Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Martijn van Beeten, Algemeen Dagblad, 28 februari 2007

Niemand is zo gek van tennis als Marian Laudin

Marian Laudin trainde met een piepjonge Richard Krajicek en werkte ook al heel vroeg met zijn halfzus MichaŽlla. Nu wil Petr Krajicek dat de ervaren trainer zijn dochter helpt bij de volgende stap naar de wereldtop. Tijd voor een introductie.

Marian Laudin (60) wordt geboren in Pilzen, de bakermat van het bier in voormalig Tsjechoslowakije. Hij groeit op met een instelling die volgers van de familie Krajicek bekend in de oren zal klinken. ,,Toen ik jong was, vroeg mijn moeder altijd eerst of ik had gewonnen. Niet of het leuk was. Won ik met 6-4 6-3, dan kwam de vraag of het niet ruimer had gekund.''

Na de Praagse Lente, de Russische invasie in 1968, weet Laudin dat zijn toekomst elders ligt. In de zomer van 1969 blijft hij achter na een toernooi bij het Haagse Leimonias. Driekwart jaar verblijft hij bij de penningmeester van de tennisclub, die daarna een verblijfsvergunning voor hem aanvraagt. ,,Na drie jaar kreeg ik de Nederlandse tennisnationaliteit, twee jaar later ook een Nederlands paspoort.''

In zijn functie als districtstrainer in Den Haag ontstaat het eerste contact met Petr Krajicek, net als Laudin gevlucht uit Tsjechoslowakije. Ze ontmoeten elkaar op een jeugdtoernooi en als de Krajiceks naar Den Haag verhuizen, wordt Laudin op de Mets-banen in Scheveningen trainer van Richard. ,,De komst van Petr was voor mij prettig. Ik had een Nederlandse vriendin, sprak thuis zelden Tsjechisch en kon dat met Petr blijven oefenen. Door onze vergelijkbare achtergrond spraken we uren met elkaar.''

Pa Krajicek is handballer, weet niets van tennis. Laudin leert hem alles over de sport. ,,Petr was er altijd als Richard trainde. Ze hingen de hele dag rond op de tennisbaan, in de hoop dat iemand van een andere trainingsgroep had afgezegd. Dan kon Richard meetrainen.'' Het talent ziet Laudin al snel. ,,Toen Richard een jaar of zeven was, had ik al moeite om hem te verslaan met minitennis. En toen haalde ik zelf nog een aardig niveau.'' Spelenderwijs leert Laudin de jonge Krajicek tennissen. ,,Ik verzon spelletjes om zijn techniek te verbeteren. Richard wilde alles winnen en verzon wel iets om dat voor elkaar te krijgen. Ik heb hem trouwens nooit een techniek aangeleerd, dat heeft hij zelf gedaan. Ik stimuleerde hem als hij iets goed deed. En andersom. Op die manier krijgt een tennisser de slagen die bij hem passen. Dat geldt ook voor die geweldige service van hem.''

Bij de piepjonge MichaŽlla gaat het niet anders, al neemt Petr Krajicek veel trainingen voor zijn rekening. ,,Haar moeder Pavlina trouwens ook, die ging veel met Misa hardlopen. Ik werkte bij de bond, kon niet zo vaak met haar trainen, maar we gingen wel samen op tennisvakantie. Petr heeft een huis in Decin, in het noorden van de Bohemen. Daar gingen we dan een paar weken trainen.'' Laudin ziet veel overeenkomsten tussen broer en zus. ,,Altijd willen winnen, dat hadden ze allebei. Als ik van een afstandje naar MichaŽlla kijk, heb ik nooit het gevoel dat ze heel goed is. Pas als je tegenover haar staat, blijkt hoe lastig het is om tegen haar te tennissen. Zij had al snel het talent om een bal honderd keer vlak bij de baseline te slaan. Dat is een teken dat iemand iets bijzonders kan. Bovendien heeft zij het talent om als het spannend wordt, de juiste dingen te doen.''

Van Krajicek tot Krajicek, Laudin heeft zo goed als alle Nederlandse tennissers voor korte of langere tijd begeleid. Van Brenda Schultz tot Robin Haase, van Jacco Eltingh tot Miriam Oremans en van Jan Siemerink tot Igor Sijsling. Altijd zit hij op de tribune met pen en een schriftje. Elk punt wordt opgeschreven, tot op de dag van vandaag. ,,Ik bewaar die schriftjes allemaal, heb er thuis misschien wel honderd liggen. Op spannende momenten pak ik nu ook de camera. Niets is mooier dan een tennisser laten zien dat hij op de belangrijke momenten de juiste dingen heeft gedaan.''

Dat hij een tennisdier is, blijkt tijdens het ABN Amro-toernooi. Laudin slaat bijna geen wedstrijd over en pakt ook tijdens de halve finale tussen Michail Joezni en Novak Djokovic de camera. Via Martin Damm, winnaar in het dubbelspel, regelt Laudin finalekaartjes voor Arantxa Rus, een van de junioren die hij begeleidt. Als hij praat, dwaalt de Scheveninger vaak al snel af naar een tennispartij. Van dertig jaar terug of een week geleden, van absolute top tot een juniorenwedstrijd in Bratislava. Het geheugen van Laudin is een tennisencyclopedie. Het niveau maakt hem niet veel uit. Laudin kan van elke tenniswedstrijd genieten. ,,Als er maar goed wordt gespeeld en wordt gewonnen. Daar draait het om. Als je wint, mag je nog een keer tennissen, krijg je de kans om jezelf te verbeteren. Martina Navratilova zei altijd dat in hooguit twee van de tien wedstrijden alles lukt. Het is juist knap dat je die andere acht ook weet te winnen.''