mentaliteit is compleet anders, niet te vergelijken met die in Nederland. Ik zeg niet dat het in Nederland slecht is, het is er superleuk. Maar te gezellig voor topsport. In de sport moet je harder zijn, voor jezelf gaan, individueel en egoïstisch zijn. Bij Nederlandse meiden zie je dat niet.’’
,,Bij elkaar logeren doen ze in Tsjechië niet. Waarom zou je? Net als gezellig eten met het hele gezin. Voor de sport is dat individualistische van de Tsjechen goed. Voor een sociaal leven natuurlijk niet. Het is allemaal een stuk harder. Wat je niet doodt, dat maakt je sterker.’’
Onlangs liep de familie Krajicek zich nog stuk op het sociale van Nederland. De vraag om een coach voor Michaëlla werd door de Nederlandse tennisbond met ‘nee’ beantwoord. Onbegrijpelijk voor Petr. ,,De Tsjechen gaan alleen voor de allerbesten. Er telt maar één belang, het land moet zo goed mogelijk voor de dag komen. Dus wordt geïnvesteerd in tennissers van wie succes wordt verwacht, in niemand anders. In Nederland worden juist de zwakkeren geholpen. Heel sociaal, maar of het voor topsport goed is?’’
De zon prikt tussen de wolken door als Michaëlla, geboren in Delft, door Praag wandelt. ,,Ik ben en blijf een Nederlandse, maar dit is natuurlijk een supermooie stad. Ik heb hier nu rijles en we rijden vaak op een heuvel met een prachtig uitzicht over de stad. Ja, je mag Praag best mijn tweede thuis noemen.’’
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 9 mei 2007
Domper Krajicek
Moet de Nederlandse tennisbond een coach betalen voor de 18-jarige Michaëlla Krajicek of moet de nummer veertig van de wereld haar eigen boontjes doppen? Die vraag staat centraal nu Rohan Goetzke, technisch-directeur van de KNLTB, heeft aangegeven dat hij geen trainer op de enige Nederlandse topper wil zetten.
Petr Krajicek, nog altijd in gesprek met Goetzke, is het niet eens met de Australiër. Volgens hem kiest de tennisbond voor het grote geheel en niet voor de topper. ,,Dat zou ik anders doen, maar we hebben duidelijkheid en moeten dit accepteren. Het is een sociale, Nederlandse benadering. Zelfs mijn zoon Richard is het er mee eens.’’
Michaëlla kreeg gistermiddag een andere tegenslag te verwerken op het WTA-toernooi van Praag. Tijdens haar eerste solo-optreden bij de Tsjechische club waar ze al negen jaar traint, verloor ze van de Oostenrijkse Yvonne Meusburger: 3-6 6-4 en 7-5. Op 5-3 in de derde set werkte Krajicek nog wel vier matchpoints weg tegen de nummer 107 van de wereld, maar bij het vijfde was het raak.
Vader Petr en moeder Pavlina blijven hun dochter, die volgende week in Rome actief is, voorlopig zelf begeleiden. ,,Waarschijnlijk tot het einde van dit jaar. Daarna wil ik stoppen met reizen,’’ aldus Petr. ,,En ik denk dat Misa een coach nodig heeft om de volgende stap te zetten.’’
De familie is tot de conclusie gekomen dat huisvriend en bondstrainer Marian Laudin, die in februari naar voren werd geschoven als gewenste coach en drie weken meereisde naar de Verenigde Staten, toch niet de man is die de Kleine Kraai naar de top-20 kan helpen.
,,We moeten iemand vinden die goed klikt met Misa,’’ stelt Petr. ,,Dat is het belangrijkste. Zij heeft een leeftijd waarop ze zelf alles denkt te weten, dus die coach moet haar echt kunnen overtuigen.’’
Volgens Goetzke is dat laatste het belangrijkste. ,,Laat de familie eerst een geschikte coach vinden en daarna pas praten over de financiële invulling. Ik zeg niet dat we weigeren te helpen. Ik vind wel dat de nummer veertig van de wereld dit zelf zou moeten kunnen regelen. En dat ook zou moeten willen. Dan ben je namelijk volstrekt onafhankelijk.’’
Volgens Petr Krajicek kan de familie een goede coach niet betalen. ,,Iemand bood zich aan voor een salaris van zesduizend euro per maand. Hij wilde ook dat alle reizen en onkosten zouden worden vergoed en eiste daar bovenop een percentage van het prijzengeld.’’
Krajicek, die in de eerste vier maanden van 2007 bijna 94.000 euro verdiende, zou dat volgens haar vader niet kunnen ophoesten.
De Telegraaf, 23 april 2007
Oranje in veilige haven
Nederlands Fedcupteam voorkomt degradatie met zege op Estland
Het vrouwelijke vlaggenschip van de Nederlandse tennisbond liep de afgelopen dagen tijdens een Bulgaars weekje Fedcup flink wat averij op. Maar toen het drama van een heuse schipbreuk dreigde, loodste de bemanning de boel alsnog in veilige haven. Met een uiteindelijk simpel tot stand gekomen 2-0 overwinning op Estland wist het Nederlands Fedcupteam gisteren degradatie uit de Europese/Afrikaanse zone I te voorkomen. Nicole Thijssen en Michaëlla Krajicek wonnen beiden hun enkelspel en bespaarden Oranje daarmee een afdaling naar de diepste krochten van het tennisrijk.
"Natuurlijk is er een gevoel van opluchting", sprak teamcaptain Manon Bollegraf na het degradatieduel met de voor Nederland gunstige afloop. "Op papier ben je sterker dan Estland en moet je die pot dus gewoon winnen. Maar ja, op papier hadden we afgelopen week ook van Denemarken moeten winnen..."
Bollegraf doelde daarmee op het tweede groepsduel van Oranje, dat de inleiding vormde van een vooraf niet verwachte lijdensweg. Het wegvallen van de geblesseerde Michaëlla Krajicek kostte Oranje tegen de Denen de kop, waarna bizarre spelingen van het lot de Nederlandse meiden uiteindelijk op de laatste plaats van de poule deden eindigen. Met de alles beslissende degradatiestrijd tegen Estland als gevolg.
Maar gisteren sloeg een tot opluchting van het hele team voldoende herstelde Krajicek de laatste punten binnen die Nederland het recht geven volgend jaar een nieuwe poging te doen uit de huidige zone te promoveren naar Wereldgroep II. "Ik ben heel blij en tevreden dat we in ieder geval niet gedegradeerd zijn", aldus Krajicek, die een loodzware week achter de rug heeft. "Ik snak echt naar een paar dagen rust. Mijn benen voelden vandaag loodzwaar, mijn arm kwam niet los; eigenlijk is mijn hele lijf doodmoe."
Krajicek voegde zich afgelopen maandag op Schiphol pas bij het team na een tennistour van zeven weken door de Verenigde Staten. "Acht weken op rij is eigenlijk te veel voor mijn lichaam", aldus het pas 18-jarige boegbeeld van het Nederlandse vrouwentennis. "Maar de tenniskalender zit nu eenmaal zo in elkaar en voor mij zijn de Amerikaanse toernooien te belangrijk om te laten schieten. Gelukkig heb ik het gevoel dat ik hier in Bulgarije het beste heb gedaan dat binnen mijn mogelijkheden lag."
"Kwetsbaar", was het stempel dat Bollegraf gaf aan een Oranje zonder Krajicek. En de 'Kleine Kraai' was het daarmee eens. "Ik heb deze week voor het team gekozen. Door ondanks mijn vermoeidheid en spierblessure toch drie keer 'op één' te spelen, heb ik Elise (Tamaëla) en Nicole (Thijssen) in de luwte gezet."
Diezelfde Nicole Thijssen werd gisterochtend aan het ontbijt verrast door de mededeling dat ze in het belangrijke degradatieduel de geblesseerde Tamaëla moest vervangen. "Vannacht bij het draaien in mijn bed is er iets misgegaan met een spier in mijn lies", aldus Tamaëla.
En dus moest debutante Thijssen voor de vierde opeenvolgende dag 'aan de bak' en deed dat wederom uitstekend. Van de pas 15-jarige Anett Schutting had zij ook niet al te veel te duchten: 6-1 6-1. Waarna Krajicek in het duel tegen Margit Ruutel bewees dat de op papier eenvoudige opdracht ook in de praktijk weinig problemen opleverde: 6-2 7-5.
Het niet meer ter zake doende dubbel werd vervolgens, tot opluchting van de moegestreden speelsters, geschrapt. Oranje had de schaamte van degradatie weten te ontlopen en wilde nog maar één ding: rust.
De Telegraaf, 19 april 2007
Zorgen ondanks zege
Fedcupteam verslaat Roemenië, maar ziet Krajicek geblesseerd afhaken
Nog voordat de winst op Roemenië een feit werd, was de feestvreugde binnen het Nederlands Fedcupteam al flink getemperd. Natuurlijk, de 2-1 zege op de Roemenen in het eerste pouleduel was de start die Oranje zich vooraf had gewenst. Maar het afhaken van Michaëlla Krajicek, die haar singlepartij geblesseerd moest opgeven, plaatste de vooruitzichten van het Nederlands team in een veel minder zonnig daglicht. Uiteindelijk sleepte het door Elise Tamaëla en debutante Nicole Thijssen gevormde gelegenheidsdubbel de winst alsnog uit het vuur, maar de kruisfinales van zaterdag - het vooraf gestelde doel - lijken door de blessure van Krajicek verder weg dan ooit.
"Het werd plotseling een bijzonder bewogen dagje, ik had het me vooraf ook allemaal heel anders voorgesteld", aldus Fedcupcaptain Manon Bollegraf. Zij zag Tamaëla in het openingsduel tegen de Roemeense Gojnea niet goed tennissen maar wel winnen (3-6, 6-2, 6-3) en dus leek - met Krajicek in aantocht voor de tweede single - een simpele 2-0 zege op Roemenië in het verschiet te liggen.
Maar 'Kleine Kraai' kreeg al snel last van een schouderspier die haar een dag eerder ook al de training vroegtijdig had doen afbreken. De 2-6 nederlaag in de eerste set was slechts een voorbode van veel slechter nieuws. "Het gaat niet, ik had eigenlijk helemaal niet moeten spelen", meldde Krajicek terwijl ze haar racket na de eerste set definitief in haar tas borg.
Over de aard en ernst van de blessure was gisteren weinig te zeggen en het lot van Krajicek - en dus Oranje - lijkt voor een belangrijk deel in handen van de meegereisde fysiotherapeute Claire Verheul te liggen. "Het is niets ernstigs, een spier in de linkerschouder is door de wedstrijdspanning toch weer strak gaan staan", aldus Verheul. "Het is een kwestie van losmaken en eventueel wat pijnstillers. Het zou zomaar kunnen dat Misa vrijdag of zaterdag weer speelt."
Vandaag tegen Denemarken zal de Nederlandse nummer 40 van de wereld in ieder geval ontbreken. Dat betekent dat 'de nieuwe kopvrouw' Tamaëla het moet opnemen tegen het pas 16-jarige Deense talent Caroline Wozniacki en dat Thijssen ook haar Fedcupdebuut in het enkelspel zal maken.
De 18-jarige tennisster uit Delft reisde zonder enige verwachting af naar Plovdiv, waar zij van de ene in de andere verbazing valt. Haar dubbeldebuut aan de zijde van Tamaëla zal ze in ieder geval nooit meer vergeten. "Manon had me wel gezegd me voor te bereiden op een invalbeurt, mocht Misa uitvallen. Toen dat inderdaad gebeurde, had ik iets van 'oké, het is 1-1 en dat dubbel moet dus gewonnen worden...' Snel heb ik nog even een sms'je naar mijn ouders gestuurd, zodat die wisten dat ik echt aan de bak moest. En daarna was het gewoon ervoor gaan."
Hetgeen Thijssen uitstekend deed, aan de zijde van een eveneens goed spelende Tamaëla. Het bezorgde Oranje in twee sets (7-6, 6-4) de totaalwinst op Roemenië, maar voor het bereiken van de kruisfinales moeten ook Denemarken (vandaag) en Zwitserland (morgen) bedwongen worden. En vooral die Zwitserse klus is mét een fitte Krajicek al zwaar genoeg. De handen van fysiotherapeute Verheul zullen dus wonderen moeten verrichten.
De Telegraaf, 18 april 2007
Oranje wacht zware klus
Fedcupteam in poule met favoriet Zwitserland, Denemarken en Roemenië
De burgemeester van Plovdiv behoort definitief niet meer tot de vriendenkring van Fedcupcaptain Manon Bollegraf. De burgervader van de tweede stad van Bulgarije (na Sofia) verrichtte gisteren de loting voor de Fedcupstrijd die vandaag begint en plaatste Nederland in de poule met het gevreesde - en in Plovdiv als eerste geplaatste - Zwitserland. Voor het tweede jaar op rij weet Oranje dus dat het al in de poulefase met de huizenhoge favoriet te maken krijgt. En dat is, in de wetenschap dat alleen de vier poulewinnaars doorgaan naar de kruisfinales van zaterdag, een bitter pilletje.
Bollegraf kon er, geheel in haar huisstijl, niet lang mee zitten. "Natuurlijk hoop je op een gunstiger loting dan deze, maar nu weet je in ieder geval zeker dat je Zwitserland zaterdag in de kruisfinales niet meer treft", sprak de captain van Oranje, die het al snel van de positieve kant bekeek. "Wij zijn misschien niet blij met Zwitserland als poulegenoot, maar zij zijn zeker ook niet blij met ons."
Behalve Zwitserland, met toptwintigspeelster Patty Schnyder in de gelederen, treft het als achtste geplaatste Nederland ook Denemarken en Roemenië, dat vandaag de eerste tegenstander van Oranje is. Met kopvrouw Iona-Raluca Olaru, de huidige nummer 162 van de wereld, niet echt een opponent om van wakker te liggen. Maar Bollegraf waakt voor onderschatting en zette haar vier speelsters (Michaëlla Krajicek, Elise Tamaëla, Nicole Thijssen en Pauline Wong) gisteren tijdens de trainingen nog even op scherp.
Bij de laatste training van de dag ontbrak Krajicek overigens. De nummer 40 van de wereld - ze is daarmee onbetwist aanvoerster van Oranje - was bij de oefensessie eerder op de dag al uitgestapt met wat klachten over stijfheid en vermoeidheid.
Krajicek keerde afgelopen weekeinde pas terug uit de Verenigde Staten, waar zij vorige week nog de kwartfinales van het toernooi in Charleston bereikte. Maandagmorgen voegde zij zich op Schiphol bij het Fedcupteam, gisteren bleek er toch nog de nodige jetlag en spierpijn in haar lijf te huizen.
"Echt zorgen maak ik me niet", aldus Bollegraf, die weet dat de kansen van Oranje voor een belangrijk deel afhangen van het meespelen van Krajicek. "Misa kampt met wat naweeën van een lange trip en is erg moe. Daarbij heeft ze in Amerika wat last gekregen van een wervel in haar bovenrug. Maar ik ga ervan uit dat ze tegen Roemenië gewoon speelt."
Elise Tamaëla (153e van de wereld) zal namens Oranje het tweede enkelspel voor haar rekening nemen, waarna Bollegraf pas haar definitieve keuze voor de afsluitende dubbelpartij hoeft prijs te geven. "Als de interland na de twee enkelspelen is beslist, zal ik de debutanten (Thijssen en Wong, red.) zeker laten spelen en krijgen Misa en Elise rust. Bij 1-1 zal ik nog even hard moeten nadenken en gaat ook de fysieke gesteldheid van Misa een rol spelen. Want de belangen hier zijn groot, maar haar gezondheid gaat boven alles."
Marc Hoeben, Sportweek, 12 april 2007
Michaella Krajicek heeft van verliezen geleerd
Soms dwaal ik met mijn gedachten af
Een nieuw kapsel, een nieuwe coach, een nieuwe fase in haar tennisloopbaan. Het stroeve begin van 2007 ligt alweer ver achter Michaëlla Krajicek (18). "Ik wil graag de nummer één worden. Maar dat willen er duizenden."
Dit jaar is misschien nog wel moeilijker dan het vorige. Daarom: hoe gaat het met je?
"Ik draai toch alweer twee volle jaren mee. Begin dit jaar ging het niet best. Ik verloor in Hobart en in Melbourne in de eerste ronde. Terwijl ik in 2006 op de Australian Open nog de derde ronde bereikte en in Hobart de finale. Dat was natuurlijk teleurstellend. Maar dat betekent nog niet dat het zo het hele jaar moet gaan. Ik speel alle grote toernooien. Dat is niet makkelijk, ook mentaal niet. Maar ik heb geleerd beter met verliezen om te gaan."
Je wilt eigenlijk elk jaar vooruitgaan ...
"Ik denk ook dat het steeds beter gaat. Ik heb inmiddels tegen alle groten gespeeld. Daar leer ik veel van. Ik weet nu hoe het niveau is, ik zie hoe ik mijn eigen spel mentaal en fysiek moet verbeteren. Voor mijn gevoel kom ik steeds meer bij ze in de buurt. Ik zal het dit jaar zeker in een paar toernooien goed gaan doen. Ik denk dat ik iedereen aankan. Maar dan moet het wel een dag zijn waarop alles goed loopt. Het zijn geen buitenaardse wezens, ze zijn eigenlijk net als ik. Ze hebben alleen meer ervaring, zijn ouder. Maar ze kunnen ook een mindere dag hebben."
Je bent gezakt van plaats 34 op de wereldranglijst, in september vorig jaar, naar je huidige 57ste plek. Word je daar zenuwachtig van?
"Ik wil zo hoog mogelijk staan. Ik wil graag de nummer één worden. Maar dat willen er duizenden, het klinkt ook niet verkeerd. Het gaat er nu om dat ik mijn ritme vind, dat ik goed begin en tot het einde goed speel. Soms dwaal ik met mijn gedachten af."
Afdwalen? Waar denk je dan aan?
"Ha, nou, niet aan wat ik 's avonds zal eten, hoor. Zo bedoel ik dat niet. Het gaat erom dat ik gefocust moet zijn. Voor, tijdens en na de wedstrijd. Ik wil zo snel mogelijk de top dertig in. Zou echt super zijn."
Je werkte vorige maand drie weken in de VS met Marian Laudin als coach. Hoe is dat bevallen?
"We kennen Marian al lang, onze families zijn goed bevriend. Hij ziet het heel goed bij mij, hij helpt me enorm. Het enige is: hij wordt wakker en heeft het 's ochtends, 's middags en 's avonds over tennis. Hij zei onlangs iets ongelooflijks. 'De mooiste dood is om op matchpoint een bal te moeten slaan en dan te sterven.' Dacht ik: woooh. Het zegt alles over hem. Hij kan voor mij echt een spurt in het tennis betekenen. Hij geniet van het spelletje, neemt na afloop de wedstrijden met me door. Het is belangrijk dat ik zo iemand naast mijn vader heb. Mijn vader wordt ouder, hij kan minder reizen. Hij wil op zijn 65ste ook wel eens rustig thuis zitten, een kopje koffie drinken, van die dingen."
Zou jij graag permanent met Marian willen werken?
"Ik weet niet of dat kan. Ik zou hem er vaker bij willen hebben. Maar ik ken mijn vader het beste, ik vind het ook fijn mijn vader erbij te hebben of mijn moeder. Zij let goed op de fysieke dingen, op mijn voeding. Voor meisjes is het nu eenmaal moeilijk om het hele jaar met een vreemde coach op pad te gaan. Ik heb de steun en de gezelligheid van mijn familie nodig. Ik zie het echt niet zitten om vijf weken achter elkaar met een vreemde coach 's avonds aan tafel te zitten. Dan krijg je echt een tic, hoor."
Toch zeggen ze dat vreemde ogen kunnen dwingen.
"Nou, ik heb soms een grote mond tegen mijn ouders. Maar uiteindelijk luister ik altijd. Ik respecteer ze, ik weet dat ze het beste met me voorhebben."
In Australië was niet alleen jij maar ook je vader teleurgesteld. Hij riep in zijn emoties dat alle aandacht in Nederland soms te groot was. Misschien kon je maar beter voor Tsjechië gaan spelen.
"Hij bedoelde gewoon dat er heel veel druk op me wordt gelegd. Niet zozeer vanuit de pers, maar meer door mensen er omheen. Het zou best wel wat positiever kunnen."
Wat ik me afvroeg: kijk jij na een wedstrijd wat mensen op allerlei internetfora roepen?
"Ik probeer me er niks van aan te trekken. Ik denk maar dat ze geen verstand van tennis hebben."
Wat zijn de doelen voor dit jaar? Valt dat uit te spreken in een positie op de wereldranglijst?
"Het is beter om te kijken of ik een goede wedstrijd speel. Maar het allerliefst win ik. Het zou heel super zijn als ik straks rond de dertig sta. Is volgens mij zeker mogelijk."
Je hebt fysieke problemen gehad, bijvoorbeeld met je knie. Zijn dat waarschuwingen geweest?
"Zeker. Ik kan fysiek nog veel sterker worden. Ik ben achttien, ik doe nu krachttraining. Dat moet ook. Kijk maar naar iemand als Amélie Mauresmo."
Ha, powerwoman. Maar vind je dat ook mooi?
"Nou, ik weet niet of me dat ooit zal lukken. Bij sommigen zie je het gewoon veel minder."
Maar wat we bij jou zeker kunnen zien is je korte coupe van de laatste tijd! Het werd de hoogste tijd voor wat anders?
"Ik wilde het vóór de toernooien in Australië eigenlijk al doen. Maar toen had ik nog niet genoeg moed verzameld. In Antwerpen heb ik het veel korter laten knippen en in Amerika nog een keer. Ik heb bewust voor een verandering van mijn image gekozen. Joh, al die meisjes met paardenstaarten op de tennisbaan; je houdt ze bijna niet meer uit elkaar. Laat mij het dan maar lekker anders hebben."
Marc Hoeben, Sportweek, 12 april 2007
Laudin wil baan wel opzeggen
Marian Laudin (61) en de familie Krajicek gaan lang terug. Vader Petr Krajicek en hij zijn generatiegenoten, ze ontvluchtten beiden ooit Tsjechië vanwege het communistische regime van destijds. In de Haagse regio vonden ze elkaar op de tennisbaan. Laudin werd gevraagd de zesjarige Richard - de latere Wimbledonkampioen - te begeleiden. Dat deed hij jarenlang, in het district en bij Jong Oranje, waar hij fulltime werkte onder bondscoach Stan Franker. Later, als beginnend prof, koos Richard voor de Australiër Rohan Goetzke als zijn vaste coach. Met een glimlach praat Laudin over de hernieuwde samenwerking met de familie. Dit keer gaat het dus om Michaëlla.
Zullen de drie weken in de VS een vervolg krijgen?
"Ik ben nog in dienst van de tennisbond. lk hoop dat het een vaste vorm krijgt, Petr zal het bespreken met Rohan Goetzke en Hugo Ekker van de tennisbond. Misschien moet er een deal gemaakt worden, ik ben bereid mijn vaste baan bij de bond op te zeggen."
Wat vind je van haar ontwikkeling?
"Het gaat goed. Zij heeft de kwaliteit om spannende partijen goed te spelen, ze is niet bang, ze gaat ervoor. Ze is gewend aan het spelen op een centre court, ze heeft inmiddels alle Grand Slam-toernooien meegemaakt. En ze is nog steeds pas achttien jaar."
Wat is op dit moment het belangrijkste om verder te kunnen groeien?
" Ze moet fysiek meer doen, nog sterker worden. Maar ze is nog in de groei, ze kan niet overdreven veel doen. We moeten voorzichtig zijn. Ze is de laatste jaren twee keer uit de roulatie geweest. Ik vind dat ze het heel goed heeft opgepakt."
Petr liet zich in Australié het een en ander ontvallen. Hij was alle aandacht vanuit Nederland zat en suggereerde dat Misa misschien maar beter voor Tsjechië kon spelen. Wat vond je daarvan?
"Ach, ik denk dat hij het helemaal niet zo heeft bedoeld. In een emotionele bui heeft hij gewoon wat geroepen."
Jullie kennen elkaar door en door. Praat je dan ook over zoiets?
"Jaja. Natuurlijk heb ik dan een mening. Maar je moet weten: na wedstrijden wil je wel eens dingen roepen. De Nederlandse tennisbond helpt Michaëlla geweldig."
Is het eigenlijk ook niet juist zo dat Nederland van haar houdt?
"Nou, sommige mensen zijn gewoon jaloers. Of ze begrijpen niet wat er bij komt kijken om deze prestaties te leveren."
Wat heeft ze voor potentie, als je kijkt naar het hele vrouwenveld?
"Ik geloof in haar, ik denk dat ze de top kan halen."
En wat is voor jou de top?
"Misschien wel de top 10. Het zou kunnen."
Familycirclecup.com, 10 april 2007
A post-match interview with Michaella Krajicek
I saw where you played her earlier this year. Was there anything you took from that match into this match or any intelligence picked up there?
Well, we played three weeks ago in Miami. It was a tough match. It was 6-4 in the first and then it was 4-4, and then it was rain delay. So for her it was a good rest by then in the second set, and she pulled out 7-5, and then she rushed through the third set 6-2, so she played really well that day. I know she's a very big server. We played each other a few times in juniors as well. We know each other a lot. We played when we were young together, so yeah, I mean she serves really well, and today I had -- on clay it's better to play her because you can return some serves. You have more chances to hit some more points in every game, and although she won a lot of games by lob or 40-15, it was good to let her play a few more points. And I think I played a good match today. I served well in the second and the third. The first one was a little bit shaky for me, and yeah, the whole match was quite steady for me.
You get any help with your serve from Richard or your dad teach both of you?
Yeah. Both of them. My dad is traveling with me as my coach from already when I was young, so that's good; and my brother helps me when I'm in Holland or tournament, he comes over. And Miami he was. So yeah, he helps me a lot.
Does knocking off the No. 1 seed make you feel pretty much like anything is possible in this tournament?
Yeah, for sure. It's a great win. I was looking forward to have a win like this, and especially when you beat the first seed, it's great, but also because I know Nicole already since we were young. So yeah, it was a good mental match as well to win.
In the third set when she broke you to tie it at two to two, you got pretty upset there. How did you respond at that point? I know you kind of yelled at yourself. But after that you seemed to take control of the end of the match.
Yeah. Sometimes for me it's better if I just tell myself what to do exactly. I mean her game is actually to serve and to return well, and the rest, you know, she can hit hard, but she misses a lot, too, so you don't get really in your rhythm when you are playing against her. And at the score of that time she hit a good return and some good forehands, I think from the baseline. So that was tough to win that game, but I yelled at myself to hit more first serves in, and that was very important against her because then she cannot hit the return straightaway.
What was it like growing up in the background of being a sister of a Wimbledon champion, and how old were you back when Richard won Wimbledon?
I was seven. I was at home watching my dad, and he was playing at Wimbledon. So I don't remember too much of that. I know that I was more interested in my Barbies than in watching him play Wimbledon, so... Did you name your hamster after anyone? I saw your hamster's name is Andy. Yeah. Well, unfortunately he died. So I got a new one, so I have a new name as well, but yes, my first hamster is called after Andy, so it's better not to tell him.
What's the new name?
Lola. That's my mom's pick.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 28 februari 2007
Niemand is zo gek van tennis als Marian Laudin
Marian Laudin trainde met een piepjonge Richard Krajicek en werkte ook al heel vroeg met zijn halfzus Michaëlla. Nu wil Petr Krajicek dat de ervaren trainer zijn dochter helpt bij de volgende stap naar de wereldtop. Tijd voor een introductie.
Marian Laudin (60) wordt geboren in Pilzen, de bakermat van het bier in voormalig Tsjechoslowakije. Hij groeit op met een instelling die volgers van de familie Krajicek bekend in de oren zal klinken. ,,Toen ik jong was, vroeg mijn moeder altijd eerst of ik had gewonnen. Niet of het leuk was. Won ik met 6-4 6-3, dan kwam de vraag of het niet ruimer had gekund.''
Na de Praagse Lente, de Russische invasie in 1968, weet Laudin dat zijn toekomst elders ligt. In de zomer van 1969 blijft hij achter na een toernooi bij het Haagse Leimonias. Driekwart jaar verblijft hij bij de penningmeester van de tennisclub, die daarna een verblijfsvergunning voor hem aanvraagt. ,,Na drie jaar kreeg ik de Nederlandse tennisnationaliteit, twee jaar later ook een Nederlands paspoort.''
In zijn functie als districtstrainer in Den Haag ontstaat het eerste contact met Petr Krajicek, net als Laudin gevlucht uit Tsjechoslowakije. Ze ontmoeten elkaar op een jeugdtoernooi en als de Krajiceks naar Den Haag verhuizen, wordt Laudin op de Mets-banen in Scheveningen trainer van Richard. ,,De komst van Petr was voor mij prettig. Ik had een Nederlandse vriendin, sprak thuis zelden Tsjechisch en kon dat met Petr blijven oefenen. Door onze vergelijkbare achtergrond spraken we uren met elkaar.''
Pa Krajicek is handballer, weet niets van tennis. Laudin leert hem alles over de sport. ,,Petr was er altijd als Richard trainde. Ze hingen de hele dag rond op de tennisbaan, in de hoop dat iemand van een andere trainingsgroep had afgezegd. Dan kon Richard meetrainen.'' Het talent ziet Laudin al snel. ,,Toen Richard een jaar of zeven was, had ik al moeite om hem te verslaan met minitennis. En toen haalde ik zelf nog een aardig niveau.'' Spelenderwijs leert Laudin de jonge Krajicek tennissen. ,,Ik verzon spelletjes om zijn techniek te verbeteren. Richard wilde alles winnen en verzon wel iets om dat voor elkaar te krijgen. Ik heb hem trouwens nooit een techniek aangeleerd, dat heeft hij zelf gedaan. Ik stimuleerde hem als hij iets goed deed. En andersom. Op die manier krijgt een tennisser de slagen die bij hem passen. Dat geldt ook voor die geweldige service van hem.''
Bij de piepjonge Michaëlla gaat het niet anders, al neemt Petr Krajicek veel trainingen voor zijn rekening. ,,Haar moeder Pavlina trouwens ook, die ging veel met Misa hardlopen. Ik werkte bij de bond, kon niet zo vaak met haar trainen, maar we gingen wel samen op tennisvakantie. Petr heeft een huis in Decin, in het noorden van de Bohemen. Daar gingen we dan een paar weken trainen.'' Laudin ziet veel overeenkomsten tussen broer en zus. ,,Altijd willen winnen, dat hadden ze allebei. Als ik van een afstandje naar Michaëlla kijk, heb ik nooit het gevoel dat ze heel goed is. Pas als je tegenover haar staat, blijkt hoe lastig het is om tegen haar te tennissen. Zij had al snel het talent om een bal honderd keer vlak bij de baseline te slaan. Dat is een teken dat iemand iets bijzonders kan. Bovendien heeft zij het talent om als het spannend wordt, de juiste dingen te doen.''
Van Krajicek tot Krajicek, Laudin heeft zo goed als alle Nederlandse tennissers voor korte of langere tijd begeleid. Van Brenda Schultz tot Robin Haase, van Jacco Eltingh tot Miriam Oremans en van Jan Siemerink tot Igor Sijsling. Altijd zit hij op de tribune met pen en een schriftje. Elk punt wordt opgeschreven, tot op de dag van vandaag. ,,Ik bewaar die schriftjes allemaal, heb er thuis misschien wel honderd liggen. Op spannende momenten pak ik nu ook de camera. Niets is mooier dan een tennisser laten zien dat hij op de belangrijke momenten de juiste dingen heeft gedaan.''
Dat hij een tennisdier is, blijkt tijdens het ABN Amro-toernooi. Laudin slaat bijna geen wedstrijd over en pakt ook tijdens de halve finale tussen Michail Joezni en Novak Djokovic de camera. Via Martin Damm, winnaar in het dubbelspel, regelt Laudin finalekaartjes voor Arantxa Rus, een van de junioren die hij begeleidt. Als hij praat, dwaalt de Scheveninger vaak al snel af naar een tennispartij. Van dertig jaar terug of een week geleden, van absolute top tot een juniorenwedstrijd in Bratislava. Het geheugen van Laudin is een tennisencyclopedie. Het niveau maakt hem niet veel uit. Laudin kan van elke tenniswedstrijd genieten. ,,Als er maar goed wordt gespeeld en wordt gewonnen. Daar draait het om. Als je wint, mag je nog een keer tennissen, krijg je de kans om jezelf te verbeteren. Martina Navratilova zei altijd dat in hooguit twee van de tien wedstrijden alles lukt. Het is juist knap dat je die andere acht ook weet te winnen.''
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 24 februari 2007
Laudin begeleidt Krajicek slechts drie weken
De Nederlandse tennisbond (KNLTB) staat niet toe dat trainer Marian Laudin een groot deel van het jaar de begeleiding van Michaëlla Krajicek op zich neemt. De bondstrainer van Tsjechische komaf krijgt wel toestemming om volgende maand drie weken met de tennisster naar de Verenigde Staten te reizen.
Petr Krajicek had de KNLTB gevraagd of Laudin zijn dochter mag coachen. De tennisvader wil zelf minder reizen en heeft dus iemand nodig als Misa alleen met haar moeder Pavlina op pad is. Laudin, een goede vriend van de familie en in het verleden trainer van Richard Krajicek, was dé kandidaat voor Petr Krajicek. Die wil ook dat de tennisbond bijdraagt in de kosten. Volgens technisch directeur Rohan Goetzke van de KNLTB is het uitgesloten dat de bond een vaste coach voor Michaëlla Krajicek zal betalen. ,,Ze maakt deel uit van ons Fed Cup-team en is de nummer één van Nederland, dus we willen haar best af en toe helpen. Daarom gaat Laudin ook drie weken mee naar Amerika. Meer kunnen we op dit moment niet doen.''
Dat de Britse tennisbond voor veel geld Brad Gilbert heeft aangetrokken om toptalent Andy Murray te coachen, zegt Goetzke niet veel. ,,De Nederlandse en de Britse situatie zijn onvergelijkbaar. ,,We zijn geen Grand Slam-land en hebben een beperkt budget. We willen Michaëlla graag helpen, maar betalen voor een fulltime coach gaat te ver.'' Petr Krajicek accepteert het aanbod van Goetzke. ,,Ik ben blij dat hij ons wil helpen. Ik heb begrepen dat het lastig is om Laudin voor langere tijd aan ons te binden. Hij is gepensioneerd en werkt slechts een beperkt aantal dagen voor de bond. ,,Op de korte termijn zijn we geholpen, daarna kijken we verder. Misschien moeten we dan op zoek naar iemand anders.''
Michaëlla Krajicek wordt in Indian Wells en tijdens de eerste week in Key Biscayne begeleid door Laudin. Daarna komt haar vader naar de Verenigde Staten, waar ze ook nog de toernooien in Amelia Island en Charleston speelt.
Algemeen Dagblad, 22 februari 2007
Krajicek wil Laudin
Petr Krajicek wil dat Marian Laudin de parttime-coach wordt van Michaëlla Krajicek. De tennisvader wil minder met zijn dochter meereizen en hoopt dat de Nederlandse bondstrainer de honneurs kan waarnemen.
Petr Krajicek sprak afgelopen maandag met Rohan Goetzke, de technisch directeur van de tennisbond (KNLTB), over de begeleiding van zijn dochter Michaëlla. Hij gaf aan dat het zijn wens is dat Marian Laudin op pad gaat met Misa en dat de KNLTB dat mogelijk maakt. ,,Misa maakt nog steeds deel uit van Jong Oranje en heeft in het verleden weinig gebruik gemaakt van de faciliteiten,’’ stelt Petr. ,,Op een vergoeding voor trainingen in Tsjechië na. Ik hoop dat de tennisbond ons wil helpen, want een coach kunnen we niet betalen. Of we willen het niet, het is net hoe je het uitlegt.’’
Opvallend is dat Laudin, net als de familie Krajicek van Tsjechische komaf, in het verleden ook de trainer was van Richard Krajicek. Hij trainde ‘De Kraai’ tot zijn vijftiende.
,,Marian is een vriend van mij,’’ zegt Petr over zijn generatiegenoot. ,,Ik wist niets van tennis en hij heeft mij alle basisbeginselen bijgebracht. Op de achtergrond is Marian altijd bij Misa betrokken geweest, alleen wist niemand dat. Hij is mijn klankbord en ik vertrouw hem. Marian is een man die tennissers kan motiveren en dat is ontzettend belangrijk. Hij is gek, in de positieve zin van het woord. Gek van tennis vooral.’’
Petr Krajicek wil zelf minder op pad met zijn dochter. Hij wil meer tijd doorbrengen met zijn 14-jarige zoon Peter. ,,Ik word ook ouder en Misa heeft een leeftijd waarop ze liever haar moeder om zich heen heeft. Ze scheelt slechts één generatie met mijn vrouw Pavlina en twee met mij. Het is de bedoeling dat ik dertig procent van de tijd met Michaëlla meereis en dat mijn vrouw de rest voor haar rekening neemt. Met de ondersteuning van Laudin.’’
Krajicek hoopt dus dat de tennisbond deze samenwerking mogelijk kan maken. ,,In het verleden heb ik hier met de vertrokken technisch directeur Hans Felius al vaker over gesproken. Voor Goetzke is het nieuw. Marian wil graag, nu hoop ik dat het ook allemaal te regelen is.’’
Lukt het niet, dan komt er geen coach. ,,Ik wil iemand die ik kan vertrouwen. Vergis je trouwens niet, Pavlina en ik blijven onze dochter begeleiden. In het vrouwentennis hebben de beste speelsters hun ouders om zich heen. Dat was zo bij Jennifer Capriati en Steffi Graf, dat is zo bij Martina Hingis, Jelena Dementjeva en Maria Sjarapova. Maar als alleen mijn vrouw meereist, is het wel belangrijk om iemand in de buurt te hebben die verstand heeft van tennis.’’
Dat zou Laudin moeten zijn. Vorige week, op het toernooi in Antwerpen, was hij al op pad met de ‘Kleine Kraai’. Toen zat Petr bij zijn zoon in Tsjechië en trad Laudin op als coach. Na de eerste set van het duel in de eerste ronde met Martina Müller kwam hij zelfs de baan op om zijn beoogde pupil te adviseren.
ANP, 13 februari 2007
Eindelijk zegegebaar voor Krajicek
Na drie nederlagen op rij kon Michaëlla Krajicek maandag in Antwerpen voor het eerst dit jaar een zegegebaar op de baan maken. De 18-jarige tennisster uit Almere ontdeed zich in het Sportpaleis met 6-3 en 6-2 van de Duitse Martina Müller. ,,Het is fijn om weer eens een keer te winnen", aldus Krajicek, die haar winst met een gebalde vuist vierde.
Zo'n slechte periode als in de eerste maanden van dit jaar heeft Krajicek in haar tennisloopbaan nog maar weinig meegemaakt. Bij de junioren reeg ze de overwinningen aan elkaar en ook op het hoogste niveau kende ze niet veel lange periodes zonder zege. Toch was ze door het verlies in de eerste ronde in Hobart, Melbourne (Australian Open) en Parijs niet in put geraakt.
,,Het leven gaat gewoon door als je verliest. Je weet dat het soms een paar toernooien niet goed kan gaan. Ik ging hier toch wel met vertrouwen de baan op. Ik wist dat ik dit meisje op een snelle baan kon hebben. Als ik goed speel, komen de punten voor de ranglijst vanzelf weer."
De geluiden over een mogelijk overstap van Krajicek naar Tsjechië had wel voor de nodige onrust gezorgd. Vader Petr Krajicek liet na de Australian Open doorschemeren dat zijn dochter misschien beter zou kunnen switchen als de druk op haar zou toenemen. Hij vond dat ze vanuit Nederland te kritisch werd benaderd. ,,Dat verhaal is te veel opgeblazen. Het kan soms wel wat positiever en met wat meer respect, maar er is wat mij betreft niks aan de hand. Ik blijf gewoon voor Nederland en voor het Fedcupteam spelen", aldus Krajicek.
Vader Krajicek ontbrak maandag in Antwerpen. Na een intensieve tijd met zijn dochter in Australië is hij deze week bij zijn zoon in Tsjechië. Coach Marian Laudin, moeder Krajicek en Fed Cup-captain Manon Bollegraf namen langs de kant de begeleiding waar.
Laudin mocht na de eerste set ook de baan op om Krajicek van advies te voorzien. De WTA (vakbond van de speelsters) experimenteert daar sinds vorig seizoen mee. ,,Een coach op de baan hoeft voor mij niet echt, maar omdat mijn tegenstandster het deed vroeg ik het ook. Ik vind het prettig met Marian te werken. Hij is een goede vriend van mijn vader en heeft in het verleden ook met Richard getraind."
Krajicek kreeg in Antwerpen ook de nodige steun van de tribunes. Ze was duidelijk favoriet bij de jeugdige bezoekers die op de openingsdag de tribunes bezetten. Toch startte Krajicek moeizaam. Ze kreeg op haar eerste servicebeurt al meteen drie breekpunten tegen. Müller benutte haar kansen echter niet.
Op de opslagbeurt van de Duitse sloeg Krajicek meteen toe en legde de basis voor de winst in de eerste set. In het tweede bedrijf brak Krajicek ook direct de service van Müller. Ze kwam daarna niet meer in de problemen. In de tweede ronde moet Krajicek het opnemen tegen de Russische Dinara Safina. De twee stonden vorige week in Parijs ook tegenover elkaar. ,,Ik wil graag revanche nemen voor mijn nederlaag van vorige week.
Marc Hoeben, Sportweek, 26 januari 2007
Kleine Kraai moet zelf leren vliegen
Weinig is er voor nodig om het beeld op te roepen van die mooie julidag in 1996. Richard Krajicek zakte op het centre court van Wimbledon door de knieën, hij had zijn lotsbestemming gevonden. Zijn hele leven had hij van dat moment gedroomd. Winnaar in de Groene Kathedraal, zegevierend in het bekendste tennistoernooi ter wereld. Zijn naam was gevestigd.
In Nederland pinkte menigeen destijds een traantje weg. Het verhaal van Krajicek was genoegzaam bekend, je kon er een boek vol over schrijven. De scheiding van zijn ouders, het dwingende karakter van zijn vader, het was allemaal breed uitgemeten en ruimschoots besproken. Ondanks al dat drama, inclusief verschillende blessures, had hij toch maar dat hoogtepunt bereikt. Zelfs zijn grootste critici zagen daarin iets van een fraaie ontknoping.
Elf jaar later heeft het verhaal een andere wending genomen. De naam Krajicek blijkt – hoe voorspelbaar – een last voor zijn amper achttien jaar geworden halfzusje Michaëlla. Bij het eerste Grand Slam-toernooi van het jaar zat ze vorige week in zak en as. Door de onbeduidende Luxemburgse Anne Kremer werd ze bij de eerste de beste gelegenheid uit de Australian Open in Melbourne geknikkerd. Na de fraaie plek in de derde ronde van 2006 een mager resultaat, zoals het seizoen toch al teleurstellend was begonnen.
Misa kon wel janken, zei ze. Om er later aan toe te voegen dat ze meer rust wilde en dat ze te veel energie in randzaken had gestoken. Ook de bekendste tennisvader van Nederland, Petr, liet zich niet onbetuigd. In Nederland zou er veel te veel druk op de schouders van zijn dochter worden gelegd, het liefste zou hij haar voorgoed meenemen naar het tweede vaderland Tsjechië, waar de tennistop veel breder is en zij zich in alle anonimiteit kan voortbewegen.
Te veel druk dus. Het is maar hoe je het bekijkt. Inderdaad, na het verlies tegen Kremer werd er flink wat afgediscussieerd op de digitale snelweg over de Kleine Kraai. Meestal ongenuanceerd, waarbij alle oude tegenstellingen over haar grote broer weer kwamen bovendrijven. Het was zwart. Of het was wit. Maar er zat niks tussenin.
Je zou zeggen: vergeten die reacties en rustig verder trainen. Daar kan het toch niet aan liggen. Wat senior precies bedoelde, zal nooit helemaal duidelijk worden. Want ging het om de publieke opinie, om te kritische media? Het zal toch niet? De tegenvallende resultaten hadden gerust aan enkele andere zaken gekoppeld kunnen worden en tot kritische beschouwingen kunnen leiden. Maar voorlopig niets van dat alles. Iedereen leeft aardig mee met de tiener en het begrip over een tijdelijke terugval van een jonge tennisster danst door de letters over de pagina’s.
Blijkbaar is het nog altijd gemakkelijker de oorzaken voor een dip in externe dingen te zoeken, dan twijfels te hebben over de eigen aanpak. Petr Krajicek is een bijzondere man, met prachtige, droge humor. Maar hij is ook een emotioneel mens en door de directe betrokkenheid van de familieband niet altijd even realistisch. Als hij de wijk naar Tsjechië wil nemen, dan kan dat. Maar dan vergeet hij dat Michaëlla zich hier altijd thuis heeft gevoeld en dat de Nederlandse tennisbond zich altijd zeer behoorlijk heeft ingespannen om de haar loopbaan in de steigers te zetten.
Krajicek senior wil het beste voor zijn dochter. Uiteraard. Maar een tijdlang werkte ze samen met de voormalige atletiektrainer Frans Thuijs en diens bemoeienis zorgde voor een belangrijke winst op fysiek terrein, de achilleshiel van de speelster. Toch werd de samenwerking verbroken, vanwege de (te hoge?) kosten. Precies hetzelfde argument werd aangevoerd bij het afscheid van Michiel Schapers als tenniscoach.
Het is niet zo moeilijk om in te schatten welke impulsen de loopbaan van Michaëlla Krajicek zouden kunnen gebruiken. Een goede tenniscoach, een goede, meereizende fysieke trainer. Dat kost geld, ja. Maar zei broer Richard, die zich noodgedwongen losmaakte van Petr, ook niet altijd dat je bereid moest zijn in je tennisloopbaan te investeren?
Loslaten doet pijn. Aan het hart, in de portemonnee. Soms zit er niks anders op. En het kan ook langs de weg der geleidelijkheid.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 22 januari 2007
Vlucht Krajicek dreigt
Fed Cup-captain Manon Bollegraf wil binnenkort praten met Michaëlla Krajicek, nu haar vader en coach Petr heeft laten doorschemeren dat de tennisster mogelijk voor Tsjechië wil gaan spelen.
,,Ik wacht eerst tot Michaëlla de vroege uitschakeling op de Australian Open heeft verwerkt. Daarna ga ik haar zeker bellen,’’ zegt Bollegraf.
Volgens Petr Krajicek gaat zijn dochter gebukt onder de druk die ze in Nederland voelt. Ze is op dit moment de enige topper in ons land en krijgt dus veel media-aandacht.
,,Wij zijn geen lid van de koninklijke familie,’’ stelt de tennisvader. ,,Die hebben er maar aan te wennen dat ze publiek bezit zijn. Wij zijn gewoon mensen van vlees en bloed en dan is het moeilijk te lezen dat Michaëlla een andere coach nodig heeft of te dik zou zijn. Ik wil dat mijn dochter met rust wordt gelaten. Dat ze ook anoniem kan zijn.’’
In Tsjechië zou dat anders zijn, denkt Petr Krajicek. ,,Daar heb je veel meer toppers en als iemand snel wordt uitgeschakeld, ligt niemand er wakker van. In Nederland wordt alles rond Misa geanalyseerd en dat maakt het moeilijk. We wonen nu al in Tsjechië. Ik heb er mijn bedrijf, mijn dochter traint er veel. Alleen heeft Misa aangegeven zich Nederlandse te voelen, zij wil graag voor Nederland blijven tennissen. Maar als het echt te gek wordt, doet ze dat misschien ook niet meer.’’
Voor Bollegraf zijn deze opmerkingen nieuw. Het is sinds haar aantreden als Fed Cup-captain, eind 2005, nooit een gespreksonderwerp geweest. ,,Ik begrijp het wel, want Michaëlla is met hoge verwachtingen aan het tennisjaar begonnen. Ze heeft veel aan haar conditie gewerkt. Als je dan in Hobart in de eerste ronde verliest op een toernooi waar je je titel verdedigt en ook op de Australian Open is het na één ronde afgelopen, dan heb je het moeilijk. Ik geloof dat ze er sterker uit zal komen. Misa heeft zich na een aantal blessures teruggeknokt en dat zie ik nu weer gebeuren. Ze maakt voor het eerst sportieve tegenslag mee.’’
Het medicijn kent Bollegraf wel. ,,Winnen, zo simpel is het. En dat gaat ze vroeg of laat doen. Michaëlla is het tennissen echt niet verleerd. Arbeid betaalt zich altijd uit. Een paar partijen winnen en het lekkere gevoel is zo weer terug. Dit is een tijdelijke dip.’’
Mocht de 18-jarige Krajicek over enkele weken toch nog een vertrek naar Tsjechië overwegen, dan wil Bollegraf proberen haar tegen te houden. ,,Ik wil Michaëlla graag in het Fed Cup-team houden. Niet alleen uit sportieve overwegingen, ook omdat ze een fijne persoonlijkheid is om in een ploeg te hebben. Maar ik ga haar nu niet lastigvallen. Eerst moet alles bezinken, daarna bel ik Misa zeker op.
,,Onze eerste wedstrijden zijn pas in de week van 16 april. In de tussentijd kan er ontzettend veel gebeuren.’’
Robèrt Misset, de Volkskrant, 21 januari 2007
Tsjechische geliefden veroveren Rod Laver Arena
Hand in hand veroveren de Tsjechische geliefden Lucie Safarova en Tomas Berdych de Australian Open, al stond de nummer 13 van de wereld bij de mannen gisteren in de schaduw van zijn succesvolle vriendin. De 19-jarige Safarova verzorgde de eerste sensatie van het vrouwentoernooi door titelverdedigster Amelie Mauresmo in twee sets (6-4, 6-3) uit te schakelen.
Tsjechië is bij de Grand Slam in Melbourne nu al verzekerd van een speelster in de halve eindstrijd, omdat Safarova in de kwartfinales haar twee jaar jongere landgenote Nicole Vaidisova treft. Het Tsjechische supertalent rekende moeiteloos af met de als zevende geplaatste Russin Elena Dementjeva, die weer eens als een beginneling serveerde.
De opmars van Vaidisova komt niet als een verrassing. De nummer 11 van de WTA-ranking beleefde haar internationale doorbraak bij de Grand Slams vorig jaar bij de Australian Open (4de ronde) en vooral op Roland Garros, waar ze in de halve finales de Russische Koetsnetsova liet ontsnappen. Op een stunt van Safarova had niemand echter gerekend.
Voor het eerst stond de linkshandige baseliner in de Rod Laver Arena en bij een 4-1 achterstand in de eerste set leek ze niet meer dan een aardige sparringpartner voor Mauresmo. ‘Ik was zenuwachtig’, erkende Safarova. ‘Ik vond de aanblik van dat grote stadion imponerend en ik moest wennen aan de baan. Toen zei ik tegen mezelf: het wordt nu tijd dat je echt powertennis gaat spelen.’
Safarova deed meer dan dat, niet gehinderd door de bandage om haar rechter dijbeen. Ze werd bovendien geholpen door een geweldige inzinking bij de regerende kampioene, die op 4-4 een kostbare dubbele fout sloeg en 18 van de laatste 21 punten inleverde.
Van die klap wist Mauresmo zich niet meer te herstellen, terwijl Safarova ook in het tweede deel koelbloedig bleef. In Tsjechië keek de Nederlandse bondstrainer Marian Laudin zijn ogen uit. ‘Ik wist niet wat ik zag, Safarova had geweldige groundstrokes en serveerde ook fantastisch. Maar dit meisje verloor vorig jaar nog van Michaëlla Krajicek.’
De ontmoeting tussen Safarova en Vaidisova op de Australian Open zal het tennis in zijn voormalige vaderland een flinke impuls geven, aldus Laudin. ‘Al moet je een onderscheid maken tussen deze speelsters. Vaidisova is eigenlijk geen product van de Tsjechische tennisschool, ze is al op jonge leeftijd naar Amerika vertrokken en net als Sjarapova opgeleid in de academie van Bollettieri.’
De in Brno geboren Safarova profiteerde wel van de rijke traditie in het Tsjechische tennis, vertelt Laudin. ‘De lijn loopt van Drobny via Navratilova en Lendl naar Novotna en Sukova tot de huidige generatie. En eigenlijk is de Zwitserse Hingis ook van Tsjechische afkomst. Veel oud-spelers zijn nu coach geworden, zoals de familie Suk. Zij geven hun kennis door aan de jonge talenten.’
Met enige jaloezie volgde Michaëlla Krajicek in haar tweede vaderland Tsjechië de opmars van haar generatiegenoten. Op de tennisclub Stvanice in Praag traint ze zes maanden per jaar onder anderen met Safarova. Vader en coach Petr Krajicek filosofeerde na de vlotte uitschakeling van zijn dochter in Melbourne al over een definitieve terugkeer naar Praag, waar ‘Misa’ zich kan optrekken aan diverse topspeelsters.
Laudin begrijpt waarom de familie Krajicek zich soms eenzaam voelt in Nederland. ‘Natuurlijk helpt het als speelsters elkaar in een groepje stimuleren. Krajicek heeft in Nederland geen enkele tegenstand. In Tsjechië moet ze voor elk setje vechten, daar zou ze niet opvallen. In Nederland is Elise Tamaëla niet zo fanatiek.’
Volgens Laudin fungeren talenten als Vaidisova en Safarova weer als rolmodellen voor de volgende generatie, zoals dat ook in Rusland is gebeurd. Maar het Russische vrouwentennis beleeft zware tijden in Melbourne. Behalve Dementjeva werden ook Safina (door de Chinese Na Li) en de als derde geplaatste Koetsnetsova, die kansloos was tegen de Israëlische soldate Peer, afgevoerd
De Telegraaf, 19 januari 2007
Op zoek naar rust
De lach was terug op het gezicht en die lach stond Michaëlla Krajicek een stuk beter dan de miniatuurwatervallen die haar wangen een paar dagen eerder overstroomden. Aan de zijde van haar dubbelpartner Agnes Szavay sloeg de Nederlandse tennisster via een prima overwinning (6-3, 6-1) op het koppel Oprandi/Schruff de laatste boze herinneringen aan haar nederlaag in het enkelspel van de Australian Open naar de vergetelheid.
"Ik kan in ieder geval weer tevreden zijn over mijn spel", meldde ze na de dubbelzege, waarbij met name haar service een stuk beter liep dan tijdens de verloren enkelpartij tegen Anne Kremer. "In die wedstrijd liep eigenlijk niets zoals ik het zou willen. Je hebt nu eenmaal van die partijen, het is niet anders."
Krajicek gebruikte de dagen tussen haar nederlaag in het enkelspel en haar eerste dubbelpartij vooral om een beetje tot rust te komen. "Dat is nu belangrijk, ik zal meer rust moeten nemen. De afgelopen tijd heb ik te veel energie gestoken in dingen waarin ik eigenlijk geen energie moet steken. Ik zal me meer moeten afzetten tegen allerlei randverschijnselen en me gewoon op het tennis moeten richten."
Het grote verdriet van afgelopen maandag, toen de tiener uit Almere ontroostbaar leek, was verwerkt. "Ik baal nog steeds enorm. Helemaal naar Australië om twee keer (Hobart en Melbourne) in de eerste ronde te verliezen is niet leuk. Maar het gaat wel beter met me, ik ben er in ieder geval een stuk sterker van geworden. Je weet wat ze zeggen hè: 'Als het je niet doodt, word je er alleen maar sterker van...' Ach, het leven gaat gewoon verder."
Dat leven van Michaëlla Krajicek zou zich de komende jaren wel eens veel meer in Tsjechië kunnen gaan afspelen dan in Nederland. Vader Petr, tevens haar coach, meldde na de niet verwachte nederlaag tegen Kremer dat er in Nederland veel te veel druk op de schouders van zijn dochter wordt gelegd. "Als het aan mij ligt, haal ik Michaëlla helemaal terug naar Tsjechië en speelt ze nooit meer voor Nederland", aldus 'vader Kraai', die gisteren overigens zijn 65e verjaardag vierde. "In Tsjechië kan Mischa heerlijk in de anonimiteit leven, daar is ze een nobody. Er lopen daar veel meer tennissters rond die aandacht krijgen, in Nederland zijn alle schijnwerpers op Mischa gericht en dat is niet goed voor haar."
Zelf wilde Michaëlla Krajicek niet ingaan op een eventueel vertrek uit Nederland. "Het zou goed kunnen dat ik meer tijd in Tsjechië ga doorbrengen, maar ik wil verder niet specifiek ingaan op dat onderwerp." En ook haar beschikbaarheid voor het Nederlandse Fedcupteam, dat in april in actie komt, liet ze voorlopig in het midden. "Dat is nog ver weg, ik weet nu niet of ik voor het Fedcupteam speel."
In Australië heeft ze samen met Szavay in ieder geval nog minimaal één dubbelspelverplichting - ze kreeg op basis van haar ranking geen toegang tot het gemengd dubbelspel - voordat ze in Europa de draad in het enkelspel weer oppakt. "Parijs en Antwerpen staan in februari op mijn schema, dus daar speel ik gewoon."
Tegen die tijd zal Krajicek de 'mislukte' trip naar Australië ook in het juiste perspectief weten te plaatsen. Natuurlijk waren de verwachtingen - ook bij haarzelf - hoog toen zij begin dit jaar het vliegtuig naar de andere kant van de wereld nam. Een jaar eerder immers was 'Down Under' voor haar een groot succes geworden, met een finaleplaats in de Hopman Cup, de toernooizege in Hobart en een derde ronde bij de Australian Open. Dit jaar kreeg Nederland, door het ontbreken van een hoog geklasseerde Nederlandse man, geen uitnodiging voor de strijd om de Hopman Cup en sneuvelde Krajicek zowel in Hobart als in Melbourne in de eerste ronde. Logisch dus dat de teleurstelling bij de net achttien jaar geworden speelster groot is.
Voor het eerst in meer dan een half jaar zal ze op de na de Australian Open uit te brengen wereldranglijst niet in de top vijftig staan, maar misschien zit 'm daar uiteindelijk juist de grootste winst in. Met het dalen van haar klassering zullen immers ook de verwachtingen over haar prestaties afnemen. En daar is het haar - en in ieder geval haar vader-coach - op het ogenblik vooral om te doen.
Frits Abrahams, NRC Handelsblad, 18 januari 2007
Jurkje
Sportjournalisten kwellen zich de laatste dagen met de vraag: wat is er aan de hand met Michaëlla Krajicek, onze enige hoop in bange Nederlandse tennisdagen? Michaëlla liet zich immers op de Australian Open ontluisteren door een 31-jarige Luxemburgse, nummer 151 op de wereldranglijst, die ze vorig jaar nog gemakkelijk had verslagen.
Michaëlla is al langer bedenkelijk van slag, en daarom werd de bemoeizuchtige stiefvader in mij meteen klaarwakker toen ik in de Volkskrant een foto van haar zag, gemaakt tijdens de partij tegen die Luxemburgse nobody.
Ik moest even met mijn ogen knipperen. Was dit Michaëlla nog wel? Ik zag een bevallige jonge speelster, gekleed in een paars jurkje met aan de onderzijde witte plooien om het geheel wat klokkender, zoals dat geloof ik heet, te maken. Ze was in het gezicht magerder geworden en het haar onder de hoofdband leek blonder en onstuimiger dan vroeger.
Meisje of vrouw, ze wist eigenlijk niet hoe ze zich voelde, zei ze giechelend in de begeleidende tekst.
Maak er maar rustig vrouw van, Michaëlla. Niets om je voor te schamen, integendeel, maar wel lastig als je in aanleg een kampioene bent.
Binnenkort verwacht ik een smeuïge fotoserie in de Privé of de Story, waarin we Michaëlla met een onbekende amant - nummer 152 op de Amerikaanse ranglijst - zien rondstappen. Op de achtergrond staat vader Petr, met bezorgd uitgerekte nek, terwijl hij zich afvraagt welke list hij nu weer moet bedenken om zijn dochter in het gareel te krijgen.
We kennen de hartbrekende verhalen over deze tennisvader, treurig dwalend rond de villa van zijn - zonder hem - beroemd geworden zoon Richard. Het zal hem godbetere toch niet opnieuw overkomen dat een van zijn oogappeltjes voor de dorst zo ver uit de boom valt dat hij haar niet meer kan bereiken?
Wat te doen?
Laten betijen, zei mijn moeder toen ik in (en uit) de puberteit kwam. Puberteit was voor haar vooral pubertijd. Er kwam een einde aan en daarna zag je wel verder.
Maar zo gemakkelijk ligt het niet voor Michaëlla Krajicek. In haar geval staan er grote belangen op het spel. Voor pa Petr is zij de dochter die alsnog alles kan goedmaken. Voor de Nederlandse tennisbond kan zij een lichtend baken worden in een duistere toekomst. Voor de Nederlandse tennisjournalistiek is zij het enige alibi voor spannende reizen naar spannende toernooien over de hele wereld. En voor zichzelf is zij een bankkluis die al geopend klaarstaat om de gouden staven te ontvangen.
Nu nog al die potjes winnen. Een stuk of honderd per jaar. Ze hoeft de carrière van haar broer maar te bekijken om te weten wat dat betekent. Klimmen op de wereldranglijst. Blessures. Nederlagen. Dalen op de wereldranglijst. Wanhopen. Terugkrabbelen. Nieuwe blessures. Weer wanhopen. Stoppen? Nee, doorgaan.
Ze kan ook kiezen voor de oplossing van de zusjes Williams: eerst alles voor de sport, maar dan, vrij snel, het leven. Serena en Venus halen nooit meer het niveau van hun begintijd, but who cares, ze zijn al binnen.
Ik kijk nog even naar het paarse jurkje op de foto. Het staat haar echt goed. Wie gaat er winnen? Het jurkje of het racket? Mijn intuïtie zegt: het jurkje.
De Telegraaf, 16 januari 2007
Tranen met tuiten
Het was een hartverscheurend tafereel, dat eigenlijk beter paste in een tranentrekkende Hollywoodproductie dan bij een grandslamtoernooi. In de kille anonimiteit van de parkeergarage (!) onder de imposante Rod Laver Arena trachtte een ontroostbare Michaëlla Krajicek haar diepe teleurstelling te verwerken. Het verlies (4-6, 3-6) van haar partij tegen Anne Kremer in de eerste ronde van de Australian Open was hard aangekomen. Keihard, zoals de niet te stelpen vloed van tranen duidelijk maakte. Vader Petr zocht tevergeefs naar troostende woorden in de al net zo troosteloze parking. Het leed van een (net) achttienjarige sportvrouw kan groot zijn; te groot voor woorden.
Meer dan een uur na de door de Luxemburgse Kremer op ervaren wijze gewonnen partij kwam een hevig aangedane Krajicek nog steeds nauwelijks uit haar woorden. Tennisprofs zijn verplicht zich na partijen te melden voor een persconferentie, maar Neerlands beste tennisster had gisteren al haar inmiddels bij elkaar geslagen prijzengeld wel willen inruilen voor een afmelding voor het verplichte pers- praatje.
Ze kwam toch, maar van een serieuze nabeschouwing op de nederlaag kwam het nauwelijks. Krajicek had al haar energie nodig om de opdringerige tranen in bedwang te houden en moest de ongelijke strijd uiteindelijk opgeven. Ze was net begonnen te vertellen over Serena Williams, die haar in de kleedkamer had willen troosten. "Zij was altijd mijn idool en kwam direct naar me toe toen ze me zag zitten huilen", snikte Krajicek door haar eigen tranen heen. "Serena zei ; 'Jij bent nog heel jong, je hebt nog zo veel tijd, trek het je niet te veel aan'. Dat kan ik enorm waarderen, vind ik zo lief."
Verder kwam de Kleine Kraai niet, de tranen werden haar te veel, net zoals de steeds weer terugkomende ballen van Kremer haar eerder op de baan te veel waren geworden.
Krajicek verloor gisteren niet zozeer van de Luxemburgse qualifier als wel van de druk die op haar ranke schouders rust. De verwachtingen rondom 'de zus van' zijn de laatste anderhalf jaar (te) fors toegenomen. Niet in de laatste plaats door het feit dat ze in ijltempo de wereldranglijst bestormde, in iets meer dan een jaar tijd drie proftoernooien won (Tasjkent, Hobart en Rosmalen) en aan het eind van 2006 de nummer 35 van de wereld was.
"Iedereen heeft het over de top twintig, top tien zelfs wanneer ze over Mischa praten", plantte vader en coach Petr Krajicek zijn vinger gisteren op de gevoelige plek. "De druk op haar wordt daarmee zo groot dat het tennis eronder gaat lijden. Mischa zou al die verwachtingen eigenlijk moeten negeren en gewoon lekker gaan tennissen."
Makkelijker gezegd dan gedaan, zoals gisteren op de winderige baan acht van Melbourne Park bleek. Geen moment haalde Krajicek met haar spel het niveau dat haar de afgelopen twee jaar in de vaart der volkeren opstuwde. Ze leverde haar eerste vier (!) servicegames in bij Kremer, die overigens niet veel beter speelde, maar op de juiste momenten haar ervaring gebruikte om haar dertien jaar jongere tegenstandster tot wanhoop te drijven.
Na zo'n anderhalf uur was het drama voor Krajicek compleet en vluchtte ze met de tranen over haar wangen door de mensenmassa richting de onorthodoxe schuilplaats onder het grote tennisstadion. "Ik zal moeten leren omgaan met de druk die het verwachtingspatroon met zich meebrengt", zou ze later melden. "Het is prachtig dat mensen iets van je verwachten, maar dan moet je ze ook wel iets kunnen geven wanneer je op de baan staat. De mensen komen niet alleen om naar mijn mooie jurkje te kijken. Ik heb de druk van buitenaf te veel op me in laten werken, ben er te veel mee bezig geweest. Ik moet gewoon weer lekker gaan tennissen."
Zo simpel als die oplossing klinkt, zo moeilijk zal het voor Krajicek zijn die ook in praktijk te brengen. Haar emotionele ineenstorting in de catacomben van Melbourne Park maakte eens te meer duidelijk hoe zwaar zij tilt aan het presteren in de sport die haar zo na aan het hart ligt. "Relativeringsvermogen is iets dat met de jaren komt", wist haar vader, bijna 65 lentes jong inmiddels. Die jaren heeft zijn dochter nog voor de boeg en ooit zal ook zij zich realiseren dat met het verliezen van een tenniswedstrijd haar wereld niet vergaat. Al stortte die gisteren in de parkeergarage onder de Rod Laver Arena voor even volledig in.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 16 januari 2007
Klap komt hard aan bij Krajicek
Tennisster Michaëlla Krajicek won bijna alles bij de junioren en sprintte in twee jaar tijd naar de 34ste positie op de wereldranglijst. Ze had de wind mee. Nu ziet ze de andere kant van de medaille. Negen keer uitschakeling in de eerste ronde in 2006 en dit jaar een trip naar Australië die slechts twee nederlagen opleverde. Ze verloor in de eerste ronde van de Australian Open zelfs van de Luxemburgse kwalificante Anne Kremer: 6-4 6-3.
In de vroege avond na een bloedhete dag in het Australische Melbourne zag Michaëlla Krajicek een gedroomde ontmoeting met superster Serena Williams door haar vingers glippen.
Waar ze zich had willen meten met een wereldster, een voormalige nummer één van de wereld, struikelde ze over een kwalificante uit Luxemburg. Anne Kremer is 31 jaar, staat 159ste op de wereldranglijst en had in mei vorig jaar voor het laatst een wedstrijd gewonnen in een hoofdtoernooi op de WTA Tour.
Toch was deze hardcourtspecialiste een maatje te groot voor Krajicek, die liefst zesmaal haar servicegame inleverde en slechts één ace wist te slaan. De tiener was ontroostbaar. ,,Ik ben er kapot van. Ik ben geen moment in de wedstrijd geweest,’’ snotterde ze. ,,Mensen hebben ook zulke hoge verwachtingen van mij. Ze zeggen: Kremer staat zo veel lager, daar win je zo van. Maar ik stond stijf van de zenuwen. Ik zal een oplossing moeten vinden om hier mee om te gaan.’’
Petr Krajicek weet dat zijn dochter nu in een moeilijke fase in haar loopbaan zit.
,,Ze krijgt te maken met tegenslagen en kan zich daar nog niet echt tegen wapenen. Ik ben ouder, heb meer meegemaakt en kan zaken makkelijker van me af laten glijden. Dat is voor iemand van achttien jaar uiteraard moeilijker. Relativeren is nu belangrijk. Als een chirurg bij zijn eerste operatie een patiënt laat overlijden, is dat een stuk erger dan een tenniswedstrijd verliezen.’’
De eerste tik kwam vorige week al in Hobart, een dag voor haar achttiende verjaardag. Daar kwam ze met 6-3 en 1-0 voor tegen Séverine Brémond uit Frankrijk, waarna haar opponente een blessurebehandeling van twaalf minuten onderging. Vanaf dat moment was de ‘Kleine Kraai’ compleet van slag en verloor zij twaalf games op een rij.
Hoe nu verder, is de vraag. Kenners voorspellen dat Krajicek het in zich heeft om tot de beste twintig tennissters van de wereld te behoren.
Dat onderstreepte zij vorig jaar zelf door toppers als Jelena Dementjeva, Dinara Safina en Ana Ivanovic te verslaan. Het talent is overduidelijk aanwezig, maar in de tennissport werken nog andere krachten.
,,Misa moet zich nu ook wapenen tegen jaloezie, kritiek en tegenslagen. Dat is een leerproces,’’ zegt Petr Krajicek. ,,Jarenlang ging alles automatisch en nu is dat anders. Misa was bijna onverslaanbaar bij de junioren en klom razendsnel op de wereldranglijst. Nu zit het allemaal tegen. In Nederland zullen ze waarschijnlijk zeggen dat het voor Misa tijd wordt om naar een psychiater te gaan. Ik heb een heel andere opvatting. Volgens mij is het zaak om hard te trainen en veel wedstrijden te spelen. Op die manier kan ze het zelfvertrouwen weer vinden. Al zullen anderen het ongetwijfeld niet met me eens zijn.’’
Krajicek won vorig jaar het toernooi van Hobart en haalde toen de derde ronde van de Australian Open. Op de gisteren verschenen ranglijst was ze al gezakt naar plaats 45 en op de maandag na het toernooi valt ze waarschijnlijk zelfs uit de top-60.
,,Het betekent dat ze mogelijk niet rechtstreeks wordt toegelaten tot enkele grotere toernooien,’’ weet vader Petr Krajicek. ,,Op zich is dat niet erg. Dan kan ze op kleinere evenementen aan dat zelfvertrouwen werken.’’
De coach en vader weet dat zijn dochter dolgraag tegen Serena Williams had willen tennissen. De Amerikaanse won in de eerste ronde moeiteloos van de Italiaanse Mara Santangelo en had de volgende tegenstander van Krajicek kunnen zijn. ,,Spelen tegen Serena Williams is de droom van iedere tennisster.’’
Krajicek komt op de Australian Open nog uit in het vrouwendubbel en de mixed, dus voorlopig blijft ze in Melbourne. Daarna reizen vader en dochter naar Praag, voor trainingen en wedstrijdjes met Tsjechische sparringpartners. Het eerstvolgende toernooi is begin volgende maand in Parijs. ,,Plezier hebben is nu het belangrijkste,’’ meent Petr Krajicek.
,,Dat is een les van trainer Marian Laudin, die ik goed heb onthouden. Tennis is het vak van Misa, maar het is wel zaak om er lol in te blijven houden.’’
Met de uitschakeling van de Kleine Kraai is de Nederlandse inbreng in het enkelspel op de Australian Open al op de eerste dag tot nul gereduceerd. Een zeldzaamheid. In het kwalificatietoernooi werden Raemon Sluiter, Elise Tamaëla en Robin Haase uitgeschakeld.
Michaëlla Krajicek wordt er moedeloos van. Verlies tegen Anne Kremer, die ruim honderd plaatsen lager staat op de wereldranglijst.
Robèrt Misset, de Volkskrant, 16 januari 2007
Krajicek zou graag anoniem willen zijn
Voor de tv-camera hield Michaëlla Krajicek zich na haar ontluisterende nederlaag tegen Anne Kremer in de eerste ronde van de Australian Open nog in. Daarna stamelde het 18-jarige toptalent tegenover drie journalisten uit Nederland dat ze onder de druk was bezweken en verliet huilend Melbourne Park.
De ‘kleine Kraai’ stuitte op een 31-jarige qualifier uit Luxemburg, die ze vorig jaar in de Fed Cup alle hoeken van de baan had laten zien. Eindelijk weer een toploting op een Grand Slam, wist het 18-jarige talent. Ze moet zich hebben gevoeld als schaatster Ireen Wüst voor haar laatste afstand bij het EK.
‘Ik probeer snel te winnen’, verklaarde Krajicek en net als Wüst blokkeerde ze, toen de oppositie taaier bleek dan verwacht. ‘Misa’ houdt ervan als ze veel wedstrijden kan spelen, want een trainingsbeest zal ze nooit worden. In 2006 werd ze met een finaleplaats bij de Hopman Cup en een WTA-titel in Hobart op haar wenken bediend.
In Melbourne wierp Krajicek in de derde ronde de handdoek, toen ze in de Rod Laver Arena tegen de latere kampioene Amelie Mauresmo bevangen raakte door de hitte. Tijdens de nationale Masters in Rotterdam vertelde Krajicek dat ze de boodschap had begrepen.
In haar tweede vaderland Tsjechië had ze hard aan haar fitness gewerkt. Maar mentaal stuitte ze bij haar 18e verjaardag ongemerkt op een nieuwe barrière. Meisje of vrouw; ze wist eigenlijk niet hoe ze zich voelde, giechelde Krajicek.
Op baan 8 van Melbourne Park besefte het zusje van Wimbledon-kampioen Richard wel dat ze nu anders benaderd werd. Die druk voelde Krajicek in Hobart, waar ze haar titel al in de de eerste omloop inleverde. In januari moest Krajicek veel punten verdedigen, al riep ze stoer dat de val op de wereldranglijst haar niets deed.
Gisteren bleek bij haar mislukte ouverture van de Australian Open het tegendeel. Kremer, 159ste op de WTA-ranking, ontdekte dat ze de Hollandse powerhitter simpel kon bijbenen. Krajicek werd door haar service in de steek gelaten en liet tevens 41 afzwaaiers noteren. Zo liep ze in Melbourne niet alleen een ontmoeting mis met haar grote voorbeeld Serena Williams.
Met haar vlotte aftocht illustreerde ‘Misa’ tevens de treurige staat van het Nederlandse tennis. De enige speelster in het enkelspel verliet de Australian Open na de eerste dag. Zo slecht heeft Nederland bij een Grand Slam de laatste twintig jaar zelden gepresteerd.
De tennisbond blijft zich hardnekkig verschuilen achter het in 1999 ontwikkelde jeugdplan, waarbij kinderen vanaf 12 jaar werden opgeleid. Maar de tweede sport van Nederland telt internationaal niet of nauwelijks mee.
De 19-jarige Robin Haase veronderstelde bij zijn debuut in Australië dat het hoofdtoernooi haalbaar moest zijn. De Hagenaar werd in de kwalificaties ontgroend door een onbekende Braziliaan. Raemon Sluiter had in december bij de Masters al last van een buikspier en forceerde zich in Melbourne.
In het voorportaal van de Australian Open schreef Elise Tamaëla haar bekende net-niet verhaal. Voor de 13e keer sneuvelde de frêle baseliner in de kwalificaties van een Grand Slam en het valt te begrijpen dat Krajicek zich eenzaam begint te voelen. De gedachte dat ze er in Nederland helemaal alleen voorstaat, greep haar naar de keel.
‘Misa’ heeft altijd voor Nederland willen tennissen, hoewel ze bij gebrek aan tegenstand zes maanden per jaar in Praag traint. Jaloers keek ze in Melbourne naar de status van de Tsjechische tennissport. In de schaduw van het supertalent Vaidisova had ze heerlijk anoniem kunnen zijn. ‘De Tsjechen reizen minimaal met tien spelers naar een Grand Slam, ik zit hier ongezellig in mijn eentje.’
Het landenklassement bij de Australian Open benadrukt nog eens hoe ver Nederland achterop is geraakt. De voertaal in Melbourne is zowaar Frans, want het tennisinternaat in Parijs produceert talenten aan de lopende band. Maar liefst 28 Fransen – in het mannen- en vrouwentoernooi – plaatsten zich voor het hoofdschema van de Australian Open. Een erkende tennisnatie als Rusland leverde er twee minder.
Amerika blijft met 25 deelnemers in het spoor en achter Spanje (16) delen Tsjechië en Duitsland met 14 spelers de vijfde plaats. Tot halverwege de jaren negentig behoorde ook Nederland tot de hofleveranciers bij de Grand Slams.
Steeds nadrukkelijker gaat Krajicek gebukt onder de verwachtingen, nu zij het Nederlandse tennis moet dragen. Haar eerste opdracht is om voorlopig met dat benauwende idee te leren leven.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 14 januari 2007
Krajicek symboliseert malaise in Nederlandse tennis
Enige Nederlandse deelneemster verliest in eerste ronde Australian Open van Luxemburgse Anne Kremer
Voor Michaëlla Krajicek zit de Australian Open er na één ronde al op. Zij verloor vanochtend van een Luxemburgse, die lager op de wereldranglijst staat. Met Krajicek verdween de enige Nederlandse uit het toernooi.
Met de uitschakeling van Michaëlla Krajicek in de eerste ronde van de Australian Open is de malaise in het Nederlandse tennis compleet. Het eerste grandslamtoernooi van het jaar was slechts een halve dag bezig, toen de enige Nederlandse prof op een bijbaantje van Melbourne Park werd uitgeschakeld. Anne Kremer, de Luxemburgse nummer 159 van de wereldranglijst, had slechts twee sets nodig (6-4 en 6-3) om een einde te maken aan de illusies van de nummer één van de Nederlandse vrouwen.
Krajicek begon vandaag als de nummer 45 van de wereld aan haar tweede partij van 2007. Haar nederlaag op 5 januari in Hobart tegen de Française Severine Bremond had het zelfvertrouwen van ‘de kleine kraai’ niet of nauwelijks aangetast. Op de hardcourtbanen van Melbourne sprak ze gisteren voor de camera’s van de NOS nog het vertrouwen in eigen kunnen uit. „Of het een makkie wordt, dat weet ik niet. Maar als ik mijn best doe, dan moet ik van dat meisje kunnen winnen”, zei de achttienjarige Nederlandse. Krajicek had Kremer vorig jaar april in het toernooi om de Fed Cup nog overtuigend in twee sets verslagen.
Krajicek kon vandaag geen moment leunen op haar sterkste wapen: de opslag. De krachttennisster moest in de eerste set keer op keer haar service inleveren. Ze hield slechts stand in de opslaggames van de drie jaar oudere Kremer. De Luxemburgse bleef aan het einde van de eerste reeks het koelbloedigst en pakte de set met 6-4. Ondanks de aanwezigheid van een groepje Nederlandse rugzaktoeristen lukte het Krajicek niet meer om het initiatief over te nemen. Na negentig minuten moest ze haar tegenstandster teleurgesteld aan het net de hand schudden.
Het grote verschil tussen Krajicek en Kremer was het aantal unforced errors : 45 tegen 21. De halfzus van Wimbledonwinnaar Richard Krajicek wist slechts 21 winners te produceren. Veel te weinig voor een aanvallende speelster die het spel van achteruit met harde klappen wil dicteren. Daarmee liep het zevende grandslamtoernooi waarin Krajicek in haar nog korte carrière actief was, uit op een nieuwe tegenvaller. Vorig jaar haalde de in Almere geboren prof nog de derde ronde, waarin ze op moest geven tegen de latere winnares Amélie Mauresmo. Krajicek werd destijds door de hitte bevangen. Door de uitschakeling in de eerste ronde zal ze een flink aantal plaatsen dalen op de wereldranglijst. Als over twee weken de nieuwe ranking bekend wordt gemaakt zal ‘Misa’ niet meer bij de beste vijftig tennissters ter wereld behoren.
Krajicek geldt al jaren als dé hoop van het Nederlandse vrouwentennis. De voormalige nummer één van de wereld bij junioren maakte in het begin van haar profloopbaan een stormachtige ontwikkeling door. Twee jaar geleden maakte ze op zestienjarige leeftijd haar debuut in het hoofdtoernooi van de Australian Open. De Zwitserse Patty Schnyder moest in de tweede ronde alles in het werk stellen om de opmars van het talent te stoppen. Maar vrijwel iedereen, inclusief Schnyder zelf, was er destijds van overtuigd dat een doorbraak van Krajicek slechts een kwestie van tijd zou zijn. Nu twee jaar later heeft ze onder leiding van haar vader en coach Petr Krajicek de sprong naar de subtop nog niet weten te maken.
Krajicek kende vorig seizoen met toernooioverwinningen in Hobart en Rosmalen enkele hoogtepunten, maar op de grote podia in Melbourne, Parijs, Londen en New York wist ze geen indruk te maken. Tegen speelsters uit de absolute top kwam Krajicek vooral fysiek nog flink tekort. Zo liet Maria Sjarapova in de eerste ronde van de US Open op pijnlijke wijze zien hoe ver Krajicek nog verwijderd is van het topniveau.
Krajicek gebruikte de laatste maand van 2006 om in Tsjechië aan haar fysieke gestel te werken. Met hernieuwd zelfvertrouwen begon ze deze maand aan het nieuwe tennisjaar. Maar na haar teleurstellende nederlagen tegen modale speelsters in Hobart en Melbourne zal geloof in eigen kunnen flink gedaald zijn. Na de uitschakeling van Robin Haase, Raemon Sluiter en Elise Tamaëla in het kwalificatietoernooi van de Australian Open, betekende het echec van Krajicek ook een klap voor het Nederlandse tennis. De kleine hoop op succes was na een halve dag al verdwenen.
René Groeneveld, BN/DeStem, 13 januari 2007
Krajicek vol goede moed naar Melbourne
Na haar sterke optreden bij de Masters in Rotterdam, waar ze alle partijen met overmacht won, moest Michaëlla Krajicek op het tennistoernooi van het Australische Hobart al in de eerste ronde tegen de Francaise Severine Bremond afhaken.
Krajicek, nummer 37 in de WTA-ranking, heeft ondanks deze tegenvallende start veel vertrouwen in haar mogelijkheden bij de Australian Open. „Ik heb de laatste twee maanden veel getraind. Veel aan mijn fysiek gewerkt. Ik voel me eigenlijk goed.“
De vroegtijdige uitschakeling in Hobart had ze na haar grondige voorbereidingen in de afgelopen twee maanden niet verwacht. Krajicek tekende vorig jaar nog voor de toernooizege en hoopte in stilte die prestatie te evenaren. Ze is verwonderd over het verlies in de eerste ronde van het toernooi. „De eerste set ging eigenlijk heel goed maar daarna lukte het niet meer.“
Dinsdag was het de dag van haar achttiende verjaardag. Een bijzondere leeftijd en een soort mijlpaal, vindt ze. „Het voelt toch heel anders dan vorig jaar om hier jarig te zijn.“
De partijen en trainingen in Hobart waren vooral bedoeld als opwarmer voor de Australian Open. In die Grand Slam presteerde Krajicek vorig jaar goed. Ze moest echter in de derde ronde na 31 minuten wegens oververhitting de wedstrijd staken tegen de uiteindelijke winnares Mauresmo. Uiteindelijk kan er tegen zulke omstandigheden weinig worden gedaan.
Krajicek zal naar inzicht van vader en trainer Petr, broer Richard en vooral van zichzelf wel fysiek en mentaal moeten groeien. Daar heeft ze tegen het einde van vorig jaar hard aan gewerkt, met een nieuwe coach in Tsjechië die haar sinds november begeleidt. „Conditioneel ben ik veel beter. Ik ben fitter en denk niet dat ik weer zoiets zal ervaren als vorig jaar bij de Australian Open.“
Krajicek heeft veel tijd besteed aan looptraining om haar snelheid op de baan te verbeteren en aan krachttraining. Duurlopen hebben haar uithoudingsvermogen vergroot. Mentaal zegt ze zich vooral sterker te voelen door de wedstrijden die ze verloor. Negen keer sloegen onverbiddelijke opponenten haar uit de eerste ronde van een toernooi in 2006. „Dat doet dan pijn. Maar je leert ervan en je pikt op wat je fout hebt gedaan. Nu heb ik er ook weer een ervaring bij.“
In de wedstrijden tegen speelsters van het hoogste niveau hoopt ‘Misa’ zich dit jaar op te werken naar een plaats in de top 30 of zelfs de top 25. De lat ligt hoog, erkent ze. „Maar dat is beter dan blij te zijn met de plaats die je hebt.“
Toch weet Krajicek dat het voor haar in de eerste plaats belangrijk is fit en blessurevrij te blijven. Vorig jaar was ze enkele maanden uit de roulatie wegens een schouderblessure, problemen met haar knie en een verzwikte enkel die ze kort voor de Masters opliep. Die enkel is volgens Krajicek snel geheeld dankzij haar ‘wondermannetje’, zoals ze hem noemt. Een Tsjechische alternatieve genezer die haar middels een vorm van handoplegging helpt met kwetsuren
„Het werkt echt“, zegt ze. „Al kun je niet alles zo genezen. Soms moet je ook gewoon rust nemen.“
Krajicek is nu blessurevrij en heeft geleerd van de problemen vorig jaar. „Ik moet vooral goed voor mijn lichaam zorgen. Daarom heb ik na de Masters nog even goed rust genomen. Pas twee weken voor Hobart ben ik echt gaan trainen. Fysiek zit alles goed. Nu nog goede resultaten.“
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 10 januari 2007
'Ik vind het super om zo te leven'
Jarig in Hobart, dat klinkt niet gek. Op Tasmanië, ruim een uur vliegen van Melbourne.
Vorig jaar kreeg Michaëlla Krajicek daar van spelersvakbond WTA een mooie taart en een knuffelversie van een Tasmaanse duivel.
Het klinkt minder leuk dat alleen haar vader de tiener daar, aan de andere kant van de wereld, persoonlijk kan feliciteren. De rest van de familie moet het doen met een kort telefoongesprek. ,,Maar als ik terug ben in Nederland, wordt mijn verjaardag alsnog uitbundig gevierd. Ik kom niets tekort.’’
De ontboezeming komt al snel. Vader Petr is haar beste vriend, moeder Pavlina haar beste vriendin. ,,Helaas wel,’’ zucht ze, zonder haar ouders tekort te willen doen. ,,Sinds mijn veertiende volg ik een individueel schoolprogramma, zit ik dus niet meer in een klas. Leeftijdgenoten van mij zien elkaar dagelijks, ik zie veel vriendinnen hooguit een paar keer per jaar. Ik zit namelijk meer dan 25 weken per jaar in het buitenland. Tijdens toernooien ga je één of twee weken met iemand om en dan vertrek je weer. Het is moeilijk iemand voor honderd procent te vertrouwen, als je elkaar zo weinig ziet en spreekt.’’
De meiden die Krajicek het vaakst ontmoet, zijn haar directe concurrenten. ,,Natuurlijk is het met hen ook gezellig, maar het is lastig om jezelf bloot te geven. Vroeg of laat kom ik hen weer tegen op de tennisbaan. Dan is het zaak om je kwetsbare kanten verborgen te houden. Anders wordt iets tegen je gebruikt of doorverteld.’’
Ze praat over vriendjes, maar herstelt zich dan. ,,Ik mag het geen vriendjes noemen, want die zou je maanden moeten kennen. In een duurzame relatie moet je investeren en daarvoor is het tennisleven te gecompliceerd. Ook bij jongens ontbreekt de tijd om iemand volledig te vertrouwen. Mijn ouders laten me wel vrij. Ik mag met iemand een avond naar de bioscoop en mijn moeder vindt het leuk als er een jongen op de koffie komt.’’
Het klinkt als een klaagzang, maar dat is het niet. ,,Ik vind het super om zo te leven, want het tennis geeft me de vrijheid om eigen beslissingen te nemen. Op school is dat toch anders. Eerst je havo afmaken, dan je studie en daarna pas een baan zoeken. Ik heb trouwens een Tsjechisch diploma op zak dat je met de havo kunt vergelijken. Met een 8,5 gemiddeld als eindcijfers.
,,Nu studeer ik tussen trainingen en wedstrijden door Engels en Spaans. Mijn ouders, die allebei een universitair diploma hebben, helpen. Ik zie veel meisjes op de WTA Tour die zeer intelligent zijn, maar zich alleen richten op tennis. Dat is toch jammer. Aanvankelijk was het de bedoeling dat ik verder zou gaan op het gymnasium. Maar mijn ouders vonden de tennisresultaten goed genoeg om volledig voor de tennisopleiding te kiezen.’’
Krajicek is dol op familie. Vanaf half november had ze een maand geen wedstrijden en werkte ze met een Tsjechische conditietrainer. De minst leuke kant van haar vak, zegt ze grijnzend. ,,Maar ik had wel mijn familie om me heen. Mijn opa en oma. Heerlijk vind ik dat.’’
En Peter, haar jongere broertje. ,,Ik zie hem helaas niet vaak. Peter gaat in Praag naar school. Hij kan goed basketballen, maar is vroeger ook met tennis gestart. Hij zag dat er op mij altijd veel druk lag. Doe bij mij maar rustig aan, heeft hij mijn ouders meegegeven. Peter heeft verstand van tennis, maar vindt het niet interessant. Hij kwam er kort geleden pas achter dat ik twee jaar terug de US Open voor junioren heb gewonnen. Ongelooflijk toch! Of ik nou win of verlies, het maakt hem niet uit. Ik blijf zijn lieve zus. Als ik heb verloren, dan gaan we iets leuks doen samen. Het is wel goed om zo’n broer om je heen te hebben die het allemaal wat relativeert.’’
Het leven van Misa vergelijken met dat van leeftijdgenoten die geen baan hebben, is niet te doen. ,,Ik kan me meer permitteren. Als ik iets leuks zie, pak ik mijn creditcard en koop het. Een ander meisje van 18 kan een drankje gaan drinken en het maakt niet uit hoe laat ze thuis komt. Mijn vader was en is daar op toernooien altijd scherp op. Om tien uur naar bed! Elke minuut slaap kan het verschil betekenen tussen winnen en verliezen.
,,Op juniorentoernooien ging het er een enkele keer losjes aan toe. Toen ik een jaar of 15 was, had ik minder verantwoordelijkheidsgevoel. Ik wilde ook weleens gek doen. Dan vroeg ik me af waarom ik niet een half uurtje later kon slapen. De opstelling van mijn vader heeft me ellende bespaard. Neem vorige maand het ontoelaatbare gedrag van sommige jongens in Israël, die de regels van de tennisbond hebben overtreden. Het is een plus als je ouders meereizen.’’
Krajicek krijgt aandacht en daar geniet ze van. Anders dan haar halfbroer Richard, die interviews het liefst uit de weg ging. ,,Tijdens de nationale Masters wilde de televisie me volgen en daar sprak ik hem over. Richard vroeg of ik dat écht wilde, want toen hij net was doorgebroken, vond hij die aandacht doodeng. Ik vind het juist leuk, vind het jammer dat ik niet overal tijd voor heb. Van goede doelen tot tv-spelletjes, ik word overal voor gevraagd.’’
Door die aandacht is ze steeds minder het zusje van... ,,Sterker nog, na mijn toernooizege in Rosmalen is niemand er meer over begonnen. Ik heb mijn eigen identiteit gekregen en daar ben ik trots op. Al blijft het een eer om zo’n succesvolle broer te hebben. Het klinkt wat raar, maar ik vind bijna alles goed wat hij doet. De inzet voor zijn stichting, het boek waarmee hij een inzicht heeft gegeven in zijn leven en zijn tennisvrienden. Ik hoop dat na mijn carrière ook te kunnen doen. Nu heb ik er helaas te weinig tijd voor. Zelfs niet als Richard me vraagt iets te doen voor zijn Foundation. Of Michiel Schapers, voor het project Kinderen in Beweging, om de jeugd in Almere aan het sporten te krijgen. Over een paar maanden is er weer zo’n dag, met deejay Jeroen van Inkel. Hopelijk ben ik er dan bij.’’
Iedereen kent Petr Krajicek, haar vader en coach. Moeder Pavlina krijgt in de media minder aandacht. ,,Jammer, maar ik begrijp het wel. Eerst de tennisser, dan de coach en daarna pas de rest. Maar mijn lieve moeder is ook heel belangrijk voor me. Ze helpt me met alles naast de tennisbaan en is een heel sociaal iemand. Die openheid heb ik van haar. Mijn moeder heeft me ook aan het tennissen gekregen, toen ik drie jaar oud was. Ik hoorde later dat mijn vader huiverig was, na alles wat er rond Richard was gebeurd. Maar toen mijn moeder me zag bewegen, vond ze dat we het moesten proberen.’’
Kind van Tsjechië, kind van Nederland. Krajicek is het allebei. ,,Maar ik voel me honderd procent Nederlands. Naar Tsjechië ga ik vooral voor mijn broertje en het tennis. Ik hoop dat het ooit verandert. Wonen in de buurt van een grote stad, maar toch in alle rust, zo zie ik de toekomst voor me. Precies, zoals Richard in Muiderberg.’’
de Volkskrant, 18 december 2006
Krajicek haalt achteloos haar Masterstitel op
Als kind van 11 jaar verloor Michaëlla Krajicek voor het laatst van een landgenote en dit feit onderstreept dat de 17-jarige tennisster Nederland allang is ontgroeid. Zonder een set te verliezen in vier partijen haalde Krajicek zondag achteloos haar derde titel bij de Masters op.
Het niveau in het Nederlandse vrouwentennis is zo laag dat de recreërende Seda Noorlander nog het meeste verzet bood aan de nummer 35 van de wereld. De veterane verloor zaterdag in de halve finales in twee sets (6-4, 7-5) van Krajicek, die zich in de eenzijdige finale tegen Elise Tamaëla (6-4, 6-4) zelfs een haperende opslag kon permitteren.
Het was een typerend beeld bij de optredens van Krajicek tijdens de Masters. Vader en coach Petr had maandag een knieoperatie ondergaan en liet de begeleiding van zijn dochter woensdag aan zijn schoonouders over. Met opa en oma uit Praag op de tribune gunde het zusje van Richard Krajicek de arme Selma Andrade geen game.
En wat zei ze na twee keer 6-0? ‘Het was een lekker partijtje om er weer in te komen.’ En daar hoefde papa niet bij te zijn. ‘Ik zag hoeveel pijn mijn vader had na zijn operatie. Ik kon het niet maken hem in de auto te duwen en naar Rotterdam te laten rijden.’
Pijn had de blessuregevoelige ‘Misa’ zelf ook, aan haar enkel die ze vlak voor de Masters verzwikte. Ondanks die kwetsuur regeerde Krajicek het indoortoernooi als vanouds met harde hand, al klaagde ze na de finale over haar opslag. ‘Ik werd boos, omdat de eerste service me in de steek liet.’
Op alle onderdelen van het spel zal ze vaster moeten worden, ontdekte Krajicek. ‘Het was een vreemd seizoen’, vertelt ze in Rotterdam. ‘Begin dit jaar verkeerde ik al in extase. Met Wessels bereikte ik de finale van de Hopman Cup en ik won het toernooi in Hobart.
‘Ik ben er twee maanden uit geweest met een schouderblessure, maar ik heb ook negen keer verloren in de eerste ronde. Het is mede een gevolg geweest van de keuze om grotere toernooien te spelen. Al die vlotte uitschakelingen deden pijn, hoewel ik diverse keren pech heb gehad met de loting.’
Krajicek verraste in juni met de toernooizege in Rosmalen, waarna Wimbledon een deceptie werd. Na het pak slaag van Sjarapova bij de US Open bloeide Krajicek pas weer op bij het laatste indoortoernooi in Hasselt.
Juist in partijen met iets oudere talenten als Ivanovic en Golovin ervoer Krajicek dat de top-20 nog een brug te ver is. ‘Ik merkte dat ik tegen speelsters van dat niveau nog iets tekortkom.’
Genadeloos profiteerde de wereldtop van de matige conditie en het gebrekkige voetenwerk van de hardhitter uit Almere. Krajicek: ‘Ik heb hard getraind en ben wat kilootjes kwijt geraakt. Ik moet fysiek sterker worden. Ik heb in Rosmalen weliswaar van Dementjeva gewonnen, maar zij is wel een bonk spieren.’
Met enige schroom bekent Krajicek dat de vorig jaar zo succesvolle samenwerking met atletiektrainer Frans Thuys om financiële redenen werd verbroken. ‘Frans was duur, maar ik kan goed opschieten met mijn Tsjechische conditietrainer.’
De helft van het jaar traint ze immers in haar tweede vaderland Tsjechië, waar ze tevens een ‘wonderdokter’ consulteert. Krajicek: ‘Hij had mijn spieren een halfuurtje losgemaakt en zei toen dat ik even moest gaan slapen.
‘Vijf minuten zweefden zijn handen boven mijn lichaam en prompt viel ik in slaap. Het is bijna eng als je erover nadenkt. Als ik het zelf niet had meegemaakt, zou ik het nooit hebben geloofd.’
Mentor en gids Richard Krajicek voerde begin dit jaar al een indringend gesprek met zijn zus. Ze moest volgens hem leren om een echte prof te worden. Maar zou Misa ook niet het speltype van de Wimbledon-kampioen moeten kopiëren en vaker aan het net verschijnen?
