Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Wimbledon 

Fardau Wagenaar, BN/DeStem, 23 juni 2006

Magische stappen op Wimbledon

De finale van Wimbledon in 1996. Michaëlla Krajicek speelt liever met haar poppen dan dat ze naar die lange tennisser op televisie kijkt. Ook al is het haar halfbroer Richard die daar wint. Tien jaar later is alles anders. ‘Misa’ maakt haar debuut in het hoofdtoernooi van Wimbledon en is een groot bewonderaar van hem geworden.-

Michaëlla Krajicek (17) zet vanaf maandag magische stappen in haar eigen familiegeschiedenis. Daar op Wimbledonpark gebeurde het in 1996 allemaal. Over dit gras liep haar halfbroer Richard. Ze kreeg er weinig van mee, maar heeft de verhalen vaak gehoord. Zijn foto hangt niet in het museum van Wimbledon, weet ze, maar hij is wel een groot kampioen.

Tien jaar terug in de tijd: Richard Krajicek is niet geplaatst op Wimbledon. Hij speelt geen rol in de voorbeschouwingen en de bookmakers zijn niet in hem geïnteresseerd. Natuurlijk droomt hij wel, dat doet iedere sporter. Hij ziet zichzelf al winnen in Londen, maar beseft dat zijn scenario meer geschikt is voor een zoetsappige Hollywoodfilm.

Krajicek blijft echter steeds langer in Londen, doorstaat de eerste week en wandelt zonder al te veel moeite de tweede week in. Hij verslaat Michael Stich in de vierde ronde, een knappe prestatie. En in de kwartfinale doet hij het onmogelijke: niemand kan Pete Sampras verslaan op gras, maar die lange jongen uit Nederland zit in een overwinningsroes en maakt Sampras in drie sets af. De camera’s veranderen in één ruk massaal van positie en richten zich op deze outsider: hier gaat iets bijzonders gebeuren.

In Praag kamt op datzelfde moment een meisje van zeven jaar het blonde haar van haar Barbie. Michaëlla en Richard hebben dezelfde vader, maar niet dezelfde moeder. Vader Petr is een voormalig vluchteling uit Tsjecho-Slowakije die tennis als hoogste levensdoel ziet. Eerst stoomde hij in Nederland zijn oudste zoon Richard (nu 34) klaar voor de top, later volgde zijn jongere dochter Michaëlla (17). Het kleine meisje heeft haar halfbroer al wel eens gezien, maar heeft nog niet veel met hem. Vader Petr volgt de editie van 1996 thuis in Praag, voor de televisie. Zijn zoon heeft het contact met hem niet lang daarvoor verbroken. Ze hebben jaren samengewerkt, maar Richard kon het geschreeuw en gepush van zijn vader niet meer aan en ging zonder hem verder. Op het grootste en mooiste moment van zijn tenniscarrière zijn de twee gescheiden van elkaar.

Zondag 7 juli 1996, net voor de finale van Wimbledon. Een naakte vrouw rent over het centre court en de finalisten lachen. Richard Krajicek uit Nederland en Malivai Washington uit de Verenigde Staten, het is niet het mooiste affiche voor de organisatie van het grastoernooi, maar zeker wel voor Nederland. Drie makkelijke sets later knielt Krajicek neer op het gras. Hij is deze middag een legende geworden, de eerste en enige Nederlander ooit die Wimbledon wint.

Vader Petr zag het gebeuren op de Tsjechische televisie. „Ik was trots op Richard. Toen hij won, heb ik ‘hoera’ geroepen en een borrel gedronken“, ‘biecht’ hij jaren na dato op. Zijn zoon wint, Nederland heeft er een ‘mooiste sportmoment’ bij en Krajicek is voorgoed een tennisheld.

En het familieverhaal kan nog mooier worden, want precies tien jaar later maakt Michaëlla Krajicek haar debuut in het hoofdtoernooi. Vorig jaar zou ze eigenlijk al meedoen, maar raakte een paar dagen voor het toernooi zwaar geblesseerd. „Heel erg, maar aan de andere kant is dit wel een heel bijzonder jaar om er voor het eerst te spelen.“

Richard en zij gaan sinds drie jaar met elkaar om. De familieliefde is gegroeid. Michaëlla is er gelukkig mee, want pas nu ze zelf proftennisster is, begrijpt ze wat hij heeft bereikt. Ze lijken op elkaar, denken hetzelfde en zeggen op hetzelfde moment dezelfde dingen. Of ze hem erg gemist heeft in haar jeugd? Niet echt, zegt ze, ze maakte zich meer druk om haar eigen tennisspel.

Richard is gestopt, zij begint net. Maar ze koestert desondanks een droom: een mixed dubbel van Krajicek en Krajicek op Wimbledon. Het lijkt er echter maar niet van te komen. Vorig jaar was zij geblesseerd, nu kampt hij met een heupblessure. „We hebben pech“, zegt ze. „Richard zei tegen me: ‘ik word een jaartje ouder', ik weet niet zeker of het volgend jaar nog kan. Maar mijn vader en ik hopen echt dat het nog eens gebeurt.“

Natuurlijk, de single is belangrijker, dus heeft ze de teleurstelling snel verdrongen. „Vorig jaar kon ik niet meedoen. Ik ben bang dat er weer wat gebeurt als ik te veel over Wimbledon praat. Ik hoop zo dat alles goed gaat en ik daar volgende week sta. Ik moet in de eerste ronde tegen de Australische Stosur. Ze serveert sterk en volleert uitstekend. Begin dit jaar verloor ik in Australië van haar.“

Michaëlla Krajicek, die als ze wint, de eerste geplaatste Mauresmo ontmoet, glimlacht: „Richard heeft beloofd dat hij komt kijken.“

Aanverwante artikelen:
'Twee takken van de familie die samenkomen op Wimbledon. Fantastisch!'  23 juni 2006
Magische stappen op Wimbledon 23 juni 2006
Vermoeide Krajicek berust in haar lot 28 juni 2006
Van held tot schlemiel in vier dagen 28 juni 2006
De magie van Wimbledon bestaat niet 28 juni 2006
Krajicek: geen excuus 28 juni 2006
Roemloze aftocht  28 juni 2006
RTL mist vier games van nederlaag Misa Krajicek 28 juni 2006