Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Berlijn   08 mei 2006 R64: Bammer (53) 3-6 2-6 

Jasper Boks, Sportweek, 8 mei 2006

MichaŽlla Krajicek gaat hard, maar is er nog lang niet

Het slijpen van een ruwe diamant

Ze is 17 jaar en de nummer 55 van de wereld. Ze won in het afgelopen halfjaar twee WTA-toernooien. Het gaat crescendo met MichaŽlla Krajicek. Maar hoe ze dat zelf ziet, in de aanloop naar Roland Garros? "Er is nog veel werk te doen"

Doodziek verdwijnen moeder en dochter in de kleedkamer. Ze hadden zich veel meer voorgesteld van hun gezamenlijke trip naar Berlijn. De Oostenrijkse Sybille Bammer verpest alles. Een uur hebben ze nodig om de teleurstelling te verwerken. Moeder Pavlina komt het eerst naar buiten. Ze zucht diep en zegt: "Ik was erg boos op Misa. Ze speelde zonder zelfvertrouwen."
Hoofdschuddend komt MichaŽlla Krajicek aanlopen, na haar nederlaag van 6-3, 6-2 tegen de nummer 53 van de wereld. "Voor het eerst naar dit grote toernooi. Met mijn moeder. Ik vind het ook voor haar zo klote dat ik in de eerste ronde verlies. Als mijn vader met mij mee is, blijft zij bij mijn broertje. Dit was voor haar een uitstapje, ik keek zo uit naar deze week."
Vertwijfeld staan ze op het tennispark. Doen ze iets fout? Pavlina houdt zich vast aan de woorden die Martina Hingis heeft uitgesproken. De voormalige nummer ťťn van de wereld heeft sinds haar comeback gemerkt dat het niveau in de drie jaar van haar afwezigheid met sprongen omhoog is gegaan. "Soms is het fijn dat bevestigd te krijgen, heb je die objectiviteit nodig. Het niveau is hoger dan een paar jaar geleden, maar zelf kunnen we dat niet zien. Wij zitten in onze droomwereld, willen alleen maar hoger, beter. En als het niet gaat zoals we willen, gaan we twijfelen en vragen stellen."
Ze wijst naar een scorebord. Andere gerenommeerde tegenstandsters verliezen ůůk in de eerste ronde, wil ze aangeven. "En gravel is voor jou toch een ander verhaal dan hardcourt." De zalvende woorden slaan niet aan. MichaŽlla: "Geen excuses. Ik mag niet aanvaarden dat gravel niet mijn beste ondergrond is. Op hardcourt won ik gemakkelijk van dit meisje. Leuk dat zij ouder is en een echte gravelspeelster. Maar toen won ik en nu verlies ik. Punt uit."