‘Als ik de speelsters uit de top-20 alleen vanaf de baseline moet bestrijden, red ik het niet’, zegt Krajicek. ‘Ik werk dan ook hard aan mijn service en mijn volley’s. Het was een van de redenen om mijn titel te verdedigen in Rotterdam. Hier kon ik af en toe service-volley spelen.’
Ze zit nog volop in de puberteit, erkent ze, giechelend. Als ze een jaar ‘met ups en downs’ analyseert, zegt ze: ‘Het was voor mij leerzaam om te zien hoe die meisjes, euh, vrouwen spelen.’
Krajicek zwijgt even en realiseert zich dan dat ze haar huidige levensfase beschrijft. In januari wordt ze 18 jaar. Meisje of vrouw; ze zit er tussenin.
‘Ik aarzel steeds hoe ik mijn collega’s moet noemen’, zegt ze. ‘Maar ik beschouw mezelf nog steeds als een meisje. Ik geloof niet dat ik meteen vrouw ben op mijn achttiende verjaardag.’
De Telegraaf, 14 december 2006
Krajicek snel klaar
Bijna binnen een half uur had ze bij haar openingspartij op de Masters de vloer aangeveegd met Selma Andrade (6-0, 6-0) en nóg was ze kritisch op zichzelf. Het moge duidelijk zijn: de vakantie is voorbij voor Michaëlla Krajicek. Ze is naar Rotterdam gekomen voor haar fans en om veel wedstrijden te spelen. Alleen viel de publieke belangstelling tegen en zal de tegenstand voorlopig gering zijn.
Het verschil tussen Krajicek en de rest is groot, maar dat is niet nieuw. In de voorbije maanden beleefde ze wel veel primeurs. "Omdat ik in nieuwe stadions kwam, op centercourts mocht spelen, twee toernooien won, maar ook negen keer in de eerste ronde eruit vloog."
Ze rukte op tot de 35e plaats van de mondiale ranking, daar waar de buitenwacht en niet in de laatste plaats Krajicek zelf misschien al een grotere stap in gedachten had. Evaluerend: "Soms kon ik het niveau niet aan. Vaak was ik in het begin van een partij niet goed en dan heeft een tegenstandster meteen meer 'kick'. De meeste spelers zijn ook veel ouder, dus laat ik gewoon afwachten, vooral niet forceren en hard blijven werken aan bepaalde punten."
"Het heeft geen zin om nieuwe doelen te noemen. Logisch dat ik richting de top 25 wil. Dan mag ik hopen dat ik wat meer gunstige lotingen krijg. Nu had ik het vaak zwaar, ook omdat ik met mijn vader vooraf had besloten de grote toernooien te gaan spelen. Vandaar dat het een wisselvallig seizoen is geworden."
Trouw, 13 december 2006
Krajicek kritisch ondanks ruime zege
Michaëlla Krajicek blikte ondanks haar zege met 6-0, 6-0 op Selma Andrade kritisch terug op haar spel in de eerste ronde van de Sky Radio Tennis Masters. "Ik maakte fouten die tegen een speelster uit de top twintig ongetwijfeld worden afgestraft", meent de 17-jarige Krajicek, die met haar 35e plaats verreweg de hoogst genoteerde Nederlandse is op de wereldranglijst.
Krajicek had er wel een verklaring voor waarom haar spel in haar ogen wat te wensen overliet. "Ik ben vrijdag door mijn enkel gegaan. Daarom heb ik een paar dagen weinig kunnen doen. Ook dinsdag heb ik maar een uurtje kunnen trainen."
De titelverdedigster hoopt dat ze volgend seizoen vooral fysiek nog wat progressie kan boeken. "Er zijn speelsters die fysiek veel verder zijn. Op dat vlak kan ik nog een stap vooruit zetten." Krajicek vond haar spel het afgelopen jaar nog te wisselvallig. "Al moet ik ook zeggen dat vooral bij de grandslamtoernooien de loting niet altijd meezat."
Vader en coach Petr ontbrak woensdag in Rotterdam. "Hij is pas geleden aan zijn knie geopereerd en heeft erg veel pijn. Het is me niet gelukt om hem de auto in te slepen." De samenwerking met haar vader bevalt de speelster uit Almere nog altijd prima. "Zolang zijn gezondheid het toelaat, blijf ik op deze manier met hem samenwerken."
Erik Zorn, Langs de Lijn, 13 december 2006
Leerzaam jaar voor Michaëlla Krajicek
Bij het toernooi van Hasselt, begin november, eindigde het tweede profjaar van Michaëlla Krajicek. In dat seizoen, met negen nederlagen in de eerste ronde, deed de pas 17-jarige halfzus van Richard veel ervaring op.
De verwachtingen aan het begin van het jaar waren hooggespannen. Krajicek, die elk jaar met reuzensprongen vooruitging, zou wel even de toptwintig halen. In de praktijk pakte dat anders uit.
Krajicek veroverde twee titels (Hobart en Rosmalen), maar de echte toppers - met uitzondering van Rosmalen waar ze Jelena Dementieva en Dinara Safina versloeg - waren nog een maatje te groot voor de 'Kleine Kraai'.
Krajicek hoopt zich komend seizoen te plaatsen voor de Olympische Spelen van 2008. De eis van NOC*NSF is lastig. Krajicek moet de vierde ronde van een Grand Slam-toernooi halen of een kwartfinale bij de sterke toernooien, net onder de Grand Slams.
Het nieuwe jaar begint voor Krajicek met het verdedigen van de titel in Hobart. Dat is ook in de week waarin zij haar achttiende verjaardag viert. Met het bereiken van die leeftijd vervalt voor haar de door de WTA aan jonge speelsters opgelegd 'beperking', waardoor Krajicek in 2007 meer toernooien mag spelen.
Krajicek neemt deze week deel aan de Masters in Rotterdam. Aan de vooravond van dit toernooi blikt NOS Langs de Lijn-verslaggever Rick Hoogkamp met Krajicek uitgebreid terug op het tennisjaar 2006 en kijkt hij met haar ook vooruit op het nieuwe seizoen.
Uitgebreid interview met Michaëlla Krajicek
Algemeen Dagblad, 6 november 2006
Geen finale, wel blessure
Met een schouderblessure en een verloren halve finale in het Belgische Hasselt heeft Michaëlla Krajicek het tennisjaar beëindigd.
Door haar kwetsuur was ze zaterdag niet in staat Kaia Kanepi te kloppen. Het werd tweemaal 6-4 voor de Estse, die de Kleine Kraai uit een gedroomde finale tegen Kim Clijsters hield. Een finale die de Vlaamse met 6-3 3-6 en 6-4 won.
Toen de 17-jarige tennistiener zaterdagochtend uit bed stapte, wist ze al dat haar een pijnlijke dag wachtte. De rechterschouder deed zeer na een lang seizoen. Uithalen met de forehand was onmogelijk, serveren pijnlijk. Het was misschien maar goed dat Krajicek de finale niet haalde. ,,Opgeven doe ik echt pas als die schouder er af valt,'' zei ze. ,,Een finale tegen Clijsters was waarschijnlijk te veel geweest.''
Krajicek gunt zichzelf nu twee weken vakantie, waarin ze alleen wat conditioneel werk verzet. ,,Ik blijf lekker thuis de komende tijd. Juist dat is voor mij, na al dat reizen, een echte vakantie.'' Door het behalen van de halve finale in Hasselt keert Krajicek terug in de top-40 van de wereldranglijst. ,,Ik heb een jaar gehad met veel ups and downs, maar ben er wel tevreden over. Hopelijk kan ik volgend jaar die tegenvallers, zoals negen nederlagen in de eerste ronde, achterwege laten. Dat wordt mijn doel.''
De Telegraaf, 5 november 2006
Seizoen Michaëlla Krajicek ten einde
Het tennisseizoen van Michaëlla Krajicek is - één wedstrijd te vroeg - tot een abrupt einde gebracht. In de halve finales van het WTA-toernooi in Hasselt verloor de Nederlandse tennisster gisteren van de relatief onbekende Kaia Kanepi (4-6, 4-6) en dat was voor iedereen een grote verrassing. Niet in de laatste plaats voor Krajicek, die zwaar teleurgesteld de Belgische Grenslandhallen verliet. Een droom - het spelen van de finale tegen Kim Clijsters - armer, een leerzame ervaring rijker.
Krajicek kwam gisteren simpelweg niet onder de (service)druk van haar tegenstandster uit Estland vandaan. In de hele partij wist de 'Kleine Kraai' welgeteld één breekpunt op de opslag van Kanepi te forceren. Die ene kans wist ze niet te benutten, in tegenstelling tot Kanepi, die de service van Krajicek in beide sets eenmaal brak en daarmee voor het eerst in haar loopbaan de finale van een WTA-toernooi bereikte.
"Dit is een droomweek", stamelde de weinig spraakzame Kanepi (21), die zich via de kwalificaties in het hoofdtoernooi werkte en in Hasselt inmiddels zeven zeges op rij heeft gescoord. Zij zal, ongeacht de afloop van de finale vandaag, ongetwijfeld een flinke sprong gaan maken op de wereldranglijst, waarop zij nu de 91e positie bezet.
Voor de 17-jarige Krajicek betekent de nederlaag het einde van een seizoen waarin zij twee toernooien won (Hobart en Rosmalen) en drie keer de halve finales bereikte (Boedapest, Istanboel en Hasselt). Het nieuwe jaar begint voor haar met het verdedigen van de titel in Hobart, tijdens een week waarin zij tevens haar achttiende verjaardag viert.
Met het bereiken van die leeftijd vervalt voor haar het door de WTA aan jonge speelsters opgelegde 'beperkte toernooischema', waardoor zij in 2007 een 'vol' seizoen kan tennissen. "Misschien dat ik in december nog deelneem aan de Nederlandse Masters in Rotterdam, maar dat hangt onder meer af van mijn trainingsopbouw richting het nieuwe seizoen", aldus Krajicek.
Het Belang van Limburg (België), 4 november 2006
Krajicek opnieuw in halve finale Hasselt
Michaëlla Krajicek heeft net als vorig jaar de halve finale bereikt in Haselt. De 17-jarige Nederlandse (WTA-41) nam vrijdag de maat van Ana Ivanovic (WTA-14): 6-3, 6-4. “Een finale tegen Clijsters: dat zou de max zijn”, zei de Kleine Kraai.
Vorige week in Linz ging Krajicek nog in twee sets onderuit tegen Ivanovic. In Hasselt nam de Nederlandse met Tsjechische roots revanche. “Ik heb het hier veel slimmer aangepakt: ik heb Ana’s gevaarlijke forehand zoveel mogelijk gemeden. Dat bleek de perfecte strategie”, zei het halfzusje van voormalig Wimbledon-winnaar Richard Krajicek. Hoewel het lekker liep, kon Michaëlla het niet laten af en toe te vloeken. Opvallend: telkens in het Tsjechisch. “In Tsjechië vloek ik in het Nederlands, hier andersom. Ik hou rekening met het publiek’, giechelde Mischa.
Het toernooi van Hasselt ligt Krajicek wel. Vorig jaar halve finale (verlies tegen Schiavone), nu opnieuw bij de laatste vier. “Dit is één van mijn favoriete toernooien’, zei ze. “En nee, ik zeg dat niet om het publiek of de organisator te plezieren. Ik meen dat. Het is dicht bij huis, er zitten Nederlanders in de tribune… Het is een beetje een thuistoernooi. En de resultaten zijn hier altijd goed. Logisch dus, dat ik hier graag kom.” In haar halve finale (zaterdag om 13u) moet Krajicek het opnemen tegen Kaia Kanepi, nummer 91 van de wereld. Op papier een hapklare brok. “Ik heb inderdaad veel kans om de finale te halen”, besefte Michaëlla. Als ze de Estse klip omzeilt, wacht haar misschien wel een duel tegen Clijsters in de finale. Een ouderwetse België-Nederland. “Goh ja, dat zou plezant zijn hè?” lachte ze. “Ik heb nog nooit tegen Kim gespeeld. Het zou fantastisch zijn om dat hier in Hasselt, in de finale dan nog, te doen.”
De Telegraaf, 4 november 2006
Krajicek neemt revanche op Ivanovic
De liefde tussen Michaëlla Krajicek en het Belgische Hasselt is nog net zo sterk als twaalf maanden geleden. In navolging van de verrassende halvefinaleplaats die de Nederlandse tennisster vorig jaar tijdens het WTA-toernooi in Hasselt bereikte, sloeg zij zich gisteren in de Grenslandhallen opnieuw bij de laatste vier. Ana Ivanovic was volstrekt kansloos tegen de ontketende Krajicek, die zichzelf in iets meer dan een uur van een ticket voor de halve eindstrijd voorzag: 6-3, 6-4.
De zege op Ivanovic betekende tevens een fraaie revanche voor Krajicek, die vorige week tijdens het WTA-toernooi in Linz nog in twee sets (1-6, 6-7) van de huidige nummer veertien van de wereld had verloren. "Het zou mooi zijn als ik deze snelle kans op revanche direct kan verzilveren", had Krajicek voorafgaand aan het duel nog gemeld. Waarna ze met sterk en agressief spel aan de daadwerkelijke verzilvering begon.
Ivanovic kwam er nauwelijks aan te pas en keek binnen een uur tegen een 3-6, 1-5 achterstand aan. De Servische kwam nog wel terug tot 4-5, maar verder liet Krajicek het niet komen. Ze serveerde de partij gedecideerd uit en sloot af met een van haar handelsmerken: een ace.
Met haar zege op Ivanovic klopte Krajicek voor het eerst sinds juni (Rosmalen) weer een speelster uit de top 20. "Dat geeft natuurlijk een extra lekker gevoel en ik kon dat best gebruiken. De laatste maanden hoorde ik steeds vaker geluiden dat het met mijn tennis allemaal wat minder ging, maar ik heb nu laten zien dat ik weer helemaal terug ben."
Vorig jaar leed Krajicek in de halve finales van Hasselt schipbreuk op Francesca Schiavone, maar die lastige klip werd gisteren al voor haar verwijderd. De Italiaanse, in Hasselt als tweede geplaatst, had in de kwartfinale niet alleen last van een knieblessure, maar ook van Kaia Kanepi. De speelster uit Estland zette Schiavone via twee sets (6-2, 7-5) op de trein richting Milaan en is vandaag dus de tegenstandster van Krajicek.
"Als je naar onze ranking kijkt, stap ik als favoriet de baan op", aldus Krajicek, die als nummer 41 van de wereld vijftig plaatsen hoger staat dan haar tegenstandster uit Estland. "Maar ik onderschat Kanepi zeker niet, zij heeft in het hoofdtoernooi nog geen set verloren, dat zegt genoeg."
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 4 november 2006
Knokken om kleren
Michaëlla Krajicek wil kledingsponsor die bij haar past
Met een stunt tegen topper Ana Ivanovic in de kwartfinales van 'Hasselt' heeft Michaëlla Krajicek zichzelf gisteren stevig in de markt gezet. Belangrijk, want zij brak met Yonex en zoekt een kledingsponsor met een stijl die wél bij haar past.
Op de US Open stond Michaëlla Krajicek tegenover Maria Sjarapova, die in een zwart avondjurkje in Audrey Hepburn-stijl de show stal in het Arthur Ashe Stadium. Na die wedstrijd vertelde Krajicek (17) dat ze na drie jaar zou breken met Yonex. Om haar heen ziet Krajicek concurrentes in kledij die speciaal voor hen is ontwikkeld. Bij Yonex - meer degelijkheid dan uitstraling - was daar geen sprake van. ,,Met de kwaliteit is niets mis,'' zegt Krajicek. ,,Ik blijf ook met hun racket tennissen. Maar het was mijn stijl niet. Ja, zoiets is belangrijk voor me.''
In het Belgische Hasselt stuntte Krajicek gistermiddag met 6-3 6-4 tegen Ana Ivanovic. Deze Servische, veertiende op de ranglijst, heeft een prima contract bij Adidas, ook vanwege haar uiterlijk. Het Duitse merk zoekt de juiste tennispakjes voor 'mooie Ana'. Het liefst wil Krajicek, die vandaag in de halve finale stuit op de Estse Kaia Kanepi, zo snel mogelijk tekenen bij een nieuwe sponsor. Ze hoopt bij de Australian Open in januari haar nieuwe outfit te kunnen tonen.
Micky Lawler, bij sportmarketingbureau Octagon haar persoonlijke manager, vindt dat de tiener geduld moet betrachten. Ze wil dat haar cliënte wacht op het juiste moment voor deze verbintenis, die de meest lucratieve deal uit haar loopbaan kan zijn. ,,Die nieuwe kledingsponsor wordt een partner voor het leven. Ik begrijp de gretigheid van Michaëlla, maar juist nu is het zaak rustig te blijven.'' Krajicek moet wachten op haar grote doorbraak. Een stunt op een Grand Slam-toernooi, een serie aansprekende zeges zoals tegen Ivanovic. Dan zijn de grote sportmerken een stuk guller. ,,Voor tennissers is het moeilijk een plek te bevechten in de sportmarketing,'' stelt Lawler. ,,Bovendien heeft Adidas al Henin, Hingis, Schnyder, Ivanovic en Kirilenko onder contract. Nike heeft onder anderen Sjarapova, Hantuchova en Davenport. Reebok heeft Vaidisova en Mauresmo. Het is dus dringen.''
Dat halfbroer Richard altijd in Nike-kledij speelde, is volgens Lawler geen garantie dat Michaëlla ook voor dat merk tekent. ,,Het ligt voor de hand. Maar dat hoeft niet te gebeuren.'' Lawler beseft dat Krajicek niet iemand is die het commerciële gevecht met glamourgirl Sjarapova kan winnen. ,,Maar het is wel een charismatische, leuke meid. Wat uitstraling betreft kun je haar vergelijken met Kim Clijsters. Het betekent wel dat Nederland voorlopig haar commerciële achterland blijft. Dat verandert pas als ze echt grote prestaties neerzet. Kijk bijvoorbeeld eens naar Amélie Mauresmo. Die moest twee Grand Slam-titels winnen voordat ze mondiale uitstraling kreeg.''
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 1 november 2006
Stapjes, geen sprongen
'Misa' Krajicek en de slopende weg naar de internationale tennistop
In Hasselt eindigt deze week het tweede profjaar van Michaëlla Krajicek. In dit seizoen, met negen nederlagen in de eerste ronde, leerde de tiener vooral omgaan met het verlies.
Op de plek waar zij vorig jaar sensationeel de halve finale haalde, had Michaëlla Krajicek ook deze keer geluk. Door afmeldingen van Nadia Petrova, Nicole Vaidisova en Dinara Safina stond ze gisteren in Hasselt niet tegenover topper Ana Ivanovic. Er werd opnieuw geloot, nu kwam Mara Santangelo uit de koker.
De Italiaanse gaf bij 5-2 voor Krajicek op met een polsblessure. Deze week eindigt een tennisjaar dat Krajicek op haar beurt amper fysieke ongemakken bracht. Uitgekiende planning, noemt ze dat. ,,Ik zie dat andere meiden te veel toernooien spelen en daar betalen ze nu de tol voor. Volgend jaar speel ik maximaal 25 toernooien en in principe niet meer dan drie op een rij.'' Krajicek is namelijk niet van plan ook in 2007 vaak vroegtijdig een toernooi te verlaten. Dit jaar negen nederlagen in de eerste ronde, dat deed pijn. ,,Ik was dat niet gewend. Bij de junioren had ik een voorsprong op de rest. Daar is nu geen sprake meer van. Ik heb dit jaar geleerd te verliezen. Nog steeds kan ik huilen om een nederlaag, maar ik analyseer sneller wat fout ging.''
Elk jaar ging Krajicek met reuzensprongen vooruit. Grand Slam-titels bij de jeugd, vorig jaar de eerste proftitel in Tasjkent. De 'Kleine Kraai' zou in vliegende vaart de top-20 bereiken, was de verwachting. De realiteit is anders. Krajicek won dit jaar twee titels, in Hobart en Rosmalen, maar de confrontatie met de wereldtop kon ze niet aan. Het grastoernooi van Rosmalen uitgezonderd, daar klopte ze Jelena Dementjeva en Dinara Safina. ,,Toch was het geweldig om mee te maken,'' stelt de tiener, die dit jaar de 34ste plek op de wereldranglijst bereikte. ,,Alleen heb ik gemerkt dat de vooruitgang nu met stapjes gaat, niet meer met sprongen.''
,,Misa weet waar ze staat,'' stelt vader en coach Petr. ,,Anderen riepen dat ze snel de top-20 zou halen. Ik niet. Mijn dochter heeft niet het talent van Martina Hingis of Steffi Graf. Ze moet gewoon keihard werken, net als alle anderen. Die nederlagen in de eerste ronde hebben haar met de neus op de feiten gedrukt.'' Een zwakke plek blijkt het uithoudingsvermogen van Krajicek. Ze is moe na wedstrijden en dat vond haar vader moeilijk te begrijpen. ,,Een 17-jarige is niet moe na twee sets. Maar we weten nu de oorzaak. De komende maanden gaat Misa aan de slag met een Tsjechische conditietrainer.''
Volgend jaar hoopt Krajicek zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2008. De eis van NOC*NSF is pittig: de vierde ronde op een Grand Slam-toernooi of een kwartfinale op een Tier 1, een evenement net onder de Grand Slams. ,,Dat is lastig,'' stelt Krajicek, die zoiets nog nooit presteerde. ,,Maar ik begrijp het wel. Je stuurt niet iemand naar China om in de eerste ronde te verliezen.'' Dat laatste is toch al geen hobby van Krajicek.
Mark van Driel, de Volkskrant, 31 augustus 2006
Aan het jurkje herken je de ster
Het Arthur Ashe-stadion is slechts voor een kwart gevuld als Michaella Krajicek en Maria Sjarapova bij het vallen van de avond de baan opkomen. Een klassiek nummer van Diana Ross schalt door de arena. I’m coming out. I want the world to know, got to let it show.
Krajicek gaat Sjarapova voor, maar de 19-jarige Russin weet al snel alle ogen op zich gericht. Ze draagt een zwart, ragfijn jurkje met een split op de rug. Het kunstlicht doet de edelstenen op haar borst glitteren. Na de wedstrijd zal ze bekend maken dat het ontwerp is ontleend aan klassieke films van actrice Audrey Hepburn. Voor wedstrijden bij daglicht heeft Sjarapova een ander kledingstuk.
Krajicek draagt hetzelfde tenue als tijdens haar toernooizege in Rosmalen, een sobere witte sportjurk met een enkele gekleurde streep. Van haar sponsor had ze een gloednieuw tenue gekregen, maar dat ontwerp zinde haar niet. Ze besloot kort voor haar debuut bij de US Open spontaan terug te vallen op de vertrouwde jurk.
De omgang met kleding geeft een indicatie van het verschil in status tussen beide speelsters. Sjarapova is een wereldster, het uithangbord voor talloze multinationals die de US Open aangrijpen om haar en hun producten in de schijnwerpers te plaatsen. Een jurk is een marketingproject, haar liefdesleven (heeft ze een relatie met Andy Roddick?) nieuws.
Krajicek is, voorlopig, hoofdzakelijk een tennisster. Ze is niet ongevoelig voor de wereld van mode en glamour, maar Sjarapova benadert ze niet als een vedette. Ze noemt haar steevast ‘dat meisje’.
De fascinatie van het publiek voor Sjarapova wordt niet gedeeld door de meeste tennissters. De Russin, die zich nauwelijks mengt onder haar collega’s, is niet populair in de kleedkamer. Voor het duel is Krajicek door talloze speelsters gretig voorzien van allerlei tips. Velen zien de multimiljonaire, die net als Krajicek wordt gecoacht door haar vader, graag verliezen.
De faam van de langbenige blondine stoelt niet louter op marketingcampagnes. Ze kan tennissen. Krajicek wordt van meet af aan onder zware druk gezet door de harde vlakke slagen van Sjarapova, die de uiterste hoeken van de baan feilloos weet te bereiken. De 17-jarige Nederlandse, nummer 36 van de wereld, moet direct haar service inleveren.
Op haar eigen opslag vergroot Sjarapova de druk. Ze slaat hard. Vanwege haar lengte (1,88 meter) krijgen haar ballen bovendien een ongewone hoek. ‘Het is net of ze recht naar beneden slaat’, zegt Krajicek na het duel. Ze heeft in zeven servicegames van Sjarapova zes punten gemaakt: twee daarvan waren dubbele fouten van de Russin.
Het stadion, dat langzaam volstroomt voor de tweede avondwedstrijd (met Roddick), krijgt al snel door dat de partij eenzijdig zal zijn. Bij mooie rally’s komt het publiek even tot leven, maar vaak is het doodstil. ‘Ik ken geen harder geluid dan 23 duizend New Yorkers die stil zijn’, zei Agassi eerder deze week toen hij dreigde te verliezen.
In de eerste set weet Krajicek de schade beperkt te houden: 6-3. In de tweede set is ze kansloos. Tot ontsteltenis van Krajicek wint ze geen enkele game.
Na slechts 59 minuten schudden de speelsters elkaar de hand. Krajicek verlaat teleurgesteld de baan, Sjarapova ontwijkt voor de televisie vragen over haar liefdesleven. Zal ze blijven kijken naar de wedstrijd van Roddick? ‘Geen commentaar’, zegt ze vrolijk.
In de kleedkamer wordt Krajicek getroost door Martina Navratilova, die haar voorhoudt dat ze zich geen verwijten hoeft te maken. ‘Als iemand zo serveert als Sjarapova kun je er niks aan doen’, zegt ze volgens de Nederlandse speelster.
Krajicek waardeert het gebaar, maar ze is ambitieus. Ze wil de wereld zo snel mogelijk laten zien wat ze in huis heeft, alsof het nummer van Diana Ross (I want the world to know, got to let it show) haar op het lijf geschreven is.
Winnen van Sjarapova zou haar kritische vader deugd hebben gedaan, weet ze. Al genoot hij nu ook. ‘Hij probeerde zo positief mogelijk te blijven. Zelfs bij 5-0 in de tweede set was het nog: kom op, kom op. Dat was echt lief. Ik kon zien dat hij trots op me was.’
Algemeen Dagblad, 31 augustus 2006
Weer bijrol op mooiste podium
Voor de derde keer dit jaar mocht Michaëlla Krajicek op de hoofdbaan van een Grand Slam-toernooi proberen een topper te bedwingen. Na opgave in de Rod Laver Arena in Melbourne tegen Amélie Mauresmo (vanwege de hitte) en een kansloze nederlaag tegen Patty Schnyder op het Court Philippe Chatrier in Parijs, was Maria Sjarapova in de eerste ronde van de US Open dus een maatje te groot in het Arthur Ashe-stadion in New York: 6-3 en 6-0.
Groot was het contrast tussen wereldster Sjarapova en de Nederlandse tiener die ooit een ster hoopt te zijn. Dat begon al bij de entree in het grootste tennisstadion ter wereld, waar bijna 24.000 toeschouwers een plekje kunnen vinden. Krajicek voorop, Sjarapova er kort achter en uit de luidsprekers het nummer I'm coming out van Diana Ross. 'Ik wil het de wereld laten weten, ik wil het laten zien', was een tekst die Krajicek moest aanspreken.
Sjarapova droeg een elegant zwart cocktailjurkje, volgens de Russin in de stijl van de (half-Nederlandse) actrice Audrey Hepburn. Toen zij voor de warming-up een hesje uittrok dat uitsluitend diende om haar schouders heel even warm te houden, joelden New Yorkse mannen als bouwvakkers die een wulpse blondine zien passeren. Op het jurkje schitterden kristallen kraaltjes, de lange haren van Sjarapova vielen prachtig in een diepe uitsnede op de rug.
Krajicek, die als senior debuteerde op het toernooi waar ze in 2004 de juniorentitel pakte, droeg een witte jurk met een marineblauw streepje. Dezelfde outfit waarmee ze in juni de titel pakte op het grastoernooi van Rosmalen. Eigenlijk had ze iets anders moeten aantrekken, maar de Kleine Kraai voelde zich niet prettig in de nieuwe spullen van kledingsponsor Yonex. Dat laatste zou Sjarapova nooit overkomen. De geboren Siberische heeft zelfs nog een ander pakje voor wedstrijden overdag.
De prof en het talent, dat was de tegenstelling. Niet alleen waar het jurkjes betreft. Sjarapova weet hoe ze moet winnen, is altijd van het eerste tot het laatste punt geconcentreerd. Tijdens de avondsessie op woensdag gaf ze Krajicek geen tel rust. Met negen aces en 82 procent van de eerste opslagen binnen de lijnen, liet de nummer vier van de wereld zeldzame cijfers in het vrouwentennis noteren.
,,Na afloop kwam Martina Navratilova in de kleedkamer naar me toe,'' vertelde Krajicek. ,,Ze zei dat ik me niet druk moest maken om deze nederlaag, dat Sjarapova ongelooflijk goed had geserveerd. Maria is zo lang, het is net of het vanzelf gaat. Ze gebruikt haar lengte ontzettend goed.''
Voor de wedstrijd had Krajicek talloze sms'jes gekregen van tenniscollega's die hoopten dat ze haar beroemde opponente te grazen zou nemen. ,,Ik ken haar niet zo goed, maar het schijnt dat Sjarapova niet erg populair is. Ik heb heel veel tips gekregen over hoe ik haar moest verslaan. Je ziet Maria ook bijna nooit in de players lounge. Bijna iedereen gunde mij een overwinning.''
Vader en coach Petr Krajicek had zijn dochter op het hart gedrukt vooral te genieten. Hij was al trots dat Misa in dit prachtige stadion tegen een wereldster mocht tennissen. Toen zij na minder dan een uur tennis met 5-0 achter stond in de tweede set, probeerde Petr haar nog altijd moed in te praten. Zijn dochter, na afloop: ,,Dat vond ik ontzettend lief van hem.''
Zelf had Krajicek toen al de smoor in, omdat ze er niet in was geslaagd een acceptabele uitslag neer te zetten. ,,Mijn vader zegt dan dat ik pas zeventien ben en dat mijn tijd nog wel komt. Maar als ik zo'n kans krijg, wil ik er ook het beste van maken.
,,Nou, ik heb niet goed geserveerd en heb in de tweede set een game verloren die ik niet had mogen verliezen. Daar baal ik van. ,,Maar het was natuurlijk wel mooi om hier te spelen. In het Arthur Ashe-stadion zit het publiek heel dicht op de baan. Je kunt de mensen écht zien.''
Na vier Grand Slam-toernooien en drie optredens in 's werelds mooiste stadions, maakte Krajicek de balans op van het nog lopende tennisjaar 2006. Een jaar met een fraaie titel in Rosmalen, waar ze tegen Jelena Dementjeva haar eerste zege boekte op een tennisster uit de top-10. En in januari had zij ook al haar tweede toernooititel op het hoogste niveau behaald in het Australische Hobart. Maar 2006 kende eveneens tegenvallers. Het Amerikaanse hardcourtseizoen leverde bijvoorbeeld niets meer op dan drie nederlagen.
,,Het is tot nog toe een leerzaam jaar geweest,'' stelt Krajicek, die op de wereldranglijst klom van de 58ste naar de 36ste positie. ,,Wat ik vooral nog moet leren, is dat je als senior vanaf de eerste game bij de les moet zijn. Ik heb te veel wedstrijden verloren, omdat ik zwak begon. Mijn vader hamert daar ook steeds op, toch gaat het soms mis. Bij de junioren kon dat, dan kreeg je altijd nog wel een kans om terug te komen. Nu niet meer. Dit is de top, er staat geld op het spel en daar wordt hard voor gevochten.''
Ook door Sjarapova, op én naast de baan. De Amerikaanse pers was haar partij tegen Krajicek al snel vergeten en verlegde de aandacht naar de roddel dat ze een relatie zou hebben met Andy Roddick. Als een ware publiciteitsmachine deed Sjarapova precies wat ze moest doen. Niks bevestigen, niets ontkennen, laat iedereen maar lekker speculeren. Zou Krajicek dat spel ooit ook moeten beheersen? Centre courts zijn voor Michaëlla Krajicek nog geen inspirerend decor. Hier probeert de Kleine Kraai met een forehand Sjarapova te weerstaan in het Arthur Ashe-stadion (US Open). Rechtsboven baalt ze op het Court Philippe Chatrier van Roland Garros tegen Schnyder. Daaronder worstelt zij met de hitte in de Rod Laver Arena bij de Australian Open.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 31 augustus 2006
Voor Krajicek valt weinig te genieten
Michaëlla Krajicek kreeg afgelopen nacht tijdens haar debuut op de US Open tennisles van de Russische titelkandidate Maria Sjara pova: 3-6 en 0-6. „Ik was boos op mezelf."
From the Netherlands, please welcome Mikela Kraichuk! Van de tribunes in het Arthur Ashe Stadion klinkt een flauw applausje voor het Nederlandse tennistalent. And from Russia, Maria Sjarapova! Een luid gejuich stijgt op in het grootste tennisstadion ter wereld.
Michaëlla Krajicek (17) loopt in een blauwwit sportpakje naar haar stoel en zet haar tas neer. Een paar meter verderop trekt Sjarapova (19) een zwart hesje uit. Gefluit. In een zwarte ‘avondjurk’ – gebaseerd op de kleding van actrice Audrey Hepburn – schrijdt de nummer vier van de wereld over de blauwe hardcourtbaan. Krajicek denkt slechts aan de talloze tips die de collega-profs haar gaven om haar weinig populaire tegenstandster te verslaan. Vader en coach Petr Krajicek heeft zijn dochter vooral op het hart gedrukt te genieten van de ambiance.
Voor Michaëlla Krajicek valt er echter weinig te genieten. Sjarapova is vanaf de eerste bal in alles net een klasse beter. De Russische heeft een betere opslag, beweegt sneller over de baan en slaat harder dan de nummer één van Nederland. Krajicek had na een paar mindere weken zo graag overtuigend aan de partij willen beginnen. Maar meer dan proberen de harde groundstrokes terug over het net te brengen lukt haar amper. „Ik kon weinig doen”, zegt de debutante na afloop van haar nederlaag. „Dat meisje sloeg winners en maakte geen fouten. Ik kwam maar niet in mijn eigen spel.”
Binnen een paar minuten neemt Sjarapova een voorsprong die ze vervolgens niet meer afstaat. Terwijl de vliegtuigen hoog over Flushing Meadows razen, laat Sjarapova de ene na de andere ace en winner van haar racket vertrekken. Vader en coach Joeri Sjarapov moedigt zijn dochter vanuit de spelersbox aan. „Vamos!”, schreeuwt de man die deze zomer de banden met de Nederlandse coach Robert Lansdorp verbrak. Aan de andere kant van het stadion probeert Petr Krajicek positief te blijven. „Zelfs toen ik in de tweede set met 5-0 achterstond, zat hij me nog aan te moedigen”, zegt zijn dochter na afloop. „Dat vond ik wel lief van mijn vader. Maar ik was boos op mezelf dat ik in de tweede set geen game meer pakte. Mijn vader is trots op me dat ik hier nu al sta. Hij zegt: ‘Je bent zeventien en je hebt nog tijd zat’. Maar zo denk ik er niet over. Nu ik hier sta, wil ik ook wat laten zien.”
Sjarapova kent voor, tijdens en na de partij geen mededogen met de jeugdige nummer 36 van de wereld. „Vooraf zaten we samen in de kleedkamer, maar dan kijk je niet naar elkaar”, zegt Krajicek naderhand. „Op de baan gaat ze voor elk punt. Dat maakt haar ook zo goed. En na afloop heb ik haar niet meer gesproken. In de lockerroom ving Martina Navratilova me op. Ze zei dat ik me niets aan moest trekken van deze nederlaag. Sjarapova was gewoon te goed vandaag.”
Tijdens de eerste onderlinge ontmoeting tussen beide tennissters klinkt het liedje We could be heroes van David Bowie door het stadion. Het statusverschil tussen de twee hoofdrolspeelsters is enorm. De één staat te boek als een wereldster die als tiener Wimbledon op haar naam schreef, de ander is een Nederlands talent dat nog niet verder kwam dan de derde ronde van een grandslamtoernooi. Op de blauwe hardcourtbaan van New York blijft het verschil van de eerste tot de laatste minuut aanwezig. Als de scheidsrechter „game, set and match Sjarapova” roept, staan de setstanden 6-3 en 6-0 op het scorebord.
Slechts 58 minuten heeft Krajicek weerstand kunnen bieden. Met een slap handje zwaait ze teleurgesteld naar het publiek. Midden op het center court deelt Sjarapova op elegante wijze handkusjes uit aan de fluitende fans. Na afloop krijgt ze vragen over haar kleding, haar vermeende relatie met toptennisser Andy Roddick en over haar liefde voor New York. Aan haar partij met Krajicek worden nauwelijks woorden vuil gemaakt. Wel laat Sjarapova weten dat ze vandaag in een ander pakje de baan zal betreden. Krajicek houdt zich de komende dagen bezig met het vrouwen- en mixeddubbeltoernooi.
De Telegraaf, 30 augustus 2006
Strijd tegen de haaien
Vader Petr Krajicek waakt met scherp oog over zijn dochter
Als de overvloedige regen geen spelbreker wordt, maakt Michaëlla Krajicek (17) vandaag tegen Maria Sjarapova haar debuut op de US Open. Steeds als de 'Kleine Kraai' in de schijnwerpers treedt, laait de discussie op over de begeleiding van de Nederlandse nummer één. Op de kletsnatte openingsdag van het toernooi neemt vader en coach Petr Krajicek samen met Hans Felius (technisch directeur van de tennisbond) de tijd voor uitleg. Kern van het betoog: Michaëlla moet voorlopig nog beschermd worden tegen de gevaren van de soms zo boze tenniswereld.
Petr Krajicek zegt het eerst nog wat cryptisch, maar Hans Felius is later duidelijker. "Een hoog percentage van de speelsters uit de top 400 is lesbisch of minimaal biseksueel. Dat is geen toeval meer, deze meisjes komen elkaar onder allerlei omstandigheden tegen en zoeken soms troost bij elkaar als het tegen zit. Ik kan me voorstellen dat je er als ouders op toe wilt zien dat je zeventienjarige dochter voorzichtig is."
Felius kent de tenniswereld maar al te goed. "Er lopen hier haaien rond die geld willen verdienen aan deze meisjes. Dan doel ik op managers die op slinkse wijze talentvolle speelsters proberen te paaien." Petr Krajicek vult aan: "Meisjes van deze leeftijd zijn makkelijk te beïnvloeden en soms naïef. Ze hebben bescherming nodig. Er zijn ook trainers die meisjes proberen in bed te krijgen. Of trainers die er belang bij hebben dat hun speelster zo snel mogelijk zo veel mogelijk wint, omdat ze een deel opstrijken van het prijzengeld. Die hebben er geen oog voor wanneer ze te ver gaan met zware trainingen. Maar wij als ouders kennen Michaëlla door en door en weten precies wanneer ze moe is en wat gas terug moet nemen om zichzelf niet kapot te maken."
Bij aanvang van het gesprek in het spelersrestaurant is ook Richard Krajicek nog aanwezig. Hij vergaderde een dag eerder als directeur van het ABN/AMRO Toernooi met de ATP en legt contacten met spelers voor zijn evenement. Over de begeleiding van zijn halfzus wil hij geen woord kwijt, maar na zijn vertrek spreekt vader Petr een opmerkelijk vermoeden uit. "Misschien wil Richard wel dat we een coach aannemen. Nee, daar hebben we geen uitgebreide discussies over want dat zou de avond bederven."
Petr Krajicek zou nu nog niet weten wat een andere coach kan bijdragen. "In Nederland hebben we steun van Richard en van de tennisbond. De coaches van Hans Felius en de sparringpartners staan altijd klaar. Dat is ook zo als we in Tsjechië zijn. Dus wat willen we nog meer. Bovendien is een fulltime coach kostbaar en is Michaëlla nog geen grootverdiener. Michiel Schapers vroeg een paar jaar geleden al zesduizend euro in de maand."
De hoofdrolspeelster zelf lijkt ook geen moeite te hebben met de rol die haar vader speelt. "Het maakt me niet uit wat anderen zeggen. Het is belangrijk iemand bij je te hebben op reis die honderd procent aandacht voor jou heeft. Later, als ik zelf een beetje verstand krijg, is dat anders. Misschien wissel ik mijn vader over een paar jaar wel in voor een vriend."
Naar eigen zeggen heeft de enige Nederlandse speelsters in New York niet lang gebaald van de loting die haar aan Sjarapova, toch één van de favorieten, koppelde. "Natuurlijk is het een pittige loting, maar het wordt ook een hele mooie ervaring op een grote baan." Wellicht speelt ze vandaag in het gigantische Athur Ashe Stadion tijdens een avondsessie tegen de populaire Russische. Vader Krajicek hoopt alleen dat het niet te laat zal worden. "Het is niet leuk als het na tien uur begint, want Michaëlla is gewend om rond tien uur naar bed te gaan."
Mark van Driel, de Volkskrant, 29 augustus 2006
De ‘Schaap-achtigen’ moeten van Misa afblijven
In het Tsjechisch, per sms, maakt Michaella Krajicek kenbaar hoe ze de ochtend heeft doorgebracht in New York, waar zware slagregens het tennissen urenlang onmogelijk maakte.
‘Ik heb hard gewerkt in de fitnessruimte. Ik heb er genoeg van. Ik kom naar boven’, luidt het bericht dat in het spelersrestaurant vrolijk wordt vertaald en voorgelezen door haar 64-jarige vader Petr Krajicek.
Of is hier coach Petr aan het woord?
Beide rollen zijn niet te scheiden, meent Krajicek. Hij helpt zijn 17-jarige dochter zowel op als buiten de baan bij haar pogingen de wereldtop te bereiken. De voorlopige resultaten liegen er niet om. Michaella heeft drie WTA-toernooien gewonnen en staat op de wereldranglijst momenteel 36ste. Aan prijzengeld heeft ze 300 duizend euro verdiend.
Ondanks de successen van Michaella staat de dubbelrol van haar vader geregeld ter discussie in het tenniscircuit, waar moeizame relaties tussen ambitieuze ouders en hun talentvolle tieners schering en inslag zijn. Ook wordt de kennis van ouders vaak in twijfel getrokken door professionele coaches.
Afgelopen zaterdag bood de Amsterdam coach Glen Schaap Michaella in AD Sportwereld nog publiekelijk zijn diensten aan, op voorwaarde dat ze met haar vader zou breken. ‘Ze heeft snel en coach nodig die haar op bepaalde vlakken keihard aanpakt’, vindt de trainer die heeft gewerkt met toptienspeelsters als Jennifer Capriati en Nadia Petrova.
Voor vader Krajicek is de kritiek niet nieuw. Hij heeft de manier waarop hij vroeger met zijn zoon Richard omging vaak moeten verdedigen en ook zijn betrokkenheid bij de loopbaan van Michaella vergt geregeld uitleg. Critici nemen er geen genoegen mee dat zijn dochter vaak zegt dat ze haar vader het liefst haar hele carrière als coach zou houden.
In het spelersrestaurant legt Krajicek in afwachting van zijn dochter geduldig uit dat hij geen reden ziet zijn taken af te staan aan een coach als Schaap. Hans Felius, de technisch directeur van de tennisbond, valt hem af en toe bij. Zoon Richard houdt zich afzijdig en verlaat de tafel plotseling. Vader Krajicek erkent dat de Wimbledonkampioen soms andere gedachten over de begeleiding van Michaella heeft dan hij.
In de optiek van Krajicek en Felius moeten jonge meiden als Michaella worden beschermd in de commerciële, soms genadeloos harde wereld van het tennis, waar slinkse managers, geile trainers en hitsige spelers en speelsters hun oog laten vallen op jonge talenten.
Vader Krajicek: ‘Misa moet worden beschermd tegen sommige mensen, de Schaap-achtigen, die hun pupillen graag in bed willen krijgen. Het zijn geen afgestudeerde mensen. Je kunt niet met ze praten over boeken, over musea, over opera. Het zijn vaak domme mensen. Ik wil niet dat Misa in deze wereld belandt.’
Felius: ‘Ik kan me voorstellen dat ouders hun dochter willen beschermen. Deze wereld is vergeven van de haaien, zoals dat heet, managers die snel geld willen verdienen aan jonge mensen. Ik denk dat 80 procent van de coaches geen hoog gekwalificeerde mensen zijn, maar gewoon mensen die om het leventje willen meedraaien in het circuit.
‘En als je naar de topvierhonderd kijkt, is een groot percentage vrouwen lesbisch of biseksueel. Ik begrijp wel dat je een 17-jarige niet wekenlang alleen wilt laten.’
Vader Krajicek is er van overtuigd dat zijn rol als beschermer niet kan worden vervuld door een coach, maar ook op sporttechnisch gebied gelooft hij niet dat Michaella tekort komt. Hij en zijn dochter worden bijgestaan door tal van deskundigen, zoals Felius, zijn zoon Richard, diens voormalige coach Rohan Goetzke en tal van Tsjechen, onder wie de voormalige Wimbledon-winnaar Jan Kodes.
Hij betwijfelt of Michaella met een persoonlijke trainer beter af is. Het is bovendien duur. Michiel Schapers, die bij Jong Oranje met zijn dochter heeft gewerkt, vroeg volgens Krajicek een maandsalaris van zesduizend euro.
Nu gaan alle inkomsten naar zijn dochter. Hij is financieel niet van haar afhankelijk. Hij bezit in Tsjechië twee flatgebouwen. Voorlopig, voorspelt Krajicek, wijkt hij niet van de zijde van zijn dochter. Michaëlla wil niets liever.
Als ze na de fitnesstraining aanschuift, is ze vol lof over haar vader. Ze is blij dat ze iemand om zich heen heeft die er voor 100 procent voor haar is. ‘Misschien wordt dat in de toekomst anders, misschien niet’, zegt ze. En lachend: ‘Tot ik zelf een beetje verstand krijg, is dit het beste.’
NRC Handelsblad, 28 augustus 2006
Ondanks toenemende kritiek blijft Petr Krajicek dochter Michaëlla begeleiden.
Een 'normale' gek als tenniscoach
Petr Krajicek, vader en coach van tennisster Michaëlla, wil zijn dochter beschermen in 'een raar circus vol idioten'. Hij vindt zichzelf geen father from hell.
Petr Krajicek vindt dat hij zeker niet thuishoort in het rijtje met dwaze tennisvaders zoals Jim Pierce en Damir Dokic. Mary Pierce en Jelena Dokic braken op jeugdige leeftijd met hun bemoeizuchtige en door het tennis geobsedeerde fathers from hell. "Dat zijn echt gekken", zegt de 64-jarige Krajicek in het speIersverblijf van de US Open. En dan lachend: "Ik ben een normale gek."
De geboren Tsjech trekt met zijn zeventienjarige dochter Michaëlla Krajicek de hele wereld over op zoek naar euro's en punten voor de wereldranglijst. Op de hardcourtbanen van Flushing Meadows bereidt hij zijn dochter voor op een treffen met de Russische wereldster Maria Sjarapova. De familie Krajicek is voorlopig niet van zins iets aan de huidige werksituatie te veranderen. Petr Krajicek: "Het gaat toch prima zo. Waarom zouden we dan iets veranderen?" Michaëlla Krajicek: "Ik hoef geen andere coach. Andere meisjes zijn juist jaloers op me dat ik met mijn vader werk. Sommigen hebben om het half jaar een andere coach. Dat is zielig."
Zo'n twintig jaar geleden verbrak Richard Krajicek op vijftienjarige leeftijd de banden met zijn coachende vader. Petr Krajicek maakte met Michaëlla drie jaar geleden wel de overstap van het junioren circuit naar het proftennis. De kans dat de geschiedenis zich met zijn dochter zal herhalen, acht Petr Krajicek bijna uitgesloten. "De verhoudingen tussen Michaëlla en mij liggen helemaal anders. Met mijn vrouw Pavlina vormen we een hechte basis. We ondersteunen elkaar daar waar het kan. Michaëlla heeft een bepaalde bescherming nodig. Het is echt niet eenvoudig voor een jong meisje om alleen de wereld over te reizen."
Petr Krajicek is bevriend geraakt met Melanie Molitor, de moeder van de Zwitserse Martina Hingis. Samen spreken ze geregeld over de gevaren waarvoor ze hun tennissende kinderen willen behoeden. "Het vrouwentennis is een raar circus", stelt Petr Krajicek. "Er gaat veel geld in om en er lopen veel idioten rond. Ik heb het geluk dat ik de tijd en het geld heb om Michaëlla te begeleiden. Moeten we daar dan mee stoppen omdat anderen dat zeggen? Waarom zou ik als academicus het niet beter kunnen dan een tenniscoach die toevallig een cursus heeft gedaan?"
Petr Krajicek laat zich niet leiden door Nederlanders die stellen dat hun kinderen op achttienjarige leeftijd het beste zelfstandig kunnen leven. "Dat is zo typisch Nederlands. Achttien jaar en dan hup, het huis uit. Bij ons in Tsjechië gaat dat heel anders. Daar blijven families altijd voor elkaar zorgen. Mijn vrouw is bang voor het moment dat Michaëlla op zichzelf gaat wonen. In Tsjechië vinden ze juist dat Michaëlla en ik een perfect koppel vormen. In Praag werken we ook vaak met andere trainers. Als je een tenniscoach vast in
dienst wil hebben, kost dat 6.000 euro per maand. Maar of dat nou zou bijdragen tot succes weet ik niet. Ze hoeven ons echt niet te vertellen hoe Maria Sjarapova speelt. Er zijn genoeg meisjes in de kleedkamer die dat kunnen vertellen."
Petr Krajicek voert twee redenen op waarom 'Misa' in de toekomst toch met een andere coach verder zou kunnen gaan. "Allereerst mijn fysieke gesteldheid. Ik loop niet meer als de beste en word dit jaar 65. Daarnaast kijken we naar de resultaten. Als het langere tijd minder gaat met Michaëlla en er ontstaat spanning tussen ons, dan moet je iets doen. Dan zou mijn vrouw mee kunnen reizen als moeder met een coach daarnaast. En mocht Michaëlla een vriendje krijgen in bijvoorbeeld Barcelona en daar willen trainen, dan zoeken we daar een oplossing voor. We zullen het haar wel afraden, omdat het veel te ver weg is."
De voorbije weken hebben Petr en Michaëlla Krajicek wedstrijden afgewerkt in Montreal en New Haven. De nummer één van Nederland verloor er van de Sloveense subtopper Katarina Srebotnik en van de modale Russische Anastassia Rodionova. Tijdens het duel met Rodionova maakte ze gebruik van de mogelijkheid haar vader op de baan om hulp te vragen.
Petr Krajicek: "Dat werkte voor geen meter. Ik moest het hele stadion door lopen om beneden te komen. Toen ik er eindelijk was, had ik nog net tijd om haar drie woorden te zeggen." En met een brede grijns: "Nutteloos. Dit heeft namelijk alleen zin bij speelsters die goed naar hun coach luisteren."
Algemeen Dagblad, 28 augustus 2006
'Ik ben een normale gek'
Petr Krajicek is nog lang niet van plan om zijn dochter los te laten
Ook tijdens de US Open in New York, waar Michaëlla Krajicek in de eerste ronde stuit op wereldster Maria Sjarapova, staat Petr Krajicek op de baan als zijn dochter traint. In korte broek, met witte sokken in zijn sandalen. De enige beperking die de tennisvader heeft, is dat hij niet zelf als sparringpartner kan optreden.
Coaches die roepen dat pa Krajicek het trainen van zijn dochter aan professionals moet overlaten, betitelt hij als mannen die hun eigen baantje beschermen. ,,Wie zegt mij dat een ander het beter zou doen? Ik ken ook de verhalen van gekke tennisvaders als Damir Dokic en Jim Pierce. Maar ik ben anders, ik ben een normale gek. Jelena Dementjeva en Martina Hingis reizen al jaren met hun moeder. Dat gaat ook heel goed. Bovendien moet ik mijn dochter beschermen.''
Hij noemt twee redenen die er toe kunnen leiden dat voor Michaëlla een coach wordt gezocht. De eerste is het langdurig uitblijven van resultaten, waardoor er spanning zou kunnen ontstaan. Als tweede noemt de 64-jarige geboren Tsjech zijn fysieke gesteldheid, die hem zou kunnen beletten zijn dochter achterna te reizen.
Volgens Michaëlla zijn andere tennistoppers jaloers op het feit dat haar vader zo goed als altijd beschikbaar is. ,,Ik zie om me heen allemaal meisjes die na een paar maanden weer van coach veranderen, omdat het vertrouwen er niet is. Dat is best zielig. Ik wil niemand anders dan mijn vader.'' En Petr: ,,In Tsjechië krijg ik steeds te horen dat het perfect is dat ik de coach van Misa ben. Ik ben gepensioneerd, heb alle tijd en ben in de gelegenheid om dit te doen. Waarom zou ik, als academicus, het niet beter kunnen doen dan een tenniscoach die toevallig een cursus heeft gedaan? Die kost dan ook nog zesduizend euro per maand.''
Dat het tijd wordt dat zijn dochter op eigen benen komt te staan, noemt Krajicek onzin. ,,Dat is ook zo'n Nederlandse gedachte. Als je 18 bent ga je het huis uit en dat was het dan. Daar denken Tsjechen toch anders over. Al verandert de zaak misschien als ze over vier jaar een vriendje heeft dat meereist naar toernooien.''
In het verleden kwam het wél tot een breuk met zijn toen 15-jarige zoon Richard. ,,Die situatie is totaal onvergelijkbaar met nu,'' stelt Petr. ,,De omstandigheden zijn compleet anders. Maar met Richard heb ik nooit toptennis meegemaakt. Nu wel.'' De tennisvader overweegt wel om een fysieke trainer in te schakelen. ,,Dat zou iets kunnen zijn om haar een stap verder te brengen.'' Dat wil hij ook doen door Michaëlla in het dubbelspel zo vaak mogelijk te koppelen aan ervaren tennissters. Michaëlla speelde al met Janette Husarova en staat op de US Open aan de zijde van Corina Morariu. ,,Misa pikt toch eerder iets op als ze het zo'n routinier ziet doen, dan wanneer ik het haar vertel.''
Zelf leert Petr ook. ,,De laatste tijd heb ik gemerkt dat ik af en toe het gas er wat af moet halen in mijn bewoordingen. Dat werkt. Nu luistert Misa beter dan eerder dit jaar.'' De Nederlandse coaches Glen Schaap en Sven Groeneveld mogen in AD Sportwereld hebben geroepen dat Michaëlla Krajicek op tennisgebied onafhankelijk moet worden van haar vader, zelf zijn Petr Krajicek en zijn 17-jarige dochter van plan hun samenwerking nog lang voort te zetten.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 26 augustus 2006
'Krajicek moet los van haar vader'
Michaëlla Krajicek debuteert komende week op de US Open. De tenniscoaches Glen Schaap en Sven Groenveld, die in eigen land over het hoofd worden gezien, hebben een opvallende mening over de beste tennisster van Nederland.
Ze hebben gewerkt met Mary Pierce, Monica Seles, Jennifer Capriati en ga zo maar door. Nu zien ze eindelijk ook in Nederland een vrouwelijk talent dat de wereldtop kan halen: Michaëlla Krajicek, die komende week in de eerste ronde van de US Open stuit op de Russische wereldtopper Maria Sjarapova. Sven Groeneveld maakte eind vorig jaar een einde aan zijn nomadenbestaan en heeft geen jeukende handen. Glen Schaap zou in de toekomst wel graag met de Kleine Kraai willen werken. ,,Maar dan moet haar vader met vakantie.''
Een uitspraak die om uitleg schreeuwt en die geeft Schaap graag. ,,De bom gaat een keer barsten. Het duurt maximaal twee jaar en dan zegt Michaëlla tegen haar vader dat ze het niet langer volhoudt. Ze moet zorgen dat ze onafhankelijk wordt van haar vader, haar broer en haar moeder. Richard heeft ook gebroken met zijn vader, maar voor een jongen is dat makkelijker. Kan een meisje als Michaëlla dat ook?'' Hij vervolgt: ,,Ik vind Michaëlla een geweldige meid, maar ze heeft snel een coach nodig die haar op bepaalde vlakken keihard aanpakt. Sportief, maar vooral als persoon. Ze moet een eigen identiteit krijgen, ontdekken wie Michaëlla Krajicek écht is. Dat kan alleen als ze zich op tennisgebied losmaakt van haar vader en trouwens ook van haar moeder. Volgens mij zit die er ook heel dicht op.''
Opvallend is dat Schaap sinds begin dit jaar werkt met Dinara Safina, ook een zus van een beroemde tennisser, namelijk Marat Safin. ,,Het leuke is dat zij helemaal niets met haar broer te maken heeft. Ze hebben allebei hun eigen professionele loopbaan. De moeder van Safina heeft Marat opgeleid tot hij 12 jaar oud was. Daarna is hij naar Spanje gegaan. Haar aandacht heeft zich toen verplaatst naar Dinara. Zij denkt dat ze verstand van tennis heeft en bij jonge kinderen is dat ook wel zo. Nu weet ze dat ze afstand moet houden, dat ze mij moet vertrouwen. Dat werkt prima.''
Petr Krajicek gaf eerder dit jaar aan dat hij had gesproken met Melanie Molitor, de moeder van Martina Hingis. Die had hem ingefluisterd dat al die tenniscoaches alleen maar probeerden om haar dochter in bed te krijgen. Groeneveld: ,,Vaak zijn ouders zo betrokken, omdat ze hun dochters niet kunnen loslaten. Dat sommige coaches een tennismeisje proberen vast te houden door een relatie met haar te beginnen, dat gebeurt.'' Groeneveld: ,,Zo gaat het ook in een andere wereld dan tennis. Wij zien en horen alles, maar daar ga ik niets over zeggen. Ik ben liever dat kleine vliegje aan de muur. Als ik openhartig ben, kan ik heel wat relaties in het tennis kapot maken. Dat doe ik niet, ik heb altijd een vertrouwensrelatie met mijn tennissers gehad.''
Schaap: ,,Als Petr Krajicek om zijn dochter te beschermen geen coach aantrekt, dan is dat angst. En angst leidt tot falen. Op een gegeven moment moet hij zijn dochter vrij kunnen laten en dat moment is aanstaande.'' Groeneveld: ,,Ik snap het wel dat die ouders er vaak dicht op zitten. Er lopen zat coaches rond die niet de benodigde kwaliteiten hebben. Het vertrouwen winnen van ouders en managers, daar gaat een hoop tijd in zitten. Als coach moet je een bepaalde lijn uitstippelen, maar er zijn voor een tennisster ontzettend veel verleidingen om daar van af te wijken. Er zijn heel veel signalen die twijfel veroorzaken.'' Schaap: ,,Je krijgt ook te maken met jaloezie. Zo'n meisje dat op een gegeven moment misschien meer deelt met haar coach, dan met haar ouders. Maar het is niet goed als je vader de hele dag om je heen hangt. Het is ook niet goed om met je vrouw of kind een eigen zaak te beginnen. Toch?''
Schaap en Groeneveld volgen het Nederlandse tennis met meer dan gemiddelde aandacht. Groeneveld heeft de afgelopen jaren zelfs te kennen gegeven dat hij dolgraag voor de vaderlandse tennisbond wil werken. Zonder dat het tot een samenwerking kwam. Hij vertelt: ,,Ik was klaar met het één-op-één-werken met tennissers en het vele reizen. Het ging ten koste van mijn privé-situatie. Maar het tenniswereldje in Nederland is klein en het is lastig om daar tussen te komen.'' Schaap: ,,Het zijn mensen die elkaar al honderd jaar kennen. Ik heb nooit begrepen waarom de Nederlandse bond niet met ons in zee wil. Sven en ik hebben een andere visie op het opleiden van tennissers, dat wel. ,,Het opleiden, het zien van talent, volgens mij gaat dat niet goed. Als je in Nederland de ene na de andere voetbaltopper kunt voortbrengen, dan moet dat met tennissers toch ook lukken. De tennisbond heeft 800.000 leden.''
Groeneveld: ,,Iemand die zich in het hart van het Nederlandse tennis bevindt, en ik noem geen namen, heeft gezegd dat Glen en ik geen ervaring hebben in het opleiden van jeugdig talent. Dat vind ik dan heel grappig om te horen. In 1997 was ik hoofd opleidingen bij de Zwitserse tennisbond. Daar werkte ik met een hele jonge Roger Federer. Nee, dan word ik niet kwaad als in Nederland zoiets wordt gezegd. Daar sta ik boven. Een multinational als Adidas vertrouwt het mij toe om te beoordelen in welke tennisser wel of niet moet worden geïnvesteerd. Moet ik me dan druk maken om het feit dat ze me in Nederland niet willen hebben?''
Schaap en Groeneveld zijn maatjes, hebben jarenlang steun aan elkaar gehad bij hun reis rond de wereld. Groeneveld: ,,We hadden tot voor kort hetzelfde leventje. Veertig weken per jaar van huis, totaal geen vastigheid. Je weet nooit hoe lang je met een tennisser werkt. Die kan wakker worden en iemand anders willen hebben. Daarom probeer je een stabiele omgeving te creëren, iets vertrouwds te zoeken. Glen en ik zijn bijna familie. Je weet van elkaar wat je doormaakt.'' Wat het coachen van tennissers betreft, zitten ze op één lijn. Schaap: ,,Je moet er voor de volle honderd procent voor gaan. Dan gaat het niet alleen om de speler, maar ook om de ouders, de familie, het management, enzovoort. Je moet weten hoe een tennisser wakker is geworden.'' Groeneveld: ,,Daarom werk ik niet meer één-op-één, het vergde te veel van mijn privé-leven. Om een topcoach te zijn, moet je jezelf offeren. Maar je mag nooit je eigen principes overboord gooien. Veel coaches zijn bang om hun pupil te verliezen, wij niet. Het belangrijkste principe is dat een coach leiding geeft. Ook als je met Michael Stich of Mary Pierce werkt.''
Groeneveld hoopt dat in Nederland goed wordt geluisterd naar Rohan Goetzke, de bondscoach bij de jeugd. ,,Goetzke heeft met Richard Krajicek veel succes gehad, met de Kroaat Mario Ancic ook. Goetzke weet hoe het werkt, maar krijgt nu te maken met de Nederlandse mentaliteit, met een politiek systeem. Het is te hopen dat Rohan dat kan veranderen, want als het hem niet lukt, dan gaat hij er vandoor. Dat zou voor het Nederlandse tennis ontzettend jammer zijn.''
Robèrt Misset, de Volkskrant, 18 augustus 2006
Peiling: Coach op de tennisbaan?
Bij het tennistoernooi in Montreal mogen de speelsters tijdens de pauzes en tussen de sets maximaal vijf keer hun coach raadplegen. ‘Ik denk dat de lol er snel van af is.’
Richard Krajicek, broer en adviseur van Michaëlla Krajicek die vader Petr in Montreal op de tribunes liet zitten: ‘Ik kan me voorstellen dat mijn vader niet de behoefte voelde in te grijpen, hoewel Misa in de eerste ronde van Srebotnik verloor. Vanaf de tribunes moedigt hij haar toch al aan. Dan roept hij: blijven bewegen of denk aan je service. Daarvoor hoeft mijn vader niet naar de baan te komen. Misa weet immers wat ze moet doen.
‘Soms kan het nuttig zijn om technische tips te geven. Toen ik Misa coachte in Antwerpen, had ik tijdens haar partij tegen Schnyder een moment dat ik de baan op wilde lopen. Misa zocht veel te vaak de forehand van Schnyder op. Toen dacht ik: waar ben je tactisch nou mee bezig? Maar ze is mentaal sterk genoeg om zelf de juiste oplossing te vinden.’
Martina Hingis, liet in Montreal haar moeder komen: ‘Mijn moeder coacht me al zo lang, zij kent mijn spel door en door. Ze hield me in mijn partij tegen Santangelo voor mijn eigen spel te spelen. Dat hielp.’
Elena Dementieva: ‘Ik moet er niet aan denken ook tijdens de partij nog eens mijn moeder om raad te vragen. Ik zie haar al 24 uur per dag. Alleen op de baan ben ik even van haar verlost.’
Serena Williams, verklaard tegenstander: ‘Ik vind dit experiment helemaal niks, het heeft niets met tennis te maken. Als ik op de baan sta, doe ik al het werk. Coachen tijdens een wedstrijd tast de integriteit van de sport aan.’
Larry Scott, directeur van de Women’s Tennis Association: ‘Bij dit experiment is het de bedoeling dat de tv-kijker de conversaties tussen de coach en zijn pupil kan horen. Het verhoogt de dramatiek van de sport en biedt het publiek een kijkje achter de schermen.’
Manon Bollegraf, oud-speelster en FedCup-captain: ‘Het coachen tijdens een partij gebeurde altijd al. Mijn vroegere coach Auke Lemstra riep van alles naar me. Tijdens een toernooi in Amerika kreeg ik een keer een waarschuwing van de umpire, omdat ik zou worden gecoacht. Toen zei ik dat ik die meneer niet kende. Ik kwam er nog mee weg ook.
‘Ik kan me voorstellen dat het leuk is de discussie tussen speler en coach live op tv te volgen. Maar volgens mij gaat de lol er bij de tennissers snel af als de fouten in hun eigen spel openlijk worden besproken.’
Tom Nijssen, oud-speler en assistent-coach van het FedCup-team: ‘Bij de mannen heeft de ATP in 1998 hetzelfde experiment uitgevoerd, al mocht je toen alleen tussen de sets door coachen. Ik was als dubbelspeler aanwezig tijdens een toernooi in Atlanta, toen John van Lottum me vroeg hem te coachen.
‘John verloor de eerste set van de Duitser Craca, waarna ik de baan ben opgegaan om hem te steunen. Blijkbaar hielp het, want John won die set. Ging ik weer naar hem toe. Van Lottum won de partij, maar het experiment is een zachte dood gestorven.
‘De vraag is hoe belangrijk de speler zijn coach maakt. Ik denk dat vrouwen afhankelijker zijn van hun coach. De WTA moet oppassen dat we in het vrouwentennis niet een optocht van vaders en moeders te zien krijgen.’
Richard Krajicek: ‘De charme van het tennis is toch het gevecht tussen twee spelers. Daar moet je niet tussen willen komen.’
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 14 augustus 2006
Pa Petr blijft zitten - Geen primeur Krajicek ...
Michaëlla Krajicek heeft gisteren in Montreal de kans laten lopen om voor een wereldprimeur te zorgen. Ze speelde de openingspartij van het toernooi waar tennissters voor het eerst op een WTA-evenement de kans kregen om tijdens de wedstrijd hun coach te raadplegen. Tijdens het verloren duel met de Sloveense Katarina Srebotnik (6-3 7-5) liet ze haar trainer en vader Petr op de tribune zitten.
De overkoepelende organisatie van de vrouwelijke proftennissters (WTA) experimenteert deze week in Montreal en volgende week in New Haven met coaches op de baan. Niet iedereen is ervan overtuigd dat dit de amusementswaarde van het tennis zal verhogen. De coaches mogen eenmaal per set de baan op tijdens een wisseling van speelhelft en tussen de sets door. Ook mag een tennisster een beroep doen op de coach als de opponente een medische time-out neemt, naar het toilet gaat of de baan verlaat om zich te verkleden.
Pa Krajicek hoefde in Canada dus niet in actie te komen om Michaëlla te helpen in haar strijd met de Sloveense nummer 24 van de wereld. ,,Op zich kan ik me wel voorstellen dat speelsters hier voordeel bij kunnen hebben. Zeker tennissters die het is aangeleerd om goed naar een coach te luisteren, die altijd uitvoeren wat hij zegt. Ik heb Misa voor de wedstrijd opdrachten gegeven en die heeft ze uitgevoerd. Als ze ballen in het net slaat, moet ik dan zeggen dat ze dat niet meer moet doen? Dat weet ze zelf ook wel.''
Petr Krajicek denkt wel dat er momenten komen dat hij z'n dochter kan helpen. ,,Tijdens de eredivisie en de Duitse competitie heb ik als haar coach op de baan gezeten. Tijdens teamwedstrijden mag dat al wat langer. Toen heb ik nuttige tips kunnen aandragen, heb ik haar rustig kunnen krijgen. Maar het heeft minder zin om voor één opmerking van de tribune te komen. Tegen Srebotnik had ik haar in elk geval niet kunnen helpen.'' Hij kwam zelfs tot de conclusie dat Michaëlla een stapje terug moet doen naar kleinere toernooien. Om meer te kunnen winnen, meer ritme op te doen en meer zelfvertrouwen te krijgen.
De coach op de baan is deze week onderwerp van discussie in Montreal. De toppers zijn verdeeld. ,,Ik denk dat het de uitstraling van de sport vergroot,'' zegt Nadia Petrova, die tot eind vorig jaar werd gecoacht door de Nederlander Glen Schaap. ,,Zo zijn de coaches zichtbaarder voor de fans.'' Haar landgenote Jelena Dementjeva, die wordt gecoacht door haar moeder, is het daar wel mee eens. ,,Ik denk dat het boeiend is om die coaches naar de baan te zien lopen en te horen wat ze zeggen. Maar ik denk niet dat ik mijn moeder laat komen. Ik trek al 24 uur per dag met haar op en tijdens wedstrijden heb ik mijn enige kans om even van haar verlost te zijn.''
Kim Clijsters is de meest prominente opponente van het experiment met de coaches. De nummer twee van de wereld stelt dat het juist een kwaliteit van de toppers is om zelfstandig op bepaalde situaties in te spelen. ,,Ik ben echt tegen deze regel. Je moet je eigen zaken zelf oplossen.'' Serena Williams vindt dat ook. ,,Het is juist mooi dat je het zware werk zelf opknapt. Dit neemt iets weg van de integriteit van de sport.'' Maria Sjarapova, die net als Krajicek wordt begeleid door haar vader, neemt een afwachtende houding aan. ,,Het lijkt me wel grappig als een tegenstandster om haar coach roept. Ik zou er om lachen, want dat betekent toch dat ze in de problemen zit.
Mark van Driel, de Volkskrant, 28 juni 2006
Vermoeide Krajicek berust in haar lot
Winst op het gras van Rosmalen leek een voorbode voor een succesvol optreden op Wimbledon. Maar Michaëlla Krajicek volgde tot haar verdriet het voorbeeld van haar halfbroer. Ze werd in Londen in de eerste ronde uitgeschakeld, net als Richard twaalf jaar geleden na zijn eerste toernooizege op Nederlands gras.
Het debuut van de 17-jarige Krajicek werd met hoge verwachtingen tegemoet gezien. Door haar achternaam en haar gestage opmars op de wereldranglijst is zij al op jonge leeftijd gebombardeerd tot de vandaaldrager van het Nederlandse tennis, dat sinds de slepende blessures van Sjeng Schalken en Martin Verkerk in een diepe crisis verkeert.
Ter vergelijking: toen Richard in 1991 zijn debuut maakte op Wimbledon werd hij omringd Nederlanders die meer ronden konden doorkomen. In totaal deden aan de enkel- en dubbeltoernooien 22 landgenoten mee, onder wie Jacco Eltingh, Paul Haarhuis, Michiel Schapers en Brenda Schultz. In de luwte van de anderen reikte Krajicek tot de derde ronde, waarin hij verloor van Andre Agassi. (In de vierde ronde versloeg Agassi Eltingh.)
Michaëlla, die in Londen ook uitkomt in het dubbel en gemengd dubbel, heeft slechts gezelschap van Melle van Gemerden en dubbelspecialist Rogier Wassen. Van Gemerden, de nummer 106 van de wereldranglijst, won woensdag zijn eerste partij bij een Grand Slam-toernooi. De 26-jarige Amsterdammer plaatste zich ten koste van de Brit Joshua Goodall voor de tweede ronde en sprak van het mooiste resultaat uit zijn loopbaan.
Krajicek heeft de lat beduidend hoger gelegd, net als tennisliefhebbers die snakken naar aansprekende resultaten. Hier en daar werd zelfs geopperd dat de 17-jarige in de tweede ronde zou kunnen stunten tegen Amelie Mauresmo, de nummer één van de wereld.
Krajicek liet zich het hoofd niet op hol brengen. Zij besefte, zodra ze vorige week de loting onder ogen kreeg, dat het overleven van de eerste ronde een zware opgave zou worden. In januari verloor ze tijdens de Hopman Cup in twee sets van haar tegenstander Samantha Stosur, een 22-jarige Australische die op gras graag serve-and-volley speelt.
Haar inschatting bleek juist. Stosur nam het initiatief en gunde Krajicek met haar even zeldzame als doeltreffende speelstijl niet de kans haar ritme te vinden. Met afwisselend harde en effectvolle opslagen, vaak gevolgd door uitstekend geplaatste volley’s, wist ze de rally’s in de eigen servicegames kort te houden.
Op haar eigen opslag kon Krajicek nauwelijks onder de constante druk uitkomen. Het contrast met Rosmalen, waar ze het spel vanuit het achterveld met harde slagen dicteerde, was groot. ‘Zij speelt heel anders dan anderen’, verzuchtte Krajicek na het duel gedesillusioneerd. ‘Je krijgt eigenlijk geen normale bal.’
Krajicek werd, ondanks de nederlaag, niet weggespeeld. Nadat ze haar tweede opslagbeurt had verloren, brak ze meteen terug. Het scoreverloop ging vervolgens gelijk op, tot ze bij 6-5 op eigen opslag twee setpunten tegen kreeg. Het eerste wist ze weg te werken in een rally. Op het tweede sloeg ze een dubbele fout.
In de tweede set herstelde ze niet meer van het serviceverlies dat haar op een 4-2 achterstand bracht. Ze slaagde er met haar servicereturns niet in Stosur in verlegenheid te brengen. Na de scherpe volley’s van de Australische moest ze vaak machteloos van hoek naar hoek rennen. Ze verloor met 7-5, 6-3. ‘Als je tegenstandster met meer dan 160 kilometer per uur alle hoeken in serveert, en soms drie aces in een game slaat, kan ik niet anders zeggen dan: goed gedaan.’
Krajicek suggereerde dat de vermoeidheid van de afgelopen weken – ze speelde voor Rosmalen in de Nederlandse en Duitse competitie – haar wellicht parten had gespeeld.
Ze voelde zich stijf en had last van haar linkerbeen. Ook geestelijk was ze niet hersteld van de euforie na haar onverwachte toernooizege. ‘Rosmalen en Wimbledon zijn mijn twee favoriete toernooien. Als je de één wint, zie je dan maar te focussen op de andere. Dat is lastig.’
Of ze op Wimbledon net als op Rosmalen in de voetsporen zal treden van haar broer, die in 1996 zegevierde in Londen, durft Krajicek niet te zeggen. Ze poogt ontspannen om te gaan met de verwachtingen die haar achternaam oproepen, al zal ze nooit zo relaxed zijn als haar 13-jarige broertje Petr junior. Hij miste haar debuut volledig, omdat hij in de spelerslounge opging in een computerspelletje.
Krajicek kent haar lot. Hoe beter ze op gras presteert, hoe vaker ze met Richards erfenis zal worden geconfronteerd.
Algemeen Dagblad, 28 juni 2006
Jonge tennisster gaat na titel in Rosmalen onderuit bij Wimbledon-debuut
Van held tot schlemiel in vier dagen
Soms gaan de dingen snel, zeker in het tennis. Michaëlla Krajicek kan daar inmiddels over meepraten. Als kersvers kampioene van Rosmalen werd ze zaterdag met een privé-vliegtuig naar 's werelds beroemdste tenniscomplex gevlogen.
Maar na een één uur en negen minuten durend verblijf op de gemillimeterde grassprieten, was haar eerste Wimbledon gisteren alweer voorbij. ,,Toen ik hier aankwam, werd ik door alle meisjes in de kleedkamer gefeliciteerd. Maar volgende week kunnen ze weer iemand anders feliciteren. Zo gaat dat in het tennis,'' sprak Krajicek met een zuur gezicht.
Zeventien jaar is ze nog maar, maar over de tenniswetten hoef je haar weinig meer uit te leggen. Krajicek kwam met een koffer vol zelfvertrouwen naar Church Road, maar moest constateren dat haar titel in Brabant niet louter pluspunten had opgeleverd. Na vijf partijen in een week protesteerde het lichaam heviger dan normaal. Ze voelde zich wat stijfjes en had last van haar linkerbeen. Toch wendde de tiener die fysieke ongemakken niet aan als mogelijke oorzaak voor haar vroege uitschakeling. ,,Mijn tegenstander speelde supergoed, van het eerste tot het laatste punt,'' zei Krajicek en daarmee deed ze de waarheid geen enkel onrecht aan.
Op een voor Wimbledon-begrippen zeldzaam zonnige dag was Nederlands nieuwste tennishoop niet opgewassen tegen Samantha Stosur. De Australische grasspecialiste dicteerde de doorgaans korte rally's met aanvallend spel. Stosur, de nummer één op de wereldranglijst voor dubbelspeelsters, maakte op baan 13 indruk met harde services en nauwkeurig geplaatste volley's. Ze produceerde veertien aces, haar opponente vijf. Krajicek had ook veel punten te danken aan haar opslag, maar kon daar niet de gehele wedstrijd een beroep op doen. In de eerste set werd ze bij een 2-1 achterstand gebroken. Krajicek brak direct terug, maar kon niet verhelpen dat de volgende break van Stosur setwinst voor de Australische opleverde (7-5). In de tweede set was één gekraakte servicegame voldoende: 6-3.
,,Als ik zelf beter had gespeeld, had ik het haar misschien wat moeilijker kunnen maken,'' aldus de 'Kleine Kraai'. ,,Maar ik denk niet dat ik gewonnen had. Ze speelde of met veel spin, of met veel slice. Ik kreeg geen normale bal. En het leek wel of ze drie aces per game sloeg. Ze was te goed voor me. Dat heb ik haar na afloop ook verteld.'' Haar vader en coach Petr Krajicek had dezelfde mening. ,,Ik ben niet boos op mijn dochter,'' zei hij. ,,Stosur heeft verdiend gewonnen. Je ziet niet vaak dat vrouwen service-volley spelen. Dat maakt het lastig.''
Enkele weken geleden ging Krajicek senior er nog van uit dat zijn beide kinderen samen zouden deelnemen aan het gemengd dubbelspel. Een droom zou voor hem uitkomen, tien jaar na de Wimbledon-triomf van zijn zoon. Maar omdat Richard Krajicek moest afzeggen vanwege een pijnlijke heup, is het de vraag of die wens ooit nog gerealiseerd zal worden. Petr heeft er in elk geval een hard hoofd in. ,,Ik denk niet meer dat het zo ver komt. Vorig jaar had het perfect gekund, maar toen raakte Michaëlla op het laatste moment geblesseerd. Dit jaar hadden ze denk ik niet meer dan één of twee potjes kunnen winnen. En volgend jaar verwacht ik dat Richard ingestort is.''
Bij winst zou Michaëlla Krajicek vandaag op het centre court hebben gestaan tegen Amélie Mauresmo, de nummer één van de wereld. In plaats daarvan moet ze zich echter op een achterafbaantje melden voor een dubbelpartij. Zo snel kan het dus gaan. Tien jaar na de Wimbledon-titel van Richard Krajicek debuteerde zijn halfzusje Michaëlla op het heilige gras van de All England Lawn Tennis & Croquet Club. Maar de ene Krajicek bleek de andere niet. De trotse kampioene van Rosmalen kwam er in Londen niet aan te pas tegen de Australische Samantha Stosur en verloor met 7-5 6-3. Krajicek verloor van Stosur. Voor de tiener komt nu geen tweede rondepartij tegen Mauresmo, maar slechts een dubbelpartij op een achterafbaantje.
Fardau Wagenaar, BN/DeStem, 28 juni 2006
De magie van Wimbledon bestaat niet
Even flink janken, zelfkritisch zijn en weer doorgaan. Het was het advies dat vader Petr Krajicek gisteren gaf aan zijn dochter Michaëlla (17). En dat was precies wat ze van plan was na haar nederlaag tegen Samantha Stosur (7-5 en 6-3).
Maar pijn deed het wel, Wimbledon 2006 had haar veel meer moeten brengen.
Baan dertien, Petr Krajicek junior komt net op tijd aanrennen om zijn oudere zus te zien debuteren. Hij was te verdiept in zijn computer, verontschuldigde hij zich. Zijn ouders zitten al lang op de tribune, temidden van een geel-groene vlek fanatieke Australiërs. Het gezin is met de auto naar Londen gekomen om samen het debuut van Michaëlla op Wimbledon te beleven. En wie weet zit er wat moois aan te komen, tenslotte is het tien jaar geleden dat Richard Krajicek hier totaal onverwacht kampioen werd.
Daar op die donkergroene stoeltjes naast baan dertien gaan de gedachten even terug naar afgelopen zaterdag, toen ‘Misa’ in Rosmalen haar eerste grastitel won. Het was het hoogtepunt in haar carrière tot nu. Is ze in staat om ook op Wimbledon te verrassen? Vader Petr is de realist van het gezin en verwacht het niet: „In Rosmalen was het feest, maar hier zal het wel janken worden.“ Hij krijgt gelijk, zoals zo vaak.
De blonde Nederlandse slentert over het gras, hoofd omlaag, de woede verscholen onder de witte zonnepet. Als een typische Krajicek, zo liep Richard er ook vaak bij. Ze staat een set achter en ook de tweede set glipt door haar vingers. Dit komt niet goed, weten haar ouders en broertje. Af en toe wisselen ze een blik, maar die kan de kracht in het vermoeide lichaam niet herstellen. Stosur speelt ijzersterk, ze vuurt de ene na de andere ace af, veertien in totaal. Als een kloon van Martina Navratilova sprint ze naar het net om Krajicek dol te draaien met geslaagde volleys en snoeiharde smashes. Ze is sterk als een man, Krajicek een kwetsbaar meisje.
Een slappe hand, een paar woorden voor de winnares ‘goed gedaan’ en weg is Krajicek. Dit was het dus, Wimbledon 2006. Al in de eerste ronde is ze uitgeschakeld, keihard. Waar is de magie, waar ze op gehoopt had? Het gras blijkt gewoon gras. Groen, maar niet zo groen als ze had gehoopt. „Ze moet even janken“, zegt vader Petr. De euforie van haar zege in Rosmalen heeft haar te lang in de greep gehouden en de concentratie voor Wimbledon was daardoor nog niet optimaal. „Het is niet anders, ik ben niet boos op haar. Die Australische was beter, dat meisje speelt altijd goed tegen Misa“, zegt hij.
De grote Tsjech wurmt zich door de duizenden toeschouwers, die zich als een taai elastiek voortbewegen. Hij wil zo snel mogelijk naar zijn dochter. „Ik hou niet van Wimbledon! Dit is toch verschrikkelijk?“, wijst hij naar al die mensen.
Het is veel te druk hier. Ik vind het vreselijk hier!“ Maar eh, zoon Richard won hier tien jaar geleden toch de schaal? Het moet toch bijzonder zijn om hier te staan? „Andere mensen maken er graag een drama van, maar voor mij is een wedstrijd een wedstrijd. Het is mooi om Wimbledon te winnen, maar je moet er niet zo overdreven over doen. Het is al zo lang geleden. Ik heb maar een foto van Richard gezien hier, die hing op een muur tussen de toiletten.“ Ze staart naar beneden, alsof ze nog geen zin heeft om de wereld recht in de ogen te kijken. Michaëlla Krajicek is klaar om wat vragen te beantwoorden. Het blonde haar is nog vochtig. Haar moeder zit vlakbij haar, om haar te ondersteunen als de vragen te moeilijk worden, maar dat worden ze niet.
Wat ging er mis? Michaëlla: „Ze speelde klasse. Ik was nog wat stijf van Rosmalen en kon me moeilijk focussen op deze wedstrijd. Ik kon niet tegen haar op, ook niet als ik beter had gespeeld.“ Vooraf dacht je dat je debuut op Wimbledon magisch zou zijn, tien jaar na Richard... En? Diepe zucht: „Ik ben zo met mezelf bezig geweest dat ik daar geen seconde aan heb gedacht.“
De Gelderlander, 28 juni 2006
Krajicek: geen excuus
Amelie Mauresmo noemde haar ’s middags nog een ster van de toekomst. In de tweede ronde treft ze Michaëla Krajicek echter niet. Krajicek verloor van Stosur (7-5 6-3).
Mauresmo, de Franse nummer één van de wereld en eerste geplaatste op Wimbledon sprak lovend over Michaëlla Krajicek, mogelijk haar tegenstandster in de tweede ronde. „Toen ik zeventien was, had ik geen drie toernooien gewonnen.“
De faam die de Nederlandse troef naar Londen vooruit was gesneld door een ophefmakende triomf in het Ordina Open in Rosmalen, verschrompelde enige uren later op grasscourt 13 van de All England Club aan Church Road. Tien jaar na de overwinning van haar halfbroer Richard draaide Misa’s debuut op Wimbledon uit op een grote teleurstelling. De Australische Samantha Stosur versperde haar de weg naar de tweede ronde tegen de gelauwerde Mauresmo: 7-5 6-3.
„Zij tenniste supergoed“, prees Krajicek na afloop haar overwinnares. „Ik was nog een beetje stijfjes van vorige week in Rosmalen. Mijn linkerbeen deed pijn, waardoor ik niet goed kon serveren. Zij speelde klasse, gaf mij geen kans. Goed gedaan. Heb ik ook tegen haar gezegd. Ik kan geen enkel excuus bedenken voor deze nederlaag.“
De 22-jarige Stosur uit de Australische Gold Coast was niet de eerste de beste. Zij stond 50ste op de WTA-lijst en kende een uitstekend eerste half jaar. De dubbelspelspecialiste (13 titels, waarvan 6 dit jaar) had Krajicek begin dit jaar ook al eens verslagen in Perth. De Nederlandse troef kon daarom niet over de eerste ronde heenkijken naar de grote confrontatie met Mauresmo.
Door de regen op maandag kreeg Krajicek een extra rustdag maar dat was niet voldoende, bleek achteraf. Zij en Stosur moesten heel lang wachten tot zij mochten gaan spelen. Het enkelspel mannen tussen de Kroaat Ljubicic en Lopez voor hen duurde vijf sets en 4,5 uur. „Daar lag het ook niet aan, hoor“, stelde Krajicek.
Eindelijk in actie werd het snel duidelijk wie de bovenliggende partij was. Krajicek kwam in de vierde game een break achter. Ze trok wel direct gelijk maar bij 5-6 kon zij niet meer naar de tiebreak serveren, 5-7.
In de tweede set kreeg zij niet één keer een breekpunt meer mee, wel een handvol tegen. Ze verloor haar opslagbeurt naar 2-4 en was niet meer bij machte terug te slaan.
Stosur serveerde te goed: 14 aces tegen 5, slechts 4 dubbele fouten tegen 5 en 36 winners tegen 18. Het verschil op een snelle grasbaan was overduidelijk. Misa Krajicek: „Wat kun je zeggen? Zoveel aces! Zij gaf mij geen kansen. Dat doet pijn.“
Dat was het dus, Wimbledon 2006. Al in de eerste ronde uitgeschakeld, keihard. Waar is de magie, waar ze op gehoopt had? Het gras blijkt gewoon gras. „Ze moet even janken“, zei vader Petr Krajicek. De euforie van haar zege in Rosmalen had haar te lang in de greep gehouden en de concentratie voor Wimbledon was daardoor nog niet optimaal.
De Telegraaf, 28 juni 2006
Roemloze aftocht
Na het koninklijke vertrek op Rosmalen, waar ze afgelopen zaterdag na haar toernooizege bij de Ordina open per helikopter en privé-jet naar Londen werd vervoerd, volgde gisteren op Wimbledon een roemloze aftocht. Michaëlla Krajicek verloor in de eerste ronde van Samantha Stosur (5-7 3-6) en op de overwinning van de Australische viel werkelijk helemaal niets af te dingen. Dat had Krajicek op de baan al ondervonden en dat benadrukte de Nederlandse kort na haar nederlaag dan ook eerlijk. "Ze speelde supergoed, grote klasse. Zelfs als ik zelf beter had getennist, had ik waarschijnlijk niet van haar gewonnen."
En daarmee was, hoe knullig dat na een met veel verwachting tegemoet geziene graspartij op Wimbledon misschien ook moge klinken, het hele verhaal in feite verteld. En kwam tevens een abrupt einde aan alle euforie, die in een fantastisch weekje Rosmalen rondom Krajicek was ontstaan. Vijf fraaie graszeges op vaderlandse bodem werden door een Australische grasspecialist op vakkundige wijze onder de zoden begraven. De toernooizege in Rosmalen is leuk voor later, wanneer eventuele kleinkinderen op haar schoot om spannende anekdotes zeuren. Maar sinds gisteren staat Michaëlla Krajicek voorlopig weer met beide voeten op de grond. En als het aan haar ligt is dat geen grasveld.
"Het was moeilijk om de draad weer op te pakken na alles wat er afgelopen week in Rosmalen is gebeurd", sprak ze, zonder naar excuses voor de bittere nederlaag te willen zoeken. "Ik voelde me wat stijfjes, kon me maar moeilijk focussen op mijn service en had wat last van mijn linkerbeen." Dat 'last' moest overigens niet worden verward met een blessure, zo benadrukte ze. Maar alle inspanningen die ze de afgelopen weken in de Nederlandse en Duitse competitie en daarna in Rosmalen aan de dag had moeten leggen, eisten op de heilige graszoden van Wimbledon wellicht toch hun tol. "Achteraf kun je stellen dat ik misschien wat minder competitie had moeten spelen, maar wie had vooraf durven voorspellen dat ik in Rosmalen vijf wedstrijden zou spelen..."
Het is een les waaruit de pas 17-jarige Krajicek in de toekomst ongetwijfeld lering zal trekken. En ook het lesje - want dat was het - dat Samantha Stosur haar leerde, zal dan wellicht toch positieve kanten blijken te bezitten. Grastennis is een discipline die veel tennissers voor grote problemen stelt, maar Stosur liet zien hoe het spel op de sprieten gespeeld moet worden. Met vrijwel perfect serveerwerk en dito volleys zette de beste dubbelspelspeelster van dit moment Krajicek vanaf de eerste slagenwisselingen onder druk en die pressie nam eigenlijk pas af toen de twee elkaar aan het net de hand schudden. "Begin dit jaar heb ik tijdens de strijd om de Hopman Cup met vrijwel dezelfde cijfers van haar verloren, maar toen had ik voor mijn gevoel in ieder geval nog wel kansen", aldus Krajicek.
En die had ze niet in de partij die van de eerste tot en met de laatste bal werd gedomineerd door de vijf jaar oudere Stosur. Veertien aces (waarvan vier op rij in de zevende game van de tweede set!) denderde de Australische richting Krajicek, die er bij vlagen moedeloos van moet zijn geworden. Tien jaar geleden boekte haar broer Richard op hetzelfde tennispark de mooiste toernooizege van zijn rijke carrière, maar Michaëlla kwam nooit in de buurt van een passende lustrumherdenking. "Daar ben ik eerlijk gezegd ook niet mee bezig geweest, ik heb me louter gefocust op mijn eigen optreden hier."
Een optreden dat dus in de kiem werd gesmoord, al rest Krajicek op Wimbledon nog wel een optreden in het vrouwendubbel (met de Indische Sania Mirza) en het gemend dubbel (met de Limburger Rogier Wassen). De eventuele zeges die ze daarbij boekt zullen niet meer dan een schrale troost zijn voor de zure nederlaag tegen Stosur. Want Michaëlla Krajicek kwam naar Wimbledon om in het enkelspelschema flink wat schade aan te richten. Maar uiteindelijk was het alleen haar eigen zelfvertrouwen, in Rosmalen nog zo fraai opgepoetst, dat beschadigd uit de strijd kwam. De enige echte troost kan ze beter in familiekring zoeken: broer Richard verloor in 1994 en 1995 op Wimbledon ook kansloos in de eerste ronde. Hoe het daarna afliep kan heel Nederland zich tot op de dag van vandaag herinneren...
Algemeen Dagblad, 28 juni 2006
RTL mist vier games van nederlaag Misa Krajicek
Lang duurde het debuut van Michaëlla Krajicek op Wimbledon afgelopen woensdag niet, maar de televisiekijkers moesten daar op RTL7 ook nog eens vier games van missen. De omroep schakelde bij het begin van de partij over naar het nieuws en dat ging ten koste van de eerste twee games. De eerste keer dat Krajicek haar opslag moest inleveren, was niet te zien door een te lang reclameblok.
Toen de Australische Samantha Stosur in de tweede set de beslissende break plaatste, zaten de Nederlandse tennisfans opnieuw naar de reclame te kijken. Om na elke onderbreking wel steeds in beeld te zien: RTL7, als je niets wilt missen. Pijnlijk en de te lange onderbrekingen zijn bijna net zo vervelend als de tennisuitzendingen van de NOS, die tijdens Roland Garros halverwege een partij werden beëindigd.
Volgens persvoorlichter Onno Posthuma van RTL7 is het missen van enkele games van Krajicek te wijten aan een slechte timing bij de regie. ,,Het is absoluut niet onze bedoeling om delen van de wedstrijd te missen. Daar moeten we scherper op zijn. Wij zijn ook niet helderziend en af en toe is het verloop van de wedstrijden moeilijk te voorspellen. Nu ging het helaas niet goed.''
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 24 juni 2006
Krajicek dichter bij de top
Nederlandse wint Rosmalen
Op de dag dat Richard Krajicek in Rosmalen in het zonnetje werd gezet voor zijn Wimbledon-titel van tien jaar terug, zette zijn halfzus Michaëlla een belangrijke stap richting de wereldtop. Ze pakte op de Ordina Open haar derde en mooiste WTA-titel door Dinara Safina te verslaan: 6-3 6-4.
Er kon geen Krajicek meer bij in Rosmalen. Op de tribunes Richard en Daphne met hun kinderen Alec en Emma en dicht in hun buurt vader Petr met vrouw Pavlina en zoon Peter. Op de baan uiteraard Michaëlla, de tiener die op Brabants gras haar opmars richting tenniselite in een hogere versnelling gooide. Haar eerste titel, vorig jaar in Tasjkent, was voor Krajicek de bevestiging dat ze thuis hoorde in de top-100. De tweede, in januari in Hobart, gaf haar het gevoel dat ze een plek tussen de beste vijftig tennissters van de wereld verdiende.
In Rosmalen klopte ze op weg naar haar derde hoofdprijs onder anderen titelverdedigster Klara Zakopalova, Flavia Pennetta en Dinara Safina uit de top-20 en Jelena Dementjeva uit de top-10. ,,Dan zou je dit mogen zien als de bevestiging dat ik het niveau heb om de top-20 te halen,'' zo glunderde Krajicek, die na de Ordina Open de 39ste plek bezet. Haar halfbroer had in 1994 en 1997 al de titel gepakt in Rosmalen en zaterdagmiddag was de Kleine Kraai de eerste Nederlandse die dat presteerde. In finales scoort Krajicek voorlopig drie uit drie. Net als Richard, die als prof tweederde van zijn finales won, blokkeert ze dus niet als de titel in zicht is. ,,Ik heb tegen Safina gespeeld alsof het een eerste ronde was. Ik bleef heel rustig,'' zei de winnares. Vooral mentaal gezien kan deze week belangrijk blijken in haar ontwikkeling.
Drie weken terug kwam Krajicek zonder zelfvertrouwen terug uit Parijs na een kansloze nederlaag tegen topper Patty Schnyder in de eerste ronde van Roland Garros. Met veel wedstrijden in de Duitse en Nederlandse competitie probeerde ze de twijfel weg te nemen. Was ze fysiek echt te zwak voor de wereldtop, zoals zo vaak is geroepen? Zou het gat met de sterren van de tenniswereld te groot zijn? In Rosmalen bleek dat wel mee te vallen.
Op de training wist Krajicek haar dubbelmaatje Safina al te kloppen in oefensetjes en vrijdag, in de halve finale tegen de nummer acht van de wereld Jelena Dementjeva, kwam ze los nadat ze in de tweede set op dubieuze wijze een matchpoint had overleefd. In de finale tegen Safina tenniste Krajicek van begin tot eind vol zelfvertrouwen, al had ze vijf matchpoints nodig om het af te maken. ,,Ik wist dat ik dit niveau kon halen, maar het is lastig om het ook in een wedstrijd te doen.'' Petr Krajicek wist dat zijn dochter dit kon. ,,Psychologisch is het belangrijk dat Michaëlla het nu ook heeft laten zien tegen topspeelsters. Ze voelt dat dingen op hun plek vallen, dat het haast vanzelf gaat. Technisch en dus ook fysiek heeft ze de mogelijkheden om de top-20 te halen. Dat is mooi, maar de komende weken kan het weer stagneren. Niemand weet of het allemaal zo snel blijft gaan. Morgen kan het weer janken zijn.''
Morgen maakt Krajicek haar Wimbledon-debuut tegen de Australische Samantha Stosur. Zaterdagmiddag, enkele uren na haar finale tegen Safina, vloog de tiener als een ware tennisvedette per helikopter naar Eindhoven en daarna in een privé-jet naar Londen. Met de mannelijke winnaar Mario Ancic als mede-passagier. ,,Je mag in elk geval zeggen dat ik in topvorm ben,'' zo straalde ze voor vertrek.
de Volkskrant, 24 juni 2006
Droom van Krajicek lang en mooi
Met een blos op de wangen is Michaëlla Krajicek naar Wimbledon vertrokken. In een roes beleefde ze haar triomftocht in Rosmalen, waar ze zaterdag in de finale op imponerende wijze afrekende met Dinara Safina: 6-3, 6-4.
Het was alweer de derde toernooizege van de pas 17-jarige Nederlandse tennisster. In oktober 2005 won ze in Tasjkent en begin januari in Hobart, maar die titels waren beduidend lichter van gewicht.
