Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Eredivisie 

Esther Voesenek, Provinciale Zeeuwse Courant, 15 juni 2006

Krajicek is voor heel even thuis

Op Roland Garros was ze rap klaar. Daardoor vertoeft Michaëlla Krajicek - in afwachting van het grastennistoernooi volgende week in Rosmalen - alweer anderhalve week in Nederland. Thuis! Heerlijk! „Kan ik eindelijk weer eens iets sociaals doen.“ Pas zeventien is de kleinste Krajicek, maar nu al onderdeel van het reizende circus met toptennissers. Ze weet niet beter, maar wil koste wat het kost het bijzondere ervan blijven inzien.

Zeker als de keerzijde even de overhand krijgt. De offers die ze moet brengen voor haar tennisdroom. De grootste? „Dat ik niet vaak samen met mijn hele familie kan zijn. Dat klinkt als een heel net antwoord, maar het is wel zo. Ik vind het jammer dat ik niet vaker met mijn broertje Peter kan omgaan, net zoals normale broertjes en zusjes doen.“

Thuis, daar is ze toch het liefst. In Nederland. „We wonen met de familie voor de helft in Praag en voor de helft hier, in Almere. Ik voel me honderd procent Nederlands; Nederland is echt mijn thuis. Ik vind het heel fijn om hier toernooien en in de eredivisie bij Leimonias te kunnen spelen. En dezer dagen kan ik eindelijk weer eens iets sociaals doen.“

Een middagje winkelen in Den Haag bijvoorbeeld, met moeder Pauline en Nicole Thijssen, haar teamgenootje bij Leimonias. „Samen shoppen, meiden onder elkaar. Ik ben blij dat ik dit soort dingen nu even kan doen. Drie uurtjes maar, dan moet ik fitnessen. Er zijn wel zó veel dingen die ik nodig heb. Ik ben een vrouw hè, die hebben altijd wel iets nodig.“

Zo betrokken als haar ouders zijn, zo weinig weet broertje Peter in Praag van de verrichtingen van zuslief. „Laatst kwam ik terug uit Australië, wist-ie niet eens dat ik twee toernooien had gewonnen. Dat is toch ongelofelijk!“ Maar stiekem ook wel prettig, moet Krajicek beamen. Een tegenwicht voor tennis-tennis-tennis, waar het toch al zo vaak om draait. „Peter en ik zijn wel heel close. Al is hij nu op een leeftijd - hij is dertien - dat-ie met auto’s en dat soort dingen bezig is; daar weet ik niks van. Maar ik denk dat we over een paar jaar wel weer meer contact zullen hebben.“

Ze probeert zo veel mogelijk Nederlands tegen hem te praten, de taal die hij nog kent van zijn eerste zes levensjaren, die in Nederland lagen. „In Rosmalen zal hij wel komen kijken, daar maakt-ie vaak vriendjes, waardoor hij de taal weer spreekt.“ Rosmalen, waar ook voor Michaëlla Krajicek al zoveel herinneringen liggen. Het is met Wimbledon haar favoriete plek om te spelen, al liep het nog nimmer goed af op de grasbanen van het Autotron. „Het eerste jaar was ik er eigenlijk nog niet klaar voor, ik was pas veertien. Het tweede jaar ben ik flauwgevallen. En vorig jaar was met mijn knie...“

De rechter, waarvan de buitenmeniscus scheurde. Net toen Krajicek op stoom was, toen een halvefinaleplaats zelfs gloorde. En daarachter een nóg mooier vooruitzicht: spelen op Wimbledon, aan de zijde van haar broer Richard. Het werd drie maanden pas op de plaats. Waarna ze sterker dan ooit terugkwam. Letterlijk, het resultaat van vele uurtjes krachthonk. Ze moest wel - „ik mocht na de operatie niet lopen“ - maar baalt eigenlijk van het apparatenwerk.

„Niet het leukste om te doen, nee. De smell van de fitness is niet zo lekker. Ach, dan hang ik wel wat posters op - doe mij maar Tom Cruise, Pieter van den Hoogenband is ook goed - en ik spuit wel een lekker luchtje. Het hoort toch bij mijn baan.“ In die baan wil ze nog wel ’een jaartje of dertien’ blijven hangen. Dus is fit blijven het credo.

Datzelfde geldt voor grote broer Richard. Ook zijn lijf oogt nog altijd strak. Omdat dat ene kunstje nog steeds in zijn hoofd zit: met zijn halfzusje dubbelen op Wimbledon. Een week voor het toernooi wordt bekend of de organisatie Krajicek & Krajicek een wildcard toebedeelt. „Dat zou echt fantastisch zijn“, verheugt ’Misa’ zich alvast. „Het is vooral voor mijn vader een droom, om zijn beide kinderen daar samen te zien. Voor mij voelt het vooral als een hele eer om met hem op één baan te spelen. Het zou nu nóg historischer zijn dan vorig jaar, omdat het precies tien jaar geleden is dat Richard Wimbledon won.“

Aanverwante artikelen:
Michael Krajicek speelt voor Leimonias  13 februari 2006
Krajicek is voor heel even thuis 15 juni 2006
Tennissen voor vijftien toeschouwers 10 juni 2006
Leimonias Graydon behaalt play-offs 15 juni 2006