Ze is nog maar zeventien en mag vanwege haar leeftijd niet eens een volledig programma spelen van de WTA. Ze is jong en ongeduldig. Het kan Krajicek niet snel genoeg gaan. Begin 2005 stond ze nog 429ste van de wereld. In een jaar tijd denderde ze de top honderd binnen en won ze al twee WTA-toernooien, in Tasjkent en Hobart. De laatste maanden stagneert haar ranking rond plaats 55. "De trip naar AustraliŽ in januari kon bijna niet beter. Finale Hopman Cup, toernooi gewonnen. Super. Daarna kreeg ik last van mijn schouder omdat ik zoveel had geserveerd. Ik moest rustig aan doen en raakte meteen mijn serviceritme kwijt. Ik was er helemaal uit. Het is goed om met mijn neus op de feiten te worden gedrukt, om te zien dat er nog veel werk is te doen. Maar ik blijf denken: ik speelde hiervoor zo goed."
Vader Petr vanuit Praag: "Ze was zo gewend aan winnen. Tien jaar lang heeft ze bijna niet anders gedaan. Ze is door iedereen de hemel in geprezen. Dan denk je er te zijn als tennisster. Okť, ze verloor nog van Mauresmo en Dementieva, maar van zulke toppers mocht ze in haar hoofd verliezen. Niet van speelsters die dezelfde ranking hebben. Met zulke nederlagen houdt ze geen rekening. Weet ze zich niet goed raad. Gaat ze twijfelen aan zichzelf."
Ze keek al met een schuin oog naar Nicole Vaidisova. De Tsjechische staat vijftiende van de wereld en is de enige in de top honderd die jonger is dan Krajicek. De nederlaag in de kwalificaties in Warschau en die tegen Bammer in Berlijn zijn slecht voor haar zelfvertrouwen. "Ik weet: iedereen heeft een eigen carriŤre. Maar het ging zo snel met mij. Ik won meteen twee toernooien. En nu is die sprint eruit. Ik zit op het hoogste niveau, ik moet wennen. Ik werk hard, maar dat is niet goed aan mijn resultaten en ranking te zien. Als ik dan verlies van zo'n meisje, ga ik nadenken. Waarom gaat het niet?"
Haar vader: "Ik heb altijd gezegd dat ze niet moest denken dat het zo gemakkelijk zou blijven. De andere speelsters letten nu op haar, weten dat ze aardig kan tennissen. Nu moet ze de volgende stap zetten, deze situatie overwinnen. Niet eenvoudig. Het is zaak punt voor punt te spelen, niet na te denken. Ik heb talenten gezien die net als Misa heel snel de top vijftig haalden, maar terugvielen naar een positie rond de 150. We moeten opletten. Veel mensen hebben grote uitspraken over de toekomst van MichaŽlla gedaan. Ik ben minder optimistisch, ben reŽel. "
'Tuurlijk is het knap dat ze al twee toernooien heeft gewonnen. Maar in Tasjkent en Hobart deden niet de allerbeste speelsters mee. Dat niveau kon ze aan. :Ze was het aan haar stand verplicht die meiden te verslaan. Als ik zie hoe Kuznetsova en Kirilenko zich bewegen op de baan, dat is andere koek. In Warschau was er een jonge Poolse (Radwanska) die net zo oud is als Misa. Zij versloeg Myskina. Er blijven talenten doorstromen, de concurrentie is groot. Ze moet de tweede stap maken. Ik ben niet bang dat de trein aan haar voorbij gaat. Maar ze moet alert zijn en hard werken."
Strijdbaar zegt MichaŽlla in Berlijn: '''Er moet een weg zijn waardoor ik dat niveau wťl aankan. Is het nu niet, dan over een paar maanden of zelfs een paar jaar. Ik moet mijn doel bereiken." Het zijn mooie woorden, zegt haar vader. Maar de komende tijd moet blijken uit wat voor hout ze is gesneden. "Misa heeft een moeilijke leeftijd. Ze neemt niet zomaar iets van haar ouders aan. Ze denkt alles beter te weten. Ik vind het mooi dat ze jankt en ongelukkig is na een nederlaag, maar daarna moet het meteen uit haar zelf komen om de trainingsbaan op te gaan en te werken aan de dingen die in de wedstrijd niet goed gingen. Niet ouwehoeren! Werken.
En het is zaak om niet met de leuke, maar met de goede meisjes te trainen. Als ik vroeger op de universiteit wat wilde weten, ging ik naar de professor en niet naar een vriendje van mij. Ik wilde leren van de beste. Misa moet dat ook hebben. Van tennistoeristen die de wereld rondreizen leer je niets. Die zijn tevreden als ze twee rondjes winnen. Ze hebben een luxeleventje, verdienen meer dan een journalist en komen vaak voor de seks. Ik heb het zien gebeuren dat talenten werden aangestoken door die toeristen, zoals tieners die gaan roken omdat hun vriendjes dat ook doen. Ze bleven stilstaan in hun ontwikkeling, werden lui. Misa's doelen moeten hoger liggen. Ze moet trainen met een meisje dat er misschien minder leuk uitziet, maar dat wel serieus met haar vak bezig is. Ze moet zich niet laten afleiden, het is zo gemakkelijk te verdwalen voor een jonge speelster. Het zou voor haar carriŤre goed zijn als ze snel volwassen wordt."