Een week geleden had ze nog nooit van een toptwintigspeelster gewonnen. In Rosmalen versloeg ze er liefst drie. Ze overmeesterde de Italiaanse Flavia Pennetta (19de) in de eerste en de Russin Safina (17de) in de laatste ronde. Bovendien schakelde ze in de halve finale Elena Dementieva, de nummer acht van de wereld, uit.
‘Ik had gehoopt één ronde door te komen, maar dat ik het toernooi zou winnen, durfde ik niet eens te dromen’, zei Krajicek, die na haar zegereeks 39ste op de wereldranglijst staat. ‘Dit is te gek. Dit niveau heb ik nooit eerder bereikt. Het is een bevestiging dat ik zeker de toptwintig kan halen en misschien wel de toptien. ’
Drie weken geleden zat Krajicek nog in zak en as nadat ze in de eerste ronde van Roland Garros een pak slaag van de Zwitserse Patty Schnyder had gekregen (6-1, 6-2). Ze was verwachtingsvol naar Parijs gekomen, omdat ze de week daarvoor in de halve finale van Istanbul stond, waarin ze redelijk eervol verloor van Anastasia Miskina (6-4, 7-6).
Haar conclusie was dat ze stabieler en vooral sterker moest worden om bij de echte top aan te kunnen sluiten. ‘Daarom wil ik de komende weken vooral veel wedstrijden spelen’, zei Krajicek in Parijs. Liefst negen partijen speelde ze in de aanloop naar Rosmalen voor de Nederlandse en Duitse clubcompetities.
Probleemloos schakelde ze over van gravel naar gras. ‘Daar heb ik nooit moeite mee gehad.’ Met de wedstrijd groeide haar vorm. De overwinning op de als eerste geplaatste Dementieva gaf haar vleugels. Boordevol zelfvertrouwen begon ze aan de finale tegen Safina, die ze vanaf de eerste game onder de duim hield.
Krajicek bepaalde het tempo, serveerde sterk en toonde zich buitengewoon balvast. In de eerste set brak ze de Russin, die dit jaar in de finale stond van Rome en op Roland Garros bij de laatste acht zat, in de vijfde, in de tweede reeks in de zevende game. Ook een regenonderbreking bij de stand 6-3, 1-1 kon Krajiceks ritme niet verstoren.
Safina, die de afgelopen maanden won van toppers als Clijsters, Koetsnetsova en Sjarapova, kreeg in de hele partij slechts twee breakpunten op de service van haar tegenstandster. Alleen in de laatste game liet Krajicek een paar steken vallen. Haar eerste service haperde en pas op haar vierde matchpunt kon ze oogsten.
De 20-jarige Safina mopperde veelvuldig op de umpire, maar vooral ook op zichzelf. ‘Ik heb niets gedaan om het haar moeilijk te maken, helemaal niets. Zij dicteerde en ik deed lijdzaam mee’, gaf ze na de wedstrijd eerlijk toe.
Michaëlla Krajicek, wier broer Richard in 1994 en 1997 Rosmalen won, kreeg na afloop een vipbehandeling. Ze vloog samen met Mario Ancic, de winnaar van het mannentoernooi, per helikopter naar het vliegveld Eindhoven en van daaruit met een privéjet naar Londen.
Op Wimbledon treft Krajicek in de eerste ronde de Australische Samantha Stosur, een sterke service-volleyspeelster. Bij winst is hoogstwaarschijnlijk de als eerste geplaatste Amélie Mauresmo haar tegenstandster, maar zover wil ze niet vooruit zien. Krajicek: ‘Ik bekijk het ook op Wimbledon weer van ronde tot ronde.
De Telegraaf, 24 juni 2006
Vloek is verjaagd
Michaëlla Krajicek wint Ordina Open na twee mislukte pogingen
De vloek is verjaagd en heeft plaatsgemaakt voor ontelbare zegeningen. Twee jaar geleden viel Michaëlla Krajicek tijdens de Ordina Open nog flauw van de hitte en vorig jaar moest ze met een ernstige blessure per rolstoel de baan verlaten. Maar een unieke combinatie van talent en doorzettingsvermogen zorgde voor een glorieuze comeback. Gisteren werd ze de eerste Nederlandse die de hoofdprijs van de Ordina Open in ontvangst mocht nemen.
De naam van Michaëlla Krajicek staat sinds gisteren in het mooie rijtje met onder anderen Martina Hingis, Kim Clijsters, Justin Henin en Mary Pierce. Zelf was de 17-jarige Nederlandse de laatste die had gedacht dat het nu al zo ver zou komen. "Mijn handen trillen. Ik kan eigenlijk niets zeggen", stamelde ze na haar razend knappe overwinning in de finale op de Russin Dinara Safina (6-3 6-4). "Ik had gehoopt één rondje te winnen, maar een toernooioverwinning echt niet voor mogelijk gehouden."
De stralende winnares, die naast de trofee ook 23.000 euro in ontvangst mocht nemen, was niet als enige aangenaam verrast. Vooral na haar ronduit zwakke optreden op Roland Garros waren er alom twijfels over de progressie van de Nederlandse hoop in bange tennisdagen. Maar met een indrukwekkende serie overwinningen op de Ordina Open bewees de zus van Richard Krajicek dat er tien jaar na zijn historische zege op Wimbledon weer uitzicht is op groot Nederlands succes. Ze versloeg in Rosmalen de nummers 19 (Pennetta), 8 (Dementieva) en 17 (Safina) van de wereldranglijst. Die uitslagen duiden er toch echt op dat deze tiener in de buurt van de toptien kan komen. "Dat is een mooi doel, maar wel heel lastig haalbaar", zei ze zelf. "Maar de toptwintig moet echt wel mogelijk zijn als ik zo doorga."
Het zijn niet alleen haar venijnige groundstrokes en haar bovengemiddelde service die het optimisme over haar toekomst rechtvaardigen. Het is vooral ook het sterke karakter dat deze dame de kans geeft om zich bij de besten van de wereld te voegen. Michaëlla Krajicek is immers is staat om grote tegenslagen te overwinnen en speelt in finales op haar best. Drie keer stond ze in eindstrijd van een WTA-toernooi (in Tashkent, Hobert en Rosmalen) en drie keer wist ze te winnen. "Dit is de mooiste", sprak ze gisteren ten overvloede. "Eigenlijk ben ik toch een beetje een publiekspeelster en het geeft een supergevoel om in je eigen land zoiets te presteren."
Omdat het tien jaar geleden is dat hij Wimbledon won, werd Richard Krajicek na de finale van zijn halfzusje ook nog even publiekelijk geëerd door de organisatie van de Ordina Open. "Ze was vandaag zichtbaar vol zelfvertrouwen en serveerde opvallend sterk", sprak de man die het kan weten. "Ze is een groot vechter en gaat het straks op Wimbledon heel veel meisjes erg moeilijk maken."
Michaëlla zelf is nog niet zo ver dat ze al serieus over het winnen van Wimbledon wil praten. "Dat is een droom en nog niet reëel." En dan lachend: "Maar het winnen van dit toernooi was ook een droom en die is uitgekomen."
De eerste Nederlandse winnares in Rosmalen hoefde zich gisteravond geen zorgen te maken over een vermoeiende reis naar Londen waar ze morgen of overmorgen haar debuut zal maken op het heilige gras aan Church Road. Toernooidirecteur Marcel Hunze regelde een helikopter die haar van het tennispark naar het vliegveld van Eindhoven bracht. Daar wachtte een privé-vliegtuig waarmee deze geluksvogel naar Londen werd gevlogen. Dat is nog eens wat anders dan een aftocht per rolstoel.
Jon Visbeen, De Telegraaf, 24 juni 2006
Grote stap voorwaarts
Dat Michaëlla Krajicek, net als halfbroer Richard, beschikt over een hutkoffer aan talent, is genoegzaam bekend. Om te slagen in het proftennis is echter veel meer nodig. Bij de Ordina Open toonde de pas zeventienjarige Mischa aan, dat zij een grote stap voorwaarts heeft gezet. Richting toptien wel te verstaan. Want zeges op Elena Dementieva en Dinara Safina, gelouterde Russinnen, weerspiegelen de vervolmaking van een ongekend talent.
Dit voorjaar luidde al snel de kritiek, dat haar progressie stagneerde en inderdaad, de afstraffing op Roland Garros in de eerste ronde door Patty Schnyder gaf geen aanleiding tot optimisme. Zij leek te delen in de malaise, die het vaderlandse proftennis al jaren in een wurggreep houdt. Het geduld van de tennisliefhebber is de laatste jaren op de proef gesteld, dus kwam die nederlaag extra hard aan.
Michaëlla Krajicek moet evenwel heel dikwijls het voordeel van de twijfel krijgen. Ze is pas zeventien en maakt vanaf morgen deel uit van de topveertig van de wereld. Talent moet je ontplooien. Er komen veel meer dingen bij kijken dan alleen zo hard en snel mogelijk een bal over het net slaan.
De Nederlands kampioene heeft op het gras in Rosmalen aangetoond, dat de familie Krajicek andermaal, net als Richard dat heeft gedaan, de standaard zet voor het Nederlandse proftennis. Met alle respect voor de prachtige resultaten van Brenda Schultz, Sjeng Schalken, Eltingh/Haarhuis en Jan Siemerink. Discipline, doorzettingsvermogen, trainingsarbeid en een dijk van een wedstrijdmentaliteit zijn beiden met de paplepel ingegoten.
Wimbledon 2006 komt misschien nog iets te vroeg voor Mischa Krajicek. Maar dat zij de potentie heeft om juist daar, in het Mekka van de tennissport, net als broer Richard tien jaar geleden deed, een keertje toe te slaan, mag na deze schitterende triomf gevoeglijk worden aangenomen.
Gertjan van Geen, Het Parool, 24 juni 2006
Topprestatie in Rosmalen van de kleine Krajicek
Met flair, durf en een meer dan gemiddeld gevoel voor gras heeft Michaëlla Krajicek zaterdag voor een nieuw hoogtepunt in haar carrière gezorgde.
Ze is nog maar zeventien jaar. Toch won ze al haar derde finale op WTA-niveau. Voor eigen publiek nota bene, in Rosmalen. Dinara Safina, ook al een 'zus van' had niets in te brengen tegen 'Kleine Kraai': 6-3, 6-4.
Verleden en heden liepen door elkaar heen in Rosmalen. Brenda Schultz (35), de laatste Nederlandse toernooiwinnares voor Krajicek, bereikte de kwartfinales. Na afloop van de vrouwenfinale werd een andere held uit de geschiedenis, Richard Krajicek, nog maar eens geeerd. Het is tien jaar geleden dat hij Wimbledon won. In 1997 won Krajicek voor de tweede keer het grastoernooi. En nu, in de tiende editie, won zijn halfzusje het enige WTA-evenement in Nederland.
"Dit was echt het hoogste niveau dat ik ooit gespeeld heb," jubelde 'Misa'. "Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb ongelooflijk goede wedstrijden gespeeld. Het is een supergevoel dat ik het ook af kon maken." Schultz won in haar carrière zeven titels en was ooit negende van de wereld. Krajicek staat nu al op drie toernooizeges. Op de wereldranglijst stijgt ze van de 55ste plek naar een plaats bijde beste veertig.
In Rosmalen bewees ze minimaal de toptwintig te kunnen bereiken met zeges op Flavia Pennetta (19de plaats), Jelena Dementieva (8ste) en Safina (17de). In de halve finale tegen Dementieva ging ze langs de rand van de afgrond toen ze op matchpoint een bal uitsloeg, terwijl een lijnrechter de bal als 'in' beoordeelde "Het had heel anders kunnen lopen," zei Krajicek.
In de finale speelde Misa frank en vrij. Het is niet velen gegeven om op de juiste momenten te pieken. Safina vond dat ze niet het uiterste van zichzelf had gevergd. "Ik heb haar niet kunnen laten worstelen, heb het haar te makkelijk gemaakt," zei de jongere zus van Grandslamwinnaar (US Open en Australian Open) Marat Safin.
Krajicek, met haar hele familie op de tribune, genoot daarentegen. Ze bracht het beste in zichzelf boven. Haar tactiek, initiatief nemen, werkte. Ze stuurde Safina vanaf het begin naar links en rechts. Dat haar service goed liep, was daarbij een meevaller. In de eerste helft van het jaar lag ze voortdurend met haar eerste opslag in de clinch, nu ontwikkelde ze de druk die nodig was om Safina moedeloos te maken. Krajicek had in beide sets aan één break genoeg.
Alleen in de laatste game moest ze Safina een breakpoint toestaan. Het duidde niet op nervositeit, vond ze zelf. "Ik miste een makkelijke forehand. Maar ik heb geen dubbelfout geslagen. Ik heb genoten. Ik vind het fijn als ik aangemoedigd word. Van zenuwen was geen sprake. Dat was wel anders in mijn eerste finale in Tasjkent. Die beelden wil ik nooit meer terug zien. Van het eerste tot het laatste punt stond ik te trillen op mijn benen."
In de aanloop naar de Australian Open won ze in Hobart. Alleen zij, Nadia Petrova, Justine Hénin, Amélie Mauresmo en Shahar Peer kunnen zeggen dit jaar meer dan eens te hebben gewonnen.
Ze vloog naar Londen, waar ze morgen haar debuut maakt op Wimbledon. "Je kan wel zeggen dat ik in vorm ben," meende Krajicek, die een zware loting heeft. Ze opent tegen Samantha Stosur, van wie ze in de Hopman Cup verloor. In een eventuele tweede ronde treft ze de beste speelster ter wereld, Amélie Mauresmo. "Maar ik denk nog even niet aan Wimbledon. Ik wil eerst hiervan genieten."
Fred Troost, Trouw, 24 juni 2006
Krajicek slaat weg naar de top definitief in
Als de - realistisch beschouwd toch verrassende - zege van Michaëlla Krajicek iets duidelijk maakt, is het wel haar onstuitbare gang voorwaarts. Haar prestatie in Rosmalen was geen stapje, maar een sprong naar de internationale tennistop.
Zeker past een relativerende vaststelling: één overwinning maakt nog geen topper, maar in Rosmalen voltrok zich meer dan een schouwspel waarin de talentvolle Nederlandse boven zichzelf uitsteeg. Met haar optreden doorliep Krajicek een belangrijk traject in haar rijpingsproces, dat schoksgewijs verloopt maar onweerstaanbaar naar de mondiale top lijkt te leiden.
Niet het feit dát ze op het centrecourt om de titel mocht strijden was van belang, maar vooral de manier hóe ze dat deed: volwassen, onverstoorbaar, niet geïmponeerd, noch door opponente Dinara Safina, noch door de ambiance of de spanning die ze op dat cruciale moment toch voelde.
Na haar op zich al opzienbarende winst in de halve finale op Dementieva was daar kennelijk de roes die de uitersten van de in dit toernooi gebleken groei-elementen bijeenbracht: fysieke kracht, mentale sterkte en een succesvolle eerste opslag.
Geen moment toonde Krajicek zenuwen, ze kende geen winnaarspaniek. Na een foutslag of een verloren game nam ze de tijd tot opperste concentratie te raken, de handen te drogen, het bezwete gezicht af te wissen. Een korte regenpauze kon haar evenmin uit balans brengen.
Sterk waren haar antwoorden op de harde opslagen van baseliner Safina; ze spreidde het spel door de ballen uiterst precies in de hoeken te plaatsen of langs de lijn te spelen. Twee breaks waren voldoende om in twee sets te winnen: 6-3, 6-4; zelf behield ze haar servicegames.
Slechts het uitmaken van de wedstrijd werd vertraagd door plots gierende zenuwen, maar bij het zesde matchpoint moest het er dan toch van komen. Het bracht haar eerst verwondering, dan blijdschap en daarna tranen in extase. Onder referte naar haar blessure-aftocht van vorig jaar: ,,Ik had hier zo graag één ronde willen winnen om te laten zien dat ik het toch nog een beetje kan.
Met Safina veroverde ze een fraaie scalp. De 20-jarige Russin, s werelds nummer 17, speelde al zeven keer een finale en won in Sopot (2002), Palermo (2003), Parijs en Praag (2005). Ze imponeerde dit jaar in Rome, waar ze Clijsters, Dementieva en Koeznetsova versloeg voor Hingis haar in de finale stopte.
Zo'n referentie kan Krajicek nog niet overleggen, maar ze is wel aardig op weg. Twee WTA-toernooien (Tasjkent en Hobart) schreef ze al op haar conto en in Rosmalen sneuvelden Pennetta (nummer 19), titelverdedigster Zakopalova (46), Jankovic (29) en Dementieva (8) onder haar strijdlust, onverstoorbaarheid en sterke service. Met de laatste versloeg ze voor het eerst een speelster uit de toptien. Ze steeg in Rosmalen zon vijftien plaatsen op de wereldranglijst: van 55 naar rond de 40.
Kleine Kraai boekte het mooiste succes uit haar carrière, tien jaar nadat haar broer Richard op Wimbledon het summum uit zijn loopbaan beleefde, hetzelfde toernooi waar Michaëlla morgen als enkelspeelster debuteert. Ze werd zaterdag per helicopter naar Eindhoven gebracht en vandaar met een privé-vliegtuig naar Londen gevlogen. Zo ben je een modale tennisster, zo ben je een diva.
Op Wimbledon treft ze in de eerste ronde Stosur uit Australië (nummer 50), en bij winst waarschijnlijk Amélie Mauresmo, de mondiale nummer één uir Frankrijk. Dat is een hele opgaaf voor iemand in een overwinningsroes, dus is het verstandig overspannen verwachtingen te temperen. Want nergens zo sterk als bij tennis geldt dat resultaten uit het recente verleden voor de nabije toekomst geen enkele garantie bieden.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 23 juni 2006
Krajicek na stunt tegen wereldtopper Dementjeva naar finale
Dit is de allermooiste
Als een ware ambassadrice heeft Michaëlla Krajicek zich in Rosmalen naar de finale van de Ordina Open geslagen. Ze versloeg gisteren Jelena Dementjeva (1-6 7-6 en 6-4) en was voor het eerst in haar loopbaan sterker dan een tennisster uit de top-10.
De 17-jarige Michaëlla Krajicek huilde tranen van blijdschap en in het traditionele winnaarspraatje op het center court haalde ze een volume waar schaatsster Ireen Wüst jaloers op zou zijn. ,,Dit is mijn grootste en allermooiste overwinning,'' schreeuwde ze het uit. ,,Alles is nu van me af gevallen.''
Vooraf gaf bijna niemand een eurocent voor de kansen van Krajicek. Dementjeva, de Russische nummer acht van de wereld en in Rosmalen als eerste geplaatst, had de tiener dit voorjaar in Miami met 6-1 en 6-0 billenkoek gegeven. Een paar uur voor de wedstrijd had Petr Krajicek zijn dochter gesmeekt om in elk geval meer dan één game te pakken van de Russin die al in twee Grand Slam-finales stond en in 2000 Olympisch kampioene werd.
Krajicek begon nerveus en afwachtend en werd in de eerste set net als in Miami weggespeeld met 6-1. Maar de Kleine Kraai gooide daarna de schroom van zich af, durfde met veel risico voor winnende slagen te gaan en zag tot haar eigen verbazing dat ze met die speelstijl zelfs een wereldtopper als Dementjeva kon bijbenen. Tot winst leek het niet te leiden, want op 5-4 in de tweede set kreeg Dementjeva een matchpoint. Ze stond al met haar handen in de lucht toen ze dacht dat een bal van Krajicek buiten de lijnen was geland. Een Nederlandse lijnrechter oordeelde anders. Dementjeva voelde zich bestolen. ,,Die bal was tien centimeter uit. De lijnrechters hebben Krajicek in deze wedstrijd nog veel vaker bevoordeeld. Zo erg heb ik het nog nooit meegemaakt. Zij mocht op een grotere baan tennissen dan ik. Daar heb ik me onzettend kwaad over gemaakt.''
Door die beslissing kreeg het duel een sensationeel vervolg. Krajicek kwam in de tiebreak met 4-0 achter, maar kwam mede door een dubbele fout van Dementjeva terug tot 5-5. De Russin, die vorig jaar een cursus serveren kreeg van Richard Krajicek, hielp Michaëlla op het twaalfde punt aan setwinst door nog een dubbele fout te slaan.
Dat succes gaf Krajicek zoveel zelfvertrouwen dat ze in de derde set, met een glimlach op het gezicht, kon dicteren vanaf de baseline. Een zeldzaamheid tegen Dementjeva. Aan één servicebreak, in de tiende game, had Krajicek genoeg om het grootste succes uit haar nog korte loopbaan te behalen. Vader Petr stond secondenlang met een van trots gebalde vuist op de tribunes. Moeder Pavlina en jongere broer Peter klapten hun handen stuk. Krajicek stijgt door dit succes naar de 41ste positie op de wereldranglijst. Hoger dan ooit.
Ze speelt morgen de finale tegen dubbelmaatje Dinara Safina, het jongere zusje van Marat Safin. Na ambassadeur Sjeng Schalken, die de Ordina Open won in 2002 en 2003, staat nu dus de ambassadrice in de finale. Het is de derde eindstrijd op WTA-niveau voor Krajicek en de vorige twee won ze. Vorig jaar in het Oezbeekse Tasjkent en in januari dit jaar in het Tasmaanse Hobart. ,,Het wordt pittig tegen Safina,'' weet Krajicek. ,,Maar laat me eerst nog even genieten. Ik ben echt supergelukkig.''
Mark van Driel, de Volkskran, 23 juni 2006
Krajicek op wilskracht naar mooiste zege
Richard Krajicek heeft het verschil tussen zijn wedstrijdmentaliteit en die van zijn zus Michaëlla eens kernachtig verwoord. Hij was bang om te verliezen. Zij wil winnen.
In de halve finale van Rosmalen bewees de 17-jarige speelster hoe raak de typering van haar 34-jarige broer is. Ze trad Elena Dementieva, de Russische nummer acht van de wereldranglijst, onverschrokken tegemoet en behaalde met gedurfd aanvalsspel de ‘mooiste en grootste overwinning’ uit haar prille loopbaan. Ze won met 1-6, 7-6, 6-4 en plaatste zich voor de finale tegen de Russin Dinara Safina.
Krajicek had alle reden een nederlaag te vrezen. Eerder dit jaar werd ze met 6-1, 6-0 van de baan geveegd door de 24-jarige Russin, die twee jaar geleden verliezend finaliste was op Roland Garros en de US Open. ‘Het kan niet slechter dan de vorige keer’, had haar vader vooraf gezegd. ‘Als je er maar voor zorgt dat je meer dan een game haalt.’
In de eerste set leek haar vader de inzet van de wedstrijd juist te hebben ingeschat. Krajicek was niet opgewassen tegen de krachtige, precieze slagen van de ervaren speelster die slechts één element van het tennisspel slecht beheerst: de opslag.
De Russin dwong de nummer 55 van de wereldranglijst tot een tempo dat voor haar te hoog lag. In een mum van tijd stond Krajicek met 4-0 achter. Hoewel ze bekendstaat als een sterke serveerder, wist ze in de eerste set slechts een van haar vijf opslagbeurten te winnen.
Een forse nederlaag leek aanstaande. ‘Ik was heel nerveus’, zei ze over de moeizame beginfase. ‘Ik had me voorgenomen agressief te spelen, maar alle ballen gingen precies de kant op die ik niet wou.’
In de tweede set wist Krajicek op karakter aan te pikken bij het hoge niveau van de Russin, die veel harder en zuiverder slaat dan de lager geplaatste speelsters die de Nederlandse gewoonlijk treft. Mede door twee dubbele fouten van Dementieva kwam de Krajicek op een vroege voorsprong. Die verspeelde ze in de volgende game weliswaar meteen, maar ze geloofde plotseling in haar mogelijkheden. Aan de opdracht van haar vader (‘Meer dan één game’) was voldaan.
Met afwisselend spel probeerde ze het ritme van Dementieva te ontregelen. Ze kwam naar het net, schuwde de korte ballen niet en waagde zich een enkele keer aan een lob. Maar ze kreeg het publiek vooral achter zich met de harde, vlakke slagen dichtbij de lijnen. Hoewel ze in deze fase van de wedstrijd soms onnodige fouten maakte, spatte het talent van haar riskante spel af.
Plotseling kreeg Krajicek geen breakpoints meer tegen, maar ging de strijd gelijk op. Pas bij 5-4 voor Dementieva kwam ze opnieuw in gevaar. De Russin kreeg op de opslag van de Nederlandse een matchpoint. Het bleek het keerpunt in wedstrijd, die volgens Dementieva na dat ene matchpoint voorbij had moeten zijn.
In de rally sloeg Krajicek een bal volgens de lange blondine ‘zeker 10 centimeter’ naast de lijn. De Russin juichte, alsof de overwinning was binnengehaald. Maar de lijnrechter en de scheidsrechter bleven stil. Het punt ging naar de onverstoorbare Krajicek, die de game vervolgens gedecideerd naar zich toetrok.
‘Ik voelde me alsof ik had gewonnen’, zei Dementieva. Ze beschuldigde de Nederlandse lijnrechters van partijdigheid. ‘Ik had het gevoel dat ze haar probeerden te helpen tijdens de wedstrijd, dat ze een Nederlandse in de finale wilden. Ik heb nooit zoveel dubieuze beslissingen gezien. Ik vind Krajicek een goede speelster, maar als je een grotere baan hebt om in te slaan dan je tegenstander, wordt het spelen wel gemakkelijker.’
Ook Krajicek plaatste vraagtekens bij sommige arbitrale beslissingen, maar de bal op matchpoint was naar haar overtuiging in. De tv-beelden wezen dat volgens haar onomstotelijk uit. Ze oordeelde dat de Russin vervolgens in de fout was gegaan door het verloren punt niet te vergeten. ‘Het is haar fout dat ze niet doorspeelt. Ze was haar concentratie kwijt.’
Krajicek greep haar kans in de tiebreak. Ze bleef aanvallen, ook nadat ze door drie onnodige fouten op een schijnbaar kansloze achterstand was gekomen. Ze boog een 4-0 achterstand om in een 6-5 voorsprong. Een dubbele fout van Dementieva bezegelde de set. ‘Ik was heel blij met die dubbele fout. Ik wist echt niet wat ik moest doen.’
De beslissende set ging gelijk op tot 5-4 in het voordeel van de Nederlandse, die ongeacht de uitslag van de finale op de wereldranglijst zal klimmen naar de hoogste positie uit haar loopbaan (rond de 40ste plaats). Ze greep het initiatief op Dementieva’s opslag en dwong de zege af met onhoudbare, diepe slagen.
‘Dit was het beste tennis uit mijn carrière’, oordeelde ze met een gelukzalige blik in haar ogen. ‘Er is in mijn hoofd een barrière doorbroken.’
Krajicek wil niet alleen winnen van topspeelsters. Ze weet dat ze het kan.
De Telegraaf, 23 juni 2006
Krajicek verslaat wereldtopper Dementieva
Petr Krajicek had zijn dochter Michaëlla voor de wedstrijd gerustgesteld met de mededeling dat ze tegen wereldtopper Elena Dementieva al blij moest zijn met één game. Maar toen dat doel eenmaal was bereikt, wilde het Nederlandse toptalent meer. Na de afstraffing in de openingsset begon ze voortreffelijk te spelen, overleefde ze een matchpoint en boekte ze de mooiste overwinning uit haar prille loopbaan. Aan de vooravond van haar debuut op Wimbledon versloeg 'de kleine kraai' voor het eerst van haar leven een speelster uit de mondiale toptien (1-6, 7-6, 6-4). Als beloning speelt ze vandaag in de finale van de Ordina Open tegen de Russin Dinara Safina.
Het gesprek na afloop ging niet alleen over de glanzende prestatie van Krajicek, maar ook over de omstreden beslissing van de umpire op het enige matchpoint voor Dementieva. Bij een 5-4 voorsprong in de tweede set dacht de Russische na een rally op 30-40 de partij in de knip te hebben. Maar zowel de lijnrechter als de umpire zagen de klap van Krajicek op de lijn belanden. "Die bal was tien centimeter uit", zei Dementieva na de wedstrijd. "Het was heel moeilijk om na dat moment mijn concentratie terug te vinden." De boze Russische gunde de winnares niet de credits die ze verdiende. "Ze is goed, maar als ze de baan aan de kant van haar tegenstander wat groter maken, is het wel makkelijk spelen."
Die opmerking doet geen recht aan de topprestatie van Michaëlla Krajicek. Na een nerveus begin, vond de 17-jarige Nederlandse het juiste antwoord op het hoge tempo van de nummer acht van de wereld. En in de tiebreak van de tweede set maakte ze op sublieme wijze een 5-2 achterstand goed. De aangeslagen Dementieva sloeg op setpoint een dubbele fout.
"Daar was ik heel blij mee," sprak de stralende winnares na afloop. "Na die opluchting heb ik in de derde set het beste tennis laten zien dat ik momenteel in huis heb. Ik durfde voor elke bal te gaan en stond gewoon te genieten op de baan." En over die bal op matchpoint voor Dementieva: "Die was gewoon in. Dat heb ik net nog in de herhaling gezien."
Na haar eerste overwinning op een speelster van wereldklasse volgt vandaag de finale tegen Safina, de als tweede geplaatste Russin die donderdag Brenda Schultz uit het toernooi sloeg. "Het wordt pittig, maar ik ken haar goed want ik heb hier ook met haar gedubbeld." Ze heeft een sterke service en is erg vast achterin. Maar ik weet wat ik moet doen.
Ook al zit ze nog middenin de Ordina Open, de loting voor Wimbledon was Michaëlla Krajicek niet ontgaan. Ze staat volgende week aan Church Road in de eerste ronde tegen Australische Samantha Stosur (ranking 50) en noemt dat - ondanks haar succes in Rosmalen - een zware loting. "Ze is een dubbelspecialiste die sterk kan serveren en volleren. Dat is op gras heel belangrijk."
Als Krajicek begin volgende week de eerste ronde overleeft, staat ze waarschijnlijk tegenover Amelie Mauresmo, de nummer één van de wereld. Maar zo ver had ze naar eigen zeggen gisteren nog niet gekeken. Eerst heeft ze immers nog een klus te klaren in Rosmalen.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 23 juni 2006
'Twee takken van de familie die samenkomen op Wimbledon. Fantastisch!'
Op Wimbledon is de cirkel rond Weinig ouders is het gegeven één kind op Wimbledon in actie te zien. Maar na zijn zoon Richard ziet Petr Krajicek (64) volgende week ook zijn dochter Michaëlla het beroemde tennisgras in Londen betreden
Het telefoongesprek neemt een merkwaardige wending. Zo terughoudend als Petr Krajicek tot dan toe is geweest om een interview toe te zeggen, zo enthousiast praat hij ineens over kleinzoon Alec, telg van Wimbledon-kampioen Richard. ,,Dat joch raakt de ballen zó goed, zó vol. Dat kan echt een hele goede tennisser worden,'' meldt hij trots. ,,Alleen,'' zo voegt hij geanimeerd toe, ,,het zal geen topper met de naam Krajicek zijn. Alec heeft de achternaam van zijn moeder!'' Voor de goede orde: kleinzoon Alec moet nog zeven worden.
Over de zestig is Petr Krajicek nu, maar hij kan het niet laten kinderen door te lichten op onvermoede talenten. En daar tegelijk een passende sport bij te zoeken. Hij deed het ooit bij Richard, zijn tweede kind bij Ludmila, met wie uit hij Tsjechoslowakije vluchtte. En hij deed het bij Michaëlla, de eerste boreling van zijn tweede vrouw, de twintig jaar jongere Pavlina, met wie hij nu afwisselend in Almere en Praag woont. Ook voor Peter, hun zoontje, weet hij al de meest geschikte tak van sport: basketbal. ,,Peter is te groot (voor tennis),'' zo legt hij uit. ,,We hebben hem laten onderzoeken, hij komt uit op 2 meter 6.''
Voor zowel Richard als Michaëlla koos Petr, zelf ooit een handballer, de tennissport, die na een enorme groei in de jaren zeventig volop carrièremogelijkheden bood. Het resultaat is bekend. Zijn zoon won Wimbledon in 1996, zijn dochter debuteert er de komende week. Uniek voor het Nederlandse tennis, uniek voor Petr Krajicek. ,,Richard heb ik maar tot zijn vijftiende op weg geholpen, daarna kregen we ruzie. Het succes met Misa is nu meer mijn werk,'' zegt hij, om er later aan toe te voegen: ,,Twee kinderen van twee vrouwen, twee takken van de familie die nu beiden Wimbledon hebben gehaald. Het is natuurlijk fantastisch! Toen ik voor de tweede keer trouwde, met Pavlina, mijn fantastische vrouw, had ik dit nooit mogen verwachten.''
'Toen mijn ouders, Petr Krajicek en Ludmila Bytel, op 29 augustus 1970 uit het communistische Praag wegvluchtten, was Zweden hun eigenlijke doel. Maar dankzij hun karige reisbudget van 106 dollar besloten zij een tussenstop te maken in Nederland. Daar woonden enkele al eerder gevluchte Tsjechische vrienden van hen. En zo kwamen ze op 2 september 1970 in Rotterdam terecht, waar ze met een tent op een camping gingen staan. Mijn ouders hebben een hoge prijs betaald voor hun vlucht naar het Westen.' (uit: 'Harde Ballen', de autobiografie van Richard Krajicek) Toen hij nog niet zo lang in Nederland woonde, viel Petr Krajicek al snel op vanwege zijn ongebruikelijke werktijden. ,,Ik stond wel eens om vier uur 's nachts op, om lekker vroeg naar mijn werk te gaan. Dan reed ik in de vroege ochtend op mijn fiets door Scheveningen, heerlijk,'' zegt de voormalig ingenieur bij Grond Mechanica in Delft. ,,Ik weet nog goed wat er achter mijn rug om door iemand op de werkvloer over mij werd gezegd. 'Die Krajicek is zo stom, die kan alleen maar werken.' Die opmerking was voor mij de beste beloning die ik maar kon krijgen.''
Een topsporter moet gewoon keihard werken en niet klagen, vindt vader Krajicek. ,,Zo overdreven zwaar hebben zij het niet. Een mijnwerker moet veel harder werken dan een sporter. En als je het vergelijkt met elke dag achter de kassa zitten bij de AH is het ook duidelijk. Een tennisser heeft een veel mooier leven en wordt aanzienlijk beter betaald. ,,Tegen Misa zei ik toen zij met school stopte: tennis is nu je baan, het bedrijf waarin je werkt. Er gaat veel geld in om en dus kun je zorgen dat je op je 25ste, 26ste zoveel hebt gespaard dat je iets anders kunt gaan doen. Kinderen nemen, alsnog studeren. Het is dan allemaal nog goed mogelijk. Als je maar je best doet.''
'Doordat mijn ouders bij hun vlucht naar Nederland zoveel hadden moeten opgeven, wilden zij dat Lenka (de oudere zus van Richard, red.) en ik álles uit onze toekomst zouden halen. Vooral mijn vader wilde iets 'neerzetten' waardoor het het allemaal waard zou zijn geweest. Dat betekende in mijn geval niet alleen uitblinken op school, maar ook op de tennisbaan. Kwam ik met een acht voor een proefwerk thuis, dan zei mijn vader slechts: 'Wie had er een negen?' En toen bleek dat ik een uitzonderlijk balgevoel had, moest ik niet alleen een goede tennisser worden, maar meteen ook de beste.' (uit Harde Ballen) Succes, zo lijken de Krajiceks aan te tonen, is voor een deel maakbaar en zit niet al volledig voorbestemd in de genen.
Petr Krajicek ziet volop verschillen tussen Richard en Michaëlla. Zijn dochter is bijzonder mondig en schrikt er niet voor terug tegengas te geven. Zijn zoon was als jongen veel stiller. Hun bouw is ook anders. Richard wat knokig, Misa een beetje mollig. ,,Ik heb de bouw van mijn vader,'' weet zij. ,,Als ik mij aan snoep bezondig, dan vliegen de kilo's eraan.'' Een belangrijke vraag is of zij het fysiek zal kunnen volhouden. Het medisch dossier van haar halfbroer nam in zijn loopbaan encyclopedische vormen aan en vader Petr kent ook zo zijn lichamelijke beperkingen. Hij moest een heupoperatie ondergaan en lijdt aan artrose in zijn knieën.
Vorig jaar miste Michaëlla het tennis op Wimbledon, omdat zij op de donderdag voor het toernooi tijdens de kwartfinale van Rosmalen op haar beurt een knieblessure opliep en moest worden geopereerd. Om nieuwe problemen bij Misa te voorkomen, lijkt er ook maar één remedie te zijn: gezond leven, keihard werken en zoveel mogelijk winnen. Zij is gewend aan een strak dagschema en moet vroeg naar bed. Daar wordt door beide ouders op toegezien. ,,Vooral Pavlina is er fanatiek in,'' vindt Petr. ,,Zij is de hele dag bezig met Misa. Eten, studie, training, uitrusten, het vervoer en om negen uur 's avonds moet zij gewassen zijn en gaan slapen. Het is een dagtaak, waarbij je als ouders beter niet al te egoïstisch ingesteld kunt zijn. Echt hoor, wij zijn in Praag nog nooit naar de schouwburg geweest, hoe mooi het daar ook is. We hebben er gewoon geen tijd voor.''
'Hoewel ik veel gebeurtenissen uit mijn jeugd als uitermate kwetsend heb ervaren, kan ik me inmiddels wel voorstellen dat de andere Nederlandse tennisouders ons maar een raar stelletje vonden. Zo'n Familie Flodder in een caravan, altijd de gordijntjes dicht, norse koppen langs de lijn. De ouders van de andere talentjes vonden dat het sporten vooral ook gezellig moest zijn met een praatje en een drankje na afloop, maar dat was in de ogen van mijn vader een gruwel. Gezellig? Gewonnen moest er worden, anders schudde de caravan heen en weer.'' (uit Harde Ballen) Wie op de tribune toevallig naast Petr Krajicek komt te zitten, ontkomt er niet aan. Alsof er elektriciteitskabels boven de tennisbaan hangen: al snel voel je een spanning in de lucht. De band tussen vader en dochter moet meetbaar zijn, met vooral enorme pieken als zij een paar ballen mist. Dan wil Petr nog wel eens ontploffen en volgen er terechtwijzingen als salvo's uit een Tsjechische mitrailleur. ,,Ik ben nog steeds zenuwachtig als Misa speelt en doe met elk punt mee,'' zegt hij. ,,Als zij verliest, ben ik soms doodziek. Dan moet ik een paar rondjes lopen, om de adrenaline te laten zakken.''
Richard kon er op een gegeven moment niet meer tegen en brak met zijn vader, net zoals ook zijn moeder Ludmila had gedaan. Zes jaar lang was er geen contact tussen vader en zoon. Toen hij in 1996 Wimbledon won, zat Petr in Praag, voor de buis. ,,En ik voelde mij helemaal niet zielig, zoals wel is geschreven. Er was nul contact toen. Er was niets om zielig over te zijn. Ik weet nog wel dat ik er die zondag een drankje op heb genomen.'' Pas nadat Petr zich op een namiddag in 2000 met hangende pootjes bij het huis van Richard en zijn Daphne (Deckers) in Muiderberg had gemeld, volgde de verzoening. Michaëlla gaat beter om met de erupties van haar vader, die minder hevig zijn dan vroeger maar zich nog steeds wel voordoen.
Vorig jaar rond deze tijd ging het bijvoorbeeld nog even goed fout. Bij de finale om het landskampioenschap in Hilversum verloor Michaëlla haar enkelspel, haar eerste nederlaag in de competitie bij Hilverheide. Petr had het aan zien komen. ,,Zaterdagavond moest er zo nodig gezellig worden gedaan met het team, na het bereiken van de finale. Een feestje in de kantine, waarna Misa pas om half tien op bed lag. Te laat, zo bleek maar weer. Het was ook mijn fout, maar ik kon het die zondagmiddag op een gegeven moment niet meer aanzien. Ik ben in de wagen gestapt en naar huis gereden.''
In de maanden die volgden op haar knieoperatie bleek Michaëlla Krajicek de boodschap andermaal goed begrepen te hebben. Zij zette haar opmars op de internationale ranglijst gestaag voort en is dit jaar zelfs al een vast lid van de top-100 gebleken. Op Wimbledon zal zij deel uitmaken van de top-60 en ook nu lijkt dat slechts een tussenstop op weg naar de absolute top. 'De afgelopen jaren heb ik weer een goede band met hem kunnen opbouwen door zijn leuke contact met mijn kinderen en onze gezamenlijke inspanningen voor de tenniscarrière van mijn getalenteerde halfzusje Michaëlla. Hoewel de scherpe kantjes eraf zijn, is Petr Krajicek nog steeds geen gemakkelijke man, ook niet voor zichzelf. Maar hij heeft naast zijn gedrevenheid veel humor en zelfspot en in zijn relatie met Michaëlla heeft hij geleerd van de fouten die hij vroeger heeft gemaakt. In de documentaire 'TV Krajicek' uit 2003 kwam hij nog steeds als een norse drillsergeant naar voren, maar ik vind juist dat hij ten goede is veranderd.' (Richard Krajicek in Harde Ballen)
Fardau Wagenaar, BN/DeStem, 23 juni 2006
Magische stappen op Wimbledon
De finale van Wimbledon in 1996. Michaëlla Krajicek speelt liever met haar poppen dan dat ze naar die lange tennisser op televisie kijkt. Ook al is het haar halfbroer Richard die daar wint. Tien jaar later is alles anders. ‘Misa’ maakt haar debuut in het hoofdtoernooi van Wimbledon en is een groot bewonderaar van hem geworden.-
Michaëlla Krajicek (17) zet vanaf maandag magische stappen in haar eigen familiegeschiedenis. Daar op Wimbledonpark gebeurde het in 1996 allemaal. Over dit gras liep haar halfbroer Richard. Ze kreeg er weinig van mee, maar heeft de verhalen vaak gehoord. Zijn foto hangt niet in het museum van Wimbledon, weet ze, maar hij is wel een groot kampioen.
Tien jaar terug in de tijd: Richard Krajicek is niet geplaatst op Wimbledon. Hij speelt geen rol in de voorbeschouwingen en de bookmakers zijn niet in hem geïnteresseerd. Natuurlijk droomt hij wel, dat doet iedere sporter. Hij ziet zichzelf al winnen in Londen, maar beseft dat zijn scenario meer geschikt is voor een zoetsappige Hollywoodfilm.
Krajicek blijft echter steeds langer in Londen, doorstaat de eerste week en wandelt zonder al te veel moeite de tweede week in. Hij verslaat Michael Stich in de vierde ronde, een knappe prestatie. En in de kwartfinale doet hij het onmogelijke: niemand kan Pete Sampras verslaan op gras, maar die lange jongen uit Nederland zit in een overwinningsroes en maakt Sampras in drie sets af. De camera’s veranderen in één ruk massaal van positie en richten zich op deze outsider: hier gaat iets bijzonders gebeuren.
In Praag kamt op datzelfde moment een meisje van zeven jaar het blonde haar van haar Barbie. Michaëlla en Richard hebben dezelfde vader, maar niet dezelfde moeder. Vader Petr is een voormalig vluchteling uit Tsjecho-Slowakije die tennis als hoogste levensdoel ziet. Eerst stoomde hij in Nederland zijn oudste zoon Richard (nu 34) klaar voor de top, later volgde zijn jongere dochter Michaëlla (17). Het kleine meisje heeft haar halfbroer al wel eens gezien, maar heeft nog niet veel met hem. Vader Petr volgt de editie van 1996 thuis in Praag, voor de televisie. Zijn zoon heeft het contact met hem niet lang daarvoor verbroken. Ze hebben jaren samengewerkt, maar Richard kon het geschreeuw en gepush van zijn vader niet meer aan en ging zonder hem verder. Op het grootste en mooiste moment van zijn tenniscarrière zijn de twee gescheiden van elkaar.
Zondag 7 juli 1996, net voor de finale van Wimbledon. Een naakte vrouw rent over het centre court en de finalisten lachen. Richard Krajicek uit Nederland en Malivai Washington uit de Verenigde Staten, het is niet het mooiste affiche voor de organisatie van het grastoernooi, maar zeker wel voor Nederland. Drie makkelijke sets later knielt Krajicek neer op het gras. Hij is deze middag een legende geworden, de eerste en enige Nederlander ooit die Wimbledon wint.
Vader Petr zag het gebeuren op de Tsjechische televisie. „Ik was trots op Richard. Toen hij won, heb ik ‘hoera’ geroepen en een borrel gedronken“, ‘biecht’ hij jaren na dato op. Zijn zoon wint, Nederland heeft er een ‘mooiste sportmoment’ bij en Krajicek is voorgoed een tennisheld.
En het familieverhaal kan nog mooier worden, want precies tien jaar later maakt Michaëlla Krajicek haar debuut in het hoofdtoernooi. Vorig jaar zou ze eigenlijk al meedoen, maar raakte een paar dagen voor het toernooi zwaar geblesseerd. „Heel erg, maar aan de andere kant is dit wel een heel bijzonder jaar om er voor het eerst te spelen.“
Richard en zij gaan sinds drie jaar met elkaar om. De familieliefde is gegroeid. Michaëlla is er gelukkig mee, want pas nu ze zelf proftennisster is, begrijpt ze wat hij heeft bereikt. Ze lijken op elkaar, denken hetzelfde en zeggen op hetzelfde moment dezelfde dingen. Of ze hem erg gemist heeft in haar jeugd? Niet echt, zegt ze, ze maakte zich meer druk om haar eigen tennisspel.
Richard is gestopt, zij begint net. Maar ze koestert desondanks een droom: een mixed dubbel van Krajicek en Krajicek op Wimbledon. Het lijkt er echter maar niet van te komen. Vorig jaar was zij geblesseerd, nu kampt hij met een heupblessure. „We hebben pech“, zegt ze. „Richard zei tegen me: ‘ik word een jaartje ouder', ik weet niet zeker of het volgend jaar nog kan. Maar mijn vader en ik hopen echt dat het nog eens gebeurt.“
Natuurlijk, de single is belangrijker, dus heeft ze de teleurstelling snel verdrongen. „Vorig jaar kon ik niet meedoen. Ik ben bang dat er weer wat gebeurt als ik te veel over Wimbledon praat. Ik hoop zo dat alles goed gaat en ik daar volgende week sta. Ik moet in de eerste ronde tegen de Australische Stosur. Ze serveert sterk en volleert uitstekend. Begin dit jaar verloor ik in Australië van haar.“
Michaëlla Krajicek, die als ze wint, de eerste geplaatste Mauresmo ontmoet, glimlacht: „Richard heeft beloofd dat hij komt kijken.“
De Telegraaf, 21 juni 2006
Nederlands toptalent opnieuw bij laatste acht Ordina Open
Krajicek op karakter
Heel langzaam - met vallen en opstaan - wordt Michaëlla Krajicek volwassen op de tennisbaan. Wisselvallig zal ze nog wel even blijven, maar het was bijzonder dat dit 17-jarige toptalent zich gisteren niet van de wijs liet brengen door de regen, de wind en de vervelende vlakke klappen van Klara Zakopalova. Zonder sprankelend te spelen versloeg ze de Tsjechische titelverdedigster in de tweede ronde van de Ordina Open. Vooral in mentaal opzicht bleef de 'kleine kraai' knap overeind.
Wie echt op weg wil naar de wereldtop moet ook lelijke wedstrijden kunnen winnen. Gistermiddag was er sprake van zo'n duel dat nooit in aanmerking kwam voor de schoonheidsprijs. "We moesten allebei eerst van de wind zien te winnen en daarna van elkaar", zo verklaarde Michaëlla Krajicek na afloop. Ook de lange regenpauze bij 2-2 in de eerste set en de opvallende 'dipjes' van beide speelsters maakten het schouwspel niet aantrekkelijk.
Maar de tennistrots van Nederland weet inmiddels dat alleen het resultaat telt en heeft geleerd dat ze onder alle omstandigheden koelbloedig moet blijven. Dat lukt nog lang niet altijd, maar wel steeds vaker. De klap van de vervelende nederlaag in de tiebreak van de eerste set kreeg haar niet klein, maar inspireerde zelfs tot het winnen van de volgende drie games. En na de 6-4 winst in set nummer twee bleef Krajicek in de beslissende serie op karakter overeind (6-3). Ook al is snelheid niet haar sterkste punt, ze rende voor elke bal en werd daarvoor op belangrijke momenten beloond. En toen ze haar service echt nodig had, sloeg ze in de cruciale zesde game twee aces. Zakopalova, die in de afgelopen twee jaar in Rosmalen de finale haalde, had geen antwoord meer.
Net als vorig jaar staat de ambassadrice in de kwartfinales van de Ordina Open. Toen versperde een akelige knieblessure haar de weg naar de halve finale en ging een week later het veelbelovende debuut op Wimbledon niet door. "Hopelijk gebeurt er nu niets", sprak ze gisteren bedeesd. "Maar je weet het nooit zeker want op gras kun je zomaar bij een verkeerde beweging iets oplopen."
Een ander pijnlijk onderwerp is het plan om ooit nog met halfbroer Richard op Wimbledon op te treden. Dat gaat er - dit keer door een blessure van de toernooidirecteur van het ABN*Amro toernooi - volgende week weer niet van komen. "Dat vinden we echt heel jammer", sprak Michaëlla gisteren met een sip gezicht. "Het was prachtig geweest om daar tien jaar na zijn overwinning samen te spelen."
Ook deze tegenslag zal de beste speelster van Nederland zo snel mogelijk moeten verwerken. "Ik wist het al een tijdje, dus dat verwerken ervan zal wel lukken. En wat mij betreft gaan we het volgend jaar weer proberen." Actueler is de poging die Michaëlla Krajicek vandaag gaat ondernemen om voor het eerst in haar loopbaan de halve finales van de Ordina Open te bereiken. Anna Ivanovic is bij deze missie geen onoverkomelijk obstakel. Deze nummer 23 van de wereld is in Rosmalen als vijfde geplaatst, maar zal erg goed moeten spelen om de bijna volwassen tiener te verslaan.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 19 juni 2006
Twee trainingen in Rosmalen genoeg voor zege op nummer 19 van de wereld
Krajicek went snel aan gras
Michaëlla Krajicek is ambassadrice van het grastoernooi in Rosmalen en stelt dat ze op deze snelle ondergrond in staat moet zijn tot grootse daden. Daarom was het verbazingwekkend dat ze koos voor een voorbereiding in de Nederlandse en Duitse competitie. Op gravel. Door met 7-5 en 6-3 te winnen van de als derde geplaatste Flavia Pennetta kon Krajicek in elk geval zeggen dat die keuze haar niet noodlottig is geworden. ,,Ik had na de nederlaag tegen Patty Schnyder in de eerste ronde van Roland Garros veel wedstrijden nodig om beter te tennissen en zelfvertrouwen op te doen. Het maakte me niet uit tegen wie of waar. Dat vond ik belangrijker dan trainen op gras. Dat ik in die competitie ook nog wat geld heb verdiend, is mooi meegenomen. Maar dat is voor mij niet de hoofdreden geweest.'' Krajicek twijfelde wel of ze afgelopen weekeinde met het Haagse Leimonias zou meedoen aan de play-offs van de eredivisie. Haar vader en coach Petr liet die keuze aan de tennisster. Ze deed het uiteindelijk wel. ,,Ik kreeg de kans om nog een keer tegen een goede tegenstandster te spelen. Dat gaf de doorslag.''
Eergisteren trainde ze voor het eerst in Rosmalen, met haar Russische dubbelmaatje Dinara Safina. Vreemde voorbereiding of niet, Krajicek boekte in de eerste ronde in Rosmalen een overwinning die haar persoonlijke top-10 haalde. Pennetta behoort tot de mondiale subtop, haalde vorig jaar de vierde ronde op Wimbledon en stond dit jaar in de finales in Gold Coast, Bogotá en Acapulco. Als Pennetta model staat voor het niveau dat nodig is om de top-20 te halen, dan is dat voor Krajicek in elk geval een haalbaar doel. Vooral de mentale zwakte van de Italiaanse was opvallend. Aan het einde van de eerste set wond Pennetta zich zo op over een haperende opslag, dat ze de setwinst wel heel makkelijk aan Krajicek liet. Echt onwennig was de Nederlandse niet, met gras in plaats van gravel onder de voeten. Af en toe was de timing niet helemaal perfect en soms stond Krajicek verkeerd voor de bal. Maar het is al langer bekend dat het voetenwerk van de tiener beter kan.
,Ik ben heel tevreden,'' blikte de Kleine Kraai terug. ,,Zeker in de eerste set haalde ik een hoog niveau. Het bewijst voor mij dat ik de juiste keuzes heb gemaakt.'' In die eerste set sloeg Krajicek 88 procent van haar eerste opslagen in. Een ongewoon hoog aantal. Die service was tot voor kort haar grootste wapen, maar haperde tijdens het gravelseizoen. ,,Ik heb veel gewerkt aan mijn tweede opslag en die is ook echt beter geworden. Maar dat ging ten koste van mijn eerste service. Daar heb ik na Roland Garros weer veel aandacht aan besteed en het heeft geholpen.'' Alleen halverwege de tweede set, toen Krajicek de wedstrijd helemaal in handen leek te hebben, haperde het kanon eventjes. Op een 3-1 voorsprong sloeg ze drie dubbele fouten en leverde daarmee die voordelige marge weer in. Maar met een tweede break in de achtste game trok ze de partij alsnog naar zich toe.
Krajicek, in Rosmalen voor het eerst gehuld in een nieuw wit jurkje, stuit in de tweede ronde op de Tsjechische titelverdedigster Klara Zakopalova. ,,Ik heb een paar keer met haar getraind in Praag,'' vertelt de tiener die afwisselend in Nederland en Tsjechië haar oefensessies afwerkt. ,,Verder ken ik haar niet echt goed.'' Krajicek wilde gistermiddag nog niet definitief bevestigen dat ze met haar halfbroer Richard mag meedoen aan het mixdubbel op Wimbledon. Ze gaf er de voorkeur aan om later deze week samen met haar dubbelmaatje uitsluitsel te geven in Rosmalen. In Londen zouden ze kunnen stuiten op een andere broer-zus-combinatie. De Tsjechen Cyril Suk en Helena Sukova zijn al zeker van een wildcard. Eerst concentreert ambassadrice Krajicek zich op Rosmalen, op het toernooi dat voor haar de afgelopen twee jaar in een nachtmerrie eindigde. Twee jaar terug flauwgevallen, vorig jaar een knieblessure. Misschien dat Krajicek er daarom voor heeft gekozen om zo laat mogelijk op het Brabantse gras te stappen. Michaëlla Krajicek: ,,Zeker in de eerste set haalde ik een hoog niveau. Het bewijst voor mij dat ik de juiste keuzes heb gemaakt.
Provinciale Zeeuwse Courant, 19 juni 2006
Krajicek steekt in goede vorm
Op het toernooi dat haar de laatste twee jaar zo weinig geluk bracht, gaf Michaëlla Krajicek gisteren een kleine demonstratie van haar mogelijkheden op gras. De zeventienjarige Nederlandse klopte Flavia Pennetta in een duel dat ze zelf schaarde bij een van haar tien beste optredens.
Het was dan ook niet onaardig wat Krajicek liet zien tegen de nummer 19 van de wereld. Pennetta mag gras dan niet als haar favoriete ondergrond beschouwen, de als derde geplaatste Italiaanse bereikte vorig jaar nog altijd de vierde ronde op Wimbledon.
Bij Krajiceks voorbereiding op het grasseizoen mochten vraagtekens gezet worden. Ze speelde eredivisiecompetitie voor het Haagse Leimonias, waarmee ze de play-offs bereikte. Afgelopen zaterdag stond ze nog op gravel te spelen. „Ik wilde veel wedstrijden spelen en op deze manier kon dat. Ondergrond telt dan niet. Het belangrijkst was om tegen goede meisjes te spelen. Ik wilde zaterdag per se nog een keer tennissen.“
Na de zege (7-5 6-3) kan Krajicek zo maar stellen, dat ze in vorm is voor Wimbledon. Vorig jaar moest ze er verstek laten gaan, toen ze op het centre court van het Autotron in Rosmalen door haar knie ging. Dat betrof de kwartfinale tegen Meghan Shaughnessy. Krajicek, 55e op de wereldranglijst, miste daardoor ook een optreden in het gemengd dubbelspel met halfbroer Richard. Voor de komende editie heeft het koppel opnieuw om een wildcard gevraagd. De Krajiceks hebben inmiddels uitsluiting gekregen over toewijzing, maar daarnaar gevraagd begon ze te giechelen. „Ik mag het nog niet vertellen“, zei ’Kleine Kraai’, daarmee impliciet mededelend dat ze aan de zijde van de Wimbledon-winnaar uit 1996 haar opwachting maakt op het heilige gras.
Gehuld in een nieuw jurkje dat haar een stuk vrouwelijker maakt, maar niet kan verhullen dat ze nog altijd niet volledig in shape is om tot een wereldtopper uit te groeien, pakte Krajicek in beide sets een vroege break. Twee keer verspeelde ze die zonder gevolgen. Maar de knullige manier waarop ze in de tweede haar service op 3-1 inleverde, gaf te denken. Krajicek sloeg drie dubbelfouten.
Twee jaar geleden moest Krajicek opgeven in Rosmalen, nadat ze was flauw gevallen. Vorig jaar gaf haar knie haar geen kans om verder dan de kwartfinale te komen. Nu moet ze het allerbeste uit zichzelf halen om de prestatie van 2005 te herhalen. Ze treft in de tweede ronde titelverdedigster Klara Zakopalova, de nummer 46 van de wereld.
Leimonias.nl, 15 juni 2006
Verslag speeldag 7 Eredivisie tennis Leimonias Graydon
Leimonias Graydon behaalt play-offs
Leimonias Graydon heeft zich geplaatst voor de play-offs. Door het 3-3 gelijkspel tegen De Manege uit Apeldoorn, eindigt de club uit Den Haag bij de beste vier en is daarom nog steeds in de race voor het landskampioenschap. Wie de tegenstander van Leimonias Graydon zaterdag in de halve finales zal zijn, wordt vrijdag door loting bepaald.
Het was een enerverende dag in Apeldoorn. Indien er met 4-2 gewonnen zou worden, waren de play-offs door Leimonias veilig gesteld. Bij 3-3 gelijkspel waren de uitslagen van de andere teams van belang. TV Dekker Horsman en TV Groenekan waren al zeker van deelname, zij troffen elkaar in de laatste competitieronde. Het zou er dus om gaan spannen welke ploegen het derde en vierde ticket voor de play-offs zouden bemachtigen. In theorie waren zowel Popeye Gold Star en Amstelpark nog in de race. Zij speelden tegen de hekkensluiters van de Eredivisie, Heerhugowaard en Victoria. Er was dus nog van alles mogelijk.
Michaëlla Krajicek trof in de Tsjechische Sandra Zahlavova (WTA 203) een taaie tegenstandster. Toen aan het begin van de partij Krajicek onderuit gleed op de baan, zag het er slecht uit voor Leimonias Graydon. Krajicek was van streek en kon het niet bijbenen (2-6). Even leek ze de wedstrijd zelfs op te gaan geven. Maar met haar vader op de bank toonde ze karakter en knokte ze zich knap terug. Ze maakte een 3-1 achterstand in de tweede set goed, werkte twee matchpoints weg en pakte de set uiteindelijk via de tiebreak. Krajicek moest in de derde set in elk punt tot het uiterste gaan, maar ze bleef vechten. De ontlading bij de kleine Krjicek was dan ook groot toen ze na ruim drie uur spelen het derde matchpoint verzilverde (6-2).
Linda Sentis speelde tegen de Litouwse Lina Stanciute (WTA 305) van De Manege. Sentis had zichzelf weer hervonden na haar twee verloren singelpartijen afgelopen zondag en dinsdag. Ze stond er weer zoals we van haar gewend zijn. Daardoor was het des te zuurder voor Sentis dat ze na twee maal te hebben voor gestaan alsnog Stanciute moest feliciteren. Sentis pakte de eerste set via een tiebreak en liep in de tweede set uit naar een 4-2 voorsprong. Stanciute liet het er niet bij zitten, vocht zich terug en won vier games op rij (4-6). Hoewel beide speelsters in elke game aan elkaar gewaagd waren, liep Sentis uit naar een 4-1 voorsprong in de derde set, met zelfs één kans op 5-1. Toch was het weer de volhardende Stanciute die steeds beter ging spelen en de achterstand om kon buigen. Ze won nu zelfs vijf games om rij en pakte de derde set en daarmee de wedstrijd met 6-4.
Peter Wessels, die na zijn voetblessure dinsdag tegen TV Dekker Horsman al werd ingezet bij het herendubbel, was nu ook fit genoeg voor het spelen van een singelpartij. Wessels begon moeizaam aan zijn partij tegen Konstantinos Economides (ATP 205). Hij had moeite met zijn eigen opslag en ondanks twee kansen om de service van Economides terug te breken pakte de Griek de eerste set met 6-4. De tweede set ging gelijk op, maar in de tiebreak was Wessels de sterkste. De derde set was beladen. Wessels ergerde zich aan de slechte banen (de ballen vlogen inderdaad opmerkelijk vaak een vreemde kant op). Maar ook de supporters van De Manege wekten bij Wessels irritaties op. Onder het genot van een wijntje en een sigaretje, zongen vooral de vrouwelijke fans van De Manege hun clubgenoten toe en schreeuwden hen zelfs zo nu en dan tijdens de rally’s naar de winst. Toen Economides op dat moment er ook nog eens een schepje bovenop deed, was het gedaan met de speler van Leimonias Graydon (3-6).
Jesse Huta Galung had echter geen moeite met zijn tegenstander, de Antiliaan Jean-Julien Rojer (ATP 240). In het begin van de wedstrijd was Huta Galung nog wat te gretig en onzorgvuldig, maar toen hij de rally aanging, overklaste hij Rojer (6-4, 6-2).
Ondertussen was duidelijk geworden dat Popeye Gold Star al punten had laten liggen en niet meer mee speelde voor de play-offs. Concurrent Amstelpark deed het wel goed tegen Victoria, was die dag nog ongeslagen en het bleef dus spannend.
Linda Sentis vormde samen met Michaëlla Krajicek het damesdubbel van Leimonias Graydon. Eigenlijk kwamen Zahlavova en Stanciute er de hele wedstrijd niet aan te pas, maar omdat er zoveel op het spel stond, was de spanning te snijden (ook onder de supporters). De combinatie Sentis - Krajicek pakte goed uit en zij wonnen overtuigend (6-2, 6-3).
Er kwam heel wat rekenwerk aan te pas, maar voor het herendubbel de baan op ging was duidelijk geworden dat Leimonias Graydon de play-offs had bereikt. Wessels en Huta Galung wonnen nog wel de eerste set van Rojer en Economides van de Manege (6-4), maar in het tweede en derde spel braken de spelers van De Manege Huta Galung op het juiste moment (5-7, 3-6).
Naast TV Dekker Horsman, TC Groenekan en Leimonias Graydon, speelt ook De Manege aanstaand weekend play-offs. Amstelpark had uiteindelijk zelf een punt verspeeld tegen Victoria en verknoeide het daarmee voor zichzelf.
Vrijdag wordt er middels loting bepaald of Leimonias Graydon het zaterdag in de halve finales moet opnemen tegen TV Dekker of tegen TC Groenekan (de nummer 3 en 4 worden geloot tegen de nummers 1 en 2). Coach van Leimonias Graydon, Mark-Paul Burgersdijk: “De hele competitie is het spannend geweest en we hebben het heel lastig gehad. Maar ik denk dat we uiteindelijk terecht bij de beste vier zijn geëindigd. We kijken erg uit naar zaterdag: we zijn misschien geen favoriet, maar we zijn ook zeker niet kansloos”.
De halve finales worden zaterdag 17 juni gespeeld bij TV Victoria in Rotterdam. Aanvang wedstrijden 12.00 uur. Wie zich landskampioen 2006 mag noemen zal zondag 18 juni bepaald worden.
Esther Voesenek, Provinciale Zeeuwse Courant, 15 juni 2006
Krajicek is voor heel even thuis
Op Roland Garros was ze rap klaar. Daardoor vertoeft Michaëlla Krajicek - in afwachting van het grastennistoernooi volgende week in Rosmalen - alweer anderhalve week in Nederland. Thuis! Heerlijk! „Kan ik eindelijk weer eens iets sociaals doen.“ Pas zeventien is de kleinste Krajicek, maar nu al onderdeel van het reizende circus met toptennissers. Ze weet niet beter, maar wil koste wat het kost het bijzondere ervan blijven inzien.
Zeker als de keerzijde even de overhand krijgt. De offers die ze moet brengen voor haar tennisdroom. De grootste? „Dat ik niet vaak samen met mijn hele familie kan zijn. Dat klinkt als een heel net antwoord, maar het is wel zo. Ik vind het jammer dat ik niet vaker met mijn broertje Peter kan omgaan, net zoals normale broertjes en zusjes doen.“
Thuis, daar is ze toch het liefst. In Nederland. „We wonen met de familie voor de helft in Praag en voor de helft hier, in Almere. Ik voel me honderd procent Nederlands; Nederland is echt mijn thuis. Ik vind het heel fijn om hier toernooien en in de eredivisie bij Leimonias te kunnen spelen. En dezer dagen kan ik eindelijk weer eens iets sociaals doen.“
Een middagje winkelen in Den Haag bijvoorbeeld, met moeder Pauline en Nicole Thijssen, haar teamgenootje bij Leimonias. „Samen shoppen, meiden onder elkaar. Ik ben blij dat ik dit soort dingen nu even kan doen. Drie uurtjes maar, dan moet ik fitnessen. Er zijn wel zó veel dingen die ik nodig heb. Ik ben een vrouw hè, die hebben altijd wel iets nodig.“
Zo betrokken als haar ouders zijn, zo weinig weet broertje Peter in Praag van de verrichtingen van zuslief. „Laatst kwam ik terug uit Australië, wist-ie niet eens dat ik twee toernooien had gewonnen. Dat is toch ongelofelijk!“ Maar stiekem ook wel prettig, moet Krajicek beamen. Een tegenwicht voor tennis-tennis-tennis, waar het toch al zo vaak om draait. „Peter en ik zijn wel heel close. Al is hij nu op een leeftijd - hij is dertien - dat-ie met auto’s en dat soort dingen bezig is; daar weet ik niks van. Maar ik denk dat we over een paar jaar wel weer meer contact zullen hebben.“
Ze probeert zo veel mogelijk Nederlands tegen hem te praten, de taal die hij nog kent van zijn eerste zes levensjaren, die in Nederland lagen. „In Rosmalen zal hij wel komen kijken, daar maakt-ie vaak vriendjes, waardoor hij de taal weer spreekt.“ Rosmalen, waar ook voor Michaëlla Krajicek al zoveel herinneringen liggen. Het is met Wimbledon haar favoriete plek om te spelen, al liep het nog nimmer goed af op de grasbanen van het Autotron. „Het eerste jaar was ik er eigenlijk nog niet klaar voor, ik was pas veertien. Het tweede jaar ben ik flauwgevallen. En vorig jaar was met mijn knie...“
De rechter, waarvan de buitenmeniscus scheurde. Net toen Krajicek op stoom was, toen een halvefinaleplaats zelfs gloorde. En daarachter een nóg mooier vooruitzicht: spelen op Wimbledon, aan de zijde van haar broer Richard. Het werd drie maanden pas op de plaats. Waarna ze sterker dan ooit terugkwam. Letterlijk, het resultaat van vele uurtjes krachthonk. Ze moest wel - „ik mocht na de operatie niet lopen“ - maar baalt eigenlijk van het apparatenwerk.
„Niet het leukste om te doen, nee. De smell van de fitness is niet zo lekker. Ach, dan hang ik wel wat posters op - doe mij maar Tom Cruise, Pieter van den Hoogenband is ook goed - en ik spuit wel een lekker luchtje. Het hoort toch bij mijn baan.“ In die baan wil ze nog wel ’een jaartje of dertien’ blijven hangen. Dus is fit blijven het credo.
Datzelfde geldt voor grote broer Richard. Ook zijn lijf oogt nog altijd strak. Omdat dat ene kunstje nog steeds in zijn hoofd zit: met zijn halfzusje dubbelen op Wimbledon. Een week voor het toernooi wordt bekend of de organisatie Krajicek & Krajicek een wildcard toebedeelt. „Dat zou echt fantastisch zijn“, verheugt ’Misa’ zich alvast. „Het is vooral voor mijn vader een droom, om zijn beide kinderen daar samen te zien. Voor mij voelt het vooral als een hele eer om met hem op één baan te spelen. Het zou nu nóg historischer zijn dan vorig jaar, omdat het precies tien jaar geleden is dat Richard Wimbledon won.“
Algemeen Dagblad, 11 juni 2006
Koortsig tennisweekje voor Krajicek
Vorige week zondag begon het avontuur voor de Michaëlla Krajicek in het Duitse Moers.
De plaats ligt net over de grens bij Venlo. Na een partijtje in het enkelspel te hebben gewonnen, reed moeder Pavlina haar naar Den Haag, waar ze op tweede pinksterdag voor het eerst in actie kwam voor Leimonias (tweemaal winst).
Op woensdag was Krajicek namens Leimonias actief in Groenekan. De tiener stond met koorts op de baan en verloor van Anastasia Yakimova. Een dag later, nog altijd koortsig, stapte ze weer bij haar moeder in de auto voor een rit van zeven uur naar Stuttgart, waar ze om één uur ’s nachts arriveerde. Op vrijdag, na een nederlaag tegen Martina Müller, zaten moeder en dochter door de files bijna negen uur in de auto richting Nederland.
Op zaterdagochtend werd nog even een ouderwissel uitgevoerd. Moeder vloog naar Praag met het vliegtuig dat vader Petr kort daarvoor in Amsterdam had afgezet. Pavlina neemt nu de zorg voor zoon Peter weer op zich en Petr begeleidt zijn dochter in principe tot en met Wimbledon.
,,Leuk is anders,’’ zegt Petr. ,,Ik hou van mijn vrouw en zie haar op deze manier wel heel weinig. Maar goed, hier hebben we voor gekozen.’’
Zaterdag mocht Leimonias weer beschikken over Krajicek, die won van Bitjskova en met Thijssen ook in het dubbelspel een punt pakte. En gisteren moest de beste tennisster
Maarten Scholten, Maarten Scholten, 10 juni 2006
Tennissen voor vijftien toeschouwers
De Nederlandse competitie die tennissers nu afwerken, trekt weinig belangstelling. Topspelers spelen erin om stevig te training. Ik doe mee voor de wedstrijden, om ritme op te doen.
Overwegend witte tenniskleding verplicht staat er bij de ingang van de Haagsche Lawn Tennis Club. Op een stralende zaterdagmiddag speelt het eerste team thuis de vierde wedstrijd in de eredivisie, tegen het Amsterdamse Popeye Gold Star. Twee van de meest succesvolle clubs in de geschiedenis van het Nederlandse tennis.
Leimonias won zestien keer de titel, voor het eerst in 1932 en voor het laatst in 1989. Popeye was tussen 1974 en 1997 dertien keer de sterkste. Fraai affiche: de eerste dames-single tussen Michaëlla Krajicek (45ste op de wereldranglijst) en de Russische Ekataryna Bychkova (80ste). Voordat Michaëlla Krajicek de baan opstapt, zet ze twee handtekeningen. Op de tribune enkele tientallen belangstellenden.
Het is vandaag nog druk, zegt hoofdscheidsrechter Eric Savalle. Meestal staan er bij het begin van een eredivisiewedstrijd hooguit vijftien mensen langs de kant. Savalle is sinds 1957 scheidsrechter bij het competitietennis. In zijn hoogtijdagen zat hij op de umpirestoel bij vele internationale toernooien, tot aan de Grand Slams toe. De laatste jaren is de belangstelling voor de Nederlandse competitie niet toegenomen. Maar dit jaar is het wel erg droevig. Geen televisie, geen radio, geen kranten. Zelfs de uitslagen staan er niet in. Sponsors zullen zich afvragen wat het rendement is op hun investering.
Een topteam in de eredivisie kost al gauw een ton, voor het grootste deel honorarium voor enkele topspelers. In twee weken spelen acht teams een halve competitie, die komend weekend wordt besloten met play-offs tussen de beste vier. De afgelopen jaren werd de eredivisie gedomineerd door Intervaluta Hilverheide, het team van suikeroom René van den Berg. Na diens arrestatie op verdenking van financiële malversaties vorig jaar, meteen de laatste keer dat de tenniscompetitie in het nieuws was, spatte het bolwerk uiteen. Dit jaar zijn de topspelers beter verdeeld over de teams. Er is meer spanning, dat maakt het veel leuker, vindt Savalle. Je kunt de competitie zeker vergelijken met een sterk bezet Challenger-toernooi. Tophonderd speelsters en Nederlandse toppers. Het niveau is hoog genoeg.
Blikvanger bij Leimonias is dit seizoen Michaëlla Krajicek, die overkwam van Hilverheide. Na haar uitschakeling in de eerste ronde van Roland Garros stortte het 17-jarige talent zich op competitietennis. Ze speelt deze weken niet alleen in Nederland, maar ook in Duitsland, bij TV Moers. Soms leidt dat tot hectische taferelen: woensdag ziek uitgevallen bij Leimonias, vrijdag met Moers naar Stuttgart, zaterdag in Den Haag tegen Popeye en zondag weer naar Moers. Ik had 39 graden koorts woensdag, vertelt Krajicek. Dan kun je ziek worden of doorvechten. Ik heb heel veel pilletjes genomen en ben doorgegaan. Zeven uur in de auto naar Stuttgart, partij spelen, dan in de file naar huis. Dat doe ik echt nooit meer!
Zeker gezien die achtergrond toont ze tegen Bychkova een bewonderenswaardige instelling. Terwijl het publiek fluistert over de van plaats wisselende vader Petr en haar vermeende slechte houding op de baan (Ze is net Richard) heeft Misa moeite met haar fitte en hard serverende tegenstandster. In de beslissende derde set zoekt ze regelmatig oogcontact met haar vader en schakelt ze met een uiterste krachtsinspanning naar een hoger tempo. Na bijna drie uur wint ze: 6-4, 4-6 en 6-4. In een training speel je nooit zon partij, zegt Krajicek. Vooral daarom doe ik nu mee aan de competitie, met veel wedstrijden, om ritme op te doen. De laatste periode ging het niet zo goed. Nu merk ik weer vooruitgang. Dat is belangrijk voor het grasseizoen, dat bijna begint.
Op de kalender is de tenniscompetitie ingeklemd tussen Roland Garros en de voorbereiding op Wimbledon. Als je het langer maakt dan twee weken, komen de toppers niet, zegt Eric Savalle. Zelfs deze opzet is niet ideaal, vindt Peter Wessels, nummer twee van Nederland en ook uitkomend voor Leimonias. Ik heb meegemaakt dat ik zondag de play-offs speelde op gravel en de dag erna in Rosmalen op gras moest. Dan kun je net zo goed thuisblijven. Mocht Leimonias de play-offs halen, dan doet Wessels, die nog tobt met een peesblessure aan zijn voet, niet mee. Ik ga naar Engeland, op gras spelen.
Krajicek hoopt wel op de play-offs. We hebben een leuk team, ik heb het naar mijn zin. Ze staat op, loopt naar buiten en vindt een plekje op de tribune. Op de televisie in het clubhuis is de finale van Roland Garros te zien. Het contrast kan nauwelijks groter.
Fred Buddenberg, Trouw, 29 mei 2006
Krajicek komt op alle fronten te kort
De rondleiding op het Court Philippe Chatrier was gisteren kort maar leerzaam. In 57 minuten werd Michaëlla Krajicek door de Zwitserse Patty Schnyder keihard gewezen op haar tekortkomingen. En dat waren er nogal wat.
Na de meedogenloze afstraffing van 6-1 en 6-2 staarde Krajicek een halfuur naar een blinde muur in de kleedkamer. Ze zocht vergeefs naar antwoorden op de vele vragen die tijdens de partij tegen Schnyder in haar hoofd waren opgekomen. Toch restte er slechts een conclusie: Krajicek is nog lang niet klaar voor het grote werk. Die wetenschap stemde de pas 17-jarige tennisster verdrietig.
Na de halve finale in Istanboel was ze vol zelfvertrouwen naar Roland Garros afgereisd. In de trainingen met Safarova en Sprem raakte ze de ballen goed en het vooruitzicht om te spelen op het center court wond haar op. Op al het goede volgde een ontnuchterende anti-climax. In een vrijwel leeg stadion werd Krajicek op alle fronten afgetroefd door Schnyder, de nummer negen van de wereld. ,,Ik had het gevoel dat ik de wind steeds tegen had.”
In hun derde onderlinge ontmoeting legde Schnyder de zwakke punten van haar opponente haarfijn bloot. Op het trage gravel werd het gebrek aan snelheid van Krajicek opnieuw pijnlijk onderstreept. Door het ondermaatse voetenwerk kwam ze niet op tijd uit de hoeken en bij de vijf dropshots van Schnyder zag ze er hulpeloos uit. Krajicek mist nog de stabiliteit om te glijden op het gravel en dat maakt haar kwetsbaar.
Op de hoge spinballen van de linkshandige Schnyder moest Krajicek vaak het antwoord schuldig blijven en opvallend was dat de Zwitserse over een betere service beschikte. Ze sloeg negen aces, tegen Krajicek één. En dat terwijl de opslag van Krajicek, die maar liefst tien breakpoints tegen kreeg, toch wordt gezien als haar grote wapen. Een aantal aanpassingen aan haar service, aangedragen door broer Richard, heeft (nog) niet tot verbetering geleid.
Ook op tactisch gebied toonde de tien jaar oudere Schnyder zich de betere tennisster. Ze ging uit van haar eigen kracht en speelde handig in op de zwakheden van Krajicek. In het spel van de Almeerse ontbrak ieder plan. Haar tactiek was om zoveel mogelijk voor de winners te gaan, maar toen dat niet lukte kon ze nergens op terugvallen. En dat maakte haar partij tegen de geslepen Schnyder tot een kansloze missie.
Vanuit de coachbox werd Krajicek bijgestaan door moeder Paulina en niet door vader Petr, onder wiens hoede ze vorige week in Istanboel nog reikte tot de halve finales. Krajicek had de voorkeur gegeven aan de aanmoedigingen van haar moeder, terwijl vader Petr zich in Praag ontfermde over Michaëlla’s broertje, Petr junior. ,,Ach, het maakt mij niet uit wie er zit”, zei Krajicek schouderophalend. ,,Ik wilde het een keer met mijn moeder proberen. Meiden onder elkaar. En laten we eerlijk zijn, wat viel er te coachen?”
Toch is het vreemd dat Krajicek op een grand slam niet wordt begeleid door vader Petr, officieel haar coach. Een grandslamtoernooi als Roland Garros is toch het platform waarop alle ogen van de tenniswereld zijn gericht.
Ook broer Richard, die zijn zus vaak met raad en daad bijstaat, ontbrak in Parijs. Hij viert met het gezin vakantie in Spanje. ,,Richard had ook geen toverstokje gehad om de wedstrijd om te draaien”, zei Michaëlla. ,,Eigenlijk ben ik blij dat hij het niet heeft gezien.”
Na de afgang tegen Schnyder erkende Krajicek dat zij reikhalzend uitziet naar het komende grasseizoen. Vreemd genoeg blijft zij voorlopig op gravel spelen – een keuze ingegeven door financiële belangen. Eerst meldt Krajicek zich voor clubwedstrijden in Duitsland (‘Ik denk in Berlijn, maar het contract is nog niet getekend’) en later speelt ze in de Nederlandse competitie bij Leimonias. Mocht deze Haagse club de play-offs halen, dan draagt Krajicek in het weekeinde van 17 en 18 juni nog haar gravelschoenen. Geen ideale voorbereiding op het grastoernooi van Rosmalen, dat op 19 juni begint.
de Volkskrant, 29 mei 2006
Krajicek ontbeert toverstok
Het is een oude wet in het tennis: kijk nooit verder dan één ronde vooruit. Michaëlla Krajicek deed dat toch, niet uit hoogmoed maar juist om moed te verzamelen. Als een berg zag ze op tegen haar eerste tegenstandster op Roland Garros: Patty Schnyder. Daarom richtte ze zich op het dal dat na de top aan haar voeten zou liggen. Het perspectief was aantrekkelijk, maar kon haar niet redden. Kansloos was ze in de eerste ronde tegen de als zevende geplaatste Zwitserse: 6-1, 6-2.
Haar vader, tevens coach, zag de bui vermoedelijk al hangen. Zondag keerde Petr Krajicek terug naar Praag, officieel omdat zijn 14-jarige zoon om aandacht vroeg. Moeder Pavlina zat op de tribune om haar dochter aan te moedigen. Ook halfbroer Richard, die nog niet zo lang geleden aankondigde zich nadrukkelijker met de begeleiding van Misa te willen bemoeien, liet verstek gaan en koos voor een vakantie in Spanje.
‘Hij vond dat hij hard had gewerkt’, grapte ze na haar kansloze nederlaag. Eerlijk voegde ze er aan toe dat ook Richard haar niet aan ‘het toverstokje’ had kunnen helpen, waarmee ze deze partij had kunnen winnen. ‘Het waaide nogal en ik had het gevoel dat alleen ik constant met tegenwind speelde.’
Het is een beetje het verhaal van het servet en het tafellaken. Te groot voor het een en te klein voor het ander. Pas zeventien is ze en voor de tweede keer dit jaar behoort ze tot de topvijftig van de wereldranglijst. Ze is de een na jongste in dit elite-gezelschap. Alleen Nicole Vaidisova, afgelopen week toernooiwinnares in Straatsburg en vier maanden jonger, staat boven Krajicek.
De Tsjechische is naar de zestiende plaats opgeklommen, Krajicek (45ste) is nog niet zo ver. Haar eerste overwinning op een toptwintigspeelster moet ze nog boeken. Vorige week dacht ze moed te kunnen putten uit haar halve finale in Istanbul tegen de Russin Anastasia Miskina, die ze in de tweede set een tiebreak afdwong (6-2, 7-6). ‘Ik kwam naar Parijs met genoeg zelfvertrouwen, maar dat was vandaag heel weinig waard’, concludeerde ze.
Nog geen uur stond Krajicek gisteren op de baan van het Court Philippe Chatrier, het grootste stadion van Roland Garros. Echt zenuwachtig was ze niet geweest. ‘Daarvoor zaten er te weinig toeschouwers op de tribunes.’ Ze had zich voorgenomen het initiatief te nemen en ‘voor winners te gaan’. Maar geen moment kon ze haar stempel op het bloedeloze duel drukken.
Patty Schnyder dicteerde het spel vanaf de eerste game. De tien jaar oudere Zwitserse, die na een sterk Amerikaans gravelseizoen op het Europese gravel even de weg kwijt leek en zelfs – heel ongebruikelijk – in Rome naar een ander type racket switchte, liet haar tegenstandster gisteren alle hoeken van de baan zien en raakte daarmee pijnlijk Krajiceks achilleshiel.
Zeker op gravel laat het loopwerk van de Nederlandse nog veel te wensen over. Ze bekende eerlijk dat ze nog niet weet hoe ze op deze baansoort moet glijden om extra meters te pakken. Vooral de vijf succesvolle dropshots van de geroutineerde Schnyder, die gisteren aan haar veertigste Grand Slamtoernooi begon, legde het fysieke manco van Krajicek pijnlijk bloot. De Nederlandse kwam zelfs niet in de buurt van de bal.
Slechts negentien punten won Krajicek in de eerste set en alleen in de vierde game hield ze haar service. In de tweede reeks kon ze het aantal Zwitserse breaks tot twee beperken, maar van een echte wedstrijd was nimmer sprake. Toen ze op 2-4 zelf een dropshot probeerde die amper het net haalde, gaf ze zich definitief gewonnen.
‘Ik moet nog veel stabieler en sterker worden’, realiseerde Krajicek zich na het Zwitserse lesje. De komende weken wil ze vooral veel partijen spelen, in de Duitse Bundesliga (Berlijn) en de Nederlandse competitie (Leimonias). Haar voorbereiding op Wimbledon begint pas in Rosmalen. ‘Ik speel liever op gras dan op gravel, maar nu is het belangrijkste dat ik zo veel mogelijk wedstrijden speel. Bovendien schakel ik vrij gemakkelijk om naar een andere baansoort.
Michaëlla Krajicek gaat er nog steeds vanuit dat ze op Wimbledon samen met Richard een wildcard krijgt voor het gemengd dubbelspel. ‘Officieel horen we dat pas een week voor het toernooi, maar ik denk dat het wel goed zit.’ Petr Krajicek, hun beider vader, zal er in Londen ongetwijfeld wel bij zijn. Moeder Pavlina kan zich alvast instellen op een oppasdienst.
De Telegraaf, 29 mei 2006
Tijd voor bezinning
Krajicek kansloos onderuit in openingsronde Roland Garros: 6-1, 6-2
Na de afstraffing keek ze een halfuurtje verdrietig naar een kleedkamermuur. Nee, haar vader Petr in Praag of haar grote broer Richard, die in Spanje vakantie viert, had ze nog maar even niet gebeld. Michaëlla Krajicek dacht ook niet dat de aanwezigheid van één van die twee haar in die vreselijke wedstrijd tegen Patty Schnyder had geholpen. Haar debuut op het centre court van Roland Garros werd een hardhandig lesje in graveltennis (6-1, 6-2). "Ik had het gevoel dat ik de hele wedstrijd wind tegen had."
Er is geen reden voor paniek, maar haar zwakke optreden in Parijs geeft wel aanleiding tot bezinning. Ook al is gravel niet haar favoriete ondergrond, het krachtsverschil met Schnyder was wel erg groot. Zelf beweert ze dat ze niet zenuwachtig was, maar waarom maakte ze dan zo veel onnodige fouten? Was het wel verstandig dat na het sterke toernooi in Istanboel haar coach en vader werd vervangen door haar moeder en Hans Felius van de tennisbond? Kunnen haar familieleden haar nog wel verder helpen of wordt het tijd voor een topcoach van buitenaf? Is het wel goed dat dit meisje, die toch haar vizier heeft gericht op de wereldtop, in de komende weken competitie gaat spelen in Duitsland en Nederland?
"Ik heb veel wedstrijden nodig", zegt ze zelf. Maar ze zegt zelf ook dat ze straks maximaal wil presteren op haar favoriete baansoort; het gras van de Ordina Open en Wimbledon. Als ze in de Nederlandse eredivisie de play-offs haalt, kan ze zich echter niet goed voorbereiden op de grastoernooien. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Of is het op dit moment belangrijker dat er geld wordt verdiend in de competitie dan dat het optimale programma wordt gedraaid?
De mensen rondom Michaëlla Krajicek zijn ervaren genoeg om de juiste antwoorden te vinden op al deze vragen. Ondertussen moet de tijd in het voordeel van het Nederlandse toptalent gaan werken. Patty Schnyder, de nummer zeven van de plaatsingslijst, is nu eenmaal tien jaar ouder en maakte zelf in haar jonge jaren ook regelmatig een afgang mee. Maar ondertussen is de 27-jarige Zwitserse erg slim geworden en zijn haar zwiepende topspinslagen op een gravelbaan een plaag voor iedereen. Gisteren werd Krajicek door die klappen ver achter de baseline en in de hoeken van het centre court gedwongen. En zo kon ze regelmatig geklopt worden door uitgekiende dropshots. Schnyder had haar huiswerk goed gedaan en wist ook wel dat snelheid niet het sterkste punt is van het Nederlandse toptalent.
Binnen een uur was de eerste wedstrijd op het centre court voorbij en kon het langzaam binnendruppelende publiek zich verheugen op de echte sterren. Michaëlla Krajicek is dat nog lang niet. En om de kans te vergroten dat ze ook dit ooit wordt, zal er nog veel geslepen, gekneed en gesproken moeten worden.
De Telegraaf, 28 mei 2006
Krajicek in balans
Het bereiken van de halve finale in Istanboel was ronduit bemoedigend, maar na de loting in Parijs moet Michaëlla Krajicek toch weer het ergste vrezen. Ze treft in de eerste ronde de als zevende geplaatste Patty Schnyder en daarom zal de beste Nederlandse tennisster op Roland Garros vermoedelijk niet zo lang actief zijn. Maar Krajicek klaagt niet. "Ik moet gewoon proberen te winnen. Als dat lukt, is het geweldig en als ik verlies, moet ik gewoon weer verder knokken. Mijn gevoel is goed na het toernooi in Turkije en dat wil ik lang zo houden."
Wie in het tennis de top van de wereld wil bestormen, moet niet euforisch zijn bij een paar successen en vooral ook niet te dramatisch doen als het even tegen zit. De pas 17-jarige Krajicek begrijpt dit al goed. Na haar twee toernooioverwinningen bleef ze met beide benen op de grond en toen het een paar weken tegenzat, was er geen paniek. "Er is niets erger dan verliezen in de eerste ronde", weet ze inmiddels uit ervaring. "Maar ik heb mezelf al die tijd gedwongen om positief te blijven en om vertrouwen te houden in de toekomst. Dat is moeilijk, maar dat is me wel gelukt. En het is natuurlijk wel heel fijn dat ik nu weer wat wedstrijden win."
De drie overwinningen op het Turkse gravel kwamen in de afgelopen week als geschenken uit de hemel. Ze was het gravelseizoen immers slecht begonnen door in drie toernooien maar één wedstrijd te winnen. Maar in Istanboel maakte Krajicek deze slechte reeks weer helemaal goed. Ook in de halve finale tegen de als eerste geplaatste Anastasia Miskyna haalde ze een goed niveau (6-2, 7-5). Dankzij dit prima toernooi duikt de huidige nummer 54 van de wereldranglijst komende week voor het eerst van haar leven de topvijftig in. "Dat is prettig, maar ik heb niet een bepaalde positie in mijn hoofd voor het eind van het jaar. Rond plaats veertig zou heel mooi zijn en hoger is natuurlijk helemaal fantastisch. Maar ik ga mezelf niet wijsmaken dat dit echt moet. Als ik telkens een klein stapje verder kom, kan ik daar heel tevreden mee zijn."
Het jaar 2006 had voor 'de kleine kraai' tot nu toe pieken en dalen in petto. Ze begon in januari met toernooiwinst in Hobart en won twee ronden bij de Australian Open. Daarna volgde een zwakke periode: "Tijdens het eerste toernooi in Antwerpen had ik nog last van mijn schouder, maar later heeft het niet aan mijn conditie of aan blessures gelegen. Misschien was ik toen wel te veel met mijn fitheid bezig en te weinig met mijn tennis. En trouwens, ik speelde wellicht niet zo heel goed, mijn tegenstanders in die toernooien deden dat wel."
Ook al verloor ze vorig jaar in Parijs de eerste ronde van Daniela Hantuchova, haar herinneringen aan Roland Garros 2005 zijn goed. "Ik stond toen nog niet hoog genoeg op de ranglijst en moest me dus kwalificeren. Dat lukte door drie wedstrijden achter elkaar te winnen. Ik begrijp ook wel dat die dikke nederlaag tegen Hantuchova bij veel mensen is blijven hangen, maar alles bij elkaar heb ik toen in Parijs best genoten."
Michaëlla Krajicek doet haar verhaal vanuit Istanboel waar ze in de afgelopen week samen met vader/coach Petr verbleef. Gisteravond vloog ze alleen naar Parijs waar ze door haar moeder Paulina werd opgevangen. De enige Nederlandse deelneemster op Roland Garros zal in de komende dagen door haar moeder en Hans Felius van de tennisbond begeleid worden. Vader Petr is naar Praag gevlogen waar hij zich over zijn jongste zoon zal ontfermen. "Natuurlijk vind ik het moeilijk om er in Parijs niet bij te zijn", zegt Petr Krajicek. "Maar we hebben twee kinderen en op deze manier verdelen we de aandacht. Mijn zoon moet nog gewoon naar school dus die willen we niet alleen laten."
Michaëlla Krajicek gaat in Parijs dus voor de eerste keer op een grand slam aan de slag zonder haar vader. Wellicht heeft dit niet alleen te maken met de taakverdeling in het gezin Krajicek, maar ook met een nieuwe stap op weg naar de volwassenheid van Neerlands hoop in bange tennisdagen.
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 8 mei 2006
Een bezorgde tennisvader
Petr Krajicek zat maandagmiddag op een Tsjechisch terras, toen hij zijn treurende dochter Michaëlla aan de lijn kreeg. Ze had net op het grote graveltoernooi van Berlijn verloren van de Oostenrijkse Sybille Bammer en had zwaar de smoor in. Als coach op afstand gaf Petr zijn dochter de opdracht mee om diezelfde dag nog de tennisbaan op te stappen. Om een wedstrijdje te spelen, aan het zelfvertrouwen te werken. En te stoppen met mokken. Coach zijn en vader, soms is het een lastige combinatie. Welk meisje van 17 jaar luistert onvoorwaardelijk naar haar ouders?
En dat in een fase dat het op de tennisbaan allemaal even niet wil lukken. Snelle uitschakelingen tegen speelsters die niet bepaald tot de wereldtop behoren. Terwijl Michaëlla eigenlijk de wereldsterren wil uitdagen. Krajicek verloor in Warschau in de tweede ronde van de kwalificaties van Galina Voskoboeva, een Russin die niet eens in de top-100 staat. In Berlijn was ze niet opgewassen tegen de 26-jarige tennismoeder Bammer. Die staat weliswaar een plek hoger op de wereldranglijst, maar had eerder dit jaar tijdens een trainingspotje in de Verenigde Staten nog een pak slaag gekregen van Krajicek. Voorlopig spreekt Petr van incidenten. Al vindt hij ook dat zijn dochter, die in Berlijn werd begeleid door haar moeder Pavlina, er lering uit moet trekken.
,,Het is gewoon een feit dat er weinig verschil zit tussen de nummer twintig van de wereld en de nummer zeventig. Alleen door keihard te knokken kun je het verschil maken. Voor Misa is het allemaal heel snel en makkelijk gegaan. In Nederland is een nieuwe tennislente aangekondigd en zij wordt gezien als de nieuwe tennisprinses. Nu moet ze beseffen dat ze alleen verder komt met keihard werken. Dat ze moet knokken voor elk punt. Het is aan mij en mijn vrouw om te bewaken dat ze op het juiste spoor blijft. Een meisje van zeventien is beïnvloedbaar.'' Petr Krajicek kent het vrouwencircuit, weet dat er veel meiden rondlopen die hun talenten verkwanselen, die hun aandacht vooral richten op de geneugten des levens. Hij wil voorkomen dat hun waarheid ook de waarheid van zijn dochter wordt.
,,Ik hoor dat tennissters zich minachtend uitlaten over de rentree van Martina Hingis of de terugkeer van Brenda Schultz. Dat zijn meiden die zelf amper iets hebben gepresteerd, maar wel hun mening klaar hebben. Ik merk dat Misa daar ook dingen van overneemt en daar heb ik grote moeite mee. Hingis is een koningin in deze sport en daar moet je groot respect voor hebben. Je moet bij wijze van spreken haar tas dragen of de deur voor haar open houden. Ik verheug me er op om daar met mijn dochter over te praten als we weer samen zijn.'' Of ze ook luistert, moet blijken. ,,Het is lastig om het daar met een meisje van zeventien over te hebben. Logisch, op die leeftijd luisterde ik ook niet altijd naar mijn vader en nu zou ik willen dat ik dat wat vaker had gedaan. Gelukkig heb ik een intelligente vrouw.
En Marian Laudin (coach van de tennisbond, red.) kan ook met haar praten.'' Petr Krajicek gelooft niet dat het tijd wordt om een coach in dienst te nemen. Iemand die niet de ‘ballast' van het vaderschap met zich mee draagt. ,,Het lijkt mij niet verstandig. De mening van een coach en mijn mening lopen nooit compleet parallel en dan word je tegen elkaar uit gespeeld. Het lijkt me beter om het op de huidige manier te doen.'' Dan, met een vrolijke toon in zijn stem: ,,Misa houdt van me, dus uiteindelijk luistert ze echt wel.'' Over iets minder dan twee weken zitten vader en dochter in Istanbul, voor het volgende toernooi. Daarna volgt Roland Garros, het Grand Slam dat de reeks graveltoernooien afsluit. ,,Michaëlla moet zich door deze periode heen knokken. Ze heeft wat wedstrijden verloren, dat is op zich niet erg. Ik maak me ook nergens zorgen over. Het is nu aan haar om hier doorheen te komen.''
Jasper Boks, Sportweek, 8 mei 2006
Michaëlla Krajicek gaat hard, maar is er nog lang niet
Het slijpen van een ruwe diamant
Ze is 17 jaar en de nummer 55 van de wereld. Ze won in het afgelopen halfjaar twee WTA-toernooien. Het gaat crescendo met Michaëlla Krajicek. Maar hoe ze dat zelf ziet, in de aanloop naar Roland Garros? "Er is nog veel werk te doen"
Doodziek verdwijnen moeder en dochter in de kleedkamer. Ze hadden zich veel meer voorgesteld van hun gezamenlijke trip naar Berlijn. De Oostenrijkse Sybille Bammer verpest alles. Een uur hebben ze nodig om de teleurstelling te verwerken. Moeder Pavlina komt het eerst naar buiten. Ze zucht diep en zegt: "Ik was erg boos op Misa. Ze speelde zonder zelfvertrouwen."
Hoofdschuddend komt Michaëlla Krajicek aanlopen, na haar nederlaag van 6-3, 6-2 tegen de nummer 53 van de wereld. "Voor het eerst naar dit grote toernooi. Met mijn moeder. Ik vind het ook voor haar zo klote dat ik in de eerste ronde verlies. Als mijn vader met mij mee is, blijft zij bij mijn broertje. Dit was voor haar een uitstapje, ik keek zo uit naar deze week."
