Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Wimbledon 

Carl Houtkamp, Algemeen Dagblad, 23 juni 2006

'Twee takken van de familie die samenkomen op Wimbledon. Fantastisch!'

Op Wimbledon is de cirkel rond Weinig ouders is het gegeven ťťn kind op Wimbledon in actie te zien. Maar na zijn zoon Richard ziet Petr Krajicek (64) volgende week ook zijn dochter MichaŽlla het beroemde tennisgras in Londen betreden

Het telefoongesprek neemt een merkwaardige wending. Zo terughoudend als Petr Krajicek tot dan toe is geweest om een interview toe te zeggen, zo enthousiast praat hij ineens over kleinzoon Alec, telg van Wimbledon-kampioen Richard. ,,Dat joch raakt de ballen zů goed, zů vol. Dat kan echt een hele goede tennisser worden,'' meldt hij trots. ,,Alleen,'' zo voegt hij geanimeerd toe, ,,het zal geen topper met de naam Krajicek zijn. Alec heeft de achternaam van zijn moeder!'' Voor de goede orde: kleinzoon Alec moet nog zeven worden.

Over de zestig is Petr Krajicek nu, maar hij kan het niet laten kinderen door te lichten op onvermoede talenten. En daar tegelijk een passende sport bij te zoeken. Hij deed het ooit bij Richard, zijn tweede kind bij Ludmila, met wie uit hij Tsjechoslowakije vluchtte. En hij deed het bij MichaŽlla, de eerste boreling van zijn tweede vrouw, de twintig jaar jongere Pavlina, met wie hij nu afwisselend in Almere en Praag woont. Ook voor Peter, hun zoontje, weet hij al de meest geschikte tak van sport: basketbal. ,,Peter is te groot (voor tennis),'' zo legt hij uit. ,,We hebben hem laten onderzoeken, hij komt uit op 2 meter 6.''

Voor zowel Richard als MichaŽlla koos Petr, zelf ooit een handballer, de tennissport, die na een enorme groei in de jaren zeventig volop carriŤremogelijkheden bood. Het resultaat is bekend. Zijn zoon won Wimbledon in 1996, zijn dochter debuteert er de komende week. Uniek voor het Nederlandse tennis, uniek voor Petr Krajicek. ,,Richard heb ik maar tot zijn vijftiende op weg geholpen, daarna kregen we ruzie. Het succes met Misa is nu meer mijn werk,'' zegt hij, om er later aan toe te voegen: ,,Twee kinderen van twee vrouwen, twee takken van de familie die nu beiden Wimbledon hebben gehaald. Het is natuurlijk fantastisch! Toen ik voor de tweede keer trouwde, met Pavlina, mijn fantastische vrouw, had ik dit nooit mogen verwachten.''

'Toen mijn ouders, Petr Krajicek en Ludmila Bytel, op 29 augustus 1970 uit het communistische Praag wegvluchtten, was Zweden hun eigenlijke doel. Maar dankzij hun karige reisbudget van 106 dollar besloten zij een tussenstop te maken in Nederland. Daar woonden enkele al eerder gevluchte Tsjechische vrienden van hen. En zo kwamen ze op 2 september 1970 in Rotterdam terecht, waar ze met een tent op een camping gingen staan. Mijn ouders hebben een hoge prijs betaald voor hun vlucht naar het Westen.' (uit: 'Harde Ballen', de autobiografie van Richard Krajicek) Toen hij nog niet zo lang in Nederland woonde, viel Petr Krajicek al snel op vanwege zijn ongebruikelijke werktijden. ,,Ik stond wel eens om vier uur 's nachts op, om lekker vroeg naar mijn werk te gaan. Dan reed ik in de vroege ochtend op mijn fiets door Scheveningen, heerlijk,'' zegt de voormalig ingenieur bij Grond Mechanica in Delft. ,,Ik weet nog goed wat er achter mijn rug om door iemand op de werkvloer over mij werd gezegd. 'Die Krajicek is zo stom, die kan alleen maar werken.' Die opmerking was voor mij de beste beloning die ik maar kon krijgen.''