De fotografen hebben hun camera's in de aanslag. Ze zijn niet gericht op de nummer ťťn van de wereld, Amťlie Mauresmo. Wel op degene die MichaŽlla inslaat voor haar partij in de eerste ronde tegen Patty Schnyder. Andere speelsters kijken verbaasd en een tikkeltje jaloers toe. Een Wimbledon-winnaar als hittingpartner, dat zouden zij ook wel willen.
Richard Krajicek traint in Almere geregeld met zijn halfzusje, op deze veertiende februari in Antwerpen vergezelt hij haar voor het eerst tijdens een toernooi. Hun vader glimt langs de kant van trots. Een paar jaar geleden waren vader en zoon nog gebrouilleerd. "Ik word op mijn oude dag sentimenteel. Hier droomde ik van. Er is veel gebeurd tussen Richard en mij. Ik ben zo blij dat het is bijgelegd. En ik ben zo gelukkig dat hij zich inzet voor de carriŤre van Misa. Je moet er maar mee om kunnen gaan als je ineens een zusje hebt. En dat moet ook maar klikken."
Het klikt zelfs zo goed dat Richard komende zomer, tien jaar nadat hij Wimbledon won, samen met zijn zusje in het gemengd dubbelspel wil uitkomen in Londen. "Ik vind het leuk om met MichaŽlla te werken. Ze leert snel en neemt zonder morren aan wat ik haar zeg. Als ik elke keer weerstand voel bij wat ik probeer uit te leggen, weet ik niet of ik het leuk zou vinden. Toch blijven de toernooien dat ik met haar mee ga incidenten. Ik wil niet te veel weg zijn bij mijn gezin. Ik help af en toe, zo moet je het zien."
Hij ziet dingen van zichzelf terug in haar. "Reacties na het missen van een bal, het laten vallen van het racket. Grappig." Een groot verschil met de jonge Richard kan hij ook meteen aanstippen: "Misa is een leuke, spontane, openhartige verschijning. Ze komt veel beter over dan ik destijds. Ik had juist een haat-liefdeverhouding met het publiek, had een soort angry-young-man-syndroom. Nou, zij niet hoor. Aan haar imago hoeft ze niet te werken. Ik heb ooit gezegd dat ze een vechter is. Ha, heeft iedereen van mij aangenomen. Dat is blijven hangen. Niet verkeerd als je als sporter zo bekendstaat. Daarnaast praat ze open over haar gevoelens. Soms vind ik dat ze tť open is."
"Wat ik in beiden herken is de teleurstelling na het maken van een fout, ook tijdens de training," stelt Petr. "Misschien komt dat door mij, omdat ik een kwalitatief goede training net zo belangrijk vind als een wedstrijd. Willen ze mijn boosheid voorkomen door te laten merken dat ze het zelf ook erg vinden als het niet gaat zoals het moet. Verder zijn het twee verschillende mensen. Richard was als tiener bescheiden, rustig, zelfs een wat bangig kind. Het is ook niet eenvoudig voor een kind als de ouders constant ruziŽn thuis. Jammer. Misa is veel drukker, zij komt uit een gelukkig gezin, waar de ouders nooit ruzie maken en veel van elkaar houden."