Vertwijfeld staan ze op het tennispark. Doen ze iets fout? Pavlina houdt zich vast aan de woorden die Martina Hingis heeft uitgesproken. De voormalige nummer één van de wereld heeft sinds haar comeback gemerkt dat het niveau in de drie jaar van haar afwezigheid met sprongen omhoog is gegaan. "Soms is het fijn dat bevestigd te krijgen, heb je die objectiviteit nodig. Het niveau is hoger dan een paar jaar geleden, maar zelf kunnen we dat niet zien. Wij zitten in onze droomwereld, willen alleen maar hoger, beter. En als het niet gaat zoals we willen, gaan we twijfelen en vragen stellen."
Ze wijst naar een scorebord. Andere gerenommeerde tegenstandsters verliezen óók in de eerste ronde, wil ze aangeven. "En gravel is voor jou toch een ander verhaal dan hardcourt." De zalvende woorden slaan niet aan. Michaëlla: "Geen excuses. Ik mag niet aanvaarden dat gravel niet mijn beste ondergrond is. Op hardcourt won ik gemakkelijk van dit meisje. Leuk dat zij ouder is en een echte gravelspeelster. Maar toen won ik en nu verlies ik. Punt uit."
Ze is nog maar zeventien en mag vanwege haar leeftijd niet eens een volledig programma spelen van de WTA. Ze is jong en ongeduldig. Het kan Krajicek niet snel genoeg gaan. Begin 2005 stond ze nog 429ste van de wereld. In een jaar tijd denderde ze de top honderd binnen en won ze al twee WTA-toernooien, in Tasjkent en Hobart. De laatste maanden stagneert haar ranking rond plaats 55. "De trip naar Australië in januari kon bijna niet beter. Finale Hopman Cup, toernooi gewonnen. Super. Daarna kreeg ik last van mijn schouder omdat ik zoveel had geserveerd. Ik moest rustig aan doen en raakte meteen mijn serviceritme kwijt. Ik was er helemaal uit. Het is goed om met mijn neus op de feiten te worden gedrukt, om te zien dat er nog veel werk is te doen. Maar ik blijf denken: ik speelde hiervoor zo goed."
Vader Petr vanuit Praag: "Ze was zo gewend aan winnen. Tien jaar lang heeft ze bijna niet anders gedaan. Ze is door iedereen de hemel in geprezen. Dan denk je er te zijn als tennisster. Oké, ze verloor nog van Mauresmo en Dementieva, maar van zulke toppers mocht ze in haar hoofd verliezen. Niet van speelsters die dezelfde ranking hebben. Met zulke nederlagen houdt ze geen rekening. Weet ze zich niet goed raad. Gaat ze twijfelen aan zichzelf."
Ze keek al met een schuin oog naar Nicole Vaidisova. De Tsjechische staat vijftiende van de wereld en is de enige in de top honderd die jonger is dan Krajicek. De nederlaag in de kwalificaties in Warschau en die tegen Bammer in Berlijn zijn slecht voor haar zelfvertrouwen. "Ik weet: iedereen heeft een eigen carrière. Maar het ging zo snel met mij. Ik won meteen twee toernooien. En nu is die sprint eruit. Ik zit op het hoogste niveau, ik moet wennen. Ik werk hard, maar dat is niet goed aan mijn resultaten en ranking te zien. Als ik dan verlies van zo'n meisje, ga ik nadenken. Waarom gaat het niet?"
Haar vader: "Ik heb altijd gezegd dat ze niet moest denken dat het zo gemakkelijk zou blijven. De andere speelsters letten nu op haar, weten dat ze aardig kan tennissen. Nu moet ze de volgende stap zetten, deze situatie overwinnen. Niet eenvoudig. Het is zaak punt voor punt te spelen, niet na te denken. Ik heb talenten gezien die net als Misa heel snel de top vijftig haalden, maar terugvielen naar een positie rond de 150. We moeten opletten. Veel mensen hebben grote uitspraken over de toekomst van Michaëlla gedaan. Ik ben minder optimistisch, ben reëel. "
'Tuurlijk is het knap dat ze al twee toernooien heeft gewonnen. Maar in Tasjkent en Hobart deden niet de allerbeste speelsters mee. Dat niveau kon ze aan. :Ze was het aan haar stand verplicht die meiden te verslaan. Als ik zie hoe Kuznetsova en Kirilenko zich bewegen op de baan, dat is andere koek. In Warschau was er een jonge Poolse (Radwanska) die net zo oud is als Misa. Zij versloeg Myskina. Er blijven talenten doorstromen, de concurrentie is groot. Ze moet de tweede stap maken. Ik ben niet bang dat de trein aan haar voorbij gaat. Maar ze moet alert zijn en hard werken."
Strijdbaar zegt Michaëlla in Berlijn: '''Er moet een weg zijn waardoor ik dat niveau wél aankan. Is het nu niet, dan over een paar maanden of zelfs een paar jaar. Ik moet mijn doel bereiken." Het zijn mooie woorden, zegt haar vader. Maar de komende tijd moet blijken uit wat voor hout ze is gesneden. "Misa heeft een moeilijke leeftijd. Ze neemt niet zomaar iets van haar ouders aan. Ze denkt alles beter te weten. Ik vind het mooi dat ze jankt en ongelukkig is na een nederlaag, maar daarna moet het meteen uit haar zelf komen om de trainingsbaan op te gaan en te werken aan de dingen die in de wedstrijd niet goed gingen. Niet ouwehoeren! Werken.
En het is zaak om niet met de leuke, maar met de goede meisjes te trainen. Als ik vroeger op de universiteit wat wilde weten, ging ik naar de professor en niet naar een vriendje van mij. Ik wilde leren van de beste. Misa moet dat ook hebben. Van tennistoeristen die de wereld rondreizen leer je niets. Die zijn tevreden als ze twee rondjes winnen. Ze hebben een luxeleventje, verdienen meer dan een journalist en komen vaak voor de seks. Ik heb het zien gebeuren dat talenten werden aangestoken door die toeristen, zoals tieners die gaan roken omdat hun vriendjes dat ook doen. Ze bleven stilstaan in hun ontwikkeling, werden lui. Misa's doelen moeten hoger liggen. Ze moet trainen met een meisje dat er misschien minder leuk uitziet, maar dat wel serieus met haar vak bezig is. Ze moet zich niet laten afleiden, het is zo gemakkelijk te verdwalen voor een jonge speelster. Het zou voor haar carrière goed zijn als ze snel volwassen wordt."
De fotografen hebben hun camera's in de aanslag. Ze zijn niet gericht op de nummer één van de wereld, Amélie Mauresmo. Wel op degene die Michaëlla inslaat voor haar partij in de eerste ronde tegen Patty Schnyder. Andere speelsters kijken verbaasd en een tikkeltje jaloers toe. Een Wimbledon-winnaar als hittingpartner, dat zouden zij ook wel willen.
Richard Krajicek traint in Almere geregeld met zijn halfzusje, op deze veertiende februari in Antwerpen vergezelt hij haar voor het eerst tijdens een toernooi. Hun vader glimt langs de kant van trots. Een paar jaar geleden waren vader en zoon nog gebrouilleerd. "Ik word op mijn oude dag sentimenteel. Hier droomde ik van. Er is veel gebeurd tussen Richard en mij. Ik ben zo blij dat het is bijgelegd. En ik ben zo gelukkig dat hij zich inzet voor de carrière van Misa. Je moet er maar mee om kunnen gaan als je ineens een zusje hebt. En dat moet ook maar klikken."
Het klikt zelfs zo goed dat Richard komende zomer, tien jaar nadat hij Wimbledon won, samen met zijn zusje in het gemengd dubbelspel wil uitkomen in Londen. "Ik vind het leuk om met Michaëlla te werken. Ze leert snel en neemt zonder morren aan wat ik haar zeg. Als ik elke keer weerstand voel bij wat ik probeer uit te leggen, weet ik niet of ik het leuk zou vinden. Toch blijven de toernooien dat ik met haar mee ga incidenten. Ik wil niet te veel weg zijn bij mijn gezin. Ik help af en toe, zo moet je het zien."
Hij ziet dingen van zichzelf terug in haar. "Reacties na het missen van een bal, het laten vallen van het racket. Grappig." Een groot verschil met de jonge Richard kan hij ook meteen aanstippen: "Misa is een leuke, spontane, openhartige verschijning. Ze komt veel beter over dan ik destijds. Ik had juist een haat-liefdeverhouding met het publiek, had een soort angry-young-man-syndroom. Nou, zij niet hoor. Aan haar imago hoeft ze niet te werken. Ik heb ooit gezegd dat ze een vechter is. Ha, heeft iedereen van mij aangenomen. Dat is blijven hangen. Niet verkeerd als je als sporter zo bekendstaat. Daarnaast praat ze open over haar gevoelens. Soms vind ik dat ze té open is."
"Wat ik in beiden herken is de teleurstelling na het maken van een fout, ook tijdens de training," stelt Petr. "Misschien komt dat door mij, omdat ik een kwalitatief goede training net zo belangrijk vind als een wedstrijd. Willen ze mijn boosheid voorkomen door te laten merken dat ze het zelf ook erg vinden als het niet gaat zoals het moet. Verder zijn het twee verschillende mensen. Richard was als tiener bescheiden, rustig, zelfs een wat bangig kind. Het is ook niet eenvoudig voor een kind als de ouders constant ruziën thuis. Jammer. Misa is veel drukker, zij komt uit een gelukkig gezin, waar de ouders nooit ruzie maken en veel van elkaar houden."
Richard heeft Michaëlla geïntroduceerd in het proftennis, stelt Petr. Hij is de man met de contacten. Via Richard kwam ze bij sportmarketingbureau Octagon en werden er contacten met sponsors gelegd. "Richard helpt ons overal mee," zegt Petr. "Hij heeft de ervaring en kan het goed vertalen. Wie weet het nou beter dan een Wimbledon-kampioen? Hij is de professor die wij om raad vragen. Wij hebben het geluk dat we hem in eigen huis hebben. 99 procent van de dingen die hij zegt neem ik klakkeloos van hem aan."
Richard: "Als je jong bent kun je niet alles weten. Waar ik echt op hamer is een goede medische begeleiding. Ze moet goed op haar lichaam letten, ook preventief blessures tegengaan. Niet doorspelen met een pijnlijke schouder, meteen naar de doktor en voldoende rust nemen. Bij twijfel stoppen. Ik ben ook de fout in gegaan met mijn arm. Als je niet naar je lichaam luistert, kun je zwaar gestraft worden."
Michaëlla: "Als ik iets voel, wil ik doorgaan. Ik denk: het gaat wel over. Heb ik van mijn vader. Die zegt dat ook altijd. En Richard zegt dat ik professioneler moet leven. 's Middags mijn telefoon uit en rust nemen of slapen. Hij zegt dat het verstandig is, maar ik kan daar moeilijk aan wennen. Ik probeer het wel, hoor. Ha, naar een Wimbledon-kampioen luister ik wel".
Richard: "Maar ik zeg niet teveel. Misa en mijn vader hebben samen met Hans Felius, de technisch directeur van de Nederlandse bond, en de coach in Tsjechië een aanpak gevonden die werkt. Daar moet ik niet tussen zitten. Ze is zover gekomen door wie ze nu is. Als mijn vader boos is op Misa, keer ik mij om. Bemoei ik mij niet mee. Ik let puur op techniek en tactiek."
Ideeën over hoe ver zij kan reiken heeft hij wel, zegt Richard in Antwerpen, waar zijn zusje met 6-0, 6-4 van Schnyder verliest. "Ze heeft momenteel het niveau om de top dertig te halen. Voor de top twintig moet ze nog iets meer in huis hebben. Na de top twintig is het afwachten, komen er weer andere dingen bij kijken. Wat mij wel opvalt, is dat er bij de vrouwen meer respect bestaat voor de top dan bij de mannen."
De samenwerking met Richard moet ertoe bijdragen dat ze het maximale uit haar mogelijkheden haalt. Broer en zus werken samen aan forehand, service en volley, al is het resultaat van de samenwerking nog niet in haar recente resultaten naar voren gekomen. 'Maar ik weet als geen ander dat het in een sportcarrière niet gaat om een revolutie, maar om evolutie. Als je vandaag begint met trainen, kun je niet morgen fantastische resultaten verwachten. Succes in de sport is iets van de lange adem,' aldus Richard in zijn column van april in Sportweek. Petr: "Michaëlla had een goede eerste opslag, maar een mindere tweede. Ze sloeg veel aces en dubbele fouten. Richard heeft haar goed geholpen met haar tweede service. Die is nu goed. Maar dat is ten koste gegaan van de eerste opslag. Veel van de hardheid is daaruit verdwenen. Misschien door een andere grip. Of dat ze bang is, omdat ze eind januari last kreeg van haar schouder. Richard snapt het ook niet. De tweede service is verbeterd en de eerste verslechterd. De winst is nul. De kracht moet terug, nu is de verandering niet vertaald in punten. De volley is veel beter, maar een goede volley maakt bij de vrouwen niet het verschil" .
Het voetenwerk maakt wel het verschil. Juist dat is de achilleshiel bij Michaëlla. Richard: "In haar tennis valt er nog wat te verbeteren, maar niet veel. Fysiek kan ze de meeste winst boeken. Het voetenwerk is iets waar we constant mee bezig zijn. Na haar knieblessure is ze daar intensief mee bezig geweest met Frans Thuijs. Hij heeft goed werk geleverd, maar ze moet ermee bezig blijven."
Vorig jaar juni raakte ze geblesseerd aan haar meniscus tijdens het toernooi in Rosmalen. Een operatie was noodzakelijk. Michaëlla greep de gedwongen pauze aan om met Thuijs, ooit coach van atlete Ellen van Langen, aan haar fysiek te werken. Vlak na haar rentree won ze meteen haar eerste WTA-toernooi, in Tasjkent. "Haar betere fysiek betaalt zich dubbel uit," vindt Richard. "Door de vooruitgang kan ik beter met haar trainen aan de volley. Het niveau van de training gaat vooruit en daardoor wordt ze weer een betere speelster. Het zou mooi zijn als ze kan blijven werken met een fysieke trainer, daarvoor zou een oplossing gevonden moeten worden." De samenwerking met Thuijs is voorbij, de tennisster doet de fysieke training tegenwoordig zelf. "Ik vind dat het zo goed gaat. Ik weet wat voor oefeningen ik moet doen, die heeft Frans mij aangeleerd en daar houd ik mij trouw aan. Af en toe werk ik met de fysieke trainer van de KNTLB, Miguel Janssen. Ik voel nog dat ik vooruit ga. Misschien is het in de toekomst anders en wil ik dan wél een fysieke trainer aanstellen."
Ook Petr is te spreken over het werk dat Thuijs heeft geleverd. Hij is tevreden over de arbeid die zijn dochter levert in de gym. "Het is veel beter, maar ze moet op de kilo's blijven letten. Misa houdt net als ik van zoetigheid. Ik zeg niet dat ze moet afvallen, maar vind dat ze elke dag een marathon moet lopen. Daar zit het probleem. Misa doet goed haar oefeningen, maar ze houdt nu eenmaal niet van transpireren. Ik juist wel, vond het heerlijk om bezweet thuis te komen. Tuurlijk zie ik het belang in van een vaste fysieke trainer voor Michaëlla. Maar het aantal goede conditietrainers is spaarzaam. Veel van die trainers staan erbij met de handen in hun zakken, Thuijs doet ook niet zelf mee aan de training. Ik zag laatst een vijftigjarige man die samenwerkt met Ivanovic. Hij deed zelf mee, stond ook te zweten en dat werkte aanstekelijk. Ik was zo jaloers. Was ik maar 45 jaar. Op fysiek gebied had ik Misa goed kunnen helpen. Ik had altijd de beste conditie van iedereen, zelfs Richard heeft mij er nooit uit kunnen lopen. Liet mijn lichaam het maar toe, dan had ik Misa uit kunnen lachen."
"Ik vind het vooral mooi voor mijn vader, die met Michaëlla toch een beetje zijn gelijk haalt. Van hem bestond in Nederland altijd het beeld van de strenge vader. Ha, tegenwoordig gaat hij door het leven als Petr Krajicek, de succescoach," zegt Richard in Antwerpen over zijn vader.
In het verleden stelde Petr dat het, als zijn dochter achttien zou zijn, misschien tijd was om een andere coach te zoeken. Michaëlla: "Ik wil niet nadenken over een andere coach, wil zo lang mogelijk met mijn vader blijven werken. Hij kent mij door en door. Als ik met iemand anders ga werken, moet hij mij helemaal leren kennen. Als persoon en als tennisster. Ik moet er nu nog niet aan denken, wil ook niets plannen. Ik hoop dat hij nog zeker twee jaar mee blijft gaan. Maar als hij zegt dat hij voortaan thuis wil blijven met mijn moeder, zullen we toch iets moeten zoeken."
Pavlina: "Natuurlijk hebben we het daar thuis over. Andere meiden hebben een coach mee met wie ze een bal kunnen slaan. Met Petr en mij gaat dat niet. In Nederland werkt ze met de coaches van de KNLTB of met Richard. In Tsjechië is het ook goed geregeld. En op de toernooien traint ze met andere meiden. Kun je je afvragen of het nodig is om iemand in te huren die je zoveel meer moet betalen."
"Het is niet aan de orde, kan niet," zegt de 65-jarige Petr. "Ten eerste is er het financiële aspect. Een privé-coach kost netto 6000 euro per maand. Je moet goede resultaten boeken om dat te kunnen betalen. Moet je niet vaak in de eerste ronde verliezen.
"Nog belangrijker is dat we Misa willen beschermen. Ik had het er in Warschau met de moeder van Hingis over. De jongens die met haar dochter werkten, wilden haar in bed krijgen. En dan, zei mevrouw Hingis, heb ik het nog niet eens over de vele lesbische collega's op de tour die de jonge meisjes ook interessant vinden. De WTA is een bijzonder bedrijf. Bij de mannen is het heel anders. Nou, en na dertig jaar weet ik ook wel hoe ik een wedstrijd met haar moet bespreken. Ik zie niet snel een andere trainer komen."
Over haar doelen in 2006 is Michaëlla duidelijk in Berlijn. Ze wil in de top vijftig finishen. "Klinkt bescheiden, hè? Ik kan niet zeggen: ik wil dit jaar de top tien halen. Dat wil ik wel, maar zover ben ik nog niet. Misschien kom ik nooit zover. En ik vind het ook niet zo erg om wat plaatsen te zakken, als het me maar helpt de stijgende lijn op te pakken."
Veel verwacht ze van haar debuut op Wimbledon en de US Open, toernooien die ze vorig jaar door haar knieblessure moest missen. Daar kan ze punten pakken, dat zijn ondergronden die haar beter liggen dan gravel. Maar dat betekent niet dat ze op Roland Garros een modderfiguur mag slaan. Ze heeft net verloren, maar er is werk aan de winkel. Trainen, werken aan wat fout ging.
Beteuterd kijkt de tennisster naar haar mobieltje. Daarop een sms'je van Fed Cup-coach Manon Bollegraf. "Ze wenst mij veel succes deze week. Nou, het toernooi en de week zijn een paar uur oud en ik lig er al uit. Lekker! Ik had me hier zoveel meer van voorgesteld." .
Anderen over Michaella Krajicek:
Brend Schultz-McCartney, ooit de nummer 9 van de wereld:
Michaëlla heeft het in zich om een top twintig-speelster te worden. Talent alleen is niet genoeg. Je moet ook fysiek tiptop zijn. Blessures kan ze niet teveel gebruiken als ze in de top tien terecht wil komen. Het is ook een kwestie van toeval. Ik kwam in de top twintig in een van de meest rumoerige periodes in mijn leven. Er gebeurde in korte tijd heel veel, goede en slechte dingen. Mijn moeder was net overleden en ik had mijn huidige man juist ontmoet. Bij veel sporten is het moeilijker om aan de top te blijven dan er te komen. Bij tennis is het andersom. Als je een hoge ranking hebt, wordt je in de eerste ronde aan mindere tegenstanders gekoppeld. Als Michaëlla een paar keer ver komt op een groot toernooi, zodat ze daarna verzekerd is van een beschermde status, denk ik dat ze grootste stap richting de top tien al heeft gezet.
Manon Bollegraf, Fed Cup-coach:
Michaëlla heeft zich in een jaar tijd enorm ontwikkeld. Als persoon en als tennisster. Wij lijken het allemaal al normaal te vinden wat ze laat zien. Ze heeft een vervelende knieoperatie ondergaan, is in no-time gerevalideerd en won meteen twee toernooien! Typisch Nederlands, het kan hier niet snel genoeg gaan. Kom op, ze is pas zeventien! Ze mag nog niet eens een volledig programma draaien. "Het is logisch dat ze naar andere speelsters van haar leeftijd kijkt. Ze baalt ervan dat Vaidisova hoger staat dan zij. Alleen: ze is slim genoeg om zich te realiseren dat iedereen een eigen carrière heeft. Bij haar gaat het met horten en stoten door blessures. Dat hoort bij haar, zal ze mee moeten leren leven. Vaidisova heeft nog nergens last van gehad. Volgend jaar wordt Michaëlla achttien. Op een gegeven moment zou het verstandig zijn als ze een coach buiten haar vader krijgt. Kijk, wat Petr heeft gepresteerd, is echt geweldig. Die man heeft heel veel verstand van tennis, want anders was hem dit niet gelukt. Maar goed, dat is iets tussen haar en haar vader."
Hans Fellius, technisch directeur van de KNLTB
Ik ben uiterst tevreden over de ontwikkeling van Michaëlla. Ze staat rond de 50ste plaats en heeft al twee WTA-toernooien gewonnen. Wat willen we nog meer? Vorig jaar heeft ze een reuzensprong gemaakt, van vierhonderd naar de top zestig. Niemand hoeft zich zorgen over haar te maken. Het gaat nooit in een lineaire lijn omhoog. Het betekent ook niet dat ze stilstaat in haar ontwikkeling. Ze traint op punten die ze kan verbeteren, maar dat zie je niet meteen terug aan de resultaten de wedstrijden en de ranking. Ze werkt aan details, daar gaat ze straks de vruchten plukken. Belangrijk is dat ze investeert, terwijl ze al een ranking heeft die goed genoeg is om alle grote toernooien rechtstreeks in te komen. Dat is een luxe situatie voor een meisje van zeventien, hoor. En als ze straks Wimbledon en de US Open gaat spelen, maakt ze op zeker weer een stapje omhoog.
De Telegraaf, 18 april 2006
Missie Mislukt
FEDCUPTEAM LIJDT NOODLOTTIGE NEDERLAAG TEGEN SLOWAKIJE
Met de van haar bekende nuchterheid trok Manon Bollegraf de bikkelharde conclusie. "Onze missie is gestrand, en dat al na twee dagen..." De captain van het Nederlandse Fedcupteam zag haar meiden gisteren bij het zonetoernooi in Plovdiv tegen Slowakije een even onnodige als noodlottige nederlaag lijden. Onnodig, omdat Elise Tamaëla gezien haar tenniskwaliteiten eigenlijk had móéten winnen van Magdalena Rybarikova en Michaëlla Krajicek gezien de verworven kansen eigenlijk had kúnnen winnen van Daniela Hantuchova. Noodlottig, omdat de uiteindelijke nederlagen van beide Nederlandse tennissters Oranje direct kansloos maakten om in poule A als groepswinnaar boven te komen drijven.
En dus kwam - onverwacht snel - een einde aan het Bulgaarse avontuur van Oranje, dat vandaag nog wel tegen Luxemburg aantreedt, maar dan slechts om de baard van de keizer zal stoeien. Slowakije gaat zaterdag als poulewinnaar strijden om het recht in juli een promotieduel richting Wereldgroep te spelen. Voor de meiden van Bollegraf begint, in feite vandaag al, het lange wachten op een nieuwe kans, die zich pas over twaalf maanden zal voordoen. "Dat gaat nog heel lang duren; en dat is niet leuk", aldus Bollegraf, die zich bij vlagen machteloos had gevoeld. "Omdat je niet zelf dat racket kunt oppakken en kunt gaan spelen."
Nadat Tamaëla het openingsduel tegen Rybarikova, de nummer 285 van de wereld, kansloos had verloren (3-6 2-6), werd al duidelijk dat Oranje met een 'mission impossible' bezig was. "Elise heeft gewoon niet goed gespeeld. Ze zette geen druk op de tegenstandster en speelde vanaf 3-3 in de eerste set eigenlijk een kansloze partij", oordeelde Bollegraf. Tamaëla kon de woorden van haar coach slechts beamen. "Ik had echt verwacht hier veel meer uit te halen. Maar mijn service en backhand lieten me behoorlijk in de steek", aldus de 22-jarige, die in de twee door haar gespeelde duels in Plovdiv geen moment het niveau bereikte waarmee ze de afgelopen maanden drie ITF-toernooien wist te winnen.
Krajicek deed het een stuk beter, maar kwam tegen Hantuchova, met een zestiende plek op de wereldranglijst de hoogst geklasseerde speelster in Plovdiv, op de beslissende momenten net tekort. De kopvrouw van Oranje speelde een ijzersterke eerste set en leek hard op weg zich te revancheren voor de twee eerdere nederlagen die ze tegen Hantuchova had geleden. "Ik heb de partij uiteindelijk verloren omdat mijn service na de eerste set minder ging lopen", aldus Krajicek, die na de verloren tiebreak (5-7) in de tweede set mentaal 'knakte'. In de beslissende set kwam Hantuchova nooit meer serieus in de problemen: 6-4 6-7 2-6. "Na zo'n verloren tiebreak wordt het mentaal erg zwaar. Je weet dat je tegen zo'n topspeelster maar een paar kansjes krijgt en die had ik niet verzilverd."
En zo kreeg het Nederlandse tennisteam het Fedcupdeksel wel erg vroeg op de neus. Wist het team vorig jaar bij het zonetoernooi nog de kruisfinales te bereiken dankzij drie zeges in de poule, dit jaar kon na twee duels al worden begonnen met het likken der wonden. "Het is heel jammer, maar het was het gewoon net niet", aldus Bollegraf, die zo snel na de domper nog weinig zicht op de toekomst had. "Als het aan mij ligt, ben ik er volgend jaar als captain weer bij. Maar er komt vanzelfsprekend een evaluatie met de tennisbond en met de teamleden. Want de speelsters moeten wel met mij verder willen, anders heeft het geen zin om met de bond over contractverlenging te gaan praten."
Waarbij het natuurlijk ook nog maar de vraag is in hoeverre de huidige teamleden, en in het bijzonder Michaëlla Krajicek, volgend jaar beschikbaar zijn voor Oranje. "Dat is moeilijk te zeggen, ik wil eigenlijk nog even niet aan volgend jaar denken", aldus Krajicek, die dan als 18-jarige een onbeperkt WTA-programma mag en zal afwerken. "Ik vind het wel heel leuk om voor het Fedcupteam uit te komen, dus vooralsnog denk ik in 2007 wel weer beschikbaar te zijn."
Maar ook mét Michaëlla Krajicek in de gelederen is de weg naar (een promotieduel richting) de Wereldgroep nog lang. Daar kwam Oranje vorig jaar in Turkije al achter en dat kreeg het deze week in Plovdiv nog eens bevestigd.
De Telegraaf, 17 april 2006
D-day Oranje
Fedcupteam na klinkende zege op Finnen vandaag al tegen Slowakije
Manon Bollegraf zal haar wedstrijddebuut als captain van het Nederlandse Fedcupteam niet snel vergeten. Het ging, gezien de kwaliteiten van tegenstander Finland, wat ver om van een 'droomscenario' te spreken. Maar de klinkende 3-0 overwinning die Oranje bij haar eerste groepswedstrijd van het Fedcuptoernooi in Plovdiv boekte, was er eentje die indruk maakte. "Super, vooral door de cijfers. We hebben geen set verloren", aldus Bollegraf, die achtereenvolgens Elise Tamaëla, Michaëlla Krajicek en het dubbel Schultz/Boonstra zag overwinnen.
Veel tijd om te genieten van de flitsende start heeft Oranje echter niet. Een zoveelste 'uitwijkmanoeuvre' van de Bulgaarse organisatie zorgde er immers voor dat de Nederlandse tennisvrouwen onverwachts al vandaag het vooraf als 'sleutelduel' bestempelde gevecht met Slowakije - dat gisteren won met 3-0 van Luxemburg - dienen aan te gaan. En dat is heel wat anders dan de verwachte rustdag. Want met Daniela Hantuchova en dubbelspelspecialiste Janette Husarova hebben de Slowaakse vrouwen flink wat meer ijzers in het vuur dan de onervaren Finnen, die gisteren door Oranje min of meer van het gravel werden geveegd.
"We hebben zeer behoorlijk huisgehouden", zo beoordeelde Bollegraf het schoonmaakwerk van haar meiden. Tamaëla dacht daar, ondanks haar 6-4, 6-3 zege op Katarina Tuohimaa, overigens heel anders over. "Ik ben helemaal niet tevreden over mijn spel", aldus de Culemborgse, die voor Oranje het eerste punt binnensleepte. "De laatste maanden speel ik erg goed en dat wilde ik zo graag aan de rest van het team laten zien. Maar ik ben teleurgesteld in het door mij bereikte niveau."
Bollegraf kon er, begrijpelijk, niet mee zitten. "Lekker belangrijk of dat punt nu wel of niet met mooi tennis wordt binnengesleept", zo benadrukte de captain nog maar eens dat het deze week in Plovdiv maar om één ding draait: de kruisfinales bereiken en daarin zaterdag winnen. Dan immers mag Oranje zich in juli melden voor een duel om promotie naar Wereldgroep II af te dwingen.
Krajicek, die het woord 'verliezen' jaren geleden al uit haar woordenboek schrapte, deed wat er van haar werd verwacht. De 17-jarige kopvrouw van Oranje ("je moet die status iedere keer wel weer even waarmaken") speelde tegen Emma Laine ruim een set lang foutloos, maar liet bij een 6-1, 3-0 voorsprong de concentratie wat glippen. "Ik begon eindelijk 'menselijk' te spelen", zo keek ze met een knipoog terug naar het duel waarin ze lange tijd als een perfect geprogrammeerde robot over de baan ging.
Na haar uiteindelijke 6-1, 6-4 zege meldde Krajicek direct dat ze, met het oog op de loodzware klus tegen Slowakije, haar geplande optreden in het dubbelspel liever voorbij liet gaan. Het stelde Marrit Boonstra tijdens haar Fedcupdebuut in staat aan de zijde van ervaren rot Brenda Schultz-McCarthy uit te groeien tot een aangename verrassing binnen het team. "Ik was best nerveus", bekende de 17-jarige na afloop van de glorieus gewonnen (6-1, 6-1) dubbelpartij, waarin ze haar zenuwen prima in bedwang bleek te hebben. "Met zo'n servicekanon als Brenda naast je hoef je je weinig zorgen te maken", bleef de debutante bescheiden.
Maar het moet voor Bollegraf een lekkere gedachte zijn dat ze met Boonstra een uitstekende 'bankzitster' heeft die, wanneer dat nodig is, à la minute kan worden ingezet. Al zal ook Boonstra er alle begrip voor hebben dat 'Bollie' vandaag, tijdens de 'clash' tegen Slowakije, gewoon weer een beroep doet op het dubbelkoppel Krajicek/Schultz. Dat de Slowaken daar met Hantuchova/Husarova een duo van wereldformaat tegenover stellen, kon Krajicek gisteren niet deren. "Winnen we voor de zekerheid toch eerst beide enkelspelen", meldde ze zonder een spoortje van twijfel. Want ook wanneer ze als kopvrouw van Oranje opereert, komt 'verliezen' niet in haar woordenboek voor.
De Telegraaf, 17 april 2006
Pittige klus Nederlands Fedcupteam
De eerste tennisbal wordt vandaag pas geslagen, maar Manon Bollegraf moest als captain van de Nederlandse tennisvrouwen gisteren al een flinke (verbale) strijd voeren. Voorafgaand aan de loting van het Fedcuptoernooi dat de Europees/Afrikaanse zone groep 1 deze week in het Bulgaarse Plovdiv afwerkt, raakten de gemoederen over de plaatsing van de zeventien deelnemende teams dermate verhit, dat de loting van de ochtend- naar de avonduren werd uitgesteld.
Toen de nummertjes uiteindelijk uit de beker werden getrokken - met dezelfde door de Internationale Tennis Federatie vastgestelde plaatsing waartegen de deelnemende teams zich eerder op de dag unaniem hadden verzet - werd het als achtste geplaatste Nederland aan groepshoofd Slowakije, Luxemburg en Finland gekoppeld. Tegen laatstgenoemde begint Oranje vandaag aan de missie die komend weekeinde moet leiden naar een van de twee beschikbare tickets voor een promotie/degradatieduel in juli. "Het wordt een pittige klus, maar de doelstelling blijft gelijk: één duel meer winnen dan vorig jaar", aldus Bollegraf. Ze zag Oranje twaalf maanden geleden - toen nog als 'assistent' van non-playing captain Hans Felius - in de beslissende kruisfinales verliezen van Bulgarije.
Bollegraf heeft het roer inmiddels overgenomen van Felius. Ze stelde Tom Nijssen - net als 'Bollie' zelf een voormalige dubbelspeltopper - als rechter- en linkerhand aan en heeft van het team dat het vorig jaar net niet redde wederom Michaëlla Krajicek, Elise Tamaëla en Brenda Schultz-McCarthy geselecteerd. De 17-jarige Marrit Boonstra vertolkt de rol van nieuwkomer in de Nederlandse tennisselectie. Zij mag vandaag tijdens haar eerste officiële Fedcupdag vooral sfeer snuiven, want Bollegraf begint de klus met Krajicek en Tamaëla in het enkelspel en het koppel Krajicek/Schultz in het dubbel. "Het dubbelteam mag tot een kwartier voor de wedstrijd worden gewijzigd", hield ze de deur naar een eventueel actieve rol voor Boonstra (bij bijvoorbeeld een blessure of een beslissende 2-0 stand) op een kier.
Bollegraf was niet ongelukkig met de start tegen Finland, de jongste en op papier ook veruit zwakste ploeg in poule A. "Slowakije is de zwaarste tegenstander, dat moge duidelijk zijn", aldus Bollegraf over het team dat in Plovdiv wordt aangevoerd door Daniela Hantuchova. De Slowaakse is met haar zestiende positie op de wereldranglijst de hoogst geklasseerde van alle 68 tennissters die zich gisteren op 'TC Lokomotiv' meldden. "Mischa heeft haar zin gekregen", zag de captain de waarschijnlijk beslissende ontmoeting met Slowakije vol vertrouwen tegemoet. "Zij wilde graag de kans krijgen zich te revancheren voor de twee eerdere nederlagen tegen Hantuchova. Lijkt me een prima moment om dat nu te doen."
Tegen Finland krijgt Krajicek, met haar 55e plaats op de ranking de kopvrouw van Oranje, vandaag te maken met de 20-jarige Emma Laine, de nummer 66 van de wereld. De overige drie Finnen staan niet bij de beste 650 van de wereld, dus Tamaëla (142e) zal het weinig uitmaken of de Finse coach haar met Suomalainen, Tuohimaa of Laines twee jaar oudere zusje Essi opzadelt.
Algemeen Dagblad, 14 april 2006
Tegenstand gezocht
Met de 17-jarige Michaëlla Krajicek als kopvrouw probeert het Nederlands Fed Cup-team vanaf maandag in het Bulgaarse Plovdiv een stap te zetten richting wereldgroep. Ook die uitdaging gaat de tennistiener graag aan.
Michaëlla Krajicek kreeg begin deze maand in Miami een zeldzaam pak slaag te verwerken. Ze verloor in de derde ronde met 6-0 en 6-1 van de nummer acht van de wereld Jelena Dementjeva. En daar was niets geflatteerds aan. Een dag later was er een bezoek aan een aquarium met haar ouders en haar jongere broer Peter voor nodig om weer een lach op haar gezicht te toveren.
Eerder dit jaar in Antwerpen was Krajicek tien games lang weggespeeld door Patty Schnyder, toen negende op de wereldranglijst. Na een achterstand van 6-0 en 4-0 wist ze in de tweede set deschade nog te beperken tot 6-4. Het lukte Krajicek nog nooit om een tennisster uit de top-10 te verslaan.
,,Vooral Dementjeva was op die dag een maatje te groot voor me,’’ geeft Krajicek ruiterlijk toe. ,,Gelukkig was die wedstrijd tegen middernacht afgelopen en had ik ’s avonds weinig tijd om te balen.’’
Toch gaat Krajicek de confrontatie met de toppers niet uit de weg. Sterker nog, ze zoekt die duels juist op. Na het Fed Cup-uitstapje naar Bulgarije doet de ‘Kleine Kraai’ mee aan grote evenementen in Warschau en Berlijn. Het is dat haar ranking op dit moment niet hoog genoeg is, anders had ze ook willen spelen in Rome.
,,Ik vind het nu belangrijk om tegen speelsters uit de top-10 te tennissen,’’ stelt Krajicek. ,,Ik wil zien wat voor oplossingen zij kiezen, wil van ze leren. Dat kan alleen door tegenover ze te gaan staan. Dan mag het best nog een of twee keer gebeuren dat ik word weggespeeld, maar daarna moet het afgelopen zijn. Niet dat ik dan van ze moet winnen, maar ik moet er wel een echte wedstrijd van maken.’’
Om dat te bereiken heeft ze de afgelopen maanden veel in zichzelf geïnvesteerd. Weinig wedstrijden, veel trainen. ,,Dat heeft zich in Miami en Amelia Island nog niet meteen uitbetaald, maar op de langere termijn moet ik er beter van worden.’’
Krajicek ziet ook dat andere jonge talenten juist de kleinere evenementen opzoeken. Daar kunnen ze veel wedstrijden winnen en veel punten verdienen voor de wereldranglijst. ,,Ik doe het dus anders en ga later dit jaar ook niet terug naar Tasjkent, waar ik mijn eerste WTA-titel veroverde. Ik heb een andere weg gekozen.’’
Stiekem hoopt Krajicek dat toppers als Daniela Hantuchova en Ana Ivanovic komende week ook naar Plovdiv komen voor de wedstrijden in de Europees/Afrikaanse zone van de Fed Cup. ,,Het belangrijkste is dat wij proberen om een promotieduel af te dwingen. Maar als ik me met dat soort speelsters kan meten, is dat mooi meegenomen.’’
Nos.nl, 14 april 2006
Nu of nooit voor het Fed Cup-team
Voor het Nederlandse vrouwentennis is het komende week erop of eronder. In Bulgarije strijdt de nationale ploeg met zeventien andere landen om twee plaatsen voor een promotieduel, waarin een plek in de wereldgroep kan worden veroverd
Dat is een zware opgave voor het team, waarin twee tieners, een twintiger en een dertiger spelen. De ploeg bestaat uit Michaëlla Krajicek, Marrit Boonstra, Elise Tamaëla en Brenda Schultz. In welke samenstelling het Nederlandse Fed-Cupteam gaat aantreden is nog niet duidelijk. De enige die op voorhand zeker is van een plek is de zeventienjarige Krajicek, de nummer 55 van de wereld.
Aan Manon Bollegraf en Tom Nijssen de schone taak om van die bonte mix van talent en routine een eenheid te vormen. De afgelopen week zette het voormalige gemengd dubbel (met Grand-Slamtitels op Roland Garros en de US Open) in Almere de puntjes op de i, waarbij ook veel aandacht uitging naar het dubbel. In de ogen van Bollegraf en Nijssen een essentieel onderdeel van de duels die wachten.
"Het moeilijke is dat deze dames niet veel samenspelen in internationale toernooien", zegt Nijssen, de assistent van Fed-Cupcaptain Bollegraf. "In deze trainingsweek probeer je wat combinaties uit. We zijn hier heel veel bezig met positietennis. Wat doe je na een geslaagde return, waar moet je dan gaan staan? En daar kunnen Manon en ik behoorlijk wat informatie over afgeven". En Bollegraf: "Voor een duo met ons verleden is dat natuurlijk gesneden koek".
Samen met de nieuweling Marrit Boonstra is "Mischa" Krajicek één van de jonkies in het team. Zij beschouwt het optreden in de nationale vrouwenploeg als een welkome afwisseling in het zware tennisbestaan. "Dit is iets heel anders. Je speelt het hele jaar voor jezelf en nu speel je voor je land. Dat vind ik heel mooi. En nu maar hopen dat we promoveren naar de wereldgroep, want dat maakt het allemaal nóg spannender".
Tegenover de jeugd staat de routine van Brenda Schultz, ooit een speelster in de mondiale top-tien. Zij maakte vorig jaar haar rentree in de Fed Cup (de vrouwelijke tegenhanger van de Davis Cup) en dat smaakte naar meer. Inmiddels speelt Schultz ook alweer individuele toernooien, zodat het voor Manon Bollegraf logisch was dat ze opnieuw een beroep deed op de veterane.
"Wie hadden we anders mee moeten nemen?", vraagt Bollegraf zich hardop af. "Dat klinkt dan wel een beetje negatief, maar zo is het niet bedoeld. Brenda past met haar persoonlijkheid perfect bij dit team. Ze is wel ietsje ouder dan de kinderen, maar ze heeft geen moeite om zich aan te passen."
Brenda Schultz dus, die tijdens de training in Almere nog steeds angstwekkend harde returns laat zien. Zij beaamt dat het haar gemakkelijk afgaat in het verder zo jonge team. "Het is heel gezellig en ik vind dat ik er wel bij pas. Meer nog dan in het verleden. Ik ben geestelijk nog vrij jong, dus ik heb veel lol met die meisjes. Maar dat is natuurlijk niet het enige. Als je nu met zijn vieren in Plovdiv komt en je hebt Mischa Krajicek als topper, Marrit als jong meisje, Elise Tamaëla die goed staat te spelen en Brenda Schultz met de ervaring, dan hebben die andere teams ook zoiets van: ho, ho, tegen wie moeten we nu gaan spelen?"
Algemeen Dagblad, 13 februari 2006
Michael Krajicek speelt voor Leimonias
Michaëlla Krajicek komt komend seizoen in de Eredivisie uit voor HLTC Leimonias. De 17-jarige Krajicek, die onlangs nog de derde ronde van de Australian Open bereikte, zal van zaterdag 3 tot en met zondag 18 juni 2006 de Haagse club vertegenwoordigen.
In 2005 steeg Krajicek, de nummer 1 van Nederland, aanzienlijk op de mondiale ranglijst. Ze begon als nummer 429 en sloot het seizoen af als nummer 63 van de wereld. Hoogtepunten in 2005 waren haar eerste WTA-titel in Tasjkent en de titel bij het 75.000 dollar-toernooi in Italië. Maar ook het bereiken van de halve finale van het toernooi in Hasselt (winst op wereldtopper Natalie Dechy in de kwartfinale) was een hoogtepunt in de nog prille carrière van Krajicek. Tevens won ze in 2005 de nationale Tennis Masters. Het jaar 2006 is Krajicek ook voortvarend begonnen met het behalen van de titel in Hobart (Australië) en het bereiken van de derde ronde in de Australian Open. Door haar prestaties staat Michaëlla Krajicek op dit moment op de 52e plaats op de mondiale ranglijst.
HLTC Leimonias werd vorig jaar kampioen in de hoofdklasse en verzekerde zich daarmee van deelname aan het landskampioenschap voor clubteams. Naast Michaëlla Krajicek bestaat het team van HLTC Leimonias uit de 20-jarige Jesse Huta Galung (nationale ranking: 8), de 17-jarige Nicole Thijssen (nationale ranking: 23) en de 21-jarige Bas van der Valk (nationale ranking: 50). Jesse Huta Galung debuteerde afgelopen weekend in het Davis Cup team. De inbreng van ervaring in het team van HLTC Leimonias wordt voorzien door Linda Sentis (nationale ranking: 3) en Marco Marzolla (nationale ranking: 34). Sentis en Marzolla, beiden 28 jaar, hebben hun sporen in het nationale tennis ruimschoots verdiend. Sentis en Marzolla schreven in hun carrière al meerdere categorie 1-toernooien op hun naam. Marzolla trad afgelopen jaar tevens in dienst bij Tennisschool Frits Don en werd daar toegevoegd aan de technische staf.
Het team van HLTC Leimonias wordt begeleid door de coaches Mark-Paul Burgersdijk en Tim Rompa. Burgersdijk: “Met de komst van Michaëlla Krajicek hebben we een mondiale topspeelster toegevoegd aan ons team. Het Eredivisie team van Leimonias beschikt naast jonge talenten, ook over de nodige ervaren spelers. Naar onze mening is een goede balans in een team van groot belang om mee te kunnen strijden om de titel.”
De Telegraaf, 21 januari 2006
Hoge temperatuur te veel voor Michaëlla Krajicek
De mooie dromen die Michaëlla Krajicek in Australië nog had willen dromen, smolten letterlijk als sneeuw voor de zon. Niet Amélie Mauresmo, haar tegenstandster in de derde ronde van de Australian Open, maar de verzengende hitte veroorzaakte op een brandende zaterdag Down Under te veel problemen voor de Nederlandse tennistiener. Al na één verloren set (2-6) kookte het lichaam van 'de kleine Kraai' bijna letterlijk over en maakte zij met de aan de umpire gerichte mededeling "I can't play" zelf een einde aan haar lijdensweg. Er volgde nog een verontschuldigend handje ("Sorry") voor Mauresmo en daarmee kreeg het tot aan zaterdag zo geslaagde Australische avontuur voor de kleine Kraai een even verhitte als wrange afsluiting.
"Het ging echt niet meer, in de laatste game kon ik me nauwelijks nog concentreren. En mijn ogen brandden van de pijn, ik zag de bal heel slecht." Krajicek maakte in enkele zinnen duidelijk dat verder spelen na de eerste set echt niet meer tot de mogelijkheden had behoord. "Ik voelde me heel slecht, had alle verschijnselen van oververhitting. Als ik verder zou hebben gespeeld, was ik waarschijnlijk flauwgevallen."
Die ervaring van het flauwvallen had ze in juni 2004, tijdens het toernooi in Rosmalen, al eens opgedaan en Krajicek wilde beslist niet nog een keer voor het oog van de wereld tegen de vlakte gaan. Kort medisch onderzoek op de baan wees uit dat haar lichaamstemperatuur inmiddels tot 38,5 graden Celsius was gestegen en dus koos de 17-jarige tennisster voor de meest wijze weg. "Direct na de partij heb ik een soort ijsbad genomen, inmiddels zit mijn lichaamstemperatuur weer rond de 37 graden", meldde ze enkele uren na de abrupt afgebroken partij ter geruststelling. "Het is jammer dat het zo moest eindigen."
Over de wedstrijd, die dus nooit een wedstrijd werd, viel nauwelijks wat te zeggen. "Het spelen in zo'n stadion is super", dacht Krajicek nog wel even terug aan haar eerste optreden in een van de imposantste grandslamstadions. Maar dezelfde wind waarover ze na haar partijen op de buitenbanen nog wel eens klaagde, kon zijn verkoelende werking in de afgesloten Rod Laver Arena niet verrichten. En dan was er ook nog eens de 'pech' dat Krajicek en Mauresmo hun duel begonnen op een moment dat de zogenoemde 'extreme heat policy' nog niet in werking was getreden. Achttien minuten nadat Mauresmo de partij met een dubbele fout begon, overschreed de temperatuur op Melbourne Park de 35 graden en zou het schuifdak reglementair gesloten moeten worden. Maar die regel geldt niet voor reeds begonnen duels, en dus moest Krajiceks partij onder de brandende zon worden uitgespeeld. Waarbij de vraag of zij onder een dicht dak wel voor een stuntzege op Mauresmo had kunnen zorgen, voor altijd onbeantwoord zal blijven.
Natuurlijk laaide op Melbourne Park de discussie op of er wel getennist moet worden onder dergelijke omstandigheden. Mauresmo, die bekende blij te zijn dat ze slechts 31 minuten in de brandende zon had hoeven spelen, wilde desondanks niet pleiten voor een speelverbod bij extreme hitte. "Vergeet niet dat er genoeg spelers en speelsters zijn die in deze omstandigheden juist willen spelen. Zij zeggen fit genoeg te zijn en dus voordeel te kunnen halen uit de omstandigheden, hoe extreem die ook kunnen zijn."
Krajicek zal de komende tijd dan ook vooral aan haar fitheid moeten werken, zo was de les die ze zelf doceerde. "Ik weet dat ik fysiek nog moet groeien en ben begonnen te trainen met gewichten. Maar ik zit nog in de groei en moet oppassen. Eigenlijk is het al knap dat ik als 17-jarig meisje zo ver ben gekomen. Ik heb een superbegin van het jaar achter de rug, afgezien van deze afsluiting had de trip door Australië echt niet beter gekund." En daarom zal Krajicek, ondanks de wrange afloop, uiteindelijk toch vooral met plezier terugdenken aan haar Australische avontuur. Al had ze er dolgraag nog een paar episodes aan vast gedroomd.
Marc van den Broek, de Volkskrant, 21 januari 2006
Opmars Krajicek smoort in kokende hitte
Het was een raar einde van een succesvolle tennistournee door Australië. Nadat Michaëlla Krajicek zaterdag een halfuur strijd had geleverd in de derde ronde van de Australian Open tegen de Française Amelie Mauresmo (ze verloor de eerste set met 6-2), was het toernooi voor haar gedaan. 'Ik ben ziek', stamelde Krajicek tegen de umpire en haar verbaasde tegenstandster, waarna ze door de dokter van de baan werd geholpen.
Op weg naar een ijsbad, zo bleek later toen Krajicek weer enigszins was opgeknapt. 'Ik ging kokend van de baan', verklaarde ze haar opgave. 'Dat gebeurde me twee jaar geleden in Rosmalen ook al. Toen viel ik flauw van de hitte. Ik wilde het nu niet zo ver laten komen. Ik moest huilen, maar dat kwam door de pijn in mijn maag en in mijn hoofd.'
De wedstrijd van zaterdag had een hoogtepunt moeten worden. Voor de eerste keer stond de 17-jarige tennisster bij een Grand Slam op het centrecourt, de Rod Laver Arena in Melbourne. Voor de eerste keer trof ze op een toptoernooi een speelster uit de toptien. Winst zou een kroon zijn geweest op drie fantastische tennisweken.
Het werd echter een martelgang voor haar. Krajicek had het slecht getroffen. Haar partij tegen Mauresmo begon rond een uur in de middag, toen de temperatuur zijn piek bereikte. Met een maximum van iets boven de 40 graden was het zelfs voor Australische begrippen een bijzonder warme dag.
In de Rod Laver Arena wordt het dan nog heter. Het stadion is ideaal voor tennis bij normale temperaturen, omdat de tribunes de wind weg houden. Maar als de zon ongenadig schijnt, zijn de tribunes juist een nadeel. De temperatuur kan dan alleen maar omhoog.
'Toen de wedstrijd begon, was het 32 graden, maar halverwege de eerste set was het op de baan al 39 graden', vertelde begeleider Hans Felius, technisch-directeur van de Nederlandse tennisbond.
Het stadion heeft weliswaar een dak dat bij dergelijke omstandigheden kan worden gesloten, maar dan moet de toernooileiding een hitte-alarm afgeven. De wedstrijden die dan nog gaande zijn, moeten echter worden uitgespeeld.
'Zo zijn de regels', zei Felius berustend. 'Er was een wedstrijd bezig en de spelers hebben ruim twee uur in de hitte gespeeld. Het kan dus wel.'
Bij de daaropvolgende partij tussen Tommy Haas en Peter Luczak ging het dak wel dicht. Tot opluchting van winnaar Haas. Martina Hingis, die eerder op de dag in dezelfde Arena een gemakkelijk klus had tegen Iveta Benesova, was beter bestand tegen de hitte. 'Maar je moet goed in conditie zijn om dit aan te kunnen.'
Krajicek legde zich neer bij de gang van zaken. 'Jammer dat het dak niet dichtging. Het is dan veel koeler als je op de baan staat. Ik geef niet graag op. Maar het ging niet meer, ik was bang om flauw te vallen. Op een gegeven moment zag ik de ballen niet meer goed, omdat ik last van mijn ogen had.'
Het onfortuinlijke einde van de Australian Open kon de tevredenheid bij Krajicek over de laatste drie weken niet wegnemen. 'Dat ik de derde ronde heb gehaald, is geweldig. Met mijn overwinning in Hobart en de finaleplaats bij de Hopman Cup in Perth was dit een fantastisch begin van het jaar. Mijn doelstelling voor 2006 was om bij de topvijftig te komen. Daar ben ikal in geslaagd. Het slot is teleurstellend, maar ik ben dik tevreden.'
Kritiek dat het programma te zwaar voor haar was, wees ze van de hand. Vrijdag, ook een warme dag, won ze in het dubbel met de Hongaarse Agnes Szavay na een twee uur durende strijd in de hitte. 'Anders had ik die dag getraind. Zo beschouw ik de vrouwendubbel ook een beetje.'
Vandaag, als de temperatuur tot 26 graden daalt, treedt ze aan in de achtste finale. Na haar optreden in de dubbel keert Krajicek terug naar Europa. Via toernooien in Parijs, Memphis en Antwerpen zal ze zich voorbereiden op haar volgende Grand Slam, op het gravel van Roland Garros.
Ook Felius keek tevreden terug. 'Ik heb geen idee waar het eindigt. Maar een plaats in de toptwintig zit er zeker in', voorspelde hij.
De Telegraaf, 20 januari 2006
Krajicek mag zich met wereldtop meten
Michaëlla Krajicek zet met het bereiken van de derde ronde op de Australian Open een nieuwe stap in haar ontwikkeling. In haar volgendepartij tegen Amélie Mauresmo zal blijken of ze is opgewassen tegen de wereldtop.
In haar eerste twee wedstrijden won Krajicek zonder goed te spelen.Tegen haar volgende tegenstandster zal de Nederlandse zich evenwel moeten verbeteren. Ze treft in Amélie Mauresmo de mondiale nummer drie. Krajicek speelt voor het eerst in haar loopbaan tegen een wereldtopper.
Mauresmo, al jaren een vaste waarde in de top tien, beleefde haar doorbraak in 1999. Toen haalde ze als 19-jarige de finale van de Australian Open. Ze viel op door haar gespierde lijf en krachtige slagen, en versloeg onder anderen Lindsay Davenport, die toen als eerste was geplaatst.
'Soms dacht ik dat ik tegen een kerel speelde, zo hard sloeg Mauresmo', zei de Amerikaanse over haar tegenstandster. De scepsis over haar mannelijke voorkomen kreeg geen vat op Mauresmo. Ze boekte elk jaar progressie en bereikte in september 2004 de eerste plaats op de wereldranglijst.
Vorig jaar november behaalde de Française de mooiste zege uit haar loopbaan. Ze werd in Los Angeles officieus wereldkampioene door overwinningen op Clijsters, Sjarapova en Pierce.
Er is echter één titel die ontbreekt op de indrukwekkende erelijst (19 toernooizeges) van Mauresmo. Ondanks haar veelbelovende finaleplaats in1999 heeft ze nog nooit een Grand Slam-toernooi gewonnen. Het is een loden last voor Mauresmo. De afgelopen jaren is ze op de grote toernooien geregeld onder druk bezweken.
Zo verloor ze vorig seizoen in de derde ronde van Roland Garros onverwacht van het Servische talent Ivanovic. Mauresmo had goede vooruitzichten op het bereiken van de finale en ging ten onder aan de hoge verwachtingen.
De wankele mentaliteit van de Française biedt perspectief voor Krajicek. Ook nu is de loting gunstig voor Mauresmo. Pas in de halve finale kan ze een speelster uit de top vijf treffen. Als Krajicek haar vechtlust laat spreken, kan ze de druk op de Française opvoeren en mag ze voorzichtig hopen op een stunt.
Door de Indiase Mirza in twee sets (6-3, 7-5) te verslaan, haalde Krajicek voor het eerst in haar carrière de derde ronde op een Grand Slamtoernooi. De primeur past perfect bij haar opmars in het vrouwencircuit. Na haar goede prestaties in Hobart heeft Krajicek in Melbourne nog niet haar beste spel laten zien, maar ze won haar twee partijen wel zonder een set af te staan. Tegen Mauresmo moet ze echter haar hoogste niveau zien te halen.
Kwalitatief komt ze nog tekort tegen de Française, die tot nu toe in Melbourne goed presteert. Krajicek zal strijd moeten koppelen aan een hoog spelniveau om van Mauresmo te winnen.
Het talent is klaar voor de volgende stap in haar carrière. Ze heeft twee toernooizeges op haar naam staan en speelde al tegen een aantal subtoppers. Tegen een van hen, de Française Dechy, behaalde de Nederlandse zelfs de overwinning. Nu heeft Krajicek de gelegenheid om een toptienspeelster te verslaan.
Mauresmo is zwaar favoriet, maar de onbevangen Krajicek is in staat tot een verrassing. 'Het wordt een speciale ervaring tegen een topper op het centrecourt. Ik heb met het bereiken van de derde ronde mijn doel algehaald, dus ik kan vrijuit spelen.'
NRC Handelsblad, 19 januari 2006
Krajicek verder in Melbourne
Ze had haar doel al bereikt, stelde ze dinsdag tevreden vast. Nederlands beste tennisster was doorgedrongen tot de tweede ronde van de Open Australische kampioenschappen, en dus luidde de conclusie dat Michaëlla Krajicek vandaag vrijuit kon spelen. Ze had, zo zei ze, immers niets te verliezen.
Vrijuit spelen deed Krajicek vandaag, in de tweede omloop in Melbourne, en de gevolgen van die onbevangen maar doortastende spelopvatting ondervond Sania Mirza, de nummer 32 van de wereld uit India: 6-3 en 7-5. Door haar tweede overwinning binnen evenzovele dagen staat Kleine Kraai' zaterdag voor het eerst in de derde ronde van een grandslamtoernooi.
Daarin stuit ze op Amélie Mauresmo, de 26-jarige Française die twee maanden geleden de officieuze wereldtitel bij de vrouwen won. Maar het vooruitzicht van een confrontatie met een ervaren speelster uit de toptien verontrust Krajicek geenszins. Ik schat mijn kansen hoog in, want ik sta gewoon goed te spelen, klonk het zelfbewust.
Opvallend nuchter analyseerde de net zeventien jaar geworden halfzus van voormalig Wimbledon-kampioen Richard haar gestage opmars in het internationale vrouwentennis. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was, nadat ze vrijdag al het WTA-toernooi van Hobart had gewonnen. En had ze afgelopen najaar, bij haar rentree in Hasselt, al niet een speelster uit de toptwintig verslagen, in de persoon van de Française Nathaly Dechy?
Verrast beweerde Krajicek, vorig jaar als qualifier uitgeschakeld in de tweede ronde van de Australian Open, dan ook niet te zijn. Want het gaat al een tijdje lekker. Om die woorden niet veel later eerst te nuanceren, en vervolgens meteen weer aan te scherpen. Het verbaast me wel dat ik nu al van zulke goeie meisjes kan winnen, al begin ik ook daar langzaam maar zeker aan te wennen.
Uitgerekend in het mini-stadion waar haar halfbroer zich drie jaar geleden gewillig weg liet slaan door de modale Rainer Schüttler, en - zo bleek later - het einde van zijn grandslamcarrière bezegelde, schoot de kleine Krajicek vandaag voorbeeldig uit de startblokken. De in eigen land aanbeden Mirza, zelf ook een hardhitter, bleef het antwoord schuldig op de venijnige groundstrokes van de Nederlandse, die in het zicht van de overwinning de eerste schoonheidsfoutjes begon te maken.
Pas bij het derde matchpoint sloeg Krajicek toe op de oververhitte (34 graden) baan drie. Ik was heel relaxed, en wist dat ik vandaag vooral heel degelijk moest blijven spelen, zo keek de nummer 43 van de wereld terug op haar duel. Dat lukte, vele malen beter dan twee dagen eerder tegen de bescheiden Kristina Brandi, toen ze nog te veel onnodige fouten van haar racket liet vertrekken. Krajicek, grijnzend: Nu liet ik haar de fouten maken.
Broer Richard had haar vooraf nog enkele nuttige tips aan de hand gedaan over hoe Mirza het beste te bestrijden. Maar het beste advies dat Krajicek kan krijgen is deze: speel je eigen spel. Zelf beseft ze dat als geen ander. Haar harde en vlakke klappen zijn een geducht wapen in het vrouwentennis, en het duel tussen de twee beloftevolle tieners bewees dat eens temeer.
Krajiceks zegereeks - vandaag bracht ze haar seizoentotaal op tien overwinningen (tegenover twee nederlagen) - heeft inmiddels ook de interesse gewekt van de internationale pers. Maar ook die klip wist de voormalige wereldkampioene bij de junioren vandaag behendig te omzeilen. Geroutineerd, en bij vlagen zelfs een tikje plichtmatig, ratelde ze haar Engelse antwoorden in de microfoon. Ook bij de verplichte mediatrainingen van de vrouwentennisvakbond, de Women's Tennis Association, let Michaëlla Krajicek kennelijk goed op.
Haar opmars betekent een meer dan welkome impuls voor het Nederlandse vrouwentennis, dat de laatste jaren aan bloedarmoede ten onder dreigde te gaan. Miriam Oremans was zes jaar geleden de laatste Nederlandse die in Australië wist door te dringen tot de derde ronde. Dat was ook meteen de eindhalte voor de inmiddels gestopte Brabantse. Nog verder terug, in 1995 en '96, schaarde servicekanon Brenda Schultz-McCarthy zich bij de laatste zestien (vierde ronde) op Melbourne Park.
De Telegraaf, 19 januari 2006
Michaëlla Krajicek geniet van mijlpaal
Ze had het na haar zege in de eerste ronde van de Australian Open al aangekondigd: het was tijd om echt te gaan genieten. En genieten deed Michaëlla Krajicek gisteren op Melbourne Park, waar ze voor het eerst in haar nog zo prille carrière de derde ronde van een grandslamtoernooi bereikte. Via een zege in twee sets (6-3, 7-5) op Sania Mirza, de Indiase nummer 32 van de wereld, benadrukte Krajicek nog maar eens wat de wereld al een tijdje weet: de Nederlandse gaat een fraaie tennistoekomst tegemoet.
Een toekomst die Krajicek morgen voor het eerst in haar leven een speelster uit de mondiale toptien voorschotelt. Amélie Mauresmo valt die eer te beurt en het is voor Krajicek de eerste confrontatie met 'de gevestigde orde' van het vrouwentennis. Mauresmo bivakkeert al jaren in de toptien - de afgelopen drie jaar zelfs onafgebroken in de topvijf - stond al eens in de finale van de Australian Open (1999) en kaapte enkele maanden terug de prestigieuze Masters-titel weg voor de neus van speelsters als Clijsters, Davenport, Sjarapova en Pierce. Met de vorm van Mauresmo zit het dus wel snor, al liet zij in Melbourne in de eerste ronde een setje slingeren tegen de onbekende Chinese Tiantian Sun.
Maar wat vorm betreft overtreft Krajicek dit seizoen voorlopig alle speelsters. Haar overwinning op Mirza was alweer de tiende in het enkelspel en zo veel zeges heeft dit jaar nog niemand bijeen getimmerd. "Dit is echt super. Ik had er helemaal niet op gerekend de derde ronde te bereiken", kraaide Mischa van geluk. "Ik zag mezelf tegen Mirza echt als de underdog, had niet verwacht te winnen. Maar soms is het beter zonder verwachtingen de baan op te stappen."
Op Melbourne Park maakt Krajicek, de eerste Nederlandse sinds Miriam Oremans (2000) die er de derde ronde haalt, inmiddels met gezwinde spoed furore. Toernooidirecteur Paul McNamee groet vriendelijk wanneer ze voorbijloopt en speelsters kijken met respect naar de tiener uit Almere.
Ondanks alle aandacht die haar snelle opkomst met zich meebrengt, blijft Krajicek zelf stevig met beide voeten op de grond staan. Na haar zege op Mirza kreeg ze de vraag voorgelegd wie zij als favorieten voor de eindzege in Melbourne zag. "Ik zou nu graag mijn eigen naam noemen, maar reken daar nog maar niet op", sprak ze gevat. Ze hield het erop dat een van de geplaatste speelsters wel met de hoofdprijs aan de haal zou gaan - Krajicek zelf is als nummer 43 van de wereld niet geplaatst - en schoof het gespreksonderwerp handig terug richting haar partij tegen Mirza.
Daarin kende de 'kleine Kraai' een bliksemstart die haar een 3-1 voorsprong in de eerste set opleverde. Die achterstand zou Mirza niet meer goedmaken en hoewel de 19-jarige Indiase in de tweede set lang gelijke tred hield, kwam Krajicek ondanks een wat slordiger periode niet meer in gevaar. Ze kon het zich zelfs permitteren vijf breekpunten te morsen - iets waarmee ze tegen Mauresmo beslist niet weg zal komen - voordat ze pas bij een 6-5 voorsprong de beslissende break forceerde. "Het was heel erg warm, maar echt last heb ik daar niet van gehad. De stevige wind was veel vervelender", dacht ze nog even terug aan de 81 minuten die ze in het gezellige stadion (Show Court 3) had doorgebracht.
Voor de partij tegen de als derde geplaatste Mauresmo zal Krajicek zich ongetwijfeld moeten melden in een van de twee grote stadions die Melbourne Park sieren. Nooit eerder stond de Nederlandse rijzende ster in een van de grote grandslamstadions, de mooiste podia die de tennissport kent. De twee proffinales die ze tot nu toe speelde -won - werden afgewerkt op de centre-courts van 'kleine' WTA-toernooien (Tasjkent en Hobart), qua formaat en entourage onvergelijkbaar met de grandslamstadions. Wellicht handig dus om een training af te werken in de schitterende Rod Laver Arena, maar daar dacht Krajicek anders over. "Ach, ik ga echt niet om een trainingssessie in het stadion vragen", bleef ze bescheiden. "Als ze me daar toevallig indelen, ga ik er trainen. Maar ik ga er echt niet om vragen." Typisch Krajicek, doe maar gewoon, de rest doet al gek genoeg.
Gertjan van Geen, Het Parool, 17 januari 2006
Nederlandse tennistiener wint eerste partij Australian Open
Hoewel niet op de toppen van haar kunnen plaatste tennisster Michaëlla Krajicek zich vandaag ten koste van Kristina Brandi (6-4, 7-6) de tweede ronde van de Australian Open. "Ik heb mijn doel bereikt," jubelde ze. "Vanaf nu kan ik echt gaan genieten."
Het is moeilijk te bepalen of Krajicek de schijn ophoudt met die uitspraak. Feit is dat er veel meer in zit dan alleen een tweede ronde op het eerste grandslamtoernooi van het jaar. De jongedame is blijkbaar vroeg wijs en wil de verwachtingen temperen. Met zes winstpartijen tegenover nul nederlagen in officiële toernooien dit jaar, is ze echter rap naam aan het maken in het vrouwencircuit.
Hoewel, de organisatie deelde haar een bijbaantje toe. Het deerde Krajicek niet. Verbannen naar een uithoek, baan 19, maakte ze het grootste deel van de een uur en 35 minuten durende wedstrijd indruk. Ze begon met een love game op de service van Brandi. Tot 5-1 joeg ze de ene winner na de andere over het net.
Even zo makkelijk hielp ze Brandi, ooit de nummer 27 van de wereld maar op haar 28ste afgezakt naar plaats 75, terug in de wedstrijd door veel te veel onnodige fouten te maken. Krajicek kwam in de eerste set tot 18 unforced errors en in de tweede tot maar liefst 21.
De kracht van Krajicek is dat ze op belangrijke punten tot haar beste spel komt. Op een of andere manier kijkt ze anders naar een tennisbal als het er echt om gaat. Nadat Brandi was teruggekomen tot 5-4 en breakpoint had voor een gelijke stand, sloeg Krajicek haar zestiende winner fenomenaal crosscourt tegen de lijnen en haalde ze de set binnen.
Twee weken lang top spelen, met een finaleplaats in de Hopman Cup en een toernooizege in Hobart tot gevolg, had veel van haar gevergd. "Ik heb heel veel wedstrijden gespeeld. Daarom ben ik blij dat ik dit overleefd heb. Ik heb een paar games minder gespeeld, omdat ik slecht bewoog. Ik stond te veel stil. De focus was af en toe weg,"
Gesteund door een flinke schare landgenoten vond de zeventienjarige Nederlandse de winnende weg. "Ik voelde me goed, beter dan dat meisje. Op de momenten dat ik normaal speelde, ging het ook goed. De wind was lastig en zij liep goed, waardoor ik twee of drie ballen meer moest slaan om het punt binnen te halen dan normaal."
In de Indiase Sania Mirza treft ze in de tweede ronde de laagst geplaatste van de 32 beschermde deelneemsters in Melbourne. Wellicht ligt een derde ronde tegen Amélie Mauresmo in het verschiet.
Het Parool,, 17 januari 2006
Krajicek naar tweede ronde
Hoewel niet op de toppen van haar kunnen plaatste tennisster Michaëlla Krajicek zich vandaag ten koste van Kristina Brandi (6-4, 7-6) de tweede ronde van de Australian Open. ''Ik heb mijn doel bereikt,'' jubelde ze. ''Vanaf nu kan ik echt gaan genieten.''
Het is moeilijk te bepalen of Krajicek de schijn ophoudt met die uitspraak. Feit is dat er veel meer in zit dan alleen een tweede ronde op het eerste grandslamtoernooi van het jaar. De jongedame is blijkbaar vroeg wijs en wil de verwachtingen temperen. Met zes winstpartijen tegenover nul nederlagen in officiële toernooien dit jaar, is ze echter rap naam aan het maken in het vrouwencircuit.
Hoewel, de organisatie deelde haar een bijbaantje toe. Het deerde Krajicek niet. Verbannen naar een uithoek, baan 19, maakte ze het grootste deel van de een uur en 35 minuten durende wedstrijd indruk. Ze begon met een love game op de service van Brandi. Tot 5-1 joeg ze de ene winner na de andere over het net.
Even zo makkelijk hielp ze Brandi, ooit de nummer 27 van de wereld maar op haar 28ste afgezakt naar plaats 75, terug in de wedstrijd door veel te veel onnodige fouten te maken. Krajicek kwam in de eerste set tot 18 unforced errors en in de tweede tot maar liefst 21.
De kracht van Krajicek is dat ze op belangrijke punten tot haar beste spel komt. Op een of andere manier kijkt ze anders naar een tennisbal als het er echt om gaat. Nadat Brandi was teruggekomen tot 5-4 en breakpoint had voor een gelijke stand, sloeg Krajicek haar zestiende winner fenomenaal crosscourt tegen de lijnen en haalde ze de set binnen.
Twee weken lang top spelen, met een finaleplaats in de Hopman Cup en een toernooizege in Hobart tot gevolg, had veel van haar gevergd. ''Ik heb heel veel wedstrijden gespeeld. Daarom ben ik blij dat ik dit overleefd heb. Ik heb een paar games minder gespeeld, omdat ik slecht bewoog. Ik stond te veel stil. De focus was af en toe weg,''
Gesteund door een flinke schare landgenoten vond de zeventienjarige Nederlandse de winnende weg. ''Ik voelde me goed, beter dan dat meisje. Op de momenten dat ik normaal speelde, ging het ook goed. De wind was lastig en zij liep goed, waardoor ik twee of drie ballen meer moest slaan om het punt binnen te halen dan normaal.''
In de Indiase Sania Mirza treft ze in de tweede ronde de laagst geplaatste van de 32 beschermde deelneemsters in Melbourne. Wellicht ligt een derde ronde tegen Amélie Mauresmo in het verschiet.
De Telegraaf, 17 januari 2006
Doel al bereikt
Een oude tenniswet luidt dat echte kampioenen ook mindere wedstrijden winnen. Of Michaëlla Krajicek tot de categorie 'echte kampioenen' gaat behoren, zal de toekomst moeten uitwijzen. Feit is wel dat ze gisteren in de eerste ronde van de Australian Open bepaald niet haar beste wedstrijd van de afgelopen weken speelde, maar wel 'gewoon' na twee sets (6-4, 7-6) als winnares de baan verliet. "Ik ben heel tevreden dat ik de eerste ronde heb overleefd", zei ze, met de klemtoon op het laatste woord van die zin.
Een beetje overleven was het wel in haar strijd tegen Kristina Brandi, de vrouw uit Puerto Rico, die Krajicek bij voorbaat als "een niet echt moeilijke loting" had bestempeld. Een juiste inschatting, zo leek het in de openingsfase van de partij, waarin Krajicek met degelijk spel uitliep naar een 5-1 voorsprong. Niets leek een snelle zege voor de zeventienjarige Nederlandse in de weg te staan, maar van het ene op het andere moment raakte Krajicek de greep op de wedstrijd kwijt. "Toch wat vermoeidheid; ik kon de concentratie niet vasthouden", zocht ze later naar een verklaring voor de 'dip' die haar vooral in de tweede set lange tijd hinderlijk bleef achtervolgen.
Heel even leek Brandi zowaar nog een beslissende derde set uit het vuur te gaan slepen, maar bij een 2-5 achterstand toonde Krajicek de strijdlust waarmee zij inmiddels bekendheid heeft verworven. "Op dat moment dacht ik eerlijk gezegd wel heel even aan een derde set en dat is nu juist wat ik het liefst helemaal niet doe", vertelde ze later. En dus zocht - en vond - ze haar eerste service, trok de stand in de set recht en liep via een overtuigend gewonnen tiebreak (7-1) toch nog redelijk eenvoudig naar de tweede ronde. Daarin treft ze morgen de Indiase Sania Mirza, tegen wie ze onlangs in New Delhi samen met broer Richard voor het eerst een gemengd dubbel afwerkte.
"Mijn doel was om in ieder geval één ronde te winnen", zei Krajicek gisteren in Melbourne, waar ze een jaar geleden haar grandslamdebuut vierde met een overwinning op de Française Foretz. Dat was toen een regelrechte stunt, de zege van gisteren op Brandi beslist niet. Daarvoor is niet alleen het verschil op de wereldranglijst te groot - 43 om 75 - maar vooral het verschil in tennisniveau. Veel meer dan goed voetenwerk had Brandi eigenlijk niet te bieden, terwijl Krajicek op de proftour inmiddels gevreesd wordt om haar service, haar groundstrokes en niet te vergeten haar onverzettelijke vechtersmentaliteit.
Juist op de belangrijke momenten in een partij weet Krajicek haar beste spel naar boven te toveren, een eigenschap waar veel van haar vrouwelijke collega's slechts jaloers op kunnen zijn. Die maken er immers een gewoonte van om tijdens de zogenoemde 'big points' te verkrampen, maar dat woord lijkt niet in het woordenboek van Nederlands beste tennisster voor te komen. "Ondanks de achterstand in de tweede set voelde ik dat ik in de partij de overhand had; echt zorgen heb ik me dan ook niet gemaakt", sprak ze met dezelfde branie waarmee ze even eerder de tiebreak naar zich toe had getrokken.
Toch zal Krajicek meer nodig hebben dan alleen die branie om morgen tegen Mirza, de nummer 32 van de wereld, haar tiende (enkelspel)overwinning van het nog zo jonge seizoen binnen te slepen. Drie zeges in de Hopman Cup en vijf zeges (én de titel!) in Hobart eisen vooral op het mentale vlak hun tol, zo bekende Krajicek. "Maar nu ik bij de Australian Open mijn doel bereikt heb, kan ik echt gaan genieten." En genieten doet Krajicek op de baan alleen door te winnen, dus dat belooft nog wat.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 16 januari 2006
Krajicek bij beste 50 - Nederlandse gevaarlijke outsider bij AO
Als kersverse bezitter van niet één, maar twee WTA-titels maakte Michaëlla Krajicek een zeer interessant weekeinde mee. Op het tennispark in Melbourne, waar vandaag de Australian Open begint, kreeg zij haarfijn door wie op het vrouwencircuit haar vriendinnen zijn en wie niet. ,,Sommige meisjes doen naar mij toe gewoon alsof er helemaal niets is gebeurt'', aldus de winnares van het toernooi in Hobart. ,,Maar gelukkig zijn er ook veel bij, zelfs toppers, die respect tonen voor mijn prestatie.''
Precies een week geleden werd Michaëlla Krajicek zeventien, gisteren maakte zij voor het eerst deel uit van de mondiale top-50. Aan haar indrukwekkende opmars op de wereldranglijst komt maar geen einde. Bij haar derde Grand Slam-toernooi, mag het halfzusje van voormalig Wimbledon-kampioen Richard nu al een zelfs voor de toppers gevaarlijke outsider worden genoemd.
De Almeerse komt morgen in actie tegen de ervaren Puertoricaanse Kristina Brandi, ooit de nummer 27 van de wereld. ,,Geen onmogelijke opgave'', zo taxeerde Misa (spreek uit: Miesja) Krajicek gisteren, na een lichte training op Melbourne Park. De Nederlandse nummer één blaakt van het zelfvertrouwen, na dit jaar al acht van haar tien enkelspelen te hebben gewonnen. ,,Met een plaats in de top-50 is mijn doel voor dit jaar al bereikt, maar ik wil hier natuurlijk nog wel een paar potjes winnen.''
Vader Petr Krajicek, haar coach, is de eerste om ervoor te waken dat zijn dochter niet naast haar schoenen gaat lopen. Maar de kans daarop is niet erg groot. ,,Ik zal altijd met beide benen op de grond blijven, ook buiten de baan. Ik ben en blijf dezelfde Misa'', stelde Neerlands tennishoop in bange dagen. ,,Wat ik doe is eigenlijk gewoon een baan. Sommige jobs zijn onzichtbaar, anderen halen de televisie. Dat is het enige verschil.''
De tweede WTA-titel in Tasmanië had zij zoals gebruikelijk sober gevierd. Eerst wilde zij zich in Hobart volledig te buiten gaan aan één heel glas Australische wijn, het werd uiteindelijk een 'Barney-drankje': Bacardi-cola. Daarna was het weer aan de lijn denken, zo snel mogelijk op Melbourne Park een balletje slaan en vroeg naar bed. Want met al vijftien partijen op haar prikkaart van 2006 (ook vijf dubbelspelen) liggen vermoeidheid en blessures op de loer. En haar gezondheid gaat voor alles, na twee jaar vol fysieke pech.
Omdat zij op haar zeventiende jaar nu al deel uitmaakt van de top-50, mag de 'tienersensatie uit Nederland' (bron: The Herald Sun, een tabloid uit Melbourne) dit jaar niet negentien, maar twintig toernooien spelen. Als jonge speelster gelden er nog steeds restricties, maar langzaamaan gaat het op een volwassen speelschema lijken. Met, als zij blijft winnen, veel partijen en een zware belasting, die veel zal vergen van de totnogtoe tamelijk kwetsbare Misa.
,,Als we iets willen, dan is het nu eens twee jaar zónder blessures'', merkte Petr Krajicek op. ,,Eerst brak zij haar been, daarna haar hand en vervolgens was er die meniscusoperatie. Het belangrijkste is nu dat Misa een tijdje fit blijft.'' Haar plaats in de top-50 werd gisteren overigens opgedragen aan haar thuisgebleven moeder Pavlina. Het was immers de tweede vrouw van Petr Krajicek geweest, die haar dochter als peuter had aangemoedigd om te gaan tennissen. ,,Zij voorzag dat er in mij een tennisster schuilde. Mijn vader ging zich er daarna pas op mijn vijfde mee bemoeien'', legde de nummer 43 van de wereld uit. ,,Ik ben daarom ook heel blij. Ook de droom van mijn moeder is nu uitgekomen.
De Telegraaf, 15 januari 2006
Kleine Kraai weer op prijzenjacht
Michaëlla Krajicek krijgt geen kans toernooizege Hobart te vieren
Het contrast was groot. Een half etmaal nadat ze op het centre court in Hobart haar tweede WTA-trofee in het enkelspel in ontvangst nam, stond Michaëlla Krajicek op 'achterafbaantje' nummer 22 van Melbourne Park haar spieren wat los te slaan. Slechts enkele toeschouwers - voornamelijk van Nederlandse origine - namen de moeite om de verrichtingen van de kersverse toernooiwinnares gade te slaan. Krajicek, die een sprong maakte op de wereldranglijst van de 60e naar de 43e plaats, vond het allemaal wel prima zo. De wetten van het internationale proftennis zijn haar inmiddels bekend. En die staan een te uitbundige euforie na behaalde triomfen nu eenmaal niet toe; dat kan alleen maar leiden tot pijnlijke teleurstellingen in de week na de overwinning.
"Mijn vader zegt altijd 'morgen is er weer een nieuwe dag' en zo zie ik het ook", zo sprak de deze week 17 jaar geworden tennisster met de wijsheid van een volwassene. "Hier in Melbourne begint gewoon weer een nieuw toernooi, met nieuwe kansen voor iedereen. Natuurlijk wil je een toernooizege graag vieren, maar vertel mij maar eens met wie ik dat dan had moeten doen. Het leven op de proftour is een eenzaam bestaan, echte vriendinnen heb je niet binnen het circuit. Ik ben heel blij dat ik in ieder geval nog mijn vader, en soms mijn moeder bij me heb. Dat is, in vergelijking met andere speelsters, al heel wat."
Van broer Richard had ze direct na de zege in Hobart een sms'je gekregen. "Hij kwam niet verder dan 'geweldig', Richard is geen man van veel woorden. We hebben overigens afgesproken dat hij dit seizoen een aantal toernooien met mij gaat meereizen. Niet in plaats van mijn vader, maar samen met mijn vader."
Het tennisseizoen 2006 kent voor 'kleine Kraai' een droomstart. Samen met Peter Wessels bereikte ze de finale van de strijd om de Hopman Cup, waarna ze via vijf opeenvolgende zeges in Hobart haar tweede proftitel (na Tasjkent) veroverde. Tien enkelspelen en vier dubbels in twee weken eisten flink wat tol en Krajicek bekende dan ook enigszins vermoeid te zijn. "Maar nu mag dat, als ik maar zorg dat ik dinsdag weer hongerig ben."
Dan start voor haar de Australian Open met een partij tegen Kristina Brandi."Het zal geen makkie worden, maar het is natuurlijk niet een van de zwaarste lotingen, daar moet ik eerlijk in zijn." Verder kijken dan die eerste wedstrijd doet Krajicek beslist niet. "Ik zou niet eens weten tegen wie ik in de tweede ronde eventueel zou moeten spelen en dat wil ik tot na de partij tegen Brandi graag zo houden."
De oprechte bescheidenheid siert Krajicek, die door veel anderen in Melbourne wordt gezien als een speelster die tijdens de Australian Open wel eens voor verrassingen zou kunnen gaan zorgen. Want iedereen spreekt vol bewondering over de manier waarop beste Nederlandse tennisster van dit moment de draad weer heeft opgepakt nadat een ernstige knieblessure haar in 2005 lange tijd aan de kant hield. "Richard heeft me wel eens gezegd dat hij na een blessureperiode meer gemotiveerd terugkeerde. Ik spreek liever van meer waardering. Ik heb mijn sport echt leren waarderen omdat ik na de knieoperatie merkte hoezeer ik het tennissen miste. Als ik tijdens die maanden van revalidatie iets heb geleerd, dan is het wel dat tennis echt mijn leven is. De komende jaren wil ik niets anders doen, dat weet ik nu heel zeker."
NRC Handelsblad, 14 januari 2006
Ik denk en leef in extremen
Zeven jaar na het afscheid van de topsport keerde atletiektrainer Frans Thuijs (50), regisseur van het olympisch goud van Ellen van Langen, terug. Als conditietrainer van tennisster Michaëlla Krajicek. Tennis is onderontwikkeld.
In zijn woonkamer staan vier rackets tegen de muur, want ja, Frans Thuijs staat zelf ook regelmatig op de tennisbaan. En hoe? Als topspelers gas geven, ben ik gezien. Verder kan ik ze als gewezen atletiektrainer heel aardig raken, al zeg ik het zelf. Zes jaar lang tenniste hij, totdat hij op zijn 21ste bij zijn ouders aanklopte met een paar hardloopschoenen. En een verheugende mededeling: Pa en ma, ik ga hardlopen, ik gawereldkampioen worden, het is maar dat jullie het weten.
Wereldkampioen werd hij niet, wel een vakbekwaam trainer, die bijna veertien jaar geleden aan de basis stond van de olympische triomf van Ellen van Langen op de 800 meter. Acht jaar geleden keerde hij de atletiek de rug toe. Hij, vaak verketterd als een eigengereid en arrogant baasje', was het wereldje beu en bovendien moest er geld verdiend worden. Thuijs begon zijn eigen interim-managementbedrijf in de ICT. De jarenlang zo verslavende topsport leek ver weg.
Tot twee jaar geleden, toen hij tenniscoach Rohan Goetzke tegen het lijf liep. De voormalige steun en toeverlaat van Wimbledon-kampioen Richard Krajicek zocht voor zijn toenmalige pupil Mario Ancic een kracht- en een conditietrainer. Of Thuijs de Kroaat niet eens onder handen wilde nemen. Hij stemde toe. Het beviel goed, van beide kanten, en van het een kwam het ander. Een paar keer ben ik mee geweest naar toernooien. Veel geleerd,vooral over de techniek en tactiek. Die facetten kende ik niet, de restwel. In de basis is topsport hetzelfde.
Maar wat hij zag, beviel hem maar mondjesmaat. Atletiek is veel verder dan tennis, dus in die zin was het een stap terug. In de atletiek wordt inde top niet maar wat aangemodderd, in het tennis wel. Daar heeft nog nooit iemand gehoord van, bijvoorbeeld, massage als een vorm van preventieve blessurebehandeling. Ja, achteraf op de tafel liggen. Dat vinden ze lekker. Maar vooraf? Begrijpt niemand. Wat dat betreft is het een onderontwikkelde sport. Die woorden zullen me niet in dank afgenomen worden, maar ik zeg altijd maar: als je niet weet dat je niet alles weet, dan denk je dat je heel wat weet. Tennis is, zoals zoveel sporten, een heel gesloten wereldje,waar je met geëigende middelen die ze al twintig jaar gebruiken een heeleind kan komen. Dat de sport evolueert, ontgaat de meesten.
Toch draagt tennis het stempel van een professionele en strak geregisseerde topsport. Thuijs weet inmiddels wel beter. Het is vooral een financiële wereld: alles draait om geld. Tennis heeft als voordeel dat het een tv-genieke sport is. Was dat niet zo, dan was het een soort korfbal. Tennissers denken en handelen op basis van de gedachte: we moeten veelspelen, dan zijn we goed bezig. In de atletiek heb je maximaal te besteden tijd. Iedere atleet weet: ik kan niet meer trainen dan ik kan rusten. Je kan niet acht uur trainen, want in de resterende zestien uur kan je onvoldoende rusten om de volgende dag weer optimaal te kunnen trainen.
Maar zo doordacht gaan tennissers niet te werk, ondervond Thuijs. Al waren zijn adviezen niet aan dovemansoren gericht. Ik had als voordeel dat ik met Rohan werkte. Krajicek kon fantastisch tennissen, daar geen misverstand over, maar dankzij een kundig trainer als Rohan heeft hij Wimbledon gewonnen. Zonder hem had ik het nog moeten zien. Zoals Ellen zonder mij vermoedelijk ook geen olympisch kampioen was geworden. Dat klinkt zelfingenomen, maar zo is het wel. Topsport draait om controle. Of beter: om totale controle, en bij Ellen had ik indertijd het gevoel dat ik alle parameters onder controle had. Het enige wat buiten mijn invloedssfeer lag, waren haar tegenstanders en het weer.
Maandag begint de Australian Open, en in Melbourne ontbreken opvallend veel topspelers wegens een blessure. Het verbaast Thuijs niet. Wie zaken als kracht-, conditie- en snelheidstrainingen verwaarloost, die moet niet gek opkijken als-ie af en toe buitenspel staat in zo'n fysiek veeleisende sport. Wat dat betreft betalen ze de prijs voor hun eigen nonchalance. Het gros wil niet wil zien en begrijpen dat hun sport steeds fysieker wordt,en dat er steeds harder geslagen wordt.
En dus grijpen velen naar de doping? Als atletiektrainer verzette Thuijs zich fel tegen het in zijn ogen wijdverbreide gebruik van verbodenmiddelen. Wat voor de atletiek geldt, geldt ook voor tennis: daar wordt gebruikt. In elke sport waar geld omgaat, is doping. Overal waar auto wordt gereden, wordt te hard gereden. Zo logisch als wat. Het misverstand is alleen dat veel sporters denken: als ik niet positief ben, dan gebruik ik geen doping. Rot op! Als jij suppleert tot vlak onder de toegestane waarde,gebruik je. En dat is aan de orde van de dag. Het gaat niet om het gepakt worden, het gaat om gebruiken.
Een paar weken nadat Thuijs wegens tijdgebrek was gestopt als begeleider van Ancic, hing Goetzke's voormalige protégé Krajicek aan de lijn. Met de vraag of de coach uit Maartensdijk zijn halfzusje Michaëlla wilde begeleiden. De afspraak was nog niet gemaakt of de jongste Krajicek liep een scheurtje op in de meniscus van haar rechterknie bij het toernooi in Rosmalen.
Thuijs: Toen was de vraag ineens: kan jij de revalidatie voor je rekening nemen, en in het verlengde daarvan haar gestel? Ook goed. Er moest het nodige gebeuren, want Michaëlla had nog nooit aandacht besteed aanhaar fysieke gestel. Ik moest van onderaf opbouwen, vanaf de onderste steen. Ze luisterde goed, met dien verstande dat alles wat ik over tennis zei het ene oor inging en het andere weer uit. Ik was er voor haarconditie, niet voor het tennis. Dat is de juiste instelling. Ze twijfelt niet. Verder moest ik me aanpassen aan de trainingsfilosofie van diegene die de lijnen uitzet, haar vader.
Met Petr Krajicek kon Thuijs naar eigen zeggen goed door de bocht,ondanks verschillen van inzicht. Zoals veel tennistrainers stelt Petr zich op het standpunt dat als je genoeg tennist, je ook genoeg fysieke arbeid verricht. Kracht is voor hem geen volwaardige parameter, zoals bij mij. Daar hebben we veel over gepraat, zonder dat het tot consensus leidde. Maargoed, ik accepteer zijn mening, hij de mijne. Kracht is en blijft voor mij een voorwaarde voor een optimale prestatie.
Maar geen consensus betekent een compromis. Wie Thuijs ook maar een beetje kent, weet dat hij compromissen verafschuwt. Topsport duldt geen halfbakken oplossingen. Zo was het toch? Thuijs: Klopt, maar ik had geen keuze. Ik had ja' gezegd, ik wilde zelf ook leren. Noodgedwongen heb ik de wet van de kleine beetjes' toegepast. Rondom elke tennistraining heb ik iets gedaan. Achteraf kan je zeggen: het is gelukt. Misa mocht niet opnieuw geblesseerd raken én we hebben iets opgebouwd. Toch gingen beide partijen vorige maand uiteen. Niet met slaande deuren, maar heel simpel omdat ik niet in hun financiële plaatje paste.
Wat rest, zijn de wijze lessen die Thuijs opstak. Het was fascinerend om Petr aan het werk te zien. Hij staat niet toe dat er tijdens trainingenonnodige fouten worden gemaakt. Dat zie je terug in haar wedstrijden. Michaëlla verliest wel punten, maar dat zijn punten die je mág verliezen. Ballen die niet gemist mogen worden, zie je haar zelden missen, ook niet in trainingen. Er zijn maar weinig tennissers die zo geconcentreerd trainen als zij. De meesten verspillen hun tijd en verspelen zo dagen, weken, ja misschien wel maanden.
Of hij doorgaat in het tennis? Thuijs zegt het niet te weten. Ik hoefniet zonodig, en wil al helemaal geen wereldverbeteraar zijn. Ik heb ook qgeen boodschap aan mensen die zeggen: hij komt uit de atletiek, hij weet niets van tennis, hij moet zijn mond houden. Laat iedereen zijn ding doen. Als atletiektrainer ben ik vaak aangevallen en afgeschilderd als een of andere onnozele hals die niet wist wat-ie deed en bij wie het succes kwam aanwaaien. Prima, ik kan het niet helpen dat die mensen nog niet de helft weten van wat ik weet. Het enige wat ik wil, is krankzinnig veel lol hebben. Dat doe ik. Als ik morgen doodga of over veertig jaar, dan druk ik de deksel nog even open en zeg: ik heb me kostelijk geamuseerd. Dat kunnen niet zoveel mensen zeggen.
Binnenkort hoopt hij een kijkje in de keuken te nemen bij de onbetwiste nummer één van de wereld, Roger Federer. Rohan kent hem vrij aardig, dus via hem hoop ik een soort stage af te dwingen. Of het lukt weet ik niet,maar die man fascineert me. Federer is zijn concurrenten lichtjaren voor. Waarom? Ik weet bijna zeker omdat hij keuzes maakt waar anderen niet eens bij stilstaan. Die jongen denkt na over het spelletje. Als hij al zijn keuzes eens zou toelichten - vooropgesteld dat hij daartoe in staat is -dan vallen de schellen bij menigeen van de ogen.
Voorlopig treedt Thuijs op als de begeleider van zijn enige zoon. Hij is veertien en gek van tennis. Vorig jaar is hij mee geweest naar Roland Garros. Hij zei: pap, dat wil ik ook. Ik zei: prima, dan gaan we dat doen. Mijn kinderen hebben een vrije opvoeding gehad, maar twee dingen heb ik ze goed bijgebracht: ambitie en discipline. Die twee eigenschappen heeft Tim,en Nikki en Tess ook. Nu hoor ik mensen al denken: ach gut, zijn zoon moet ook zonodig in de topsport. Bullshit, want als dat zo was geweest, had ikhem op z'n vierde een racket in handen geduwd. Het is zijn keuze, niet demijne, maar ik steun hem. En het mooie is: sinds hij vorig jaar de keuzeheeft gemaakt voor het tennis zijn zijn prestaties op de havo dubbel zogoed.
Binnenkort hoopt hij zijn inzichten te bundelen, in de vorm van een boek. Het is geen afrekening. Ik ben geen vijftig geworden om even lekker om me heen te schoppen. Ik heb geleerd dat er mensen zijn die anders denken dan ik. Wat niet wil zeggen dat de scherpe kantjes eraf zijn. Maar ik schrijf het omdat ik denk dat velen er baat bij hebben. Het valt me niet mee, want ik heb zoveel in m'n hoofd dat het niet eenvoudig is om dat allemaal in begrijpelijk Nederlands op papier te krijgen, en dan ook nog eens op de juiste toon. Het wordt een weerslag van mijn werkwijze die – en dat is aantoonbaar - gewoon werkt. Niet alleen voor trainers en coaches,ook voor sporters zelf. Die doen, zeker in Nederland, niet of nauwelijks marktonderzoek naar de vraag: wie kan mij beter maken? Ze leggen hun lot in handen van de eerste de beste die ze tegenkomen. En dat terwijl Nederland amper goede trainers telt. Denken ze zelf trouwens anders over. Want als je het ze vraagt, zullen negenhonderd trainers zichzelf een plaats bij de beste vijfentwintig toedichten.
Een titel voor zijn sportieve testament heeft Thuijs al, maar weigert hij prijs te geven. Het wordt in elk geval niet dat ene prikkelende zinnetje op zijn voicemail: De kortste weg is vaak de mooiste. Thuijs:Veel mensen stellen er een eer in om zo complex mogelijk hun doel te bereiken. Ik niet, ik denk en leef in extremen, maar hecht aan eenvoud. Het moet behapbaar zijn. Het gaat om de basics, altijd en overal.
Jasper Boks, Sportweek, 10 januari 2006
Michaëlla Krajicek is klaar voor de volgende stap
“Dit had ik nooit durven dromen. Ik had mezelf weinig doelen gesteld, wilde vooral wennen aan de overstap naar de senioren. Wat het hoogtepunt in 2005 was? Nou, er waren er wel meer. Dat ik in Tasjkent mijn eerste WTA-toernooi won natuurlijk. Of de titel bij het 75.000 dollar-toernooi in Italië. Dat ik bij de Ordina Open in Rosmalen de kwartfinale haalde. En natuurlijk het toernooi in Hasselt waar ik de halve finale haalde en in de kwartfinale van Nathalie Dechy, een wereldtopper, won.”
Ze steeg in 2005 als een komeet op de wereldranglijst. Michaëlla Krajicek begon het jaar als de mondiale nummer 429 om het seizoen te eindigen als nummer 63, terwijl ze even 57ste stond. En dan te bedenken dat Krajicek nog hoger had kunnen staan. Tijdens de kwartfinale in Rosmalen ging ze door haar knie. Een meniscusoperatie was het gevolg. Ze was er drie maanden uit, moest Wimbledon, waar ze zou dubbelen met halfbroer Richard, en de US Open laten schieten. Door de blessure had Krajicek de tijd om wat zaken op een rijtje te zetten. “Door die blessure kreeg ik de bevestiging dat tennis mijn leven is. Ik wil aan niets anders denken. Klinkt raar, maar dat had ik even nodig.” Het verschil met een jaar geleden is groot, zegt ze. “Ik heb meer zekerheid in mijn slagen, maak steeds minder domme fouten en ik ben gegroeid in mijn spel.”
Maar Krajicek werd in 2005 nog geremd in haar ambitie. “Ik had in 2005 graag meer toernooien willen spelen. Maar door mijn leeftijd mocht ik er slechts elf plus de Grand Slam-toernooien spelen. Iets te weinig. Aan de ene kant vind ik het goed dat de WTA jonge speelsters wil beschermen tegen blessures en ze daarom minder toernooien wil laten spelen. Tegelijkertijd denk ik: maar waarom mag je bij de junioren dan wel alle toernooien spelen? Maar ja, daar kan ik weinig aan veranderen. Nu mag ik weer. Heerlijk. Ik heb er heel veel zin in.”