Een topsporter moet gewoon keihard werken en niet klagen, vindt vader Krajicek. ,,Zo overdreven zwaar hebben zij het niet. Een mijnwerker moet veel harder werken dan een sporter. En als je het vergelijkt met elke dag achter de kassa zitten bij de AH is het ook duidelijk. Een tennisser heeft een veel mooier leven en wordt aanzienlijk beter betaald. ,,Tegen Misa zei ik toen zij met school stopte: tennis is nu je baan, het bedrijf waarin je werkt. Er gaat veel geld in om en dus kun je zorgen dat je op je 25ste, 26ste zoveel hebt gespaard dat je iets anders kunt gaan doen. Kinderen nemen, alsnog studeren. Het is dan allemaal nog goed mogelijk. Als je maar je best doet.''

'Doordat mijn ouders bij hun vlucht naar Nederland zoveel hadden moeten opgeven, wilden zij dat Lenka (de oudere zus van Richard, red.) en ik Šlles uit onze toekomst zouden halen. Vooral mijn vader wilde iets 'neerzetten' waardoor het het allemaal waard zou zijn geweest. Dat betekende in mijn geval niet alleen uitblinken op school, maar ook op de tennisbaan. Kwam ik met een acht voor een proefwerk thuis, dan zei mijn vader slechts: 'Wie had er een negen?' En toen bleek dat ik een uitzonderlijk balgevoel had, moest ik niet alleen een goede tennisser worden, maar meteen ook de beste.' (uit Harde Ballen) Succes, zo lijken de Krajiceks aan te tonen, is voor een deel maakbaar en zit niet al volledig voorbestemd in de genen.

Petr Krajicek ziet volop verschillen tussen Richard en MichaŽlla. Zijn dochter is bijzonder mondig en schrikt er niet voor terug tegengas te geven. Zijn zoon was als jongen veel stiller. Hun bouw is ook anders. Richard wat knokig, Misa een beetje mollig. ,,Ik heb de bouw van mijn vader,'' weet zij. ,,Als ik mij aan snoep bezondig, dan vliegen de kilo's eraan.'' Een belangrijke vraag is of zij het fysiek zal kunnen volhouden. Het medisch dossier van haar halfbroer nam in zijn loopbaan encyclopedische vormen aan en vader Petr kent ook zo zijn lichamelijke beperkingen. Hij moest een heupoperatie ondergaan en lijdt aan artrose in zijn knieŽn.

Vorig jaar miste MichaŽlla het tennis op Wimbledon, omdat zij op de donderdag voor het toernooi tijdens de kwartfinale van Rosmalen op haar beurt een knieblessure opliep en moest worden geopereerd. Om nieuwe problemen bij Misa te voorkomen, lijkt er ook maar ťťn remedie te zijn: gezond leven, keihard werken en zoveel mogelijk winnen. Zij is gewend aan een strak dagschema en moet vroeg naar bed. Daar wordt door beide ouders op toegezien. ,,Vooral Pavlina is er fanatiek in,'' vindt Petr. ,,Zij is de hele dag bezig met Misa. Eten, studie, training, uitrusten, het vervoer en om negen uur 's avonds moet zij gewassen zijn en gaan slapen. Het is een dagtaak, waarbij je als ouders beter niet al te egoÔstisch ingesteld kunt zijn. Echt hoor, wij zijn in Praag nog nooit naar de schouwburg geweest, hoe mooi het daar ook is. We hebben er gewoon geen tijd voor.''