Richard heeft MichaŽlla geÔntroduceerd in het proftennis, stelt Petr. Hij is de man met de contacten. Via Richard kwam ze bij sportmarketingbureau Octagon en werden er contacten met sponsors gelegd. "Richard helpt ons overal mee," zegt Petr. "Hij heeft de ervaring en kan het goed vertalen. Wie weet het nou beter dan een Wimbledon-kampioen? Hij is de professor die wij om raad vragen. Wij hebben het geluk dat we hem in eigen huis hebben. 99 procent van de dingen die hij zegt neem ik klakkeloos van hem aan."
Richard: "Als je jong bent kun je niet alles weten. Waar ik echt op hamer is een goede medische begeleiding. Ze moet goed op haar lichaam letten, ook preventief blessures tegengaan. Niet doorspelen met een pijnlijke schouder, meteen naar de doktor en voldoende rust nemen. Bij twijfel stoppen. Ik ben ook de fout in gegaan met mijn arm. Als je niet naar je lichaam luistert, kun je zwaar gestraft worden."
MichaŽlla: "Als ik iets voel, wil ik doorgaan. Ik denk: het gaat wel over. Heb ik van mijn vader. Die zegt dat ook altijd. En Richard zegt dat ik professioneler moet leven. 's Middags mijn telefoon uit en rust nemen of slapen. Hij zegt dat het verstandig is, maar ik kan daar moeilijk aan wennen. Ik probeer het wel, hoor. Ha, naar een Wimbledon-kampioen luister ik wel".
Richard: "Maar ik zeg niet teveel. Misa en mijn vader hebben samen met Hans Felius, de technisch directeur van de Nederlandse bond, en de coach in TsjechiŽ een aanpak gevonden die werkt. Daar moet ik niet tussen zitten. Ze is zover gekomen door wie ze nu is. Als mijn vader boos is op Misa, keer ik mij om. Bemoei ik mij niet mee. Ik let puur op techniek en tactiek."
IdeeŽn over hoe ver zij kan reiken heeft hij wel, zegt Richard in Antwerpen, waar zijn zusje met 6-0, 6-4 van Schnyder verliest. "Ze heeft momenteel het niveau om de top dertig te halen. Voor de top twintig moet ze nog iets meer in huis hebben. Na de top twintig is het afwachten, komen er weer andere dingen bij kijken. Wat mij wel opvalt, is dat er bij de vrouwen meer respect bestaat voor de top dan bij de mannen."
De samenwerking met Richard moet ertoe bijdragen dat ze het maximale uit haar mogelijkheden haalt. Broer en zus werken samen aan forehand, service en volley, al is het resultaat van de samenwerking nog niet in haar recente resultaten naar voren gekomen. 'Maar ik weet als geen ander dat het in een sportcarriŤre niet gaat om een revolutie, maar om evolutie. Als je vandaag begint met trainen, kun je niet morgen fantastische resultaten verwachten. Succes in de sport is iets van de lange adem,' aldus Richard in zijn column van april in Sportweek. Petr: "MichaŽlla had een goede eerste opslag, maar een mindere tweede. Ze sloeg veel aces en dubbele fouten. Richard heeft haar goed geholpen met haar tweede service. Die is nu goed. Maar dat is ten koste gegaan van de eerste opslag. Veel van de hardheid is daaruit verdwenen. Misschien door een andere grip. Of dat ze bang is, omdat ze eind januari last kreeg van haar schouder. Richard snapt het ook niet. De tweede service is verbeterd en de eerste verslechterd. De winst is nul. De kracht moet terug, nu is de verandering niet vertaald in punten. De volley is veel beter, maar een goede volley maakt bij de vrouwen niet het verschil" .

Het voetenwerk maakt wel het verschil. Juist dat is de achilleshiel bij MichaŽlla. Richard: "In haar tennis valt er nog wat te verbeteren, maar niet veel. Fysiek kan ze de meeste winst boeken. Het voetenwerk is iets waar we constant mee bezig zijn. Na haar knieblessure is ze daar intensief mee bezig geweest met Frans Thuijs. Hij heeft goed werk geleverd, maar ze moet ermee bezig blijven."
Vorig jaar juni raakte ze geblesseerd aan haar meniscus tijdens het toernooi in Rosmalen. Een operatie was noodzakelijk. MichaŽlla greep de gedwongen pauze aan om met Thuijs, ooit coach van atlete Ellen van Langen, aan haar fysiek te werken. Vlak na haar rentree won ze meteen haar eerste WTA-toernooi, in Tasjkent. "Haar betere fysiek betaalt zich dubbel uit," vindt Richard. "Door de vooruitgang kan ik beter met haar trainen aan de volley. Het niveau van de training gaat vooruit en daardoor wordt ze weer een betere speelster. Het zou mooi zijn als ze kan blijven werken met een fysieke trainer, daarvoor zou een oplossing gevonden moeten worden." De samenwerking met Thuijs is voorbij, de tennisster doet de fysieke training tegenwoordig zelf. "Ik vind dat het zo goed gaat. Ik weet wat voor oefeningen ik moet doen, die heeft Frans mij aangeleerd en daar houd ik mij trouw aan. Af en toe werk ik met de fysieke trainer van de KNTLB, Miguel Janssen. Ik voel nog dat ik vooruit ga. Misschien is het in de toekomst anders en wil ik dan wťl een fysieke trainer aanstellen."
Ook Petr is te spreken over het werk dat Thuijs heeft geleverd. Hij is tevreden over de arbeid die zijn dochter levert in de gym. "Het is veel beter, maar ze moet op de kilo's blijven letten. Misa houdt net als ik van zoetigheid. Ik zeg niet dat ze moet afvallen, maar vind dat ze elke dag een marathon moet lopen. Daar zit het probleem. Misa doet goed haar oefeningen, maar ze houdt nu eenmaal niet van transpireren. Ik juist wel, vond het heerlijk om bezweet thuis te komen. Tuurlijk zie ik het belang in van een vaste fysieke trainer voor MichaŽlla. Maar het aantal goede conditietrainers is spaarzaam. Veel van die trainers staan erbij met de handen in hun zakken, Thuijs doet ook niet zelf mee aan de training. Ik zag laatst een vijftigjarige man die samenwerkt met Ivanovic. Hij deed zelf mee, stond ook te zweten en dat werkte aanstekelijk. Ik was zo jaloers. Was ik maar 45 jaar. Op fysiek gebied had ik Misa goed kunnen helpen. Ik had altijd de beste conditie van iedereen, zelfs Richard heeft mij er nooit uit kunnen lopen. Liet mijn lichaam het maar toe, dan had ik Misa uit kunnen lachen."