Ze is zeventien sinds 9 januari. Komend jaar zal naast vader en coach Petr ook Richard zo nu en dan met haar naar toernooien gaan. “Ik kan mij geen betere leraar wensen. Wie wil er nou niet worden bijgestaan door een Wimbledon-kampioen? Ha, hopelijk hebben we ook nog lol op de baan.”
Hopmancup.com, 6 januari 2006
Interview Hopman Cup 2006 na haar enkel in de finale
Michaella congratulations. Is this the biggest day of your life?
Not the biggest day, but I am very happy I won. It was a tough match I had to be very patient to win every shot. I’m really happy that I made the second set because it was very tough at 40-15 down. I made it so I’m very happy.
When you’re playing against somebody like Lisa, were you nervous at the start?
Of course every match I am little bit nervous, but if you’re not nervous then something is wrong with you I think. I was a little bit nervous but not too much. I think I played great. I made a little bit mistakes in the second set. Just my forehand and backhand weren’t going that good in that second set, in the beginning. I think I played a good match.
What we thought was that you were so positive and you played attacking tennis right from the start. Just at the end of the first set there were a few shakes there, but you played a really positive shot here. A cross-court forehand was an absolute classic and that’s what typified your match.
I had to go for the shots even though I was down every time. Even in my service games I wasn’t serving that well.
And here’s the celebration at the end. Wow.
Yes I was really delighted. It was a tough match and like I said in the second set, the break points down. I had a lot of break points on her serve but I couldn’t break her in the second set so I’m just pretty happy.
Now what chance for Peter?
A big chance. He is playing very good this week and the matches he played here. He didn’t lose any singles matches. I think he will play good and hopefully he will win. That would be better than to play another mixed.
You might not have to play the mixed. Anyway, very well done. Congratulations, it was fantastic to see.
Thank you.
Hopmancup.com, 5 januari 2006
Interview Hopman Cup 2006 na Duitsland
How do you feel about being in the final?
Krajicek: Awesome. It’s great. We haven’t expected this so it’s really great.
What do you think has been the difference. Obviously you played here last year. Has that helped you in this year’s tournament?
Krajicek: I think so. We still had to win our first match against China so we were a little bit nervous there. But we made it and that was followed by some good matches and Peter was playing very good in his singles. I started to play better as well, so I am really happy we won and we are in the final now.
Probably a bit disappointed Peter that Nicolas (Kiefer) pulled out. It would have been another good test for you heading into the Australian Open?
Wessels: On one hand it was a little bit disappointing because I wanted to see how I was going to do against him because I think he was the best player in the group this week. He was playing really well. On the other hand I am happy with a day rest. I was pretty tired. I played 8 or 9 matches in five days. I am happy with a days rest.
Is it mainly just fitness, the reason why you are playing so well? Being 100% fit.
Wessels: Yes I think so. I took two weeks holiday in December and then two weeks of practice. Also a lot of fitness training and that helped me a lot. I am very happy that I played well this year. It was a good start for me. Last year was a little bit disappointing. I didn’t play very well. I dropped a lot in raking but this is good start for me.
Have you set ranking goals or anything for the year?
Wessels: No I stopped doing that. I did a lot of years but I always had injuries or last year I was 70 and I didn’t have any points to defend for a half year. So I thought my goal now is top 50 and half a year later I am 130, because I just played bad, so I stopped making goals and just want to be fit and keep playing well.
In the last year, since you were here have you worked on your mixed doubles at any time? Have you practiced together or even played together anywhere?
Wessels: No, not at all.
So you have just pick up from where you left off last year?
Wessels: Yes we just play good together. It clicks. We both have good serves and good volleys and that helps a lot in mixed doubles.
How big is the coverage of Hopman Cup coverage in Holland?
Krajicek: Well there has been some press that have called in the last few days so they were pretty interested of course in Peter because he beat Gaudio. It’s nice and hopefully they will write some good news tomorrow.
(Anna-Lena) Groenefeld is another good scalp for you?
Krajicek: Yes for sure. The last few months I played some girls from the top 20 so I am really happy. I made some good results and today the win was very nice. I played good. Just the finish was a little bit nervous but I think I played a good match.
Do you have any more restrictions this year or can you play as many tournaments as you like?
Krajicek: No I still have. I can play 15 tournaments and then 4 Grand Slams.
You are only the third team to make the final after qualifying. What were your expectations coming into the Hopman Cup?
Wessels: Our goal was to qualify. It’s as easy as that. We got to play play-offs against China who were a good team, especially a good woman. Our goal was to qualify and we couldn’t think of making the finals of course because we had a pretty heavy group with a lot of good players. Every match that we could win was a bonus for us. It is great. But we didn’t expect it.
Have you got any preferences for who you do play in the final?
Wessels: I don’t maybe Michaella does.
Krajicek: No I don’t. I know that USA is two points up right? So they just have to win once and then they are in the finals so I guess we will play them but, you never know maybe Serbia and Montenegro is going to win. Doesn’t matter to me.
You must have gained some confidence leading into the Grand Slam from this week?
Krajicek: Yes sure. It is very good for me to play some matches. I was playing national championships in Holland a few weeks ago, so that gave me some confidence as well just playing matches. I am happy I’m fit, so just being on the court is amazing.
Hopmancup.com, 3 januari 2006
Interview Hopman Cup 2006 na Australië
Well the qualifiers, you’re now a chance at making the final, which would emulate the Slovak Republic who won it in Hopman Cup X and Thailand who made it from the qualifying position. You’ve developed quite a team haven’t you Michaella?
Krajicek: Yes well, Peter was playing very good the last few days and the last few weeks. I am very thankful for him for playing so well, for keeping me alive because I have struggled a little bit in my singles. I was a little bit nervous, made some mistakes, my serve wasn ’t going that well and hopefully it will go better Thursday.
Serve wasn’t going that well? 12 Aces, not that well at all hey?
Krajicek: Compared to the double faults, I had some eight double faults or something so it wasn ’t that well. Of course the aces were good, so hopefully on Thursday I will be more stable.
But you’re 16, you’re touring the world. A lot of 16 year olds still can’t get out of home. They are still trying to swipe beers from the old man’s fridge. Is it good fun being out on the tour?
Krajicek: Yes, It ’s amazing; It’s a nice life to live. Hopefully I can live with it, not so many injuries like this year and the next few years, that would be nice.
Absolutely, the big serving Peter Wessels. You’ve been in terrific form this week and that serve, when it’s cooking, you’re a hard man to control.
Wessels: Yes I was happy that I served well today, except for the second set. I was very lucky that I won that one and very happy also because I was pretty tired. This week I am serving really well, in this mixed also. Michaella served also today some big serves and that kept us in the race.
Now you’re three for three here in singles. Good to be in form at the first part of the year. You would have some healthy ambitions for the remainder of the year.
Wessels: Yes it is good that I won three matches because last year I had a little bit of a disappointing year. I dropped a lot in ranking. I went from 70 to 150 and I play much better now, since I had my holiday. I had few weeks practice in Holland. It is just good to be back and playing well. It feels good to be here.
In a World Cup soccer year you might be able to set a tone for your team to go well in Germany?
Wessels: Hopefully, we are going to follow that. You guys are doing also pretty good with the Dutch coach Guus Hiddink and it is good that we have some more Dutch guys on the World Championships. I am going to vote for Holland.
Good on you. Ladies and gentlemen, they’re in with a hunt of making the final. They’ve been in terrific form.
Hopmancup.com, 2 januari 2006
Interview Hopman Cup 2006 na Argentinië
Well Michaella Krajicek, that’s a terrific start to the year. A good fighting performance. You feeling satisfied?
Yes, I played pretty good. I have to say, we were both making a lot of mistakes I would say in the first and the second set. For her, it was her first match, so I think that she is not really satisfied with it. She played ok, but I think she can play much better. For me, I am a little bit tired still. I have to get used to the weather in Australia and everything. I think I played pretty good, but I hope I will play better in the next few matches.
Now we are just going to show you one shot from the latter part of the first set. Can a single shot change a match here? Because this was a terrific backhand.
I don’t remember this one. Oh yes, yes. It was a little bit lucky. I hit it a little bit late, but it was a nice shot. I have to say in the match I was a little bit, not really fast in the court because I have a little bit a headache, so I hope in the mixed it will go better. We will see.
Gee you’re a hard marker. A little bit lucky! It was a terrific shot. You’ve been on the tour for a little while now. You’ve had a look, you’ve had some great scalps as well. What do you think it is with your game that you need to take you into that top echelon of players. Or first of all are you confident of getting there?
Well I think I have to, I still have to work on my physics because that is the most important thing for me because not only for the injuries but also for better moving. The other girls like Gisela (Dulko) are very fast on the court and I still have to improve that. I think I have a good serve and if I don’t make so many mistakes then it is going to be good.
Well that was fantastic today and now you have set it up for the next match for Peter against Gaston Gaudio. He’s going to have a tough one there, but you might be in the mixed doubles battling it out.
It’s going to be a nice match to watch because Peter is playing very good and he has played very good the last two weeks. Hopefully it will make a good result. Of course I think he will win, so, I will cheer him up a little bit and we will see if we need the mix. If it is going to be 1-1, I am there for the mixed.
You’re backing him? You’re confident? Your confident of him beating Gaston?
Of course, he’s a terrific player so it’s going to be a nice match but first the singles so.
Well congratulations today. A great fighting win and a good one for the start of the New Year. Good luck.
Thank you.
De Telegraaf, 28 december 2005
Gezondheid boven alles voor Misa
Gezondheid boven ambitie. Michaëlla Krajicek wil uitgroeien tot de beste tennisspeelster van de wereld. Zij heeft daar veel voor over en laat er nog meer voor staan, maar niet alles. „Laat mij gezond blijven, a.u.b. Ik wil lol hebben”, zegt zij aan de vooravond van de Australian Open.
In Melbourne Park draagt zij vanaf 16 januari het vaandel van het Nederlandse toptennis. Zij is de enige van de Nederlandse top die rechtstreeks tot het hoofdtoernooi der enkelspelen is doorgedrongen. Raemon Sluiter moet maar afwachten of zich genoeg zieken of geblesseerden terugtrekken zodat hij - in tegenstelling tot Peter Wessels en Melle van Gemerden - de drie ronden kwalificaties kan ontlopen.
Nederlands hoop is bij het begin van het nieuwe jaar amper 17 jaar. Zij brengt wel een berg kwaliteit. Ondanks de limitering van haar wedstrijdprogramma door de leeftijdsregels van de WTA won het grootste talent sinds mensenheugenis haar eerste titels. In de lente eerst een groot ITF-toernooi (75.000 dollar prijzengeld) in het Italiaanse Ortisei, in de herfst gevolgd met de eerste triomf op WTA-niveau in Tasjkent. Het bereiken van de top-100 in het vrouwentennis was geen kunst.
Haar doorbraak kwam in een veelbelovend jaar dat bruusk werd onderbroken door een ernstige knieblessure. Drie maanden stond zij op non-actief na een meniscusoperatie. „Mijn eerste seizoen was er een van ups en downs”, kijkt zij zelf terug, „alles bij elkaar kende ik toch meer ups dan downs. Het bereiken van de tweede ronde in het Australian Open was fantastisch en ook mijn eerste overwinning op een speelster uit de top-15 van de wereld (Française Nathalie Dechy in Hasselt) was bijzonder.”
De 57e plaats op de wereldranglijst op 9 november was haar hoogste ranking in 2005. Gezien de progressie die zij na de knieoperatie op atletisch vlak boekte onder leiding van atletiektrainer Frans Thuys en het spelende gemak waarmee zij deze maand in Rotterdam het Nationale Masters voor de tweede keer op haar naam schreef, is het niet ondenkbaar dat 'Misa' in 2006 zal oprukken naar de top-30. Die ranking geeft haar een beschermde status in de grandslams, waar 32 speelsters worden geplaatst, zodat de eerste drie ronden confrontaties met de wereldtop uitgesloten zijn.
Krajicek loopt in Australië nog wel het risico in de eerste ronde tegen wereldkampioene Kim Clijsters, de Williams Sisters of Lindsay Davenport te moeten spelen. Misa gaat er welgemoed op af. Aan de voorbereiding zal het niet liggen. Nog voor de jaarwisseling speelt zij in Perth minimaal één wedstrijd voor de Hopman Cup, met opnieuw Peter Wessels als Oranjeploeggenoot. Voor zij in Melbourne Park aanzet voor het eerste grandslam van het seizoen doet zij nog mee in het WTA-toernooi van Hobart op Tasmanië. „Het is leuk het zelfvertrouwen, dat ik de laatste maanden heb gekregen, mee te nemen naar het nieuwe seizoen.”
Wat de resultaten Down Under ook zijn, na terugkeer treedt zij aan in Parijs, Antwerpen en Memphis. „Inderdaad, het is vrij pittig”, zegt zij er zelf van. De hoogtepunten van het seizoen moeten vooral in de Europese zomer komen te liggen. Roland Garros misschien en hopelijk Wimbledon. Op het gras van de All England Club kan zij de show stelen met haar halfbroer Richard in het gemengd dubbel. Vorig jaar ging dat optreden niet door, omdat haar knie het begaf tijdens de kwartfinale van het Ordina Open in Rosmalen. Doelen stellen hoort niemand Michaëlla Krajicek doen. Of toch? „De laatste twee keer werd ik van het centre court in Rosmalen weggedragen. Toch vind ik het daar erg leuk. Daarom zou ik daar graag eens normaal van de baan aflopen.”
Jamie Tio, de Volkskrant, 18 december 2005
Oppermachtige Krajicek is Nederland ontgroeid
Een zwerm jonge handtekeningenjagers heeft zich verzameld bij de uitgang van de baan. Gewapend met een viltstift en een tennisbal ter grootte van een ballon staan ze op de winnares van de nationale Tennis Masters te wachten.
Als een geroutineerde tennisvedette zet de kersverse kampioene een paar krabbels op de aangereikte boekjes, petjes en ballen.
In werkelijkheid is de volwassen ogende Michaëlla Krajicek maar een paar jaar ouder dan haar aanbidders. Ze moet nog zeventien worden, al is haar jeugdige leeftijd pas buiten de baan aan haar af te lezen.
Fris gewassen komt ze na haar eenzijdige finalepartij tegen Elise Tamaëla (die ze moeiteloos met 6-3 en 6-2 won) de pers onder ogen. Haar entree is schuchter en haar goudkleurige tasje, hippe schoenen en trendy zilveren oorbellen laten zien wie ze werkelijk is: een pubermeisje in een volwassen wereld.
Met een mix van routine en jeugdig elan beantwoordt Krajicek de vragen serieus, maar maakt ze ook hier en daar een kwinkslag. Die wereldwijsheid kan de kroonprinses van het Nederlandse tennis komend seizoen nog goed van pas komen.
Na een zeer succesvol jaar, met als hoogtepunt haar eerste WTA-titel in Tasjkent, prijkt ze op de 59ste plaats van de wereldranglijst. Krajicek had zelfs hoger kunnen staan als een knieblessure geen einde had gemaakt aan haar goede spel in het grasseizoen.
Nu ze met hulp van conditietrainer Frans Thuijs weer helemaal fit is geworden, heeft ze haar zinnen gezet op een plek in de mondiale topvijftig. ‘Misa’, zoals ze liefkozend wordt genoemd, hoopt in de maand januari een grote stap in de goede richting te zetten.
Ze begint in Perth met het exhibitie-toernooi om de Hopman Cup (samen met Peter Wessels), daarna speelt ze in Hobart en dan volgt de Australian Open. Krajicek tenniste afgelopen week in Rotterdam voornamelijk om wedstrijdritme voor die tournee op te doen.
‘Ik hoopte vooraf dat ik hier veel wedstrijden zou spelen en gelukkig is dat ook gelukt. Ik heb lekker getennist en ga nu met veel zelfvertrouwen naar Australië’, aldus de glunderende winnares.
Een belangrijke voorwaarde om goed te presteren in haar tweede volledige profjaar is dat Michaëlla blessurevrij blijft. De opspelende meniscus die haar Wimbledon-debuut verziekte, ligt nog vers in het geheugen en afgelopen week kreeg ze nog even last van haar overbelaste elleboog.
Ze heeft de blessuregevoeligheid niet van een vreemde. Haar vader Petr heeft zwakke knieën en is aan zijn heup geopereerd. Haar broer Richard is meermalen aan het kniegewricht geopereerd en worstelde gedurende zijn carrière met talrijke blessures.
Richard Krajicek beschikte met haptonoom Naaktgeboren en sportarts Vergouwen over zijn eigen medische team. Thuijs en Vergouwen moeten er nu voor waken dat Michaëlla dezelfde malheur beleeft als haar mentor en parttime-coach. Vader Petr Krajicek blijft echter haar voornaamste steun en toeverlaat.
‘De kleine Kraai’ heeft zich ook mentaal verbeterd. ‘Ik laat me veel minder snel gek maken en ik weet dat ik rustig moet blijven als ik een foutje maak.’
Met haar machtige service kan ze die foutjes ook gemakkelijk corrigeren. In de halve finales gunde Krajicek Seda Noorlander welgeteld een game. Gisteren ondervond Elise Tamaëla eveneens de kracht van Krajicek. Afgezien van één nonchalante servicegame gaf ze haar opponente geen schijn van kans in haar opslagbeurten.
Met harde klappen vanaf de achterlijn zette de huizenhoge favoriete de arme Tamaëla ook in de rally onder druk. De 21-jarige Culemborgse speelde niet slecht, maar zag elk foutje meteen door Krajicek afgestraft.
Gedecideerd stoomde Krajicek in het Rotterdamse Topsportcentrum door naar haar tweede Masters-titel. Haar overmacht in het verre van spannende vrouwentoernooi (Krajicek stond in vier partijen geen set af) toont aan dat het 16-jarige toptalent het Nederlandse circuit is ontgroeid.
Krajicek richt zich dit jaar op de internationale toernooien. Als haar huidige progressie doorzet, zal ze eind volgend jaar tot de wereldtop behoren. Ze beschikt in elk geval over de wapens om zich met het moderne krachttennis te kunnen meten.’
Broer Richard denkt voorzichtig aan een plaats in de topdertig voor zijn zusje, misschien de toptwintig. Of ze dat bereikt, hangt ook af van haar mentale ontwikkeling. Michaëlla heeft dan wel de uitstraling van een door de wol geverfde tennisster, innerlijk is ze nog een meisje. ‘Ik ga nu eerst kerst vieren met mijn opa en oma in Tsjechië; die heb ik een jaar niet gezien.’
De Telegraaf, 18 december 2005
Krajicek klaart klus eenvoudig
Ongewild kreeg Elise Tamaëla twee jaar geleden de last op zich om zich als nieuwe frontvrouw van het vaderlandse tennis te manifesteren. De 21-jarige Culemborgse bleef echter hangen en werd voorbijgestreefd door de vijf jaar jongere Michaëlla Krajicek. "Je gaat je eigen ontwikkeling wel eens vergelijken met die van anderen. Maar Misa is een uitzonderlijk talent."
Gisteren stonden de tennisvriendinnen tegenover elkaar in de finale van de Masters en slaagden ze er niet in het beste bij elkaar naar boven te halen. De ontstane kloof bleek ook in de onderlinge ontmoeting onaantastbaar: 6-3, 6-2.
"Ik moet niet neutraal spelen, want dan wordt het ballen rapen tegen Misa", sprak Tamaëla nog vooraf. "Vorig jaar kreeg ik tegen haar geen kansen. En de laatste tijd gaat het lekker in de training." Tijdens een onderling trainingspartijtje won Tamaëla vorige week een set. "Voor het eerst."
Ze begon gisteren dan ook vol verwachting aan de partij, maar het was snel gedaan. "In vergelijking met vorig jaar is Misa in alle opzichten vooruitgegaan. Ze is afgevallen, sterker en serveert beter." De ontwikkeling van Tamaëla stagneerde nadat ze twee jaar geleden in een seizoen tijd van 1000 naar 200 ging. "Dit jaar was het ook weer wisselvallig, vol ups en downs. M'n coach Stephan Ehritt besloot niet meer mee te reizen en daardoor kwam ik er alleen voor te staan en dat bleek moeilijk voor me."
Krajicek heeft haar vader Petr, die haar immer en overal volgt. En als het oog niet genoeg is, vluchten de twee tijdens een wedstrijd in Tsjechische woorden. De in Almere woonachtige nummer 58 van de wereld is een speelster die uitkijkt naar wedstrijdspanning. "Er moet competitie in zitten. Door m'n blessure moest ik aan m'n fysiek werken. Dat is saai, maar het helpt. Ik merk het niet als ik voor de spiegel sta, maar wel in m'n slagen en in m'n benen."
De kleine 'Kraai' is onderweg naar een plaats tussen de tenniselite van de wereld. Ze is zich bewust van haar mogelijkheden. En ze wordt steeds vaker bijgestaan door de grote 'Kraai', broer Richard. "We hebben de laatste tijd veel aan m'n service gewerkt en ik merk dat die veel beter is geworden."
Eén van haar doelen voor 2006 is om "normaal van de Ordina Open af te lopen". Spanning en lichamelijk ongemak zorgden drie keer voor een vroegtijdig einde; in juni versperde haar knie de weg naar een halvefinaleplaats in Rosmalen. Na sindsdien enkele maanden buitenspel te hebben gestaan, won ze haar eerste WTA-toernooi in Tasjkent, maar waren er niet veel toernooien meer te spelen, waardoor ze haar honger moest bewaren voor de nieuwe jaargang. Die is nog lang niet gestild. "Ik weet waartoe ik in staat ben. Maar liever bescheiden opstellen dan dat ik straks spijt krijg van een uitspraak."
Fred Troost, Trouw, 15 december 2005
Krajicek komt even langs om te winnen
Af en toe liet Michaëlla Krajicek gisteravond iets van haar uitzonderlijk talent zien. Het had van het publiek gerust nog wat meer mogen zijn, maar daar was het de wedstrijd niet naar.
Ze vond het zelf in het begin wat stroef gaan: het was even wennen aan de ondergrond en de ballen. ,,Maar daarna verliep het vrij gemakkelijk. Dat was een understatement voor de achteloze manier waarop ze de steeds moedelozer kijkende Mariëlle Hoogland van de baan veegde. Binnen drie kwartier was het gebeurd: 6-1,6-1.
Het is nauwelijks voorstelbaar dat Krajicek de Masters niet gaat winnen. Fijnzinniger, effectiever en krachtiger heeft nog geen van haar collega's zich in Rotterdam gepresenteerd. Met winst zou ze haar titel prolongeren.
Krajicek zocht de scherpe grenzen van het tennisveld. In één game twee aces en ook tweemaal een dubbele fout produceren wijst op het zoeken van risico's. Het tekende haar druistige spelaanpak en in deze partij, tegen de zeven jaar oudere Hoogland, kon dat zonder gevaar. Effectief was het ook; als de eerste service lukte, was die voor Hoogland onbespeelbaar.
Hoe schittert de palmares van Michaëlla Krajicek die in januari pas zeventien jaar wordt. Zij speelde in 2005 elf WTA-toernooien (het maximaal toegestane aantal voor haar leeftijd) en nam deel aan twee Grand Slams. Haar ster steeg tot de 57ste stek op de wereldranglijst, een sprong van 371 plaatsen in één jaar. Had een vermaledijde blessure, opgelopen op het gras van Rosmalen, haar niet een tijdje van de baan gehouden, dan had dat lijstje wellicht nog enkele fraaie aanvullingen gekend. Nu bevat haar erelijst over 2005 de winst in het WTA-toernooi van Tasjkent en van een 75.000 dollar toernooi in het Italiaanse Ortisei.
Ze is er niet blasé van geworden en koos er zelf voor om in Rotterdam -toch niet zo'n aansprekend toernooi - te verschijnen. ,,Ik heb weinig gelegenheden in Nederland te spelen. Bovendien is het goed voor mijn ritme met het oog op de Australië Open. Daar concentreer ik me nu het meeste op.
Krajicek heeft een wensenlijstje voor 2006: ,,Ik wil graag gezond blijven, lol in m'n sport hebben, naar meer toernooien reizen, goed presteren en dit keer eens normáál van de baan in Rosmalen aflopen.
Ze ziet tevreden op het jaar terug en telt de zegeningen van haar progressie ,,Ik heb meer zekerheid in m'n slagen, ik maak steeds minder domme fouten en ik ben gegroeid in m'n spel. Dat is denk ik wel te zien. Ook dat was een understatement.
De Telegraaf, 7 december 2005
Debuut smaakt naar veel meer
Vader Petr Krajicek kon er helaas niet bij zijn, maar hij kan trots zijn op het eerste officiële optreden van zijn dochter Michaëlla en zoon Richard als gemengd-dubbel op de tennisbaan. "Het was super, we hebben het echt naar onze zin gehad", reageerde Mischa enthousiast na het eerste familieoptreden, dat het Nederlandse koppel vanzelfsprekend winnend afsloot. Want het blijven natuurlijk wel Krajicekjes, die een broertje (en zusje) dood hebben aan verliezen.
Onder de gitzwarte hemel van New Delhi werden broer en zus op het R.K. Khanna-tennisstadion letterlijk in de spotlights gezet. De speaker sprak van 'a worlds exclusive', daarmee nog eens onderstrepend dat India een heuse wereldprimeur binnen zijn landsgrenzen had weten te halen. Het publiek klapte de handen stuk, evenals Richard Krajicek, die een dagje tennis met een aantal blaren moest bekopen.
"Drie stuks, waarvan twee open; maar ik vind het eigenlijk wel stoer", aldus de oudste van de twee, die door zijn zus dus niet voor niets 'de stoere' werd genoemd. "Dit eerste gezamenlijke optreden smaakt beslist naar veel meer, maar dat meer zal pas op Wimbledon komen", aldus Mischa. "Tijdens de Australian Open heeft Richard geen tijd en op het gravel van Roland Garros hebben wij als koppel, denk ik, niet zo veel te zoeken."
De twee hadden in India zichtbaar veel lol op de baan, waar de rollen simpel werden verdeeld. Mischa: "Degene die serveerde was tijdens die game de baas. Af en toe werd Richard boos op zichzelf als hij een fout maakte, maar daar kon hij vervolgens gelukkig ook hard om lachen." Richard was, als in zijn beste dagen, de partij inmiddels alweer aan het analyseren: "De eerste game verliep wat stroefjes, maar daarna kwam Mischa los en liep het allemaal op rolletjes."
Richard Krajicek ontpopte zich gedurende de laatste dag van zijn verblijf in India op alle fronten als 'de grote broer' van Mischa, die speciaal voor het partijtje dubbel naar New Delhi was gevlogen. "Ik heb haar hiernaartoe gesleept, dus ik zal goed voor haar moeten zorgen. We beginnen later, want Mischa mag eerst uitslapen", had hij de avond voor de wedstrijd al bekendgemaakt. Vervolgens ging hij zelf naar het Indira Gandhi-vliegveld om zuslief, die pas rond middernacht in India landde, van een veilig escorte richting hotel te voorzien.
"Het gaat er dan toch van komen", concludeerde een nog wat slaperige Mischa de volgende morgen. Eigenlijk zou het Krajicek-koppel afgelopen juni op Wimbledon al als tennisduo debuteren, maar een nare knieblessure van Mischa wierp roet in het eten. "Het ging niet door omdat Mischa zich weer eens aanstelde", aldus Richard, die met wat pesterijtjes richting zijn zus zijn eigen nervositeit trachtte te camoufleren. Want Richard Krajicek mag tweeënhalf jaar geleden dan wel een punt achter zijn tenniscarrière hebben gezet, nu er een 'klein vervolg' in de maak is, wil de voormalige nummer vier van de wereld natuurlijk wel weer winnen. "Ik hoop dat Mischa een beetje op dreef is, want ik heb geen idee hoe mijn lichaam zich houdt", liet hij zich in een openhartige bui voor het begin van de veelbesproken dubbelpartij ontvallen.
Dat lichaam werd tijdens de amusante ontmoeting tegen het Indiase duo Sania Mirza/Mahesh Bhupathi niet echt op de proef gesteld, maar dat zal straks tijdens Wimbledon wel het geval zijn. En Wimbledon 2006, daar lieten beide Krajiceks gisteren geen twijfel over bestaan, is het doel dat alle middelen heiligt.
Gisteren was het zover: broer en zus Krajicek zij aan zij - of is het zij aan hij? - op de tennisbaan. Als klapstuk van een tennisdag waarop Karan Rastogi zich, als winnaar van de ABN Amro Tennis Challenge, de gelukkigste man van de wereld voelde. Hij verdiende met zijn zege een vrijkaartje voor het kwalificatietoernooi in Rotterdam, waar hij Richard Krajicek in februari opnieuw de hand zal kunnen schudden. Die is tegen die tijd ongetwijfeld wel weer blaarvrij.
De Telegraaf, 3 december 2005
Samen in den vreemde
Krajicek & Krajicek in India als gemengd dubbel op de baan
Het als 'grote verrassing' aangekondigde nieuws wordt in India met applaus ontvangen. Richard Krajicek maakt tijdens een persconferentie ter ere van de ABN Amro Tennis Challenge in New Delhi bekend dat hij morgen met zijn zusje Michaëlla als officieel gemengd dubbel een tenniswedstrijd speelt. Het duel dat broer en zus Krajicek afwerken tegen het Indiase koppel Mahesh Bhupati en Sania Mirza, is een eerste stap op weg naar Wimbledon 2006, waar het Nederlandse duo aan het gemengd dubbeltoernooi meedoet.
En met die mededeling krijgt Krajicek de handen moeiteloos op elkaar in India, waar hij op straat regelmatig wordt aangeklampt door passanten die zich hardop afvragen waar ze 'die bekende kop' van kennen. Wimbledon winnen blijkt, zeker in de voormalige Britse kolonie, een garantie voor eeuwige roem. "We moeten natuurlijk wel een wildcard krijgen van de Wimbledon-organisatie", houdt Krajicek tijdens de drukbezochte persconferentie in New Delhi een kleine slag om de arm. Maar niemand gaat ervan uit dat het door de voormalige kampioen (1996) ingediende verzoek om aan de zijde van zijn talentvolle zusje terug te keren op het 'heilige gras', door de Britten wordt afgewezen.
Richard Krajicek arriveerde gisteren in New Delhi, waar de beste tennissers van India dit weekeinde strijden om één wildcard voor de kwalificaties van het ABN Amro-toernooi in Rotterdam, waarvan Krajicek de toernooidirecteur is. Als omlijsting van deze Indiase challenger wordt een mini-interland India-Nederland afgewerkt, waarbij 'de familie Krajicek' een hoofdrol vervult. Michaëlla, die vanavond in New Delhi arriveert, bindt de strijd aan met de Indiase Shikha Uberoi, waarna broer Richard - nog maar net hersteld van een operatie aan zijn voet - een singlepartij speelt tegen negenvoudig grandslamwinnaar (in het dubbelspel) Mahesh Bhupathi. Als uitsmijter volgt dan de dubbelpartij, waarin Richard Krajicek, twee dagen voor zijn 34e verjaardag, zijn officiële debuut in het gemengd dubbelspel maakt.
En daarmee gaat een hartenwens van vader Petr Krajicek eindelijk in vervulling. Afgelopen jaar al leek een Krajicek-dubbel op Wimbledon in de maak, maar een nare knieblessure hield Michaëlla - en daarmee het familiedubbel - lange tijd uit de roulatie. Inmiddels is het gewricht van de 16-jarige Misa volledig hersteld, heeft ze haar eerste WTA-toernooizege (Tasjkent) binnen en dus kan het licht op groen voor een tweede poging tot het organiseren van een sportieve familiereünie op de grasbanen aan de Londense Churchroad. "Ik was zo blij voor Misa dat ze snel na haar revalidatie haar eerste WTA-toernooi won", aldus broer Richard. "Daarmee is niet alleen die blessure definitief vergeten, maar ook de angst dat het toch niet goed zit in die knie."
In de chaotische miljoenenstad New Delhi oogt Richard Krajicek als een oase van rust. De parade van werkzaamheden, die een normaal mens in korte tijd tot extreme uitputting zou drijven, lijkt geen invloed te hebben op het voormalige topsportlichaam, dat nog steeds veelvuldig aan Spartaanse oefeningen wordt onderworpen. Krajicek is niet alleen directeur van het ABN Amro-toernooi in Rotterdam, maar tevens parttime werkzaam op de sportsdesk van die bank. Daarnaast is hij nog steeds het uithangbord van en stuwende kracht achter zijn eigen Richard Krajicek Foundation, schrijft hij boeken - zijn derde boek getiteld 'Honger naar de Bal' verschijnt volgende maand - houdt hij door het hele land lezingen en is hij met ingang van volgende week dankzij zijn aanstelling in het KNLTB-bestuur een heuse 'bobo'.
"Ik ben heel benieuwd hoe me dat bevalt", aldus de ex-tennisser, die binnen het bondsbestuur de portefeuille 'topsport' gaat bewaken. "Het is een enorme uitdaging, want ik moet me vooral met 'de grote lijnen' bezighouden terwijl ik eigenlijk veel meer operationeel denk. Eerlijk gezegd vraag ik me af of ik dat wel kan, maar dat zal snel genoeg blijken. Het is in ieder geval spannend, want in tegenstelling tot al mijn andere functies, waarbij ik altijd wel een goed beeld had van wat ik moest doen, stap ik nu volledig 'blank' in deze nieuwe rol."
Hij kan er niet onrustig van worden, ziet het slechts als een nieuw avontuur in een leven dat de ooit zo met zichzelf worstelende Krajicek inmiddels op waarde weet te schatten. "Als ik terugkijk, ben ik eigenlijk al heel wat jaren erg blij met mijn leven. Ik heb een mooie carrière achter de rug, heb een geweldige vrouw en twee heel lieve kinderen. Daarnaast heb ik na mijn actieve loopbaan als tennisser van ABN Amro en ook Ahoy' een kans gekregen een tweede carrière op te bouwen. En daar ben ik ze enorm dankbaar voor."
Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 16 november 2005
Tennissers moeten atleten worden
Conditietrainers met een atletiekachtergrond waken over de fitheid van de Nederlandse proftennissers. Na Miguel Janssen en Henk Kraaijenhof is nu ook Frans Thuijs actief in de tennissport. Hij werkt met Michaëlla Krajicek.
Als je hard genoeg serveert, hoef je ook niet zo hard te lopen, roept Petr Krajicek graag. Toch vinden de kenners dat zijn 16-jarige dochter Michaëlla fitter, sterker en sneller moet worden om de wereldtop te halen. Frans Thuijs, de man die Ellen van Langen in 1992 naar Olympisch goud leidde op de 800 meter, probeert de familie daarvan te overtuigen.
,,Michaëlla komt nu op een leeftijd die vraagt om een volgende stap’’, zegt de conditietrainer, die nog tot begin december onder contract van het Team Krajicek staat. ,,Ze komt op een hoger niveau, waar hogere eisen aan de fysiek worden gesteld. Je kunt altijd zeggen dat iemand dat vijf jaar te vroeg of tien jaar te laat doet, maar Petr Krajicek heeft bepaalde ideeën over tennis en daar is veel voor te zeggen. In de jonge jaren werk je veel aan snelheid, coördinatie en dynamiek. Niet aan kracht en uithoudingsvermogen.’’’
Nu doet Thuijs het rustig aan. ,,Goedkope winst is overal te behalen, maar ik wil structuur aanbrengen in haar trainingen en in haar leefpatroon. Ik kan haar in een maand tijd topfit krijgen, maar daar gaat het niet om. Je zet iemand die wil leren schaken ook niet meteen tegenover Kasparov. Dan verliest hij de eerste keer na vier zetten, de tweede keer na zes en dan haakt hij af.''
De nieuwe Krajicek is een substantieel aantal kilo's kwijt. ,,Maar het is niet mijn bedoeling om haar zo snel mogelijk te laten afvallen. Ze is iemand die power moet hebben om het spel te bepalen. Voor die power is massa nodig. Aan de andere kant is het goed om elke kilo die je kunt missen, ook kwijt te raken. Je zeult het toch allemaal mee.''
Progressie is er al, maar volgens Thuijs is veel meer mogelijk. Deze maand wordt daar in de Tsjechische hoofdstad Praag aan gewerkt. ,,Ze moet een tweemaal zo goede conditie krijgen, moet tweemaal zo sterk worden en ze moet sneller worden. Michaëlla heeft het in zich om een echte atlete te worden.''
Een sporter fysiek kneden is precisiewerk, stelt Thuijs. Kennis van tennis is in dit geval onontbeerlijk, meent hij. ,,Ik ben zelf vroeger tennistrainer geweest en dat helpt. In mijn ogen zou de fysieke training onderdeel moeten zijn van de opleiding tot tennistrainer. Je kunt die zaken niet los van elkaar zien. Toen ik Ellen van Langen trainde, deed ik alles zelf, behalve het medische gedeelte. Maar ik belde wel meteen naar Peter Vergouwen als een van mijn atleten bij hem was geweest. Mis je de specifieke kennis van een sport, dan is de kans groot dat je de verkeerde dingen verandert.''
Thuijs komt uit de atletiekwereld. ,,Daar weet iedereen dat krachttraining onderdeel is van het geheel. Als je de tien kilometer puur op techniek loopt, zie het er prachtig uit. Maar je wordt ook achttien keer ingehaald. In het tennis riep de leraar dat je met drie uur tennis per dag het fysieke gedeelte had afgedekt. Het is een utopie te denken dat dit nog werkt. Met de secundaire spieren, die de boel heel moeten houden, werd niets gedaan. Als de Nederlandse mannen al vroeg waren begonnen met fysieke trainingen, was de kans op al die blessures een stuk kleiner geweest.''
De Telegraaf, 29 oktober 2005
Eervol afscheid
Italiaanse Schiavone zet Michaëlla Krajicek in halve finale de voet dwars
Ondanks de nederlaag tegen Francesca Schiavone mag Michaëlla Krajicek na de halve finale in Hasselt een verheugende conclusie trekken. Eens te meer bleek dat ze nu al het niveau heeft om de beste speelsters van dit moment te laten wankelen. Gisteren bleef de Italiaanse Schiavone in het verlengde van de derde set nog maar net overeind (4-6, 6-3, 7-5). Maar 'de kleine kraai' weerde zich meer dan voortreffelijk en mag na haar optreden in Hasselt met recht trots zijn.
Schiavone is nog niet zo bekend, maar gezien haar resultaten van de voorbije maanden zou dat wel eens snel kunnen veranderen. De bewegelijke Italiaanse haalde onlangs de finale in Moskou en in Zürich. Tijdens deze sterk bezette toernooien versloeg ze wereldtoppers als Mauresmo, Kuznetsova, Dementieva en Petrova. Het is voor Krajicek geen schande om ook in dit rijtje te worden opgenomen. Ze was zelfs dicht bij een overwinning en dat konden de andere slachtoffers van de losgeslagen Schiavone niet zeggen.
De halve finale duurde ruim twee uur en was van de eerste tot de laatste klap boeiend. Krajicek veroverde brutaal de eerste set, maar moest daarna ondervinden dat Schiavone over bijzondere gaven beschikt. Ze beweegt als de beste, beheerst alle slagen en brengt ook nog eens een beetje leven in de brouwerij. Dit door af en toe op theatrale wijze contact te zoeken met het publiek of de arbitrage. "Ik stoorde me daar helemaal niet aan", zei Krajicek na afloop. "Ik vind haar een geweldig leuke speelster en door haar gaat het publiek tenminste een beetje meeleven."
Tussen de tweede en derde set hielden de Krajicek-fans even hun hart vast toen de Nederlandse nummer één zes minuten lang aan haar dijbeen moest worden behandeld. Maar na het aanbrengen van een stevige bandage werd de strijd vervolgd en leek er in fysiek opzicht niets aan de hand. "Het was een kleine overbelasting door het vele serveren", was na afloop de verklaring. "Niets aan de hand, ik ga straks gewoon nog dubbelen."
De spectaculaire derde set had vast en zeker een andere winnaar gekend wanneer Krajicek zo goed had geserveerd als in de voorgaande twee wedstrijden. Maar het feit dat ze 'slechts' twee aces sloeg, kon ze zelf wel verklaren. "Ze las mijn service vrij goed, want eigenlijk heb ik ook niet echt slecht geserveerd." Haar 3-0 voorsprong in de beslissende set leek riant, maar zo was het beslist niet. Er was immers nog maar sprake van één break en nadat Krajicek zelf in de vijfde game werd gebroken, werd er bij de ontknoping oogstrelend getennist.
Een uurtje na de nederlaag overheerste het 'lekkere gevoel' dat ze aan dit toernooi had overgehouden. "Ik heb genoten op de baan en besef dat ik in de afgelopen periode veel progressie heb gemaakt. Volgens de uitslagen kan ik me nu met de betere speelsters meten, maar ik moet nog heel veel van dit soort wedstrijden spelen om echt bij de top te horen."
Trouw, 29 oktober 2005
Krajicek wekt bewondering in toernooi van Clijsters
Kim Clijsters heeft haar fans niet teleurgesteld. In Hasselt won de Belgische haar dertigste titel.
Clijsters was in 'haar eigen toernooi' snel klaar met de25-jarige Italiaanse Francesca Schiavone: 6-2 en 6-3. Voor de22-jarige Belgische, die dit jaar in het US Open haar eersteGrand Slam pakte, was het de negende toernooizege van 2005 en dedertigste in haar loopbaan.
Schiavone beroofde het toernooi zaterdag van een finaletussen Clijsters en Michaëlla Krajicek. De Belgen hadden de hele week al zitten vlassen op een strijd tussen de Belgische nummertwee van de wereld en het opstormende talent uit Nederland.
Na haar winst op Nathalie Dechy was Krajicek tegen Schiavone opnieuw dichtbij een verrassing. Na een wonderschone partijmoest Krajicek toch buigen voor de nummer vijftien van dewereld. De Italiaanse besliste de wedstrijd na twee uur met 4-6,6-3 en 7-5.
Het scheelde maar een paar ballen, sprak Krajicek na afloop toch wat teleurgesteld. Maar ik besef wel dat ik hier goede resultaten heb neergezet. Ik heb mijn niveau veel verbeterd. Ik hoop dat ik volgende keer niet zoveel fouten maak. Als ik volgend jaar ook zo begin, kan het een heel mooi seizoen worden.
Krajicek maakte indruk met haar spel in Hasselt. De Belgische organisatoren gaven haar een een wild card voor de Antwerp Diamond Games van 2006. Als Krajicek zich zo blijft ontwikkelen, zal ze dit toernooi op eigen kracht kunnen bereiken. De huidige nummer 68 van de wereld zal na haar optreden in de Grenslandhallen een behoorlijke stap naar de top vijftig zetten.
Tegen Schiavone liet Krajicek opnieuw zien dat ze zich met de internationale top kan meten. Ik denk dat ik meer van dit soort wedstrijden zal moeten spelen om die echte stap naar de top te kunnen maken. De komende maanden of jaren zullen we zien of ik er echt bij hoor.
Na de tweede set liet Krajicek zich aan de rand van de baan door de fysiotherapeut behandelen aan haar linkerdij. Ik heb de hele week veel moeten serveren en dat bezorgde me wat last van mijn dij, maar het is niet ernstig. Helaas liep mijn service niet zo vandaag, dat was toch een beetje cruciaal voor mij.
Met flink wat tape om haar been begon Krajicek als herboren aan het derde bedrijf. Ze liep al snel uit naar een 3-0-voorsprong en leek op weg naar haar tweede finale op de WTA-tour. De winnares van het toernooi vorige maand in Tasjkentwist de marge echter niet vast te houden.
Schiavone pakte vier games op rij, maar Krajicek gaf zich niet gewonnen. Tot 5-5 wist ze bij te blijven, maar moest daarna weer haar servicegame inleveren. Dit werd haar uiteindelijk fataal. Schiavone hield haar zenuwen in bedwang en serveerde de partij met 7-5 uit. De Italiaanse was na afloop complimenteus over haar pas zestienjarige opponente. Michaëlla wacht nog een mooie toekomst.
de Volkskrant, 29 oktober 2005
Krajicek laat Schiavone ontsnappen in derde set
Een droomfinale in het tennistoernooi in Hasselt tegen haar grote voorbeeld Kim Clijsters lag in het verschiet. Maar ondanks een 3-0 voorsprong in de derde set moest Michaëlla Krajicek zaterdag in de halv efinales toch haar meerdere erkennen in de Italiaanse Francesca Schiavone, die na ruim twee uur met 4-6, 6-3 en 7-5 ontsnapte.
'Het scheelde maar een paar ballen', zei Krajicek. 'Maar ik besef wel dat ik goede resultaten heb behaald. Ik heb mijn niveau flink verbeterd. Schiavone was net ietsje sterker. Ik hoop dat ik volgende keer niet zo veel fouten maak. Als ik volgend jaar ook zo begin, kan het een mooi seizoen worden.'
Krajicek maakte indruk met haar spel in Hasselt. Vooral met haar winstin de kwartfinales op de Française Dechy, de nummer dertien van deranglijst, dwong ze respect af. Die partij leverde de zus van Wimbledon-kampioen Richard Krajicek ook een wildcard op voor de Antwerp Diamond Games van 2006, als ze die invitatie dan nog nodig heeft.
Als Krajicek zo doorgaat, zal ze dit toernooi op eigen kracht kunnenbereiken. De nummer 68 van de wereld zal na haar optreden in de Grenslandhallen een behoorlijke stap naar de top vijftig zetten.
Tegen Schiavone liet Krajicek opnieuw zien dat ze zich met de internationale top kan meten. 'Ik denk dat ik meer van dit soort wedstrijden zal moeten spelen om die laatste stap naar de top te kunnenmaken. De komende maanden of jaren zullen we zien of ik er echt bij hoor.'
Krajicek leverde tegen de Italiaanse weliswaar haar eerste servicegame in, maar kwam daarna sterk terug. Ze brak door de opslag van de nummer 16 van de wereld en forceerde op 4-4 de beslissende break voor de winst in deeerste set.
Na het verlies van de tweede reeks moest Krajicek zich laten behandelen wegens een dijbeenblessure. 'Ik heb deze week veel moeten serveren en dat bezorgde me last van mijn dij. Helaas liep mijn service niet zo, dat wasin deze partij cruciaal.'
Met een ingepakt dijbeen begon Krajicek als herboren aan de derde set. Ze liep uit naar 3-0 en leek op weg naar haar tweede finale op de WTA-tour. Schiavone pakte vier games op rij, maar Krajicek gaf zich pas op 7-5gewonnen. 'Michaëlla wacht nog een mooie toekomst', zei Schiavone, die gisteren in de finale kansloos was tegen Clijsters.
Algemeen Dagblad, 29 oktober 2005
Kleine Kraai begin 2007 in de top-20
Volgens Sven Groeneveld behoort Michaëlla Krajicek in februari 2007 tot de beste twintig van de wereld.
De Nederlandse coach van Nathalie Dechy was onder de indruk van de Nederlandse, die zijn pupil vrijdagmiddag kansloos liet in Hasselt.
,,Michaëlla heeft een goed oog voor de bal, zij heeft goede handjes en een groot hart'', stelt Groeneveld. ,,Met die combinatie kun je een heel eind komen. Na de Australian Open van 2007 moet ze in de top-20 kunnen staan.''
De coach baalde van de nederlaag van Dechy, omdat de nummer dertien van de wereld overwinningen nodig heeft om zich te plaatsen voor het WTA-kampioenschap voor de beste acht speelsters, over twee weken in Los Angeles.
,,Nathalie was wat vlak, terwijl Krajicek zoals altijd solide serveerde en ook vanaf de baseline een hoog niveau haalde. Natuurlijk valt er nog veel te verbeteren aan het spel van Michaëlla. De beweeglijkheid zal door haar lengte altijd een probleem blijven.''
Groeneveld, die tal van wereldtoppers heeft getraind, liet in het midden of hij met Krajicek zou willen werken. ,,Ik heb al vaker aangegeven dat ik graag in het Nederlandse tennis actief wil zijn. Op de één of andere manier is het er nooit van gekomen. Maar met Krajicek heeft Nederland weer iets moois in handen.''
Ook Bob Verbeeck, de toernooi-organisator in Hasselt, was onder de indruk. Hij stelde 'Kleine Kraai' een wild card in het vooruitzicht voor het WTA-toernooi in Antwerpen, dat hij in feburari ook organiseert.
NRC Handelsblad, 28 oktober 2005
Krajicek naar halve finale na zege op Dechy
Michaëlla Krajicek heeft zich gisteren geplaatst voor de halve finale van het tennistoernooi in Hasselt. De 16-jarige Nederlandse versloeg verrassend de als tweede geplaatste Française Nathalie Dechy.
Krajicek won de partij in de kwartfinale met 6-4 en 6-3. Ze was na de zege op de nummer veertien van de wereldranglijst uitzinnig van vreugde. ,,Dit is misschien wel de mooiste overwinning uit mijn carrière. Ik had nooit gedacht dat ik van Dechy zou kunnen winnen. Ik moest zelfs na de wedstrijd nog kijken tegen wie ik in de halve finale zou spelen'', jubelde ze na afloop.
Krajicek speelt vandaag voor een finaleplaats tegen de Italiaanse Francesca Schiavone, die in de kwartfinale weinig moeite had met de Australische Samantha Stosur: 6-3 en 6-2. Krajicek kent haar volgende opponente van een recente trainingssessie samen in Luxemburg.
,,Een irritante speelster om tegenover te staan. Ze loop goed en geeft de bal veel spin. Maar als mijn service goed loopt, kan ik het haar moeilijk maken'', wist Krajicek. Bij winst op Schiavone wacht in de finale waarschijnlijk de Belgische toernooifavoriete én publiekslieveling Kim Clijsters.
Krajicek begon nerveus aan haar partij tegen Dechy. De Nederlandse kwam een break achter, maar sloeg onmiddellijk terug. Daarna behielden beide speelsters hun opslag. Bij een 5-4 voorsprong brak Krajicek opnieuw de service van Dechy en zo won ze de eerste set. In de tweede set kwam de de 26-jarige Française snel met 3-0 achter. De zege van Krajicek kwam niet meer in gevaar.
Het Nederlandse talent, dat onlangs in de Oezbeekse hoofdstad Tasjkent haar eerste toernooizege bij de senioren boekte en steeg naar de 68ste plaats op de wereldranglijst, was dik tevreden over haar spel. ,,Mijn service liep goed. Verder heb ik voor elk punt gevochten. Ik ben ontspannen begonnen aan dit toernooi. De titel in Tasjkent heeft me enorm veel zelfvertrouwen gegeven. Daar pluk ik nu de vruchten van.
Trouw, 28 oktober 2005
Krajicek boekt tegen Dechy mooiste zege uit loopbaan
Michaëlla Krajicek is ontstuitbaar. De 16-jarige tennissterzorgde in Hasselt voor een stunt door Nathalie Dechy, de nummerveertien van de wereld, te verslaan: 6-4 en 6-3.
Krajicek was na afloop uitzinnig van vreugde. Dit ismisschien wel de mooiste overwinning uit mijn carrière. Ik heber echt van genoten. Ik had nooit gedacht dat ik van Dechy zou kunnen winnen. Ik moest zelfs na de wedstrijd nog kijken tegen wie ik in de halve finale zou spelen, vertelde ze op de persconferentie.
Krajicek treft vandaag Francesca Schiavone, die weinig moeite had met de Australische Samantha Stosur: 6-3 en 6-2. In de huidige vorm moet dat te doen zijn. Krajicek bleef echter voorzichtig. Ze kent de Italiaanse van een recente trainingssessie samen in Luxemburg.
Ik vind haar een irritante speelster om tegenover te staan. Ze loopt heel erg goed en geeft de bal veel spin. Maar als mijn service goed loopt, kan ik het haar moeilijk maken.
Krajicek verdiende de plek bij de laatste vier ten volle. Het begin was van beide kanten enigszins nerveus. De halfzus van Wimbledon-winnaar Richard kwam een break achter, maar sloeg onmiddellijk terug. Daarna was haar service een machtig wapen. Krajicek had steeds het initiatief en een (licht) overwicht. Dat betaalde zich op 5-4 in haar voordeel uit. Ze brak Dechy, die wordt getraind door de Nederlander Sven Groeneveld, opnieuw e npakte de eerste set.
De getalenteerde Krajicek, die onlangs in Tasjkent haar eerste grote toernooizege boekte en oprukte naar de 68ste plaatsin de mondiale rangschikking, denderde meteen door naar 3-0 in de tweede set. Haar 26-jarige Franse opponente stribbelde nog wel even tegen maar zag de kansen niet keren. Daarvoor bleven de opslag en het spel van Krajicek te dominant.
Mijn service zat goed, beaamde ze. Verder heb ik voor elk punt gevochten. Ik ben ontspannen begonnen aan dit toernooi. De titel in Tasjkent heeft me enorm veel zelfvertrouwen gegeven.Daar pluk ik nu de vruchten van.
de Volkskrant, 28 oktober 2005
Krajicek na knappe zege op Dechy in halve finales Hasselt
Met grote stappen nadert tennisster Michaëlla Krajicek (nu nog 68ste) de topvijftig van de wereldranglijst. Gisteren behaalde het 16-jarige toptalent op het toernooi in het Belgische Hasselt de mooiste overwinning in haar prille carrière. In de stijl van haar halfbroer Richard rekende ze in twee sets (6-4,6-3) af met de Française Nathalie Dechy, de nummer 13 van de wereld.
De gedwongen pauze na haar knieoperatie in juni blijkt een zegen voor Krajicek te zijn geweest. Ze revalideerde sinds augustus met atletiektrainer Frans Thuijs, die zowel de conditie als het voetenwerk van de 'kleine Kraai' drastisch heeft verbeterd.
De progressie in het spel van Krajicek was twee weken geledenal zichtbaar in Tasjkent, waar ze haar eerste toernooizegeboekte. Tijdens het evenement in Hasselt - opgebouwd rond deVlaamse vedette Kim Clijsters - onderstreepte Krajicek haar opmars gisteren met een uitstekende partij in de kwartfinales tegen Dechy.
De pupil van de Nederlandse trainer Groeneveld had geen antwoord op het servicegeweld van Krajicek, die de Françaisetevens onder druk zette met scherpe returns. Na de elfde zege sinds haar rentree treft Krajicek in de halve finales de Italiaanse Schiavone.
Algemeen Dagblad, 28 oktober 2005
Michaëlla tennist als een kerel
Het is de mooiste overwinning in de nog jonge tennisloopbaan van Michaëlla Krajicek.
Ze heeft zich geplaatst voor de halve finales van het WTA-toernooi in Hasselt. Het 16-jarige toptalent maakte vrijdag korte metten (6-4 en 6-3) met de Française Nathalie Dechy, als nummer dertien van de wereld haar grootste scalp ooit.
In de Grenslandhallen van Hasselt stond geen meisje van 16 op de baan. En al helemaal geen dame. Krajicek tenniste als een kerel tegen Dechy, die in januari in de halve finales stond van de Australian Open.
Dertien aces, tal van winnende slagen op de lijn en een blik waaruit geen genade viel af te lezen. Krajicek hoopte slechts een mooi resultaat neer te zetten tegen topper Dechy. Zij durfde niet te denken aan een stunt. Maar daar kwam in de wedstrijd al snel verandering in. Van begin tot eind domineerde Krajicek en haar tien jaar oudere opponente hoopte tevergeefs op een moment van verslapping.
Kwam de 'Kleine Kraai' even in de problemen, dan sloeg ze zich in de traditie van haar halfbroer Richard met een goede service uit de problemen. ,,En ze is pas zestien jaar'', mompelden de Belgen op de tribune na weer een rake klap.
Veel waren dat er overigens niet, want in Hasselt draait alles om Kim Clijsters, die pas in de avonduren in actie kwam. De enige fan die zich écht liet horen, was Petr Krajicek, de vader van 'Misa'.
Toen zijn dochter zich in de tweede set naar 4-1 had geserveerd, stak hij een vuist in de lucht. Twee games later kwam er nog een vuist bij. Een Belgische fan tikte hem op de schouder en zei: 'Het is prachtig'.
,,Ik heb zelf na elk punt en na elke game genoten'', straalde Michaëlla Krajicek na afloop. ,,Dit is mijn mooiste overwinning ooit. In januari kwam ik heel dicht bij zo'n prestatie, op de Australian Open tegen Patty Schnyder. Nu heb ik bewezen dat ik ook op dit niveau kan winnen.''
Krajicek won bijna drie weken terug haar eerste WTA-toernooi in Tasjkent. Door dat Oezbeekse succes bruist de tiener van zelfvertrouwen. Ze durft de lijnen op te zoeken en - zeldzaam in het vrouwentennis - ze zoekt ook het net op. Al miste ze in de eerste set op belangrijke momenten viermaal een smash of een volley.
Hoopgevend is dat Krajicek in de tweede set niet achterin bleef hangen. Met haar service en aanvallende slagen wordt de Nederlandse helemaal gevaarlijk als ze aan het net het karwei kan afmaken. Lukt dat, dan wordt Krajicek een constante bedreiging voor de toppers van het vrouwentennis. ,,Ik moet daar aan blijven werken'', stelt ze zelf.
De Almeerse begon het tennisjaar 2005 als de mondiale nummer 429. Vanaf maandag behoort ze mogelijk al tot de beste zestig tennissters van de wereld. Een indrukwekkende opmars.
,,Ik kan het zelf ook bijna niet geloven. Een maand geleden kwam ik terug van een hele nare blessure en nu gaat het al zo snel heel goed. Het is fantastisch.''
De Telegraaf, 27 oktober 2005
Als een kanon
Michaëlla Krajicek knalt naar kwartfinale WTA-toernooi in Hasselt
Ze serveerde bijna net zo goed als haar beroemde broer in zijn beste dagen. Michaëlla Krajicek rekende gistermiddag af met haar Tsjechische vriendin Lucie Safarova door op de beslissende momenten ongekend veel te scoren met haar opslag (6-4, 3-6, 6-3). In totaal produceerde ze achttien aces en die zijn goud waard in een spannende wedstrijd. Wanneer de Nederlandse nummer één vandaag in de kwartfinale tegen Nathalie Dechy weer zo goed serveert, hangt een sensatie in de lucht.
Vrijdagavond stonden Michaëlla Krajieck en haar vader Petr in het Belgische stadje nog voor een dilemma. Toen plotseling bleek dat de zestienjarige Nederlandse het kwalificatietoernooi mocht overslaan, wilde ze zich eigenlijk het liefst een paar dagen in haar woonplaats Almere voorbereiden. "Maar mijn vader wilde liever hier blijven om te trainen op deze ondergrond", zegt de beste tennisster van Nederland eerlijk. "En eigenlijk heeft hij daar wel gelijk in gehad."
Gek genoeg trainde ze op de snelle indoorbanen maar liefst vijf keer met Lucie Safarova, de achttienjarige Tsjechische die ze gistermiddag zou uitschakelen. "We vinden het gewoon fijn om met elkaar te trainen, want we hebben dezelfde speelstijl, ook al is ze linkshandig. Lucie houdt van goed en intensief trainen en dat doe ik ook. Ach, ik ken haar al zeven jaar en het is allemaal zo vertrouwd. Maar in een wedstrijd kun je geen vriendinnen zijn, dat weten we allebei."
In de tweede ronde stonden er op het oog ook geen vriendinnen tegenover elkaar. Er werd vlijmscherp naar de lijnen gespeeld en opvallend hard en strak geslagen. Krajicek had in de eerste set aan één break genoeg om deze reeks met haar sterke service te beslissen. Daarna kende ze echter een korte terugslag die resulteerde in een vroege break. Maar ook al leek het Nederlandse toptalent af en toe helemaal van slag, in de beslissende set liet ze zich weer van haar beste kant zien. Ze had maar één break en één matchpoint nodig om het duel te beslissen en dat was een half jaar geleden tegen Safarova wel anders. In Estoril verspeelde ze namelijk nog vier wedstrijdpunten waarna op dramatische wijze werd verloren.
"Dit was één van mijn beste wedstrijden tot nu toe", sprak Krajicek na haar revanche. "Er wordt wel eens aan me gevraagd of ik al net zo goed speel als in Rosmalen, net voor mijn blessure. Dat is nu echt wel het geval. Mijn wedstrijdritme is terug en ik voel me veel losser dan een paar weken geleden. Ja, dat zou inderdaad wel eens de reden kunnen zijn van mijn sterke service. En die zal ik in de volgende ronde ook wel nodig hebben."
De Telegraaf, 9 oktober 2005
Michaëlla Krajicek toernooiwinnares Tasjkent
Michaëlla Krajicek heeft zondag het internationale tennistoernooi van Tasjkent gewonnen. In de finale versloeg de 16-jarige Nederlandse de Oezbeekse Akgoel Amanmoeradova in drie sets: 6-0 4-6 6-3.
Voor de halfzus van oud-Wimbledonkampioen Richard Krajicek was het de eerste toernooizege op het hoogste niveau in het vrouwentennis. Het hoogtepunt kwam in haar tweede toernooi (na Luxemburg) sinds de knieoperatie die haar drie maanden buitenspel zette.
In Tasjkent bedroeg het prijzengeld 140.000 dollar. Krajicek ontving daarvan 22.000 dollar (18.000 euro) naast een zilveren trofee en een traditionele Oezbeeks gewaad.
Michaëlla Krajicek kreeg als 82e op de wereldranglijst de vijfde positie op de plaatsingsranglijst. Haar tegenstandster in de finale stond 257e, was ongeplaatst maar speelde in Tasjkent een thuiswedstrijd. De Nederlandse begon scherp aan de eindstrijd. Binnen 21 minuten had zij de eerste set binnen en had zij geen game weggegeven. In de tweede set kwam plotseling een ommekeer. Amanmoeradova brak de service van Krajicek in de negende game en won de set met 6-4.
In de derde set schakelde 'Micha' naar een hogere versnelling. Zij brak de service van haar 21-jarige opponente tweemaal en triomfeerde met 6-3.
Bij de huldiging bedankte zij de toeschouwers in de zaal voor hun support. " Ik kom beslist terug om deze titel te verdedigen. Het spijt mij voor de fans dat ik van hun favoriete heb gewonnen, maar ik ben ontzettend gelukkig met mijn allereerste titel."
WTATour.com, 9 oktober 2005
Krajicek wins Tasjkent, first tour singles title
Young Michaella Krajicek won the Tasjkent Open for her maiden Sony Ericsson WTA Tour title Sunday. She overcame not just her nervous opponent, local wildcard Akgul Amanmuradova, but also a partisan home crowd and her own first-time finalist jitters.
No.5 seed Krajicek, who double-faulted when she had her first match point, won 60 46 63 in just over 100 minutes in a match which was totally one-sided in the beginning but became a more even contest as it progressed.
Amanmuradova, also playing her first Sony Ericsson WTA Tour final, appeared to be totally overwhelmed by the occasion and didn't get going at all in the first set – she didn't even get to game point on her normally booming serve in the set.
"I never felt so good like today," said a delighted Krajicek, playing only her second tournament after a knee injury in June had kept her out of action for three months. The seventh woman in 2005 to win her first Sony Ericsson WTA Tour singles title, Krajicek defeated Hana Sromova, Barboara Strycova (both in three sets), Kateryna Bondarenko and top seed Ekaterina Bychkova to reach Sunday's final.
The feelings were just the opposite for Amanmuradova who appeared crushed by the loss. "It's the worst thing to lose in a final. I'd much rather lose in an earlier round.
"The way I played, I was not confident at all. When I hit the ball, I didn't know if it would go in or out."
When told that Krajicek had said she too was very nervous, Amanmuradova replied: "She may have said so but she didn't appear nervous to me. She was confident, played the crucial points very well. The only time she appeared under pressure was the ninth game in the second set, when she dropped serve."
After a disastrous first set, Amammuradova, who defeated No.2 seed Alona Bondarenko in the first round, then Galina Voskoboeva, Elena Vesnina and No.7 seed Maria Elena Camerin en route to the final, started serving and stroking better in the second. But what really got her back into the match was a bad call in the fifth game, when she was serving 30-40.
A break then would possibly have meant curtains for her. Instead, she raised her game another notch, serving more crisply. She had eight aces in the set after serving none in the first, and found greater consistency in her groundstrokes.
Amanmuradova's improved play saw her take the set after Krajicek made a series of unforced errors in the ninth game to drop serve. But the Uzbek No.1 didn't have enough steam left to take the momentum into the third set. "I found it difficult to move in the third set," she was to say later.
Krajicek was patchy in the third set, committing far more unforced errors than usual. "I was really nervous in the third set. Both of us were nervous." But after dropping serve in the fifth game, having just broken Amanmuradova before that, she regained her composure. "At 3-2 in the final set, I told myself, be calm, play normally," she said later.
And she did that until match point, when she double faulted. The second time around, Amanmuradova netted a return on serve, with Krajicek collapsing to the ground in delight. For the win, Krajicek earned $22,000, while Amanmuradova took home $12,000.
At 16 years, nine months, Krajicek is the second-youngest Tasjkent champion after Nicole Vaidisova, who was 15 years, five months when she won here in 2004. Coincidentally, Vaidisova won the Japan Open title on Sunday, marking the first time ever that two 16-year-olds have won Sony Ericsson WTA Tour singles titles in the same week.
Krajicek was playing only her second event since June, having injured her right knee during the 's-Hertogenbosch quarterfinals in her native Netherlands on the eve of Wimbledon. She returned to the Tour last week in Luxembourg, qualifying for the main draw before falling in the first round to Roberta Vinci.
Krajicek is the first Dutch woman in nearly eight years to win a Sony Ericsson WTA Tour singles title. The last Dutch Tour singles champion was Brenda Schultz-McCarthy at Quebec City in October 1997. She was the first Dutch woman to appear in a Sony Ericsson WTA Tour singles final since Miriam Oremans and Seda Noorlander finished runners-up in the same week in June 2001, at Birmingham and Tasjkent, respectively.
Amanmuradova was aiming to become the first wildcard in three years to win a Sony Ericsson WTA Tour singles title. In 2002, two wildcards collected titles – Fabiola Zuluaga at Bogota in February and Myriam Casanova at Brussels in July. The last wildcard to reach a Tour singles final was Daniela Hantuchova at Eastbourne in June 2004 (falling to Svetlana Kuznetsova).
Robèrt Misset, de Volkskrant, 9 oktober 2005
Primeur Krajicek in Oezbekistan
In alles volgt tennisster Michaëlla Krajicek het spoor van halfbroer Richard. Door op 16-jarige leeftijd haar eerste WTA-titel te veroveren, heeft ‘Misa’ de Wimbledon-kampioen van 1996 zelfs overtroffen. Richard was 19 jaar, toen hij in 1991 in Hong Kong voor het eerst een proftoernooi won.
De ‘kleine Kraai' realiseerde haar primeur in Tasjkent, waar ze gisteren in de finale de ongeplaatste Oezbeekse Akgoel Amanmoe-radova in drie sets (6-0, 4-6, 6-3) versloeg. Hoewel de wereldtop zich afgelopen week verzamelde in Filderstadt (winst Davenport) en de subtoppers Tokio (eindzege Vaidisova) aandeden, markeert de titel in Tasjkent de definitieve doorbraak van Krajicek.
Het was pas het tweede toernooi na haar knieoperatie in juni. Ook dat heeft ze niet van een vreemde. Na een pauze van vijf maanden vanwege een knieblessure schreef Richard Krajicek in 1993 het graveltoernooi van Barcelona op zijn naam. De revalidatie van Michaëlla Krajicek werd begeleid door atletiektrainer Frans Thuijs, die in augustus door Richard aan het ‘Team Krajicek’ werd toegevoegd.
Tennissen kan Misa als de beste, met haar slagenrepertoire moet ze zeker in de toptwintig kunnen komen, voorspelde Jan Siemerink. De oud-prof noemde het vrouwelijke lid van de tennisfamilie Krajicek vanwege haar lichaamsbouw ‘een type Lindsay Davenport’.
Ook de drievoudige Grand Slamkampioene blinkt niet uit door haar beweeglijkheid. ‘Maar net als bij Davenport komen de ballen bij Krajicek hard en zuiver van haar racket’, meent Siemerink.
Haar repertoire sluit keurig aan bij het moderne powertennis. Broer Richard was echter ontevreden over de lichamelijke gesteldheid van Misa en besloot een specialist aan te stellen. Ruim twee maanden moest Michaëlla Krajicek revalideren, nadat ze tijdens het toernooi in Rosmalen een knieblessure had opgelopen. Daarna begon voor Thujs het echte werk.
Binnen een maand ‘is haar conditie sterk verbeterd en heeft ze meer kracht gekregen’, vertelde Thuijs. Bij haar rentree op het sterk bezette toernooi in Luxemburg won Krajicek drie partijen in de kwalificaties, maar sneuvelde ze in de eerste ronde. In Tasjkent betaalde de fysieke arbeid zich meteen uit.
Thuijs: ‘Michaëlla vindt het geen feest om aan haar lichaam te werken. Maar ik zeg altijd: wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.’ In november volgt nog een trainingsstage in Praag, waarna vader Petr Krajicek de samenwerking tussen Thuijs en zijn dochter evalueert.
In Tasjkent bejubelde Krajicek een zwaarbevochten zege in de finale, nadat ze in de halve eindstrijd nog eenvoudig had afgerekend met de als eerste geplaatste Russin Bitsjkova. ‘Ik ben zielsgelukkig’, zei Misa. ‘Ik had nooit verwacht dat ik zo snel na mijn operatie een toernooi zou winnen.’
Broer Richard: ‘Misa heeft meteen haar eerste finale gewonnen, dat is nu geen thema meer. Ik deed hetzelfde in 1991 en ik weet nog hoe bevrijdend dat was. ’
Glimlachend zei Richard Krajicek dat zijn vader onmiddellijk een kanttekening plaatste bij de triomf van Misa. ‘Hij zei dat het maar een klein toernooitje was. Misa zal inderdaad niet terugkeren naar Oezbekistan als ze eenmaal in de toptwintig staat. Maar het is knap dat ze deze barrière al zo snel genomen heeft.’
NRC Handelsblad, 9 oktober 2005
Krajicek maakt einde aan titelloze periode
Michaëlla Krajicek is de eerste Nederlandse tennisster die sinds 1997 een WTA-toernooi heeft gewonnen. Brenda Schultz won acht jaar geleden als laatste landgenote. De 16-jarige Krajicek versloeg in de finale van Tasjkent, de hoofdstad van Oezbekistan, gisteren de lokale favoriete Akgoel Amanmoeradova in drie sets: 6-0, 4-6 en 6-3. Krajicek steeg door de zege naar de 68ste plaats op de wereldranglijst.
Krajicek liet na afloop van haar grootste overwinning tot nu toe haar tranen de vrije loop. ,,Ik ben ontzettend gelukkig met deze overwinning'', zei ze tegenover het persbureau ANP. ,,Ik heb hier zo verschrikkelijk veel voor gedaan. Het was ook zwaar maar ik ben er geweldig doorheen gekomen. De knie heeft het prima gehouden.''
Deze zomer stond Krajicek door een knieoperatie drie maanden langs de kant. Tijdens de revalidatie liet het halfzusje van Richard Krajicek zich bijstaan door atletiektrainer Frans Thuys, die in het verleden onder anderen met Ellen van Langen werkte. Sinds haar rentree vorige maand in Luxemburg is `de kleine kraai' fitter, sneller en sterker dan ooit.
Krajicek was bij het zeer matig bezette toernooi in Tasjkent als vijfde geplaatst. Ze ontving 18.000 euro aan prijzengeld, een zilveren trofee en een traditioneel Oezbeeks gewaad.
Vanuit Tasjkent reisde zij gisteren met haar vader en coach Petr Krajicek naar Moskou waar zij zal deelnemen aan het toernooi om de Kremlin Cup, in het dubbelspel met de wereldtopper Jelena Dementjeva. Krajicek stond niet hoog genoeg op de wereldranglijst om toegelaten te worden tot het enkelspel.
Trouw, 9 oktober 2005
Krajicek pakt vlak na rentree eerste titel op hoogste niveau
Michaëlla Krajicek heeft het tennistoernooi van Tasjkent gewonnen. In de finale versloeg ze de Oezbeekse Akgoel Amanmoeradova met 6-0, 4-6 en 6-3.
Ik ben ontzettend gelukkig met deze overwinning, juichte de 16-jarige halfzus van oud-Wimbledon-kampioen Richard Krajicek. Het was haar eerste toernooizege op het hoogste niveau in het vrouwentennis. Het hoogtepunt kwam in haar tweede toernooi (na Luxemburg) sinds de knieoperatie die haar drie maanden buitenspel zette.
Ik heb hier zo verschrikkelijk veel voor gedaan, legde zij telefonisch uit op doorreis naar Moskou. Het was ook erg zwaar maar ik ben er geweldig goed doorheen gekomen. De knie heeft het prima gehouden. Met de overwinning verdiende ze 18000 euro naast een zilveren trofee en een traditioneel Oezbeeks gewaad.
Michaëlla Krajicek kreeg als 82ste op de wereldranglijst de vijfde positie op de plaatsingsranglijst. Haar tegenstandster in de finale stond 257ste, was ongeplaatst, maar speelde een thuiswedstrijd. Krajicek begon scherp in de met 3000 toeschouwers volle sporthal. Binnen 21 minuten had zij de eerste set binnen. "Dat meisje was erg nerveus en maakte meer fouten dan ik".
In de tweede set kwam plotseling een ommekeer. Amanmoeradova brak de service van Krajicek in de negende game en won de set met 6-4. "Op 3-2 stond ik 40-30 voor op haar service. Ik sloeg de bal binnen maar de lijnrechter gaf uit. Daar had ik op 4-2 moeten komen".
In de derde set schakelde 'Micha' naar een hogere versnelling. Zij brak de service van haar 21-jarige opponente tweemaal en triomfeerde met 6-3. Bij de huldiging bedankte Krajicek de toeschouwers in de zaal voor hun steun. "Ik kom beslist terug om deze titel te verdedigen. Het spijt mij voor de fans dat ik van hun favoriet heb gewonnen, maar ik ben ontzettend gelukkig met mijn allereerste titel bij de WTA".
Michaëlla Krajicek schonk Nederland voor het eerst in acht jaar weer een titel in het toptennis voor vrouwen. Brenda Schultz behaalde in 1997 in Quebec City met haar zevende de laatste titel voor Nederland. Heel raar om dit te weten, aldus Krajicek, maar het is wel een hele eer voor mij.
Vanuit Tasjkent reisde zij gisteren met haar vader Petr naar Moskou waar zij zal deelnemen aan de Kremlin Cup, in het dubbelspel met de wereldtopper Jelena Dementjeva. De kwalificaties voor het enkelspel miste zij door de goede prestaties in Tasjkent. Ik denk niet dat ik die ene special exempt zal krijgen, verwachtte zij. Na Moskou komt zij weer naar West-Europa en zal zij vanaf 24 oktober in België aan het WTA-toernooi van Hasselt deelnemen.
De Telegraaf, 9 oktober 2005
Feestje uitgesteld
Visumproblemen en vermoeiende reis spelen Krajicek parten
Dolblij was Michaëlla Krajicek met haar eerste tennistitel bij de senioren. Alleen kwam van een feestje weinig terecht. Meteen na de overwinning in Tasjkent en de huldigingsceremonie sprong zij met vader-coach Petr in het vliegtuig naar Moskou. Want deze week doet zij mee aan het sterk bezette tennistoernooi om de Kremlin Cup in de Russische hoofdstad. Maar voordat Mischa uiteindelijk onder de wol kon kruipen waren uren wachten op het Moskouse vliegveld voorbij gekropen.
De Krajiceks bleken niet over de juiste visa te beschikken. Vervolgens kwamen zij op het vliegveld in de ambtelijke molen terecht. Pas na tussenkomst van hun managementbureau Octagon gingen de Russische autoriteiten overstag en mochten zij de luchthaven verlaten. Maar de klok had al drie uur in de ochtend geslagen en pas een uur later kon de kersverse winnares eindelijk het bed inkruipen. Vader Petr Krajicek had visa aangevraagd en verkregen in Nederland. Op doorreis naar Oezbekistan had een Russische douanebeambte per ongeluk een stempel op de papieren gezet, maar op de terugweg naar Moskou bleek het om eenmalige inreisdocumenten te gaan. "Wij hebben een hoop trammelant gehad en zijn niet echt prettig behandeld", aldus Krajicek sr. "Er moest een tolk aan te pas komen, want men geloofde ons niet. Uiteindelijk is alles goed gekomen."
Tot festiviteiten is het dus na de triomf nooit gekomen en ook het vooruitzicht op het evenement in Moskou biedt weinig reden tot vreugde. Mischa Krajicek stond zichzelf door haar eerste titel merkwaardig genoeg in de weg. Zij kon daardoor niet deelnemen aan de kwalificaties voor het sterk bezette evenement en komt alleen in actie in het dubbelspel, aan de zijde van de Russische Elena Dementieva. "Het heeft ook zijn voordelen", aldus Petr Krajicek, die overigens ook nog darmproblemen had opgelopen in Tasjkent. "Ze kan nu uitrusten en rustig de training weer hervatten. Aan de andere kant is het jammer, omdat Mischa goed staat te spelen. Alle speciale invitaties gingen echter naar Russische speelsters. Volgende week woensdag vieren we in Nederland met familie en kennissen een bescheiden feestje. Daarna is het vizier gericht op Hasselt, waar Mischa zich ook voor moet kwalificeren. Ik ben blij voor haar dat de knie het goed heeft gehouden en dat zij een titel op zak heeft. Het blijft zaak om minimaal een jaar gezond en fit te blijven en dan te kijken, waar zij staat."
Na haar zege in het niet al rijk te gedoteerde toernooi in Tasjkent neemt 'kleine Kraai' voorlopig de 68e positie op de WTA-wereldranglijst in. Ze steeg veertien posities en is met afstand de beste Nederlandse. Mischa Krajicek, zestien jaar, trad in de voetsporen van Brenda Schultz, die acht jaar geleden als laatste Nederlandse een toernooi won. "Dat is prachtig, maar we moeten vooruitkijken. Na Hasselt speelt Mischa in november nog 'Poitiers' en in december de nationale Masters. Vervolgens gaat het richting Australië, waar ze samen met Peter Wessels Nederland vertegenwoordigt in de Hopman Cup. En daarna begint met de Australian Open het echte grote werk. De grand slams vormen toch de ultieme uitdaging voor elke tennisprof."
De Telegraaf, 8 oktober 2005
Michaëlla Krajicek naar finale Tasjkent
Michaella Krajicek kan zondag haar eerste overwinning in een WTA-toernooi boeken. De 16-jarige Nederlandse tennisster bereikte zaterdag voor het eerst in haar loopbaan bij de senioren de finale en treft daarin een andere debutante: de ongeplaatste Oezbeekse Akgoel Amanmoeradova.
De als vijfde geplaatste Krajicek had zaterdag weinig problemen met de nummer één van de plaatsingslijst, Jekaterina Bitsjkova uit Rusland. Het werd 6-1 6-3 voor Krajicek. "Ik had er wel vertrouwen in, ik had haar al eerder verslagen. Maar ik had niet verwacht dat het zo makkelijk zou gaan" , zei "Misa" na afloop. De partij had net geen uur in beslag genomen.
Een kwartfinaleplaats in Rosmalen in juni was tot dusverre haar beste resultaat in de WTA tour. In die partij tegen de Amerikaanse Shaughnessy moest ze opgeven met een ernstige knieblessure. Die kwetsuur weerhield haar ook van deelname aan Wimbledon, waar ze met halfbroer en oud-Wimbledonkampioen Richard Krajicek zou meedoen aan het dubbelspel. In september maakte ze haar rentree in Luxemburg. Daar verloor ze nog in de eerste ronde van het hoofdtoernooi.
Krajicek had zich zaterdag meer op haar gemak gevoeld dan een dag eerder. " Ik was gisteren nerveuzer. Nu kijk ik uit naar de finale. Ik wil er een echte wedstrijd van maken." Met Amanmoeradova treft Krajicek zondag de nummer 257 van de wereld. De nummer één van Oezbekistan is met haar 1.91 meter een imposante verschijning op de tennisbaan. Haar opslag geldt als een machtig wapen. In haar partij tegen de als zevende ingeschaalde Italiaanse Elena Camerin sloeg ze zes aces. Het werd een tweesetter: 6-3 6-4. Krajicek en Amanmoeradova speelden nog nooit tegen elkaar.
Wtatour.com, 8 oktober 2005
First-time finalists in Tasjkent
In semifinal action Saturday, No.5 seed Krajicek of the Netherlands knocked out top-seeded Russian Ekaterina Bychkova 61 63 in just under an hour while wildcard Amanmuradova took just a little longer to eliminate No.7 seed Maria Elena Camerin of Italy 63 64. It's the first Sony Ericsson WTA Tour singles final for both players.
Bychkova has struggled to get her groundstrokes going in the tournament and relied heavily on her powerful serve to see her through the earlier matches. But the serve just wasn't enough against the all-court game of Krajicek on Saturday.
The way she's played in the tournament so far, it's hard to believe that Krajicek, sister of 1996 Wimbledon champion Richard, is just 16. She plays with minimum fuss and there's a certain mature efficiency in the way she hits her shots and moves her opponents around the court.
Krajicek broke Bychkova in the first game of the match and raced through the first set in just 20 minutes. Then there was her usual second-set stutter; she dropped serve in the first game. But she recovered quickly and broke right back and then again in the fourth game to deny Bychkova the chance to get back into the match.
With nothing left to lose, Bychkova finally started swinging freely and started landing her groundstrokes inside the court. She played some of her most positive tennis for a spell and had a break point in the seventh game but Krajicek held on resolutely.
Said Krajicek, who has now beaten Bychkova all three times they've played so far: "Today was a very good match. I played very well and am satisfied.
"Since I've beaten her before, I was confident but I didn't think it would be so easy."
Said Bychkova: "It was a bad day … not my day. She (Michaella) is a good player, played well, played smart."
Asked how she felt about making her first Sony Ericsson WTA Tour final, Krajicek replied, "Actually, I was more nervous yesterday (about winning her first quarterfinal). But it's great to be there and I'm satisfied. I'm looking forward to making a match of it tomorrow."
About Amanmuradova, her opponent tomorrow, she said: "She's serving well; it's going to be tough.
De Telegraaf, 8 oktober 2005
Primeur Krajicek
Michaëlla Krajicek is nog maar net terug van haar blessure, maar boekt alweer uitstekende resultaten. Vandaag staat ze zelfs voor de eerste keer in haar nog korte profloopbaan in de halve finales van een WTA-toernooi. De 16-jarige Nederlandse versloeg gisteren in de kwartfinale van het toernooi in Tasjkent de Oekraïense Katarina Bondarenko in twee sets (6-2, 7-6). De als vijfde geplaatste Krajicek won de eerste set eenvoudig, maar moest in de tweede set diep gaan en won de tiebreak uiteindelijk met 12-10.
"Dit is het hoogtepunt uit mijn carrière", sprak ze na de kwartfinale onomwonden. "Er wordt van jonge meisjes op dit niveau al zoveel geëist en ik vind het een eer dat ik nu al zover ben gekomen. Zeker na zo'n blessure. Ik mis nog wel een beetje het juiste ritme, maar krijg langzaam het oude gevoel van het toernooi in Rosmalen terug. Ik ben heel tevreden over hoe ik heb gespeeld."
Krajicek bereikte dit jaar al wel een keer eerder de kwartfinale van een toernooi uit de WTA tour. Dat was in juni op het gras van Rosmalen, waar ze in haar partij tegen de Amerikaanse Shaughnessy moest opgeven met een ernstige knieblessure.
"Ik was voor de kwartfinale behoorlijk nerveus", keek Krajicek terug. "Gelukkig waren de zenuwen weg toen ik de baan op ging. In de eerste set speelde ik heel goed, maar in de tweede set was het een stuk moeilijker. Ik kwam met 4-0 achter en kreeg ook twee setpunten tegen. Het was behoorlijk spannend, maar gelukkig heb ik de partij in de tiebreak toch kunnen afmaken."
Krajicek had bij de junioren al eens van Bondarenko verloren. Tegen haar opponent in de halve finale, de als eerste geplaatste Russin Bitsjkova, heeft ze dit jaar al twee keer gewonnen bij toernooien in Frankrijk en Italië. "Ik ken haar goed, maar andere resultaten tellen aan het begin van de wedstrijd niet meer."
De Telegraaf, 7 oktober 2005
Krajicek door naar halve finale
Tennisster Michaëlla Krajicek heeft voor de eerste keer in haar nog korte profloopbaan de halve finales van een WTA-toernooi bereikt. De 16-jarige Nederlandse zegevierde vrijdag in de kwartfinale van Tasjkent over de Oekraïense Katarina Bondarenko. De als vijfde geplaatste Krajicek won de eerste set vrij eenvoudig met 6-2, maar moest er in de tweede set voor vechten. Ze won de tiebreak (7-6) met 12-10.
"Dit is het hoogtepunt uit mijn carrière", jubelde Krajicek. " Er wordt van jonge meisjes op dit niveau al zoveel geëist. Ik vind het een eer dat ik nu al zover ben gekomen. Zeker na zo'n blessure. Ik mis nog wel een beetje het juiste ritme, maar krijg langzaam het oude gevoel van Rosmalen terug. Ik ben heel tevreden over hoe ik heb gespeeld."
Krajicek bereikte dit jaar al een keer eerder de kwartfinales van een toernooi uit de WTA tour. Dat was in juni op het gras van Rosmalen, waar ze in haar partij tegen de Amerikaanse Shaughnessy moest opgeven met een ernstige knieblessure. Die kwetsuur weerhield haar ook van deelname aan Wimbledon, waar ze met halfbroer en oud-Wimbledonkampioen Richard Krajicek zou meedoen aan het dubbelspel.
In september maakte Michaëlla haar rentree in Luxemburg. Daar verloor ze nog in de eerste ronde van het hoofdtoernooi. In het Oezbeekse Tasjkent verloopt het een stuk voorspoediger. Ze versloeg achtereenvolgens de Tsjechischen Sromova en Strycova en vrijdag dus Bondarenko. "Ik was voor de wedstrijd behoorlijk nerveus", keek Krajicek terug. "Ik wilde het zo graag goed doen. Gelukkig waren de zenuwen weg toen ik de baan op ging. In de eerste set speelde ik heel goed. In de tweede set was het een stuk moeilijker. Ik kwam met 4-0 achter en kreeg ook twee setpunten tegen. Het was behoorlijk spannend, maar gelukkig heb ik de partij in de tiebreak toch kunnen afmaken."
Krajicek had bij de junioren al eens van Bondarenko verloren. Tegen haar opponente in de halve finale, de als eerste geplaatste Russin Bitsjkova, heeft ze dit jaar al twee keer gewonnen bij toernooien in Frankrijk en Italië. "Ik ken haar goed, maar andere resultaten tellen aan het begin van de wedstrijd niet meer. Ik hoop vooral dat een goede wedstrijd wordt."
Willem Held, De Telegraaf, 25 september 2005
Krajicek worstelt naar overwinning
Als het op de baan even tegenzit, lijkt Michaëlla Krajicek de instorting nabij. Dan gaat ze gillen, hopeloos naar de tribune kijken en een lange pauze nemen. Maar wie denkt dat ze dan helemaal van slag is, heeft het mis. Op die momenten speelt ze vaak haar beste tennis en dat gebeurde ook tijdens haar tweede wedstrijd in Luxemburg. De onbekende Belgische Caroline Maes waande zich in de buurt van succes, maar moest aangeslagen van het toneel verdwijnen: 7-6 (3), 6-3.
De tweede wedstrijd na de gedwongen pauze van drie maanden was onmiskenbaar minder dan de eerste. De zestienjarige Nederlandse kwam als gevolg van een kwakkelende forehand en een matige service met 5-3 achter. Maar de eerste break beantwoordde ze met een knap tegenoffensief om in de tiebreak genadeloos toe te slaan. In set nummer twee leek het mis te gaan toen Krajicek bij een 2-1 achterstand al twee keer haar service had ingeleverd. Haar lichaamstaal voorspelde op dat moment niet veel goeds, maar ze won wel ineens vier games op een rij om na een kleine concentratieverslapping het karweitje snel af te maken. "Ik was niet tevreden met mijn spel", sprak de perfectionistisch ingestelde winnares na afloop. "En omdat het morgen beter moet, ga ik zo nog maar even trainen."
Vandaag staat ze in de derde en laatste ronde van het kwalificatietoernooi tegenover haar Tsjechische sparringpartner Denisa Chladkova. "Buiten de baan kan ik prima met haar opschieten", zegt Michaëlla Krajicek over deze speelster uit haar tweede vaderland. "Maar als we tegen elkaar spelen, kunnen we natuurlijk geen vriendinnen zijn. Dan moet ik alleen maar winnen want ik wil hier het hoofdtoernooi halen."
Willem Held, De Telegraaf, 24 september 2005
Krajicek terug aan het front
Krajicek gaat na blessureleed gewoon door met winnen
Er schijnt weer licht aan de horizon van het vaderlandse tennis. Michaëlla Krajicek, de enige met een Nederlands paspoort bij de beste honderd van de wereld, is na ruim drie maanden blessureleed terug aan het front. In Luxemburg ging ze gisteren door met de activiteit waarmee ze op 16 juni wegens een gescheurde meniscus was gestopt: Het winnen van wedstrijden.
Een paar duizend toeschouwers zag op die duistere donderdag in Rosmalen hoe de zestienjarige sensatie van de Ordina Open per rolstoel van de baan werd geduwd. Geen droomfinale, geen Wimbledon en geen vlotte beklimming van de wereldranglijst. Een dag na het drama lag Michaëlla Krajicek in een Rotterdams ziekenhuis op de operatietafel.
Welgeteld 26 toeschouwers zagen gistermorgen om tien uur haar rentree. Dat was in een wat rommelige sporthal bij de aftrap van het kwalificatietoernooi voor de Fortis Championships in Luxemburg. Krajicek staat ondanks haar blessure nog als nummer 87 van de wereld genoteerd, maar zal drie ronden in het plaatsingstoernooi moeten overleven om zich met de echte toppers te mogen meten. De eerste hobbel werd vrij eenvoudig genomen, want de Wit-Russische Tatiana Poutchek had weinig in te brengen (6-3, 6-1). De weergaloze backhand van deze onvervalste vechtjas blijkt nog steeds te bestaan en bij haar rentree liet alleen haar service nog wat te wensen over. Maar dat heeft alles te maken met het gebrek aan spelritme.
"Yes, ik sta er weer", had ze gedacht bij het betreden van de baan. En op een overwinning had 'Mischa' nog niet eens gerekend. "Een echte wedstrijd is na zo'n lange tijd toch even wennen", sprak ze na afloop. "Daarom kijk ik nog niet zo ver vooruit en ben ik ook echt heel blij dat ik een ronde heb gewonnen." Nee, ze speelt nog niet zo goed als vlak voor haar blessure, vindt de beste Nederlandse tennisster zelf. Maar ze voelt zich in fysiek opzicht beter dan ooit en dat heeft veel te maken met de samenwerking met conditietrainer Frans Thuys, de man die Ellen van Langen in 1992 naar olympisch goud loodste op de 800 meter. Op aanraden van haar broer Richard is Michaëlla een paar maanden geleden met hem aan de slag gegaan. "Ik voel me in fysiek opzicht wel dertig procent beter dan voorheen", vertelde ze opgetogen in Luxemburg. "Het voordeel van zo'n blessure is dat ik de gelegenheid heb gehad om me extra met mijn fitheid bezig te houden."
Gezien alle positieve geluiden is voor de wedstrijd van vandaag enig optimisme gerechtvaardigd. In de tweede ronde staat Krajicek tegenover de Belgische Caroline Maes en haar ranking (377) is niet zo indrukwekkend. Maar Maes, die ook wel eens een balletje slaat met Kim Clijsters haalde gisteren in de eerste ronde wel genadeloos uit (6-0, 6-0). Die waarschuwing zal de Nederlandse nummer 1 beslist serieus nemen.
De Telegraaf, 23 september 2005
Michaëlla Krajicek klaar voor comeback
De spontane glimlach is nooit verdwenen, alsmede haar perfectionistische inslag. Ruim drie maanden nadat ze een meniscus scheurde in de kwartfinales van de Ordina Open, maakt een afgetrainde Michaëlla Krajicek (16) weer haar opwachting in het mondiale tenniscircuit. In Luxemburg moet ze zich vanaf morgen eerst door het sterk bezette kwalificatietoernooi zien te worstelen. Gisteren trainde 'Misa' met Jong Oranje en nam ze met broer Richard de laatste technische details door voor haar comeback.
Omdat in Luxemburg snelle indoorbanen wachten, wordt haar sparringspartij tegen Jong Oranje-pupil Thiemo de Bakker binnen afgewerkt. Alsof niets is veranderd: het wakende oog van pa langs de zijlijn, ultiem gedreven en geconcentreerd voor elk punt en als er gemopperd wordt, gebeurt dat in het Tsjechisch. Toch heeft het pijnlijke moment in Rosmalen haar denkwereld in beweging gebracht. "Ik zei altijd dat tennis mijn leven was. Maar door die blessure en operatie ben ik dat pas écht zo gaan voelen. Op dat moment denk je daar niet zo over, maar nu kan ik zeggen dat het alleen maar goed is geweest voor mijn ervaring."
"Gebeurtenissen doen dingen veranderen. Toen ik veertien was en op Rosmalen debuteerde, was ik echt nog een kind. Alles overkwam me. Sindsdien beleef ik meer, lees ik veel en ben ik bewust met momenten bezig, op de baan en daarbuiten."
"Krachttraining en conditietraining - wél op de baan met de bal - zijn niet mijn favoriete bezigheden. Maar ik heb me erop toegelegd en heb op mijn voeding gelet. Dat betaalt zich nu uit. Ik voel me fitter en kan meer moeilijke ballen halen."
Krajicek, 87e van de wereld, wint bijna van haar mannelijke opponent (De Bakker is Europees kampioen tot achttien jaar) en dat is opmerkelijk. Na wat eredivisiewedstrijden in Praag, waar ze tot eergisteren bij haar familie verbleef, kon ze door de gevolgen van een insectenbeet alleen de laatste drie dagen voluit trainen. Maar ze is klaar voor de doorstart .
Algemeen Dagblad, 22 augustus 2005
Rolstoel aan de kant, Krajicek op hoge hakken
Bij haar laatste publieke optreden verliet Michaëlla Krajicek de tennisbaan van Rosmalen in een rolstoel, huilend om haar zwaar geblesseerde knie. Gisteren liep zij op het centre court bij de NK in Ede op hoge hakken en korte rok, zelfverzekerd en blij. Neerlands hoop in bange tennisdagen lijkt vrijwel hersteld van haar meniscusoperatie.
,,Ik train nu al twee weken zonder pijn. Als het zo doorgaat speel ik over vijf weken alweer mijn eerste WTA-toernooi'', meldde de 16-jarige Almeerse hoopvol.
Mischa Krajicek ontving in Ede de Jonkheer R. de Brauw-beker, een aanmoedigingsprijs van de KNLTB voor haar fraaie resultaten in 2004. Niet bepaald een aansprekende trofee, maar dat maakte niet uit. De nummer 86 van de wereld voelt zich weer goed en kan eindelijk volop trainen. ,,Ik heb het volgehouden, maar makkelijk was het niet'', zei zij over haar revalidatie.
,,De eerste acht weken na Rosmalen mocht ik niks doen. Gedurende de eerste drie weken moest mijn knie zelfs om het uur in het ijs. Bij de operatie bleek dat mijn kapotte meniscus niet de vorm van een halve maan had, zoals gebruikelijk is, maar in plaats daarvan was hij rond. Een geluk bij een ongeluk, want dat betekent dat hij altijd een keer kapot was gegaan. Het was onvermijdelijk. ''
De Telegraaf, 4 juli 2005
Mischa Krajicek wil sterker terugkomen
Haar drive op de baan intrigeerde, haar ontwapenende lach naderhand werkte telkens vertederend op tennisminnend Nederland. Des te aangrijpender waren de beelden van een ontroerde Michaëlla Krajicek toen ze in de kwartfinales van de Ordina Open bij een simpele beweging voorwaarts haar buitenmeniscus scheurde. Het debuut op Wimbledon moest met een jaar worden uitgesteld.
Ze had de voorbije dagen moeite met de tv-beelden vanuit Londen. "Af en toe bekeek ik wat punten. Als er Nederlanders langer in het schema hadden gestaan, dan had ik dat zeker gevolgd. Nu heb ik alleen een beetje naar Maria Sjarapova en de zusjes Williams gekeken." De destijds meteen door emoties overmande Krajicek probeerde haar blessure nadien niet de kleur van de dag te laten bepalen. "Ik baal nog steeds, maar ga er goed mee om. Mijn ouders en broer Richard praten veel op me in, dat houdt me positief."