'Hoewel ik veel gebeurtenissen uit mijn jeugd als uitermate kwetsend heb ervaren, kan ik me inmiddels wel voorstellen dat de andere Nederlandse tennisouders ons maar een raar stelletje vonden. Zo'n Familie Flodder in een caravan, altijd de gordijntjes dicht, norse koppen langs de lijn. De ouders van de andere talentjes vonden dat het sporten vooral ook gezellig moest zijn met een praatje en een drankje na afloop, maar dat was in de ogen van mijn vader een gruwel. Gezellig? Gewonnen moest er worden, anders schudde de caravan heen en weer.'' (uit Harde Ballen) Wie op de tribune toevallig naast Petr Krajicek komt te zitten, ontkomt er niet aan. Alsof er elektriciteitskabels boven de tennisbaan hangen: al snel voel je een spanning in de lucht. De band tussen vader en dochter moet meetbaar zijn, met vooral enorme pieken als zij een paar ballen mist. Dan wil Petr nog wel eens ontploffen en volgen er terechtwijzingen als salvo's uit een Tsjechische mitrailleur. ,,Ik ben nog steeds zenuwachtig als Misa speelt en doe met elk punt mee,'' zegt hij. ,,Als zij verliest, ben ik soms doodziek. Dan moet ik een paar rondjes lopen, om de adrenaline te laten zakken.''

Richard kon er op een gegeven moment niet meer tegen en brak met zijn vader, net zoals ook zijn moeder Ludmila had gedaan. Zes jaar lang was er geen contact tussen vader en zoon. Toen hij in 1996 Wimbledon won, zat Petr in Praag, voor de buis. ,,En ik voelde mij helemaal niet zielig, zoals wel is geschreven. Er was nul contact toen. Er was niets om zielig over te zijn. Ik weet nog wel dat ik er die zondag een drankje op heb genomen.'' Pas nadat Petr zich op een namiddag in 2000 met hangende pootjes bij het huis van Richard en zijn Daphne (Deckers) in Muiderberg had gemeld, volgde de verzoening. MichaŽlla gaat beter om met de erupties van haar vader, die minder hevig zijn dan vroeger maar zich nog steeds wel voordoen.

Vorig jaar rond deze tijd ging het bijvoorbeeld nog even goed fout. Bij de finale om het landskampioenschap in Hilversum verloor MichaŽlla haar enkelspel, haar eerste nederlaag in de competitie bij Hilverheide. Petr had het aan zien komen. ,,Zaterdagavond moest er zo nodig gezellig worden gedaan met het team, na het bereiken van de finale. Een feestje in de kantine, waarna Misa pas om half tien op bed lag. Te laat, zo bleek maar weer. Het was ook mijn fout, maar ik kon het die zondagmiddag op een gegeven moment niet meer aanzien. Ik ben in de wagen gestapt en naar huis gereden.''

In de maanden die volgden op haar knieoperatie bleek MichaŽlla Krajicek de boodschap andermaal goed begrepen te hebben. Zij zette haar opmars op de internationale ranglijst gestaag voort en is dit jaar zelfs al een vast lid van de top-100 gebleken. Op Wimbledon zal zij deel uitmaken van de top-60 en ook nu lijkt dat slechts een tussenstop op weg naar de absolute top. 'De afgelopen jaren heb ik weer een goede band met hem kunnen opbouwen door zijn leuke contact met mijn kinderen en onze gezamenlijke inspanningen voor de tenniscarriŤre van mijn getalenteerde halfzusje MichaŽlla. Hoewel de scherpe kantjes eraf zijn, is Petr Krajicek nog steeds geen gemakkelijke man, ook niet voor zichzelf. Maar hij heeft naast zijn gedrevenheid veel humor en zelfspot en in zijn relatie met MichaŽlla heeft hij geleerd van de fouten die hij vroeger heeft gemaakt. In de documentaire 'TV Krajicek' uit 2003 kwam hij nog steeds als een norse drillsergeant naar voren, maar ik vind juist dat hij ten goede is veranderd.' (Richard Krajicek in Harde Ballen)

Aanverwante artikelen:
'Twee takken van de familie die samenkomen op Wimbledon. Fantastisch!'  23 juni 2006
Magische stappen op Wimbledon 23 juni 2006
Vermoeide Krajicek berust in haar lot 28 juni 2006
Van held tot schlemiel in vier dagen 28 juni 2006
De magie van Wimbledon bestaat niet 28 juni 2006
Krajicek: geen excuus 28 juni 2006
Roemloze aftocht  28 juni 2006
RTL mist vier games van nederlaag Misa Krajicek 28 juni 2006