"Ik vind het vooral mooi voor mijn vader, die met MichaŽlla toch een beetje zijn gelijk haalt. Van hem bestond in Nederland altijd het beeld van de strenge vader. Ha, tegenwoordig gaat hij door het leven als Petr Krajicek, de succescoach," zegt Richard in Antwerpen over zijn vader.
In het verleden stelde Petr dat het, als zijn dochter achttien zou zijn, misschien tijd was om een andere coach te zoeken. MichaŽlla: "Ik wil niet nadenken over een andere coach, wil zo lang mogelijk met mijn vader blijven werken. Hij kent mij door en door. Als ik met iemand anders ga werken, moet hij mij helemaal leren kennen. Als persoon en als tennisster. Ik moet er nu nog niet aan denken, wil ook niets plannen. Ik hoop dat hij nog zeker twee jaar mee blijft gaan. Maar als hij zegt dat hij voortaan thuis wil blijven met mijn moeder, zullen we toch iets moeten zoeken."
Pavlina: "Natuurlijk hebben we het daar thuis over. Andere meiden hebben een coach mee met wie ze een bal kunnen slaan. Met Petr en mij gaat dat niet. In Nederland werkt ze met de coaches van de KNLTB of met Richard. In TsjechiŽ is het ook goed geregeld. En op de toernooien traint ze met andere meiden. Kun je je afvragen of het nodig is om iemand in te huren die je zoveel meer moet betalen."
"Het is niet aan de orde, kan niet," zegt de 65-jarige Petr. "Ten eerste is er het financiŽle aspect. Een privť-coach kost netto 6000 euro per maand. Je moet goede resultaten boeken om dat te kunnen betalen. Moet je niet vaak in de eerste ronde verliezen.
"Nog belangrijker is dat we Misa willen beschermen. Ik had het er in Warschau met de moeder van Hingis over. De jongens die met haar dochter werkten, wilden haar in bed krijgen. En dan, zei mevrouw Hingis, heb ik het nog niet eens over de vele lesbische collega's op de tour die de jonge meisjes ook interessant vinden. De WTA is een bijzonder bedrijf. Bij de mannen is het heel anders. Nou, en na dertig jaar weet ik ook wel hoe ik een wedstrijd met haar moet bespreken. Ik zie niet snel een andere trainer komen."