Het is niet de eerste keer dat de zestienjarige tophonderdspeelster wat langer uit de roulatie is. "In 2001 had ik een enkelblessure waardoor ik een half jaar niet kon spelen. Ik liet nu mijn beste tennis zien en dan is zo'n blessure helemaal vervelend." Ondertussen verbleef ze enkele dagen bij familie in Tsjechië. "Ik heb wel een beetje kunnen wandelen, maar het vocht moet eerst helemaal uit de rechterknie zijn getrokken voor ik met het rechterbeen iets kan doen. Voorheen ging mijn voorkeur grotendeels uit naar het verbeteren van mijn tennis en stond ik het liefst alleen op de baan. Straks zal ik naast het opbouwen van de conditie ook meer aan mijn fysiek gaan werken. Dan zie ik in korte tijd nog meer resultaat", aldus Krajicek , die na de chirurgische ingreep te horen kreeg dat ze nog maximaal één centimeter (tot 1,79 m) kan groeien. "De arts is tot dusver tevreden over het genezingsproces. Na de derde week mag ik meer gaan doen, maar ik pin me niet vast op een datum of toernooi. "
Ordina-open.nl, 16 juni 2005
Eén van de ergste dagen uit mijn leven
Michaella Krajicek was bezig haar dromen te verwezenlijken. Ze speelde op de Ordina Open haar beste tennis ooit en zou volgende week haar Wimbledondebuut maken. Samen met broer Richard zou ze ook nog eens een gooi doen naar de mixed-dubbel titel. Hiermee ging een lang gekoesterde wens in vervulling.
Krajicek heeft een scheurtje in haar meniscus opgelopen en kan drie tot vier weken na de operatie, die waarschijnlijk binnen een week wordt uitgevoerd, weer tennissen. Wanneer ze terugkeert op de tour is nog onduidelijk. De 16-jarige moest haar tranen, die ze vanmiddag nog de vrije loop liet, bedwingen tijdens het beantwoorden van de vragen.
'Sta ik eindelijk goed te spelen, gebeurt dit. Mijn droom is een beetje voorbij.' Bondsarts Babette Pluim verklaarde dat er een stukje van haar meniscus zal worden weggesneden. 'Gelukkig heeft ze geen banden gescheurd of gebroken. Relatief is dit het minst erge wat haar kon overkomen.' Volgens de arts is het geenszins een gevolg van overbelasting. 'Ze maakte gewoon een ongelukkige beweging.' Krajicek legde zelf uit dat ze haar enkel had neergezet en dat haar knie daar in feite overheen ging. Voor haar gevoel zat het meteen mis, 'want ik kon mijn rechterbeen niet meer strekken'. De droom van een toernooizege en Wimbledon-deelname is voor even van de baan, maar hopelijk komt de kleine Kraai er sterker uit en maakt ze in het hardcourt-seizoen de werkelijke stap naar de top, die ze anders wellicht deze weken ging maken.
Broer Richard gaf ook nog een soort van persconferentie waarin hij uitlegde dat het complete herstel zo'n acht weken duurt, 'maar dat is afhankelijk van het revalidatieschema. De US Open hoeft niet in gevaar te komen, maar het wordt kantje boord. Het belangrijkste is dat ze niet denkt dat ze nooit meer zo'n kans krijgt, maar volgens mij beseft ze zich dat wel. Het is natuurlijk erg vervelend omdat ze hier kans had om het toernooi te winnen, maar zelf kwam ik meestal ook goed terug van blessures. Ze heeft ook niet zo veel ritme nodig, zoals Sjeng Schalken die eerst weer meerdere wedstrijden moet spelen voordat hij op niveau is. De klap is dus groot, maar aan de andere kant kan ze het als een kans zien om te laten zien dat ze er sterker uit kan komen.'
Brabants Dagblad, 16 juni 2005
Blessure verstoort ultieme droom Krajicek
De blessure die Michaella Krajicek gisteren opliep, houdt haar minstens zes weken aan de kant. Ze loopt onder meer haar seniorendebuut op Wimbledon mis.
Het zag er zo fraai uit: een stapje af van haar eerste halve finale in een WTA-toernooi. Het vooruitzicht zo niet nog mooier: een seniorendebuut op Wimbledon in het enkel-, dubbel- en gemengd dubbelspel. Eén ongelukkige beweging op het gras van Rosmalen verstoorde gisteren abrupt de ultieme droom van Michaella Krajicek. Een scheurtje in de meniscus van de rechterknie houdt de 16-jarige tennisbelofte minstens zes weken uit het circuit.
Voor Krajicek lijkt er een vloek te rusten op 'Rosmalen'. Twee jaar geleden bezweek ze op baan 1 welhaast onder de zenuwen tijdens haar eerste optreden bij de Ordina Open. Een jaar na dat debuut viel ze flauw op het center court. Gisteren huilde ze op dezelfde plaats tranen met tuiten. In de kwartfinale tegen Meghann Shaughnessy verstapte ze zich en moest bij een voorsprong van 4-3 in de eerste set opgeven. Uren later waren de tranen nog niet verdwenen. "De ergste dag uit mijn leven", stamelde het slachtoffer nadat ze de rolstoel had ingeruild voor een plaats achter de tafel in de persruimte. "De laatste uren heb ik alleen maar gehuild. Maar ik kom het nieuws liefst zelf vertellen." Dat de zeer geëmotioneerde Krajicek zich daarbij versprak ("de buitenband van mijn knie is gescheurd"), is haar vergeven. Ze bedoelde een scheurtje in de buitenmeniscus, zou bondsarts Babette Pluim later verklaren. Voor genezing staat een kijkoperatie en vervolgens vier tot acht weken revalidatie. De Rotterdamse chirurg Heijboer zal de ingreep, waarbij rafeltjes aan de meniscus worden weggeknipt, waarschijnlijk begin volgende week uitvoeren.
De blessure komt voor Krajicek op een wel zeer ongelegen moment. Pas binnen de tophonderd, een halve finaleplaats in Rosmalen in het vizier, misschien wel meer, en een debuut op het seniorentoernooi van Wimbledon. "Dat was toch een beetje een droom", bekende ze zelf. "Die is nu in één klap over." Het is even slikken voor de tennisbelofte, die in haar prille carrière nog niet veel fysieke tegenslagen heeft hoeven te verwerken. In tegenstelling tot (half)broer Richard. Die weet alles over kwetsures en revalidaties. "Ik vind het ontzettend sneu voor haar", stak de oud Wimbledonwinnaar zijn zusje een hart onder de riem. "Maar in topsport moet je vaak ook leren omgaan met tegenslagen." Hij hoopt dat ze er straks sterker uitkomt. "Grote atleten zoals Ruud van Nistelrooij worden er na zo'n revalidatie alleen sterker op. Ik hoop dat deze tegenslag Mischa niet ontmoedigt." De Krajiceks zouden op Wimbledon uitkomen in het gemengd dubbel. "Richard, blijf alsjeblieft nog een jaartje fit", fluisterde Mischa's moeder gisteren al in zijn oor. Krajicek nam de hint serieus. Dan maar vólgend jaar samen op Wimbledon !
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 16 juni 2005
Wimbledon-droom in duigen
Michaëlla Krajicek : Dit is een van de ergste dagen in mijn leven
,,Ik vind het vooral van belang dat ik gezond blijf'', had Michaëlla Krajicek nog gezegd, aan de vooravond van haar kwartfinale bij de Ordina Open. En ze had gewezen op haar halfbroer Richard Krajicek , die uitgerekend in Rosmalen twee jaar geleden vanwege een slepende elleboogblessure zijn tennisloopbaan had moeten besluiten.
Alsof de duvel ermee speelde, bleek gisteren op hetzelfde Autotron dat er in haar geval afdoende reden was om alle succes te relativeren. Op de drempel van een groot succes, een halve finale bij het enige WTA-toernooi in Nederland, liep de 16-jarige Almeerse een meniscusblessure op, waarna zij huilend in een rolstoel het centre court moest verlaten. Dramatischer kon haast niet, vooral ook omdat Michaëlla Krajicek volgende week op Wimbledon naar eigen zeggen een `droomdebuut' zou hebben gewacht.
Na een ogenschijnlijk ongevaarlijke actie aan het net tegen de Amerikaanse Meghann Shaughnessy, bij een 4-3 voorsprong en zelf aan service, knapte er iets in de rechterknie van de Nederlandse nummer één. ,,Ik verzwikte mijn enkel en toen ik probeerde mijn evenwicht terug te vinden, deed ik iets met mijn rechterknie. Ik voelde het direct, maar weet niet precies wat er is gebeurd'', liet zij direct na haar partij weten. Bij een mri-scan in het Bosch Medisch Centrum in de namiddag bleek het om een gescheurde buitenmeniscus te gaan. Een kijkoperatie in de komende dagen is onvermijdelijk en waarschijnlijk is zij nu zo'n anderhalve maand uitgeschakeld.
Eén ongelukkige volley en Mischa Krajicek kon haar droomwedstrijd met grote broer Richard in het gemengd dubbel op `zijn' Wimbledon vergeten. Weg ook haar enkelspeldebuut in Londen op het gras, een baansoort die haar met haar aanvallende slagen steeds meer bleek te liggen. En dus voorlopig ook geen verdere opmars op de wereldranglijst, terwijl zij daarop zo snel winst boekte, van plaats 429 aan het eind van 2004 naar een positie in de top-90 nu. Krajicek was de uitzondering in het Nederlandse proftennis, dat de laatste paar jaar chronisch geblesseerd lijkt, maar ook zij moet er nu aan geloven.
Dat zij terugkeert lijkt evenwel uitsluitend een kwestie van tijd. Typerend voor haar sterke mentale instelling was dat zij in de avonduren alsnog in een rolstoel naar het perscentrum kwam. Zij zei zich heel slecht te voelen en urenlang alleen maar te hebben gehuild, maar juist nu hield zij het droog. ,,Ik had de laatste maanden nogal wat pech (onder meer ziekte, red.) en net nu ik weer in vorm ben, gebeurt dit'', zei ze, uiteraard diep teleurgesteld. ,,Dit is een van de ergste dagen in mijn leven.''
Het incident op het gras van Rosmalen deed sterk denken aan de finale van het ABN Amro-toernooi in 1995, toen haar broer Richard op matchpoint tegen Paul Haarhuis bij een winnende volley zijn knie verdraaide. Als kampioen ging hij toen onder het mes bij dr. Heijboer in Rotterdam en ook zijn halfzusje zal zich, tien jaar later, op zijn advies wenden tot deze chirurg in het Erasmus Medisch Centrum.
,,Als ik afga op mijn ervaring, zal zij tussen de vier en acht weken uit de roulatie zijn'', schatte de Wimbledon-kampioen van 1996, die zelf drie keer aan een meniscus werd geopereerd. In plaats van te luisteren naar zijn tips bij de gemengd dubbel op Wimbledon zal Mischa de komende dagen haar broer - met zijn encyclopedische medische dossier - nu in het ziekenhuis nodig hebben als raadgever. Een bizarre wending, die zelfs de ervaren ex-prof ontgoochelde. ,,Er was voor Mischa de komende weken zoveel te halen. Zelfs al een plaats in de top-50. Dan is dit wel extreem, ja. Maar hopelijk leert zij hiermee goed om te gaan, zoals dat een topsporter betaamt. Zij moet het aangrijpen om zowel fysiek als mentaal nog sterker terug te komen. Alle grote atleten kunnen dat.''
Als verklaring voor het gebeurde sloot Richard Krajicek overbelasting niet uit. Zondag werd Michaëlla Krajicek landskampioen in de eredivisie met Hilverheide, na sinds 28 mei zo'n 15 partijen in enkel- en dubbelspel te hebben gespeeld. Maandag speelde zij in de dubbel in Rosmalen en op dinsdag, woensdag en dus gisteren wachtte haar daar een met veel belangstelling omgeven hoofdrol op het centre court, als jongste speelster van het toernooi en als enige Nederlandse. Nu speelt zij liever wedstrijden dan dat zij traint, maar dit was wel heel veel van het goede. ,,Het is mogelijk een combinatie van factoren geweest'', analyseerde de parttime-coach van het slachtoffer. ,,Zij speelde al voor de zesde dag op een rij, ja. En met stress natuurlijk, Mischa voelde ook dat zij hier een kans had. Verder heeft zij op verschillende baansoorten gespeeld. Eerst wedstrijden op gravel, daarna een training op gras, daarna weer op gravel en toen weer op gras. Die eredivisie is belangrijk voor een beginnende prof, omdat er veel wedstrijden worden gespeeld en het financieel uitkomst biedt. Volgend jaar zal zij dat niet meer nodig hebben.
,,Mischa heeft in haar leven altijd veel gespeeld, maar nu kon ze het blijkbaar even niet aan. Een sporter moet een juiste balans vinden om in vorm te komen, zonder zich te overbelasten. En dat periodiseren is voor iedereen anders. Maar misschien is het ook wel gewoon genetisch bepaald. Mijn vader had hier last van, ik ook en zij nu eveneens.''
De Telegraaf, 16 juni 2005
Drama voor Krajicek
Ordina Open en Wimbledon gaan door gescheurde meniscus in rook op
De prinses uit het sprookje werd plotseling hoofdrolspeelster in een drama. Michaëlla Krajicek , die tijdens de eerste dagen van de Ordina Open met een stralende glimlach haar zegeningen telde, sprak gisteravond van de ergste dag uit haar leven. Een gescheurde meniscus in haar rechterknie ontnam haar niet alleen een sensationele prestatie in Rosmalen maar ook een veelbelovend debuut in het hoofdtoernooi van Wimbledon. Bovendien is het langverwachte dubbelspel met broer Richard afgeblazen.
Pijnlijk genoeg werd enkele momenten nadat ze met een rolstoel de baan af werd gereden, de loting van Wimbledon bekend. Daaruit bleek dat Michaëlla Krajicek daar de eerste ronde waarschijnlijk wel had overleefd. De Luxemburgse Claudina Schaul (ranking 162) was beslist niet als favoriet begonnen tegen de jonge Nederlandse die op het gras van Rosmalen zo goed op dreef was. Zo ook gisteren tijdens haar partij in de derde ronde tegen Meghann Shaughnessy. Krajicek had de atletische Amerikaanse in de vijfde game al gebroken, maar bij 4-3 kwam het fatale moment. "Ik verzwikte mijn enkel iets en toen ik probeerde mijn evenwicht terug te vinden, ging er iets mis in mijn knie."
Ze strompelde naar haar stoel en barstte al snel in tranen uit want de ernst van de situatie was meteen tot haar doorgedrongen. Even later klonk een flauw applaus toen ze in de rolstoel - en met een handdoek over haar hoofd - van de baan af werd gereden. Het spook dat haar broer Richard zijn hele loopbaan achtervolgde, heeft nu ook het nieuwe Nederlandse troetelkind te pakken genomen. Blessureleed is blijkbaar onlosmakelijk met de naam Krajicek verbonden.
"Ik voel me echt heel slecht en heb de laatste uren eigenlijk alleen maar gehuild," sprak de dappere pechvogel later op de dag. "Mijn droom is een beetje voorbij. Maar ja, ik ben blij dat er niemand van mijn familie dood is, want dat zou natuurlijk nog veel erger zijn." Michaëlla Krajicek wordt binnenkort geopereerd, waarschijnlijk in Rotterdam door dokter Heijboer. Deze chirurg nam haar broer, die in zijn loopbaan drie keer aan zijn meniscus werd geopereerd, ook meerdere malen onder handen. "Dit is triest voor haar," sprak de Wimbledon-winnaar van 1996 over de blessure van zijn halfzus. "Dit was het uitgelezen moment om te klimmen op de ranglijst. Nee, voor mij is het niet erg. Die mix was leuk, maar verder ook niet. " Een combinatie van factoren zou volgens ervaringsdeskundige Richard Krajicek de oorzaak van deze blessure kunnen zijn. "Veel spelen op verschillende baansoorten is erg zwaar. Maar de oorzaak kan ook genetisch zijn want zowel mijn vader als ik hebben zwakke meniscussen."
Vader Petr Krajicek was gisteren bij uitzondering wegens zaken in Tsjechië. "Hij reageerde heel teleurgesteld," aldus zoon Richard. "Het was misschien wel goed dat hij er niet bij was, want dan zou hij erg emotioneel zijn geweest. Natuurlijk is het ook triest, maar wanneer Michaëlla hard werkt, kan ze alleen maar sterker terugkomen. Ze is pas zestien en krijgt nog kansen genoeg ."
Jon Visbeen, De Telegraaf, 16 juni 2005
Petr Krajicek beseft dat pijn lijden onlosmakelijk met tennis is verbonden
De prijs van succes
"Ik ben leeg. Ik heb alles al verteld." Petr Krajicek (63) heeft voor zijn gevoel zijn levensverhaal al talloze keren afgedraaid. Aan de vooravond van Wimbledon 2005, oftewel 'The Championships', is hij in tennissend Nederland echter het middelpunt waar alles om draait. Zijn zoon zegevierde negen jaar geleden in het belangrijkste toernooi ter wereld; zijn dochter moet haar missie vanwege een gescheurde meniscus een jaar uitstellen. "Dit is het lot. Gezamenlijk gaan we ertegenaan om dit probleem op te lossen. Het is wel duidelijk, dat de Krajicek-gewrichten kwetsbaar zijn. We moeten vooral niet te lang janken over deze tegenslag."
Met verve doet Krajicek senior zijn relaas. Maakt hij vergelijkingen tussen zijn kinderen, die een andere moeder hebben. En is hij diep in zijn hart toch gelukkig. Vooral omdat hij Richard weer recht in de ogen kan kijken en ook omdat hij zich bij de carrière van Mischa minder dwingend opstelt. Dat heeft hij zichzelf trouwens moeten aanleren, want van nature bemoeit hij zich het liefst overal mee.
"Bij Richard was het toeval dat het tennis werd. Ik ben het avontuur met hem onbewust aangegaan. Ik was een handbalinternational en kende het traject in de tenniswereld totaal niet. Ik heb het niet mogen afmaken. Mensen als Cees Houweling, Stan Franker en Rohan Goetzke hebben hem onder hun hoede genomen en gevormd. Ik heb een basis gelegd, maar omdat ik ging scheiden, kwam Richard in een lastig parket. Achteraf moet ik zeggen dat mijn eerste vrouw en ik te weinig op zijn voeding hebben gelet, toen hij klein was. En hij was geen jongen, die de confrontatie op het schoolplein opzocht. Daarin verschil ik wezenlijk van mijn zoon. Ik was een vechtjas, stond vooraan bij opstootjes. Ik had bovendien graag gezien dat hij zijn middelbare school had afgemaakt. Dat klinkt gek uit de mond van een sportfanaat, maar ik heb een academische achtergrond en vind dat sport en studie best samen kunnen gaan."
Petr Krajicek ziet het niet als zijn eigen verdienste, dat Richard Krajicek zich heeft ontwikkeld tot een van de grootste sporthelden die Nederland heeft gekend. Net zoals hij zijn rol bij de ontwikkeling van dochter Michaëlla bagatelliseert. "Uiteindelijk is de keuze om mij als trainer van Mischa op te werpen een bewuste geweest. Ik kende het wereldje inmiddels. Alleen wilde ik niet dezelfde, persoonlijke ellende meemaken als met Richard. Ik was daar huiverig voor. De prijs van succes kan soms te hoog zijn. Bij Michaëlla was niet ik, maar mijn vrouw Pavlina de drijvende kracht achter haar carrière. Toen zij nog niet eens was geboren, droomde mijn huidige echtgenote al van een dochter die de tenniswereld regeerde. Veel moest daar voor wijken. Zij heeft ook een sportieve achtergrond en van jongs af aan werd Michaëlla vertrouwd gemaakt met een racket en een balletje. Stap voor stap hebben wij de ontwikkeling begeleid. Michaëlla heeft daarnaast gewoon haar school gedaan. In eerste instantie wilde ik het traject niet nog eens doorlopen. Maar net als Richard vond zij het spelletje leuk. Ze kon er geen genoeg van krijgen. Dat heeft mij doen inzien, dat ik opnieuw met een van mijn kinderen het pad richting proftennis moest bewandelen. Als ouder moet je kinderen vaak een duw in de goede richting geven. In Nederland kijkt men daar meteen van op. Tennis is fysieke arbeid. En soms kan er iets misgaan, zoals in Rosmalen. Blessureleed. Het hoort er allemaal bij. Niemand wil pijn lijden. Maar er is geen andere weg richting de wereldtop."
Vaak werd hij uitgemaakt voor beul, boeman en bullebak, die zijn kinderen aan een Spartaanse opvoeding onderwierp. In het land, waar het poldermodel hoogtij viert, verbloemde Petr zijn Tsjechische afkomst nooit. In de topsport bestaat geen compromis luidt zijn credo. "Nederlandse ouders schamen zich om voor hun eigen kind op te komen. In Tsjechië proberen ouders de tegenstander zelfs te irriteren, zover gaan ze in de steun voor hun eigen kind." Als politieke vluchteling kwam hij in 1970 naar Nederland. Vernederd was zijn familie door het communistische regime. Academici zoals zijn vader, die jurist was, stonden in de fabriek; tennis was een bourgeoisiesport en paste derhalve geenszins in de heilstaat. In Nederland kwam Krajicek senior het tegenovergestelde klimaat tegen. "Ik ben dankbaar voor de kansen die ik hier heb gekregen. Wij leven in Nederland, maar ik heb ook een appartement in Praag. Daar ben ik met een bouwproject bezig. Tsjechië blijft toch mijn vaderland."
Met enige voldoening kan Petr Krajicek eindelijk terugkijken op zijn bewogen leven. Sinds een jaar of zes kan hij weer goed door één deur met zijn zoon; zijn dochter is, ondanks de recente tegenslag, op de goede weg om een succesvolle carrière als tennisprof op te bouwen. "Ik heb nooit kunnen bevroeden dat Richard ons nu zo bijstaat en helpt. Hij is bijvoorbeeld om vijf uur opgestaan om zijn halfzus naar het ziekenhuis te brengen. Dat maakt me ook trots. Ik kan tranen in mijn ogen krijgen. Het is voor mij als vader een droom, die werkelijkheid is geworden. Ik heb veel kritiek gekregen, maar het zijn mijn kinderen en ik houd van ze. Dus heb ik me vaak afgevraagd wat ik fout heb gedaan. De missie is voor mij nu geslaagd. Mischa moet haar eigen weg gaan zoeken. Natuurlijk blijf ik op de achtergrond betrokken bij haar wel en wee. Mijn vrouw en ik hebben ons huiswerk aardig gedaan. Of zij zich ontpopt tot een grandslamwinnares, weet ik niet. Sommige dingen heb je niet in de hand, die kun je niet sturen. De topvijftig kan zij zeker halen. Als ze maar plezier beleeft, het maximale eruit haalt en de kansen grijpt, die ze krijgt."
Petr Krajicek lijkt nu echt leeg. Hij heeft zijn levensverhaal verteld. En de rimpels rond zijn ogen verraden dat hij op 63-jarige leeftijd geregeld een lach of een grimas op het gezicht tovert. Soms een wrange lach, zoals afgelopen week na het drama rond zijn dochter. Maar meestal de grijns van een vader, die in tevredenheid achterom kijkt en met evenveel voldoening vooruit kan blikken. De innerlijke strijd is eindelijk gestreden .
Marc Houben, Sportweek, 16 juni 2005
Snelle operatie Misa Krajicek
Soms is het uitermate handig een beroemde broer te hebben. Vorige week donderdag raakte Michaella Krajicek geblesseerd aan de knie. Twee dagen later ging ze al onder het mes bij dokter Heijboer van het Dijkzigt-ziekenhuis uit Rotterdam.
''Richard heeft het goed geregeld,'' zegt vader Petr. ''Ze zijn om vijf uur opgestaan en naar het ziekenhuis gegaan. Misa heeft geluk gehad. Dokter Heijboer was nog in het land, hij ging pas maandag op vakantie.''
De ingreep is volgens Krajicek senior geslaagd. "Misa had een aangeboren afwijking aan de buitenmeniscus, er is nu een stukje afgevallen en dat was altijd al de boosdoener. Het is eigenlijk alleen maar goed dat het nu verwijderd is, Misa heeft daardoor een normale meniscus gekregen.'' Deze week zal de 16-jarige tennisster haar eerste passen maken. ''Richard heeft haar revalidatie in de hand genomen, hij heeft een programmaatje voor Misa geschreven. Als het allemaal meezit kan ze over zes weken weer tennissen. Het is een tegenvaller, ze zal hiermee moeten leren omgaan."
Naomi Bonker, Metro, 16 juni 2005
"Het meest klote vind ik dat de mix niet doorgaat"
De revaliderende Michaëlla Krajicek kijkt alweer uit naar de US Open in Augustus. Michaëlla Krajicek had vorige week doderdag de meeste zwarte dag uit haar nog jonge carrière. In de kwartfinale op het toernooi van Rosmalen maakte ze een verkeerde beweging met de knie, waardoor de buitenmeniscus beschadigde. Resultaat: knie op slot, opgave toernooi Rosmalen, maar het allerergste: geen Wimbledon.
Hoe gaat het nu weer met de knie?
"Ja, gaat alweer goed. Ik kon meteen de dag na de blessure geopereerd worden. Daar was ik wel heel dankbaar voor. Mijn knie zat namelijk op slot, dus ik kon geen kant op. Ik kreeg ook een eigen kamer, dus alles was heel fijn geregeld."
Vorig jaar viel je flauw op Rosmalen. Ligt er voor jou een vloek op dat toernooi?
"Nou ik weet niet wat voor geest daar rondspookt, maar het lijkt er inderdaad op. Maar goed, volgend jaar weer een kans."
Je tegenstandster op Wimbledon, Claudine Schaul, werd gisteren met grote cijfers van de baan gemept.
"Is dat zo? Ik volg Wimbledon liever niet. Ik baal er echt enorm van dat ik dit moet missen. En Schaul was natuurlijk een ideale eerste ronde, dus ik had zeker een kans."
Wanneer kunnen we jou weer terug verwachten op de baan?
"Ik heb me ingesteld op de US Open. Volgens de dokter duurt het herstel maximaal acht weken, dus dat komt precies uit. Ik wil heel graag de Grand Slams spelen, dat is toch waarvoor je tennist. Daarnaast leveren ze dubbele punten op voor de ranglijst, dus dat schiet lekker op. Qua ranking ben ik nu rechtstreeks geplaatst."
Ben je niet bang net zo'n blessurevolle carrière als je broer Richard tegemoet te treden?
"Nou, de boosdoener bij ons in de familie is eigenlijk mijn vader. Hij heeft zwakke knieën en dat hebben Richard en ik helaas geërfd. Ik heb al eerder een zware knieblessure gehad. Ik kan er goed mee omgaan, ik ben erg zuinig op mijn lichaam. Het voordeel is ook dat ik met heel veel plezier op de baan sta."
Heeft Richard nog revalidatietips gegeven?
"Hij heeft gezegd dat ik goed de spieren in mijn rechterbeen moet trainen. De knie is nu toch wat zwakker, dus je moet dat met stevige spieren compenseren."
Komt er volgend jaar nog een mixed dubbel met jou en Richard?
"Ik hoop het wel. Het meest baal ik inderdaad dat die mix niet doorgaat. Dat zou toch iets unieks zijn. Jammer is niet het goede woord, zeg maar gerust klote!"
Daily News Ordina Open 2005, 16 juni 2005
Ordina Open treurt om afscheid favorieten
Het noodlot sloeg toe op de vierde dag van de Ordina Open. Tijdens haar partij tegen Meghann Shaugenessy verstapte Michaëlla Krajicek zich, waarna ze onmiddellijk naar haar knie greep. Per rolstoel verliet ze het centrecourt. Ook voor Sjeng Schalken eindigde het toernooi in een bittere teleurstelling. Half fit verloor hij in twee sets van de Italiaan Sanguinetti. Zowel Krajicek als Schalken moest afzien van deelname aan Wimbledon.
De tranen rolden over de wangen van Krajicek. Weg droom, weg Wimbledon, waar ze volgende week op drie fronten actief zou zijn. Onder anderen met haar grote broer in de mixed double. Onderzoek in het Bossche Medisch Centrum wees uit dat de meniscus van haar rechterknie is ingescheurd. Het herstel van die blessure zal ruim vier weken in beslag nemen. Vele uren na de rampspoed verscheen Michaëlla met rooddoorlopen ogen en in een rolstoel in de perszaal. Onmiddellijk nam ze het woord. Ze vertelde dat ze zich 'heel slecht' voelde en sprak de hoop uit dat de aanwezige verslaggevers niet te veel vragen zouden stellen. Tijdens haar betoog vocht ze geregeld tegen haar tranen. Krajicek: 'Dit is de ergste dag uit mijn leven. En natuurlijk, er is niemand in mijn familie overleden. Dit kan nog hersteld worden. Maar dat dit uitgerekend nu moet gebeuren in een van mijn beste wedstrijden ooit.'
In de 34 ste minuut van de wedstrijd, bij een stand van 4-3 in het voordeel van Krajicek, verstapte ze zich bij een actie aan het net. 'Mijn enkel bleef staan, en mijn knie klapte naar voren. Ik voelde gelijk dat het mis was.' Krajicek zal zich laten opereren in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam bij de bekende kniespecialist Rien Heijboer. 'Dat is een heel goede doctor die ook Richard al een paar keer heeft geholpen.' Babette Pluim, bondsarts van de KNLTB, noemde de blessure een van de minst erge in de knie: 'Ze zal een kijkoperatie ondergaan waarbij het beschadigde stukje meniscus wordt verwijderd.'
Broer Richard noemde het 'heel triest' voor Michaëlla. 'Ze loopt nu het hoofdtoernooi van Wimbledon mis en ook haar deelname aan de US Open staat op losse schroeven. Heel jammer, want het ging juist zo lekker.' Dat hij zelf nu de mixed op Wimbledon misloopt, hield hem allerminst bezig. 'Het zou leuk zijn geweest, maar ik lig er ook niet wakker van. Het belangrijkste is nu dat Michaëlla ervoor zorgt dat ze hier sterker uitkomt. Zowel fysiek als mentaal. Uithuilen en weer verder, dat is topsport.' Vader Krajicek nam het minder luchtig op. Richard: 'Ik had hem net aan de telefoon en hij was echt down. Ik ben blij dat hij in Praag zit, want ik geloof niet dat hij dit emotioneel had getrokken.'
Ook Schalken last een gedwongen rustpauze in. Hij voelt zich onvoldoende fit om op Wimbledon te verschijnen, waar hij vorig jaar nog de kwartfinale bereikte. Omdat hij veel punten voor de ranglijst verliest, valt hij voor het eerst sinds mensenheugenis ver buiten de Top-100. 'Dat interesseert me nu niets', vertelde Schalken aangeslagen. 'Ik ga eerst zorgen dat ik fysiek weer honderd procent wordt, ik kan er niet langer tegen half werk af te leveren. Dat vreet aan me. De enige reden dat ik hier speelde, was omdat ik ambassadeur ben van Ordina.'
Trouw, 15 juni 2005
Krajicek bescheiden over mijlpaal.
Met haar eerste kwartfinale op de WTA-tour bereikte Michaëlla Krajicek gisteren in Rosmalen opnieuw een mijlpaal.
De zestienjarige Almeerse stond na afloop echter nauwelijks stil bij de bijzondere prestatie. Krajicek was vooral blij dat ze door haar knappe overwinning op de Spaanse anabel Medina Garrigues (6-3, 3-6, 6-2) nog een partij op het hoogste niveau kan spelen.
“Ik wil vooral zoveel mogelijk wedstrijden tennissen. Dat is nu het belangrijkste voor mij,” legde Krajicek uit. “Die twee rondjes zijn hartstikke mooi. Dat ik nu in de kwartfinale sta is een fijne bijkomstigheid.”
Krajicek beschouwt tot nu toe haar kwalificaties voor het hoofdtoernooi van de Australian Open in januari als het hoogtepunt. Vooral haar gevoel heeft ze daar voor het eerst echt kunnen laten zien wat ze kan. “Die paar maanden daarvóór was ik al goed bezig, maar had ik veel pech en werd ziek. Mijn ouders bleven mij voorhouden dat het een keer moest omdraaien. Sinds Australië gaat het alleen maar beter.”
Krajicek toonde gisteren op het volgepakte centre court opnieuw aan dat ze in de afgelopen twee jaar behoorlijk is gegroeid. Vooral in de eerste en derde set speelde de nummer 99 van de wereld uitstekend tegen de 69 plaatsen hoger gerangschikte Medina Garrigues.
Ze liet zich ook niet van de wijs brengen door het rumoer van de skybox rondom de hoofdbaan op het terrein van het Autotron. Alleen in het tweede bedrijf viel het spel van Krajicek iets terug en moest ze die set afstaan aan haar Spaanse opponente.
“Door de opgekomen wind gingen de ballen alle kanten op,” verklaarde de halfzus van oud-Wimbledon-kampioen Richard Krajicek de mindere fase. In de eerste game van de beslissende set kreeg de ‘kleine Kraai’ ook nog een breekpunt tegen, maar met een ace redde ze zichzelf uit de benarde positie.
Direct daarna wist ze wel het servicepunt van Medina Garrigues te pakken en legde daar de basis voor de overwinning. Krajicek speelt vandaag voor een plaats in de halve eindstrijd tegen de Amerikaanse Shaughnessy. Haar Duitse tegenstandster AnnaLena Groenefeld gaf bij een stand van 6-7 6-3 3-0 geblesseerd op. Dit jaar speelde Krajicek voor het eerst tegen Shaughnessy in de Hopman Cup en verloor toen in twee sets.
Op de vraag of Krajicekal stiekem aan de finale dacht, barstte ze in lachen uit. “Dat is echt heel grappig, maar dat mag ik niet denken. Al ik straks nummer 1 of 10 van de wereld ben misschien. Nu is het elk rondje vechten.”
Krajicek zal met in ieder geval drie partijen op ras goed voorbereid op Wimbledon verschijnen. Door de afmelding van de Russische Bovina is ze rechtstreeks toegelaten tot het hoofdtoernooi van het enkelspel dat maandag begint. Na de onzekerheid over de wildcard eerder deze week heeft ze die ‘vrije kaart’ plotseling weer over. “Dat is mooi, want dan kan ik die weer voor een ander leuk toernooi gebruiken.
De Telegraaf, 15 juni 2005
Krajicek plukt de dag
Nederlandse nummer één bereikt kwartfinales Ordina Open
Michaëlla Krajicek staat voor het eerst in de kwartfinale van een WTA-toernooi, maar houdt nog niet serieus rekening met echt groot succes. "De finale? Dat is wel een leuke grap zeg", reageerde ze giechelend op de suggestie, dat ze tijdens de Ordina Open wel eens de eindstrijd zou kunnen halen. Toch is dat geen onzinnig idee, want ook in de tweede ronde beet 'de kleine kraai' weer op indrukwekkende wijze van zich af.
De als derde geplaatste Anabel Medina Garrigues uit Spanje is niet zo bekend, maar staat wel als nummer dertig van de wereld genoteerd. Toch werd ze op het gras van Rosmalen verslagen door de 16-jarige Nederlandse, die weer eens liet zien dat ze vooral in mentaal opzicht ijzersterk is. Ze leek in de derde set het initiatief uit handen te geven en maakte een paar lelijke blunders. Maar juist missers lijken Michaëlla Krajicek te inspireren tot grote daden. Als ze even wankelt, schreeuwt ze af en toe wat in het Tsjechisch, slaat ze zichzelf een keer bestraffend met het racket op het hoofd en foetert ze soms wat op de lijnrechters. Maar ze slaat op die momenten vooral veel zwiepende groundstrokes en goed geplaatste services. En dus droop de Spaanse subtopper na drie sets gefrustreerd af (6-3, 3-6, 6-2).
"Als ik ooit nummer één van de wereld word of in de toptien kom, ga ik wel eens rekenen tegen wie ik in de finale zou kunnen komen", sprak de vrolijke winnares na afloop. "Nu ben ik alleen blij dat ik hier nog een extra wedstrijd kan spelen." Die derde wedstrijd in Rosmalen speelt Krajicek tegen de Amerikaanse Meghann Shaughnessy, de nummer 68 van de wereld. Zij was in het begin van dit jaar nog te sterk voor de Nederlandse bij de strijd om de Hopman Cup in Australië, maar dat zegt niet zoveel. Op het gras van Rosmalen zit de enige Nederlandse deelneemster zichtbaar lekker in haar vel en daarom is de kans niet gering dat ze ook vandaag weer een ronde verder komt.
Daily News Ordina Open 2005, 15 juni 2005
Krajicek wil niets van mijlpaal weten
Michaëlla Krajicek bereikte een mijlpaal in haar nog korte loopbaan. Dankzij een zege op de Spaanse Medina Garrigues drong zij voor het eerst door tot de kwartfinales van een WTA-toernooi (6-3, 3-6, 6-2). Ook de enige overgebleven topper in het vrouwentoernooi, de als tweede geplaatste Russin Nadia Petrova, bereikte de kwartfinales. Zij had geen kind aan de Argentijnse Mariana Diaz Olivia (6-3, 6-4). Het mannen toernooi verliep desastreus voor de geplaatste spelers. Zowel Tommy Robredo als Guillermo Coria vlogen eruit.
Ondanks de overtuigende cijfers in de laatste en beslissende set, kende de kleine Kraai enkele spannende momenten. Al in de tweede game brak zij de opslag van haar Spaanse opponente, maar vervolgens liet ze in totaal zes breekkansen liggen om de partij al in een vroegtijdig stadium definitief naar haar hand te zetten. Op 5-2 liet ze zich niet meer verrassen. Van de drie matchpoints die Krajicek kreeg, benutte ze de eerste.
Wat dat betreft is haar spel af en toe nog wat wispelturig. Tegen Medina Garrigues wisselde ze prachtige slagen af, met enorme missers. Maar is dat niet het kenmerk van een jonge prof die zo graag wil en overloopt van de ambitie? Het kwam de spanning op het zonovergoten centrecourt bovendien ten goede. Het massaal aanwezige publiek hield veelvuldig de adem in.
Het missen van de vele breekkansen kwam volgens Krajicek door een stijve hand en nervositeit. 'En bovendien speelde Medina Garrigues gewoon heel goed op die breekkansen. Ik baalde er wel enorm van, en dat zag je volgens mij ook wel.' Inderdaad, op die momenten gooide ze een paar keer met haar racket, keek ze regelmatig geërgerd naar haar moeder en sloeg ze zichzelf met haar racket tegen het hoofd. 'Toch heb ik in de hele wedstrijd nooit gedacht dat ik deze partij zou verliezen. Wat dat betreft werd ik niet echt nerveus van die gemiste kansen.'
Een mijlpaal wilde Krajicek haar kwartfinaleplaats niet noemen. 'Ik vind het een prachtig woord, maar ik zie deze prestatie niet zo. Een mijlpaal was voor mij mijn deelname aan de Australian Open, mijn eerste Grand Slam-toernooi. En natuurlijk is het hartstikke mooi om uitgerekend in Nederland zo goed te presteren. Maar het belangrijkste voor mij is gewoon zoveel mogelijk wedstrijden te spelen.'
Tijdens de persconferentie vroeg een verslaggever of ze nu al stiekem denkt aan de finale, waarop Krajcek in lachen uitbarstte. 'Nee, absoluut niet', zei ze vervolgens. 'Dat doe ik sowieso nooit en bovendien zit ik absoluut niet in de positie om daar nu al aan te denken. Er lopen hier zoveel goede speelsters rond. Speelsters die echt een stuk beter zijn dan ik. Het zou van arrogantie getuigen nu aan de eindstrijd te denken. Ik moet gewoon elke ronde heel hard vechten.'
Een van die goede speelsters is Nadia Petrova. De als tweede geplaatste Russin is een vaste klant van de Ordina Open, waar ze al tweemaal in de halve finale stond. Haar beste prestatie dit jaar was een halvefinale-plaats op Roland Garros.
Het mannen toernooi verliep teleurstellend. Na de als eerste geplaatste Spanjaard Tommy Robredo, vloog ook de nummer twee van de plaatsingslijst, de Argentijn en verliezend finalist van vorig jaar, Guillermo Coria eruit. Robredo verloor van de Duitser Lars Burgsmuller (6-2, 7-6), Coria ging ten onder tegen de Tsjech Jan Hernych (6-3, 6-4).
Daily News Ordina Open 2005, 15 juni 2005
To serve: Michaëlla Krajicek
Michaëlla Krajicek bereikte gisteren de kwartfinales van de Ordina Open. Vandaag neem ze het op tegen de Amerikaanse Meghann Shaughnessy voor een plaats in de halve finales.
Personalia: Geboren op 9 januari 1989 in Delft. Woont afwisselend in Almere en Praag. Ze maakte dit jaar voor het eerst haar opwachting tijdens een Grand Slam-toernooi, de Australian Open. Een mijlpaal in haar leven, zoals ze dat zelf omschrijft.
Gras of gravel: Gravel. Daar speel ik gedurende het seizoen het meest op. Aan die ondergrond ben ik dus het meest gewend. Gras vind ik wel heel leuk om op te tennissen, maar daar speel ik hooguit twee toernooien per jaar op.
Richard Krajicek: Mijn grote broer en mijn absolute voorbeeld. Hij is bovendien een heel aardige man. Hij is en broer zoals iedereen die zich zou wensen. Zeker wanneer je tennist. Ik kan zo veel van hem leren.
Favoriete stad: Ik vind Amsterdam heel mooi, al kom ik daar niet vaak. En Praag is een prachtige historierijke stad. Ik woon daar een groot deel van het jaar en wanneer ik af een toe een dagje vrij ben, kan ik uren rondlopen in die stad en genieten van alle prachtige gebouwen. Je proeft en ruikt daar de historie. Dat vind ik echt leuk. Ook Melbourne maakte dit jaar veel indruk op mij. De mensen daar zijn zo vriendelijk.
Beschuitje eten met: Andy Roddick. Dat vind ik wel de leukste jongen in het ATP-circuit. Hij heeft gewoon alles.
Favoriete muziek: Nederlandstalig, zoals André Hazes en Marco Borsato. Dat vind ik heerlijk. Verder houd ik van R&B en van popmuziek.
Favoriete eten: Ik vind eigenlijk alles wel lekker. Maar echt dol ben ik op salamipizza's en Chinees. Nee, sushi ben ik niet zo dol op. Ik ben eens met Daphne, de vrouw van Richard, naar een sushirestaurant geweest maar om nu te zeggen dat ik dat lekker vond, nou nee.
Hekel aan: Aan mensen die niet de waarheid spreken. Daar kan ik echt niet tegen. Verder heb ik echt een hekel aan mensen die afgunstig zijn. Dat soort mensen kom ik als proftennisster nog weleens tegen en daar begrijp ik helemaal niets van.
Hobby's: Ik lees heel graag en ik kijk heel graag naar goede films. Zeker na een dag hard trainen vind ik het heerlijk om weg te dromen bij een goed boek of een goede film. Mijn favoriete film is The Notebook. Die is nog maar net uit en die heb ik nu al een paar keer gezien. Die film moet je echt zien. Ook Pretty Woman vond ik geweldig. Ja, ik houd van zoetsappig. Al ga ik ook zitten voor een spannende thriller. Verder vind ik het heel erg leuk om talen te studeren. Dat heb ik van mijn moeder. Die heeft echt een talenknobbel.
Toekomst: Natuurlijk zou ik nu kunnen zeggen dat ik de nummer een van de wereld wil worden. Maar met mij zijn er nog duizend andere meisjes die dat graag zouden willen. Ik vind het vooral van belang dat ik gezond blijf. Kijk maar naar mijn broer Richard. Ik vind het daarom heel belangrijk goed voor mijn lichaam te zorgen. Verder hoop ik dat ik over een jaar of twaalf een leuke man heb en een paar kinderen. Ik wil een normaal leven leiden, dat telt voor mij. Eigenlijk vraag ik dus niet zoveel.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 14 juni 2005
Tennis uit de boeken
Michaëlla Krajicek valt niet meer flauw in Rosmalen
Twee jaar deed Michaëlla Krajicek erover om te leren wat sommige tennissers nooit leren: ontspannen spelen bij een belangrijke wedstrijd voor eigen publiek.
Als 14-jarige ging zij bij haar debuut op het hoogste niveau in Rosmalen ten onder aan de zenuwen. En als 15-jarige viel ze zelfs flauw op de grasbaan; toen speelden ook de hitte en een maandelijks ongemak mee. Vervelende ervaringen, maar zij heeft er aanwijsbaar van geleerd. Als 16-jarige won zij gisteren haar eerste partij bij de Ordina Open, uitgerekend tegen haar tegenstandster van twee jaar geleden, de Slowaakse Ludmila Cervanova, en met ongeveer dezelfde cijfers van twee jaar geleden: 6-1 6-3 (toen verloor zij met 6-3 6-1). De progressie kon niet duidelijker worden aangetoond.
Het halfzusje van de Wimbledon-kampioen van 1996 rekende haast geroutineerd af met de negen jaar oudere Cervanova, die als nummer 84 op de wereldranglijst 15 plaatsen hoger staat. ,,Ik was vandaag helemaal niet nerveus en heb me nergens door laten afleiden'', concludeerde Mischa Krajicek verheugd. ,,Mijn tegenstandster straalde voortdurend uit dat het haar niet interesseerde, maar ik trapte niet in haar val. Als je nerveus bent, trilt je hand en vliegen de ballen alle kanten op. Dat overkwam me nu niet. Ik deed geen stomme dingen en dan blijkt vooral mijn service enorm verbeterd. Ik krijg daarvoor steeds dezelfde tips van Richard, maar je moet die informatie toch zelf verwerken.''
Behalve aan de coaching door haar grote broer (en al langer door vader Petr en moeder Pavlina) weet de jonge Almeerse haar vooruitgang ook aan de boeken over mentale training die zij de afgelopen tijd heeft gelezen. ,,Ik heb die boeken zelf gekocht, in Tsjechië, en probeer op de baan te doen wat erin wordt geadviseerd. Goed ademhalen, aan leuke dingen denken in het verleden of in de toekomst, en vooral niet tijdens de wisseling van baanhelft gaan piekeren over wat ik per se de volgende twee games moet doen - dat soort dingen. Op Roland Garros ben ik er al veel mee bezig geweest en dat werpt nu gelukkig zijn vruchten af.''
Tennis, zo heeft de wereldkampioene bij de junioren van vorig jaar vooral geleerd in haar laatste zes maanden bij de professionals, is voor zeker 80 procent een mentaal spel. ,,Iedereen op het circuit kan in principe de techniek uitvoeren, maar het gaat erom dat je het ook onder druk doet'', aldus Krajicek . ,,Twee jaar geleden kon ik dat nog niet. Toen sloeg ik even hard, maar ging het in mijn hoofd nog fout. En vorig jaar ook nog. Nu heb ik tegen mezelf gezegd dat ik alle slechte ervaringen achter de rug heb.''
Haar eerste overwinning op het hoogste niveau in eigen land leverde haar opnieuw een interessante test op. In de tweede ronde ontmoet Mischa Krajicek vanmiddag de in Rosmalen als derde geplaatste Spaanse Anabel Medina Garrigues. Een zes jaar oudere subtopper, die de 30ste plaats van het WTA-klassement heeft bereikt door het tennis weer op een geheel andere manier mentaal te benaderen. Medina Garrigues hecht zeer aan haar bijgeloof en blijft na een overwinning steeds hetzelfde shirt dragen. Bijgeloof tegen Tsjechische onderkoeldheid - het houdt het toernooi in Rosmalen levend.
de Volkskrant, 14 juni 2005
Krajicek (16) laat zich niet meer gek maken
Michaëlla Krajicek en Sjeng Schalken hebben de tweede ronde bereikt van het internationalegrastoernooi in Rosmalen. Beide spelers wonnen hun partij in twee sets. Krajicek en Schalken zijn de enige Nederlandse deelnemers die nog actief zijn in het enkelspel.
Michaëlla Krajicek was verguld met haar overwinning op de Slowaakse Ludmila Cervanova, de speelster die haar twee jaar geleden bij haar debuut als 14-jarige in Rosmalen niet meer dan vier games toestond. Krajicek sloeg terug met 6-1, 6-3. Ze staat voor het eerst in de tweede ronde van het toernooi .
Krajicek leek geen hinder te ondervinden van de massale belangstelling voor haar optreden. In tegenstelling tot de afgelopen twee jaar was ze niet nerveus. Vorig jaar viel ze door een combinatie van de hitte, zenuwen en menstruatiepijnen flauw tijdens haar wedstrijd in de eerste ronde.
'Ik heb een paar boeken gelezen over hoe je met de psyche moet omgaan', verklaarde de speelster. Ze denkt baat te hebben bij eenvoudige oefeningen die bedoeld zijn haar uit een negatieve gedachtenspiraal te halen. 'Het ging in mijn hoofd niet goed. Tennis is denk ik voor 70 tot 80 procent een mentaal spel.'
De Tsjechische boeken, waarmee ze na de Australian Open in Melbourne aan de slag is gegaan, hebben haar duidelijk gemaakt dat ze niet lang moet stil staan bij fouten die ze maakt. 'Ik moet denken aan dingen uit het verleden die leuk waren of in de toekomst leuk kunnen zijn.'
Schalken versloeg zijn Duitse tegenstander Bjorn Phau na een moeizame start in twee sets, 7-6, 6-1. Hij won ondanks zijn zwakke fysieke gesteldheid. Drie weken intensief revalideren hebben nog niet het gewenste resultaat gehad. De Limburger is 'zes tot tien uur per dag' behandeld, maar kan door een pijnlijk linkerbeen niet goed rennen.
'Ik kan niet zeggen dat ik met plezier op de baan sta', zei Schalken, die volgende week alleen aan Wimbledon meedoet als hij 'voor de volle honderd procent fit is. In Rosmalen doet de Limburger alleen mee vanwege sponsorverplichtingen.
Mark Hoogstad, NRC Handelsblad, 14 juni 2005
Een familiereünie op het heilige gras
Tot vreugde van met name vader Petr komen Richard (33) en Michaëlla Krajicek (16) volgende week uit in het gemengddubbelspel op Wimbledon. ,,Hier heb ik geen woorden voor.''
Ruim drie uur later dan voorzien schoven ze uiteindelijk aan. Zij aan zij achter de spreektafel, en gedecideerd nam de oudste van de twee het woord. Ook als oud-proftennisser houdt Richard Krajicek (33) graag de regie in handen. Mocht hij, toernooidirecteur van het ABN Amro-toernooi, van de gelegenheid gebruik maken om te vertellen dat hij ook de komende drie jaar marketingactiviteiten zal ontplooien voor de bank?
Maar die zakelijke mededeling was uiteraard niet dé reden om in Rosmalen plaats te nemen achter de microfoon. Op de plek waar hij twee jaar geleden met een emotioneel betoog zijn indrukwekkende loopbaan afsloot, volgde gisteren een toelichting op wat vier jaar geleden begon als een bizarre grap: het gemengddubbel met zijn zeventien jaar jongere halfzus Michaëlla (16), volgende week op Wimbledon. ,,Daar zal het wel over gaan, vermoed ik.''
Dat was uiteraard ook zo, en Krajicek deed vooral zijn best om zijn rentree in het profcircuit te relativeren. Het was ,,gewoon een leuke actie'', niets meer en niets minder. ,,Leuk voor mij, leuk voor Michaëlla en vooral leuk voor mijn vader.'' Maar laat niemand denken dat hij het racket weer serieus ter hand neemt. Krajicek is en blijft gepensioneerd. ,,Het is een eenmalige actie.'' En, gekscherend: ,,Maar misschien ga ik het nog wel leuk vinden ook.''
Negen jaar geleden, bij de strijd om de Hopman Cup in Perth, kwam Krajicek voor het laatst uit in het mixed double. Aan de zijde van collega-servicekanon Brenda Schultz. Het was, zo herinnerde hij zich gisteren, aan de vooravond van die doldwaze zomer van 1996, toen op het heilige gras van Wimbledon zijn jongensdroom uitkwam. ,,Dus misschien had ik dit veel eerder moeten doen.''
Sinds die memorabele dag in juli heeft de naam Krajicek een magische klank in Zuidwest-Londen. Toen het verzoek om een wildcard kwam, hoefde de All Engeland Club dan ook niet lang na te denken. Krajicek & Krajicek waren welkom op Church Road, van harte zelfs. Petr Krajicek ontving het heugelijke nieuws al in april, maar moest het nog even stil houden om de organisatie niet in verlegenheid te brengen.
Gisteren ging de rem eraf. Woorden schoten Krajicek senior te kort om het duet te bezingen. Het unieke familie-uitje vervulde de geboren Tsjech met trots en blijdschap. ,,Twee kinderen van twee vrouwen, twee takken van één familie die nu samenkomen.'' En dat op het `grote' Wimbledon. ,,Geen toernooitje in de Achterhoek''. Hij kon het domweg amper bevatten. ,,Hier heb ik geen woorden voor.''
Maar hoe staat Petr Krajicek straks langs de baan? Zijn `winnen-is-heilig'-houding is befaamd. Zaterdagavond nog ergerde hij zich groen en geel, toen in en rondom het clubhuis van Hilverheide een voorschot werd genomen op de landstitel in de Nederlandse clubcompetitie. Geen wonder dat zijn dochter de dag erop van het veld werd geblazen. Stampvoetend verliet hij het terrein. ,,Wij kunnen alleen genieten als we winnen'', zei hij gisteren, en in Londen zal het straks niet anders zijn.
Zoniet voor zijn oudste zoon. Als speler was het immer `de dood of de gladiolen', maar ditmaal draagt de voormalige nummer vier van de wereld de olympische gedachte uit: ,,Deelnemen is belangrijker dan winnen.'' Hoewel? ,,Ik wil wel een paar rondjes winnen natuurlijk. We moeten hopen op een gunstige loting en dan langzaam in het toernooi proberen te groeien.'' Hier sprak het hart van de oud-topsporter.
Maar houdt zijn getourmenteerde lichaam het? Zondag stond hij weer even op de baan ten behoeve van de charitatieve instelling Right to Play. Hij stond weer ouderwets te beuken, maar voelde na twee sets zijn onwillige elleboog opspelen. Zorgen heeft hij echter vooral over zijn spel. ,,Mijn returns en reflexen aan het het net.''
Hij is in Londen, behalve dubbelpartner van zijn razend drukke halfzus (enkel-, dubbel- en gemengddubbelspel), vooral ook haar supervisor, aan wiens wijze lessen zij zich gretig vastklampt. ,,Heel blij'' bekende Mischa te zijn met de aanstaande familie-reünie op de baan. ,,Maar ik ben vooral blij dat ik het nivo heb dat hij met mij wil dubbelen.'' Want wat zei Krajicek volgens zijn vader, toen die hem voorstelde om eens samen met zijn halfzus ten strijde te trekken? ,,Richard lachte alleen maar: ha, ha, ha.''
Vier jaar later werpt hij zich op als de haar onbezoldigde mentor, die niet gebuk gaat onder een gebrek aan zakelijk instinct. In Rosmalen liep hij zaterdag Elena Dementjeva tegen het lijf en de blonde Russin, nummer zes op de jongste wereldranglijst, liet weten wel wat wijze raad te kunnen gebruiken. Haar boterzachte en dus eenvoudig te retourneren opslag is berucht in het circuit. Of de gewezen hardserveerder haar eens wilde bijstaan?
Krajicek stemde toe, op één voorwaarde: als tegenprestatie moest Dementjeva ,,één à twee keer'' met zijn halfzusje dubbelen, want: ,, Michaëlla leert het meest van een ervaren topspeelster.'' Op het Autotron in Rosmalen volgde gisteren het startsein van die min of meer opgelegde samenwerking: het Nederlands/Russische duo won met 6-3 en 6-4 van het Pools/Kroatische koppel Domachowska/Kostanic.
Mark van Driel, de Volkskrant, 14 juni 2005
Krajicek & Krajicek in familiezaak
Vader Petr Krajicek verheugt zich op gezamenlijk Wimbledon-optreden van zoon Richard en dochter Michaëlla , als gemengd dubbel
In de uiterste hoek van het bedompte, overvolle mediazaaltje staat Petr Krajicek stilletjes te genieten van zijn zoon Richard en dochter Michaëlla . Zij gaan zijn stoutste droom in vervulling brengen.
Jaren geleden, voordat Richard als proftennisser afzwaaide en Michaëlla haar eerste schreden in het tenniscircuit nog moest zetten, opperde hij al dat zij eens samen zouden kunnen spelen op Wimbledon. Hij werd hartelijk uitgelachen, herinnert hij zich. 'Ik hoorde alleen maar: ha, ha, ha.'
Het was geen grap, zegt Krajicek senior na de persconferentie, waarin zoon en dochter in opperbeste stemming hebben uitgelegd hoe blij ze zijn met hun toelating tot het gemengd dubbelspel op Wimbledon. Maar een visioen wil hij het evenmin noemen.
Het is, meent hij, een nauwelijks te bevatten samenloop van omstandigheden waaraan hij onbeschrijfelijk veel geluk zal ontlenen. Petr Krajicek was jarenlang gebrouilleerd met zijn oudste zoon en kon niet bevroeden dat zijn dochter uit zijn tweede huwelijk ook gezegend zou zijn met tennistalent.
'Twee kinderen van twee vrouwen' mijmert hij. 'Twee takken van de familie die samenkomen op één toonaangevend toernooi: het is niet uit te leggen wat je dan voelt. Er zijn geen woorden voor.'
Krajicek zal vooral genieten van het moment dat zijn kinderen in Londen de baan opkomen, voordat de mogelijkheid van winst of verlies zijn intrede doet. Want sport hoort in zijn opvatting te gaan om de zege. En of het daar om zal draaien in het dubbel Krajicek / Krajicek ?
Richard, die na twee jaar afwezigheid zijn rentree zal maken in het profcircuit, relativeerde de waarde van het toernooi. Hij meent dat deze keer de olympische gedachte op zou gaan: 'Meedoen is belangrijker dan winnen.'
De Wimbledonkampioen van 1996 deed in Rosmalen luchtig over zijn intrede in het mixed dubbel, de discipline die hij in het jaar van zijn grootste zege voor het laatst beoefende. 'Gewoon een leuke actie', noemde hij de samenwerking met zijn zeventien jaar jongere halfzus. 'Leuk voor mij, leuk voor Michaëlla , leuk voor mijn vader.'
Hij voegde er schertsend aan toe: 'Is mijn vader ook weer een paar jaar rustig.'
Krajicek (33) verwacht dat de elleboogblessure, die hem twee jaar geleden dwong te stoppen met proftennis, niet zal opspelen. Hij heeft het afgelopen jaar gespeeld in het seniorencircuit en regelmatig getraind met Jong Oranje. Zijn niveau inschatten, vindt hij lastig. 'Ik maak me een beetje zorgen om mijn returns en reflexen aan het net.'
Een begin van een comeback als prof is de deelname aan Wimbledon niet, stelde Krajicek veiligheidshalve. Hij zal zich hooguit blijven bemoeien met de loopbaan van zijn zus, die in Londen een druk programma krijgt. Ze is alsnog toegelaten tot het enkelspel en komt in de dubbel uit met Elena Dementieva, de Russische die vorig jaar verliezend finaliste was in twee Grand Slams.
Die laatste samenwerking is te danken aan Richard. Hij helpt Dementieva deze weken met haar service, haar slechtste slag. In ruil daarvoor dubbelt ze in Rosmalen en Londen met Michaëlla , die momenteel op de wereldranglijst 99ste staat.
De 16-jarige toonde zich verguld met de hulp van haar broer, die ten overstaan van de toegestroomde media ontspannen grapjes met haar maakte. Hij waarschuwde haar overdreven dreigend toen ze een oordeel over zijn capaciteiten als coach wilde geven: 'Pas nu op hè'. En hij keek gespeeld beledigd toen ze hem een toptien-speler noemde .
'Ik bedoel topvijf', herstelde Michaëlla , waarna ze de draak met hem stak: 'De winnaar van zeventien toernooien.' In alle ernst vervolgde ze: 'Elke aanwijzing die hij geeft, knoop ik in mijn oren. Iedereen zou zo'n trainer willen hebben.'
Over hun kansen in Londen liet de 16-jarige zich niet uit. Maar ze luisterde geboeid toen haar broer zich na enig aandringen bereid toonde tot speculeren. 'De loting zal belangrijk zijn. Als we een of twee rondjes doorkomen, kunnen we kijken wat er inzit.'
Ook vader Krajicek tast in het duister over de mogelijkheden van zijn kinderen. Hij erkende ronduit dat hij nog nooit naar een partij in het gemengd dubbel had gekeken. 'Misschien heb ik het een of twee keer op televisie gezien', zei hij. 'Toen heb ik de televisie snel uitgedaan. Als je de mannen gewend bent...'
Toch zal hij de gedachte aan winst niet los kunnen laten als hij op Wimbledon is, zei hij. Hij keek er verontschuldigend bij. Hij weet dat zijn soms opspelende gemoed het unieke familie-uitstapje niet behoort te verstoren. 'Als Richard niet retourneren kan: wat kan hij er aan doen. Hij heeft twee jaar niet getraind. Ik moet genieten. Maar ja: wij genieten het meest als we winnen.'
Koen Greven, NRC handelsblad, 23 mei 2005
Debuterende Krajicek onderuit tegen Hantuchova
Enige Nederlandse deelneemster in tennistoernooi Parijs direct uitgeschakeld
Michaëlla Krajicek heeft haar debuut op Roland Garros vanmiddag niet kunnen opluisteren met een overwinning. Het zestienjarige Nederlandse tennistalent kwam op baan zeven tekort tegen de zes jaar oudere Daniela Hantuchova. Voor een paar honderd Nederlandse tennisfans won de Slowaakse met overmacht in twee sets: 6-3 en 6-1. Daarmee verloor Nederland de enige deelneemster in het vrouwentoernooi.
Het optreden van Krajicek duurde slechts een uur en vier minuten. Met een flauw glimlachje op haar gezicht schudde ze Hantuchova de hand aan het net. Het applaus van het publiek vergoedde niet veel voor Krajicek. Vader en coach Petr Krajicek verliet teleurgesteld de tribune. De familie Krajicek houdt nu eenmaal niet van verliezen.
Ondanks haar nederlaag kan Krajicek terugkijken op een succesvolle week. Krajicek verdiende door haar kwalificatie voor het hoofdtoernooi van Roland Garros zoveel punten dat ze over twee weken voor het eerst in haar loopbaan in de top-100 zal staan. De laatste keer dat een Nederlandse speelster die grens doorbrak was Amanda Hopmans in 1999. Krajicek wordt gezien als het boegbeeld van een nieuwe generatie talentvolle Nederlandse speelsters. Achter Krajicek moeten jonge talenten als Renee Reinhardt en Stéphanie Herz de komende jaren doorbreken.
Felius zal over veertien dagen zeker even stilstaan bij de eerste mijlpaal van Krajicek. "Toen ik vorig jaar tijdens de US Open stelde dat Krajicek wel eens dit jaar in de top-100 zou kunnen komen, werd er gezegd dat ik te hard van stapel liep. Nu ligt dat al heel anders. Nu vinden sommigen dat het te lang duurt'', zei Felius vlak voordat Krajicek de baan op stapte tegen Hantuchova.
Vooraf had Hans Felius verwacht dat Krajicek in staat zou zijn de Slowaakse te verrassen. Eerder dit jaar speelde Krajicek al tegen Hantuchova in de strijd om de Hopman Cup in Australië. Destijds liet de Nederlandse met een matig optreden zien dat ze de voormalige nummer vijf van de wereld partij kon bieden. Die partij gold voor Krajicek vandaag als het uitgangspunt.
Op de baan waarop Krajicek in de eerste en derde ronde van het kwalificatietoernooi had gewonnen van respectievelijk Maria-Emilia Salerni en Henrieta Nagyova begon ze vol vertrouwen aan het treffen met Hantuchova. Al snel bleek de routine van de frêle Slowaakse de doorslag te geven. Hantuchova plaatste de ballen met precisie in de hoeken waardoor Krajicek veel moest lopen. Die tactiek werkte uitstekend. Het voetenwerk is nog altijd het zwakke punt van Krajicek.
Al direct in de tweede game van de eerste set moest Krajicek haar opslag inleveren. Ze kreeg kleine kansjes, maar wist op de juiste momenten niet toe te slaan. Krajicek bleef achter de feiten aanlopen. De Nederlandse fans probeerden Krajicek terug in de partij te schreeuwen, maar `de kleine kraai' had geen antwoord op het gevarieerde spel van haar tegenstandster. Naar mate de wedstrijd vorderde werd de tred van Krajicek moedelozer. Een verrassende zege bleef uit. En in tegenstelling tot haar optreden bij de Australian Open waar ze verdienstelijk verloor van Patty Schnyder, ging ze nu kansloos ten onder.
In overleg met haar vader Petr Krajicek en Felius heeft Krajicek gekozen voor de weg van de geleidelijkheid. Aangezien ze vanwege haar jeugdige leeftijd maar op elf toernooien plus de vier grandslams mag uitkomen, wisselt ze het spelen van wedstrijden af met weken van trainingen. Na Roland Garros zal Krajicek in de Nederlandse competitie gaan spelen voor Hilverheide uit Hilversum.
Daarna zal Krajicek het gravel verruilen voor gras, de favoriete baansoort van haar broer Richard Krajicek. Zoals het er nu naar uit ziet zal ze ontbreken op Wimbledon. Met een 114de plaats op de wereldranglijst komt ze zes plekken tekort voor een plaats in het hoofdtoernooi. En omdat Krajicek het toernooi van Rosmalen verkoos boven het spelen van kwalificatiewedstrijden voor Wimbledon, kan ze slechts hopen dat een aantal speelsters zich geblesseerd terugtrekt voor het Londense grandslamtoernooi. Krajicek zal de komende tijd even uit de schijnwerpers verdwenen zijn. Waarschijnlijk krijgt ze pas eind augustus bij de US Open weer een kans op een groot podium een doorbraak te forceren.
Krijn Snuif, Algemeen Dagblad, 23 mei 2005
Nog even geduld alstublieft
Michaëlla Krajicek bij debuut niet opgewassen tegen Hantuchova
Stiekem hoopte ze op een stuntje tegen de voormalige nummer 5 van de wereld. Maar toen Michaëlla Krajicek gisteren na 64 minuten tennissen naar het scorebord van baan 7 keek, was er slechts plaats voor realiteitszin. Daniela Hantuchova had haar met de klinkende cijfers 6-3 en 6-1 verslagen. ,,Ik heb nog veel werk te doen'', sprak Krajicek .
Het werd een glansloos debuut op de Parijse gravelbanen voor het 16-jarige talent. Hantuchova, de ranke Slowaakse, stuurde Krajicek van hoek naar hoek en van baseline naar net. De Nederlandse had daar geen antwoord op en moest menigmaal toezien hoe de plagerige dropshots van Hantuchova voor haar neerploften.
De nummer 114 van de wereldranglijst, die door haar deelname aan het hoofdtoernooi in Parijs kans maakt op een plaats in de top-100, merkte dat ze nog veel moet leren voordat ze zich tussen de tenniselite kan nestelen. Hantuchova legde met gerichte slagen haar matige voetenwerk bloot. Met chirurgische precisie plaatste de Oost-Europese blondine de ballen tegen de lijnen.
Krajicek werd aan het lopen gezet. En daar houdt ze niet van. ,,Ik wil zelf het tempo bepalen'', zei ze na afloop. ,,Ik houd er niet van als ik de baan over word gestuurd. Dat gebeurde vandaag wel.'' De debutante, die eerder dit jaar op de Australian Open wel de eerste ronde overleefde, wist dat ze in Parijs niets te verliezen had tegen de zes jaar oudere Hantuchova. Toch was ze zenuwachtig. ,,Ik heb de dag voor de wedstrijd denk ik wel 50 keer mijn wedstrijdkleding gepast. Dan kun je wel zeggen dat je niets te verliezen hebt, maar je staat hier wel op een Grand Slam. Dat is nogal wat.''
De zenuwen kostten Krajicek direct haar eerste servicegame. Voor ze het wist stond ze met 3-0 achter. En dat terwijl ze niet eens kansloos was. Zij kreeg daarna voldoende mogelijkheden op de opslag van Hantuchova (twee breekpunten in de eerste set), maar kon die kansen niet verzilveren.
In de tweede set was het verschil groter. Krajicek probeerde het heft in handen te nemen, maar ging te geforceerd op zoek naar het initiatief. Hantuchova, de nummer 20 van de plaatsingslijst die in 2002 haar hoogtij kende, maakte daar handig gebruik van en wachtte op de fouten van haar opponente. Krajicek won geen servicegame meer en had het geluk dat ze de opslag van Hantuchova nog één keer kon breken. ,,Daar stond ikzelf ook van te kijken'', bekende ze in al haar eerlijkheid.
Al te negatief wilde de tiener niet doen over de vlotte uitschakeling. Ze had in het Bois de Boulogne mooi wel drie wedstrijden in het kwalificatietoernooi gewonnen. En op de wereldranglijst prijken boven haar slechts twee speelsters die jonger zijn dan zij. Eigenlijk ligt ze voor op schema, meende Krajicek . ,,Met mijn vader Petr en Hans Felius van de tennisbond hadden we vorig jaar ingeschat dat ik in augustus op de US Open mijn debuut op een Grand Slam zou maken. Dan is het mooi meegenomen dat ik nu al op de Australian Open en Roland Garros heb gespeeld.''
Op Wimbledon zal Krajicek in het enkelspel volgende maand ontbreken. Maar als de toernooileiding in Londen een beetje meewerkt, komt zij wel uit in het gemengd dubbelspel. Met niemand minder dan halfbroer Richard aan haar zijde. De Krajicekjes hebben een wildcard aangevraagd voor het toernooi, dat de oudste van de twee in 1996 op zijn naam schreef.
Mocht de aanvraag door de hoge heren van de All England Club worden gehonoreerd, dan komt een lang gekoesterde wens van Petr Krajicek uit. Zijn kinderen, zij aan zij op het heilige gras van Wimbledon. ,,Hij zal zich in de hemel wanen'', zei Michaëlla lachend, inmiddels niet meer denkend aan die afstraffing van een paar uur eerder.
Fred Buddenberg, Trouw, 23 mei 2005
Krajicek weet dat ze nog heel wat te leren heeft
Voor wie gewend is de regie te voeren op de tennisbaan, was het debuut op Roland Garros een ontluisterende ervaring. Michaëlla Krajicek ondervond dat de weg naar de top nog bijzonder lang is.
Na haar nederlaag tegen Daniela Hantuchova vond Krajicek dat de setcijfers (6-3 en 6-1) er negatiever uitzagen dan ze echt waren. Ze voerde terecht aan dat ze, vooral in de eerste set, een aantal kansen onbenut had gelaten. Over de krachtsverhoudingen tussen beide speelsters kon echter geen twijfel bestaan.
De terechtwijzing die de 16-jarige Krajicek kreeg van Hantuchova was geen schande. De Slowaakse, pas 22, behoort al jaren tot de mondiale top. In januari 2003 was zij zelfs even vijfde van de wereld en na een dip in 2004 neemt zij nu de 22ste positie in. Tegen Krajicek toonde de fréle Hantuchova haar technische bagage, met het dropshot als gevaarlijk en effectief wapen.
Voor Krajicek restte de constatering dat zij nog veel moet leren. Naast haar onmiskenbare kwaliteiten herbergt haar spel ook een aantal tekortkomingen. En die kwamen gisteren tegen Hantuchova allemaal aan de oppervlakte. Mede door het matige voetenwerk was zij vaak te laat voor haar slagen en was zij kansloos op de vele dropshots van haar opponente. ,,Als geen van de slagen goed loopt, heb je niets om je aan vast te houden'', erkende Krajicek .
Na de gelijkopgaande eerste set forceerde Krajicek zich in de tweede doorgang. Zij weet dat aan nervositeit en wind, maar ook de onervarenheid en roekeloosheid speelden haar parten. ,,Ik wil niet gestuurd worden op de baan, ik vind het niet prettig om afhankelijk te zijn van de ander. Dus zocht zij tevergeefs naar een uitweg toen bleek dat Hantuchova de betere tennisster was. ,,Ik wilde voor de punten gaan en maakte daardoor te veel fouten.''
Hantuchova was verrast door het gemak waarmee zij zich voor de tweede ronde plaatste. Eerder dit jaar had zij tijdens de Hopman Cup in Perth meer moeite met Krajicek . ,,Zij is jong, getalenteerd en heeft niets te verliezen'', zei de Slowaakse, ,,maar ik weet hoe zwaar het is als je zestien bent.'' Hantuchova weet wat Krajicek nog te wachten staat. ,,Leg niet te veel druk op jezelf en wees voorzichtig met te hoge verwachtingen. Dat is de les die ik heb geleerd.''
Terugkijkend op de eerste vijf maanden van dit jaar noemde Krajicek zichzelf een pechvogel. Bij het uitspreken van dat woord realiseerde zij zich dat zij eigenlijk een geluksvogel is. ,,Ik ben pas zestien en sta al zo hoog. In de tophonderd staan maar twee jongere meisjes boven mij. Dat is natuurlijk super.''
Met pech doelde Krajicek op de tegenvallende prestaties in bijvoorbeeld Memphis en Estoril. Als zij daar een potje meer had gewonnen, had zij zich waarschijnlijk rechtstreeks geplaatst voor het hoofdtoernooi op Wimbledon, dat nu aan haar voorbijgaat. Voor een wildcard komt zij niet in aanmerking, aangezien zij zo'n gratis entreebewijs dit jaar al drie keer heeft gehad. En de kwalificaties kan zij niet spelen, omdat zij in die week actief is in Rosmalen.
Maar Krajicek zal niet helemaal ontbreken op Wimbledon. Gisteren liet zij zich ontvallen dat de kans groot is dat zij in Londen in het gemengd dubbelspel uitkomt. Op de vraag met wie, antwoordde zij bijna achteloos: ,,Met ene Richard.'' Daarmee wordt het plannetje om samen met haar halfbroer op Wimbledon te spelen eindelijk realiteit.
Robèrt Misset , de Volkskrant, 23 mei 2005
De kleine Krajicek moet nog veel leren
Glansrijk had Michaëlla Krajicek de kwalificaties voor Roland Garros doorstaan, waardoor ze op de drempel van de tophonderd staat. Maar bij haar debuut op het Grand Slamtoernooi in Parijs leerde het 16-jarige tennistalent dat ze nog ver van de wereldtop is verwijderd. In twee sets (6-3, 6-1) bracht de kwakkelende Daniëla Hantuchova gisteren moeiteloos de beperkingen van de Nederlandse tiener aan het licht.
De 'kleine Kraai' had zich zoveel voorgesteld van haar optreden op baan 7 tegen een speelster, aan wie ze zich voorzichtig durfde te spiegelen. Met haar lange benen zou Hantuchova wellicht moeizaam bewegen op het gravel in Parijs. De jongste resultaten van de 22-jarige Slowaakse in Warschau en Rome onderstreepten immers dat haar spel op die ondergrond het minste tot zijn recht komt.
Bovendien had Hantuchova een lange reis door de duisternis achter de rug, met als dieptepunt symptomen van anorexia. Vel over been was de voormalige nummer 5 van de wereld in 2004 en de Britse tabloids betitelden haar genadeloos als 'Het Skelet'. Hantuchova was een schrijnend voorbeeld van een vroeg opgebrande tienerster, die de lat te hoog had gelegd. Met enige schroom bekende de iets zwaardere Hantuchova dat ze zich eindelijk heeft bevrijd van irreële verwachtingen.
Krajicek etaleert nog de onschuld van de jeugd, al trappelt ze van ongeduld om in de voetsporen te treden van haar halfbroer Richard. Na de soms pijnlijke bijles van Hantuchova keek 'Misa' al reikhalzend uit naar het grasseizoen, hoewel ze zich niet voor Wimbledon heeft gekwalificeerd.
Toch hoopt ze in Londen een primeur te verzorgen door met de Wimbledon-kampioen van 1996 een koppel te vormen in het gemengd dubbel. Zijn kinderen samen in actie op Wimbledon; daarmee zou de droom van Petr Krajicek in vervulling gaan. Maar zoon Richard temperde het optimisme bij zijn zusje. 'De All England Club beslist pas tijdens het toernooi in Rosmalen of we een wildcard krijgen. Laten we even afwachten.'
In Rosmalen zal Richard Krajicek wel als coach optreden van Michaëlla . 'Ik ga veel met haar trainen en ik hoop dat ik iets van mijn kennis op gras kan overdragen', zei hij. Zijn belangrijkste tip? 'Veel aces slaan, dat helpt op gras.'
Het 'Team Krajicek ' kreeg in Parijs voldoende huiswerk mee van de als 20ste geplaatste Hantuchova. Thuis voor de televisie constateerde Richard Krajicek dat zijn zus 'enkele keren onnodig haar service inleverde'. Hij oordeelde mild over haar voetenwerk, maar Michaëlla levert na Roland Garros een slecht rapport in bij haar belangrijkste adviseur.
Ze wist het zelf ook. 'Ik was aanvankelijk te nerveus, waardoor ik stroef begon', zei Krajicek . Ze had totaal geen kijk op de soms majestueuze dropshots van Hantuchova. Wel zeven keer viel de bal op cruciale momenten dood van haar racket en slechts één keer had Krajicek een antwoord.
Ook op andere punten toonde Hantuchova meer raffinement dan haar nog ééndimensionale tegenstander, die zich in haar jeugdige overmoed voorbij liep. Waar Krajicek soms beter kon temporiseren, versnelde ze op de verkeerde momenten.
Michaëlla kon de strakke wind nog als excuus aanvoeren voor twee gemiste smashes. Maar ze zocht te vaak de sterke backhand van de Slowaakse, die Krajicek met haar soepele handen van links naar rechts over de baan stuurde. 'Ik houd er niet van om afhankelijk te zijn van mijn tegenstander', zei Krajicek . 'Ik wil zelf zo graag het punt dicteren.'
Differentiatie is nog niet aan haar besteed. Een kwestie van ervaring, meende Hantuchova, die de Nederlandse kampioene al eens ontmoette tijdens de Hopman Cup in Australië. ' Michaëlla is net als ik vrij lang, het heeft bij mij ook een tijdje geduurd voor ik me goed bewoog op de baan.'
Ontwapenend eerlijk is Misa wel. De afgelopen weken had Krajicek er enigszins met de pet naar gegooid, vooral tijdens een challengertoernooi in haar tweede vaderland Tsjechië. Daarom was zij verheugd over haar mentale progressie tijdens de kwalificaties.
Maar de cijfers liegen niet en Krajicek realiseerde zich na haar ontnuchterende partij tegen Hantuchova dat ze nog een lange weg te gaan heeft. 'Jullie hebben gezien dat ik nog veel moet leren', zei ze. 'Ik moet me fysiek verbeteren. Het rendement van mijn service is te laag en ik zal meer vastheid moeten tonen.'
Broer Richard, relativerend: 'Misa staat nu hoog genoeg op de wereldranglijst om de US Open te kunnen spelen. Haar tijd komt nog wel.'
De Telegraaf, 23 mei 2005
Ten onder aan zenuwen
Debuut Mischa Krajicek danig verstoord door koele Daniela Hantuchova
Zondagavond trok Michaëlla Krajicek op haar hotelkamer bij herhaling haar wedstrijdkleding aan en uit. Ze was toen al bezig met haar debuut op Roland Garros, het gravelgrandslam aan de Boulevard d'Auteuil in Parijs. De 16-jarige hoop in bange tennisdagen keek reikhalzend uit naar de confrontatie in het hoofdtoernooi, nadat ze in de kwalificatie drie partijen op rij had gewonnen. Maar de wedstrijd tegen de langbenige Daniela Hantuchova liep uit op een ontluistering. Mischa Krajicek wist zegge en schrijve vier games te winnen (3-6, 1-6), hoewel die uitslag wel als geflatteerd mag worden omschreven.
Maar goed, de cijfers liegen niet en maakten ook meteen duidelijk dat de halfzus van Wimbledon-kampioen Richard nog veel moet leren. Daniela Hantuchova benadrukte na afloop nog eens dat zij zich had ingesteld op een zware wedstrijd. Vooral ook omdat zij van mening is dat Mischa Krajicek een rijzende ster aan het firmament is. Een keer eerder stonden zij tegenover elkaar, begin dit jaar op het hardcourt in Perth, en toen wist Hantuchova slechts met de grootste moeite in drie sets te winnen. Nu was van een echt duel nauwelijks sprake.
Mischa Krajicek kreeg geen vat op de service van haar opponente en werd bij voortduring verschalkt door lepe dropshots van divine Daniela, die na een dramatische periode in haar carrière op 22-jarige leeftijd langzaam op de weg terug is. Want niet mag worden vergeten dat de Slowaakse schone, een gewild object voor de foto- en tv-camera's, al eens op de vijfde plaats van de wereldranglijst prijkte, en dat is pas twee jaar geleden. Daarna zakte ze (mede door anorexia) ver weg, maar die problemen lijkt Daniela Hantuchova inmiddels achter zich te hebben gelaten.
Toch was het bij tijd en wijle onthutsend te zien dat Mischa Krajicek op de winderige baan 7 van Roland Garros zo weinig tegen de Slowaakse had in te brengen. In de beginfase stond ze stijf van de zenuwen. Op het moment dat ze meer ontspanning in de slagen kon brengen, ging de debutante forceren. "Het is vreselijk jammer. Ik was op van de zenuwen, terwijl ik niets te verliezen had. Maar dit resultaat weerspiegelt niet echt de wedstrijd. Ik was heel blij dat ik me had weten te kwalificeren en verheugde me op dit duel. Tegen Hantuchova wilde ik het spel bepalen, maar dat lukte geen moment. En als ik dat niet kan, wordt het moeilijk. Ik heb nog veel te leren. Mijn voetenwerk en mijn service moeten beter worden. Ik moet constanter worden en soms heb je ook een beetje geluk nodig. Eigenlijk moet overal nog aan worden gesleuteld, maar toch kijk ik tevreden op dit toernooi terug."
Fris stapte ze van de baan, want Mischa Krajicek gaf na afloop aan dat ze zich niet tot het uiterste had hoeven in te spannen. Dat is uiteraard inherent aan de oorwassing die zij kreeg. De weg naar de top kent voor eenieder obstakels. Het is aan Michaëlla Krajicek om deze wedstrijd zo snel mogelijk uit haar systeem te verwijderen. Roland Garros 2005 was nu van wel heel korte duur voor de enige tennisspeelster die zich in Nederland vooralsnog aan de poort heeft gemeld. Door haar resultaten in de kwalificatie komt zij vermoedelijk in de top-100 en het is intussen heel wat jaren geleden dat daarin een Nederlandse figureerde. Bovendien is zij pas 16 jaar.
"Er staan maar twee van mijn leeftijdgenoten op de wereldranglijst. Dus wat dat betreft, lig ik aardig op koers. Ach, we gaan weer vrolijk verder en ik ga me nu concentreren op de Ordina Open in Rosmalen. Als ik daar maar niet flauwval."
Na die laatste opmerking schoot Mischa Krajicek in de lach, omdat haar dat eerder gebeurde op de grasbanen van het Autotron. Het uithuilen was op dat moment volledig achter de rug.
Bjorn Goorden, Sport International, 6 mei 2005
Michaëlla Krajicek: voor niemand bang
Het zal niet altijd even makkelijk zijn om Michaëlla Krajicek te zijn. Met de druk op je tengere schouders van een heel land dat smacht naar nieuwe tennissuccessen. Maar de net zestienjarige Misa houdt zich er tot dusver goed onder. Heel goed. Aan de hand van vader Petr maakte ze de voorbije maanden een reuzensprong op de WTA-ranking. Sport International zocht vader en dochter op.
Of ik weleen droom over het tennis?
Om eerlijk te zijn: best vaak, eigenlijk. Ik heb een junioren-grand slam op mijn naam staan, de US Open van 2004, wat al fantastisch is. Maar een grand slam bij de senioren, het aller-, aller- , allerliefst op Wimbledon, dat zou het summum zijn. Als dat lukt, mag van mij de hele wereld stoppen.' Michaëlla Krajicek straalt bij de gelukzalige gedachte ooit geschiedenis te schrijven. 'Natuurlijk heeft de voorkeur voor Wimbledon met mijn broer te maken. Wat zou het geweldig zijn om net als Richard op die erelijst te staan. Zie je het al voor je? 1996: Krajicek, tweeduizend en nog iets: Krajicek .. .'
Ze gaat weer eens verzitten, de verweerde planken van het bankje voelen hard aan. De glimlach verdwijnt echter nauwelijks van het gezicht. Haar ploeggenoten in het Nederlandse Fed Cup-team werken een training af en trekken voortdurend haar aandacht. Brenda Schultz, die aan het net nog steeds uitstekend uit de voeten blijkt te kunnen, grapt en grolt bij een complete misslag. 'Wat een leuk mens is dat! Echt de meest open en spontane meid die ik ooit heb ontmoet. Ze praat zoveel dat ik er gek van word! Op een positieve manier, hè.'
Krajicek kent de 34-jarige Schultz nog geen dag, maar is al dolenthousiast over de inbreng van de oud-gediende bij het Neder lands team, dat zich in Almere voorbereidt op de Fed Cup-wedstrijden in het Turkse Antalya. 'Toen ik haar vanochtend voor het eerst ontmoette, stond ik echt te trillen op mijn benen. Brenda is een voormalig toptien-speelster, een idool. Ik heb veel respect voor haar. Héél, héél gaaf dat ze meedoet.'
Bondscoach Hans Felius lijkt een gouden greep te hebben gedaan door Brenda Schultz en ook Manon Bollegraf bij het team te halen. De twee voormalige toptennissters zorgen voor ontspanning, ervaring én beleving. Krajicek gedijt goed in die omgeving en zuigt alle informatie gulzig op. 'Misa is goed bezig', zegt vader/coach Petr Krajicek. 'Ze kijkt goed naar andere tennissters, hoe zij het doen, ze is constant bezig vooruit te komen.'
Volgens de 63-jarige Krajicek past die instelling in de ontwikkeling die zijn dochter doormaakt. 'Als je me vraagt waarin ze zich heeft verbeterd, zeg ik: Verbeterd, verbeterd? Veranderd is een beter woord.' Waarmee hij bedoelt: 'Misa is een meisje van amper zestien, maar wordt langzaam maar zeker een vrouw. Lichamelijk én psychisch. Ze gedraagt zich steeds meer als een volwassene, ze groeit. Buiten en op de baan.'
Het bevalt hem, maar Petr Krajicek juicht nooit te vroeg. 'Nadat Misa een goed jaar bij de junioren heeft gedraaid, is ze zich sinds september, oktober op de senioren gaan richten. Vanaf die tijd is ze zo'n 550 plaatsen gestegen op de wereld-ranglijst. Fantastisch! Maar nu ze 120ste van de wereld is, wordt alles anders, nog veel moeilijker. Misa is telkens flink gestegen nadat ze een zespuntentoernooi op haar naam schreef, maar als je nú zo'n evenement wint, stijg je maar één plek op de wereldranglijst.'
Als Michaëlla Krajicek de tophonderd wil binnendringen, dient ze dus overwinningen te boeken op de grote toernooien, liefst op de grand slams. De komende maanden, met Roland Garros en Wimbledon op het programma, zijn dus van groot belang. Michaëlla Krajicek: 'Toch is ons doel niet om binnen een bepaalde periode bij de beste honderd van de wereld te staan. Niet dat ik dat niet zo snel mogelijk wil, maar je legt jezelf daarmee een bepaalde druk op die totaal nutteloos is. Dan ga je over dingen piekeren waar je helemaal niet over moet piekeren.' Petr Krajicek: 'Om te zeggen dat ze morgen bij de eerste honderd wil staan, overmorgen bij de eerste tachtig en de dag erna bij de eerste zestig, is onzin. Als je qua loting pech hebt, zou je dan ineens gefrustreerd moeten raken, omdat je je doel niet hebt gehaald? Nee!'
Michaëlla Krajicek 'We plannen helemaal niets. We gaan er gewoon voor, voor elke game, elke set, elke wedstrijd. Of het nu de finale van de US Open is of een eerste ronde in een van de kleinere toernooien, ik ben voor niemand bang. Ik val aan en geef alles.' Petr Krajicek: 'Niet de ranglijst, maar de wedstrijden beschouwen we als referentiekader. Hoe doet ze het tegen die speelster? En tegen die?' Zijn dochter neemt haar wedstrijd in de tweede ronde van de Australian Open als voorbeeld: 'Ik heb het toen Patty Schnyder, een toptwintig-speelster, heel moeilijk weten te maken (Krajicek verloor nipt in drie sets: 6-3 3-6 4-6, red.). Door zo'n wedstrijd krijg je het gevoel dat je het niveau aankunt. Dat er heel wat mogelijk is.'
Bondscoach Hans Felius maakte die memorabele wedstrijd in Melbourne vanaf de zijlijn mee. 'Toen ik december vorig jaar aan journalisten vertelde dat Misa vóór de US Open van 2005 in de tophonderd zou staan, verklaarden ze me voor gek. Maar het lijkt er toch sterk op dat ik gelijk krijg', aldus de Amsterdamse Zeeuw. "Maar nu zijn de verwachtingen door haar beste prestaties weer veel te hoog. Nu valt het mensen tegen dat ze zich niet direct voor het hoofdtoernooi van Roland Garros heeft weten te plaatsen. Dat is kolder natuurlijk!'
Felius gelooft in een mooie toekomst voor Michaëlla Krajicek, met wie hij in het verleden bij Jong Oranje ook al veel heeft samengewerkt. 'Afgezien van haar technische kwaliteiten, waar geen gaten in zitten, maakt de wedstrijdslimheid haar speciaal. Als het niet loopt in een partij, zijn tennissters doorgaans met name bezig met hun forehand, backhand of service die niet lekker loopt. Misa zit niet in zichzelf opgesloten, zij is vooral bezig met: hoe kan ik van dit meisje winnen? Dat ze die eigenschap al op deze leeftijd bezit, is uitzonderlijk. Zoals het ook niet al te vaak voorkomt dat een tennisster op haar best is als de druk, de spanning, het grootst is.'
'Maar een toptwintig-speelster is ze nog niet', vindt Felius. 'Vooral fysiek valt er winst te boeken. Ze zit nog steeds in de groei, de laatste paar maanden is ze een centimeter gegroeid. Daarnaast zal ze ook beter moeten worden naarmate ze meer partijen speelt. Door het tegen toppers met een hoger speeltempo op te nemen, komt ze te weten hoe het er op dat niveau aan toegaat. En zal ze gezien haar wedstrijdslimheid uiteindelijk een manier vinden om ook van dié dames te winnen .. .' Petr Krajicek: 'Waarin ze zich nog moet verbeteren? Eigenlijk in alles. De basis is er al, we richten ons nu vooral op de details. De laatste tijd hebben we de service en volley bijgeschaafd.'
Een jeugdtrainer van de tennisbond tikt Michaëlla Krajicek op de schouder, hij heeft twee pupillen in zijn kielszog. Ze lijken amper een jaar of acht, en gapen haar met grote ogen aan als ze handtekeningen uitdeelt. 'Het is best vreemd als kinderen je zo aanstaren', giechelt ze. 'Maar ook heel schattig. Het komt steeds vaker voor dat mensen me herkennen. Laatst ging ik een dvd'tje huren, de verkoopster bestudeerde me van top tot teen ... Ik vind het niet erg hoor. Het is juist goed dat steeds meer mensen me herkennen, want dan gaat het goed met mijn tenniscarrière.'
Nee, van alle media-aandacht word ze niet echt zenuwachtig meer, beweert ze op het bankje in Almere. 'Het was weleens anders, maar op de baan ben ik me niet bewust van camera's of fototoestellen. Op de baan zie ik sowieso helemaal niks en wil ik alleen maar winnen. Ach, ik word al zo lang door de media gevolgd. Ze waren er al bij toen ik bij wijze van spreken nog geen tanden in mijn mond had. Als je als het zusje van Richard Krajicek een beetje kunt tennissen, trek je nu eenmaal aandacht.'
Richard Krajicek; de naam is voor de zoveelste keer gevallen. De Wimbledonwinnaar van 1996 speelt een rol in de tennisloopbaan van Michaëlla sinds de jarenlange ruzie tussen vader en zoon werd bijgelegd. 'Hij helpt me bijvoorbeeld bij interviewaanvragen', legt Michaëlla Krajicek uit. 'Alleen als hij ermee akkoord gaat. ga ik daar op in. Richard heeft me ook geleerd in interviews altijd zo weinig mogelijk te zeggen. Zodat er zo weinig mogelijk bekend raakt van mijn privéleven.' Petr Krajicek: 'Richard helpt ons met allerlei dingen, hij is de perfecte adviseur. Richard heeft alles zelf meegemaakt, en ziet vaak meteen waaraan het schort. Als Misa's service niet loopt, lost hij dat op door aan te geven dat ze de bal iets meer vóór of achter zich moet opgooien.'
Petr Krajicek doet het leeuwendeel van de begeleiding van zijn dochter echter zelf. 'Ik loop al zo'n dertig jaar rond in de toptenniswereld. lk denk dat ik toch wel enig gevoel voor de sport heb.' Michaëlla is in elk geval zeer te spreken over de rol van haar vader: 'Hij ziet altijd meteen wat ik voel, we denken hetzelfde op de baan. Hij is al 63, maar van mij mag-ie nog lang mijn coach blijven.' Of hij dat ook nog lang zal willen, houdt pa Krajicek liever in het midden, 'Als er ooit een opvolger zou komen. moet het er eentje zijn die al binnen is. Eentje die niet bang is een speler tegen te spreken en daardoor zijn baan le verliezen.'
Voorlopig blijft pa Krajicek nog even aan. En spreekt hij zijn dochter af en toe flink tegen als het nodig is. Hij bekent dat het niet altijd even makkelijk is zowel vader als coach te zijn. 'Je moet tegen een stootje kunnen', lacht Petr Krajicek. 'Vooral in de pubertijd krijg je meer weerstand, dan willen ze je weleens een grote mond geven.
Ik denk dat ze dat bij een normale coach veel minder zullen doen. En bij zo iemand zullen ze ook niet zo snel een bal expres verkeerd slaan, Tsja, je moet gewoon iets meer geduld hebben als je als vader je kind coacht. Maar geduld loont, toch?'
De Telegraaf, 23 april 2005
Fedcupteam mist promotie
Struikelen is nooit leuk en al helemaal niet wanneer dat gebeurt over de laatste horde van een verder vlekkeloos genomen parcours. Maar de harde realiteit leerde gisteren dat het Nederlandse Fedcupteam in juli niet mag meedoen aan de promotieduels die toegang verlenen tot de Wereldgroep. In het Turkse Malavgat kreeg Oranje na een zeer smakelijk verlopen tennisweek door de Bulgaren een bitter toetje voorgeschoteld.
Elise Tamaëla en Michaëlla Krajicek waren niet opgewassen tegen hun tegenstandsters Sesil Karatantcheva en Magdalena Maleeva, waardoor Oranje na twee van de drie duels al tegen een kansloze 0-2 achterstand aankeek. Het dubbelspel, waarop non-playing captain Hans Felius vooraf zijn hoop had gevestigd, was zelfs niet meer van belang voor de statistieken en werd niet meer gespeeld.
De nederlaag kwam hard aan in het Nederlandse kamp, maar als de ergste pijn straks is weggezakt, zal toch het besef bovenkomen dat er in een weekje Turkije vooral veel gewonnen is. Niet alleen tussen de witte lijnen, waar Oranje maar liefst acht van haar negen poulewedstrijden won, maar zeker ook naast de baan. Want het Nederlandse team is onder de vleugels van captain Hans Felius en coach Manon Bollegraf samengesmolten tot een hechte vriendenkring, waarin de sfeer doet denken aan de spirit die het Nederlandse Daviscupteam in het recente verleden tot grootse daden heeft gebracht. "We moeten niet te lang naar de nederlaag staren, maar vooral terugkijken naar de hele week", zei Felius. "Natuurlijk is het leuk dat we wedstrijden winnen, maar het is nog veel leuker dat de meisjes zo goed speelden."
Ook in het beslissende duel tegen Bulgarije speelden Tamaëla en Krajicek meer dan behoorlijk, maar beide Oranjepupillen troffen aan de overzijde van het net een speelster die eenvoudigweg beter was. "Ik kan Elise en Misa niets verwijten, ze hebben goed gevochten", aldus Felius, die Tamaëla de voorkeur had gegeven boven Brenda Schultz. En daar viel, gezien de optredens van beide speelsters tijdens de poulewedstrijden, niets op af te dingen. Tamaëla haalde tegen de Bulgaarse tiener Karatantcheva weliswaar niet het hoge niveau waarmee ze een dag eerder de Luxemburgse Kremer van de baan had geblazen, maar speelde beslist beter dan de uitslag (1-6, 1-6) doet vermoeden.
Tamaëla: "Ik had gehoopt het haar met mijn eigen spel moeilijk te kunnen maken, maar daarop had ze alle antwoorden. Ondanks de nederlaag hou ik toch vooral een goed gevoel over aan deze week en daar zal ik de komende weken mijn voordeel mee doen", aldus de Culemborgse, die vanavond direct doorreist naar Frankrijk waar ze dinsdag alweer in actie komt. "Dan sta ik er weer alleen voor, ik zal de meiden best missen."
Zelfs bij Krajicek , die zich veel moeilijker bij haar nederlaag tegen Maleeva (6-4, 3-6, 2-6) kon neerleggen, overheersten na een langdurige 'afkoelingsperiode' positieve gevoelens. "Ik wilde het team zo graag in de race houden, maar dat is me niet gelukt", sprak de 16-jarige topper in de dop, die de nummer 28 van de wereld tot het uiterste dwong. "Daarom baalde ik zo, maar ik realiseer me wel degelijk dat we als team een superweek achter de rug hebben. Dit smaakt naar heel veel meer en ik zal dan ook zeker beschikbaar blijven voor het Fedcupteam. Ik ben er trots op de naam van Nederland op mijn shirt te dragen. Als we met dit team doorgroeien, is er volgend jaar beslist meer mogelijk."