Over haar doelen in 2006 is MichaŽlla duidelijk in Berlijn. Ze wil in de top vijftig finishen. "Klinkt bescheiden, hŤ? Ik kan niet zeggen: ik wil dit jaar de top tien halen. Dat wil ik wel, maar zover ben ik nog niet. Misschien kom ik nooit zover. En ik vind het ook niet zo erg om wat plaatsen te zakken, als het me maar helpt de stijgende lijn op te pakken."
Veel verwacht ze van haar debuut op Wimbledon en de US Open, toernooien die ze vorig jaar door haar knieblessure moest missen. Daar kan ze punten pakken, dat zijn ondergronden die haar beter liggen dan gravel. Maar dat betekent niet dat ze op Roland Garros een modderfiguur mag slaan. Ze heeft net verloren, maar er is werk aan de winkel. Trainen, werken aan wat fout ging.
Beteuterd kijkt de tennisster naar haar mobieltje. Daarop een sms'je van Fed Cup-coach Manon Bollegraf. "Ze wenst mij veel succes deze week. Nou, het toernooi en de week zijn een paar uur oud en ik lig er al uit. Lekker! Ik had me hier zoveel meer van voorgesteld." .

Anderen over Michaella Krajicek:
Brend Schultz-McCartney, ooit de nummer 9 van de wereld:
MichaŽlla heeft het in zich om een top twintig-speelster te worden. Talent alleen is niet genoeg. Je moet ook fysiek tiptop zijn. Blessures kan ze niet teveel gebruiken als ze in de top tien terecht wil komen. Het is ook een kwestie van toeval. Ik kwam in de top twintig in een van de meest rumoerige periodes in mijn leven. Er gebeurde in korte tijd heel veel, goede en slechte dingen. Mijn moeder was net overleden en ik had mijn huidige man juist ontmoet. Bij veel sporten is het moeilijker om aan de top te blijven dan er te komen. Bij tennis is het andersom. Als je een hoge ranking hebt, wordt je in de eerste ronde aan mindere tegenstanders gekoppeld. Als MichaŽlla een paar keer ver komt op een groot toernooi, zodat ze daarna verzekerd is van een beschermde status, denk ik dat ze grootste stap richting de top tien al heeft gezet.

Manon Bollegraf, Fed Cup-coach:
MichaŽlla heeft zich in een jaar tijd enorm ontwikkeld. Als persoon en als tennisster. Wij lijken het allemaal al normaal te vinden wat ze laat zien. Ze heeft een vervelende knieoperatie ondergaan, is in no-time gerevalideerd en won meteen twee toernooien! Typisch Nederlands, het kan hier niet snel genoeg gaan. Kom op, ze is pas zeventien! Ze mag nog niet eens een volledig programma draaien. "Het is logisch dat ze naar andere speelsters van haar leeftijd kijkt. Ze baalt ervan dat Vaidisova hoger staat dan zij. Alleen: ze is slim genoeg om zich te realiseren dat iedereen een eigen carriŤre heeft. Bij haar gaat het met horten en stoten door blessures. Dat hoort bij haar, zal ze mee moeten leren leven. Vaidisova heeft nog nergens last van gehad. Volgend jaar wordt MichaŽlla achttien. Op een gegeven moment zou het verstandig zijn als ze een coach buiten haar vader krijgt. Kijk, wat Petr heeft gepresteerd, is echt geweldig. Die man heeft heel veel verstand van tennis, want anders was hem dit niet gelukt. Maar goed, dat is iets tussen haar en haar vader."

Hans Fellius, technisch directeur van de KNLTB
Ik ben uiterst tevreden over de ontwikkeling van MichaŽlla. Ze staat rond de 50ste plaats en heeft al twee WTA-toernooien gewonnen. Wat willen we nog meer? Vorig jaar heeft ze een reuzensprong gemaakt, van vierhonderd naar de top zestig. Niemand hoeft zich zorgen over haar te maken. Het gaat nooit in een lineaire lijn omhoog. Het betekent ook niet dat ze stilstaat in haar ontwikkeling. Ze traint op punten die ze kan verbeteren, maar dat zie je niet meteen terug aan de resultaten de wedstrijden en de ranking. Ze werkt aan details, daar gaat ze straks de vruchten plukken. Belangrijk is dat ze investeert, terwijl ze al een ranking heeft die goed genoeg is om alle grote toernooien rechtstreeks in te komen. Dat is een luxe situatie voor een meisje van zeventien, hoor. En als ze straks Wimbledon en de US Open gaat spelen, maakt ze op zeker weer een stapje omhoog.

Aanverwante artikelen:
Een bezorgde tennisvader   8 mei 2006
Het slijpen van een ruwe diamant  8 mei 2006