De Telegraaf, 22 april 2005
Wonderschone metamorfose van Fedcupteam
De metamorfose neemt steeds grotere vormen aan. Op dezelfde plaats waar het Nederlandse Fedcupteam vorig jaar nog op het nippertje aan degradatie uit de Europese/Afrikaanse zone wist te ontsnappen, kwamen de tennissters nu als trotse en terechte poulewinnaar bovendrijven. Het lelijke eendje van 2004 is uitgegroeid tot een prachtige zwaan en treft in Bulgarije vandaag de laatste horde op weg naar een promotieduel (in juli) richting de Wereldgroep. En daarmee krijgt het doel, dat aan het begin van de week nog zo ver weg leek, steeds duidelijker contouren.
Poulefavoriet Luxemburg werd gisteren in het Turkse Manavgat aan de kant geschoven door een Nederlands team dat zichzelf op diverse fronten overtrof. Vooral Elise Tamaela groeide in de moeilijke openingswedstrijd tegen top-100-speelster Anne Kremer ver boven zichzelf uit. Gedragen door de teamsfeer walste Tamaela binnen een uur (6-2, 6-1) over haar Luxemburgse tegenstandster, die na afloop op de baan in tranen uitbarstte.
Tamaela had haar emoties op het centre court veel beter in bedwang en dat bleek voor de 21-jarige Culemborgse de sleutel tot een bijna perfecte wedstrijd. "Op spannende momenten willen de emoties bij mij nog wel eens de overhand krijgen, maar daar was nu geen sprake van", constateerde ze zelf na wat misschien wel de mooiste overwinning uit haar nog prille loopbaan genoemd mag worden.
Het overtuigende startschot waarmee Tamaela de tweestrijd tussen Nederland en Luxemburg opende, kreeg dankzij Michaëlla Krajicek een waardig vervolg. Waarbij 'kleine Kraai', opvallend genoeg, juist wel even moeite had met haar emoties. De kopvrouw van Oranje moest het opnemen tegen Claudine Schaul, de speelster die vorig jaar op het gras van Rosmalen aan de overzijde van het net stond toen Krajicek tijdens de partij flauwviel. "Ik zat niet lekker in mijn vel, dacht steeds aan dat voorval", aldus Krajicek , die desondanks stoïcijns de eerste set naar zich toetrok. "Daarna liep mijn service weg en werden mijn returns vrij slecht."
Het kostte Krajicek de tweede set, maar bij een 0-2 achterstand in de derde herpakte de 16-jarige zich op een manier die menig veel ervarener speelster jaloers zou maken: 6-3, 3-6, 6-3. Brenda Schultz en Michelle Gerards zorgden voor de slagroom op de taart door ook het dubbelspel nog te winnen (6-3, 6-2). De geloofsbrieven waarmee Nederland zich aan de finalepoort meldde, glommen bijna van trots: van de negen poulewedstrijden wonnen de meiden van Felius en Bollegraf er acht. Groter kon het contrast met de mislukte missie van 2004 nauwelijks zijn.
Mark van Driel, de Volkskrant, 14 april 2005
Schultz (34) droomt alweer van Wimbledon
Voormalige toptennisster maakt na vijf jaar en veel blessureleed haar rentree. Met een nieuw aangeleerde service
Na vijf jaar afwezigheid maakt Brenda Schultz-McCarthy haar rentree. In Almere treft ze Michaëlla Krajicek. Verleden en toekomst van het vrouwentennis nemen elkaar de maat.
Een kwartiertje na de eerste begroeting begeven Brenda Schultz-McCarthy en Michaëlla Krajicek zich naar de tennisbaan voor hun echte kennismaking: in de stralende voorjaarszon zullen ze elkaar twee uur lang bekijken, op de proef stellen, uitdagen, en, uiteindelijk, de maat nemen.
De twee speelsters zijn zich bewust van de situatie. Zij belichamen het verleden en de toekomst van het Nederlandse vrouwentennis.
De 34-jarige Schultz maakte, voordat ze vijf jaar geleden vanwege een hardnekkige rugblessure afscheid moest nemen van het wedstrijdcircuit, langdurig deel uit van de topdertig van de wereldranglijst. Ze stond zelfs enige tijd in de toptien, met de negende plaats als hoogste positie.
De 16-jarige Krajicek zet momenteel haar eerste schreden in het profcircuit. Menigeen vermoedt dat haar loopbaan even geslaagd en succesvol zal zijn als die van haar trainingspartner van vandaag op het nationale tenniscentrum in Almere.
Dat Schultz aantreedt tegen Krajicek is een klein wonder. De lange Noord-Hollandse (1,88 meter) leek voorgoed verdwenen. Met haar prijzengeld (2,5 miljoen dollar) bouwde ze in de Verenigde Staten een groot vakantiepark, waar kinderen allerlei sporten kunnen beoefenen. Daarnaast gaf ze les aan jonge, soms veelbelovende spelers.
Vrij van rugklachten was ze niet, tot vorig jaar. Met een nieuwe arts analyseerde ze haar tweede opslag, een kickservice die haar rug extreem belastte. Samen kwamen ze tot de ontdekking dat de pijn vrijwel verdween als ze een andere beweging maakte. Toen Schultz die onder de knie kreeg, besloot ze een rentree te wagen. 'Ik heb mijn loopbaan te vroeg moeten afsluiten. Ik heb het toptennis gemist.'
Schultz vond gehoor bij Hans Felius, de technisch directeur van de bond. Hij nodigde haar afgelopen winter uit voor een trainingsweek en besloot dat haar niveau, ondanks vijf jaar afwezigheid, hoog genoeg was om deel uit te maken van het FedCup-team. Ze behoort, net als Krajicek, tot de vier speelsters die volgende week in Turkije beginnen aan de strijd om een plaats in de wereldgroep.
Felius' inschatting lijkt in Almere juist. Schultz blaakt van gezondheid. Ze is zes kilo lichter (74) dan in haar toptijd. Haar gebruinde huid steekt af bij de bleke gelaatskleur van Krajicek, die herstelt van een griep. Ze raakt de ballen alsof ze nooit weg is geweest en toont zich gretig. Ze geniet met volle teugen.
Op haar eigen manier is Schultz uiterst serieus. Is voor Krajicek een enkele misser na een reeks sterke slagen reden genoeg om het racket boos op het gravel te laten stuiteren, Schultz blijft ook als ze driemaal achtereen een fout maakt optimistisch en gedreven. Al haar slagen worden gefilmd voor de analyse achteraf. En ze is zich uiterst bewust van wat ze eet en drinkt.
'Drink je dat omdat het lekker of goed is', vraagt ze als Krajicek een pak ananassap tegen haar mond zet.
'Omdat het lekker is', luidt het verbaasde antwoord.
'Het is het beste dat je kunt drinken', zegt Schultz . 'Met grapefruitsap. In ananas zitten natuurlijke ontstekingsremmers, in grapefruit vetverbranders.'
Haar gedrevenheid en spelniveau verbazen de buitenwereld, weet Schultz . Zelf vindt ze het minder gek. Ze heeft de afgelopen vijf jaar niet stilgezeten.
Als haar rug het toeliet, trainde ze geregeld met talentvolle mannen of meisjes die tussen plaats honderd en tweehonderd op de wereldranglijst stonden. En ze speelde soms dubbels met Serena en Venus Williams, Anna Koernikova of Steffi Graf. 'Ik wist wat het niveau was.'
De praktijk moet uitwijzen of ze ook in serieuze wedstrijden het niveau aankan. Dat hoopt ze de komende maanden uit te vinden. Na de FedCup komt ze uit in de Nederlandse competitie. Als ze fit blijft en haar prestaties meevallen, sluit Schultz zelfs een rentree op Wimbledon niet uit. Een uitnodiging om mee te doen aan het kwalificatietoernooi heeft ze al op zak. In haar topjaar 1995 drong Schultz in Londen en New York (US Open) door tot de kwartfinales.
'Goran Ivanisevic is ook teruggekomen na een lange tijd', zegt Schultz . 'En Richard Krajicek ook. Laatst heb ik zijn boek gelezen. Dat gaf me echt moed. Het was net alsof iemand me iets probeerde te vertellen.'
Schultz beschikt, net als Krajicek en Ivanisevic vroeger, over een wapen. Met haar opslag bereikt ze snelheden tot 200 kilometer per uur, voor Venus Williams hoeft ze naar eigen niet veel onder te doen. Die service, in combinatie met de tegenwoordig zeldzame voorkeur voor volleren, kunnen haar tot een geduchte tegenstander maken, zeker voor speelsters buiten de tophonderd .
Krajicek kan dat beamen. Ze weet niet wat haar overkomt tijdens het partijtje om zeven punten tegen Schultz . De 34-jarige wint eenvoudig van de 16-jarige, die na afloop vooral verbaasd is over het geringe aantal slagenwisselingen: nul. 'Dit is raar', verzucht Krajicek. 'Geen rally's. Wat een drama.'
Schultz moet erom lachen - ze is niet vergeten dat vroeger weinig speelsters met haar wilden trainen vanwege haar onorthodoxe speltype. Op haar beurt toont ze zich danig onder de indruk van de slagen van Krajicek, die ze ziet als een toekomstig toptienspeelster. De 16-jarige staat deze week op de 120ste plaats van de wereldranglijst.
Schultz : 'Michaëlla kan de bal doorhakken. Die explosie, daar kun je niet op trainen. Er zijn niet veel meisjes die beter kunnen tennissen dan zij.'
De Telegraaf, 12 april 2005
Gebakken klei als redmiddel
Naast Schalken ook Michaella Krajicek ambassadrice
Met een nieuwe ambassadrice van het grastoernooi (naast Sjeng Schalken) en gebakken klei als fundering van de banen op het Autotron hoopt de organisatie van de Ordina Open de komende jaren op een toestroom van wereldtoppers naar Rosmalen. Michaëlla Krajicek is de naam van de tweede ambassadeur van het evenement, dat vlak voor Wimbledon (van 13 tot 20 juni) wordt gespeeld. Om de omstandigheden op het belangrijkste tennistoernooi ter wereld zo goed mogelijk na te bootsen, hebben toernooidirecteur Marcel Hunze en zijn werkgever Libéma in Rosmalen een investering in de ondergrond van de belangrijkste banen van 240.000 euro gedaan.
De klachten over de lage stuit in Rosmalen en het doorschieten van de ballen zijn serieus opgepakt. Een test heeft afgelopen jaar uitgewezen dat met een ondergrond van gebakken en gemalen klei van zo'n tien centimeter als basis de heilige banen van Wimbledon bijna gekopieerd kunnen worden. "Van origine ligt in Rosmalen een bodem van zand. Daardoor blijven de banen zachter. Wij willen er alles aan doen om het de wereldtoppers vlak voor Wimbledon zo goed mogelijk naar de zin te maken. Vandaar deze investering", aldus Hunze.
Hunze zei het niet hardop, maar hij hoopt straks in juni als winnaar een echte grasspecialist te mogen begroeten. Dan is het plan geslaagd en gaat de pr als een lopend vuurtje door het spelerscircuit. In elk geval heeft toernooiambassadeur Schalken dan minder werk te verrichten. De afgelopen seizoenen kreeg hij toch uit diverse hoeken klachten te horen over de kwaliteit van de tennisbanen op het toernooi, dat hij zowel in 2002 als in 2003 op zijn naam schreef. Afgelopen jaar loste Michel Llodra hem in die hoedanigheid af. Met alle respect voor de Fransman zal Hunze toch graag een grotere naam als kampioen willen krijgen.
Dat zou dan Schalken zelf moeten zijn, de Spanjaard Tommy Robredo of de jonge Kroaat Mario Ancic, die vorig jaar de halve finales van Wimbledon al wist te bereiken. Want van Guillermo Coria kan moeilijk worden beweerd dat hij zich in zijn element voelt op de grassprieten, zelfs niet met een hogere stuit. Bij de vrouwen zal Misa Krajicek, inmiddels deel uitmakend van de top-120 van de wereld, te maken krijgen met de toptienspeelsters Elena Dementieva, Nadia Petrova en Alicia Molik. Ook titelverdedigster Mary Pierce is van de partij, evenals het Argentijnse talent Gisela Dulko.
Marc Hoeben, Sportwereld, 12 april 2005
Tucht, trots en vaderliefde
Het doet denken aan toen, met Richard. Maar het is toch beslist anders, nu met Misa. En het is zeker goed zo, voor vader Petr Krajicek.
Begin over halfbroer Richard en de sprekende ogen van Michaëlla Krajicek krijgen een glinstering. Het zou zomaar kunnen, heeft vader Petr zich laten ontvallen, dat Richard dit jaar bij enkele Grand Slam-toernooien als coach zal fungeren. Misschien is het volgende maand bij de kwalificaties van Roland Garros zelfs al zo ver.
"Oe, daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen," klinkt het opgetogen. "Want zeg nou zelf: wie zegt er nee tegen een Wimbledon-kampioen? Ik zou het heel leuk vinden. Ik hoop maar dat hij het dan ook leuk vindt."
Weg is even de vermoeidheid, die haar 's middags op de banen van Centre Point in Almere in de greep heeft gehouden. De voorbereiding op de Fed Cup-wedstrijden in Turkije van deze week valt haar zwaar. Ze is de dag gestart met een uur sparren met Richard, ze heeft er twee trainingssessies van elk twee uur met de nationale ploeg opzitten en de lunchpauze is goeddeels opgegaan aan een conditietraining van anderhalf uur.
Geen wonder, zou je denken, dat ze loopt te zuchten en te steunen. Ze is bovendien grieperig van een toernooi in het Franse Dinan teruggekeerd en dat zorgt ervoor dat de spieren in het algemeen minder kunnen verdragen. Maar Krajicek senior heeft al eerder met het hoofd geschud. "Vermoeid, vermoeid. Ik hou niet van dat woord. Ik kan niet geloven dat iemand van zestien vermoeid is."
Eén zo'n opmerking en een vlaag van herkenning zweeft over de tennisbaan. Lang gold Petr Krajicek in Nederland als de hardvochtige vader van Richard, over wie bijna hilarische verhalen werden verteld. Met een caravan trokken ze van jeugdtoernooi naar jeugdtoernooi. Bij een nederlaag, zo leerde de overlevering, moest de caravan onder de ouderlijke toorn soms hebben geschud.
Richard pakte in 1996 de mooiste titel, de Wimbledon-kroon. Voor Krajicek senior was het een overwinning met een zekere tragiek. De levensvervulling van zijn zoon mocht hij door het vertroebelen van de relatie met Richard niet van nabij meemaken. Het duurde vele jaren voordat het contact tussen de twee genormaliseerd werd.
"Ik heb het nu erg fijn," zegt hij een paar keer, doelend op de herstelde familiebanden. Het kost weinig moeite het te geloven. Zijn stem krijgt, dat zeggende, een ander timbre. Vader Krajicek moet in al zijn emoties een zeer toegankelijk mens zijn.
Er is wel behoorlijk wat veranderd, vindt hij, sinds de tijd dat hij zijn zoon inprentte het maximale uit zijn tenniskwaliteiten te halen. "Bij de jeugd van Richard praat je over heel andere omstandigheden. Als Tsjechische vluchtelingen voor het communistische regime waren wij hier gastarbeiders. Ik had een beetje een minderwaardigheidscomplex ten opzichte van Nederlanders. Ik dacht: jullie hebben veel meer bereikt, want jullie samenleving lag ver voor op die van de Oostblok-landen."
Zijn gevoel projecteerde hij op zijn zoon, hij werd de sleutel tot maatschappelijk succes. Bovendien, voegt hij toe, worstelde hij circa vijf jaar met een taalprobleem. Hij kan nu opgelucht vaststellen dat die zaken, die frustraties achter hem liggen. Hij is weliswaar nog steeds de fanatieke aanjager achter een tennisloopbaan, dit keer van zijn dochter, maar het krampachtige van vroeger is verdwenen. "Ik heb het veel makkelijker als opvoeder. Ik zit lekker in mijn vel, de complexen zijn weg. Economisch hebben we het veel beter, daar heeft Misa veel profijt van. Ik heb een fantastische nieuwe vrouw. Ze is twintig jaar jonger, ze is knap, ik heb enorm veel mazzel gehad. Door al die dingen heb ik nu rust. En daardoor kan ik Misa meer zelfvertrouwen meegeven."
Het neemt niet weg dat hij nog steeds af en toe uit zijn slof kan schieten. Enkele korte, felle discussies van vader tot dochter vinden ook deze middag plaats. In het Tsjechisch, uiteraard. Zoals Misa schelden ook altijd in die voor Nederlanders volslagen onbegrijpelijke taal doet.
Voor Petr is het deels spel. Hij mag graag de ander prikkelen, uitdagen. Deels is het hem ernst. "Als ze haar best niet doet, dan word ik boos. Dat zal altijd zo blijven."
Wat dat betreft, zegt hij, hadden ze hem wel te pakken, met die documentaire van de NOS. Haalde hij een keer op de trainingsbaan in Tsjechië verbaal uit, kwam dat fragment prominent in beeld. Terwijl Misa gewoon haar best niet deed en dat extra treurig was voor haar sparringpartner, die een verre reis had afgelegd. "Nou, dan erger je je toch dood? Kijk, soms gebruik je harde woorden in de hoop dat het gedrag verandert. Maar dat wil niet zeggen dat ik Misa thuis niet zal omhelzen. Gek hoor, ik vraag me wel eens af wat voor beeld de Nederlanders hebben. In Tsjechië komt niemand op het idee een corrigerende vader te bekritiseren."
Een zekere strengheid en discipline, vindt hij, hoort bij de opvoeding. Maar zoals toen, pakweg twintig jaar geleden, is hij niet meer. Met een grapje: "Ik heb meer rimpels." En serieus: "Kijk, als er spanningen zijn, dan reageer ik nog steeds soms niet adequaat. Maar die momenten heb ik minder dan vroeger. Ik ben ouder, kijk er wat meer met een andere bril tegenaan. En het is ook zo: door ervaring kun je veel oplossen."
Op een dag als vandaag is hij een trots man. Hij heeft in de vroege ochtend Richard en Misa met elkaar zien tennissen, waarbij de grote broer zijn jongere zus van wat tips over de forehand heeft voorzien. Petr: "Ze kunnen het goed met elkaar vinden, dat is fantastisch om te zien. Als vader zeg je dan dat je je huiswerk goed hebt gedaan. Iedere ouder weet dat het niet makkelijk is om op te voeden."
Hij moet wel eens glimlachen, als het daar om gaat. Als hij als opa 'dikzak' een bezoekje aflegt aan Muiderberg en geniet van zijn 'geweldige' kleinkinderen Alec en Emma en hun 'fantastische' moeder, Daphne Deckers. "Je denkt misschien dat ik streng ben. Ha, dan zou je Richard soms moeten zien."
Nu we het er toch over hebben: Richard heeft een tennismuurtje in de tuin laten bouwen, voor zoon Alec. De twee zijn er vaak te vinden, en, tsja, dan weet je maar nooit wat daar in de toekomst van komt. Het hoeft geen betoog dat Petr het met bovengemiddelde lol bekijkt. "Mmm, ha, ik verwacht wel wat van Alec. Hij is sterk, hoor. Hij kan zich met één hand opdrukken!"
Alec is vijf, misschien mag Petr op zijn oude dag nog het een en ander met zijn kleinzoon meemaken. Hij hoopt het met heel zijn hart, maar hij zit, als 63-jarige, ook een beetje te rekenen. "De gezondheid speelt mee. Ik heb een nieuwe heup, ik heb last van artrose in beide knieën. In Tsjechië zeggen we wel: 'Als je 's ochtends wakker wordt en je hebt pijn in je benen, dan weet je dat je in leven bent.'"
Niet voor niets heeft hij zich voorgenomen tot het twintigste jaar van Misa, nu zestien, als begeleider op te treden. Veel langer, vreest hij, zal hem niet gegeven zijn. Tot die tijd, in de belangrijke tienertijd, geeft hij zijn dochter niet graag uit handen. "Het is heel belangrijk om naast de baan je kind op te vangen. Als ouder voel je toch het beste je kind aan."
Sinds eind 2003 fungeert hij behalve als vader ook als coach van Misa, nadat hij had besloten niet door te gaan met Michiel Schapers. "Op de eerste plaats vind ik dat ik het ook wel kan. Ik heb nu zo'n dertig jaar ervaring. Op de tweede plaats was het een financiële kwestie. En kijk, Misa was met Michiel succesvol. Hij is intelligent, fit, ze kon goed met hem sparren, we hadden een goede verstandhouding. Maar ja, Michiel had ook problemen met de bond. Ik wilde Misa niet met die spanning opzadelen."
Senior vindt het voorlopig wel best zo. Ook als de ranking van zijn dochter, momenteel 120ste van de wereld, zich snel verbetert en het geld binnenstroomt, dan nog zal hij met een zeer kritisch oog naar beschikbare trainers kijken. "Het moet een heel goede zijn, zoals Richard. Weet je wat het ook is: sommige trainers brengen ook de avonden door met de meisjes. Dat vind ik maar niks. En vooral als ze nog getrouwd zijn."
Als zijn zoon zou zeggen dat hij er een coach bij moest halen, oké, dan ging hij akkoord. "Maar dat heb ik nog niet gehoord."
Zo heeft hij ook nog niet gehoord dat Misa tabak van hem heeft. "Als zij haar eigen plan wil trekken, dan ben ik de laatste om haar tegen te houden. Maar waarom zou ze het zeggen? Het zou ook gevaarlijk zijn wat te veranderen. Ik heb haar al die dingen uitgelegd, dat ouders altijd meer discipline willen. Als ze daarom met mij als coach zou breken, nou, dan is ze niet volwassen. Wij doen het niet om haar te pesten. Het is ook niet zo dat we haar voortdurend controleren. Het is alleen wel zo: vanwege de financiën slapen we nog steeds bij toernooien op één kamer. Dan moet ze wel om half negen of negen uur 's avonds op de kamer zijn."
Voor de afwisseling reist Misa soms met haar moeder Pavlina naar een toernooi. "Kunnen ze lekker als twee dames babbelen. Mijn vrouw is 42, tussen hen zit maar één generatie verschil. In tennis is het heel normaal dat ouders meereizen. Het hoeft geen belemmering te zijn. Kijk naar Lleyton Hewitt, hij neemt altijd zijn ouders mee. Maar goed, ik weet wel dat kinderen het niet altijd leuk vinden om controle te hebben. Misschien zijn wij wel ouderwets, heeft Misa daarvan een beetje last. Anderen hebben op haar leeftijd al van alles uitgeprobeerd. Maar ja, wat dat betreft zat ik laatst wel met verbazing een tijdschrift te lezen. Daarin las ik dat meisjes in Nederland gemiddeld 17,3 zijn als ze voor de eerste keer met een jongen naar bed gaan."
Moeder Krajicek was mee naar het toernooi van Memphis, half februari. Daar viel de enige, echte tegenvaller in het debuutjaar van Misa bij de 'grote meiden' van het WTA-circuit te noteren. Ze had in de tweede ronde tegen de Japanse Akiko Morigami een matchpoint, geheel tegen haar natuur in kon ze het niet afmaken. "Zo balen," zegt ze. "Ik kreeg een gemakkelijke backhand, maar sloeg 'm fout. Het was één van de eerste wedstrijden waarbij ik heel boos was op mezelf. Gewoon kut, meer kan ik er niet van maken."
Het lijkt een detail, maar een overwinning toen in Amerika zou haar nu in de top 100 hebben gebracht. Had ze geen kwalificaties voor Roland Garros hoeven te spelen. En ga zo (Wimbledon!) nog maar een tijdje door.
Het doet er niks aan af dat ze evengoed, voor Nederlandse begrippen, in sneltreinvaart de wereldranglijst aan het bestormen is. Eind 2004 was ze de nummer 429, nog geen vier maanden later gloort de top 100. Die ontwikkeling, op basis van een ongebreidelde vechtlust en een zeer behoorlijk afgerond slagenpakket, moet de familie tevreden stemmen. Of nou, enerzijds wel. Maar bij de familie Krajicek zijn ze niet zo snel tevreden. In de denkwijze van Petr leidt tevredenheid tot stilstand, bovendien hebben hij en Misa links en rechts naar de progressie van andere tieners gekeken. De 17-jarige Française Tatiana Golovin, van wie ze eind 2004 twee keer won, rukte vorig jaar van plek 345 op naar positie 27. Misa: "Ha, ja, Golovin. Op haar kan ik jaloers zijn, hoor! Maar als zij het kan. Nou, dan denk ik: waarom zou ik dat niet kunnen? Tot nu toe is de stap naar de senioren me redelijk meegevallen. Mentaal en fysiek is er nog een verschil. Daar moet ik aan werken, aan mijn voetenwerk vooral. Ik doe veel aan hardlopen, aan krachttraining. Ik ben niet de lichtste en zal dat ook nooit worden. Ik heb de bouw van mijn vader, als ik één snoepje neem, vliegt het eraan. Maar als het daarom gaat: het is beter het gewicht om te zetten in spiermassa, dan dat ik ga proberen af te vallen."
Nauwgezet wordt het gewicht van Misa in de gaten gehouden. Zijzelf: "Ik zou op de wc moeten gaan zitten om iets lekkers te eten." Vader Petr: "Misa is jaloers op haar broertje Petr. Hij kan alles eten, zonder aan te komen. Als Misa een reepje chocola neemt, is ze zo twee kilo zwaarder. Moeilijk hoor. Zij en ik houden van zoete dingen. We proberen het zo veel mogelijk te mijden. Maar zo af en toe, als een toernooi goed is gegaan, belonen we onszelf. Kopen we een taartje."
Misa zal nooit de magerste worden, zegt haar vader. Hij vergelijkt haar met Serena Williams, met Jennifer Capriati. Hij prijst zich uiterst gelukkig dat zijn dochter-in-de-puberteit geen hekel aan haar vormen heeft. "Dat is het gekke aan haar en dat is ook goed: ze heeft geen moeite met zichzelf, ze zit goed in haar vel. Ze kan er heel goed tegen als ik haar er af en toe mee plaag."
Waarschijnlijk laat Misa op haar beurt ook geregeld weten hoe ze over haar vader denkt. Petr noemt haar met een brede grijns 'mondig.' Was Richard destijds een verlegen, schuchtere jongen, met Misa is het soms kwaad kersen eten. Helemaal als het tennis even niet haar zin verloopt. Haar perfectionisme doet aan dat van Richard denken, haar gedrag bij een achterstand ook. Petr: "Maar door de strenge regels van het vrouwencircuit is dat al sterk verbeterd. Het kankeren, het gooien met de rackets wordt steeds minder. Ze weet dat het energie en geld kost. Plus: het geeft aan je tegenstander aan dat het niet goed met je gaat."
Voorlopig staat de teller op één boete van vijftig euro, bij een toernooi in België. Dat leed is dus wel te overzien. Of, nou, werd het misschien van haar zakgeld afgetrokken? Uitdagend begint ze te lachen: "Ha, nee, zoiets wordt meteen van je prijzengeld afgetrokken. Van mijn zakgeld af! Dat zou helemaal mooi worden!"
Ordina-open.nl, 10 april 2005
Ik heb er alles voor over om de top te bereiken
Michaëlla Krajicek is een van de publiekstrekkers tijdens de Ordina Open. Dat wil wat zeggen in een veld met grootheden zoals Mary Pierce, Elena Dementieva en Alicia Molik. Een interview met Nederlands beste speelster die op de drempel staat van de Top-100. 'Het zou heel prettig zijn eens een wedstrijd te winnen op gras.'
Je bent pas 16 jaar en toch begin je straks al aan je derde Ordina Open. Knijp jij jezelf niet af en toe in de arm om te zien of je wel goed wakker bent?
'De eerste keer dat ik meedeed zeker, toen was ik ook echt héél nerveus. De tweede keer viel het mee en de derde keer zal het al wat normaler zijn. Ik ben niet verbaasd dat ik op dit niveau kan meespelen, wél dat het zo snel is gegaan. Voor mij is het een hele eer dat ik nu al rond de 120 ste plaats op de wereldranglijst sta. Ik hoop dat mijn ontwikkeling zich in dit tempo doorzet.'
Wat herinner je nog van je eerste optreden in 2003?
'Ik weet dat ik in de kleedkamer zat en op was van de zenuwen. Tegen iedereen zat ik maar wat te stotteren dat ik dadelijk de baan op zou moeten. Ik dacht meer aan de mensen die naar mij kwamen kijken dan aan mezelf. Dat was niet echt goed. Toch was mijn debuut mooi, omdat de tribunes rond baan 1 helemaal vol zaten. Alleen was mijn niveau nog onvoldoende Vorig jaar ging het al veel beter. Toen speelde ik op het centrecourt. Helaas liet mijn gezondheid me in de tweede set in de steek.'
Wat gebeurde er precies?
'Het was heel warm in het stadion en ik kreeg kramp in mijn buik. Na de eerste set nam ik een break. Toen vertelde ik al tegen de dokter dat ik me niet echt lekker voelde. Ze zei dat ze mijn buik zou gaan tapen en dat het wel goed zou gaan. Dacht zij. Dat was dus niet zo.'
Je viel flauw.
'Ja, ik herinner me daar echt weinig van. Ik weet ook niet eens meer wat de score was. De derde keer zal het hopelijk beter gaan in de Ordina Open. Het is mijn wens een goed resultaat neer te zetten. Het zou heel prettig zijn eens een wedstrijdje te winnen gras. Op Wimbledon heb ik in de junioren al wel overwinningen behaald. Daar is de ondergrond wat harder. Hoe harder de baan, hoe hoger de stuit van de bal. Gelukkig zijn er in 's-Hertogenbosch nu een paar banen op kleigrond aangelegd. Dat is beter voor mij. Ik moet nog leren hoe ik het beste op gras kan spelen. Tennis op gras is zo anders Ik kan niet uitleggen wat het nou precies is. Als de bal verkeerd stuit, kan ik soms gek worden. Dat hangt ook een beetje van de stand in de wedstrijd af. Op 1-1 is het niet zo erg, maar op 5-6 30-40 is het meer dan balen.'
Wat is er sinds de laatste editie van de Ordina Open allemaal met jou gebeurd?
'Ik ben mentaal en fysiek sterker geworden, hoewel ikzelf vind dat het altijd sterker kan. Ik ben ook nog niet uitgegroeid. Momenteel meet ik 1 meter 78. In Tsjechië is eens uitgerekend dat daar nog twee centimeter bij zullen komen. Laatst kwam bij een meting aan het licht dat mijn ene been een centimeter korter is dan het andere, maar dat is niet erg.'
Je staat nu bijna in de Top-100. Is daarmee een droom in vervulling gegaan?
'Droompje. Eigenlijk is het wel een droom, ja. Ik wilde het graag. Iedereen praat ook over de Top-100. Pas als ik dat haal, ga ik verder kijken. Nu moet ik het eerst nog maar eens zien te bereiken.'
Kijk je niet stiekem al verder?
'Nog niet, nee. Echt niet.'
Als junior ben je altijd gewend te winnen. Denk je dan niet automatisch dat het bij de senioren ook zo zal gaan?
'Natuurlijk hoop ik dat wel, maar dat is helemaal niet zeker. In de junioren waren mijn tegenstanders maximaal vijf jaar ouder. Bij de profs zijn ze dat tien, vijftien tot zelfs twintig jaar. Dat is een groot verschil. Mijn moeder zei me dat je op je 25ste het sterkste bent. Zelf voel ik me zeker geen junior meer. Ik heb bijna tweeënhalf jaar in het juniorencircuit gespeeld. Dat is best veel. Voor mij zou het heel raar aanvoelen als ik nu weer van het damescircuit naar de junioren zou terugmoeten.'
In het WTA-circuit heb je al diverse toernooien gespeeld. Wat kun je zeggen over het niveauverschil?
'Het niveau is heel anders. Junioren zijn veel nerveuzer op de belangrijke punten en maken dan meer fouten. Ze slaan bijvoorbeeld een domme bal op matchpoint. Senioren doen dat niet. Het gaat vaak om de balkeuze. Kracht speelt ook wel een rol, maar slechts een beetje. Het hoofd is belangrijker. In februari stond ik in de tweede ronde van het toernooi in Memphis tegenover de Japanse Morigami. Dat ging gelijk op. In de eerste set speelde ik heel goed in de tiebreak, 7-6. De tweede set ging ook gelijk op. Ik had een matchpoint bij 6-5 op haar service. Het was een lang punt, waarbij ik een makkelijkere backhand fout sloeg. Het was de enige die ik langs de lijn sloeg. Balen. In de derde set was ik echt down, ook fysiek. Ik had alles gegeven om de tweede set te winnen. Binnen no time was het 1-5. Ik kwam terug tot 4-5 30-30 maar toen sloeg ze twee goede services waarmee ik niks kon doen.'
Qua tempo kun je wel gewoon mee?
'Ik vind dat ik fysiek nog steeds moet verbeteren als ik echt de top wil halen. Daar moet ik hard aan werken. Als je me over een paar jaar spreekt, ben ik misschien meer tevreden. Op deze leeftijd kan ik minder krachttraining doen dan oudere speelsters. Omdat ik nog niet ben uitgegroeid, zou dat slecht zijn voor mijn spieren. Dan zijn ze straks stijf en kan ik helemaal niks meer. Ik ben sowieso al veel stijver omdat ik vaak met die oudere meisjes speel. Daarom moet ik veel oefeningen doen.'
Richard Krajicek, Sportweek, 7 april 2005
Tapsport
Ik ben laatst bij het televisiekijken bijna van de bank gevallen. Er kwam een bierreclame voorbij, waarin de eigenaar van een kroeg zei dat het hard werken was, zo'n café runnen. Dat geloof ik graag. Maar toen voegde hij eraan toe: "Het is net topsport." Ik kan alleen maar hópen dat dat grappig was bedoeld (zei hij niet toevallig 'tapsport'?), want sorry - het bestieren van een dranklokaal is in de verste verte niet te vergelijken met topsport.
De voormalige Zweedse tennisser Magnus Larsson is na zijn carrière een kroeg begonnen en hoewel hij daar met veel plezier achter de tap staat, denk ik niet dat hij zijn huidige werk zal vergelijken met zijn leven op de ATP Tour. Laatst was er bij mij voor de deur een stratenmaker bezig. Die man zou het niet in z'n hoofd halen om zijn werk met topsport te vergelijken, maar eerlijk gezegd komt zijn fysieke arbeid juist wél in de buurt. Stratenmaken verdient goed, maar je helpt er ook je rug mee naar de haaien en dat is iets waar Sjeng Schalken zich in zal kunnen herkennen. Deze zelfbenoemde 'werktennisser' onder de profs heeft momenteel flink de wind tegen. Na zijn zwaarbevochten overwinningen in de Davis Cup tegen Zwitserland dacht ik dat we de wederopstanding van onze beste tennisser hadden mogen aanschouwen. Helaas kreeg Sjeng in Indian Wells een voorhoofdsholteontsteking en kon hij in Miami niet deelnemen door problemen met zijn rug.
Omdat Raemon Sluiter ook ziek op bed lag en Martin Verkerk zojuist voor de tweede maal aan zijn schouder is geopereerd, waren er op het forum van www.tennis.nl behoorlijk wat negatieve reacties te horen. "Sjeng door zijn rug, Raemon ziek, Martin en John geopereerd en Krajicek ook al gestopt door zijn schouder (sic), wanneer krijgen we nou eens een Nederlander die kan tennissen maar nooit geblesseerd is?" schreef bijvoorbeeld een 'fan'. Nou, daar kan ik wel een antwoord op geven: nooit. Alle tennissers raken vroeg of laat geblesseerd. Zelfs deze tennisfans hebben blijkbaar geen idéé wat toptennis met je lichaam doet. Massa's Nederlanders krijgen rsi, een repetitive strain injury van bijvoorbeeld het werken met een muis. En owee als er dan van overheidswege wordt geopperd dat zulks aanstelleritis is. Mijn vrouw Daphne heeft rsi gehad van het vele schrijven achter de computer en van haar weet ik dat het erg veel pijn doet. Welnu, topsport is één grote repetitive strain: je speelt jezelf kapot, zo simpel is het. Denk maar aan Goran Ivanisevic (schouder), Gustavo Kuerten (heup), Martina Hingis (voet), Marcelo Rios (rug), Jacco Eltingh (knieën), Patrick Rafter (schouder). Het is heus geen Nederlands fenomeen; nagenoeg iedereen speelt met pijn en tóch doen we het met plezier. Want tennis is onze passie en blessures horen erbij - al is iedere speler in zijn hart bevreesd voor die ene career ending injury.
In mijn boek Harde Ballen (waar ik er overigens tot mijn blijde verrassing al 35.000 exemplaren van heb verkocht en dat momenteel in het Engels wordt vertaald), zegt Roger Federer: "Ik ben dankbaar voor elk toernooi dat ik win. Tennis is een harde sport. Eén blessure en je carrière kan voorbij zijn." Voorlopig ziet het er echter niet naar uit dat Roger zelfs maar last heeft van een loopneus, want hij blijft winnen. De kranten spreken nu zelfs al van een 'moeizame zege' als hij drie setjes nodig heeft. Na zijn verlies in de halve finale van de Australische Open tegen Marat Safin won Federer Rotterdam, Dubai én Indian Wells en zei: "Ik ben blij dat ik mezelf herpakt heb." Als ik een tijdje slecht speelde en vervolgens een halve finale haalde, had ik het gevoel dat ik mezelf herpakt had. Roger wint 27 wedstrijden op rij, verliest er één en wint vervolgens drie toernooien op rij. Dá;n pas heeft hij het gevoel dat-ie weer goed bezig is? Bij sommige mensen ligt de lat blijkbaar iets hoger dan bij anderen.
Federer werd bij de eerst Pro Tennis Choice Awards uiteraard gekozen tot Player of the Year. Serena Williams verdiende de trofee voor Comeback of the Year, vanwege haar overwinning op de Australische Open na een lange afwezigheid. "Ik kan nu een lange neus trekken naar de mensen die zeiden dat ik niks meer zou winnen als ik acteren en ontwerpen erbij zou doen," lachte Serena. "Maar kijk: ik ben een paar weken geleden begonnen met trainen en ik win gewoon de Australische Open!" Serena speelt naast haar tenniscarrière kleine rolletjes in Amerikaanse tv-series en neemt volop acteerlessen, naast haar werk als ontwerpster voor haar eigen label Aneres (inderdaad, Serena achterstevoren). "Over een paar jaar is Aneres even bekend als Chanel of Dior," meende Serena met de van haar gebruikelijke bescheidenheid. Maar de zusjes Williams doen nog meer: zo beginnen ze binnenkort aan hun eigen realitysoap. Na het kinderboek On the court with Venus en Serena Williams komen de zusjes nu ook met een adviezenboek voor tienermeisjes, met als titel: Serving from the hip: 10 rules for living, loving and winning. Daarnaast vond Venus nog de tijd voor haar studie binnenhuisarchitectuur én voor het poseren in een minuscuul wit badpakje in de Swimsuit Issue 2005 van het Amerikaanse blad Sports Illustrated. "Tennis is maar één van de dingen die ik doe," zei ook Venus desgevraagd.
Ik weet niet of de WTA blij moet zijn met zulke uitspraken. Want het lijkt mij niet bevorderlijk voor het imago van het vrouwentennis als supersterren als de zusjes Williams hun sport als een soort hobby kunnen zien en tóch grand slams en andere grote toernooien blijven winnen. Gelukkig zijn Kim Clijsters en Justine Hénin terug van weggeweest, waarbij natuurlijk vooral Clijsters een sterke indruk maakt. Elke sport is gebaat bij meer topspelers en tegenstand houdt ook supertalenten als de zusjes Williams bij de les. Mijn zus Michaella kan zich voorlopig nog geen tv-series, modelabels, boeken, kalenders of studies veroorloven. Zij moet keihard werken voor haar plekje in de tennisgeschiedenis. Deze week speelt ze een 75.000 dollar-toernooi in Dinan waar ze met haar ranking van 120 als vijfde is geplaatst. Bij de Pro Choice Awards in Miami kreeg de Franse Tatiana Golovin door haar 23ste plaats op de wereldranglijst de trofee voor Newcomer of the Year. Michaella heeft twee keer tegen deze Golovin gespeeld en haar beide keren verslagen, met 6-3, 6-3 en 6-1, 6-4. Mede daardoor gelooft Misa er heilig in dat zij óók zo'n sprong naar de big time kan maken. Ik gun het haar uiteraard met heel mijn hart, maar inmiddels weet ik dat het niet erg is wanneer ze de top niet haalt. Ze kan immers altijd nog een kroeg beginnen, want zoals ik nu begrepen heb, is ook dat topsport.
Hans Schelling en Francis Grondhuis, TennisMagazine, 1 maart 2005
Ze moeten voor me uitkijken
Het volwassen tennisleven van Michaëlla Krajicek is begonnen. En dat ontwikkelt zich zeer snel. In Melbourne maakte ze haar Grand Slam-debuut bij de senioren en inmiddels lonkt de Top-100. 'Ik ben al zo gewend aan dit niveau.'
'Ik kan niet zeggen dat ik verbaasd ben.' Natuurlijk niet. Je bent net 16 jaar, kan je meten met de grote mevrouwen en maakt je Grand Slem debuut op de Australian Open waar je subtopper Patty Schnyder erg goed partij geeft.
'Ik heb hier vanaf mijn derde heel hard voor gewerkt en kies nu 100 procent voor tennis. Ik zou juist verbaasd zijn als het niet goed zo gaan.'
Zo, dat staat genoteerd.
Michaëlla Krajiceks jacht naar de wereldtop heeft sinds de Australische seizoensopening een andere wending genomen. Er is geen weg meer terug. In een paar weken tijd heeft de Nederland/Tsjechische belofte grote stappen vooruit gezet. Ze is het professionele leven gestart waar ze de laatste tijd naar gesnakt heeft. En zie daar, in no time is de Top-100 nabij. Nederlands beste tennisster heeft zichzelf een jaar gegeven om die barrière te slechten, maar het moment lijkt eerder te komen dan gedacht. Heimelijk hoopt ze in mei bij de beste 100 te staan en daardoor rechtstreeks in te stromen in het hoofdtoernooi van Roland Garros. Een bekende achternaam had ze al, nu groeit haar reputatie eveneens. 'Als ik in Nederland ben, word ik tegenwoordig overal herkend.' Ook rondom de internationale banen blijft Misa (spreek uit: miesja) geen vreemde. Ze merkt het aan haar nieuwe collega's, oftewel geroutineerde tegenstanders die al wat jaartjes meedraaien. 'Ze weten dat ik jong ben en dat ze voor me moeten uitkijken.'
Eigenlijk verloopt de overgang van het juniorentennis en het ITF-circuit naar WTA-toernooien ongemerkt soepel. Qua tennis dan, want Krajicek bekent dat ze haar leeftijdsgenoten best mist. 'Met de meiden onderling was het altijd heel leuk, daarom voel ik me nu nog niet echt thuis. Dat zal wel veranderen als er een generatie omwisselt. Qua spel zou ik niet meer terug willen keren, want ik ben nu zo gewend aan dit niveau.'
Het niveau waarop alles anders is. Tempo, druk, mentaliteit. Vorig jaar speelde de Almeerse bewust een paar kleinere toernooien, voornamelijk om punten te pakken. Ze leerde er meer. 'Daar merkte ik namelijk al dat ik het tempo makkelijk aankon.' Ook volgde ze de verrichtingen van de Tsjechische Stryckova, een van haar voorgangsters als jeugdwereldkampioene. 'Ze is nu wat teruggezakt, maar ze stond na haar eerste jaar meteen bij de top 50. Het verschil is dus niet zo groot. Dat pept me op.'
Nadenkend over haar eigen spel is Krajicek momenteel meer dan tevreden. Vooral de service - hard en goed - loopt naar behoren en wordt steeds beter. Over de tweede opslag zijn geen klachten en dubbele fouten doen zich sporadisch voor.
Forehand en volley slaat ze stabiel en de backhand is verbeterd. De focus wordt in dit stadium van de carrière vooral gelegd op fysieke arbeid. Om te zorgen dat alles heel blijft en het lijf van de tiener leert wennen aan de krachtmetingen met volwassenen. De vrees voor blessures nu de belasting groter wordt is niet onlogisch. Voorbeelden genoeg van veelbelovende talenten die fysieke problemen kregen. Krajicek doet nu standaard buik- en rugspieroefeningen en traint specifiek haar benen. 'Om sneller te worden. Mijn tegenstanders zijn ouder en krachtiger, waardoor ik nu veel meer moet lopen en ballen moet terugslaan dan bij de junioren. Ik moet veel doen om geen blessures te krijgen.'
Sven Bakker, Sport1.nl, 8 februari 2005
Exclusief interview: Michaëlla Krajicek
Voor de US Open in 2005 is er nieuw bloed in de top-100 van de tenniswereld. Het zijn de woorden van Hans Felius, technisch directeur van de tennisbond KNLTB. Uitgesproken op 7 december van het vorige jaar. Hoewel de voorspelling voor de meesten als een totale verrassing kwam, lijkt het nu toch waarheid te gaan worden. Met dank aan de zestienjarige Michaella Krajicek, in no-time opgeklommen naar de 126e plaats op de wereldranglijst en op weg om de prestaties van haar broer Richard te doen overtreffen.
Hoe een leven in een plotselinge stroomversnelling kan geraken. Michaella Krajicek ging het jaar 2004 in met het vooruitzicht te 'ruiken' aan de seniorentoernooien bij de vrouwen (ITF- en WTA-toernooien); ze sloot het jaar af als de nummer 244 en won in een jaar 41 partijen (tegenover zes verloren duels). Is dat goed? Nee, dat is heel goed, uitermate goed zelfs.
Na de winst in het meisjesenkelspel op de US Open begin september meldde ze eind 2005 in de top-200 te willen staan. Top-200 eind 2005? We schrijven 8 februari, begin 2005, en Mischa staat op plaats 126 van de wereld. Juist ja, een stroomversnelling.
Had Mischa dat zelf verwacht? 'Nee, zeker niet. Als je me een jaar geleden zou zeggen dat ik een jaar later zo rond de 125 zou staan, zou ik dat niet geloven. Mijn vader en trainers in Nederland en Tsjechie zeiden al een tijd geleden tegen mij dat ik de top-100 aankan en dat heb ik nu wel laten zien denk ik. Dit is absoluut een mooie ontwikkeling.'
Wat heet. Als je je doelen zo snel moet bijstellen, kan het niet anders dan dat er sprake is van een ontwikkeling die tegen het angstige aan is, zo goed. Want het zit er namelijk dik in dat Mischa aan het eind van 2005 op een, laten we het realistisch houden, topvijftigplek staat. Er is in het vrouwentennis een vrij zekere top-20; daaronder ligt het niveau erg dicht bij elkaar. Maar, eerst maar eens de top-100. 'Ik hoop dat ik daar zo snel mogelijk kom. Ik bedoel, ik sta nu al op de 126e plaats, dus als ik dit jaar nog wat toernooien goed presteer kan ik zeker aan het eind van het jaar in 'THE TOP HUNDRED' staan.'
En laten we eerlijk wezen, snel ontwikkelen is mooi en aardig en goed en leuk - het moet niet te snel gaan. De druk om te presteren wordt almaar zwaarder en daarbij komt ook dat Mischa fysiek niet overbelast mag worden. Aan de andere kant: wat goed is komt snel en laat zich niet remmen door voorzichtigheid.
Genoeg gespeculeer tot zover, over naar de realiteit. Die realiteit van Mischa is even mooi als haar toekomst. Afgelopen week won ze namelijk het ITF-toernooi in het Italiaanse Ortisei, waardoor een stijging van plaats 163 naar 126 op de ranking werd ingezet. Het was de zoveelste goede prestatie in de afgelopen maanden (met natuurlijk de tweede ronde op de Australian Open).
'Na de eerste ronde in Ortisei, die eigenlijk meer een opwarmertje was (letterlijk en figuurlijk, want het was daar volgens Mischa heel koud, SB), voelde ik me erg goed op het tapijt. De tweede ronde was moeilijk en de halve finale won ik eigenlijk een beetje op geluk. In de tweede ronde won ik 7-6 derde set en in de halve kwam ik in de derde nog terug van 3-5 tot 7-5. Toen gilde ik het echt uit van blijheid. Het tapijt daar was echt heel snel. Dan moet je in de eindfase van een wedstrijd ook een beetje geluk hebben. En dat had ik. Niet een keer, maar dus twee keer.'
Het is een van de positieve kenmerken van Mischa: het blijven knokken tot en met de laatste tennisbal is geslagen. Daardoor heeft ze al verschillende partijen gewonnen die eigenlijk al verloren waren, met name in het juniorencircuit. Maar nu dus ook in het professionele circuit. Het is een hele omschakeling. 'Maar de overstap bevalt erg goed. Het is weer eens wat anders he.'
Het grote verschil? 'In het juniorentennis was het wat te gezellig, haha. De overstap naar de damestoernooien is in die zin anders dat de toernooien zonder jongens zijn.. Verder spelen ze bij de damestoernooien veel meer met het hoofd dan bij de meisjes. Ze zijn rustiger, weten wat ze willen bereiken in de wedstrijd.'
Natuurlijk kende Mischa wat aanpassingsproblemen, dat is normaal, maar toch: de overstap was een succesvolle. 'Bij de eerste toernooien moest ik even kijken of ik het tempo aankon en wat het verschil precies was. Nou, nu kan ik wel zeggen dat ik het niveau aankan en het verschil in de mentaliteit zit.'
Er bestaat geen twijfel over het niveau en de mentaliteit van Mischa. Bij de Australian Open haalde ze immers al de tweede ronde waarin ze nipt verloor van de latere kwartfinaliste Patty Schnyder. Die prestatie geeft veel hoop voor de drie Grand Slam-toernooien die nog volgen. 'Ik hoop uiteraard dat ik zover mogelijk kom. Maar hier kan je moeilijk iets over zeggen.. Als je tegen een speelster uit de top-100 of top-50 moet beginnen zal dat zeker iets anders zijn dan tegen iemand uit de top-20. Dusja, ik hoop dat ik weer een rondje mag winnen en dan zullen we zien wat het wordt.'
Het eerstvolgende Grand Slam-toernooi is Roland Garros, dat op 23 mei in Parijs van start gaat. Als Mischa tegen die tijd een plaats in de top-100 heeft bewerkstelligd dan is ze direct toegelaten tot het hoofdtoernooi. Punten om te stijgen op de ranglijst kan ze volgende week alweer halen. Mischa reist dan af naar de Verenigde Staten voor het toptoernooi in Memphis (hardcourt, 170.000 dollar aan prijzengeld). Ze was met een wildcard toegelaten. 'Ik heb echt geen idee wat me daar te wachten staat. Er zijn heel veel topspelers daar actief. Dus ik ga er meer heen om wat ervaring op te doen en ik zal proberen om er het beste van te maken.'
En ook al heet je Michaella Krajicek, ben je de (half)zus van Richard Krajicek, sta je 126e van de wereld, ben je zestien jaar, heb je de talenten, de wilskracht, de mentaliteit en de ambitie van een potentiele wereldtopper en ligt de wereld aan je voeten - dan nog is 'er het beste van maken' - je best doen dus - alles wat je kunt doen. En Mischa doet er alles aan. Om uiteindelijk broer Richard te doen overtreffen en de woorden van Hans Felius om te zetten in daden.
Spits, 8 februari 2005
Het gaat hard met Michaëlla Krajicek
De 16-jarige tennisster won afgelopen zondag het vijfde ITF-toernooi uit haar carrière in het Italiaanse Ortisei, waardoor ze is gestegen naar de 126e plaats op de wereldranglijst. Met een goed resultaat tijdens het WTA-toernooi van Memphis, dat volgende week begint, kan de halfzus van Richard zelfs de tophonderd binnendringen. Krajicek: ,,Een jaar geleden had ik hier niet van kunnen dromen, maar ik had iemand nodig die mij terechtwees.''
Het was ,,een hele mooie week in Ortisei'', zegt Michaëlla Krajicek spontaan. ,,Ik had vooraf niet verwacht dat ik daar de winst zou pakken.'' Maar na een ,,opwarmertje'' tegen de Italiaanse Elena Pioppo, die met een wildcard tot een toernooi was toegelaten, trof ze in de tweede ronde de als tweede geplaatste Martina Sucha. ,,Dit was eigenlijk een soort finale. Ik wist dat als ik die wedstrijd won, ik ver kon komen.''
En zo geschiedde. 'Mischa' Krajicek versloeg vervolgens Bammer, Kleinova en Klosel en schreef het met 75.000 dollar genoteerde toernooi op haar naam. De geldprijs die hieraan vast hing was evenwel niet eens haar mooiste beloning. De geboren Delftse bewees namelijk dat ze ook wedstrijden die minder goed liepen, tot een goed eind kon brengen. ,,Vooral in de halve finale heb ik namelijk niet mijn beste tennis laten zien.'' Zelfvertrouwen De kwaliteit om ook slechte wedstrijden te winnen heeft ze grotendeels te danken aan haar goede spel op de Australian Open. Na drie kwalificatierondes werd ze daar toegelaten tot het hoofdtoernooi. In de tweede ronde legde ze het daarin nipt af tegen de als twaalfde geplaatste Patty Schnyder. Krajicek: ,,De plek in de tweede ronde daar heeft me ontzettend veel zelfvertrouwen gegeven. Toen heb ik wel laten zien dat ik tophonderdniveau aankan.''
Terwijl ze daar ,,één of twee jaar geleden nog niet van had durven dromen''. Maar de laatste maanden is Krajicek, naar eigen zeggen, veranderd. ,,Niet alleen mentaal, want ik ben bijvoorbeeld veel rustiger geworden, maar ook fysiek.'' Vooral aan dat laatste aspect werkt Michaëlla de laatste tijd veel. Om blessures te voorkomen, maar ook omdat ze van nature stevig gebouwd is.
Voormalig Fed Cup-captain Tjerk Bogtstra uitte daar vorig jaar nog forse kritiek op. Krajicek: ,,Bogtstra heeft destijds tegen journalisten geroepen dat ik te dik was en dat het Nederlandse vrouwentennis niets voorstelde. Ik vond dat hij dat niet kon maken, omdat zoiets tussen de speelsters en de coach afgehandeld moet worden. In zijn ogen ging het niet goed, maar alle speelsters deden echt hun stinkende best.''
Toch waren de harde uitspraken van Bogtstra niet aan dovemansoren gericht. Krajicek: ,,Ik had toentertijd iemand nodig die mij terechtwees. Voor mij was het een stimulans om harder te gaan trainen en iets aan mijn fysiek te doen. Toch heb ik het er later nooit meer met hem over gehad.''
Fysiek en mentaal zit het nu wel goed bij Krajicek. Daarbij zijn haar resultaten de laatste tijd dik in orde. Het enige dat haar eigenlijk nog parten speelt bij de strijd om hogerop te komen, is haar leeftijd. Met haar zestien jaar mag ze namelijk, naast de vier grand slams, maar elf toernooien per seizoen spelen. Michaëlla: ,,Dat is inderdaad niet makkelijk. Zeker nu ik sinds kort mijn havo-diploma binnen heb, waardoor ik me in principe volledig op het tennis kan richten.''
Desalniettemin zijn de verwachtingen, vooral in Nederland, hooggespannen rondom Krajicek. Dat brengt druk met zich mee, druk die de laatste tijd enkele jeugdige sporters te veel is geworden (tennisster Sylvana Bauer, schaatsster Frederique Ankoné). Vooralsnog heeft Mischa daar zelf weinig last van: ,,Mijn voordeel is dat ik niet de hele tijd in Nederland ben. Daardoor mis ik wat er allemaal over mij gezegd en geschreven wordt in de media. Soms hoor ik van vriendinnen wel eens dat ik in de krant heb gestaan, maar liever hoor ik hier niets over. Ook al zijn het namelijk positieve stukken, dan nog doen ze wat met je.'' Chinees In Tsjechië, waar Krajicek het grootste deel van het jaar verblijft, wordt er maar weinig over haar geschreven. ,,Hier is het enkel hockey en voetbal wat de kranten haalt. Als ik hier vandaag Chinees ga halen herkent niemand me, maar als ik in Almere rondloop, weet iedereen dat ik die tennisster Michaëlla Krajicek ben.''
Niet in de laatste plaats natuurlijk ook door haar bekende halfbroer Richard Krajicek. De band tussen Michaëlla en hem wordt steeds inniger. ,,Vroeger hadden we nauwelijks contact; we hebben bijvoorbeeld ook nooit in hetzelfde huis gewoond.''
Vooral de laatste jaren steekt ze echter op tennisgebied erg veel van hem op. ,,Op aanraden van Richard ga ik de laatste tijd steeds vaker servicevolley spelen. Hij had natuurlijk ongeveer de beste services en volleys ter wereld, en dit zijn ook mijn sterke punten. Langzamerhand ben ik mijn spelstijl dan ook wat aan het veranderen, hoewel ik zelf merk dat ik liever in de rally pas naar het net ga, in plaats van gelijk na de service.''
Daarbij wordt Michaëlla nog altijd gecoacht door vader Petr, waarmee haar sportieve begeleiding grotendeels in familiehanden ligt. Toch sluit Mischa niet uit dat hier ooit verandering in zal komen: ,,Misschien dat ik over een paar jaar wel met privé-coaches ga werken, maar dan wel alleen op conditioneel gebied.''
Voorlopig is ze niettemin meer dan tevreden met haar vader, die haar nog bij zoveel mogelijk toernooien vergezelt. ,,Hij kent me natuurlijk door en door en daarbij geeft hij me in het tennis alles wat ik nodig heb. Ik zou het wel heel fijn vinden als hij gewoon mijn coach blijft, maar dat moet hij zelf ook willen natuurlijk. Hij is al 63 en hij heeft ook een vrouw en een zoon met wie hij rekening moet houden.'' Verrassing Bij het komende toernooi van Memphis zal vader Petr er echter niet bij zijn, omdat hij tijd met de rest van zijn gezin door wil brengen. Michaëlla hoopt op dat toernooi vooral ervaring op te doen, aangezien er een aantal hooggenoteerde speelsters (onder meer Zvonareva en Raymond) aan meedoen. ,,Maar misschien kan ik weer voor een verrassing zorgen.''
Doordat Krajicek dankzij een wildcard op het hardcourt van Memphis mag spelen, mist ze wel het ABN-Amro toernooi in Rotterdam, waarvan Richard Krajicek de directeur is. Michaëlla: ,, Ik vind het zo jammer dat ik daar niet bij kan zijn! Richard heeft er enorm veel werk aan besteed, hij heeft een hoop goede spelers naar Rotterdam weten te halen. Maar ik zal zeker geregeld met hem en Raemon (Sluiter, red.) bellen om te vragen hoe het er is.''
Daarbij heeft Richard Krajicek al laten weten dat hij de mogelijkheden onderzoekt om ook een vrouwentoernooi in Rotterdam te beginnen. Zijn jongere halfzusje reageert verheugd op die mededeling: ,,Dat zou helemaal mooi zijn natuurlijk!'' En tegen de tijd dat het zover is, zal ze hoogstwaarschijnlijk niet meer hoeven te hopen op een wildcard: dan geeft haar ranking gewoon recht op directe plaatsing.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 22 januari 2005
Ook met pijn spelen de Russinnen
Oost-Europeaanse tennissters regeren met harde hand, ook bij jeugd
De landen uit het voormalige Oostblok hebben de macht in het vrouwentennis overgenomen. Het geheim schuilt volgens coaches Glenn Schaap en Petr Krajicek in de absolute wil om te winnen. ,,Op weg naar de top is er geen vluchtstrook.''
Nadia Petrova heeft al meer dan een week last van een bacterie in haar lichaam. Aan opgeven denkt de 22-jarige Russin echter geen moment, ook niet in haar partij tegen de Bulgaarse Magdalena Maleeva. Op wilskracht slaat de pupil van de Nederlandse coach Glenn Schaap zich naar de vierde ronde van de Australian Open.
,,Je moet soms ook met pijn spelen'', stelt Schaap. ,,Je staat niet altijd in de vierde ronde van een grandslamtoernooi. Tijdens dit soort partijen moet je alles geven. Dat zijn de wetten van de topsport.'' Morgen treedt Petrova aan tegen de Amerikaanse Serena Williams, met als inzet een plaats in de kwartfinales.
Naast Petrova stonden er tot vandaag nog acht Russinnen, één Slowaakse, één Kroatische en één Tsjechische in hoofdtoernooi bij de vrouwen. Nederland verloor met Michaëlla Krajicek zijn enige deelneemster in de tweede ronde. De laatste drie grandslamtoernooien werden stuk voor stuk gewonnen door een Russische.
En ook in het internationale jeugdtennis zijn het de Oost-Europese speelsters, die sinds een paar jaar de dienst uitmaken. Tijdens de Australian Open klopten de jonge talenten Ana Ivanovic (Servië en Montenegro), Nicole Vaidisova (Tsjechië), Vera Douchevina en Evgenia Linetskaya (beiden Rusland) met verrassende resultaten op de deur. De verwachting is dat dit viertal razendsnel de stap naar de top zal maken.
Voor Schaap is het allerminst een verrassing dat vrouwen uit landen achter het voormalige IJzeren Gordijn het vrouwentennis domineren. Met Petrova maakt hij dagelijks van nabij het verschil mee tussen de mentaliteit van een Rus en iemand uit een westers land als Nederland. ,,Het gaat erom hoe graag iemand wil slagen. Als je ver wilt komen, moet alles daarvoor wijken'', constateert Schaap op Melbourne Park. ,,Je moet één doel voor ogen hebben. Een droom. In Nederland willen we dat onze jongeren ook een opleiding volgen. Daardoor staan ze bij voorbaat op een achterstand. Op die manier haal je het nooit. Op weg naar de top is er geen vluchtstrook.''
De afgelopen week heeft Schaap voor het eerst de zestienjarige Krajicek met eigen ogen zien spelen. De oud-prof raakte onder de indruk van de kwaliteiten en `de on-Nederlandse vechtersmentaliteit' van het halfzusje van oud-Wimbledonkampioen Richard Krajicek . ,,Ik hoop dat Michaëlla een voorbeeld voor de Nederlandse jeugd zal zijn. Maar als ik naar haar kijk, zie ik haar toch meer als een speelster met een typische Tsjechische mentaliteit'', zegt Schaap resoluut.
,,De Nederlandse tennisbond wil graag doen geloven dat ze haar hebben opgeleid, maar daarmee verbloemen ze hun eigen problemen. Toen een paar ouders vorig jaar gingen klagen dat hun kinderen onder Michiel Schapers zo hard moesten trainen, hebben ze hem ontslagen. Dat geeft de slapte aan. Doe dan je kinderen op ballet of kunstschaatsen. In Nederland willen ze schoonspringen in een driedelig pak.''
Petr Krajicek probeert zijn dochter bewust zowel in Nederland als in Tsjechië groot te brengen. Hij deelt de mening van Schaap dat de Nederlandse jeugd soms wat te verwend is (geraakt). ,,In Rusland is dat anders. Dat is een andere cultuur. Tennis is een kans om geld te verdienen. Bovendien steunen de nieuwe rijken daar de topsport. Het werkt: de Russinnen hebben nu al de macht. Ze hebben de juiste instelling om te slagen.''
Ook in zijn geboorteland Tsjechië ontdekte de jeugd het afgelopen deccenium het proftennis. Krajicek werkte met zijn dochter een groot deel van haar tennisopleiding af in Praag. Simpelweg omdat het aantal goede sparringpartners in Tsjechië vele malen groter was dan in Nederland. Zo trainde Michaëlla al vanaf haar achtste met Vaidisova, die in Melbourne vandaag in de derde ronde Lindsay Davenport treft. Maar ook in Tsjechië ziet Petr Krajicek het tennis achteruitgaan. ,,Nu daar de welvaart toeneemt wordt het snel minder. De jeugd wil niet meer tennissen. Dat is nu al een probleem. Dat wreekt zich over een paar jaar.''
Vader en coach Krajicek wil hoe dan ook voorkomen dat zijn dochter haar talenten verspilt. ,,Ik vraag van Michaëlla honderd procent inzet'', stelt hij in het spelersverblijf. ,, Michaëlla speelt vanaf haar vijfde toernooien. Ze heeft in de jeugd 240 toernooien gewonnen. Voor al die bekers hadden we geen plaats. Alleen de belangrijkste heeft ze bewaard. Ik stel geen doelen. Dat is onzin. Ik eis alleen dat ze altijd alles geeft. Dat heb ik ook bij Richard gedaan.''
Schaap is wel gecharmeerd van de wijze waarop Petr Krajicek diens dochter klaarstoomt voor de top. Schaap: ,,Topsport is hard. Vergelijk het met de zakenwereld. Daar worden ook harde besluiten genomen. Alles draait om het resultaat. Michaëlla is pas zestien, maar ze weet precies wat ze wil. Alles wijkt voor het tennis. De Russen, de Tsjechen en de Slowaken staan daarmee nu aan de top. En de Chinezen zijn de volgende die eraan komen. Je moet een keuze maken. Je kunt geen twee dingen tegelijk doen. Anna Koernikova heeft wel bewezen dat je niet tegelijk tennisster én model kunt zijn.''
Trouw, 20 januari 2005
Michaëlla Krajicek gaat in heroïsch gevecht ten onder
De sensatie hing in de lucht. Het scheelde haast niets of Michaëlla Krajicek had in de tweede ronde van de Australian Open gewonnen van de Zwitserse Patty Schnyder, in 2004 halvefinalist. Met 6-3 3-6 4-6 ging de zestienjarige Nederlandse debutante ten onder in een heroiïsche strijd.
Na twee uur en één minuut beleefde Krajicek een droevige afmars. Het goede nieuws was dat het Nederlandse vrouwentennis een toekomstige topspeelster heeft. De als twaalfde geplaatste Schnyder redde het nu op tien jaar ervaring als professional en tien levensjaren meer dan de halfzus van Richard Krajicek .
De omstandigheden waren alles behalve ideaal. Krajicek kreeg zoveel last van windvlagen dat zij gaandeweg de wedstrijd haast geen eerste opslag meer binnen het vak kreeg. Zo bood zij veel kansen aan haar tegenstandster, die in de eerste set was overklast.
Schnyder ging daarna met succes meer variëren in haar slagen. Krajicek kreeg het bovendien steeds moeilijker als de Zwitserse serveerde. Bij 4-3 had Schnyder aan het enige breekpunt voldoende om de tweede set binnen te slepen: 6-3.
In de zevende game van de derde set kreeg Krajicek van de Franse scheidsrechter een waarschuwing voor 'slow play'. Ze liet zich daardoor zo van de wijs brengen dat ze niet meer in de partij kwam. Bij 4-4 verloor ze haar opslagbeurt, waarna de Zwitserse de set en zo de wedstrijd in haar voordeel besliste.
Krajicek was na afloop zo kapot dat zij de fans alleen met een klein handgebaar kon bedanken. ,,Ik was helemaal op, moet ik toegeven. Maar het was ook niet zo gek. Ik heb drieënhalve week veel gespeeld. De ervaring was super. Zes maanden
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 20 januari 2005
`Ik heb er niet over nagedacht of ik tegen de nummer 100 of 1 moest spelen'
Superervaring voor supertalent
Mischa Krajicek leert in Melbourne dat top niet ver weg is
Zes maanden geleden stond ze nog buiten de top-1000 op de wereldranglijst. Nu is ze opgerukt naar ongeveer de 160ste plaats. En gisteren versloeg ze bij de Australian Open bijna de nummer 14 van de wereld. Het gaat zo snel, dat zelfs de persoon die het allemaal bewerkstelligde, Michaëlla Krajicek , het nauwelijks nog kan bevatten. ,,Als dit me een half jaar geleden was voorspeld, had ik het absoluut niet geloofd.''
Amper 16 jaar oud, verbaasde de wereldkampioene bij de jeugd de afgelopen week vooral zichzelf bij het eerste Grand Slam-toernooi in haar carrière. Vier partijen won zij (waarvan drie in de kwalificaties) en tegen Patty Schnyder, de nummer 14 van het WTA-klassement die vorig jaar in Melbourne nog de halve finales haalde, zat er op baan 3 van Melbourne Park bijna twee uur lang een grote verrassing in. Uiteindelijk waren, bij de vijfde wedstrijd in acht dagen tijd, haar benen op. Vooral daarom ging de tien jaar oudere Zwitserse, die al acht jaar lang een gerespecteerd lid van de mondiale top-30 is, met 3-6 6-3 6-4, alsnog over naar de derde ronde.
Juist die benen, de enige zwakke plek nog in het spel van Michaëlla Krajicek . ,,Het was een superervaring, een hele goede wedstrijd, maar helaas heb ik het fysiek net niet gehaald'', concludeerde het halfzusje van voormalig Wimbledon-kampioen Richard, met een ijszak om haar linkerdijbeen gewikkeld. ,,Mijn benen waren moe en eigenlijk daardoor mijn hoofd ook een beetje. Ik verloor enkele keren onnodig mijn service en liep me daarna gewoon te pletter. Al een paar games voor het eind voelde ik dat ik het niet zou volhouden.''
Neerlands hoop in bange dagen werd na de wedstrijd volop gecomplimenteerd door vader Petr en de technisch directeur van de tennisbond, Hans Felius. ,,Ondanks het verlies is dit een geweldige stap vooruit'', stelde de laatste, die Michaëlla Krajicek in Melbourne aan een wild card voor het kwalificatietoernooi had geholpen. ,,Dat Mischa zich nu al, op haar 16de, kan meten met iemand die al jaren zo hoog staat, is werkelijk uitzonderlijk. Als je ziet hoe koel zij zo'n eerste set uitserveert; ze is totaal niet bang van zo'n topper als Schnyder. Echt, als zij fysiek gezond blijft, kan ze een heel goede tennisster worden.''
Ook Petr Krajicek , die in het verleden niet altijd even goed omging met verliespartijen van zijn kinderen, toonde zich uitermate tevreden met zijn dochter. De Australische toernee langs Perth, Canberra en Melbourne was bijzonder positief verlopen en ook de coach had niet durven rekenen op zo'n eervol eind. ,,Iedereen denkt wel dat ik op elke slak zout leg, maar dat is niet zo'', aldus de Tsjechische Nederlander, die van de week 63 werd. ,,Ik eis maar één ding van Mischa en dat is maximale inzet. Er met de pet mee gooien kan bij een partijtje op een tennisbaan in de Achterhoek, maar niet hier.'' En over de inzet van dochterlief viel ook tegen Schnyder niets aan te merken.
Bang dat zij naast haar schoenen gaat lopen, zoals met veel Nederlandse talenten het geval is geweest, hoeft niemand te zijn. Dat voorkomt haar vader wel.
Michaëlla Krajicek won haar eerste jeugdtoernooi al op haar vijfde jaar en pakte haar 240ste titel (!) niet al te lang geleden. Haar verzameling bekers werd zo omvangrijk dat er onlangs de bezem doorging. Alleen de belangrijkste bleven, de rest ging de deur uit. Als prof lijkt zij nu alweer zo ver dat aanvulling van de prijzenkast met trofeeën van WTA-toernooien niet lang kan uitblijven.
De nog niet eens uitgegroeide Almeerse beschikt over een goede wedstrijdmentaliteit, maar heeft ook een daarbij passend balgevoel en een uitstekend inzicht in hoe de slagenwisseling verloopt. Dat niet de ervaren Schnyder gisteren in de meeste rallies het initiatief had, maar de Nederlandse neoprof was gisteren misschien nog wel de beste aanwijzing dat Michaëlla Krajicek ver kan komen. De speelster zelf: ,,Dat zal je misschien niet geloven, maar ik was helemaal niet gespannen. Ik had eerder Joachim Johansson onwijs zien rammen tegen Peter Wessels en dacht: dat ga ik ook doen. Ik heb er gewoon niet over nagedacht of ik nu tegen de nummer 100, 10 of 1 moest spelen.''
Vermoeid als zij was, hoopte zij gisteravond op een korte vakantie. Maar of dat er af kon, was nog onduidelijk. Binnenkort wacht een 75.000 dollar-toernooi in Italië. ,,Ik ben nu alweer 3,5 week constant bezig. Een dag of twee, drie vrij zou dus wel mooi zijn. Maar ik moet alweer snel naar Italië. En over de rest van mijn schema zijn ze bij mijn managementbureau nog bezig.'' Managers die zich buigen over de agenda van een meisje van 16 - de internationale tenniswereld ontfermt zich maar wat graag over Michaëlla Krajicek.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 20 januari 2005
Krajicek demonstreert haar enorme talent
`Zestienjarige Nederlandse doet Zwitserse Patty Schnyder in Melbourne wankelen
Michaëlla Krajicek heeft vandaag met haar partij in de tweede ronde van de Australian Open aangetoond over een enorme potentie te beschikken. De zestienjarige Nederlandse liet op baan drie van Melbourne Park de Zwitserse Patty Schnyder wankelen. Na een gevecht van twee uur en een minuut gaf de routine van de halve finaliste van vorig jaar de doorslag. De als twaalfde geplaatste Schnyder won in drie sets: 6-3, 3-6 en 6-4. Volledig kapot gespeeld nam Krajicek op het bankje naast de baan het applaus van de Nederlandse fans in ontvangst. Toch overheerste bij haar een positief gevoel. ,,Dit was een superervaring. Ik heb het jammer genoeg net niet gehaald. Op het einde waren mijn benen gewoon te moe'', sprak Krajicek na afloop.
De zichtbaar opgeluchte Schnyder liep lachend en zwaaiend van de baan, in de wetenschap dat ze was ontsnapt tegen de laatst overgebleven Nederlandse in Melbourne. ,,Ik speelde niet één van mijn beste wedstrijden, maar ik moet Krajicek complimenten maken. Ze beschikt over een enorme winnaarsmentaliteit en ik denk dat ze nog lang niet aan de top van haar mogelijkheden zit'', stelde Schnyder, die zaterdag in de derde ronde tegen de onbekende Amerikaanse Abigail Spears moet aantreden.
Krajicek kan met een goed gevoel terugkijken op het eerste grandslamtoernooi, waar ze zich voor het oog van de internationale tenniswereld in vijf partijen (drie in het kwalificatietoernooi) kon meten met andere profspeelsters. Tijdens haar optreden in Australië heeft ze aangetoond dat de stap naar de beste honderd tennissters van de wereldranglijst slechts een kwestie van tijd is. Ze zal van nummer 235 stijgen naar plek ergens bij de 160 beste speelsters van de wereldranglijst.
In het hoofdtoernooi van de Australian Open liet Krajicek tegen de Francaise Stehanie Foretz (eenvoudige winst in 6-2 en 6-1) en Schnyder zien over de wapens te beschikken, die zeldzaam zijn in de subtop van het vrouwentennis. Met haar harde opslagen en haar aanvallende spel vanaf de baseline behoort Krajicek tot de kleine categorie moderne krachttennissters, die zelf voortdurend het initiatief neemt in plaats van te wachten op een fout van de tegenstander.
In de top van het vrouwentennis is de Belgische Justine Henin één van de weinige speelsters die het meer van haar souplesse en loopvermogen moet hebben dan van haar kracht.
Het halfzusje van oud-Wimbledonwinnaar Richard Krajicek leek amper nerveus aan het begin van haar belangrijkste optreden tot dusver. De tien jaar oudere Schnyder had daarentegen zichtbaar moeite met de lastige omstandigheden op de langzame baan, waar de wind voortdurend greep op de ballen kreeg. Gesteund door een flink groepje luidruchtige Nederlandse fans nam Krajicek brutaal een 3-0 voorsprong. ,,Go Misa Go!'', en ,,Sta op als je voor Krajicek bent'' klonk het voortdurend van de tribunes waarop verder niet meer dan een handjevol Zwitsers zaten.
In de loop van de eerste set leek ook de spanning van Krajicek zich meester te maken, waardoor beide speelsters keer op keer hun servicebeurt moesten inleveren. Toch was het Krajicek die in de negende game wel haar zenuwen in bedwang hield en met 6-3 de set pakte. Van blijdschap balde ze haar vuisten naar de tribune waar haar vader en coach Petr zat.
In de tweede set kreeg de verdedigend ingestelde Schnyder na een moeizaam begin beter vat op de harde groundstrokes van Krajicek . Met hoge spinballen lukte het de voormalige nummer acht van de wereld het spel te vertragen. Aan één zwakke game had ze genoeg om Krajicek te breken en de stand gelijk te trekken.
De derde en beslissende set werd vooral een fysieke strijd. Direct aan het begin liet Krajicek een fysiotherapeut naar de baan komen om haar benen te masseren. Halverwege de set voelde de nieuwe nummer één van Nederland langzaam de kracht uit haar lichaam vloeien. Tussen elk punt probeerde Krajicek zoveel mogelijk tijd te pakken, waarop de ervaren Schnyder de scheidsrechter vroeg in te grijpen. Vrijwel direct daarna volgde een waarschuwing voor de verbaasde Krajicek die juist op een stand van 3-3 en 30-40 moest serveren. De geïrriteerde debutante sloeg daarop een dubbele fout waarmee de strijd gestreden leek.
Tegen de verwachting in wist Krajicek terug te breken, maar het lichaam was daarna niet meer in staat door te vechten. Ze werd opnieuw gebroken, waarna Schnyder de partij zelf uitserveerde. De punten en het geld waren voor de Zwitserse, maar Krajicek werd overladen met complimenten. ,,Fantastisch dat een meisje van zestien zich kan meten met de wereldtop'', sprak technisch directeur van de tennisbond, Hans Felius, na afloop. ,,Ze is een uitzonderlijk talent. Het is te hopen dat ze anderen zal stimuleren.''
Ook Petr Krajicek was ondanks de nederlaag ingenomen met de strijd die zijn dochter had geleverd. ,,Ik lever alleen kritiek op haar als ze zich niet volledig inzet. Want met de pet ergens naar gooien kan overal. Als je met die instelling speelt, kun je net zo goed in de Achterhoek gaan tennissen. Daarvoor hoef je echt niet naar Melbourne af te reizen.''
Koen Greven, NRC Handelsblad, 18 januari 2005
Krajicek (16) behaalt haar eerste grote zege
Met groot gemak heeft Michaëlla Krajicek vandaag bij de Australian Open haar eerste overwinning op het allerhoogste tennispodium behaald. Op baan zes van Melbourne Park versloeg het zestienjarige Nederlandse talent de zeven jaar oudere Francaise Stephanie Foretz in twee sets: 6-2 en 6-1.
In de tweede ronde stuit het halfzusje van Richard Krajicek donderdag op de Zwitserse subtopper Patty Schnyder. ,,Ik ben heel blij met deze overwinning. Ik heb hier als klein meisje vaak op gehoopt. Ik had eigenlijk niet verwacht dat het zo simpel zou gaan'', sprak Krajicek na afloop met een brede glimlach op haar gezicht.
Krajicek heeft dit jaar het juniorencircuit achter zich gelaten, en richt zich nu volledig op een weg naar de top van het proftennis. De voorbije weken speelde ze met Peter Wessels in het Australische Perth in het demonstratietoernooi om de Hopman Cup, en behaalde ze in Canberra haar eerste zege bij een WTA-toernooi. Als nummer 235 van de wereldranglijst plaatste ze zich het afgelopen weekeinde via het kwalificatietoernooi voor het hoofdtoernooi van de Australian Open.
Het had vrijwel niets gescheeld of haar debuut op een grandslamtoernooi was niet doorgegaan. Vorige week woensdag verloor ze in de tweede ronde in Canberra om 15.59 uur van Marion Bartoli uit Frankrijk. Als ze één minuut later had verloren had ze zich volgens de regels van de toernooiorganisatie geen gebruik meer mogen maken van haar wildcard voor het kwalificatietoernooi. Met een gehuurde auto vertrok ze samen met haar vader Petr Krajicek van Canberra naar Melbourne (ruim 450 kilometer) waar ze zich als jongste Nederlandse prof ooit wist te plaatsen voor de Australian Open. ,,Na de zege dacht ik direct aan vorige week. Het scheelde maar één minuutje of ik had dit niet meegemaakt'', zei Krajicek.
Voor een grote schare luidruchtige Nederlandse rugzaktoeristen begon ze zenuwachtig aan haar optreden tegen Foretz. Haar tegenstandster speelde echter zo zwak dat Krajicek geen moment in de problemen kwam. Met haar harde opslagen en goed geplaatste groundstrokes speelde ze met de bebrilde Franse tennisster, die maar liefst zeventien dubbele fouten sloeg. Lachend keek Krajicek tijdens de pauzes toe hoe de Nederlandse fans haar naam scandeerden. ,,Het was heel leuk dat al die mensen naar mij zijn komen kijken. Het liefste zou ik ze één voor één willen bedanken'', sprak Krajicek na afloop van haar partij.
Onder de toeschouwers was ook haar vader en coach Petr Krajicek, die de overwinning van zijn dochter beschouwde als een prachtig cadeau voor zijn 63ste verjaardag. ,,Een mooier presentje had ik me niet kunnen wensen. Ik ben trots op haar. Ze heeft goed gespeeld en goed gewerkt'', zei hij. ,,Zo'n eerste overwinning is natuurlijk heel mooi. Ze moet nu proberen van haar zenuwen af te komen.''
Petr Krajicek wil naar buiten toe geen doelen stellen voor zijn dochter. Wel heeft hij besloten dat Michaëlla niet langer uitkomt in jeugdtoernooien. ,,Bij het juniorentennis is het tè gezellig. Daar heeft ze niets meer te zoeken. De WTA-tour is als een bedrijf. Ze zal de regels moeten leren kennen om daarin goed te kunnen functioneren'', stelde Petr Krajicek, die zijn dochter anderhalve week geleden op haar zestiende verjaardag alleen een kus cadeau gaf.
Michaëlla Krajicek verdiende met haar overwinning een bedrag van zeventienduizend euro. Haar vader beheert het prijzengeld voorlopig zelf. ,,Geld interesseert haar niets. Dat blijft voorlopig bij ons als ouders'', stelde Petr Krajicek. ,,Als ze bijvoorbeeld naar de bioscoop wil, kan ze wel wat geld krijgen. Voorlopig moet ze haar motivatie halen uit de concurrentiestrijd met de andere jonge speelsters die nu aan het doorbreken zijn.''
Zo bereikte ook de vijftienjarige Tsjechische Nicole Vaidisova bij de Australian Open de tweede ronde. Al op haar achtste speelde Michaëlla Krajicek in Tsjechië geregeld tegen het meisje dat al twee proftoernooien wist te winnen. ,,We volgen elkaar nu in het circuit. Ze heeft net als ik altijd heel hard gewerkt. Ik denk dat we een allebei een voorbeeld voor elkaar zijn'', zei Michaëlla Krajicek.
Daar waar Vaidisova voor Tsjechië uitkomt, koos de `Kleine Kraai' op haar twaalfde voor Nederland. Nu vier jaar later kon Hans Felius, technisch directeur van de tennisbond, trots vaststellen dat Nederland eindelijk weer een vrouw in het profcircuit heeft. Al is Michaëlla Krajicek in werkelijkheid nog altijd maar een meisje van zestien jaar.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 18 januari 2005
Krajicek schenkt haar jarige vader een passend cadeau
Zelf had Michaëlla Krajicek vanwege `het werk' nog nauwelijks de gelegenheid gehad om haar 16de verjaardag (zondag een week geleden) te vieren. Maar voor haar vader spaarde zij gisteren, bij de Australian Open in Melbourne, krachten noch moeite.
Petr Krajicek senior, als haar coach immer in haar nabijheid, kreeg op de dag dat hij 63 werd een passend cadeau: de eerste Grand Slam-zege van zijn tennissende dochter. Met de klinkende cijfers 6-2 6-1 nog wel, en goed voor 17.000 euro. Het soort bedragen kortom, dat alle geïnvesteerde tijd en emotionele betrokkenheid van een fanatieke tennisouder al aardig compenseert.
Michaëlla Krajicek boekte, na drie zeges in het kwalificatietoernooi, haar vierde overwinning op een rij op Melbourne Park onmiskenbaar op degelijke wijze. Maar het leek wel of ook tegenstandster Stephanie Foretz uit eigener beweging wilde bijdragen tot de feestvreugde. De 23-jarige Francaise, die al haar 360ste profpartij speelde, sloeg het absurde aantal van 17 dubbelfouten en leek daarmee zenuwachtiger dan de zeven jaar jongere Nederlandse, die pas aan partij 34 toe was. Daardoor is de conclusie gerechtvaardigd dat voor `Mischa' Krajicek het toernooi pas echt spannend wordt in ronde twee, tegen de als 12de geplaatste Zwitserse Patty Schnyder. Maar zo veel relativering paste natuurlijk niet in de beleving van de jongste Nederlandse debutante ooit op een Grand Slam-toernooi.
,,Dit is een droom, prachtig'', jubelde de Almeerse, die op baan 6 naar de overwinning werd geschreeuwd door een vliegtuigcabine vol aan Nederlandse rugzaktoeristen. ,,Ik was in de wedstrijd best nerveus en dan is het alleen maar mooi als het uiteindelijk op zo'n soepele overwinning uitdraait. Ik zou die Nederlandse supporters heel graag één voor één bedanken. Hopelijk zijn ze er de rest van de week ook nog.''
Het halfzusje van voormalig Wimbledon-kampioen Richard is als tennisster zo professioneel bezig, dat zij met het oog op televisie-interviews zelfs zo nu en dan voor de spiegel oefent. In dezelfde geest verstrekte zij gisteravond na haar benutte matchpoint aan ieder die het maar wilde haar handtekening. Met dien verstande dat zij wel eerst een handdoek over haar schouders trok, om een koudje op de spieren te voorkomen. Ook al zo'n teken dat aan alles wordt gedacht. Als neoprof wordt Mischa Krajicek door speelstersvakbond WTA met enige zorg voorbereid op een leven in de schijnwerpers. Zij krijgt mediatraining en bijvoorbeeld ook les in marketing en fysiologie, maar voor iemand die nu al haar middelbare school heeft voltooid mag dat geen probleem zijn. ,,De meeste dingen die je daarbij hoort, weet ik al. Het is ook maar een cursus van negen uur'', aldus de regerend wereldkampioene bij de junioren tot en met 18. Volgens Mickey Lawler-Den Tuinder, haar vertegenwoordigster van managementbureau Octagon, is ook het zakenleven zeer geïnteresseerd in Mischa Krajicek . ,,De grote sponsors in het tennis volgen haar met grote aandacht'', aldus de in Nederland geboren Amerikaanse. ,,Mischa heeft sinds twee jaar in Yonex al een racket- en kledingsponsor en het ligt zeker in de lijn der verwachting dat er binnenkort bedrijven bijkomen. Misschien zelfs al na dit toernooi, ja.''
Ongeacht het resultaat tegen de lastige, linkshandige Patty Schnyder, brengt het eerste Grand Slam-toernooi in haar carrière `Kleine Kraai' sowieso aan kop van het groepje Nederlandse proftennissters. Door haar drie overwinningen in het kwalificatietoernooi en de zege over Foretz stijgt zij naar ongeveer de 160ste plek op de wereldranglijst. Daarmee passeert zij ruimschoots haar reisgenootje Elise Tamaëla, die het laatste jaar de Nederlandse nummer 1 was.
Trouw, 18 januari 2005
Krajicek rekent genadeloos af met 'tennistoeriste'
Michaëlla Krajicek heeft haar debuut in de Grand Slams opgesierd met een overwinning. In de eerste ronde van de Australian Open versloeg de zestienjarige wereldkampioene bij de junioren de zeven jaar oudere Francaise Stephanie Foretz met 6-2 6-1.
Stralend van geluk zette zij handtekeningen op de ballen van de Nederlandse fans die haar luidruchtig hadden aangemoedigd. ,,Het liefst had ik ze één voor één allemaal bedankt. Hopelijk zijn ze er de rest van de week allemaal weer.''
Krajicek sloeg zich in Melbourne Park met succes door het kwalificatietoernooi, nadat zij in de laatste minuut voor sluitingstijd de wildcard had aangenomen. Voor de eerste wedstrijd in het hoofdtoernooi trof het supertalent in Foretz een tegenstandster die zij moest kunnen verslaan. De 23-jarige etaleerde een sterke backhand, maar had verder niets meer te bieden dan een zonverbrand lichaam met een modieus zonnebrilletje. Ze sloeg zeventien dubbele fouten. Nederlands jeugdige hoop voor het vrouwentennis rekende genadeloos af met de 'tennistoeriste' uit de Parijse voorstad Issy-les-Moulineaux. Enige slordigheden ten spijt stond zij slechts drie games af.
Komende nacht treedt Krajicek aan tegen de 26-jarige linkshandige Zwitserse Patty Schnyder, als twaalfde geplaatst en winnares van een achttal toernooien. Op papier zou de debutante kansloos moeten zijn. Schnyder is echter een zenuwpees en kan worden geïmponeerd door de service en returns van Krajicek . De Zwitserse won in de eerste ronde simpel van de 21-jarige Joeliana Fedak uit Oekraine: 6-1 6-1. ,,Dat wordt een mooie wedstrijd'', verwacht Krajicek , ,,ik heb veel respect voor haar. Zij kan goed in de hoeken slaan, maar ze heeft een wat mindere service. We moeten zien wat we daarmee kunnen doen.''
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 13 januari 2005
Ver van huis, maar gelukkig
erwerk in Australië loont voor Michaëlla Krajicek.
Haar 16de verjaardag werd afgelopen zondag ver van huis gevierd, maar dat mocht de pret niet drukken. De Australische toernee van Michaëlla Krajicek leek toen al geslaagd en werd de laatste dagen alleen nog maar mooier. `Dit is een meisje dat niet kan worden onderschat', oordeelde de kwaliteitskrant The Age in Melbourne. Het was geen loze kreet.
Michaëlla , het halfzusje van Wimbledon-kampioen Richard, kwalificeerde zich eerst met Peter Wessels voor het hoofdtoernooi om de Hopman Cup in Perth. Daarna dwong zij bij dit landentoernooi respect af door drie keer eervol te verliezen van mondiale subtoppers, overleefde zij als nummer 244 van de wereld de eerste ronde van het WTA-toernooi in Canberra en zette zij gisteren deze trend door bij de kwalificaties voor de Australian Open in Melbourne.
Amper 24 uur na haar uitschakeling in de tweede ronde van `Canberra', plaatste Mischa Krajicek zich voor de tweede ronde van het voortoernooi bij het eerste Grand Slam-evenement van het jaar. Op een zinderend Melbourne Park, met een toptemperatuur van boven de 35 graden Celsius, versloeg de jonge Almeerse de Canadese Stephanie Dubois op het heetst van de dag in straight sets: 6-4 6-3.
De overwinning kwam moeizaam tot stand, maar vader Petr Krajicek , op wiens fanatisme de tijd maar geen vat lijkt te krijgen, had alle reden nu eens mild te zijn. ,,Mischa maakte veel fouten, maar zij won in zeer moeilijke omstandigheden'', nuanceerde de zestiger. ,,Voor een meisje van 16 had zij er een korte nacht opzitten en die hitte maakte het nog moeilijker. Dat moet je eerst meemaken, voordat je er goed mee kunt omgaan.''
Haar korte nacht was snel verklaard. Vader en dochter wisten woensdagmiddag pas dat Michaëlla de dag erna kon deelnemen aan het kwalificatietoernooi in Melbourne. ,,Die tweede ronde in Canberra (tegen de als vierde geplaatste Francaise Marion Bartoli met 6-4 6-4 verloren, red.) was woensdag om 15.59 uur afgelopen. Als dat twee minuten later was geweest hadden wij ons niet meer kunnen aanmelden'', aldus Petr Krajicek . ,,Nu moesten we wel ineens in alle haast 650 kilometer rijden in onze huurauto. Een foutje van mijn kant (de keuze voor de auto in plaats van het vliegtuig), maar ik had me laten vertellen dat het slechts 350 kilometer was van Canberra naar Melbourne.''
De Krajiceks vonden, na dik zeven uur rijden in een volstrekt onbekend landschap, pas na middernacht een hotel in de zuidelijke metropool. Veel te laat voor een topsportster, met haar laatste wedstrijd nog in de benen. Maar de nummer twee van Nederland ging een etmaal later goed met die handicap om. Krajicek senior: ,,Het is moeilijk concentreren in die hitte; door de warmte vliegen de ballen alle kanten op. Mischa kon nauwelijks aanvallen en dat is toch haar wapen. Maar ik hoefde me maar één keer op te winden. Dat was toen ze even niet punt voor punt speelde. Verder kon ik vandaag heel weinig kritiek op haar hebben.''
Alleen al het feit dat Michaëlla Krajicek gisteren bij het voorprogramma van de Australian Open in actie kwam (en vannacht weer, in haar tweede ronde tegen de als derde geplaatste Amerikaanse Lilia Osterloh), geeft aan hoe goed het met haar gaat. Zij werd hiertoe in staat gesteld door een invitatie (`wildcard') op het allerlaatste moment van Paul McNamee, de toernooidirecteur in zowel Melbourne als Perth.
Oud-prof McNamee had de wild card aan een landgenote kunnen geven, maar zag de grote belofte die de beste junior van 2004 in haar eerste volle jaar als professional inhoudt. Petr Krajicek was hem er gisteren zeer dankbaar voor. Wildcards zijn schaars en als beginnend tennisprof moet je elke kans grijpen. Vader en dochter Krajicek willen derhalve zo snel mogelijk van de 244ste naar de 150ste plaats. Dan zijn er immers elke week op eigen kracht punten te verdienen bij WTA-toernooien en geldt als enige beperking de regel dat een speelster van 16 hooguit 15 profevenementen per jaar mag afwerken. Een bepaling die officieel moet voorkomen dat jonge profs snel opgebrand raken, maar die volgens Petr Krajicek alleen maar in het leven is geroepen om de oudere speelsters te beschermen.
,,Men zegt dat de regel de gezondheid van jonge speelsters ten goede komt, maar dat is volstrekte onzin'', vindt de Tsjechische Nederlander. ,,Die jonge speelsters mogen immers wel elk jaar een onbeperkt aantal junioren- of, zoals in Nederland, A-toernooien spelen. Volgens mij beschermt de restrictie alleen maar het salaris van de oudere speelsters.''
Hopmancup.com, 1 januari 2005
Dutch secure Hopman Cup place
The Netherlands, spearheaded by an impressive comeback from 15-year-old Michaella Krajicek, moved through to the main draw of the Hopman Cup after beating Zimbabwe 2-0 in their qualifying tie in Perth on Saturday.
Krajicek, the younger sister of former Dutch Wimbledon champion Richard Krajicek, is ranked the number one junior in the world and fought back after a tentative start to brush past Zimbabwe's Cara Black 3-6, 7-6 (7/5), 6-0 in the opening women's singles.
Her partner, Peter Wessels, then struggled against Black's older brother Wayne before finally outlasting him 7-6 (9/7), 7-5 in a dogged encounter.
The then redundant mixed doubles was due to be played later in the evening as an exhibition match.
Krajicek started nervously, showing a lack of big match experience by making too many unforced errors and losing four straight games to drop the first set 6-3 in 27 minutes.
But the youngster, playing in her first Hopman Cup, fought back strongly.
"I was really nervous and in the first set I wasn't really playing my tennis," she said.
"In the second I was really lucky to win that and in the third I played really well."
Krajicek, who said she wanted to finish the coming year ranked in the top 100, went for her shots throughout the match but had to work hard for every point against the athletic Zimbabwean.
Her cause was helped by a dominant serve and the fact that her rival seemed to lack any sort of knockout shot.
"I was trying to get to the net every time but my volleys were not going really well. She was running really good so it was tough to make the point," she said.
Wessels, ranked 90 in the world, was forced to the wire by the 1365th-ranked Wayne Black, fighting back from a service break in the first set before wearing down his rival in a long tie-break tussle which saw the set drag on for 55 minutes.
But in the end his superior technique was enough to see him over the line in straight sets and carry Holland into the main draw of the eight-team competition.
"It seemed like I couldn't loosen up during the whole match," Wessels said.
"I was a little bit tight, I don't know, it was the first match of the year and I haven't played a match since the end of November.
"But it doesn't really matter how I played now - we got the win and that's all that matters."
The Dutch team will now compete in the main group of the Cup for the first time in nine years, joining Group B with reigning champions the United States, the Slovak Republic and Australia.
Group A includes favourites Russia, Germany, Argentina and Italy. The latter two nations open their campaigns against each other today.
Hopmancup.com, 1 januari 2005
Interview Hopman Cup 2005 na Zimbabwe
Well Michaella, what a win. How did you feel going into it? Were you full of confidence or a tiny bit nervous?
I was really nervous. In the first set I wasn’t playing really well and she was playing good in the first set. In the second I was really lucky to win and the third set I played really well.
Luck didn’t play a part in it; you went for your shots; you were the aggressor throughout the match.
Yeah she’s more a gravel player I think because she is really good physically and she’s running really well and her shots are pretty close to the line and she is not really hitting hard. Normally I’m playing really hard and I’m trying to get to the net, but this time it wasn’t really working. But it was really great I won.
Well tell us a little bit about yourself. You’re still very young, it’s not daunting being on the tour, so are you enjoying it?
I’m really enjoying it. I was really nervous in the first set, so it makes me feel like I have to have more experience in more matches.
This is good experience from a match like this. Three sets, the second set went an hour, the third set you just polished it off.
That’s what I said I was just really lucky in the second. She was playing better today than me. And in the third I was playing better than her. So it was really a strange match. It was great.
Well, it’s the first day of the New Year. What are your aims for this year? What do you hope to achieve with your tennis?
I hope to get into the top 100 by the end of the year. If that doesn’t work out, then I hope next year I will get in the top100.
In that second set you spoke about it, I think we have a little bit of you in action here, again, very aggressive and some good ground shots, good attacking.
Yeah I was trying to get to the net every time but my volleys were not going really well this time. (Looking at the television) I think that was in the third set right?
That was in the second set when you were grafting back.
In the third it was this shot again, she was running really well it was tough to make the point
Just finally, the doubles might loom. What’s your history of doubles and mixed doubles?
Mixed doubles I don’t have any history. I think it would be one of my first official matches in mixed. Maybe the first one. In the doubles I played a lot of juniors. I won this year at Roland Garros and the US Open so that means I played really well there and I won a $50,000 in doubles too.
Will there be a possibility of playing a doubles match to move in to the main draw of the Hopman Cup? Or are you backing Peter to win this match?
It will be great to win. I hope Peter will win so that will be better, because if the mixed is the decider it will be tough because they are like the best mixed players I think. I will cheer for him and do my best.
Congratulations today and the crowd loved it. Enjoy the next match and enjoy the Hopman Cup.
Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 12 november 2004
Mischa Krajicek breekt met coach
Vader Petr: Spanningsveld Schapers-KNLTB mag haar geen parten spelen
Voortdurende spanningen tussen tennisbond KNLTB en Michiel Schapers hebben deze week bijgedragen tot een breuk van laatstgenoemde tenniscoach en Michaëlla Krajicek.
Dat beweert althans Petr Krajicek , vader van het 15-jarige toptalent. Schapers, die per 1 oktober gedwongen uit dienst trad bij de tennisbond en als privé-coach verder gaat, bestrijdt dat spanningen ten grondslag liggen aan de breuk. ,,Ik merk daar niks van, laat ik het zo zeggen.'' Hij veronderstelt dat de vader van `Mischa' - die dit jaar afsluit als de beste speelster ter wereld in de categorie tot en met 18 jaar - het simpelweg `geheel en al voor het zeggen wil hebben'.
Volgens Petr Krajicek zou zijn dochter bij continuering van de samenwerking met de voormalige bondscoach van Jong Oranje mogelijk de dupe zijn geworden van `ruzietjes tussen oude mensen (volwassenen)'. Dat wil hij voorkomen, vandaar dat hij voorlopig zelf fulltime als coach zal optreden van Michaëlla , die logistiek en financieel wordt ondersteund door de KNLTB. ,,Wij gingen er vanuit dat we eventuele probleempjes tussen Michiel en de bond wel konden overwinnen. Maar de laatste maanden is gebleken dat er bepaalde spanningen blijven bestaan. En het is natuurlijk onacceptabel dat een 15-jarig meisje lijdt onder de ruzietjes tussen oude mensen'', aldus de Nederlandse Tsjech.
Ook de beperkte financiële middelen noopten hem niet verder te gaan met Schapers, benadrukt Petr Krajicek . ,,Het is onbegrijpelijk, vooral omdat Mischa de laatste tijd zo succesrijk is, maar we hebben nog steeds geen sponsor gevonden. Ik wil niet als bedelaar overkomen, maar blijkbaar is men te zuinig in Nederland.
,,Omdat we veel in Tsjechië trainen, zouden we behalve het salaris van Michiel ook nog een flink bedrag aan reiskosten kwijt zijn. Alles bij elkaar hebben we besloten dat ik het ook wel alleen af kan als coach. Ik heb ruime ervaring en mijn zoon Richard helpt ons ook, als een soort supervisor. We krijgen bovendien steun vanuit Tsjechië.''
Schapers is volgens Petr Krajicek een `goeie gozer' en een zeer deskundige coach. ,,Maar misschien kan hij maar het beste een buitenlandse pupil nemen, die niets te maken heeft met de tennisbond'', zegt hij. ,,Dit landje is te klein. Iedereen weet van iedereen.''
Volgens de oud-prof Schapers, die als privé-coach nog wel de 16-jarige Peter Lucassen onder zijn hoede heeft, is de hoofdreden voor de breuk `dat Petr Krajicek voor de volle 100 procent verantwoordelijk wil zijn'. ,,Ook de financiën zijn geen goed argument. Als het daarom ging, had ik zelf wel een sponsor kunnen regelen. Dat heb ik hen ook gezegd. Ik kan me ook niet voorstellen dat Petr en Michaëlla zonder geldschieter zullen blijven.'' Afgelopen weekeinde won de Almeerse, die in januari 16 wordt, nog een 10.000 dollar-toernooi in Stockholm, dit jaar haar derde titel op dit niveau.
Behalve haar halfbroer Richard zal ook Hans Felius, de technisch directeur van de KNLTB, Michaëlla en Petr van advies (blijven) dienen. ,,Ik ben goed bevriend met Hans en kan ook van die kant op steun blijven rekenen'', aldus vader Krajicek . ,,Bovendien heb ik nu langer dan een jaar naast Michiel gezeten bij de partijen van Mischa. Ook al kan ik vanwege mijn slechte mobiliteit op de training niets betekenen voor mijn dochter, ik weet natuurlijk wel waar het om draait bij haar.''
De vader van de kersverse US Open-kampioene bij de junioren vindt dat zijn dochter technisch redelijk volleerd is. ,,Wat conditie en strategisch handelen betreft kan Mischa nog beter, maar met haar slagen zit het qua basis wel goed. Ik vind het sowieso niet goed dat een nieuwe coach direct gaat sleutelen aan het spel van een 15-, 16-jarige. Zolang zij er punten mee kan winnen, moet je dat niet koste wat koste veranderen. In Nederland doen we dat veel te graag. Iedereen wil per se zijn eigen stempel drukken. Daar houd ik niet van.''
de Volkskrant, 12 november 2004
Krajicek verder zonder Schapers
Vader Petr wil regie over dochter Misa liever alleen voeren'
Onder supervisie van zoon Richard zal Petr Krajicek zijn dochter Michaëlla de komende jaren ook op de tennisbaan begeleiden. Deze week besloot de familie Krajicek het aflopende contract met tenniscoach Michiel Schapers niet te verlengen. 'Ik was bang dat Misa tussen twee vuren zou raken', zegt vader Petr over de breuk met Schapers. Sinds het gedwongen vertrek van bondscoach Schapers bij de tennisbond (KNLTB) per 1 oktober was rond Michaëlla Krajicek een vervelende situatie ontstaan. Als lid van Jong Oranje én als speelster van het Nederlandse FedCupteam mag Krajicek gebruik maken van de trainingsfaciliteiten van de bond in Almere. Tegelijkertijd werd de juniorenkampioene van de US Open begeleid door een coach, die 'juist met ruzie bij de bond was vertrokken', stelt pa Krajicek .
De kwaliteiten van Schapers als coach stonden niet ter discussie, benadrukt hij. 'Michiel heeft uitstekend met mijn dochter gewerkt en we zijn zelfs vrienden geworden. Het kan best zijn dat ik Schapers opnieuw benader als Misa over twee à drie jaar een vaste coach in het profcircuit nodig heeft. Daarom twijfel ik nog steeds of ik de juiste beslissing heb genomen. Ik heb er maanden over lopen dubben.'
Maar de angst overheerste bij Petr Krajicek dat 'Misa met scheve gezichten wordt geconfronteerd, omdat Michiel haar coach is'. En juist met de KNLTB wenst hij een optimale relatie. 'Misa heeft immers voor Nederland gekozen. Ze voelt zich ook Nederlandse, hoewel we vaker in Tsjechië dan in Nederland zijn. Ze zou schade kunnen lijden door de problemen tussen Schapers en de bond. En voor hem was deze situatie ook niet eenvoudig.'
Schapers noemt dat argument van Krajicek sr. 'grote onzin'. Als privé-coach van Jong Oranje-speler Peter Lucassen werkt hij juist nauw samen met de bondstrainers. 'Het zijn oud-collega's van mij', zegt Schapers. 'Van rancune is geen sprake. Petr wil honderd procent verantwoordelijk zijn voor zijn dochter. Wellicht is hij bang dat onze visies op termijn zullen botsen, een andere reden voor zijn besluit kan ik niet verzinnen.'
Het was ook een geldkwestie, stelt Petr Krajicek . 'Een trainer als Schapers is in Tsjechië vier keer goedkoper.' Alweer 'geklets', luidt de repliek van Schapers. 'Mijn eisen zijn niet hoog. Het management-bureau van Michaëlla had ook willen bijspringen. Bovendien had ik al een potentiële sponsor op het oog. Ik begrijp niet waarom Petr nu deze flauwekul erbij haalt om zijn beslissing te rechtvaardigen.'
Met 'dertig jaar ervaring' denkt Petr Krajicek Misa zelf te kunnen coachen. 'Ik hoef haar niks te leren, ze beheerst alle slagen. Het gaat nu om de details en die neem ik zorgvuldig met Richard door. De Wimbledon-kampioen heeft nu eenmaal meer verstand van serveren dan ik. Richard heeft me de voor-en nadelen van mijn beslissing voorgelegd. Dat deed hij ook, toen Misa met Schapers ging werken. Richard had namelijk goede én slechte ervaringen met hem gehad.'
Schapers, relativerend: 'Ik stond laatst nog met Richard én Misa op de baan en de samenwerking verliep uitstekend. Daar lag het ook niet aan. Petr volgt Misa al vanaf haar derde jaar, ik heb een bescheiden bijdrage geleverd aan haar ontwikkeling. Blijkbaar wil Petr de regie alleen blijven voeren en kijkt Richard over zijn schouder mee.'
Koen Greven, NRC Handelsblad, 11 november 2004
Misa Krajicek breekt met Schapers
Vader Petr wil dreigend conflict met tennisbond vermijden
Michiel Schapers stopt met de begeleiding van tennistalent Michaëlla Krajicek . Vader Petr neemt de coaching in eigen hand. ,,Het is mijn verantwoordelijkheid om Misa te beschermen.''
Het bedrijf `Michiel Schapers international tenniscoaching BV' is nog maar net opgericht of het grootste talent verdwijnt al uit de stal van de oud-prof. Na een samenwerking van twee jaar heeft de familie Krajicek gisteren besloten dat de 15-jarige Michaëlla (Misa) Krajicek niet langer gecoacht zal worden door Schapers. Voornaamste reden volgens vader Petr Krajicek is dat Schapers gedwongen afscheid heeft genomen van de Nederlandse tennisbond. ,,De zaak ligt gecompliceerd'', stelt de geboren Tsjech. ,,We waren bang voor complicaties nu Schapers niet meer bij de bond werkt. Het gevaar bestond dat Misa gebruikt zou worden in een conflict. Dat willen we voorkomen. Het is mijn verantwoordelijkheid als vader om haar te beschermen.''
De samenwerking tussen Schapers en Michaëlla Krajicek begon twee jaar geleden onder de vlag van de tennisbond. Schapers reisde als bondscoach van Jong Oranje een aantal malen per jaar met het grootste Nederlandse tennistalent mee. Nadat hij door de tennisbond na kritiek op zijn werkwijze eind vorig jaar uit zijn functie was ontheven, bleef de familie Krajicek vertrouwen in hem houden. Ook nadat per 1 oktober de banden tussen de bond en de coach definitief verbroken waren, bleef Schapers met Krajicek werken. Zo was hij als begeleider aanwezig bij het optreden van `de kleine Kraai', die na een nederlaag in Luxemburg aangeslagen de hal verliet. Nu een paar weken later heeft Petr Krajicek besloten toch de coaching in eigen hand te nemen.
Nadat verschillende gesprekken over een toekomstige rol voor Schapers tot niets hadden geleid kwamen Petr Krajicek en zijn vrouw Pavlina tot de conclusie dat Michaëlla de Nederlandse coach eigenlijk niet langer nodig had. ,,Naast zijn vertrek bij de bond zijn er nog een aantal redenen voor dit besluit'', zegt Krajicek senior. ,,Schapers is een uitermate deskundige trainer, maar Michaëlla is in Tsjechië prof geworden zonder dat ze geld verdient. Voor het geld van de begeleiding van Schapers kan je in Tsjechië drie goedbetaalde Tsjechische ingenieurs in dienst nemen. Bovendien denk ik dat Michaëlla nu technisch zover is dat er bijna geen veranderingen in haar spel nodig zijn. Ik heb zelf genoeg ervaring om haar te kunnen begeleiden. Ik krijg ook hulp van mijn zoon Richard. Hij heeft toezegd als supervisor op te zullen treden.''
Schapers, die sinds kort een eigen tennisbedrijf heeft, vindt het ,,jammer dat aan een prettige en succesvolle samenwerking'' met Michaëlla Krajicek een einde is gekomen. ,,Mijn rol beperkte zich vooral tot de begeleiding van Michaëlla . Ik ben nooit haar privé-coach geweest. Toch denk ik dat ik de afgelopen jaren wel een stempel op haar ontwikkeling heb weten te drukken. Het is een meisje met grote mogelijkheden om het ver te schoppen. Ik wens haar alle succes'', stelt Schapers, die nog wel het 16-jarige talent Peter Lucassen onder zijn hoede heeft.
Schapers wil geen waardeoordeel uitspreken over het besluit van Petr Krajicek om de coaching van zijn dochter helemaal in eigen hand te nemen. Schapers: ,,Ik ben niet degene die zal zeggen dat wel of niet een verstandig besluit is. Dat zal de toekomst uitwijzen. De begeleiding is nu voor de volle honderd procent de verantwoordelijkheid van Petr Krajicek .''
Hans Felius, technisch-directeur van de tennisbond en sinds gisteren ook Fed-Cupcaptain, vindt het niet verrassend dat aan de samenwerking tussen Schapers en Petr Krajicek een einde is gekomen. ,,Het zijn allebei eigenzinnige mensen'', stelt Felius. ,,De familie Krajicek neemt de begeleiding van hun dochter in eigen hand. Daar kunnen wij niet tussenkomen. Dat hoeft ook niet. Het gaat tot dusver prima. Petr Krajicek luistert bovendien naar Richard en ook ik geef af en toe advies.''
Felius besprak onlangs met Petr Krajicek het voornemen om met coach Manon Bollegraf en sparringpartner Brenda Schultz het Fed-Cupteam te gaan begeleiden. Eerder dit jaar uitte Felius nog kritiek op Michaëlla Krajicek die volgens hem beter op haar voeding zou moeten letten en minder met vriendjes bezig zou moeten zijn. Petr Krajicek , lachend: ,,`Als je Michaëlla niet weer gaat bekritiseren vind ik het goed dat je de Fed Cup gaat doen', heb ik tegen Felius gezegd. Hij kan goed organiseren en spreekt zijn talen. Ach, de Fed Cup duurt maar een week.''
Matt DeCorso, Tennisrulz.com, 31 oktober 2004
Michaella Krajicek versus Shinobu Asagoe
Hey guys! The Tour Championships are nearing as yet another woman has qualified. Maria Sharapova joins the illustrious list of 5 women to have previously qualified. Two spots remain. Serena and Venus Williams, Jennifer Capriati, and Vera Zvonareva all have legitimate chances of getting in. The next two weeks are crucial and all four players are playing. Last week, we witnessed Alicia Molik knock out 4 Top 20 stalwarts en route to her first Tier 1 crown. Her varying shot selection disturbed the teen queen Sharapova in the final and coupled with a monstrous serve, she won the title. As well as Alicia and Maria, another young woman gained some respect in Zurich. 16 year old Ana Ivanovic displayed incredible courage and craft in beating Tatiana Golovin before losing to Venus in two stunning tiebreaks. She obtained five set points total in both sets and caused Venus hindrance. Ana is playing this week in Luxembourg and beat Anne Kremer yesterday to set up a showdown with Asagoe or teen prodigy Michaella Krajicek. Enjoy the preview!
Michaella Krajicek versus Shinobu Asagoe
Before I begin my preview, I must point something out. There are 30 women in the draw in Luxembourg and 7 of them are teenagers. So I will briefly discuss each teenager so that you guys can understand a bit about them. Ana Ivanovic has been superior on the ITF circuit and reached the finals of Junior Wimbledon. Last week she dismissed 4 Top 100 players before losing to Venus Williams. Michaella Krajicek, 15, is this years Junior US Open champ and has had a dominant few years on the junior circuit. She is Richard Krajicek's half sister. Dinara Safina,18, is Marat Safin's sister and has already won an event on the Tour. Emma Laine, 18, is the least known of this list. She has 4 ITF wins this year and was a semifinalist in most of the junior majors last year. Carly Gullickson , 17, has played a few Tour events which include a quarterfinal in Memphis last year. Tatiana Golovin, 16, has had a career year on the circuit. She reached the fourth round at the Australian Open and Wimbledon. She also was a runner up to Sharapova in Birmingham. Finally Ana-Lena Groenefeld , 19, has played in 3 of the 4 Slams this year and has won two 75,000 dollar ITF events. So, now you know about the 7 magical ladies playing in Luxembourg. Enjoy the preview.
Not many tennis fans know about Michaella Krajicek. They see her last name and immediately associate her with '96 Wimbledon champ Richard. She posesses the dominance of a champion. Her senior experience is limited though. This is only her third event after '03 and '04 s'Hertogenbosch. She has never won a main draw match but hopes to change that here in Luxembourg. In the summer she won two 10K ITF events. She also scored a big win in the Fed Cup this year for Holland over Scheepers. But Michaella's success has been mostly in the juniors. She is the current World number 1 and has lost only 6 matches this year. Only one of those losses was a straight set defeat, which says that Michaella isn't easy to put away. She started off the year with a win in Germany over Bacsinszky and Szavay. She then was a semifinalist in her next three tournaments. With losses to Niculescu in Croatia, Govortsova in Italy, and Azarenka in the Italian Open, Krajicek was feeling down. She entered Roland Garros without much confidence which ultimately caused her to be excused by the new Swiss Miss Timea Bacsinszky in the quarters. She rebounded on the grass in England with a dominant Roehampton win. She went to Wimbledon brimming with confidence but lost a close match to eventual champ, Katerina Bondarenko in the semis. At the Canadian Open, she was shocked by our own Stephanie Dubois. She followed up that disappointing loss with a win in Flushing Meadows over Erakovic, Azarenka, and Kirkland. She was also a doubles stand out this year with wins in the French, Canadian, and US Opens. Michaella had to qualify into Luxembourg and did so with impressive wins over Abramovic, Obziler, and Minella. In this match, Krajicek should look to be as aggressive as possible and attack Asagoe's serve.
Weakness: Backhand
Shinobu Asagoe turned pro when Krajicek was in grade 3! That shows us that she is a seasoned veteran on the Tour playing a hot up and comer. This year has been a productive one for Asagoe. She started off her year as a finalist in Hobart before losing to Frazier. She lost first round in Melbourne to eventual semifinalist, Zuluaga. After Melbourne, Shinobu lost three straight matches to teens. She lost to Vaidisova at Acapulco, Golovin at Indian Wells, and Sharapova in Miami. Sign of the future? Her next big tournament was the French Open. She scored upset wins over Hantuchova and Schnyder before playing Dulko in the third round. Shinobu battled for hours before defeating the gaucho. She then handily lost to Serena Williams. Her next and last big showing was at the US Open. She reached the quarterfinals with wins over Smashnova, Craybas, Suarez, and Daniilidou before being dismantled by Lindsay Davenport. Shinobu is a great counter puncher with solid strokes. She'll move Krajicek around before taking control.
Weakness: Serve
Who has the Edge?
Serve- Krajicek
Groundies- Asagoe
Movement- Asagoe
Intangibles- Krajicek
Volley- Asagoe narrowly.
I hope that this match is a tense one but probably won't be. Mischa pulled out a 7-6 in the third win yesterday so must be pooped. If she is alert and mobile, she should challenge Asagoe. For Michaella, make sure you attack her serve. For Shinobu, engage Krajicek in long rallies and tire her out before utilising your stamina.
Matt's Pick: I would LOVE to see a Krajicek-Ivanovic showdown but that's unlikely. The Japanese veteran will tire out the Dutch wonder child 6-4 6-1.
Thanks
GO MISCHA!!!!!!!!!!!
Robèrt Misset, de Volkskrant, 28 oktober 2004
Vader Petr zal zijn dochter moeten loslaten en zich verzoenen met een rol in de schaduw
Vergeet Richard als je naar Misa Krajicek kijkt
Nederlands talent legt ook zichzelf nog te veel druk op
Talent heeft Michaëlla Krajicek voldoende. Vader Petr moet nu bewijzen dat hij geleerd heeft van de fouten, die hij in de begeleiding van zijn zoon Richard heeft gemaakt.
Het was een typerend beeld na de ontgroening van Michaëlla Krajicek bij het tennistoernooi in Luxemburg; rook uit de oren van haar als vanouds fel meelevende vader en een ontredderde speelster, die te veel druk op zichzelf had gelegd. Alsof een 15-jarig talent, slechts de nummer 604 op de wereldranglijst, zomaar even een gelouterde speelster uit de topvijftig verslaat.
Misa is behalve het grootste talent in het Nederlandse vrouwentennis ook de halfzus van Richard Krajicek . Maar daarmee heeft zich nog geen nieuwe Wimbledonkampioene aangediend. Zo vaak heeft Michaëlla Krajicek al de vraag moeten beantwoorden of haar achternaam soms een last is dat ze van die eeuwige vergelijking met Richard een keurmerk heeft gemaakt.
Het is juist fantastisch om Krajicek te heten, betoogde Misa ook in Luxemburg. Zo gaan voor haar deuren open (naar potentiële sponsors), die anders gesloten zouden blijven. Maar is het wel zo eerlijk om tot vervelens toe met the real thing te worden geconfronteerd?
Vraag Jaslyn Hewitt of ze op de tennisbaan net zo goed wil worden als haar broer en de wereldranglijst geeft het antwoord al. De familie Hewitt heeft één superatleet voortgebracht, die de nummer één van de wereld werd, en een meisje dat als 343ste van de WTAranking aardig kan tennissen. Die hiërarchie in het gezin zal nimmer worden gewijzigd, bij Hewitt denken we alleen aan Lleyton. Jaslyn kwam tijdens de US Open alleen in beeld, omdat ze het vriendinnetje was van de door haar broer vermorzelde Zweed Joachim Johansson. Dinara Safina worstelt met hetzelfde dilemma, al staat het zusje van Grand Slam-en Davis Cup-winnaar Marat Safin inmiddels op de rand van de topvijftig. Safina heeft bovendien de pech dat ze als Russin in een enorme kweekvijver van talent zwemt. Met alleen al vier Russische tennissters in de toptien behoort Safina vooralsnog tot de kleine vissen.
Michaëlla heeft veel meer talent dan de vrouwelijke Hewitt en ze kan wellicht verder reiken dan de vrouwelijke Safin. Maar het is wel degelijk een loden last om in de voetsporen te willen treden van de enige Nederlandse Grand Slamwinnaar in het enkelspel. Vergeet Richard als je naar Misa kijkt, al is de verleiding nog zo groot.
De nieuwe Krajicek heeft niet het voetenwerk om het speltype van haar adviseur (service-volley) te imiteren, al bezitten haar groundstrokes de power, waar Richard op die leeftijd niet aan kon tippen. De norm voor Misa is de progressie van de één jaar oudere Franse Russin Tatiana Golovin en de eveneens 16-jarige Servische Ana Ivanovic, die in Luxemburg met speels gemak de kwartfinales haalden.
Het zou onzinnig zijn haar potentie te toetsen aan de indrukwekkende palmares van Richard Krajicek . Eigenlijk hebben de vorig jaar vanwege chronisch blessureleed gestopte Richard en de juniorenkampioene van de US Open slechts één ding gemeen, ze hebben dezelfde vader. Petr loopt als een rode draad door de familiesaga en met hem is meteen het gevoeligste punt in de begeleiding van Misa aangestipt.
Van haar privé-coach Michiel Schapers is bekend dat hij zo flexibel is als een loden deur. Maar met de eveneens eendimensionale vader Krajicek zit de oud-prof op één lijn. Misa wordt door hen op Oost-Europese wijze gehard en het is typisch Nederlands om te waarschuwen voor de mogelijke psychische schade van die rigide aanpak.
Als Petr Krajicek het Nederlandse poldermodel op zijn zoon had toegepast, zou Richard vermoedelijk nooit Wimbledon hebben gewonnen. Maar de prijs is hoog geweest voor de verscheurde familie.
De jarenlange breuk tussen vader en zoon Krajicek moet een les zijn voor Misa én haar begeleiders. Hoe lang kan zij een dominante vader verdragen als elke nederlaag het einde van de wereld aankondigt?
Richard voelde zich op de tennisbaan pas bevrijd, toen hij Petr op grote afstand wist. De verzoening vond pas plaats, toen Richard zelf vader was geworden. Petr moet nu bewijzen dat hij geleerd heeft van zijn fouten in het verleden.
Eens zal Petr zijn dochter moeten loslaten, ook op de tennisbaan. De harmonie bij de Krajiceks zal pas compleet zijn als Petr zich verzoent met een rol in de schaduw, stiekem dromend van twee Wimbledonkampioenen in de familie.
Usopen.org, 12 september 2004
An interview with Michaella Krajicek
Well done.
Thank you.
How different a feeling is it from this time last year?
Last year I was really disappointed I lost the final, and this year I'm really happy I won. I won the doubles yesterday, so I'm really glad I made two titles here.
Is it more special because of what happened last year?
I think I was more comfortable, a lot of more comfortable in the final, because I was going with the feeling that I already did this last year, so I don't have to be nervous. I think that was the important point for me that I won.
But, I mean, having an unhappy experience, then coming back and having a very happy experience, does that make it more special, more exciting?
I have to say I was really happy because last year it was my first, like, US Open Grand Slam. So I was really happy I reached the final, though. So it was disappointing that I lost in the final, but it makes a little bit special this year, of course, that I won. But I was last year really happy, too.
Did you expect to dominate her as well as you did today?
No, I didn't expect it at all because I didn't ever play her, so I didn't knew how it was going to be. I played really well. My serve was going good. Yeah, I didn't made a lot of mistakes, so, yeah.
You must be very pleased with your fitness. Only yesterday you had a tough day, yet you came back today.
Yeah, I improved. That's what I said already. I improved a lot already my physically points, so I'm really happy that I did like this.
Did the TV cameras bother you at all?
No, no, no. I'm already used to it, so (smiling).
You don't mind being a bit of a star?
A little bit, no. I don't mind - a little star (smiling).
So with two Grand Slam titles, how will you celebrate now?
I have to celebrate a lot because today I don't think I will really celebrate because I'm going home by plane to Holland. I think I will celebrate it tomorrow in Holland.
With your friends and family?
Yeah, of course.
Big party?
I think only with my friends because my family, my mom and my brother are in Czech. Then I would celebrate it the same in Czech Republic.
Have you had lots of phone calls?
I had a lot of messages and stuff. I d
on't know, I didn't even check my e-mails. It's nice.
How important is it for you now as a step to what comes next, being a Junior Grand Slam champion?
I think it's nice to win a tournament, but it stays a tournament, of course. So it's like every week there's another tournament. But I think I improved a little bit more than last year with my physically and my serve is good. So I think -- I hope that next year I will play here quali or main draw in the US Open.
Will you be looking at your world ranking now, Junior ranking?
Uhm, yeah. I really don't know how many points I get and everything, so I really hope that I'm gonna be No. 1. But I don't know. Really, I hope so. But if it's not gonna be, then No. 2 is good, too (smiling).
Koen Greven, NRC Handelsblad, 16 juni 2004
Michaëlla Krajicek geveld door flauwte
Tennistalent maakt jaar na haar profdebuut in Rosmalen mislukte rentree
Middenin haar tweede profpartij op Nederlandse bodem klapte Michaëlla Krajicek in elkaar. De vijftienjarige tennisster bleef minutenlang roerloos liggen op het gras van het centre court in Rosmalen. Duizenden toeschouwers zagen hoe het talent tijdens de partij tegen de Luxemburgse Claudine Schaul bezweek door een combinatie van menstruatiepijn, hitte en emotie.
Bijgestaan door haar vader Petr en haar moeder Pavlina werd de nummer 1.044 van de wereld op een brancard afgevoerd. Kort daarop werd het halfzusje van Richard Krajicek naar het Groot Ziekengasthuis in Den Bosch gebracht. Na een onderzoek bleek de schade mee te vallen. Vandaag speelt de jonge Krajicek op de banen van het Autotron in het vrouwendubbel aan de zijde van de Amerikaanse Carly Gullickson.
Jaren geleden werd Krajicek al bestempeld als het grootste Nederlandse talent die het naar een bedenkelijk niveau afgegleden vrouwentennis in toekomst weer kleur zou gaan geven. Ze voerde vorig jaar als veertienjarige de jeugdranglijst voor speelsters tot en met achttien jaar aan.
Hans Felius, technisch-directeur van de tennisbond, vergeleek de prestaties met die van Martina Hingis en Jennifer Capriati toen ze dezelfde leeftijd hadden. De NOS maakte een documentaire over het tienersterretje dat afwisselend in Almere en in Praag woont en traint. Een doorbraak naar het profcircuit leek een kwestie van tijd.
Zover is het een jaar later echter nog niet. Haar profdebuut liep twaalf maanden geleden uit op een sof. Op het gras van Rosmalen werd Krajicek in twee sets eenvoudig verslagen door de modale Slowaakse speelster Ludmila Cervanova. De door de zenuwen bevangen Nederlandse had de hooggespannen verwachtingen niet waar weten te maken.
Krajicek keerde terug in de anonimiteit van het internationale jeugdtennis waar ze vooral aan haar beperkte voetenwerk probeerde te werken. Maar mede door een knieblessure stokte de ontwikkeling van het in Delft geboren meisje van Tsjechische ouders. De tiener werd dit voorjaar opgenomen in het Fed-Cupteam van captain Tjerk Bogtstra, maar grootse prestaties bleven uit. Vooral de moeizame wijze waarop ze zich over de baan beweegt is nog ver onder de maat voor een tennisster die naar de wereldtop wil. De lange, slungelige Krajicek kampt met hetzelfde euvel als Martin Verkerk die ook vaak een stap te laat is.
Voor het eerst kreeg het altijd bewierookte talent kritiek te horen. Bogtstra stelde dat Krajicek aan de zware kant was en dat haar voetenwerk verbeterd moest worden. Volgens Felius zit de speelster van Jong Oranje middenin in de puberteit en heeft ze ,,ontdekt dat hamburgers eten bij McDonald's heel wat meer voldoening geeft dan elke dag een salade''. Verder kwam ze er volgens de technisch-directeur achter dat jongens leuker zijn dan conditietraining.
Felius stelde gisteren evenwel uitdrukkelijk dat hij zich geen zorgen maakt. ,,Het is een normaal verschijnsel voor een vijtienjarige. Ze moet zelf haar keuzes maken. Vooral op fysiek gebied kan ze nog winst halen. Dat doet ze ook. Ze is de afgelopen maanden vier kilo lichter geworden. De manier waarop ze zich vandaag bewoog zag er ook niet slecht uit.''
Het liefste had Krajicek de critici de mond gesnoerd met een klinkende zege op Schaul. Aanvankelijk begon de grote en sterke blondine goed aan de partij tegen de tennisster die onlangs het proftoernooi van Straatsburg won. Krajicek kwam op een 3-0 voorsprong en kreeg zelfs een enorme kans op 4-0. Maar in plaats van het breakpoint te benutten sloeg ze tegen de rand van het net. Het bracht Schaul onverwacht weer in de wedstrijd.
De zichtbaar geïrriteerde Krajicek werd kort daarop zelf gebroken en zag de partij uit haar handen glijden. De eerste set ging met 6-4 naar de als zevende geplaatste Schaul.
Daarna begon Krajicek letterlijk te wankelen. Aan het begin van de tweede set greep ze naar haar buik en kreeg ze een medische verzorging buiten de baan. Van opgeven wilde `kleine Kraai' niet weten. Tegen wil en dank keerde ze terug op het centre court om de partij te hervatten. Maar het lichaam was zwakker dan de geest.
Tot verbijstering van iedereen viel ze op een 3-1 achterstand in de tweede set flauw. De pijn, de hitte en de spanning waren te veel geworden voor het talent dat al jaren als de hoop van het Nederlandse wordt gezien. De trainers en begeleiders van Krajicek stelden allemaal direct vast dat sprake was van een incident. Felius: ,,Dit was een goede training om te wennen aan de druk van het proftennis.''
Krijn Snuif, Algemeen Dagblad, 15 juni 2004
Drama in Rosmalen
Michaëlla Krajicek valt flauw en verlaat het centre court per brancard
Met een handdoek over het hoofd en een hand op de pijnlijke buik stapte Michaëlla Krajicek gisteren in een auto richting het ziekenhuis. Een kwartier daarvoor was ze tijdens haar eerste ronde-partij in Rosmalen flauw gevallen en per brancard de baan afgedragen.
Haar tweede partij op het hoogste niveau van het professionele vrouwencircuit eindigde in een drama voor het 15-jarige halfzusje van Wimbledon-kampioen Richard Krajicek . In de tweede set stond zij klaar om te serveren, toen zij plotseling ter aarde stortte. Een lijnrechter snelde met een flesje water toe en kort daarna verscheen ook vader/coach Petr Krajicek op het Brabantse gras. Op zijn sokken welteverstaan, zijn schoenen had hij op de warme tribune uitgedaan.
De jonge Krajicek bleef enkele minuten liggen op het centre court. Ondertussen probeerden de bondsarts en de toernooifysiotherapeut de jonge vrouw bij bewustzijn te brengen. Ook moeder Pavlina klom over de reclameborden om `Mischa' bij te staan.
Even daarvoor was het Nederlands/ Tsjechische talent tijdens een pauze tussen de games vanwege buikpijn al behandeld door de fysiotherapeut. Ze verlieten de baan om uit te zoeken of Krajicek een maagbloeding had. Dat was niet het geval, maar nadat ze was teruggekeerd, zwalkte ze nog een paar punten over de baan. Totdat ze uiteindelijk door haar benen zakte en als een hoopje mens op de groene zoden belandde.
Lopen lukte niet meer en op een brancard moest hinderlijk lang worden gewacht. Toen Krajicek werd afgevoerd klonk een vreemd aandoend applaus. Na een behandeling in de medische ruimte vertrok ze in een toernooiwagen naar het Groot Ziekengasthuis in Den Bosch. Daar bleek dat er niets ernstigs aan de hand was. Vandaag speelt ze waarschijnlijk weer in het dubbelspel.
De klachten werden veroorzaakt door menstruatiepijn, in combinatie met spanning en de hitte. Vorig jaar maakte ze ook zoiets mee op het jeugd-EK voor landenteams, maar toen kon ze de partij wel uitspelen en won ze zelfs.
Krajicek is niet de eerste sporter die door haar menstruatie in de problemen komt. Steffi Graf overkwam hetzelfde in 1989, toen ze op Roland Garros de finale van Arantxa Sanchez-Vicario verloor. Volgens bondsarts Babette Pluim hoeft Krajicek zich echter geen zorgen te maken. ,,Hier zal ze overheen groeien en bovendien is het goed behandelbaar.''
Net als vorig jaar deed de nummer vier van de wereldranglijst tot 18 jaar in Rosmalen op uitnodiging mee. Toen verloor ze op baan één van de Slowaakse Ludmila Cervanova. Nu mocht ze het op de openingsdag op de hoofdbaan proberen, tegen Claudine Schaul uit Luxemburg.
Krajicek begon goed, stond vlug met 3-0 voor, maar kon haar sterke optreden niet voortzetten. Ze kreeg steeds vaker problemen met het snelle spel, dat inherent is aan grastennis. Het voetenwerk, haar zwakste onderdeel, schoot nog tekort. De eerste set ging met 6-4 verloren en in de tweede doorgang stond ze met 3-1 achter, toen ze neerstortte.
Vorig jaar stond het meisje dat wisselend in Praag en Almere woont, zelfs even op de eerste plaats van de juniorenranglijst. ,,Haar prestaties als 14-jarige waren te vergelijken met die van Capriati en Hingis'', zegt Hans Felius, technisch directeur van de tennisbond. ,,Nu zijn haar resultaten minder, maar dat komt door een aantal blessures.'' In het voorjaar had ze last van een kwetsuur aan haar knie.
Felius maakt zich geen zorgen over de ontwikkeling van de Roland Garros-winnares van het meisjesdubbelspel. ,,Je kunt denken dat er nu misschien iets mis is, omdat haar resultaten minder zijn dan vorig jaar. Maar je kunt ook zeggen dat ze voor een 15-jarig meisje nu gewoon goed bezig is.''
In Parijs uitte Felius nog kritiek op de speelster, die volgens hem niet genoeg voor de sport zou leven. Jongens houden haar te veel bezig en haar eetgewoonten pasten niet in het leven van een topsporter. Gisteren zwakte Felius die bewoordingen af. Volgens hem berustte alles op een misverstand. ,,In april was ze misschien wat te zwaar, maar dat kwam omdat zij door haar knieblessure niet had kunnen trainen. Daarna is ze vier kilo afgevallen.'' Aan voorspellingen voor de toekomst waagt hij zich niet. ,,Een jonge tennisster heeft vooral tijd nodig.''
En Michaëlla zelf? Zij liet om half acht 's avonds in een communiqué van de speelstersvakbond WTA weten dat ze zeer teleurgesteld was over haar optreden. Ze bedankte al haar fans en zei te hopen dat ze nog vaker voor eigen publiek zal spelen.
Koen Greven, NRC Handelsblad, 5 december 2003
Schapers mogelijk privé-coach van Michaëlla Krajicek
Nu Michiel Schapers dreigt te vertrekken als bondscoach van Jong Oranje, wil Petr Krajicek hem als privé-coach voor zijn dochter.
De kans dat Michiel Schapers in dienst zal blijven van de Koninklijke Nederlandse Lawn Tennisbond (KNLTB) bestaat alleen nog in theorie. De komende tijd zullen juristen een voor beide partijen aanvaardbare regeling proberen te treffen. Daarmee zal na acht jaar een einde komen aan het tijdperk-Schapers. Maar als het Petr Krajicek ligt keert de coach weer direct via een omweg terug als de privé-coach van zijn talentvolle dochter Michaëlla . Indirect zou Schapers dan in dienst blijven van de bond. Al zou hij dan zijn salaris niet meer rechtstreeks van de KNLTB krijgen, maar via de spelersvergoeding van de 14-jarige Krajicek .
Technisch-directeur Hans Felius en Petr Krajicek zijn gisteren na een gesprek gezamenlijk tot de conclusie gekomen dat Schapers Nederlands grootste tennistalent kan blijven trainen. Hoewel verschillende ouders niets meer met de perfectionistische oud-prof te maken willen hebben, ziet Krajicek sr. Schapers nog altijd als de beste coach die voorhanden is. ,,Als Michiel het zelf ook ziet zitten om coach van Michaëlla te worden zie ik geen enkel bezwaar'', zei Felius vanmorgen. ,,Bij de bond ondersteunen we de speelsters en niet de trainers. Het gaat erom wat voor haar het beste is.''
De hoofdpersoon zelf heeft zich nog niet neergelegd bij zijn vertrek als coach van Jong Oranje. Schapers heeft de zaak in handen gegeven van juristen. ,,Ik heb geen idee hoe lang dit gaat duren. Totdat een oplossing is gevonden kan ik verder geen commentaar geven'', stelde Schapers vanmorgen. Op de vraag of hij mogelijk als privé-coach van Michaëlla Krajicek zal terugkeren hield Schapers zich op de vlakte. ,,Laten we het zo zeggen, ik beschouw het als een compliment dat Petr Krajicek verder met mij wil.''
Petr Krajicek is één van de weinigen die het openlijk voor Schapers opneemt. Een aantal andere tennisouders is het vertrouwen in de rechtlijnige Schapers volledig kwijtgeraakt. Over de coach, die eerder al in 2000 als Davis-Cupcaptain het veld moest ruimen kwamen, kwamen in september van verschillende kanten zowel schriftelijk als mondeling klachten binnen bij het bondsbestuur. Daarop werd door algemeen-directeur Evert-Jan Hulshof besloten een onderzoek te beginnen. Technisch-directeur Felius werd op zijn vakantieadres op de hoogte gehouden. Vorige week kwamen zowel Felius als het bestuur na afronding van het onderzoek tot de conclusie dat Schapers niet langer kon aanblijven als coach van Jong Oranje.
Felius wist wel dat er links en rechts kritiek was op de manier waarop Schapers werkte, maar de ernst van de situatie werd hem pas duidelijk tijdens het onderzoek. ,,Er zijn nu dingen over Schapers aan het licht gekomen die ik niet wist'', legde Felius uit. ,,Ik kan daar verder niets over zeggen. Hoewel ik persoonlijk niets tegen hem heb, sta ik achter het besluit Schapers vrij te stellen van werk.''
Felius ziet geen enkele reden om zelf zijn conclusies te trekken. ,,Er is geen sprake van dat ik op zal stappen'', stelde Felius resoluut. ,,Volgens sommige mensen zou ik de regie kwijt zijn. Dat is echt onzin. Ik ben en blijf verantwoordelijk voor het toptennis in Nederland. Op het moment dat dat niet meer zo is ben ik weg.'' Het is nog onduidelijk of Schapers wordt opgevolgd. Felius: ,,Het kan ook goed zijn dat niemand zijn functie zal overnemen. Dan rapporteren de coaches van de speelsters direct aan mij in plaats van via een bondscoach Jong Oranje.''
Robèrt Misset, de Volkskrant, 4 december 2003
Tennisbond: Schapers op non-actief
Michaëlla Krajicek raakt haar coach kwijt
Door het op non-actief stellen van bondscoach Michiel Schapers dreigt de Koninklijke Nederlandse Lawn Tennis Bond (KNLTB) haar grootste talent, Michaëlla Krajicek , te verliezen. Vandaag overlegt Petr Krajicek met technisch-directeur Hans Felius over de impasse nu zijn 14-jarige dochter zich als lid van Jong Oranje niet langer door Schapers kan laten begeleiden.
De KNLTB heeft Schapers te voet gesteld na herhaalde klachten van spelers en hun ouders over diens functioneren. Zolang de bond en Schapers nog overleg plegen over de beëindiging van het contract, onthouden beide partijen zich van commentaar. De ironie wil dat Schapers eind 2000 na een door Richard Krajicek geleide spelersopstand moest wijken als captain van het Davis Cup-team. Richards vader Petr is echter zeer ontstemd over het ontslag van Schapers als coach van Jong Oranje.
Volgens Krajicek senior is het gedwongen vertrek van de bij veel tenniscoaches impopulaire Schapers 'van bovenaf geregisseerd door mensen, die hun vriendjes op bepaalde posten willen hebben'. Hij is er bovendien van overtuigd dat het door algemeen-directeur Evert-Jan Hulshof geleide onderzoek naar het functioneren van Schapers buiten technisch-directeur Felius om is gebeurd.
Petr Krajicek : 'Felius wist hier niks van. In ons overleg van vorige maand over de begeleiding van Misa hebben we Schapers een prominente plaats toebedeeld. Ik wil juist dat Michiel mijn dochter de komende drie jaar voorbereidt op haar entree in het profcircuit. Ik kan me niet voorstellen dat Hans toen al wist dat Schapers aan de kant zou worden geschoven.'Felius bevestigt dat het zwartboek over Schapers door Hulshof werd opgesteld, toen hij met vakantie was. 'Maar ik heb wel het eindrapport onder ogen gehad.' Krajicek meent dat Schapers wordt geslachtofferd door 'huilverhalen van zogenaamde talenten en ouders, die hun kinderen krampachtig trachten te beschermen'.
Zo zouden de ouders van het in Duitsland geboren talent Robin Haase Schapers in een brief aan de KNLTB hebben verweten dat hij hun zoon ten onrechte voor een toernooi had gepasseerd. 'Terwijl Michiel dat joch volkomen terecht naar huis heeft gestuurd, omdat hij griep had en zijn teamgenoten zou kunnen aansteken', vertelt Petr Krajicek . 'Ik ken de verhalen van mijn zoon Richard over Schapers, ik weet ook dat hij geen diplomaat is. Maar ik zie in Nederland geen betere coach voor Michaëlla dan Schapers.'
Vader Krajicek vreest een patstelling, omdat hij niet over de financiën beschikt om Schapers als privécoach van zijn dochter aan te stellen. Felius acht het in principe aanvaardbaar dat Schapers via een omweg zou terugkeren als privétrainer van de jongste kampioene in de geschiedenis van de KNLTB. Maar het is de vraag hoeveel speelruimte Felius krijgt van het bondsbestuur en Tjerk Bogtstra, captain van de nationale teams in de Davis Cup en de Fed Cup voor een dergelijke, op voorhand beladen constructie.
Felius erkent dat hij Krajicek vandaag in hun crisisberaad weinig te bieden heeft. 'Ik zou Michaëlla al coachen tijdens de komende twee jeugdtoernooien en de Australian Open in januari. Hoe het daarna verder moet, weet ik ook niet.'
Vader Krajicek , somber: 'Ik verwacht heel weinig van dat gesprek met Felius. Het is duidelijk dat hij bij de bond niet langer de regie in handen heeft.'
Evone Barry, Dinarasafina.com, 31 oktober 2003
Dinara Safina and Michaela Krajicek: Following the Family
They boast two of the most famous names in tennis, but could walk almost any street unrecognised. They are expected to be world-beaters, but are still navigating their way through adolescence. And whatever their own goals, family standards have already been set at Grand Slam success. Such are the contradictions and pressure facing Dinara Safina and Michaela Krajicek.
Dinara Safina and Michaela Krajicek are trying to make their way in the world of professional tennis. But what makes these talented teenagers different, and their tasks immeasurably more difficult, are their surnames. As the little sisters of Marat Safin and Richard Krajicek, they bear the weight of enormous expectations.
While their peers are left to develop quietly, this pair aged just 17 and 14, draws crowds befitting champions. They know that their progress is being eagerly plotted by tennis fans worldwide. But what of their family ties?
As budding professionals, is it a blessing or a curse when big brother is a Grand Slam champion? Neither Safina nor Krajicek would change their extraordinary circumstances. For starters, says Krajicek, 14, they have mentors of the highest order. Her half-brother Richard, the recently-retired 1996 Wimbledon champion is in constant contact during tournaments. "Almost every day we are on the computer, or we just SMS," says Krajicek, the World number 2 junior.
"Mostly he just wishes me luck, because he doesn't know that girl that I am playing. He just concentrates on my game and everything like that." Inevitably, however, onlookers find Krajicek's name just as fascinating as her game.
In the Netherlands earlier this year (2003), while competing in her first WTA tournament, she had her home crowd in raptures. "I was 14 years old and everybody was like 'I think you can win a few rounds'. But they just don't know how difficult it is to win the first round," says Krajicek, who lost in straight sets to Slovakia's Ludmilla Cervanova.
"The whole stadium, it was court number two, it was full. All the people were there and cameras and everything. I was really nervous then I lost so badly." "I think there were 500 people there or something. It was amazing. For them it was amazing, but not for me. It was too much pressure. I was a little bit used to it, but not so much. It was too much."
Safina well understands those demands. A prodigious talent, the Russian was just 16 years and three months old when she claimed her first WTA title at Sopot last year (2002). The statuesque blonde was the tour's youngest champion in almost four years. She won her second title at Palermo, Italy in July and in September she reached the fourth round of the US Open before falling to the eventual champion Justine Henin-Hardenne.
But Safina says that extra attention from fans and the media is due not only to her early success, or even her on-court presence. "They look to me because I am the sister of Marat," says Dinara who stands at 182 cm. "I know this. Every time with the cameras, they look to me because I am the sister of Marat."
For the time being Krajicek is content being known as "Richard's sister." "It doesn't matter to me," says Krajicek, who first picked up a racquet at age three. "I want to be known as both (Michaela and Richard's sister). Now it's more Richard, nut it doesn't matter because that's why I am famous too, a little. But I hope in the future I will be both." In her first two Grand Slam junior events, Roland Garros and Wimbledon, Krajicek reached the semi-finals. She was runner-up at the US Open.
When her half-brother Richard triumphed at All England, Krajicek was just seven years old. She remembers watching the final at home on television, but as incredible as the moment was, it was not what inspired her to become professional. "It doesn't matter if he won or not," Krajicek whose younger brother Petr 10, also plays tennis says. "I like playing many matches. I like the travelling. I like being in other countries. That's great. I like the game and I like this life I'm living now. I don't want to change anything."
Further into her career, Safina says she sometimes lacks such satisfaction. Yet she asks little of the sport that has brought her brother fame and fortune. "To enjoy tennis, that's he on thing," Safina says of her career hopes. "To enjoy tennis and not get inured. There's only one thing."
From a sport that spoils its champions with international stardom and a bank balance to match, it seems a simple wish. But she struggled to accept consecutive first-round defeats at the first three grand slams of 2003. "I'm not enjoying tennis enough this year. I don't know why," Safina says.
In the 12 months to May, Marat Safin's only sibling jumped 184 places in the ranking. (Only Ashley Harkleroad bettered that feat). In cracking the world's top 50, Safina's scalps have included Patty Schnyder, Silvia Farina-Elia and Magui Serna. But Safina makes it clear she sets herself exceptionally high standards. Although she has not been a student since she was 15, it was in the classroom that she recognised her perfectionist streak.
"I was good in school. I never had a problem because everything I do, I have to do perfectly," says Safina, who relishes training six hours a day, six days a week. "So that's why I sometimes get angry. Every time I have to do everything perfect. Even in tennis."
Although Safina loves to put pressure on herself, there is none from within Safina's famous family. The world number 53 says her parents and brother are her greatest sources of support. That's why, after spending the past two years living and training in Valencia Spain (just as Marat did as a teenager), she went back home. "This year (2003) we are going to move back Russia because I wanted to be with my brother," says Safina who turned 17 on April 27. "He lives now in Moscow."
When together, the siblings rarely let tennis top their conversation list. "We are very close but we don't talk much (about tennis)," says Safina of her relationship with the 2000 US Open Champion. "We don't want to get crazy about tennis. We say 'stop' no more."
Just as Marat is big brother first, Safina's mother and coach Rauza Islanova, will soon be resuming her primary role. "I'm happy with her (as coach) because she knows what to tell me," Safina says. "She helps me, but now I want to have a coach. You know, a guy just to hit with and sometimes I can practice with him because Mum's supposed to be a mum you know."
When her family is permanently reunited (father Michail is director of a tennis club in Moscow) Safina also plans to get back to the business of having fun on the court. "I mean, I do love tennis," Safina says. "If not, I would not play tennis. I would go to school." "I just want to enjoy it because I want to stay (in tennis) until I am maybe 25."
As Krajicek prepares for the transition from junior to senior ranks, she is also adjusting to some unexpected aspects of public life. These include reading about things she never said. "I read I like (Martina) Hingis, and I don't know when I said that. I read I like (Steffi) Graf and I said it maybe once".
"When I grew up, I actually don't know who was my idol. Now my idol is Roddick, He has been my idol for one and a half years. I watch every match he plays. He's playing good right now. I like everything about him. When I'm not playing myself it's good to watch him." Krajicek was inspired by Roddick's Grand Slam breakthrough in New York. "I hope I win a grand slam tournament, I really wish that," she says. "But now I don't think much in the future because I could have an injury or something like that. So I'm now focussing on what I am playing now." Where would she most like to triumph? "I heard about the Australian Open. I've never been there, but I've heard it's really great there. So for me, the Australian Open, it's good. So I hope to win the Australian Open... and Wimbledon. Both. All of them. All of them are something special."
Usopen.org, 7 september 2003
An interview with Michaella Krajicek
First of all I would like to talk about the Canadian Open and congratulate you on winning there.
Thank you.
It was a really close match, three sets. I heard from Florin Mergea your match lasted nearly three hours.
Yes something like that. We played very well. In the first set Flipkens won 6-4. She played very good in the first and in the second I was very lucky to win that because I was two breaks behind her. Then in the third I was two breaks behind also, so I was lucky to win that third set.
Was it difficult playing her because I know you guys are friends?
I started with a lot of respect for her because she won Wimbledon. After that I was playing better and better. She is a good friend but on the court it's not friendship anymore. Afterwards we are now friends together.
You decided to play doubles together here?
Yes, we played once in Roehampton and played very good together.
You will be a formidable team.
I hope so.
Are you looking forward to your matches?
Yes. I have a good chance to win the first round. In the second and third I'm not looking forward.
This is your first US Open. Is this the first time you have been in America?
Yes, it's great. New York is so big. I'm just losing everybody here.
It's so good that you are excited by everything.
Yes I am. It's very nice.
You are seeded two. Does that put any pressure on you?
Yes, sometimes a little. When you're seeded two people expect you will be in the final. I'm just going to play my matches and I will see how it works. Everything is more difficult in the grand slams than a normal tournament.
You won several back to back tournaments this year and reached semifinals at the French. Are you thinking at all about the champions race?
Yes, when I see this and the players walking around. I hope to be there soon.
I think you reached the number one ranking today. Have you checked yet?
No, I haven't seen it yet, but if I am, it's great.
How did you prepare for this event? What did you do between Wimbledon and Canada?
I had one day almost free but I mostly concentrated on training.
How do you fit in school work?
I have to do my school next week, so that will be pretty tough. I learn from books, then once a month I do exams. I have to finish three exams for last year and next year is the last year I have to go to school.
This is not your last year of juniors, is it?
No, I will still play juniors but I will try to play many WTA next year.
Is your family with you?
My dad
Has he been to America before?
I think twice before.
Does your brother Petr play tennis?
Yeah, He's 11 now. He's trying to play. He's pretty tall so he's playing basketball too.
Why did you start to play tennis?
I think my dad decided that, and my mom. I think that's the reason and my brother plays.
You mean Richard (Krajicek)?
Yes.
So you have a brother and a half brother?
Yes. Richard and I have the same dad but not the same mom.
Is your father the tennis player in the family? Did he encourage both of you to play?
Yeah, you can say it like that. He started to play when he was 28 or something like that. He decided Richard would play and then he decided I would play.
How old were you when Richard won Wimbledon?
Seven
Did that give you any inspiration?
I have no idea what I was doing at that age. I saw the match a lot of times. It wasn't only that my brother was playing. I liked the game.
How did you know you liked tennis. Did you just go on the court and hit?
Yeah, I would play points. I just liked the game, it was great.
Well thanks for the chat and good luck in your matches.
I am sorry I am looking around all the time. I want to see everybody (giggle)
I am sure they all want to see you too!
Fred Buddenberg, Trouw, 17 juni 2003
'Kleine Kraai' lijkt boven haar stand te leven
Niet ieder debuut eindigt in de finale. De eerste stappen van Michaëlla Krajicek in het profcircuit leidden nog tot niets. De analyse van vader Petr: ,,Ik denk dat ze de laatste tijd te veel over zichzelf heeft gelezen''.
De pas veertienjarige Krajicek is al een grote mevrouw in het jeugdtennis. Op de wereldranglijst tot en met achttien (!) jaar neemt ze de tweede plaats in. In het jeugdtoernooi van Roland Garros strandde ze eerder deze maand in de halve finales. Nieuwsgierig werd toen al vooruitgeblikt naar haar eerste optreden in de 'echte' tenniswereld.
Door tussenkomst van halfbroer Richard gaf de leiding van het toernooi in Rosmalen Krajicek een wild card. Een mooie geste, maar het Brabantse gras was wellicht niet de meest geschikte baansoort voor het debuut in het circuit van de WTA, de overkoepelende vrouwenbond. ,,Op de eerste dag dat ik hier trainde dacht ik al: dit is niet mijn ondergrond'', zei Krajicek .
Die bange vermoedens werden gisteren bevestigd in het duel met Ludmila Cervanova. In nog geen vijftig minuten zette de Slowaakse nummer 87 van de wereld de Nederlandse puber met beide benen op de grond: 6-3, 6-1. Ze leek in alles op haar halfbroer in slechte tijden. Dezelfde meewarige oogopslag, negatieve lichaamstaal en sjokkende tred. Haar triestheid verborg ze onder een grote zonneklep.
Evenals bij haar debuut in het juniorentoernooi van Roland Garros, was Richard gisteren in Rosmalen verhinderd. Ondanks de eerste onzekere stappen op gras blijft Wimbledon voor haar een droom. ,,Richard moest ook een paar jaar aan gras wennen. Daar houd ik mij maar aan vast.'' Het ideetje om samen met Richard te mixen op Wimbledon is van de baan. ,,Dat zou niet echt goed aflopen, denk ik.''
Mede door haar goede resultaten in het jeugdcircuit en de grote media-aandacht, is 'kleine Kraai' wellicht boven haar stand gaan leven. In Praag traint ze vaak met top-vijftigspeelsters als Chladkova en Benesova, van wie ze ook wel eens een paar games en zelfs een setje wint. Gisteren bleek dat er op een wedstrijd meer spanning staat dan op vrijblijvende trainingen.
,,Ik waarschuw haar vaak dat ze er nog niet is'', zei vader Petr over de ontwikkeling van zijn dochter. Hij noemde het 'pak slaag' tegen Cervanova een 'momentopname, van waaruit we weer verder moeten'. Volgende week komt er een nieuw ijkpunt, als ze op het Londense gras van Roehampton weer tegen junioren speelt. ,,Dan kunnen we zien of het nu aan het gras of aan de tegenstandster lag.''
Teleurgesteld was vader Krajicek niet zozeer over het spel van zijn dochter, alswel over de negatieve reacties uit het publiek. ,,Er waren mensen die er plezier in hadden dat ze op haar bek ging en dat vind ik echt horror. Dat doet pijn. In Tsjechië heb ik dit nooit meegemaakt.''
Petr ontkende niet dat de naam Krajicek in die benadering 'een beetje' een rol speelt. Bij een aantal mensen roept de naam Krajicek negatieve gedachten op. Rond de baan waarop Michaëlla gisteren speelde waren de associaties 'vader' en 'streng' niet van de lucht. Vader Petr kon er niet zo mee zitten: ,,Aan de ene kant heb je de spoken en aan de andere kant heb je de Krajiceks''.
Door het ene WTA-punt dat Krajicek gisteren 'verdiende' verschijnt haar naam volgende week op de wereldranglijst. Met een groot aantal speelsters deelt zij nu de laatste plaats -zo'n 1200 posities onder aanvoerster Serena Williams-, maar in de donkere tijden van het Nederlandse vrouwentennis is dat misschien toch een lichtpuntje. Want van haar valt meer te verwachten dan van alle Nederlandse speelsters die boven haar staan.
Robèrt Misset, de Volkskrant, 17 juni 2003
Kleine Krajicek nog lang geen grasspeelster
Halfzusje van Richard staat in Rosmalen 49 minuten op de baan tegen Cervanova en verzamelt precies vier games.
Voor het eerst waren Richard Krajicek en zijn 14-jarige halfzusje Michaëlla ingeschreven voor hetzelfde tennistoernooi, maar dat aantrekkelijke affiche moest gisteren in Rosmalen snel worden verwijderd. Met pijn in het hart constateerde Petr Krajicek dat enkele toeschouwers zelfs hadden genoten van de lijdensweg van zijn dochter.
De eerste kennismaking van Misa met gras duurde welgeteld 49 minuten. In haar eerste partij bij de profs tegen de negen jaar oudere Slowaakse Ludmilla Cervanova verzamelde de 'kleine Krajicek ' slechts vier games (6-3, 6-1) en met een pruillip biechtte ze op dat 'gras nog niet mijn favoriete ondergrond is'. Michaëlla Krajicek kan zich troosten met de gedachte dat het bij Richard jaren duurde voor hij de geheimen van het gras wist te doorgronden.
Juist op die ondergrond kwamen de tekortkomingen van Misa pijnlijk aan het licht. Power heeft ze voldoende in haar groundstrokes, die Cervanova ook regelmatig te machtig waren. Maar de modale Slowaakse, 87ste op de wereldranglijst, wist zich veel soepeler aan de boterzachte grasbanen aan te passen dan de nerveuze debutante. Het voetenwerk van de in Nederland en Tsjechië trainende juniore is nooit haar sterkste punt geweest.
Maar op gras bewoog Michaëlla zich gisteren alsof ze met blote voeten over een kiezelstrand strompelde. Geen moment kwam ze in haar ritme, maar de verwachtingen rond het supertalent waren dan ook te hoog geweest. 'Misa heeft de laatste tijd teveel over zichzelf gelezen', meende vader Petr. En met een schalkse glimlach: 'Gelukkig zullen de verhalen nu een stuk negatiever zijn.'
Bezorgd had hij na de afstraffing van zijn tweede tenniskind plaats genomen in de perszaal van het Autotron, waar het mededogen met de 14-jarige overheerste. Ze had er meer van verwacht, sprak Misa. Het blijft haar droom om juist op Wimbledon in de voetsporen te treden van broer Richard, al erkende ze giechelend dat een gezamenlijk optreden in het mixed-dubbel dit jaar te vroeg zou zijn gekomen. 'Een dubbel met Richard zou niet goed aflopen.'
Ze voelde zich een beetje opgelaten ten opzichte van haar grote voorbeeld, die zijn halfzusje telefonisch succes had gewenst. Richard Krajicek was geen getuige van de martelgang van Misa, maar het publiek verdrong zich op baan 1 in Rosmalen niet alleen om de nieuwste telg uit de familie te zien. Je hoorde het zoemen op de tribunes: 'Daar zit die strenge vader van Richard en Michaëlla .'
Vader Petr beseft dat hij in Nederland nooit meer van dat stempel afkomt. Maar de in 1969 uit het toenmalige Tsjecho-Slowakije gevluchte geoloog proefde in zijn tweede vaderland wederom jaloezie en afgunst. 'Voor mij zaten enkele mensen te klappen en te lachen als Misa een fout maakte. Ik vond het zo gemeen! Dat is me de afgelopen vijf jaar in Tsjechië nooit overkomen. Twintig jaar geleden zou ik flinke rumoer hebben veroorzaakt op dat tribunevak. Nu kan ik slechts bedroefd constateren dat onze achternaam nog steeds extreme gevoelens oproept.'
Zijn illustere landgenoot Ivan Lendl had het hem onlangs nog maar eens uitgelegd. 'Hij noemde die afgunst een typisch Europese karaktertrek. Lendl is naar Amerika is geëmigreerd, omdat hem in Europa niets werd gegund. Maar zouden Nederlandse ouders echt niet willen accepteren dat mijn opvoeding toch iets opgeleverd heeft?
'Ik vind het vreselijk dat we in de documentaire van de NOS tennisvereniging Krajicek worden genoemd. Maar heb ik het met Richard en Misa dan echt zo slecht gedaan?'
En uitdagend: 'Ach ja, Nederlandse ouders zouden het rustig doorspreken met hun dochter als die zo'n pak slaag had gekregen als Misa. Doorspreken, dat woord ken ik niet. Misa weet nu weer dat ze nog een lange weg te gaan heeft.'
Fred Buddenberg, Trouw, 6 juni 2003
Michaëlla Krajicek vindt het 'supertof' om in Parijs te spelen
Stiekem had ze gehoopt dat Richard naar haar eerste partij in een Grand Slam was komen kijken. Maar het debuut van Michaëlla Krajicek in het juniorentoernooi van Roland Garros ging aan haar halfbroer voorbij. ,,Ik heb het hem niet gevraagd. Misschien zat hij thuis met de kinderen en kon ik hem niet storen.''
Zonder Richard, maar eveneens zonder schroom, zette de 14-jarige Krajicek voet op Grand Slam-bodem. Angst voor haar tegenstandster, Anastasia Yakimova uit Wit-Rusland, hoefde ze niet te hebben. Mede door drie toernooizeges steeg ze onlangs naar de tweede plaats op de wereldranglijst voor speelsters tot en met achttien jaar.
Yakimova was kansloos (6-1 en 6-4), Krajicek niet helemaal tevreden. Met ongeloof in de ogen reageerde ze op missers en dubieuze arbitrale beslissingen, in de slotfase smeet ze haar racket op het gravel en mopperen deed de in Delft geboren dochter van Tsjechische ouders in het Nederlands ('Sla die bal nou toch in').
Krajicek vond het 'echt supertof' dat ze op Roland Garros mocht spelen. De eerste dag had ze haar ogen uitgekeken op het Parijse tenniscomplex. Ze zag spelers die ze alleen maar van televisie kende. Alleen haar idool, Andy Roddick, kreeg ze niet in levenden lijve te zien. De Amerikaan was al vòòr haar komst uitgeschakeld.
Krajicek was de enige jeugdspeelster die gisteren voor een officiële persconferentie werd gevraagd. De tussen Almere en Praag pendelende tennisster begreep dat ze die invitatie niet dankte aan haar spel, maar aan haar achternaam. Die erfenis is voor haar geen last, zei Krajicek . ,,Ik ben er wel trots op. Veel speelsters willen van mij winnen omdat ik Krajicek heet. Maar ze willen ook van mij winnen omdat ik gewoon goed sta te tennissen.''
Vader Petr moest erkennen dat zijn dochter de handen mocht dichtknijpen dat ze Krajicek heet. Hij kon in ieder geval niet één nadeel bedenken. De aandacht die ze nu krijgt, zal in zijn ogen een grote aantrekkingskracht hebben op toekomstige sponsors.
Ook de aandacht van de media heeft Krajicek gevormd. ,,Ze is een vrij sterk meisje'', gaf haar vader toe. Voor een tiener heeft ze al veel voor de camera's gestaan. Later deze maand wordt er op de Nederlandse televisie zelfs een hele special van haar getoond. ,,Ergens komt er een grens, en die bepaal ik'', zei Krajicek senior.
Petr Krajicek noemde zich gisteren 'een gelukkig mens', en dat was in de tijd dat hij op voet van oorlog met Richard leefde wel anders. ,,Hij helpt ons dagelijks met allerlei dingen'', zei Petr, om de goede relatie met zijn zoon nog maar eens te benadrukken. Ook over zijn dochter liet hij zich in louter positieve bewoordingen uit. ,,Alleen zou ze een paar kilo lichter moeten zijn. Ze is een snoeperd.'' Michaëlla : ,,Dat klopt, maar dat heb ik van mijn vader.''
De drang om een grote tennisster te worden werd haar ingegeven door haar moeder. Het was de grote wens van Pavlina dat haar dochter ging tennissen. Na zijn bewogen leven als vader en coach van Richard, zag Petr dat helemaal niet zitten. ,,De basis is gelegd door haar moeder'', erkende hij. ,,Ze was altijd met Michaëlla bezig en maakte iedere dag een mix van twintig vitamines voor haar.''
Later deze maand, in Rosmalen, maakt Krajicek haar debuut in het WTA-circuit. Graag had ze die stap al eerder gezet, maar om jeugdspeelsters tegen zichzelf in bescherming te nemen heeft de vrouwenbond het aantal toernooien gelimiteerd. Er zijn immers legio voorbeelden van snel opgebrandde speelsters.
,,Ik denk dat dit wel goed is'', zei Michaëlla Krajicek , die in Rosmalen voor het eerst van haar leven op gras gaat spelen. Helemaal onvoorbereid is ze niet. ,,Ik heb al grasschoenen.''
Koen Greven en Mark Hoogstad, NRC Handelsblad, 2 juni 2003
Wedstrijdbeest met slome tred
Michaëlla Krajicek heeft vanmiddag met een overwinning haar debuut gemaakt op het juniorentoernooi van Roland Garros. Het 14-jarige halfzusje van Richard Krajicek droomt ervan om ooit alle grandslamtoernooien te winnen.
Zonder een spoor van nervositeit begon Michaëlla Krajicek vanmorgen aan haar eerste grandslamtoernooi. Tegenover het reusachtige tennisstadion van Roland Garros speelde de 14-jarige Nederlandse met haar Wit-Russische tegenstandster Anastasia Yakimova. In minder dan 25 minuten trok ze de eerste set met 6-1 voor circa tweehonderd belangstellenden naar zich toe. De tweede set, die kortstondig werd onderbroken wegens een regenbui, won de tiener iets minder overtuigend met 6-4.
De sterk gebouwde Michaëlla Krajicek geselde haar opponente met verbluffende opslagen en vernietigende forehands. Vader Petr Krajicek keek kalmpjes met de armen over elkaar toe. Zo nu en dan voegde hij zijn dochter aanwijzingen in het Tsjechisch toe. Michaëlla Krajicek sprak zichzelf daarentegen voortdurend in het Nederlands moed in. Niet alleen haar achternaam verraadde dat Michaëlla familie is van Richard Krajicek . Met dezelfde slome tred en afgezakte schouders bewoog ze zich over baan 6 van het tennispark. De soms wat afwezige houding die ze nog wel eens tijdens trainingen wil uitstralen, laat ze in partijen achterwege. Dan is Michaëlla Krajicek een `wedstrijdbeest' dat knokt voor ieder punt. Verwacht wordt dat de als derde geplaatste speelster moeiteloos de laatste acht van het jeugdtoernooi in Parijs kan halen.
Het supertalent geldt als de grote hoop van het Nederlandse vrouwentennis - het hoofdtoernooi heeft dit jaar voor het eerst sinds mensenheugenis geen Nederlandse vertegenwoordigster. Als de voorspellingen van de kenners uitkomen zal de jonge Krajicek in de toekomst niet alleen deelneemster zijn in Parijs, maar moet ze ook in staat worden geacht om mee te doen om de prijzen.
De ster van de in Delft geboren, maar grotendeels in Tsjechië opgegroeide halfzus van Richard Krajicek is het laatste jaar snel gerezen. Ze mag zich sinds vorige week al de nummer twee van de wereld noemen in de categorie tot en met achttien jaar. Van de laatste zeven toernooien die ze speelde wist ze er liefst zes te winnen. Over twee weken maakt Michaëlla Krajicek haar profdebuut op het grastoernooi van Rosmalen. Naar verwachting zal ze dit jaar nog drie keer in het betaalde circuit spelen, waaronder een challenger in het Italiaanse Modena. Een televisieploeg van de NOS is al maanden bezig met een documentaire over Michaëlla Krajicek die op 18 juni wordt uitgezonden.
In Parijs wordt de tennisster bijgestaan door Hans Felius. De technisch-directeur van de Nederlandse tennisbond (KNLTB) stelt zonder omhaal van woorden vast dat Michaëlla Krajicek ,,een heel uitzonderlijk talent'' is. ,,Het uitslagenpatroon van haar is vergelijkbaar met dat van Martina Hingis en Jennifer Capriati op die leeftijd'', zegt Felius. ,,Als ze gezond blijft gaat het Nederlandse tennis nog heel veel plezier aan haar beleven. De tennisbond zal haar blijven steunen daar waar we kunnen.''
Vier jaar geleden kwamen vader Petr Krajicek en de tennisbond overeen dat Michaëlla voor Nederland zou gaan spelen. Sindsdien steekt de KNLTB tienduizenden euro's per jaar in de speelster. Zo betaalt de bond vrijwel het hele reisprogramma en mag het talent gratis gebruik maken van het nationale trainingscentrum in Almere. Verder verzorgt de bond ook de medische en fysieke begeleiding van de pupil van Jong Oranje. Als Michaëlla Krajicek onverhoopt toch ooit mocht besluiten om voor Tsjechië uit te gaan komen, komt dat haar op een schorsing van drie jaar te staan.
Ondanks de steun van de nationale bond is het vooral vader Petr die zijn dochter eigenhandig naar de top probeert te brengen. Het gezin Krajicek - dat naast vader Petr en Michaëlla verder wordt gevormd door moeder Pavlina en Petr jr. - bivakkeert afwisselend in het Tsjechische Praag en het Nederlandse Almere. In het Tsjechisch heet het kindsterretje officieel Michaëlla Petra Krajíckova, in Nederland gaat ze als Michaëlla Krajicek door het leven.
Michaëlla Krajicek verbleef in de aanloop naar Roland Garros in Tsjechië om naast haar tennistrainingen ook nog iets te doen aan haar schoolopleiding. Zo nu en dan doet ze een paar examens, maar sinds enkele jaren is alles eigenlijk volledig gericht op een leven als professioneel tennisster. Vanaf haar derde jaar loopt Michaëlla Krajicek al met een tennisracket in haar handen.
Het was aanvankelijk moeder Pavlina in plaats van vader Petr die Michaëlla Krajicek stimuleerde om te gaan tennissen. Uren achtereen sloeg ze in haar jongste jeugd ballen tegen de muur. Na verloop van tijd ging Petr Krajicek zich steeds intensiever met de tennisopleiding van zijn dochter bemoeien. Meer dan eens kreeg Michaëlla scheldkanonnades te verduren als ze in de ogen van haar vader tijdens trainingen niet de absolute wil om te winnen toonde. Zijn eigenzinnige trainingsmethoden wekten jaren terug zelfs de argwaan van de Nederlandse kinderbescherming.
Zijn rigide houding was er jaren geleden ook mede de oorzaak van dat Wimbledon-winnaar Richard Krajicek met zijn vader brak. Volgens Felius had Petr Krajicek in het verleden een houding van `wat Richard wil interesseert me niet, hij gaat gewoon tennissen'. ,,Hij is nu heel wat milder geworden'', zegt Felius. ,,Maar we praten wel veel over de opleiding van Michaëlla . Het is niet goed als ze zoals Richard ooit de zin om te gaan tennissen zou verliezen. Maar het is in elk geval heel goed voor Michaëlla dat het contact tussen Richard en zijn vader een paar jaar terug weer is hersteld.''
Sinds Richard Krajicek de band met zijn vader herstelde, leerde hij zijn halfzusje beter kennen. Maar meer dan een adviserende rol wil hij tot dusver niet vervullen. Zo adviseerde hij Michaëlla in zee te gaan met het managementbureau Octagon en bemiddelde de voormalig nummer vier van de wereld bij het verkrijgen van een wildcard voor `Rosmalen'. Tijdens dat evenement zullen broer en zus Krajicek voor het eerst allebei in actie komen. Michaëlla Krajicek droomt ervan om volgend jaar op het heilige gras van Wimbledon met Richard uit te komen in het mixed-dubbel.
Richard Krajicek liet eerder in deze krant weten dat hij dingen van zichzelf in zijn zusje herkent. ,,Haar gezichtsuitdrukkingen als het even tegenzit, het sjokken over de baan en het mopperen als ze een bal mist; het leek alsof ik mezelf zag'', zei Richard Krajicek vorig jaar. Maar hij zag ook verschillen: ,,Ik wilde als kind vooral niet verliezen, Michaëlla wil winnen''.
Volgens Felius combineert Michaëlla Krajicek een uitstekende mentaliteit met een bijzonder goed spelinzicht. ,,Daarbij komt nog eens dat ze ook het vermogen heeft om alles uit te voeren wat ze wil. Met haar sterke eerste service wint ze bovendien veel punten. Michaëlla speelt het moderne tennis. In buitenlandse bladen is ze al dé bedreiging voor de zusjes Williams genoemd. Het aantal aanvragen voor interviews met haar is nu al enorm.''
Tjerk Bogtstra, captain van het Nederlands Fed-Cupteam, is eveneens van mening dat Nederland met Michaëlla Krajicek een enorm talent in huis heeft. ,,Ik heb haar zelf nog nauwelijks zien spelen, maar als ik naar de resultaten kijk ziet het er goed uit'', zegt Bogtstra in Parijs. ,,Zoals het er nu naar uit ziet ligt het voor de hand dat ze volgend jaar in de Fed-Cupploeg mee zal doen. Het Nederlandse vrouwentennis snakt in elk geval wel naar een topper. Maar het moet natuurlijk nog wel allemaal beginnen.''
De afgelopen jaren zag de tennisbond talenten als Michelle Gerards en Silvana Bauer al in een vroegtijdig stadium door verschillende redenen afhaken op weg naar de top. Zo'n anderhalf jaar geleden leek ook de loopbaan van Michaëlla Krajicek plotseling in gevaar, toen ze na een ritje op een skateboard een meervoudige beenbreuk opliep. Het herstel verliep echter uitzonderlijk snel, maar de afgelopen maanden kampte ze met een enkelblessure en met irritatie in een kniepees. Nog voordat ze haar profdebuut heeft gemaakt heeft Michaëlla Krajicek dus al een kleine lijst aan blessures opgebouwd.
Maar als ze zegt dat ze in de voetsporen van haar broer wil treden, doelt ze niet op diens vele kwetsuren. Dan droomt Michaëlla Krajicek ervan om net als Richard ooit Wimbledon te winnen. Maar ze heeft meer doelen. De nummer één positie van de wereldranglijst is haar ultieme uitdaging. En Michaëlla Krajicek zou graag de vier grandslamtoernooien in één jaar winnen. De 14-jarige tennisster mag nu nog hardop dromen van de prijzen die ze wil gaan binnenslepen.
Maar als ze straks uit de schaduw van het juniorentennis het profcircuit binnenwandelt, zal pas echt blijken of de nieuwe Krajicek het Nederlandse tennis de verlangde successen kan brengen.
Robèrt Misset, de Volkskrant, 31 mei 2003
Een Krajicek slaat geen dagje over
Maandag maakt de 14-jarige Michaëlla Krajicek haar debuut in het juniorentoernooi van Roland Garros. Over twee weken speelt ze in Rosmalen op hetzelfde toernooi als halfbroer Richard. Voor vader Petr Krajicek is de harmonie in de familie hersteld.
Het negende district van Praag ademt nog de sfeer van het communisme, grauwe straten met vervallen flatjes voor de toenmalige dagloners. In de bescheiden woning van de familie Krajicek staart dochter Michaëlla mistroostig door het raam. In de verte ziet ze de contouren van een enorme ijshockeyhal in aanbouw, op de plaats waar eens de fabriek stond die de wijk met zijn smog vergiftigde.
Het troosteloze uitzicht versterkt haar wens om als tennisprof 'zoveel geld te verdienen dat we altijd in Nederland kunnen blijven wonen'. Want al is de 14-jarige Misa een kind van twee culturen, het in Delft geboren supertalent voelt zich meer Nederlands dan Tsjechisch. Bij haar vier jaar jongere broer Petr is het juist andersom. De familie Krajicek leeft een half jaar in Almere en een half jaar in Praag, zodat Petr jr. daar zijn school kan afmaken. 'Als ik naar Nederland ga, heb ik het gevoel dat ik thuiskom', zegt Michaëlla . 'Hoewel ik uiteraard goed Tsjechisch spreek, ben ik in Praag toch in het buitenland.' In het restaurant van haar tennisclub Stvanice kijkt Misa de Nederlandse verslaggever één seconde smekend aan. Ze is even vergeten hoe jus d'orange in het Tsjechisch heet, maar ze herstelt zich snel. 'Gek he`, dat zou me in Nederland nooit overkomen.'
Mede uit financiële overwegingen keerde vader Petr Krajicek enkele jaren geleden terug naar Tsjechië. Maar alleen al de volgens hem grove omgangsvormen van zijn landgenoten ('de Nederlander is veel socialer') herinneren hem voortdurend aan zijn motieven om zijn vaderland in 1969 te verlaten.
Nooit zal de 61-jarige Krajicek de verpletterende beelden in het beroemde Vá;clavské Ná;mestí meer vergeten. In 1968 reed hij op zijn motorfiets naar Praag, toen hij op de radio hoorde dat Russische tanks de Praagse Lente van Dubcek hadden vermorzeld. 'Wegwezen was zeker niet mijn eerste gedachte, ik was een slappeling in die tijd. Pas in 1969 besefte ik dat Tsjechoslowakije weer twintig jaar in de tijd was teruggeworpen.'
In twee stokoude Skoda's - hij durfde niet samen te reizen met zijn toenmalige echtgenote Ludmilla - vluchtte Krajicek naar Nederland. Als geoloog werd hij geremd door zijn gebrekkige talenkennis. 'Ik spreek na dertig jaar nog slecht Nederlands, ik heb nu eenmaal geen talenknobbel.' Misa, die vloeiend Nederlands en Tsjechisch èn behoorlijk Engels spreekt: 'In Italië heb ik het woord gevoerd, want papa kon zich niet redden.'
Op pijnlijke wijze werd Krajicek met zijn beperkingen geconfronteerd, toen hij door een Amerikaans bedrijf werd uitgenodigd een lezing te houden over zijn vakgebied. 'Ik was zo trots dat ik eindelijk mijn wetenschappelijke kennis mocht etaleren. Ik begon mijn lezing in het Nederlands, tot ik na een minuut werd onderbroken door de professor.
'Meneer Krajicek, wilt u verder gaan in het Engels, anders verstaan wij u niet.' Ik stond aan de grond genageld. Voor een zaal vol deskundigen moest ik toegeven dat ik geen Engels sprak, einde lezing. Nog jaren daarna brak het zweet me uit als ik wetenschappers Engels hoorde spreken, dan vluchtte ik naar het toilet.'
Onbewust heeft die publieke vernedering zeker een rol gespeeld in de rigide coaching van zijn kinderen, erkent Krajicek . 'Voor hen mochten geen grenzen bestaan.' Petr jr. wordt er na zijn tennistraining in strenge bewoordingen op gewezen, als hij zich door een ventje van twee turven hoog heeft laten wegspelen.
In de auto op weg naar huis is de stemming om te snijden. Dan kan vader Petr zich niet meer inhouden. 'Je voetenwerk was dramatisch, hoe kun je nou van zo'n klein piemeltje verliezen?' Petr jr. knipoogt naar de verslaggever en geeft verveeld antwoord in het Tsjechisch. Vader Petr, in het Nederlands: 'Niet zo brutaal, je weet wat ik bedoel. In Almere was je jongens van veertien jaar de baas.'
In gedachten zien we de kleine Richard op de achterbank zitten, ineenkrimpend onder de verbale geselingen van een dominante vader. Zo het daar bij bleef.
Petr Krajicek kent zijn duistere imago als opvoeder van de Wimbledon-kampioen. De kritiek - ook van zijn zoon zelf - heeft hem niet onberoerd gelaten. Maar zijn visie is dezelfde gebleven. Krajicek , uitdagend: 'Een Nederlandse vader had wellicht geroepen: ''Je hebt best leuk gespeeld Petr.'' Wat nou leuk? Als hij pretendeert topsport te willen bedrijven, tellen alleen de prestaties.
'Ik houd hem een spiegel voor. Door Petr over zijn bol te aaien als hij geen bal raakt, bescherm ik hem tegen de waarheid. Natuurlijk heb ik nooit kunnen voorzien dat Richard Wimbledon zou winnen. Het bewijst wel dat je nooit je talenten mag verkwanselen. Een dagje overslaan, dat kan bij mij niet. Alleen volgens de Nederlandse normen ben ik te streng.'
Maar Krajicek geeft het toe, hij is tegenover Richard inderdaad te extreem geweest. 'Misa heeft een ander karakter dan haar halfbroer. Richard was een bangelijk kind. Hij was zelfs bang voor de ruimte in een tennishal, dan begon hij te huilen. Richard zocht de weg van de minste weerstand, hij durfde nooit de confrontatie aan te gaan. Ik liet hem vroeger ijshockeyen, maar hij deed nooit mee aan het gevecht om de puck. Dan stond Richard aan de andere kant van de baan. Die houding weerspiegelde zich ook in zijn tennis.
'Richard heeft zelf het verschil met zijn zusje aangeduid. ''Ik speelde om niet te verliezen, Misa speelt om te winnen.'' Zij is zelfstandiger op de baan, durft haar eigen keuzes te maken. Richard ging janken als het tegenzat. Ik ben heel anders, daarom botste ik vaak met hem. Ik kon niet tegen zijn tranen, ik vond dat hij zich aanstelde. Misschien heb ik Richard daarom te hard aangepakt.
'Toch heb ik hem maar één keer geslagen en daar heb ik nog altijd spijt van. Volgens Richard heb ik een selectief geheugen, maar ik kan me slechts één geval herinneren. Ik haalde Richard op van Schiphol om in Groningen een toernooi te spelen. Ik had moeten beseffen dat hij rechtstreeks uit Amerika kwam en dus last had van een jetlag.
'Richard speelde slecht, begon weer eens te janken en toen heb ik hem een pak voor zijn broek gegeven. Had ik nooit mogen doen. Mensen die daar getuige van waren hebben het aan journalisten verteld en zo werd ik de boeman, die zijn kind een Spartaanse opvoeding gaf.'
Zijn 39-jarige vrouw Pavlina: 'Nu moet Petr zich verweren tegen de leugen dat hij Misa als kind van drie een racket in haar handjes heeft geduwd. De waarheid is dat Petr juist niet wilde dat Misa ging tennissen. Hij was bang dat Misa hetzelfde imago zou krijgen als Richard, als het kind dat tegen haar wil de baan op werd gestuurd.'
Petr, instemmend: 'Pavlina heeft me moeten overtuigen. Maar ik ben milder geworden. Misa doet haar voordeel met de fouten die ik in de begeleiding van Richard heb gemaakt.'
Ook al heeft Michaëlla Krajicek meer dan tweehonderd jeugdtoernooien gewonnen en steeg ze op de wereldranglijst tot achttien jaar naar de tweede plaats, tot vervelens toe zal ze worden vergeleken met haar zeventien jaar oudere halfbroer Richard. In de onlangs verbouwde huiskamer zegt Misa dat ze reeds 'enkele standaardantwoorden klaar heeft voor die typisch Nederlandse vragen over mijn opvoeding'.
Zoals deze, biedt haar leven nog ruimte voor iets anders dan tennis? Moeder Pavlina, bestraffend: 'Dat kan alleen een Nederlander verzinnen, zoiets zou in Amerika nooit aan Misa worden gevraagd.'
Michaëlla, alsof ze vast oefent voor een persconferentie op Roland Garros of in Rosmalen: 'Ik geniet van het tennis, ik zou niks anders willen. Het is toch heerlijk dat ik iets kan doen waar ik goed in ben? Maar ik zit ook vaak in de bioscoop en hoewel ik niet meer naar school ga, studeer ik elke dag om mijn diploma te halen.'
En de last van haar achternaam? Misa, glimlachend: 'Ik vind het juist een stimulans om Richard achterna te gaan. Toen hij Wimbledon won, speelde ik nog met Barbie-poppen. Maar ik heb de beelden van zijn finale zo vaak gezien dat ik het dolgraag zelf zou beleven. Verder doet die achternaam me niets. Daphne Deckers is mijn schoonzus, leuk toch?'
Richard Krajicek heeft zijn expertise al overgedragen aan zijn halfzusje, die net als hij door managementbureau Octagon wordt begeleid. Binnenkort speelt Michaëlla met hetzelfde racketmerk als Richard, maar ze wordt ook kritisch gevolgd door haar grote voorbeeld. 'Richard is niet tevreden over mijn conditie. Ik moet van hem harder werken aan mijn fitness. Ook mijn voetenwerk moet verbeteren.'
Richard mag dit jaar nog niet stoppen, vindt Michaëlla , want één droomwens moet nog in vervulling gaan. 'Ik wil één keer met Richard in het mixed-toernooi spelen en het liefst op Wimbledon.' Giechelend: 'Ik heb er wel eens grapjes over gemaakt, maar ik heb het Richard nog niet durven vragen.'
Tijdens de training op de gravelbanen van Stvanice lijken alle dromen te vervliegen. Misa heeft last van haar linkerknie en op advies van haar Tsjechische coach Daniël Vanek laat ze zich onderzoeken. Het is het noodlot van de familie Krajicek , het lichaam protesteert regelmatig tegen de fysieke belasting op de tennisbaan.
Michaëlla brak al eens haar been, kampte enkele weken geleden nog met een enkelblessure en vreest die middag dat ze Roland Garros uit haar agenda moet schrappen. Een scan brengt uitkomst, meer dan een lichte irritatie in de kniepees is het niet. 'De arts heeft het twee keer moeten herhalen, want Misa wil zo graag naar Roland Garros', zegt vader Petr.
Hij klinkt bijna triomfantelijk. Zie je wel dat van enige dwang geen sprake is, lijkt hij te willen zeggen. 'Richard refereert zijn opvoeding nu aan die van Misa en ziet dat er niks aan de hand is. Maar hij werd geconfronteerd met het schrikbeeld van een kind voor wie het leven alleen uit tennis bestond. Dat kon eenvoudig niet in Nederland.
'In haar talkshow stelde Sonja Barend ouders de vraag of ze hun kind net zo wilden opvoeden als vader Krajicek . Van dat stempel kom ik nooit meer af. Mensen in de omgeving van Richard hebben misbruik gemaakt van de problemen die ik met mijn ex-vrouw had. Zo noemde haptonoom Ted Troost me een slechte vader, dat heb ik hem nooit vergeven.'
De breuk met zijn zoon was onvermijdelijk, constateert Petr Krajicek . 'Na mijn scheiding kwam Richard tussen twee vuren te liggen, ik begrijp hoe moeilijk dat voor hem is geweest. Ik gedroeg me ook heel onsymphatiek, toen Richard op zijn negentiende het contact tussen ons wilde herstellen. Ik kon me voorstellen dat hij mijn waarheid niet meer wilde horen. Jarenlang hebben we elkaar niet gezien, hij zag mij als een obstakel in zijn tenniscarrière.'
In januari 2000 uitte Richard in NRC/Handelsblad nog zijn twijfels over een hereniging met zijn vader. 'Niet zolang ik tennis, ik ben er nog niet aan toe.' Zijn vader proefde uit de uitspraken van zijn zoon juist dat hij een opening bood. 'Ik ben naar zijn huis in Muiderberg gereden en schoof een brief door de brievenbus. In de stromende regen drentelde ik voor het raam heen en weer, ik zag dat Richard de brief aan het lezen was.
'Zijn vrouw Daphne had hem gezegd dat ze een of andere gek om het huis zag lopen. Toen Richard de brief had uitgelezen, stond hij op en zei: ''Die gek is mijn vader.'' Daphne is een fantastische vrouw, zij heeft Richard naar buiten geduwd, want hij zag die confrontatie met mij eigenlijk niet zitten. Ik kon alleen maar huilen, toen Richard me kuste en naar binnen liet. Zijn dochter Emma brak het ijs door meteen bij opa op schoot te gaan zitten.
'We hebben een jaar nodig gehad om het verleden uit te praten, het blijft een gevoelig onderwerp. Maar ik ben zielsgelukkig dat ik mijn zoon en zijn gezin heb teruggekregen, dat laat ik me niet meer afnemen. Domme uitspraken zouden ons nieuwe geluk alleen maar verstoren.'
Het verzoek van Richard aan zijn vader om hem in maart dit jaar te vergezellen tijdens zijn trip naar Amerika had een symbolisch karakter. Voor het eerst liet hij Petr ook weer toe tot het tennis, waarmee de harmonie definitief was hersteld. 'Ik was ontroerd, toen Richard mij tijdens de toernooien voorstelde als zijn vader en coach. Tijdens de trainingen mocht ik weer ouderwets zijn ballen rapen.'
En lachend: 'In Amerika kwam het wel goed uit dat ik geen Engels spreek, zo hoefde ik ook niks uit te leggen over mijn rol.' Uiteraard kon Petr het niet laten. 'Richard had in zijn partij tegen Costa problemen met zijn volley's. Ik zei daar iets over, maar Richard snoerde me meteen de mond. Hij zei: ''Papa, ik ben net van mijn coach af, ik hoef geen nieuwe.'' Hij had gelijk, met dat niveau moet ik me niet bemoeien.'
We wandelen over het - door de overstromingen in augustus vorig jaar - zwaar beschadigde complex van tennisclub Stvanice. 'Nog een voorbeeld van de geschiedvervalsing' zegt Petr, terwijl hij op de plaquettes in het clubgebouw wijst. 'Alle Tsjechische grandslamwinnaars worden geëerd. Maar vanaf 1979 ontbreekt Martina Navratilova, omdat ze toen naar Amerika vluchtte. Ik heb de waarheid nooit willen verzwijgen. Daarom praat ik ook zo hard.'
Michaëlla, lachend: 'Papa bedoelt dat hij altijd schreeuwt, soms schaam ik me voor hem.'
Maar juist door het verleden laat Petr zijn dochter voor Nederland spelen, uit dankbaarheid voor het land dat hem een herkansing bood én als een eerbetoon aan zijn dissidente vader Stanislav. 'Mijn grootouders waren als kapitalisten uit Praag verbannen. Ook mijn vader weigerde lid te worden van de communistische partij, waardoor hij niet als jurist kon werken. Toen mijn vader al 55 was, solliciteerde hij ten einde raad op een baan bij de Tsjechische monumentenzorg, toen werd hij plotseling te oud bevonden.
'Huilend lag hij in mijn armen, het was een van de bitterste momenten in mijn leven. Mijn vader is tien jaar later overleden aan kanker. Maar ik stel het toenmalige regime medeverantwoordelijk voor zijn dood. Die man was totaal verbitterd. Hij heeft me ook vaak geslagen. Als ik hem vroeg waarom, zei hij: ''Ik weet het niet, preventief.'' Waarschijnlijk om zijn woede te beteugelen.
'Hij kon zich slechts verzetten tegen het regime door mij op de Dag van de Arbeid in een bontjas naar buiten te sturen, zodat ik niet met de pioniers mocht marcheren. Op 1 mei speelde hij tennis met mij, de bourgeoissport.'
Na een lange stilte: 'Zielig eigenlijk, het stelde niks voor. Tot zijn dood bleef mijn vader stiekem luisteren naar de BBC om te horen of het land al bevrijd was. Maar dat heeft hij niet meer mogen meemaken.'
Sabine Zurel, Tennis, 21 februari 2000
Er komt een nieuwe Krajicek aan
Er is een nieuwe Krajicek opgestaan. Haar naam is Michaëlla, ze is het halfzusje van Richard en afgelopen zomer werd ze Nederlands Jeugdkampioene t/m 12 jaar. Michaëlla woont in Praag, samen met haar broertje Peter (7), vader Petr (juist ja, dezelfde vader met wie Richard al enige jaren niet meer 'on speaking terms' is) en haar moeder Pavlina. Als het aan de Krajicekjes ligt, zullen we de komende jaren nog heel veel horen van de veelbelovende Michaëlla.
Michaëlla Krajicek, net elf geworden, is op dit moment een van Nederlands' talentvolste jeugdspeelsters. Ook in Tsjechië, waar de familie Krajicek sinds een jaar woont, is er geen meisje van haar leeftijd te vinden'die zich met de atletische Michaëlla kan meten. Bondscoach Hans Felius, die zeer onder de indruk is van Michaëlla's kwaliteiten, ziet de kleine dreumes het liefst zo snel mogelijk terug in Nederland. Financiële tegenslagen dwongen het gezin Krajicek Den Hoorn te verlaten en terug te keren naar Praag. Felius: 'ik heb contact met de vader over de terugkeer van het gezin. Als het aan ons ligt, krijgt Michaëlla hier haar tennisopleiding en gaat ze in september in Nederland naar de middelbare school.'
Zo'n klein meisje en al zoveel belangen die er op het spel staan. Michaëlla: 'm'n vader 'zegt altijd de bal moet over het net en in het veld.' En volgens Annemiek de Jong, technisch coördinator jeugdzaken bij de KNLTB, maakt Michaëlla inderdaad opvallend weinig onnodige fouten voor iemand van haar leeftijd. 'Ze speelt onvoorstelbaar geconcentreerd, geeft geen punt cadeau en ze wint bijna al haar wedstrijden.' Een heel goede prestatie voor een meisje dat het liefst pap eet, wegzwijmelt op muziek van Lou Bega (Mambo nr. 5) en de Spice Girls, gek is op dieren en op school uitblinkt in rekenen en Engels.
Michaëlla: 'ik vind tennis heel erg leuk. In beweging zijn en kijken hoe je punten kunt winnen, dat doe ik graag.' Later, lijkt voor haar dan ook een al redelijk concreet begrip. 'Dan ben ik een beroemde tennisster, net zoals Steffi Graf,' vertelt ze opgewekt. 'Ik reis de wereld over en speel toernooien, zo zal het denk ik wel gaan, ja.' Om zo goed te blijven én om nóg veel beter te worden, is er door papa Krajicek een strak schema voor haar opgesteld, Petr: 'ze traint dagelijks (behalve vrijdag) na school zo'n drie uur en heeft daarbij drie keer per week conditietraining. Michaela speelt met Tsjechische trainers en mijn vrouw of ik zijn daar meestal bij aanwezig.'
Petr Krajicek (58). Over hem zijn al veel verhalen verschenen, maar hij hecht er waarde aan zoveel mogelijk uit de publiciteit te blijven. 'In de nadagen van zijn leven.' licht echtgenote Pavlina toe 'wil mijn man er alles aan doen de relatie met zijn zoon Richard. welke nu echt het vriespunt heeft bereikt. niet verder te verzieken. Wij hopen op herstel van het contact. Voor mijn dochter zou het ook leuk zijn als ze haar broer weer eens zou ontmoeten. Ze mist hem.'
In tegenstelling tot vroeger bij Richard, is de mening over Petr's aanpak van Michaëlla een stuk milder. Annemiek de Jong: 'zijn gedrag is een stuk gematigder geworden. Hij staat nu in alle rust langs de baan naar zijn dochter te kijken. Maar gedrevenheid is onlosmakelijk met hem verbonden. Ondanks alle tegenslagen in zijn leven heeft hij er namelijk alles voor over dat Michaëlla goed wordt en dat kan ik alleen maar waarderen.' Ook Hans Felius onderstreept het goede contact met Petr. Bovendien is de KNLTB tegenwoordig van mening dat 'er meerdere wegen naar Rome leiden.' aldus de bondscoach. 'Met andere woorden. wij staan open voor de ideeën van ouders en privé-trainers. om gezamenlijk te zoeken naar wegen die leiden tot optimale prestaties.'
Michaëlla is een gelukkige tiener die zich niet gauw druk maakt. Nederland of Tsjechië, het is haar om het even. 'Ik heb het naar mijn zin in Praag. Mijn oma woont vlakbij, dus dat is heel gezellig. en ik kan veel tennissen. Ik wil hier ook wel naar de middelbare school. Maar', geeft ze toe 'mijn vriendinnetjes van de Montessorischool in Delft. zwemmen in de zee bij Scheveningen en mijn grote broer Richard. die mis ik wel.